16 Wasknijpers

Deze week:  Ik stap uit de bus in mijn werkplaats, en tegen de vuilcontainer staat -ie: een aftands wasrekje. Dáár was ik al een tijdje naar op zoek: mijn nieuwe Lathyrusklimrek! Beetje lastig meeslepen in een overvolle trein, maar ach, je moet er wát voor over hebben. Wat me (altijd weer) verbaast: er zitten nog wasknijpers aan. Raar toch? Waarom zou je, gelijk met je kapotte wasrek, meteen je wasknijpers weggooien? Niet meer nodig? Te lui om ze van het rek af te halen? Het voelt een beetje als de auto wegdoen omdat de asbak vol zit....

Natuurlijk nam ik óók de wasknijpers mee, en dacht even aan de mensen die die 16 houten wasknijpers in elkaar hebben gezet: in welke gevangenis, in welke sociale werkplaats, wie zou er zin hebben ontleend aan het maken van deze wasknijpers?

Gratis boodschappen

Mijn voornemen voor 2015: mijn uitgaven voor boodschappen naar beneden krijgen....

Nou geef ik het meeste (onnodige) geld uit aan snoeperijen en broodjes e.d. op het station (ontbijten bij de Kiosk, broodjes van AH-togo, en mmmm - een lekkere bruine bol met kaas, paté, brie, of bijna elk ander beleg van de BroodExpress...), maar alle kleine beetjes helpen  - en ik hoop ooit nog eens van mijn verslaving aan (niet-)lekker eten af te komen.....

Gisteren heb ik dus vóór mijn boodschappenrondje wat rond gesurft, bijv. langs kortingisleuk. En ik kocht een pakje Basis voor pastasaus en Goed Bezig graanrepen. Het eerste gaat wel eens een keer in een grote pan met verse pastasaus, het tweede is heerlijk voor fiets- en wandeltochten. Op mijn boodschappenlijstje staan verder nog gratis mondwater, truffel- of wasabimayonaise, en olijfolie. Toch weer een leuke bijdrage aan mijn huishoudbudget!

Alleen wel jammer dat je bij veel acties tegenwoordig de bon moet scannen, dat kan ik thuis niet - moet nog steeds mijn apparatuur aansluiten....

Lente!

Gisteren werd ik wakker met een vol hoofd, en een beetje hoofdpijn. Een paar uur later: eindeloze niesbuien. De jeuk en pijn e.d. aan mijn velletje waren al een paar dagen eerder begonnen.

Foto van vorig voorjaar - cadeautje van de collega's.
Mooi toch?

Hoera, het wordt lente!

(Op de radio wordt rokjesdag aangekondigd: 20* C vandaag!)

Boodschappen doen

Vorige week (of eigenlijk voorvorige week - vorige week werkte ik alweer gewoon, en de volgende week is alweer begonnen) was ik in een "hut" op Texel. Het was - zelfs voor een liefhebster van storm-aan-zee - rotweer, maar ik had toch een lekkere vakantie. Verslag volgt!

Op zondag, toen het écht te hard regende en waaide, ging ik lekker "boodschappen doen", zittend aan mijn gehuurde tafel. Want natuurlijk kon ik best wat verzinnen om te doen met mijn cadeaubonnen, zo blasé ben ik nog niet.

Van mijn V&D-bon kocht ik - in het kader van meer naar buiten willen, en minder vaak bussen, óók
niet als het rotweer is - een goede en enorm grote regencape, met uitbouw voor een rugzak, lang genoeg voor mijn lange lijf. Een goede aankoop: daar ga ik veel plezier van hebben (en zoveel geld had ik er anders niet graag aan uitgegeven).

Van een paar van de Kijkshop-bonnen kocht ik een lekker luchtje (Green tea van Elisabeth Arden, best lekker, maar het is nog steeds niet dé eau de toilette waar ik al jaren naar op zoek ben), een goede stevige tas voor mijn naaimachine (kocht ik deze winter, nog niet zoveel mee gedaan, maar het is fijn om hem goed op te kunnen bergen, en makkelijk tevoorschijn te kunnen halen als ik wil naaien), en, om geen verzendkosten te hoeven betalen, een extra microSDHC-kaart voor mijn fotocamera. Vraag is alleen, voordat ik deze uit de verpakking haal: is dit de kaart die ik nodig heb, die in mijn camera past? (Ik bedenk ineens dat ik hem dinsdag gewoon meeneem naar kantoor, die slimme collega's van mij weten er vast meer van).

Toen ik de pakjes ontving was ik heel tevreden over mezelf: ik ben blij met mijn aankopen, en door slim winkelen betaalde ik geen verzendkosten. Alleen vind ik dat thuisbezorgen nog steeds niet helemaal handig: "men" komt op een willekeurig tijdstip overdag aan de deur, moet nog twee keer terugkomen -  met een busje, hoezo luchtverontreiniging? - en brengt dan een énorme doos, half gevuld met lucht, half met cadeautjes. Dat kan toch veel beter? Als ik mag kiezen haal ik het liever op bij het postagentschap hier in de buurt (maar dan graag in een "iets" kleinere doos, qua fietsvervoer).

De spullen zijn tegen mij....

Ik moest vanmiddag laat mijn fiets ophalen bij de fietsenmaker - even een grote (en dure) beurt voor het tochten- en vakantieseizoen weer begint... Gestrestst, want ben ik wel voor zessen met de bus bij de fietsenmaker? Onderweg terug koop ik even een snelle maaltijd, ik parkeer mijn fiets voor het huis, ik loop van de voordeur naar de tafel in huiskamer, zit en eet. Een half uur later wil ik weg, naar de Goede Vrijdag-viering in de kerk.

Fietssleutels zoek.  (En de reservesleutels, die zijn al veel eerder verdwenen...)

Ik zoek alles af, óók ónder de was die ik inderhaast even gauw heb binnengehaald. Geen fietssleutels. BAAL! O.k., ik haal vanavond de kerk dus niet. Jas uit. T.v. aan. Was opvouwen. En vervolgens komen de fietssleutels dus tússen de was vandaan.

De spullen zijn tegen mij........
*******************************************************************************
N.b.: ik héb een vaste plek voor al mijn sleutels: een laatje in de kamer, bij de bank. Als ze niet liggen waar ze horen te liggen, liggen ze:

• op het aanrecht;
• in het fonteintje op het toilet;
• op de huiskamertafel of
• op de bank.

Of op een andere, niet nader gedefinieerde plaats....

Goede Vrijdag, 3 april 2015

Kijk nou toch wat ik voor leuks als (verlaat) verjaardagscadeautje kreeg:

Ik word hier ZO vrolijk van, ik heb de Paasdagen wat leuks te doen: bejaarden kleuren!

(Het is een kleurboek wat is gemaakt naar aanleiding van deze blog van Ari Seth Cohen. Ik zie dat er verschillende pagina's uit het kleurboek via Google afbeeldingen terug te vinden zijn. Voor wie net als ik soms kleuren erg leuk vindt....)