Al minstens een week gaat het in alle talkshows en actualiteitenprogramma's als EenVandaag en Nieuwsuur over één zaak: bij een tv-programma (in dit geval The voice of Holland) hebben mensen (mannen) hun macht misbruikt om vrouwen eronder te houden. Om vrouwen te laten zwijgen over aanrandingen en verkrachtingen. Om vrouwen - tot wie ze zich in een ongelijkmachtige positie verhielden - te "verleiden" tot seks, of te dwingen tot "seksuele handelingen".
Goh!
Ik ken dit tv-programma niet, heb er alleen maar over gehoord. Maar dat dit soort dingen voorkomt in zo'n programma, of in welke andere (werk)setting dan ook: HOE kan dat nog nieuws zijn voor mensen? Hoe slecht heb je dan ooit geluisterd naar de mensen / vrouwen om je heen, hoe selectief heb je de krant gelezen, het nieuws geluisterd? Eerlijk gezegd vind ik dat nog het meest schokkend aan deze zaak: dat het voor zoveel mensen (iets) NIEUWS is!
(Het gaat niet alleen om verkrachting, maar dit vond ik het meest toepasselijke plaatje hierbij. Geplukt van deze pagina.)
Het doet me erg denken aan een keer, dat ik een training volgde bij een levensbeschouwelijk instituut, en dat één van de mededeelneemster - volgens mij ook nog een "hulpverlenerstype" - meldde dat je incestslachtoffers niet zag op dergelijke studiedagen. Nee, inderdaad, als je zo'n opmerking maakt worden de slachtoffers blijkbaar (weer) niet gezien....
Of die keer dat ik contact had met mijn huidige vakbond, omdat één van mijn vorige werkgevers erbij ingetrokken was, en ik de verzekering wilde dat deze eerdere werkgever - waar ik te maken kreeg met jarenlange seksuele intimidatie - NOOIT achter mijn lidmaatschapsgegevens zou komen. En ik na een flink aantal telefoongesprekken met een hotemetoot van de vakbond te horen kreeg dat er geen namen van daders waren genoemd - terwijl ik écht heel zeker weet dat ik de betreffende dader - o.k., hij is niet veroordeeld (Het kwam niet tot een rechtszaak omdat zij - zoals ze ook altijd meldden - betere advocaten konden betalen dan ik) - maar hoe vaak wórden daders van seksuele misdrijven nou eenmaal veroordeeld - in die gesprekken een aantal keren bij name heb genoemd? En: het ging mij niet alleen om die paar specifieke daders, maar zeker ook om het bestuur / de werkgever, die eerst vond dat ik geen kritiek mocht hebben op mijn "meerdere", maar het vervolgens een zaak van ons beiden / mij en de daders vond - het was niet de taak van de werkgever om in te grijpen....
Of die keer dat we in mijn vrijwilligerswerk te maken kregen met een geval van seksuele intimidatie tussen twee (andere) vrijwilligers, waar ik me als bestuurslid behoorlijk verantwoordelijk voor en geraakt door voelde. Ik was de enige die het had zien gebeuren (nou ja, behalve dan de heren die het ook "humor" vonden...) maar dat werd later niet geloofd: ik stond op 2 meter afstand, dus het kón niet zo zijn dat ik zag wat de ene vrijwilliger de andere aandeed. Niet alleen de directe slachtoffers, ook de omstanders / getuigen worden onschadelijk gemaakt, wel zo makkelijk en veilig voor de daders....
Dus: HOE kun je nog volhouden dat het nieuws is?
Gelukkig wordt er in de media ook tegengas gegeven: er wordt gesproken over de schaamte die je als slachtoffer voelt, de onmacht. Over het gebrek aan middelen om zulk gedrag aan te kaarten, het isolement waarin je geplaatst wordt. En er wordt tegengas gegeven als de baas van het spul meldt dat vrouwen vooral moeten melden als ze zulke ervaringen hebben - wat wordt opgevat als "blaming the victim": Ik wist er niets van af, dan hadden die vrouwen het maar bij mij moeten melden. Maar tegelijkertijd is er met de klacht die wél bekend was (één, volgens de berichten?) niets gedaan..... Ehh, het melden? En dan???
Brr - ik zit me hier flink boos te maken, achter mijn laptop, bij de ochtendkoffie. En ben tegelijkertijd geraakt en verdrietig. Hoe is het in Godsnaam nu nog mogelijk dat dit als nieuws wordt beschouwd?
En: is dit niet weer een hype, een opborreling van oproer - wat straks weer wegebt als iets anders onze aandacht trekt - zeker als straks blijkt dat niet alles wat nu naar boven komt strafbaar is, "alleen maar" moreel verwerpelijk: dan zal er weer worden gezegd: zie je wel, het valt wel mee.
Tot het volgende "incident".
(Nee, ik heb de uitzending van het onderzoeksprogramma wat deze "zaak" naar boven haalde niet gezien, en ik ga hem ook niet kijken. Voor mij is het - jammer genoeg - geen "nieuws" - de ervaringen die ik in de loop van mijn leven opdeed zitten nog in mijn lichaam opgeslagen. En: Ik weet wel hoe de mechanismen werken.....)
