maandag 28 december 2020

Lui

 ... En nu zijn we ineens aangeland in de laatste dagen van het jaar 2020. Een jaar wat eindeloos leek te duren - en toch weer ineens voorbij is....

Ik herinner me die dag begin maart - ik was net een paar weken flink ziek geweest, net weer bezig aan mijn eerste werkdagen - toen ik op een woensdagochtend op kantoor het verzoek van mijn leidinggevende vond om alsjeblieft thuis te blijven.... Zó vreemd! Die dag heb ik snel wat laatste klusjes gedaan, nog even contact gezocht met een paar mensen om te bespreken of alles goed liep - en ik ben weer op de trein gestapt, in de hoop en de verwachting dat dit een paar weken zou duren, en dat dan alles weer "normaal" zou zijn.

En nu, tien maanden later, wachten we nog steeds op "het oude normaal" - en ik probeer te blijven hopen dat dat ooit weer komt, over niet al te lange tijd. Ondertussen kijk ik elke dag rond 14.00 uur vol hoop en vrees naar de besmettingscijfers, en kan ik niet genoeg krijgen van nieuwsitems over beginnen met vaccineren.... Oh! Wat wil ik graag weer aangeraakt worden, wat wil ik graag weer "gewoon" gebruik kunnen maken van de trein: storm gisteren, én derde kerstdag - en dan NIET naar het strand kunnen....! Wat wil ik graag weer een praatje kunnen maken in de winkel - zónder mondkapje. Op bezoek bij mensen die me lief zijn, leesgroep live, vergaderingen live, samen koffie drinken - en dan NIET via Zoom... 

Als de eerste inenting erin gaat, vier ik feest!

O.k., het idee was dat ik zou schrijven over mijn luie dagen - begin ik toch weer te miepen over Corona! 

Dan ga ik nu eerst maar eens wat DOEN - en schrijf later over mijn luiigheid - want ook de laatste vakantieweek (van de 2) is alweer aangebroken; tijd dus om (een beetje) uit mijn luie modus te komen, en aan de slag te gaan - er liggen nog klusjes genoeg, en de dagen zijn ZO KORT!

vrijdag 25 december 2020

Zalig kerstfeest!


"Ik zit hier hele alleen kerstfeest te vieren, ....."

Oh, wat doen we weer zielig, en ik VOEL me helemaal niet zielig! Ja, ik ben alleen, met Kerst - en vele andere dagen in het jaar.... Maar dan hoef ik alleen maar te denken aan die vreselijke kerstdagen vroeger bij mijn ouders en verdere familie thuis - en heb ik er weer volledig vrede mee.... Lekker hoor, de kerkdienst, rust, lekker eten en mooie boeken. De zon schijnt, de was hangt buiten te drogen. Zo meteen nog even de tuin in voor wat noodzakelijke lichaamsbeweging, en wat noodzakelijke klussen.

Kerst! Een kind is ons geboren, een Zoon ons gegeven. Ook in oorlogssituaties, ook in tijden van pandemie breekt het Leven altijd weer door alles heen door. Dit jaar meer dan ooit weet ik zéker dat het Licht eraan komt! 

En voor iedereen die net  als ik graag op zijn tijd wat lacht (of gniffelt) over al ons gedoe: Ik las net dit op de website van Libelle: Hilarische blunders rond kerst. LEUK!

Ik wens jullie allemaal een gezegend kerstfeest! 

dinsdag 22 december 2020

Goed zo!

Vakantie - dat is lezen, en lezen, en nog meer lezen - en slapen. Maar ik kan natuurlijk ook nú alvast beginnen met mijn goede voornemens (maar mijn goede voornemens zijn ook: meer lezen en meer slapen...)! Zo belde ik gisteren meteen mijn voormalige collega T. die begin december jarig is, en bij wie ik altijd te laat ben om haar te feliciteren.... Wauw, zij is alweer 75 - en het is dus "ineens" 13 jaar geleden dat we samenwerkten in die vreselijke baan, met die vreselijke "leidinggevende".... Zó leuk, om zo eens in het jaar weer even bij te praten, te horen hoe het met haar en haar man gaat... En dat terwijl we bést vaak botsten toen we nog een kantoorkamer deelden....

Maar oeh! Zij vertelde dat zij en haar man, die nog een paar jaar ouder is, dagelijks een rondje van 5 kilometer - één uur precies - wandelden. Dat vond ik wel een goed voorbeeld - dus niet veel later gordde ik mijn Meindeltjes aan, en ging op pad om het kerstcadeau voor één van "mijn" vrijwilligers te bezorgen. Stoer toch, wandelen in de donker wordende stad, langs alle lichtjes en kerstbomen - het ontroert me om te zien hoe we met zijn allen tóch proberen om het licht te laten schijnen! - en door de motterregen, die steeds harder ging.... 

Ik combineer dan mijn boodschappen: bij de Coop was de koffie in de aanbieding, huismerk 1+1 gratis, daar houd ik van! En zo bespaarde ik € 19,96 op mijn voorraad koffie - leuk toch? 

Maar die 5 kilometer wandelen: die duurde eindeloos! Ik kán halverwege de bus pakken - maar dat is mijn eer een beetje te na. Maar die laatste kilometer - stilstaan, op adem komen - verder lopen - stilstaan.... Man! Vroeger liep ik zó 20 kilometer op een dag, of 15 met rugzak. Oké, dat ís al even geleden - maar word ik dan zó oud? 

Mijn goede voornemen: eind januari weer zonder veel gedoe 5 kilometer kunnen wandelen - is dat wat? 

En ook als wij zelf niets doen aan het lichter maken van de wereld: de daglichtperiode is nu 7 uur en 43 minuten - 3 minuten minder dan vorige week. Maar vanaf vandaag wordt het steeds langer licht!!!!

maandag 21 december 2020

Kerstvakantie!

Heerlijk! Ik heb nu vakantie tot vér in het nieuwe jaar - tot 4 januari 2021 maar liefst. Tijd om te slapen, om uit te rusten, om op te ruimen, te lezen, te frutselen, tv te kijken. Om te slapen. En nog meer te slapen. Heerlijk!

Ik was er ook écht aan toe. Want hoewel ik in november nog een weekje vakantie had, was het daaromheen een drukte van belang. Ik heb ook zo'n baan waarbij ik in moet halen als er werk blijft liggen - dus vakantie buiten de vakantieperiodes betekent bikkelen, van tevoren én achteraf. De laatste weken werkte ik dus 's nachts, in mijn dromen (of in mijn waken) door - ik formuleerde 's nachts hele e-mails, bedacht wat ik nog was vergeten, voerde telefoongesprekken - en dat alles tussen 23.00 's avonds en 7.00 uur 's morgens  - om me dan 's morgens te verslapen, en vaak nog nét, met amper gekamde haren, maar ongewassen en zonder crème op mijn hoofd, in een zoom-overleg te schuiven. Werken in coronatijd....

En nu heb ik dus vakantie. Zondag werd ik om 10.13 wakker. Nog net op tijd om aangekleed bij de gestreamde kerkdienst te zijn....

Ik kreeg (en gaf mezelf) wat kerstcadeautjes. Niet altijd groot, wel groots. Van mijn werkgever kreeg ik het traditionele kerstbrood, en krijg ik komende week een dertiende maand (ook altijd leuk). Verder een pakketje met een Afrikaans mondkapje, jam gemaakt door een "illegale" jongen uit Gambia, en schapenkaas gemaakt door een andere "illegaal", een fles wijn. Een lief briefje met dank voor het werken in het afgelopen jaar. Van mijn vrijwilligerswerk een bijzondere sleutelhanger en goede, héle dure chocolade. (Yeah, al drie dagen in huis, en hij ligt nog steeds ingepakt onder de boom!). Van één van de vrijwilligsters kreeg ik een "kerstmondkapje" opgestuurd, speciaal aangepast aan mijn hoofd met gevoelige huid en hoorapparaten (Ik verdraag elastieken die achter mijn hoofd doorgaan beter dan elastieken achter mijn oren). Juist in deze tijd ontroert het me extra, om gezien te worden in mijn krakkemikkerige lichamelijkheid - nu ik al tien maanden geen mens meer "gevoeld" heb, niet meer ben aangeraakt, nu ik vooral digitaal lijk te bestaan, op mijn eilandje...

En mezelf gaf ik een stapeltje nieuwe boeken voor de kerstvakantie. De nieuwe Alexander McCall Smith, het laatste boek van Hillary Mantel uit de Wolf Hall trilogie, en The Boy, The Mole, The Fox and The Horse, van Charlie Mackesy. (Niet dat ik nou niets meer te lezen had voor deze twee weken, hoor.....!!!!). Fijn, maar ik voelde me wel wat schuldig naar de bezorgers.... Want Bol.com bezorgt dan drie boeken in drie verschillende zendingen - 1 boek lag gisteren in de brievenbus, één boek ligt sinds vrijdag bij de buurvrouw, en het andere boek - dat komt nog wel eens, geen haast (maar dat knopje: "Geen haast, bezorg maar eens een keer, bij voorkeur bij een pakketpunt"- dát ontbreekt dan weer op hun website...)

zaterdag 12 december 2020

Trouw cadeau: Gevonden!

In vervolg op mijn vorige berichtje: ik heb mijn huis een paar keer op zijn kop gezet - WAAR is die brief met de cadeaucodes, die ik van Dagblad Trouw kreeg? Toen ik gisteren voor de derde keer mijn oudpapierstapel aan het doorwerken was ging ineens het licht aan: ik heb de brief in het rekje bij de voordeur gedaan, bij de (andere) post die ik nog door moet sturen, of waar ik iets mee moet... En ja hoor, pfieuw! Het is wel merkbaar dat we v.w.b. werk in de "gewone" eindejaarsdrukte zitten, mijn huis is een puinhoop, de afwas én de berg kleren in de slaapkamer stápelen zich op, ik ben voortdurend van alles kwijt, en ik grijp mis voor toiletpapier en koffie - toch wel twee noodzakelijke dingen, die dan "ineens" op blijken te zijn....

Bekend terrein dus, in deze tijd van het jaar. Nog één week bikkelen - in mijn eentje, thuis, dóóóórwerken tot het werk klaar is - en dan twee weken heerlijk: niets! Ik kijk er erg naar uit! 

Van Cellie kreeg ik inmiddels het adres door voor het cadeau-abonnement (bleek ineens helemaal niet nodig te zijn, email is voldoende). Nicole, als je mij nog een mailtjes stuurt meld ik jou ook aan. 

maandag 7 december 2020

Trouw cadeau

(Om jullie niet te overspoelen met berichten zet ik deze post klaar voor maandagochtend - als ik al weer hoog en breed "gewoon" aan het werk ben - (ik ben nu ook wel aan het werk; dat mag natuurlijk niet op zondag, maar in deze tijd is het 'doorgaan tot het werk klaar is'.....))

Ik kreeg een aanbod in de brievenbus, en dacht er al over om het gewoon weg te gooien - maar misschien kan ik er iemand hier een plezier mee doen - en in dat geval doe je mij ook een groot plezier!!! 

Cryptisch? Valt wel mee:

Ik mag aan 2 huishoudens 2 weken dagblad Trouw cadeau doen. Het is een gratis abonnement, en stopt na die twee weken vanzelf. Ik krijg dan het DIY-nummer van VT-wonen cadeau, als ik het abonnement cadeau doe vóór 15 december. Je moet dan natuurlijk wél aan mij je adres mailen, aan mrspunthtebatgmailpuntcom, (maar ik beloof dat ik je adres niet bewaar, of er op enigerlei wijze misbruik van maak.....) WIE kan ik hier een plezier mee doen / Doet mij dit plezier? 

zondag 6 december 2020

Pakjesavond

Tijdens mijn vakantie had ik eropuit gewild voor mijn werk-kerstkaarten. Dat is altijd even een klus, want ik heb er een paar honderd nodig, ik wil eigenlijk graag dezelfde kaarten voor iedereen, ze moeten betaalbaar zijn, én ik vind dat de kerstkaarten iets moeten laten zien van wat we vieren met Kerst. Ik ben helemaal niet veeleisend, ofzo.... 

Want zeg nou zelf: kerstkaarten met "Gezellige Kerstdagen"- terwijl voor sommige / veel mensen deze tijd helemaal niet gezellig is (of je nou alleen bent, of het "moet" vieren  met mensen met wie je helemaal geen kerst wilt vieren): dat kán toch niet? Verder heb ik een behoorlijke hekel aan de Kerstman - illegale immigrant uit de VS - en aan sneeuwtafereeltjes - ga er maar vanuit dat het niet sneeuwde, in de omgeving waar Christus werd geboren....

Goed, omdat ik er niet op de fiets op uit kon - iets met een woningbouwvereniging die niet kwam - moest ik afgelopen maandag als de wiedeweerga online kerstkaarten bestellen. Gelukkig vond ik een bedrijf met én kerstkaarten met een kerstboodschap, én de belofte de dag erna te bezorgen. Yeah, right! Dát kunnen ze dus helemaal niet waarmaken, in deze tijd - en blijkbaar ontbrak ook de tijd om de website aan te passen? Op donderdag kregen we bericht dat het pakket eindelijk was verzonden. Het zou zaterdagavond worden bezorgd. ZATERDAGAVOND? Naast dat dat nog maar net op tijd zou zijn - en vijf dagen later dan beloofd, vond ik het ook wel zielig voor de bezorgers. Op Sinterklaasavond nog pakjes moeten bezorgen, wat een bikkels! 

Gisteravond zat ik dus met gespitste oren, om de bezorgers niet meer overlast te bezorgen, en om het aanbellen niet te missen - dan zou ik nóg langer moeten wachten? Op een gegeven moment zie ik iemand aan komen hollen. Maar als ik bij de voordeur ben, staat er niemand voor de deur; waren het toch weer de plaatselijke lieverdjes die wat uit wilden halen? Ik kijk - in het donker - eens goed rond, en zie half onder de drempel geschoven, mijn pakje liggen. O.k., Post.nl gooit dus € 120,-- buiten voor de voordeur neer, in de vochtige avondlucht? Prettig is dat! Wát nou als ik niet rond gezocht had - was ik dan mijn geld kwijt geweest? Had ik dan zonder kerstkaarten gezeten? 

Kortom, ik ga dus maar twee klachten indienen - bij zowel het verzendende bedrijf - hoe is het mogelijk dat ze afspraken maken met mensen die zó nonchalant met zóveel geld omgaan? En bij Post.nl - want ook al zíjn ze druk, dit kán toch niet? 

(Van mij hoeven pakjes over het algemeen écht niet de volgende dag te worden bezorgd - maar waarom zouden ze het beloven, als ze het niet waar kunnen maken?)


zaterdag 28 november 2020

Zwarte, groene of paarse vrijdag?

Gek is dat toch - gisteren was het "Black Friday"- een  consumptiefeest wat ze van mij in de VS hadden mogen houden! Hoeveel wíl je eigenlijk consumeren? Ik wandelde, met enige verbazing, langs de rijen buiten voor de Coolblue-winkel, zag op het tv-journaal de drukte in de Kalverstraat in A. - en vroeg me af of we nou met zijn allen helemaal gek zijn geworden. Net als ik een keer in de rij stond bij de Mediamarkt, met voor mij een hele rij pubers met allemaal dezelfde telefoon - en ik me écht even afvroeg of alle telefoons tegelijk kapot waren gegaan.....

En toch word ik aangestoken door de gekte. Mijn mailbox ontploft met mailtjes over Black Friday. Op Kieskeurig.nl kun je zelfs via een uur-tot-uur-registratie zien wat de prijzen van allerlei producten doen. En in de loop van de dag begin ik me toch af te vragen of ik niet nog iets nodig heb, wat ik nu goedkoper aan kan schaffen.

Nee,

  • Geen superdeluxe koffiemachine  - ik ben heel tevreden met mijn redelijk oude basis-koffiezetapparaat;
  • Geen keukenmachine - ik heb een werkende elektrische staafmixer, waar ik heel blij mee ben, en ook de roerzeef, 35 jaar geleden geërfd van mijn moeder, werkt nog prima;
  • Een koelkast/vriezer: heb ik al, net als een goede tv;
  • Ik heb een mobiele telefoon, een vaste telefoon én een laptop (die laatste was overigens afgelopen december een miskoop, maar we gaan nog proberen om hem te repareren);
  • Mijn wasmachine doet het nog; 
  • Net als de haarföhn, die ik weinig gebruik - aan een stijltang heb ik geen behoefte;
  • Ik heb een redelijk nieuwe epileerder - dat werkt toch beter dan mijn héle baard verwijderen met een pincet;
  • Een boormachine, schuurmachines: heb ik al - en meer elektrisch gereedschap heb ik eigenlijk niet nodig.....
Wat ik dan - gisteren in de loop van de dag - nog wel bedacht:
  • Mijn tandarts wil heel graag dat ik een elektrische tandenborstel aanschaf. Ik ben zelf nog niet overtuigd, want weer iets elektrisch (wat alleen maar kapot kan gaan), en te duur;
  • Ik ben al jaren op zoek naar hoe ik het beste naar de radio en naar muziek via bijv. Spotify kan luisteren - zou een "soundbar" iets zijn? Ik luister nu meestal via de laptop, soms via de app op de mobiele telefoon, soms via de televisie (maar hoeveel stroom verbruiken al die apparaten? Wat is het zuinigste / beste geluid? Omdat ik té weinig verstand heb van alle moderne mogelijkheden, regel ik maar niets....
  • Ik kan een nieuw paar comfortabele winterschoenen gebruiken - ik loop nu op afgetrapte gympen, sinds mijn tweedehands Ecco's na vele reparaties definitief de geest gaven vorig jaar;
  • Ik zoek een lekker nieuw fleecevest voor al het thuiswerken komende maanden, maar kan nog steeds niets vinden wat ik én mooi en lang genoeg vind, én betaalbaar, én zonder capuchon (en dan bij voorkeur nog niet té synthetisch - ik ben niet zo erg kieskeurig hoor....).....
Maar ik geloof dat ik alle gekte maar aan me voorbij laat gaan. Ik moet zo nog op boodschappen uit - niet handig op zaterdag, maar gisteren zat ik nog vast met de schilder..... en verder trek ik me dan maar terug in mijn warme gezellige huis en tuin - het is KOUD buiten, en het is het eerste Adventsweekend - dus nog even het raam voor lappen, en dan de ster ervoor - en de kerstboom uitklappen en optuigen? 

vrijdag 27 november 2020

Hiep Hiep Hoera! Mijn huis is "af"!

... Even jullie bijpraten over de toestand van mijn huis - mijn ergernis delen - iets om te lachen geven?

Nadat ik eind vorige week al had gemeld dat ik afgelopen maandag voor het laatst thuis zou blijven voor de schilders die de woningbouwvereniging stuurde, en nadat ik afgelopen dinsdag - na een week proberen - eindelijk de opzichter te pakken kreeg om een goede duidelijke afspraak voor afgelopen woensdag te maken, waarop de schilder drie uur ná het afgesproken tijdstip kwam melden dat het die dag niet meer ging lukken, en ik een nieuwe afspraak maakte voor vanmorgen 8.30 uur (nog steeds heel vroeg voor een wintervakantiedag - maar soit - dan is het maar klaar); na ál die dingen begon "mijn" huisschilder dus inderdaad vanmorgen met het aflakken van de schuurdeur (het schuren was al vorige week gedaan) - daaraan werkte hij van ongeveer 9.00 uur tot 11.45 uur - maar toen was het toch écht helemaal en mooi KLAAR! 

O.k., "men" zou op 10 november het huis aan de buitenzijde komen schoonmaken, het is nu drie weken van thuisblijven verder, maar dan héb je ook wat:  een schoongespoten gevel (alleen meldde mijn buurvrouw dat zij echt geen verschil zag...), een aan de buitenzijde helemaal nieuw gelakte voordeur, een nieuw gelakt randje langs de schuur, én een nieuw gelakte schuurdeur, aan de binnen- én de buitenkant (tenminste - ik moet nog gaan kijken of ook de binnenkant wel is gedaan...)....

(En NU houd ik op met zeuren. Ik hoop dat de stress van al dit gezeur ook snel zakt - ik kan dit gedoe er op dit moment niet zo goed bij hebben, merk ik. Ik wil - 's morgens uitslapen - erop uit kunnen voor een wandeling en / of een boodschap - in de tuin aan het werk voor de winter - me lekker ontspannen door mijn huis kunnen bewegen, zonder voortdurend bewustzijn dat alles open moet staan, en ik dus op moet letten voor insluipers....)

donderdag 26 november 2020

Als ze als kind


Zo'n prachtig lied, van Liselore Gerritsen. De moeite waard om goed naar de tekst te luisteren  - en een flinke huilbui uit te laten, als die je dwars zit.  Gisteren overleed ze, werd net bekend gemaakt...

(Als je de kans hebt: de hele LP (of waar je dan ook naar luistert..) Oktoberkind is Prachtig!)

woensdag 25 november 2020

Constructief bezig zijn (en een tip!)

Eerst maar de tip - Marieke gaf hem bij het vorige bericht bij de reacties (maar ik kan me voorstellen dat niet iedereen alle reacties leest...):

Er schijnt een gel te bestaan, te koop bij de opticien, die het beslaan van brillen tegengaat. Ik hoorde ook wel eens dat een badkamerspiegel insmeren met afwasmiddel het beslaan tegengaat - ik weet niet of dat ook voor brillen geldt (en of je er dan nog iets door ziet?) Dank je wel Marieke, ik ga een keer op onderzoek uit!

En dan was ik Ontzettend Constructief Bezig, vandaag en gisteren! (En hoewel ik al heel lang een groot mens ben, kan ik daar nog steeds trots op zijn, als ik "regeldingen" goed aanpak, zonder boos te worden of verdrietig - gewoon bellen / mailen, en de dingen in overleg zo goed mogelijk regelen!!!!)

Gisteren zocht ik het directe telefoonnummer op van een afvalopperhoofd hier in de stad, wat ik in juni kreeg. Zowel de wethouder als dit opperhoofd beloofde dat het afval nu echt wekelijks opgehaald zou worden - dus nu het weer begint te haperen, gebeld, ingesproken: regel het nu eindelijk eens een keer goed! We betalen héél véél belasting om het afval op te laten halen - DOE dat dan ook... Want in deze tijd van het jaar, met al het noodzakelijke snoeiwerk, is het bést handig om je afval ook weer kwijt te kunnen (gelukkig mag ik de grote bak van de buurvrouw lenen, die haar afval toch niet gescheiden weggooit...).

Ik schreef er eerder over: op 9 november kreeg ik een brief, dat de Woningbouwvereniging op de 10e de gevel zou komen schoonmaken. In de praktijk werd dat ook op de 11e, de 12e, de 13e - tot aan afgelopen maandag. Vorige week vroeg ik al een paar keer naar een opzichter of zoiets - die was er niet, werd mij verteld. Afgelopen maandag meldde ik de schilder die de voordeur aflakte dat dit de laatste dag was dat ik thuis zou blijven voor het schilderwerk. En dus stond er dinsdagmorgen heel vroeg weer iemand op de stoep, of ik de deur weer open wilde zetten voor schilderwerk. Maar gelukkig vond ik afgelopen weekend een boekje terug over groot onderhoud - gepost rond mijn vakantie in juli. En daarin: Tadaah! Naam, foto én telefoonnummers van allerlei schilderopperhoofden. En ja hoor, toen ik vanmorgen belde kon ik een gepaste afspraak maken om het werk af te komen maken - morgen om 8.30 uur. En dus niet om 7.30 uur - want dan werken ze nog helemaal niet! (Kan iemand mij vertellen waarom ik dan al twee weken om 7.30 op moest staan om de deuren te openen???)

Dus hèhè - als het goed is ben ik ná morgenochtend van de ellende af. Niet meer hele dagen thuisblijven, en op wacht zitten in de huiskamer, maar er gewoon op uit kunnen voor een wandeling, een boodschap, naar de bovenverdieping kunnen. De luxe! Ik krijg mijn huis & tuin terug -  tenminste, als ze zich nu wél aan de afspraken houden.....

zaterdag 21 november 2020

Boodschappen doen met een mondkapje

Zodra ik mijn mondkapje opzet, de supermarkt binnenstap, en dus mijn bril beslaat - zodat ik met de bril óf in mijn hand, óf met de bril hangend aan mijn ketting, mijn boodschappen bij elkaar moet zoeken - begint dit lied in mij te zingen...

Het is maar goed dat ik in déze supermarkt redelijk op de tast de weg kan vinden.

Blijkt dit lied ook nog een Adventslied te zijn....

vrijdag 20 november 2020

Ergernissen rond mijn (bijna) frisgeverfde huis

Die woningbouwvereniging van mij, hè......

Twee weken geleden kreeg ik op een maandagmiddag een brief in de brievenbus dat "ze" op dinsdagochtend de gevel kwamen schoonmaken - en of ik maar even alles weg wilde halen tot twee meter van de gevel.... Ehmmmmm - álle planten en plantenbakken, het zitbankje, de stapel bakstenen die opgestapeld staat - dat lukt me écht niet in een paar uurtjes.....! (En  zo groot is die voortuin van mij ook helemaal niet...) Dus 's avonds in het donker zo goed mogelijk de voorgevel van het huis vrijgemaakt, en wat niet lukt, dat lukt dan maar even niet. 

O.k., nadat ik op dinsdag soms een tijdje volslagen in het donker zat te werken omdat er een hogedrukreiniger op de ramen en de voorgevel werd gezet, was ik blij - en hoopte ik dat het klaar zou zijn. Helaas, dus niet... 

9 (!!!!) Werkdagen later zitten we nog steeds met een hoop gedoe. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat ze klaar zijn aan de voorkant van het huis. De gevel is schoongespoten; de voordeur deels opnieuw in de lak gezet. Maar in de achtertuin blijven ze maar bezig. De schilders zouden het liefst zien dat we de schuur, de poort en het hek naar de straat dag en nacht open zouden laten - maar dat vind ik zelf nogal onplezierig en onveilig. Mijn verzekering dekt het zéker niet als de schuur op deze manier wordt leeggestolen (denk aan fiets, (tuin-)gereedschap, tuinmeubelen...), en ik heb geen zin om uit te proberen of de Woningbouw goed verzekerd is. Elke dag wordt er weer gemeld dat ik het hek om 7.30 uur open moet maken (dus ook als ik 's avonds tot 22.30 uur heb moeten werken...) - en soms "verschijnt" er dan wel een schilder, maar vaak ook niet. Ik voel me dus erg beperkt om tijdens werkuren de deur uit te gaan. Alles open laten, in de stad en in een wijk waar iets teveel rotjochies wonen die brand stichten, vernielingen aanrichten en dingen "voor de lol" wegnemen? Soms ga ik eruit voor een snelle boodschap, maar niet echt van harte. Zelfs weggaan uit de huiskamer - zonder zicht op wie er de tuin inloopt - voelt niet echt goed. 

Er werd me net gemeld dat ze het maandag af komen maken. We zullen zien, zou dat een dag zijn dat ze wél, of een dag dat ze niet komen? Vandaag realiseerde ik me ook ineens dat de elektriciteitsrekening de laatste dagen flink is belast - 2 weken lang een schuurapparaat ingeplugd, voor mijn eigen woning en voor de buurwoningen, wat zou dat kosten? Ik heb niet precies bijgehouden hoeveel uur men van "mijn" elektra gebruik heeft gemaakt, maar wil dat toch wel even aankaarten bij de Woningbouwvereniging. 

Een hoop ergernis dus. Hoewel "de mannen" best aardig zijn, en ik het erg waardeer dat de Woningbouw de woningen bijhoudt, vind ik het een behoorlijke belasting - die volgens mij ook veel langer duurt dan nodig zou zijn. Want zeg nou zelf: één voordeur lakken, en één schuurdeur, en - ongeveer - drie meter dakrand van de schuur - twee weken overlast? Het lastigste vind ik daarnaast dat de communicatie behoorlijk te wensen overlaat - al was het alleen maar omdat niet alle werklieden voldoende Nederlands spreken, en er geen voorman schijnt te zijn (?). 

En natuurlijk omdat ik toch al wat wiebelig ben, ik ben niet helemaal mijn gewone vrolijke stabiele zelf; hoewel ik nog steeds gespaard ben gebleven voor corona, voel ik me er toch behoorlijk "ziek" van....

donderdag 5 november 2020

Bol.com: wat maak je me nou?

Net weer even een onaangename verrassing bij Bol.com: Op mijn "verlanglijstje" had ik twee titels staan van boeken die ik graag wil hebben: 

  1. De nummer 1 aller tijden (tenminste, van de hedendaagse, nog levende en schrijvende schrijvers): De laatste Alexander McCall Smith, The geometry of holding hands - het laatst verschenen deel uit de Isabel Dalhousie-serie. GEWELDIGE boeken: over een  middelbare, wat filosofische vrouw, een soort van detectives - al gebeurt er bijna niets in de boeken, en gaat het vooral om de overpeinzingen van Isabel... En:
  2. The Boy, The Mole, The Fox and The Horse, van Charlie Mackesy. Dat lijkt me een erg mooi boek - een beetje in de traditie van Winnie the Pooh.
Ik had de bestellingen éven aangehouden tot ik wat bol.com-cadeaubonnen bij elkaar had gespaard, én er een actie zou zijn. Die was er nu: extra Euroclix bij een bestelling. Log ik in, krijg ik de melding dat beide boeken ineens euro's duurder zijn geworden. Huh? Wat VREEMD?

En dan besloot ik een tijdje terug om mijn Bol.com-bonnen alleen nog maar te gebruiken voor boeken, omdat ik me daar niet echt een buil aan kan vallen. Want ik heb het een beetje gehad met het non-books-assortiment en met de externe verkopers. Mijn miskopen? Dat zijn er nogal wat - TE veel in ieder geval:
  • De kwikvrije en batterijloze thermometer, die niet af te slaan is, en dus niet te gebruiken. Ik schreef er hier al over. Bol.com stuurt me naar de externe verkoper, en die stuurt me terug naar Bol.com. Ik ga de thermometer nu maar weggooien; jammer van de weggegooide € 10,00, maar ik ga hier niet NOG meer energie in steken.
  • Tornmesjes, die ik via Bol.com bestelde bij Crevice.nl. De tornmesjes buigen als je ermee probeert te tornen, en zijn niet scherp genoeg om draad door te snijden.
  • Mijn nieuwe laptop, van afgelopen december. een "retourdeal" van Bol.com zelf. Vanaf het begin zijn er problemen met de microfoon - en die microfoon had ik ineens nodig, sinds Corona. En sinds een paar maanden hapert er al een aantal letters - een kapot toetsenbord, volgens een repairder van het Repair Café. En zéker nu wil ik de computer niet terugsturen: ik heb hem dagelijks nodig voor werk & voor privédingen, en ik ben altijd bang om bestanden etc. kwijt te raken, ik werk nog steeds vooral lokaal...
(Inmiddels zie ik dat McCall Smith alweer wat in prijs is gezakt t.o.v. een uur geleden. Totale prijsverschil op beide boeken is nog maar iets van € 2,00 meer dan een week geleden...... Bizar toch? Boeken zouden volgens mij nou juist een stabiele factor in het leven moeten zijn!!!?)

dinsdag 3 november 2020

Elections 2020

Een Engelse titel, want het gaat hier (natuurlijk) over de presidentsverkiezingen in de VS...

Vannacht om 3.00 uur onze tijd - als ik het goed begrijp - zullen de laatste stembureaus sluiten. Maar omdat er ook veel stemmen per post zijn en worden uitgebracht, kan het nog lang duren voor de uitslag kan worden verwacht. En dan nóg is het de vraag of de uitslag wordt geaccepteerd - de huidige president heeft al gemeld dat er zéker sprake is van verkiezingsfraude, als hij zou verliezen. Bananenrepubliek Amerika, anno 2020....

4 Jaar geleden heb ik 's morgens in de trein de krant half gelezen weggestopt. Verbijsterend, dat zo'n seksistisch, racistisch, leugenachtig mannetje president zou kunnen worden - maar het kon toch..... En het "tijdperk Trump" werd alles waar we voor vreesden. Hij legitimeerde niet alleen wapengeweld, racistisch geweld en geweld tegen vrouwen in de VS, maar ook elders. Hij legitimeerde aanvallen op de pers, persoonlijke aanvallen op tegenstanders, op waarheid en waarachtigheid. 

Trump is daarmee zowel een signaal van deze tijd, als mede-vormgever (vervormer) van de tijd. Als zijn tegenstander, de Democraat Biden, zou winnen, is daarmee het wantrouwen en de polarisatie niet zomaar opgelost. Ik ben bang dat de wereld voorgoed veranderd is - en in dit geval: niet ten goede....

O.k. - dit werd tóch een somber stuk. En dat terwijl ik vooral dit wilde laten zien:

Een actie van o.a. mijn heldin Patti Smith - met Joan Baez en  vele anderen, in het kader van Pathway to Paris - in actie tegen Donald Trump, en tegen allen die ontkennen dat er sprake is van ernstige klimaatverandering.

vrijdag 30 oktober 2020

Weekend

En zo gleed gisterenmiddag de werkweek weer geruisloos over in het weekend...

Ik probeer met alle gelijkvormingheid toch maar (een  beetje) stil te staan bij de dagen, anders wordt alles zo hetzelfde. Dus gistermorgen: Joepie! Laatste werkdag, bijna weekend! Dan ga je toch met een net wat andere stemming achter je bureau/werktafel/eettafel zitten! 

Welke klussen moeten nog, deze werkweek? Nou, doe ze dan, en streep ze af. Wat volgende week kan, kan volgende week. En inmiddels staat de kantoortelefoon doorgeschakeld naar mijn privénummer, tenminste tijdens (mijn) kantooruren. De techniek staat voor niets! En krijg ik dus telefoontjes als: Ik sta NU bij u voor de deur, maar u doet niet open. Neehee, u staat voor de deur bij een van onze andere panden - op een paar kilometer van ons kantoor, en op zo'n 50/60 kilometer van waar ik nu de telefoon opneem... In de loop van de middag ben ik vaak behoorlijk gaar. De laptop gaat al aan bij het ontbijt - want die is ook radio, en krant. En dan kan ik natuurlijk net zo goed meteen even kijken of er iets zó dringend is dat het niet kan wachten tot na het ontbijt en de douche. En dan gaat het de héle dag door - al maak ik tussen de middag wel even een lekkere lunch voor mezelf klaar - als ik iets lekkers in huis heb tenminste. Meestal ben ik dan om een uur of drie afgenacheld. Tijd om even languit te gaan op de bank, met een detective of een roman. Om dan eind van de middag nog éven te kijken of er nog iets dringends is, wat bijvoorbeeld snel door moet naar een collega. En dan is er alweer een corona-werkdag voorbij.....

Ik vind het leven ZO SAAI! Maar gelukkig geldt dat voor iedereen, dat scheelt weer. En ben ik inmiddels ook zo "oud" dat ik weet dat ook dit weer voorbij zal gaan. Ik heb medelijden met mensen die jonger zijn, en nog niet zoveel perspectief hebben - hoe lang moeten de dagen voor hen wel niet duren?

Wat helpt is de lichtpuntjes te blijven zien - of daar in ieder geval heel hard naar te streven. 

Wat leuk is, in alle saaiigheid: 

  • Een hele leuke en gezellige ontmoeting met de dakdekker, die iets kwam doen aan het feit dat het water ineens langs de muren liep in mijn rommelhok, binnen in huis (dat was dan wel weer aanzienlijk minder leuk);
  • Ik maakte deze week een stoofschotel met kweeën (hoe krijg ik in hemelsnaam mijn oogst aan kweeën op, nu ik ze mijn collega's niet door de str*t kan duwen.....) en runderlappen, en maakte mijn buurvrouw blij met een portie - zij eet van de maaltijdservice, en meldde wel eens dat dat best lekker was, maar niet te vergelijken met "echt eten"...
  • Voor mijn werk begeleidt ik een mondmaskermaakservice: vrijwilligsters naaien leuke mondmaskers, die worden verkocht voor het goede doel. Toen ik meldde dat ik ze zelf niet kon dragen, wegens te gevoelige huid rond mijn oren, kreeg ik leuke 2 mondmaskers toegestuurd die speciaal voor mij waren aangepast.....

  • Van Marlien kreeg ik vorig weekend ineens een heel leuk - en onverwacht, dus nog leuker - cadeautje op de deurmat. Dank je wel, Marlien! Een mooie enveloppe met inhoud - wat kleine prutsspulletjes, zomaar op een doordeweekse dag! Ik ben vooral dol op de kuikentjes in het gras. Ik denk dat ik daar dit weekend maar eens een  boekenlegger van ga maken - die kom ik altijd tekort!
(En inmiddels - het is bijna 13.00 uur - zit ik nog steeds in pyjama te niksen - LEKKER! Eigenlijk moet ik me aan gaan kleden, en erop uit - voor het gaat regenen. Maar dat duurt niet zo lang meer, en het zou zo leuk zijn als ik de was nog droog binnen kreeg vandaag. Maar ik denk dat ook dat een leuke wensdroom is...)

dinsdag 20 oktober 2020

Films

Gisteravond werd de veelbesproken Nederlandse western Brimstone (uit 2016) uitgezonden op tv. Op de Nederlander nog wel, zonder reclame tussendoor! Ik nam de film ooit al op, maar die liet ik na een jaar verlopen zonder hem gezien te hebben. 

Gisteren ging ik er dus maar eens goed voor zitten. Pfff! Dat was wel een opgave. Ja, ik wíst van tevoren wel dat de film behoorlijk gewelddadig was - maar zó gewelddadig? Daarbij kan ik er vrij slecht tegen als geweld zich juist tegen vrouwen en kinderen richt. Daar heb ik eigenlijk al genoeg van gezien! En ik vond de film zó ingewikkeld dat ik halverwege internet er bij heb gepakt om te zien wat er nou eigenlijk gaande was. O.k., er zijn dus sprongen in de tijd, het is níet zo dat de actrice later in de film haar eigen dochter speelt. Maar wel mooi - al had ik na een tijdje ook wel weer genoeg van alle mooie beeldtaal. En na afloop moest ik even bijkomen. Wát een verhaal!

Mag ik hierbij dan meteen wat suggesties doen voor films die beter zijn (of: die ík beter vind) in deze tijd? We kunnen wel een opkikker gebruiken!

  1. My all time favorite: Fried green tomatoes (at the Whistle Stop Café), uit 1991. Een vrouwenfilm / feministische film vól humor!
  2. The Blues Brothers (De originele uit 1980 dan, niet die namaak uit 1998): een hilarische film, met lekkere muziek!
  3. Little Miss Sunshine. Ik herinner me dat vriendin G. en  ik ons tránen hebben gelachen, terwijl we allebei net in een rotperiode zaten, met een wiebelende gezondheid en een wiebelende werksituatie.
  4. As it is in Heaven. Het serieuze werk, maar wel heel mooi!
  5. Een film die ik zag met vriendin H., en die we ons beiden herinneren als heel bijzonder, al weten we absoluut niet meer waarom: Anne Trister, uit 1986.
  6. The secret life of bees zagen we een paar jaar terug met mijn vrouwengroep. Indrukwekkend, een messiaanse film - zoals overigens ook nr. 4.
Ik denk dat ik nog wel even door kan gaan als ik goed nadenk, maar dit is het lijstje wat me nu zo te binnen schiet. Heb jij nog leuke / mooie / indrukwekkende favorieten toe te voegen?

En als ik toch bezig ben: Mooie filmmuziek!
Gabriella's Song uit As it is in Heaven kan me tot tranen toe beroeren. Aanrader! En: Ik vind nu op Youtube het liedje  "De la main gauche" uit Anne Trister terug (dank zij de blog Birds sing artblog): Klik! Voor als je (of: ik!) even iets moois nodig hebt!!!


zaterdag 17 oktober 2020

Rust! (En: corona)

Zo! Het is zaterdagochtend 10.50 uur. Ik heb alle boodschappen voor ruim een week binnen. En verder kan / wil ik vandaag nergens heen.... Nog vóór het begin van (radioprogramma) De Taalstaat...

Gisteren wílde ik er graag op uit - eindje fietsen, boodschappen, rondje apotheek, bibliotheek, stad - maar er kwam geen warm water uit de kraan. Dus: de hele dag wachten op een monteur. Die uiteindelijk pas om 16.00 uur weer vertrok. Weliswaar met een gerepareerde ketel, maar ook met wat onderdruk - vond ik niet fijn. Want ik kreeg de ketel vorig voorjaar uiteindelijk weer "op stoom", maar dat kostte veel moeite - voordat ik snapte hoe het werkte, voordat ik de wasmachine van zijn plek had, en weer terug...! Nou ja, ik héb weer warm water - ook wel heel handig met mijn inmakerij...

Gistermiddag heb ik nog een spoedrondje bieb, apotheek en Plus gedaan - voor mijn geld-terug-boodschappen. Vanmorgen vroeg, vóór de drukte uit, naar de Lidl - en met een goed volle boodschappentas weer terug. Ik heb zowaar mijn héle boodschappenlijstje afgewerkt, en ook wat instantmaaltijden en -soep gehaald. Altijd handig, en nu helemaal. Verder had Lidl vanaf vandaag thermometers in de aanbieding, voor € 2,99. Nou kocht ik vorig jaar een kwikvrije en batterijloze thermometer via Bol.com - maar die is niet te gebruiken. En tot nog toe verwijst Bol.com naar de externe verkoper, en de externe verkoper terug naar Bol.com. Nog niet opgelost dus, en de huisarts was laatst nogal ontstemd dat ik geen werkzame thermometer in huis had... Déze thermometer heeft dan wel een batterij, maar is gelukkig wel kwikvrij. 

Als ik er dan niet op uit kan, wat dan wel? Nou - de tuin is een rommeltje, en ik héb weer een nieuwe afvalbak, dus ik zóu buiten op kunnen ruimen. De kweeperenboom zit erg vol vruchten (al een kilo of 10 ingemaakt  en weggegeven, nog heel veel te gaan...). Er liggen nog wijnbessen en frambozen in de vriezer waar ik nog geen tijd voor heb gehad. Ik wil nog een grote button maken dat ik mensen écht slecht (niet) versta met mondkapje - Ik zag ooit (precorona en premondkapjes) een jonge medewerkster bij de AH met zo'n button; je kunt ze ook gewoon bestellen (hier zie ik leuke!), een uitkomst in deze tijden!

Eerder maakte ik al een poster voor mijn raam. Ze bestaan ook kant-en-klaar (bijv. hier) maar ik vond het natuurlijk veel leuker om hem zelf te maken. En toen ik begin van de maand piekerde wie ik nou eens zou durven vragen om brood voor me te halen, bedacht ik dat ik bést aan "de wereld" duidelijk kon maken dat mensen bij mij aan mogen bellen voor hulp (en in ieder geval meldde een van mijn buren dat ze er erg vrolijk van werd om te zien, is ook wat waard!).
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kan ik U helpen? Bijv. met het doen van een boodschap, of iets anders?
Bel maar aan, ik help u graag!


Mrs. H te B. (en dan natuurlijk de naam waaronder ik IRL bekend ben…)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je de poster ook? Je mag 'm (natuurlijk!) gebruiken!

Ik wens jullie allemaal een goed, fijn, ontspannen en gezond weekend!

woensdag 14 oktober 2020

LIEF!

Even een collectieve reactie op jullie reacties op mijn vorige bericht: ik schoot er éven van vol... Lief dat jullie zo lief reageren op mijn gezeur! (Ik vind dat ik bést eens een keer mag klagen - maar we hebben er niet altijd zin in om het van elkaar te horen....).

Ik vind het écht een handicap: ik kan niet huilen, ook niet als ik heel verdrietig ben... En eigenlijk zou ik dat heel graag willen - het zou me zó opluchten! 

Ik heb mezelf weer een beetje bij elkaar geraapt. Ik leverde gisteren - per email - nog even een positieve bijdrage aan de samenleving. Ik neem vandaag een dag vrij om mijn voeten weer op de grond te krijgen. Van de kweeënoogst liggen de eerste exemplaren klaar om in te koken. En ik ga de tuin in, lekker wat onkruid weghalen! Verder het plannetje om voordat de lockdown vanavond ingaat nog even wat spullen weg te brengen naar de Kringloop (daar ben ik de laatste weken ook bijna niet meer geweest - het is me in de weekenden té druk overal!), en dan meteen lekker ergens lunchen - voordat de horeca weer dicht gaat?

En verder ga ik maar (proberen om) wat positieve plannetjes voor de komende tijd (te) verzinnen.... Want volgens mij hebben we daar ook allemaal last van: AL die dingen die we zouden gaan doen / leren / lezen als we ooit tijd daarvoor zouden hebben, als we ooit een tijd aan huis gebonden zouden zijn: ik weet zéker dat er héél véél meer mensen zijn die - net als ikke - al die plannen ook na dit laatste half jaar nog niet hebben uitgevoerd... 

dinsdag 13 oktober 2020

Hoopvol? Perspectief?

(Disclaimer: Wat nu volgt is een uitermate somber stukje - dus ik kan niet instaan voor de gevolgen van het lezen hiervan.... Het is even precies hoe ik me voel - NU, op deze dag, van 14.45 - 15.00 (?) uur...).

Ik zit er éven doorheen.... (O.k., daarin ben ik LANG niet de enige, dat weet ik heel zeker...)

Ik werk alweer een paar weken alleen thuis, kom niet meer op kantoor. Eigenlijk zou ik eind deze week wel weer eens naar mijn werk-plaats moeten reizen, omdat er een paar klussen zijn die ik alleen daar kan doen... Maar ik zit - net als de rest van het land waarschijnlijk - ook met enige spanning de persconferentie van vanavond af te wachten. Een nieuwe lockdown? Weer niet met het OV kunnen reizen? Nou ja, eigenlijk mag ik met mijn loopneus niet eens het huis uit - maar daar trek ik me maar beperkt iets van aan - ik kan toch niet tussen maart 2020 en maart 2021 (of zoveel langer of korter als nodig is) helemaal thuis blijven?  

Ik moest op controle bij de huisarts. Half uur in de wacht, met de assistente een afspraak proberen te maken, vervolgens: "U kucht! U mag daarom niet naar de praktijk komen!" Dus dat werd een telefonisch consult. Met een voor mij nieuwe, onbekende huisarts. RAAR is dat! Naast alle weerstand die ik toch al heb tegen haar bemoeienis met mijn gewicht en mijn eetproblemen, komt dat er nog eens bij. Ja, ik weet dat ik te zwaar ben. Ik weet dat ik te weinig beweeg. Ik weet dat mijn eetbuien niet zo heel gezond zijn (understatement van de eeuw). Maar goed, tijdens de vorige lockdown waren mijn waarden nog steeds niet heel goed - dus maakt het wat uit?

"U moet er echt wat aan doen" (Hoe dan?) - "want met uw leeftijd kunt u nog wel 35 jaar door...." O.k., ze ZEGT het alsof ze daar alles voor wil doen - maar wat nou als IK dat een schrikbeeld vind - nog 35 jaar (zo) door? Ik heb geen plannen-op-korte-termijn, maar ik vind het leven wel (weer) een flinke opgave - ik moet er niet aan denken om nog 35 jaar door te moeten.... 

Misschien ben ik niet flink genoeg, maar mijn perspectief is even heel beperkt. Het enige wat helpt: het leven per dag pakken, niet te ver vooruit kijken. Want zeg nou zelf - het idee om nog eens maanden verder te gaan zonder veel mensen te zien & te spreken, steeds donkerder - ..........................

zaterdag 3 oktober 2020

Mijn rijkdom

Het is weer begin van de maand, dus tijd om even te kijken hoe mijn spaarrekeningen en mijn beleggingen erbij staan. Dat houdt me scherp!

Nou - voor wat betreft de geldzaken was het eigenlijk wel leuk deze maand! Ik maakte zoals elke maand direct na aankomst salaris €150 over naar de spaarrekening, en dat geld kon daar blijven... Ook ging er €150 naar de beleggingen. En in die beleggingen zit ook weer wat groei. Tenminste, mijn aandelen Triodos blijven, na een paar kleine dalletjes in de loop van het jaar, op gelijk niveau: een groei van 1,2% in 2020. Maar ook de aandelen ASN staan weer in de plus: ik "verdiende" (nou ja, inclusief inleg) zo'n € 600 deze maand.

O.k., dat vroege pensioen moet nog even wachten - maar € 750 is toch weer iets meer dan een maand huur waar ik niet voor hoef te werken, dus ik ben blij!

Andere rijkdom, dan: dinsdag kreeg ik in de loop van de dag flinke keelpijn. In normale tijden: ik heb weer eens een keelontsteking. In coronatijden: Ojee, ik heb toch geen corona, kan ik iemand besmet hebben? Dus meteen woensdag een testafspraak gemaakt (proberen te maken). En huisarrest! Want hoewel de keelpijn zich voortzette in "gewoon een snotneus" MOET je dus gewoon binnenblijven, in zo'n geval. En: geen bezoek, niet op bezoek gaan, niet vrijen, afstand houden, niet naar de winkel. De mevrouw van de GGD schatte mijn sociale leven nogal hoog in, als ik hoorde wat ik allemaal niet meer mocht tot de testuitslag (maar toch al niet deed...). Maar: WIE kan er brood voor mij halen? Enfin, ook dát lukte uiteindelijk, bij een lieve buur. 

De echte rijkdom zit in mijn achtertuintje: Toen ik me afvroeg of ik ook groente e.d. moest laten halen, realiseerde ik me dat ik met de courgettes, de kweeën en de (boom)spinazie uit de tuin, en de doperwten uit de diepvries, nog best ver zou komen. Hoe rijk ben je dan? Dat vóelt me toch luxe: ik mag niet verder dan mijn eigen tuin, maar daar heb ik dan ook genoeg voedsel staan voor een aantal dagen!

En vanavond dus óp voor de coronatest! Want hoewel ik denk dat ik alleen maar flink verkouden ben, en ik aarzel om de schaarse testcapaciteit verder te belasten, laat ik de test toch maar doen...

dinsdag 29 september 2020

Een jas, en schoenen, een broek, verwarming (en licht)....

Poehee, wat gaat het ineens ontzettend snel! 

Vrijdagochtend fietste ik nog met alleen een vest aan naar de bloedprikkerij - maar dat was eigenlijk al veel te koud. Dús ik plukte de laatste dagen telkens mijn "zomerjas" van de kapstok - die hing daar de hele zomer ongebruikt mooi te zijn. Ook besloot ik gisteren dat het rokkenweer nu echt over is voor deze zomer - dus ik moest 's morgens heel vroeg, heel diep mijn kast induiken voor de broekenhanger. Ik vind dat altijd zó benauwd, na een hele zomer van zwierige rokken en jurken, ineens zo'n broek om je (dikke) buik! 

Zeer binnenkort zal ik moeten geloven aan de dichte schoenen, in plaats van de sandalen die ik graag draag. En ook de dikke sokken komen 's avonds steeds vaker tevoorschijn. 

Eerder dit weekend had ik 's avonds de verwarming al eens aan. En gistermiddag, toen ik thuiskwam uit mijn werk, was het nog maar 17 graden in huis - en 18 is voor mij een comfortabel minimum. Dus: stoken! 

En 's morgens, als de wekker gaat, moet ik écht het licht aandoen, om mezelf er van te doordringen dat er een nieuwe dag aanbreekt. My, wat  is het het nog donker, om 7.30 uur! 

It's official: Summer is over! De herfst is aangebroken...

zondag 27 september 2020

Groot inkopen

Ik ben niet zo van het "shoppen" en van het "geld uitgeven", maar zo af en toe moet dat gewoon. Dit was zo'n week....

Vrijdag had ik een luie dag; ik was moe en wat hangerig. 's Morgens moest ik al vroeg op pad om nuchter bloed te laten prikken, en dat moet nu tamelijk ver weg. En het is gewoon erg vervelend, medische dingen die je door de mondkapjes en de schermen niet kunt verstaan, die je dan maar zonder vragen, of zonder te weten wat er gebeurt, aan je moet laten gebeuren. Ik raak ervan van de leg... Na het laboratoriumbezoek haalde ik dan ook maar een lekker ontbijt - en toen ik afgeprijsde stooflappen zag, bedacht ik dat ik bést zin had in een goede stoofschotel - het ís per slot van rekening herfst!  De rest van de dag had ik eigenlijk nergens zin in. Maar omdat ik zaterdag druk zou zijn ben ik op een gegeven moment toch maar op de fiets geklommen voor een rondje stad. En dat gíng me toch efficiënt!

Ik fietste naar de stad, voor voetencrème. Holland & Barrett (vroeger De Tuinen) heeft een zalige Teatree crème - die normaal onbetaalbaar is. Maar met 66,zoveel procent korting wordt het leuk! Daarna wandelde ik naar de brillenwinkel. Mijn bril moest al maanden bijgesteld worden, maar dat is op dit moment een hoop gedoe. Maar goed, een bril die telkens afvalt, da's ook niet lekker. Hij lag al een keer bijna in het water, en een keer bijna tussen trein en perron... Dus: bijstellen, een klusje van minder dan 5 minuten (als je de winkel eindelijk hebt teruggevonden). Daarna langs de kantoorboekhandel: het wordt hoog tijd voor nieuwe agenda's. En  HOERA! Mijn favoriete no-nonsense agenda, waar ik vorig jaar láng naar moest zoeken, vond ik nu in de eerste winkel waar ik probeerde (nou ja - de winkel waar ik hem vorig jaar kocht dus)! En dan maar hopen op een nieuw jaar, met meer afspraken en dingen om te doen dan het laatste half jaar - want dat was naatje.....

Langs de bibliotheek om een nieuw boek te halen - ik heb nog wel genoeg in huis, maar vond het hoog tijd om weer eens naar de bibliotheek te gaan - was er nog nauwelijks geweest sinds de lockdown. En toen gauw naar huis - terwijl het inmiddels lekker motterde - want ik moest op tijd zijn om een Toogoodtogo- pakket op te halen bij Hoogvliet. Meteen even langs de drogist voor nieuwe cacaoboter (ook in de reclame, maar een ander eigen merk bleek nóg goedkoper...)

Ik was heel blij met mijn Toogoodtogo-tas! (nadeel is dan  altijd alleen dat je flink aan het werk moet om ál dat voedsel in te vriezen, of te verwerken en in te vriezen). 

Ik had:

  • 2 pakken eierkoeken (die zitten er altijd in, maar ze zijn toch niet écht vies...);
  • een zak gemengde sla;
  • een zak roerbakgroenten;
  • een zak ovengroenten (ik word altijd wat recalcitrant als een supermarkt wil bepalen wát ik met mijn groenten moet doen... Dus deze zak verwerkte ik in een stoofschotel, met de runderlappen);
  • een bakje lunchsalade;
  • een zak voorgekookte krieltjes (lékker, gebakken krieltjes - alleen niet zo lijnvriendelijk..);
  • een zak aardappelschijfjes (die liggen dus als -puree in de vriezer);
  • 4 porties kipdrumsticks;
  • een grote bak shoarma;
  • 2 vegeschnitzels van de Vegetarische Slager (best leuk, maar wel bremzout).
En ik weet niet of ik dan al alles heb; het was een zeer goedgevuld pakket! Zo goedgevuld dat ik dus nog maar 1 brood kocht voor de komende dagen - de vriezer zit bomvol. De komende tijd kan ik dan ook lekker uit de vriezer koken, putten uit mijn voorraad, en dat voelt zeer luxe! 

donderdag 24 september 2020

Herfst


Er overleed gisteren weer één van de heldinnen van mijn jeugd: Juliette Gréco, 93 jaar oud. Dit liedje - Les feuilles mortes is zó melancholiek..... Daarom hoort het bij deze tijd, bij deze dagen. En omdat wij de Engelse versie, The fallen leaves, ooit met zoveel plezier zongen met ons kerkkoor. Ook al zo'n melancholieke herinnering.....

zaterdag 19 september 2020

Schrapen

Aan het eind van mijn geld houd ik altijd een stuk maand over.

Dus: Het is weer eens zover! Ik had nog iets meer dan € 10,00 in mijn portemonnee, en ik had nog € 6,51 op de bank. Wél bijna al mijn boodschappen in huis - er moet alleen nog feta komen. Maar ik vind het in het weekend ook altijd wel erg leuk om te gaan Kringlopen: flink stuk fietsen, snuffelen in de één of andere Kringloopwinkel, een terrasje pakken onderweg (Koffie! Appeltaart! Het is nog zúlk mooi weer, en straks in de herfst / winter zitten we weer binnen...) Mmm - ga ik dat nog halen? Mijn salaris komt ergens tussen de 20e en de 25e....

Dus ik ging gisteren schrapen: eerst eens helemaal goed mijn kasboek bijwerken - zijn alle uitgaven verantwoord, en: hoeveel heb ik nou écht nog tot einde salaris? Bedacht dat er ergens tussen ál die bonnen, knipsels en scheursels op de eet/werk/tafel nog een te declareren bon lag van mijn vrijwilligerswerk, en

Ka-ching! Mijn penningmeester is altijd zó snel dat ik ineens € 10,00 meer heb om het mee uit te zingen. Van mijn werkgever heb ik nog iets meer dan € 13,00 tegoed - mijn maaltijd deze week tussen werk en een werkvergadering genoot ik op een terras, pilsje erbij.... Dat kan ik maandag declareren. Van de NS heb ik écht nog geld tegoed omdat ik op mijn vakantieheenreis ruim een half uur vertraging had. Die claim werd in eerste instantie afgewezen, maar dat is toch écht niet terecht! Dus - nadat ik er eerst een keer tevergeefs over heb gebeld - vandaag een uitgebreide mail gestuurd naar de klantenservice van de NS. Ben benieuwd of ze gaan antwoorden, als de NS doet wat zij belooft levert dat toch weer € 10,15 op ;-). 

En verder ben ik al een tijdje in de slag met Euroclix - denk ik er een keer aan om via Euroclix mijn kleding te bestellen, meldt de klerenwinkel de clix niet aan.....! 

Met al dat schrapen zou ik het einde van de maand moeten halen! Belt alleen mijn hulp dat ze dinsdag komt, in plaats van eind van de week. Dus nou maar hopen dat mijn werkgever maandag al salaris betaalt - dan haal ik het zonder geld te moeten overboeken van mijn spaarrekening naar mijn bankrekening!

(Voor je nou een verkeerd idee krijgt: Ik heb het écht niet slecht hoor! Ik stort alleen zodra mijn salaris is gestort geld naar de spaarrekening en naar de beleggingsrekening. Met wat overblijft zou ik het moeten doen - maar ik kan zó geld van de spaarrekening terugboeken. En ik betaalde afgelopen maand een stevige medische rekening, en "doe" wat meer giften, aan clubs en mensen die het moeilijk hebben in coronatijd.)

vrijdag 18 september 2020

Maaksel

Hier krijg ik dus energie van: ik maakte deze week mijn col af! 

(Maar waarom ik dan lijk te liggen op de foto?)...
 
Ik vond een tijdje terug in de Kringloop de lichtblauwe verloopwol - was natuurlijk nét niet genoeg voor een hele col - maar gelukkig heb ik nog heel veel andere rommel in huis ;-)....Dus ik breide er donkerblauwe streepjes in, en vond vorig weekend in de kringloop de goede kralen / knopen. (De post daarover staat klaar, maar is wat vertraagd.) Toen was het een kwestie van afbreien. Ik moet nog even iets doen aan de knoopsgaten, en dan: het volgende project! 

Want dat is het lekkere van einde zomer: ik heb weer veel zin om te handwerken en te prutsen, ben inmiddels begonnen aan het breien van een lampenkap - o.k., enige tuttigheid is mij niet vreemd, ik wil een gebreide lampenkap!

woensdag 16 september 2020

Niksen

Ik heb een dagje tussendoor vrij - nu ik (nog steeds) zoveel thuis werk moet ik er écht aan denken om zo af en toe eens vrije dagen / uren op te nemen! 

Maar gisteravond had ik een (werk)vergadering, waarvan ik laat thuis was. En het was bloedheet gisteren - Prinsjesdag met +30 graden..... En ik had veel pijn; soms spelen mijn heup, knieën en rug ineens weer op, waardoor ik mij een hele dag strompelend voortbeweeg, en als je dan met het OV naar de andere kant van de stad moet.... Dus ik was behoorlijk moe, gisteravond laat - eigenlijk te moe om op te staan van de bank, mezelf de trap op te slepen, en naar bed te gaan...

Ik ben daarom blij dat ik het weekend al had besloten om vandaag eens even helemaal vrij te nemen. Even een dagje niksen. Buiten zitten met een boek (Ik heb een nieuwe detective gevonden in een stationsboekenkast, helemaal blij mee!), kijken of er nog iets in de tuin gedaan moet worden (Ja, dat moet eigenlijk wel, maar heb ik er ook zin in / houd mijn lijf het?), misschien even naar de stad (Ik kom er eigenlijk nooit meer, te druk, te ver weg, te warm). Maar er zijn wat "nieuwigheden" die ik best eens "live" zou willen zien. We zullen zien. Laat ik zo eerst maar eens voorzichtig kijken wat de temperatuur vandaag gaat doen, en dan mijn allochtoonse soepjurk verwisselen voor "echte kleren". en dan: niksen! Kijken waar ik zin in heb, energie opdoen voor mijn laatste (thuis)werkdag morgen, zorgen dat mijn tollende hoofd tot rust komt!

woensdag 26 augustus 2020

Omslag

Gisteren heb ik voor het eerst sinds weken mijn dekbed weer eens in de omslag geschoven. Om vannacht alwéér een onrustige slapeloze nacht te hebben. Deels door de warmte, die nog niet helemaal over is, deels door de zomerstorm die over het land raasde. En ik had maagpijn, hoofdpijn, last van mijn huid.... En waar is dan je boek, als je het nodig hebt? Dat lag dus nog beneden.... .  Na het uitlezen van mijn boek ben ik toch nog een paar uurtjes in slaap gevallen.

Het weer is omgeslagen. Gisteren regende ik voor het eerst sinds máánden weer eens goed nat. Zo'n fijn, niet al te hard, groeizaam regentje - waar je dus nog behoorlijk nat van wordt, als je er maar lang genoeg doorfietst! Ik vond het eigenlijk wel heel lekker! 

Ik houd van de seizoenen - vind het ook wel weer lekker dat het weer vroeger donker is. Toch wil ik nog wel een staartje zomer: nog een week of 6 zo'n graad of 20? In de weken dat het zo warm was, en in de afgelopen week, toen ik zo beperkt was door mijn rug, heb ik niet écht zomer kunnen houden! Nou ja, het komt zoals het komt.... 

Met dit weer krijg ik erg veel zin om naar het strand te gaan. Toen het zo heet was heb ik verschillende avonden op de bank voor Pampus te gelegen, met de webcam op Vlissingen en andere stranden. Maar er gaat toch niets boven een échte zeestorm en échte zeelucht. Zó jammer dat ik - in verband met het vele thuiswerken - mijn OV-kaart bij mijn werkgever in moest leveren, die extra 40% op een treinkaartje is bést een hoop geld!

Maar ik had vanmorgen alweer een mijlpaal: het is in de huiskamer nu nog maar 20*!!!

zondag 16 augustus 2020

Verhoord!

Mijn bede is verhoord: het werd hier net ineens héél erg donker - als in: licht aan, om 20.00 uur! - en de keuken stond in 2 minuten blank.... 


Dat het nog maar een paar uur zo mag doorgaan!

Regen (PLEASE!!!!!)

Gisteravond viel er hier een klein beetje regen - een heel klein beetje, lang niet genoeg.... Het droogde meteen op zodra de druppels de grond raakten. 10 Kilometer verderop - hoorde ik - stonden de straten blank. Oh, wat wil ik hier ook graag een dag lang regen! 

Ik ben 'verslaafd' aan de buienrader - al geeft die voortdurend een vals positief beeld van stevige buien boven de stad. 

En verder (als ik toch aan het mopperen ben) is de rugpijn waar ik al dagen last van had geëindigd in flinke spit. MAN! WAT DOET dat toch ZEER! Ik herinner me dat ik heel lang geleden wel eens iemand heb uitgelachen die - 40+ - rugklachten kreeg, maar dat zal ik nooit meer doen!!!! Ik weet dat spierverslappers van de huisarts helpen, maar daar krijg ik dan weer vreselijke maagkrampen van.... (En: Hoe kom ik bij de huisarts, als ik al nauwelijks naar de andere kant van de huiskamer kom?)

Vannacht heb ik eindelijk weer eens wat langer doorgeslapen, het was niet al te warm, en ik had niet al te veel pijn... Maar na een uurtje zitten voor het ontbijt kan ik nu al niet meer overeind komen. Dus ik MOET naar boven voor het laatste restje Tijgerbalsem, en de slaapzak waarop ik op de bank lig, tegen de 'plak'. 

En dan maar weer plat: liggen lukt, lezen soms een beetje ook...

Ik vraag me af: Ik heb vaker zulke rugklachten, juist als het zo ontzettend warm is. (Her)Kent iemand dat? 

woensdag 12 augustus 2020

Vandaag

 

(Ik zet deze post vanmorgen vast klaar, om vanavond te publiceren. 
Ik zit NU waarschijnlijk buien, te genieten van de "koelte" 
(Wat ben ik blij met mijn tuintje....!))

dinsdag 11 augustus 2020

Boeken op vakantie

Mijn ideale vakantie: lezen en fietsen!

En wat las ik dan wel allemaal? Nou, omdat ik op één plek bleef nam ik vanuit huis nogal wat boeken mee - dan kon ik tenminste even vooruit! 

Ik stopte Jeannette Winterson, Oranges are not the only fruit in mijn fietstas. Eén van de lesbisch-feministische klassiekers uit midden jaren '80 - die ik op de een of andere manier nog nooit gelezen had, maar nu tegenkwam in een minibieb. Best een mooi boek, maar ik liet het achter op de camping in Steenwijk.

Dawn French, According to Yes. Dit boek vind ik een enorme aanrader! Ik vind het zo verrassend dat French naast een goede comédienne (French and Saunders, The vicar of Dibley, Jam and Jerusalem...) ook goed kan schrijven, én in serieuze rollen spelen - ik zag haar in het begin van het coronatijdperk in de serie Delicious, en nietzomaarzooo tipte me dat BBCfirst nu The trouble with Maggie Cole uitzendt - dus die serie ben ik aan het opnemen. Het boek According to Yes vind ik écht goed, humoristisch, wijs, goed geschreven. Ik las ooit een eerdere roman van haar, A tiny bit marvellous, maar dat maakte niet zó'n indruk als dit boek.

Adam Armstrong, Het luipaardspoor. Het boek is wel aardig, goed tijdverdrijf, maar ik vond het niet super. Ik liet het achter op de camping in Marknesse. 

Het luipaardspoor ruilde ik in voor Laura Lippman, De draad van de spin. Een leuke ontdekking, deze schrijfster! Het is geen wereldliteratuur, maar een aardige detective, met soms verrassende beelden, leuke formuleringen - en dit deel speelt in een orthodox-Joods milieu in de VS, en het ongemak wat dat kan oproepen. Detectives en religie: daar houd ik van! 

En verder las ik nog een halve Donald Duck-pocket, Gejaagd door de Wind... Maar dat was het dan wel, voor deze vakantie. Ik ben weer helemaal bijgeleesvoederd (en dan hebben we nu nog lange hete zomeravonden om buiten te zitten lezen.....)

vrijdag 7 augustus 2020

85,6 kilometer

 ... Dat  is bij benadering hoever ik gisteren fietste van mijn laatste kampeeradres naar - uiteindelijk - het station in H., en vanaf het station in mijn woonplaats naar huis. Bij benadering, want ik sneed soms wat stukjes af omdat ik geen zin had in álle mooie omweggetjes die de fietsknoop-app voor me in petto had, en ik reed soms wat om, op zoek naar water, een lunch / maaltijd, een camping, en tenslotte het station.

Ik was een week in Steenwijk, met trein, fiets en tent. Dat was heerlijk: lekker keutelen op de camping, mooie fietstochten, een stapel(tje) mooie boeken, leuke ontmoetingen op de camping en onderweg. Daarna wilde ik nog de Noordoostpolder in, nog een keer naar Schokland - ik was er 1 keer eerder, nadat het járen op mijn verlanglijstje had gestaan. Ik vond het verhaal van de bewoners tóen behoorlijk indrukwekkend, nu een stuk minder (je MOET mooie ervaringen ook NOOIT proberen te herhalen, dat WERKT niet....!). Wel mooi, ik had nu wel de tijd om de fietsroute rond Schokland - een kilometer of 10 - te rijden. 

En toen ik toch in de Noordoostpolder was, vond ik dat ik net zo goed naar huis kon rijden.... Dus ik moest gisteren een flinke ruk maken, om in de loop van vandaag thuis te kunnen komen. En toen kon ik gisteravond geen camping met plek meer vinden.... Dus bij de avondmaaltijd, een hamburgermenu in een uiterst gezellig eetcafé aan een drukke straatweg, besloot ik om gewoon naar huis te treinen. Ineens is het dan genoeg geweest! En: je bent verkeersdeelnemer, en ik ben altijd bang om als ik zo moe ben minder geconcentreerd te gaan rijden, en zo ongelukken te maken.....

Dus ik was gisteravond rond 22.30 uur thuis, in een bloedheet huis, met énorme spierpijn. Niet zo gek ook: ik zag gisteren om 17.30 uur ergens bij de benzinestation staan dat het toen nog 32 graden was, en vanmorgen zag ik - toen mijn telefoon weer opgeladen was 😉 - hoever ik gisteren wel niet had gefietst.... (Als je zover fietst wil je dat onderweg écht niet weten.....).

In de tuin zijn enkele planten verdroogd - ook dat kon ik pas vanmorgen bekijken; andere planten zijn wondelijkerwijze gespaard. Er ligt een énorme courgette aan de plant, en een paar - nog groene - tomaten. Maar het is nu te heet om een echt rondje tuin te doen, morgenochtend vroeg of zo...

Ik ga dadelijk languit op de bank, mét de ventilator aan. De eerste was hangt, de tweede start dadelijk, en waarschijnlijk krijg ik de derde was vandaag ook nog wel droog. 

Later meer, nu eerst thuis aanlanden - vanavond boodschappen doen, als het "koeler" is?

zaterdag 25 juli 2020

Zullen we handhaven?

Ik griezel ervan: hoewel we allemaal rekening hielden met een opleving van het corona-virus in het najaar, gebeurt at NU AL, veel eerder dan gedacht.

Eigenlijk wil ik mensen niet zo op afstand houden, maar het blijft nodig, blijkbaar....

De schoonmaakster op kantoor: Neee! Je mag me niet omhelzen! Gisteren bij de kassa in de supermarkt, een jonge vrouw die tegen me aan in de rij stond "Ik zag u niet"- Goh, wat dácht je dan dat er voor je bij de kassa stond? In de trein of de bus / metro "Ik hoef maar een klein stukje, dus ik hoef geen mondmasker op", of "Ik draag toch een masker" (terwijl ze met hun hand zwaaien, waarin ze inderdaad een mondmasker dragen), of "Ik kan niet bellen met een masker"..... Tja....

De nonchalance waarmee mensen hun eigen gezondheid én vooral die van anderen in de waagschaal stellen vind ik stuitend.

Tegelijkertijd: Ik was de afgelopen week wat niezerig, en sinds donderdag heb ik een beetje keelpijn. Allergie, verkoudheid, of toch corona, waar ik doodziek van kan worden, en ook anderen mee kan besmetten? Ik ging tóch maar even kijken of ik me misschien zou laten testen, maar dat waren alleen locaties ver weg - en dan kon ik nog niet eens zien of je er ook zonder auto terecht kunt (Er zijn "teststraten" waar je met de auto door moet rijden). En: als ik dan de uitslag binnen krijg, over 48 uur, is het natuurlijk allang weer over.... Ik weet het, het is onverantwoord, maar wat moet je dan?

Ik zoek een middenweg: Ik deed wel mijn boodschappen gisteren, en houd zelf daarbij de nodige afstand aan. Verder werkte ik vooral in de tuin. Lekker hoor, beetje rommelen, klusjes aanpakken, genieten van wat er groeit en rondzoemt. Planten in bedwang houden, hier wat uittrekken, daar wat verplaatsen... Ik gaf kruisbesstekken weg via Marktplaats, en kreeg er een lief minifuchsiaatje voor terug. Niet nodig, wel lief! Ik kijk de paar courgettes die ik van een collega kreeg groot, en de ene tomaat (de enige in drie planten...😃).

En verder kocht ik vorige week een nieuwe terrasstoel, die heerlijk zit. De oude stoel scheurde onlangs finaal af - zo'n dertig jaar gebruik, waarbij een deel van de tijd met nogal wat overgewicht, daar had hij blijkbaar genoeg van... Ik zoek nog stoel nr. 2, voor eventueel bezoek, en om zelf languit te kunnen liggen in twee stoelen. Maar ik was al blij met mijn ene tweedehandsstoel - na enig nadenken vond ik het iets minder belangrijk om twee dezelfde stoelen te hebben...

Ik ben ZO blij met mijn tuintjes, en met mijn huisje - stel je toch eens voor dat ik nog in mijn oude huis zou wonen, met de dorpsgek onder me, die het niet nodig vond dat ik naar de radio luisterde of tv keek, of iets uit mijn eigen koelkast pakte (ze had "zulke gevoelige oren"), maar die erg hield van zelfgemaakte pianomuziek, op alle tijden van de dag of de nacht... Ik denk dat ze me dan écht op hadden kunnen sluiten, na deze periode van huisarrest!

maandag 20 juli 2020

Mooie tv-avond!

Ik had een lekker ontspannen weekend!

Vrijdag begon ik meteen met een heerlijke fietstocht. Uitgezet via een app (Maar ik ben nu EVEN te lui om mijn telefoon te halen om te kijken wélke app ook alweer...) zodat ik op plekken kwam waar ik sinds mijn middelbare schooltijd niet meer was geweest. Ik lunchte op een terrasje (JAAAAA, dat kán weer!) en ging weer verder. 's Avonds, na een kilometer of 60, gebroken thuis gekomen, met spierpijn en de nodige stijfheid - maar het was ZOOO lekker, zo'n superdagje uit!

Zaterdag deed ik vooral de (hoogst)nodige huisklusjes, en verder weinig.

Zondag had ik een echt "zon"dagje: beetje in de tuin werken, er kón na de regen van de afgelopen weken weer eens geschoffeld worden, en dat was ook hard nodig. Wijnbessen plukken en invriezen tot nader order, beetje in de tuin zitten met de krant, kijken naar de beestjes. Tevreden rondkijken in mijn (deels) opgeruimde schuurtje - ik kan mijn fiets weer binnen zetten!

's Avonds ging ik zitten voor het tv-programma Zomergasten. Het plán was om te strijken voor de tv - maar ik heb alleen maar zitten kíjken (met een beetje verstelwerk en wat schoenen poetsen). Rapper Typhoon was te gast bij interviewster Janine Abbring. Hoewel rap me niet zoveel zegt - ik denk dat ik daar iets te oud voor ben, intrigeert Typhoon me wel: een open uitstraling, een verbindende man van kleur, mooie poëtische teksten.

En wat wás het een mooie uitzending! Over racisme: altijd aangesproken worden op je kleur, terwijl je identiteit uit veel meer dan alleen je kleur bestaat. Over man-zijn-in-2020, over vrijheid. Ieder mens wil altijd alleen maar vrij zijn (dit n.a.v. de documentaire "I am not you negro" over James Baldwin, en een fragment uit de film "As it is in heaven"). Een film die me altijd weer tot tranen beroert. (Voor wie terug wil kijken: de uitzending is nog een aantal dagen terug te zien via Uitzending gemist).

En dan is de uitzending rond 23.30 uur afgelopen, en moet je hem nog even wat laten bezinken.

Maar nu ben ik weer klaar voor een nieuwe werkweek! (Dus aankleden, wassen, en weer achter dezelfde tafel als waar ik nu zit, te ontbijten in mijn huisjurk....)

maandag 13 juli 2020

Seniorendagje

... om 17.00 uur ontdekken dat de was die je 's morgens vroeg aanzette nog niet buiten hangt.

Om 19.00 uur nog een keer tot de conclusie komen dat je de was nog moet ophangen. 

Naar boven lopen om de was op te halen. Meteen bed opgemaakt (= rechtgetrokken). Weer beneden tot de conclusie komen dat de was nog boven in de wasmachine zit. 

Weer naar boven om de was op te halen, en die beneden, buiten op de waslijn hangen.

De buienradar meldt morgen om 7.00 uur regen hier in de regio. (En ik denk dat de was nu nog niet helemaal droog is.....)

(Nou ja, ik heb in ieder geval vandaag mijn beweging gehad, ik ben ook weer in de tuin aan het werk, de framboos opbinden, wijnbessen & kruisbessen plukken, snoeien en jam maken....)...

vrijdag 10 juli 2020

MOE word ik ervan!

Deze week weer één van  mijn alledaagse ergernissen - ik PROBEER me niet te ergeren, de fouten van een ander bij de ander te laten, maar SOMS....! Ik heb één collega die een grote uitdaging voor mijn oefening in de deugd van de gelijkmatigheid is...

(Ik ben hier - soort van - anoniem, toch? Dus dan kan ik hier wel even spuien, mijn verhaal kwijt. Het is niet onaardig bedoeld, maar collega's halen je soms het bloed onder de nagels vandaan - veel meer nog dan je "klanten"....).

Ik heb één collega die, zacht gezegd, nogal onzorgvuldig is in haar communicatie. Mailtjes maanden laten liggen, bij mij terugkomen als een telefoonnummer van één van haar contacten niet klopt, terwijl ze dan ook een mailadres van de betreffende persoon heeft, dringende rekeningen weken laten liggen, die dan ineens met grote spoed moeten worden betaald, want te laat... En dat niet één keer, maar systematisch. Voicemail niet afluisteren, en dan - bij voorkeur op zaterdag - het hele land in rep en roer omdat ze niet goed is voorbereid op haar klus van die dag. Dat werk. 

Afgelopen maandagavond, een uur of zeven, een mail, of ik "vandaag of morgen" een paar betalingen kon doen die zij was vergeten in te dienen. Nou nee, vandaag niet meer - ik werk niet meer na het avondeten, de 2 personen die de betalingen moeten goedkeuren werken niet meer, én onze bank verwerkt geen betalingen meer zo laat op de avond. Morgen ben je de eerste!

Die dinsdagmorgen, nadat ik de betalingen heb klaargezet, nóg een nagekomen rekening - met nog niet alle gegevens, ik moet heen en weer mailen om de rekening zó te krijgen dat onze administratie deze kan verwerken. Ik mail haar terug: moet dit ook tussendoor, of kan het met de betalingen volgende week mee? Geen reactie - tot vanmorgen, mijn vrije vrijdag. "De betreffende persoon heeft de betaling nog steeds niet ontvangen. HELP!". Nu HAD ik begrepen dat de betaling pas dinsdag rond moest zijn, dus er was nog wel even tijd.... Ik stuurde haar, en meteen ook maar de andere collega's, maar weer eens een email met uitleg van ons betalingssysteem, misschien werkt het. En nee, ik denk dat de toon van deze mail niet héél aardig was. Dus ik keek de laatste uren een paar keer op mijn email om te zien of ze reageerde. Moet ik nou hopen op een pinnige reactie van haar kant, of moet ik nou hopen dat ze weer totaal niet reageert? 

Nou ja, mijn weekend is begonnen. Lekker werken in huis en tuin, de krant lezen, afstand nemen. 

Want misschien komt mijn geprikkeldheid (ik geloof niet dat dat een woord is? De spellingscontrole vindt van wel!) ook wel voort uit het feit dat ik aan vakantie toe ben  - een wijze les uit mijn therapietijd: tegen de vakantie barsten de ruzietjes-om-weinig elk jaar weer op, gaat vanzelf wel weer over als we uitgerust zijn! 

Maar sommige collega's! 

woensdag 8 juli 2020

Campingtips, gezocht en gevonden

Ergens deze zomer, over een tijdje, heb ik "verplicht vakantie". Mijn werkgever wil - en dat vind ik ook wel terecht - dat we allemaal toch iets van vakantie opnemen, ook als we nog steeds geen kant op zouden kunnen. Daarom prikte ik 2 vakantieweken, in eerste instantie met het idee dat het wel uit zou draaien op thuisblijven, en misschien ergens in het najaar nog een (mid-?)weekje bungalowpark?

Maar.

Ik merk dat ik nu toch wel erg aan vakantie toe ben. Ik ben MOE - zeker sinds alles weer wat open gaat, en ik weer eens wat mensen spreek, voel ik de vermoeidheid van de laatste maanden. En het "voelt" steeds veiliger buiten - er schijnen nog maar zo'n 3.000 besmettelijke mensen rond te lopen in Nederland. Dus hoe groot is de kans dan om besmet te worden, als ik naast mijn tentje lig?

En: ik houd ernstig rekening met het weer opgesloten worden, als er in het najaar een "tweede golf" coronabesmettingen komt... Dus misschien kan dan helemaal mijn midweek niet meer, en heb ik de herinnering aan een goede vakantie wel heel hard nodig. En: écht vakantie houden is voor mij toch iets met een fiets en een tentje; een midweekbungalow is écht tweede keus (ik weet het, ik BEN raar, wat dit betreft tenminste...)

Daarom: wie heeft er een goede, leuke tip voor een kleine, niet te dure, rustige camping, ergens in Nederland? Heb je zelf een favoriete camping, of heb je wel eens een goede tip gehad?

Mijn tips aan jullie:

Camping Thomma, Heer, 2009
Al een jaar of 25-30 kom ik geregeld - niet elk jaar, maar wel vaak, soms een paar dagen in het voorjaar, soms als ik richting België of Zuid Nederland op vakantie ga - bij Camping Thomma in Heer - Maastricht. Jammer genoeg overleed meneer Thomma een paar jaar geleden, en werd mevrouw Thomma erg oud: de laatste keer dat ik er was woonde ze al niet meer in het grote huis, en was ze verhuisd naar haar kinderen - 2 huizen lager op de berg, en ging ze 's avonds met de grasmaaier naar huis, omdat ze te eigenwijs was voor een scootmobiel of zoiets.... Ik heb er goede tijden meegemaakt. Het is een heerlijk rustige camping, erg "basic" - tanden poetsen onder een golfplatendak midden op het veld, douchen voor het donker wordt omdat de douches geen licht hebben. Maar de camping is / was érg schoon, goed gelegen t.o.v. winkels, Stadscentrum Maastricht, en andere leuke uitjes. Sinds de camping is overgenomen heet hij Camping Kleurrijk - en is hij véél duurder geworden - toen een verhoging van € 7,50 per nacht naar € 10,00 per nacht....

Mijn nieuwe groene tent, Elburg 2016
Nog een favoriet: Camping Old Putten bij Elburg. Een landgoedcamping, groot, maar zo ingericht dat je dat niet echt merkt, met vaak leuke medegasten, goed sanitair, en een mooie slechtweer-accommodatie. En Elburg is erg leuk, net zoals al die Zuiderzeestadjes, Nunspeet, Kampen en andere plekken. Er is een boerderijwinkel vlakbij, en een supermarkt, je kunt naar de dr. Vogeltuinen, of lekker in de schaduw van de bomen in alle rust een mooi boek liggen lezen. Een aanrader: een van de restaurants aan de haven heeft een héérlijke pasta Vongole op de kaart, en aan de andere kant van de haven is heerlijk ijs te koop.

Het bos roept, zomer 2017
Tenslotte, een camping waar ik een paar jaar geleden aanwaaide, onderweg naar Friesland, net voor de oversteek over de Afsluitdijk: camping Het bos roept, in Slootdorp vlakbij Den Oever. Volgens mij is er in de buurt niet zoveel te beleven, maar het is een fijne sfeervolle camping. Waar ik - toen ik drijfnat aankwam na een stortbui - werd ontvangen met een douchemuntje, om eerst maar eens op te warmen, waar ik héle leuke ontmoetingen had met medekampeerders. Toen ik er was, in 2017, was de camping net open, met prachtig sanitair, ecologisch verantwoord. Een grote glazen kas diende als binnenverblijf (altijd fijn als je even je tentje uit wilt bij regen), waar je kon lezen of spelletjes doen, waar je koffie kon zetten, en samen koffie drinken. De wanden van de kas dienden als gastenboek, om met glasstiften op te schrijven, zó leuk! Er is een kanaal vlakbij, en bos (maar daar heb ik dan weer niet zoveel mee), een supermarkt op fietsafstand.... En ach - veel  meer dan een plek om mijn tentje op te zetten, en er naast te gaan liggen heb ik niet nodig voor een leuke vakantie!

maandag 6 juli 2020

Uit!

Ik heb het idee dat het al wéken regent, en te koud is voor de zomer. Dat zal waarschijnlijk wel meevallen, maar ja, regen verveelt natuurlijk veel sneller dan mooi weer. En dat terwijl ik helemaal niet zo voor té warm weer ben - 20-25 graden, beetje wind: dat is eigenlijk mijn ideale zomerweer. Maar goed, het is nu nog geen 20 graden, het regent gedurig en het waait stevig.

Met al die regen wordt mijn neiging om me binnenshuis terug te trekken nog eens versterkt. Ik hoef niet meer zo nodig, ben wat somber en nogal inactief. Ik plaagde onlangs een collega die pas NU was begonnen met opruimen - terwijl iedereen daar al mee klaar is - maar ik begon met opruimen van mijn voorraadkast met het begin van de lockdown, en moet nog steeds afmaken waar ik in maart aan begon......

Maar zaterdag stuurde ik mezelf er, ondanks de regen, toch maar op uit. 's Morgens, toen het nog harder regende, zette ik een mooie fietstocht uit, en zodra het droger werd pakte ik de fiets, en ging op pad. Het hééft wel wat, het is zo net een vakantiedagje, zónder al te veel voorbereidingen. De dag ervoor zette ik al een nieuw zadel op mijn fiets, en zaterdag pakte ik tussen de middag vlug mijn fietskaarten, een fles water, een regencape - toch maar wel -, en mijn opgeladen mobiele telefoon. En GAAN!

Doel: een flink stuk fietsen, buiten zijn, bewegen, en langs drie Kringloopwinkels - waarvan 2 nieuwe.... En dat was heel lekker. Buiten rook het fris-kruidig, een beetje herfstig. Het was ook niet te druk onderweg. En ik kwam in een deel van de belendende stad terecht waar ik - geloof ik - nog nooit was geweest. Om uiteindelijk terecht te komen bij één van de nieuwe Kringloopwinkels. Toch wel jammer, dat veel Kringloopwinkels tegenwoordig op bedrijventerreinen zitten, zo sfeerloos! Maar de weg hiernaartoe ging - dankzij de fietsrouteplanner van de Fietsersbond - grotendeels buitenom. En dan blijkt dat er tegenwoordig 3 Kringloopwinkels bij elkaar zitten, in een straal van een kilometer of 2. Ook leuk! Ik ging ze dus alle drie af. Maar ik kocht uiteindelijk maar 1 boek: Schoolidyllen, van Top Naeff. Volgens mij paste er nog net 1 boek in mijn kinder-/jeugdboekenkastje.....! Verder kreeg ik een paar kleine plastic voorraadbakjes - altijd handig voor levensmiddelen, plantenzaad en / of kraaltjes.

En zo was ik de hele middag onderweg, en kwam met wat miezerregen weer thuis terug. Ach, als ik écht op vakantie ben regen ik ook geregeld nat - en nu kwam ik tenminste thuis in een droog en warm huis. En natuurlijk lag ik lekker vroeg in bed - volgens mij al voor 21.00 uur - mét mijn nieuwe boek!















Twee weken geleden had ik ook al eens zo'n dagje: Fietsen, Kringloopwinkelen en eindelijk weer eens een terras! Zo fijn dat dat weer kan! (Al blijft Kringloopwinkelen - buiten in de rij wachten, na een half uur weer naar buiten moeten, niet tegen de looproute in mogen, en "zo min mogelijk aanraken" - RAAR op deze manier.) Maar ik kocht wat leuke / nodige dingen, en genoot van mijn terrasje & fietstocht....

(Tot de laatste lange, lánge kilometers naar huis, dan.... 😟)




vrijdag 26 juni 2020

Ik mis Toon!

Toen ik verhuisde, bijna 7 jaar geleden, hield ik mijn oude kapper-om-de-hoek aan. Ach, het is maar een kilometer of vijf van hier, en  ik hield van die man! Van Toon kreeg je altijd een hele stevige zoen & omhelzing mee na de knipbeurt, en tijdens het knippen kon het over van alles gaan: de liefde, de dood, over geloven en genieten. Het kón zijn dat je aan de afwas werd gezet als hij erg veel klanten had, of dat je werd gevraagd om langs de supermarkt te gaan om eten voor hem te halen. En anderzijds heb ik ook wel eens spullen bij hem gestald als ik uit de bus stapte, en ik mijn fiets moest halen voor de laatste meters naar huis. Of ik ging even koffie drinken als ik zag dat het rustig was, en ik aanspraak / een knuffel nodig had, of mijn verhaal kwijt wilde....

In augustus 2019 overleed Toon, heel plotseling. Ik probeerde hem al een paar dagen te bellen voor een afspraak, mopperde stevig omdat de zaak niet bereikbaar was, en hij nog steeds geen antwoordapparaat had aangeschaft. En toen ik op een late zaterdagmiddag langs de zaak fietste, zag ik daar het bericht van overlijden aan de deur. En ik kwam volkomen van slag thuis......

Ik mis die man!

Vanmorgen mocht ik weer naar de kapper, nu op 10 minuten lopen van huis. De vorige keer was nét na de kapperslockdown - en met mijn dikke haar, en deze warmte.... Maar mijn huidige kapster vindt dat zij niets te zeggen heeft over mijn haar, dat ik zelf mag (moet) zeggen hoe ik het wil. Hoe dan? Ik ben vooral van "makkelijk en comfortabel", en dan mag de kapper zeggen of / hoe dat kan, wat staat, wat bij mijn leeftijd en mijn stijl past...

Want ja, met Toon had ik ook geregeld "discussie" over hoe kort het mocht - meestal wilde ik korter dan hij - alleen vlak voor een vakantie "mocht" mijn haar op zijn allerkortst, met nog genoeg haar bovenop mijn hoofd om een zonnesteek (zoveel mogelijk) te voorkomen...

Ik mis die man! Gewoon, dat iemand - na een jaar of 15-20 jouw hoofd knippen - zó goed weet wat de bedoeling is dat hij knipt, en dat je het in die tijd over belangrijker dingen kunt hebben....