Zullen we handhaven?

Ik griezel ervan: hoewel we allemaal rekening hielden met een opleving van het corona-virus in het najaar, gebeurt at NU AL, veel eerder dan gedacht.

Eigenlijk wil ik mensen niet zo op afstand houden, maar het blijft nodig, blijkbaar....

De schoonmaakster op kantoor: Neee! Je mag me niet omhelzen! Gisteren bij de kassa in de supermarkt, een jonge vrouw die tegen me aan in de rij stond "Ik zag u niet"- Goh, wat dácht je dan dat er voor je bij de kassa stond? In de trein of de bus / metro "Ik hoef maar een klein stukje, dus ik hoef geen mondmasker op", of "Ik draag toch een masker" (terwijl ze met hun hand zwaaien, waarin ze inderdaad een mondmasker dragen), of "Ik kan niet bellen met een masker"..... Tja....

De nonchalance waarmee mensen hun eigen gezondheid én vooral die van anderen in de waagschaal stellen vind ik stuitend.

Tegelijkertijd: Ik was de afgelopen week wat niezerig, en sinds donderdag heb ik een beetje keelpijn. Allergie, verkoudheid, of toch corona, waar ik doodziek van kan worden, en ook anderen mee kan besmetten? Ik ging tóch maar even kijken of ik me misschien zou laten testen, maar dat waren alleen locaties ver weg - en dan kon ik nog niet eens zien of je er ook zonder auto terecht kunt (Er zijn "teststraten" waar je met de auto door moet rijden). En: als ik dan de uitslag binnen krijg, over 48 uur, is het natuurlijk allang weer over.... Ik weet het, het is onverantwoord, maar wat moet je dan?

Ik zoek een middenweg: Ik deed wel mijn boodschappen gisteren, en houd zelf daarbij de nodige afstand aan. Verder werkte ik vooral in de tuin. Lekker hoor, beetje rommelen, klusjes aanpakken, genieten van wat er groeit en rondzoemt. Planten in bedwang houden, hier wat uittrekken, daar wat verplaatsen... Ik gaf kruisbesstekken weg via Marktplaats, en kreeg er een lief minifuchsiaatje voor terug. Niet nodig, wel lief! Ik kijk de paar courgettes die ik van een collega kreeg groot, en de ene tomaat (de enige in drie planten...😃).

En verder kocht ik vorige week een nieuwe terrasstoel, die heerlijk zit. De oude stoel scheurde onlangs finaal af - zo'n dertig jaar gebruik, waarbij een deel van de tijd met nogal wat overgewicht, daar had hij blijkbaar genoeg van... Ik zoek nog stoel nr. 2, voor eventueel bezoek, en om zelf languit te kunnen liggen in twee stoelen. Maar ik was al blij met mijn ene tweedehandsstoel - na enig nadenken vond ik het iets minder belangrijk om twee dezelfde stoelen te hebben...

Ik ben ZO blij met mijn tuintjes, en met mijn huisje - stel je toch eens voor dat ik nog in mijn oude huis zou wonen, met de dorpsgek onder me, die het niet nodig vond dat ik naar de radio luisterde of tv keek, of iets uit mijn eigen koelkast pakte (ze had "zulke gevoelige oren"), maar die erg hield van zelfgemaakte pianomuziek, op alle tijden van de dag of de nacht... Ik denk dat ze me dan écht op hadden kunnen sluiten, na deze periode van huisarrest!

Mooie tv-avond!

Ik had een lekker ontspannen weekend!

Vrijdag begon ik meteen met een heerlijke fietstocht. Uitgezet via een app (Maar ik ben nu EVEN te lui om mijn telefoon te halen om te kijken wélke app ook alweer...) zodat ik op plekken kwam waar ik sinds mijn middelbare schooltijd niet meer was geweest. Ik lunchte op een terrasje (JAAAAA, dat kán weer!) en ging weer verder. 's Avonds, na een kilometer of 60, gebroken thuis gekomen, met spierpijn en de nodige stijfheid - maar het was ZOOO lekker, zo'n superdagje uit!

Zaterdag deed ik vooral de (hoogst)nodige huisklusjes, en verder weinig.

Zondag had ik een echt "zon"dagje: beetje in de tuin werken, er kón na de regen van de afgelopen weken weer eens geschoffeld worden, en dat was ook hard nodig. Wijnbessen plukken en invriezen tot nader order, beetje in de tuin zitten met de krant, kijken naar de beestjes. Tevreden rondkijken in mijn (deels) opgeruimde schuurtje - ik kan mijn fiets weer binnen zetten!

's Avonds ging ik zitten voor het tv-programma Zomergasten. Het plán was om te strijken voor de tv - maar ik heb alleen maar zitten kíjken (met een beetje verstelwerk en wat schoenen poetsen). Rapper Typhoon was te gast bij interviewster Janine Abbring. Hoewel rap me niet zoveel zegt - ik denk dat ik daar iets te oud voor ben, intrigeert Typhoon me wel: een open uitstraling, een verbindende man van kleur, mooie poëtische teksten.

En wat wás het een mooie uitzending! Over racisme: altijd aangesproken worden op je kleur, terwijl je identiteit uit veel meer dan alleen je kleur bestaat. Over man-zijn-in-2020, over vrijheid. Ieder mens wil altijd alleen maar vrij zijn (dit n.a.v. de documentaire "I am not you negro" over James Baldwin, en een fragment uit de film "As it is in heaven"). Een film die me altijd weer tot tranen beroert. (Voor wie terug wil kijken: de uitzending is nog een aantal dagen terug te zien via Uitzending gemist).

En dan is de uitzending rond 23.30 uur afgelopen, en moet je hem nog even wat laten bezinken.

Maar nu ben ik weer klaar voor een nieuwe werkweek! (Dus aankleden, wassen, en weer achter dezelfde tafel als waar ik nu zit, te ontbijten in mijn huisjurk....)

Seniorendagje

... om 17.00 uur ontdekken dat de was die je 's morgens vroeg aanzette nog niet buiten hangt.

Om 19.00 uur nog een keer tot de conclusie komen dat je de was nog moet ophangen. 

Naar boven lopen om de was op te halen. Meteen bed opgemaakt (= rechtgetrokken). Weer beneden tot de conclusie komen dat de was nog boven in de wasmachine zit. 

Weer naar boven om de was op te halen, en die beneden, buiten op de waslijn hangen.

De buienradar meldt morgen om 7.00 uur regen hier in de regio. (En ik denk dat de was nu nog niet helemaal droog is.....)

(Nou ja, ik heb in ieder geval vandaag mijn beweging gehad, ik ben ook weer in de tuin aan het werk, de framboos opbinden, wijnbessen & kruisbessen plukken, snoeien en jam maken....)...

MOE word ik ervan!

Deze week weer één van  mijn alledaagse ergernissen - ik PROBEER me niet te ergeren, de fouten van een ander bij de ander te laten, maar SOMS....! Ik heb één collega die een grote uitdaging voor mijn oefening in de deugd van de gelijkmatigheid is...

(Ik ben hier - soort van - anoniem, toch? Dus dan kan ik hier wel even spuien, mijn verhaal kwijt. Het is niet onaardig bedoeld, maar collega's halen je soms het bloed onder de nagels vandaan - veel meer nog dan je "klanten"....).

Ik heb één collega die, zacht gezegd, nogal onzorgvuldig is in haar communicatie. Mailtjes maanden laten liggen, bij mij terugkomen als een telefoonnummer van één van haar contacten niet klopt, terwijl ze dan ook een mailadres van de betreffende persoon heeft, dringende rekeningen weken laten liggen, die dan ineens met grote spoed moeten worden betaald, want te laat... En dat niet één keer, maar systematisch. Voicemail niet afluisteren, en dan - bij voorkeur op zaterdag - het hele land in rep en roer omdat ze niet goed is voorbereid op haar klus van die dag. Dat werk. 

Afgelopen maandagavond, een uur of zeven, een mail, of ik "vandaag of morgen" een paar betalingen kon doen die zij was vergeten in te dienen. Nou nee, vandaag niet meer - ik werk niet meer na het avondeten, de 2 personen die de betalingen moeten goedkeuren werken niet meer, én onze bank verwerkt geen betalingen meer zo laat op de avond. Morgen ben je de eerste!

Die dinsdagmorgen, nadat ik de betalingen heb klaargezet, nóg een nagekomen rekening - met nog niet alle gegevens, ik moet heen en weer mailen om de rekening zó te krijgen dat onze administratie deze kan verwerken. Ik mail haar terug: moet dit ook tussendoor, of kan het met de betalingen volgende week mee? Geen reactie - tot vanmorgen, mijn vrije vrijdag. "De betreffende persoon heeft de betaling nog steeds niet ontvangen. HELP!". Nu HAD ik begrepen dat de betaling pas dinsdag rond moest zijn, dus er was nog wel even tijd.... Ik stuurde haar, en meteen ook maar de andere collega's, maar weer eens een email met uitleg van ons betalingssysteem, misschien werkt het. En nee, ik denk dat de toon van deze mail niet héél aardig was. Dus ik keek de laatste uren een paar keer op mijn email om te zien of ze reageerde. Moet ik nou hopen op een pinnige reactie van haar kant, of moet ik nou hopen dat ze weer totaal niet reageert? 

Nou ja, mijn weekend is begonnen. Lekker werken in huis en tuin, de krant lezen, afstand nemen. 

Want misschien komt mijn geprikkeldheid (ik geloof niet dat dat een woord is? De spellingscontrole vindt van wel!) ook wel voort uit het feit dat ik aan vakantie toe ben  - een wijze les uit mijn therapietijd: tegen de vakantie barsten de ruzietjes-om-weinig elk jaar weer op, gaat vanzelf wel weer over als we uitgerust zijn! 

Maar sommige collega's! 

Campingtips, gezocht en gevonden

Ergens deze zomer, over een tijdje, heb ik "verplicht vakantie". Mijn werkgever wil - en dat vind ik ook wel terecht - dat we allemaal toch iets van vakantie opnemen, ook als we nog steeds geen kant op zouden kunnen. Daarom prikte ik 2 vakantieweken, in eerste instantie met het idee dat het wel uit zou draaien op thuisblijven, en misschien ergens in het najaar nog een (mid-?)weekje bungalowpark?

Maar.

Ik merk dat ik nu toch wel erg aan vakantie toe ben. Ik ben MOE - zeker sinds alles weer wat open gaat, en ik weer eens wat mensen spreek, voel ik de vermoeidheid van de laatste maanden. En het "voelt" steeds veiliger buiten - er schijnen nog maar zo'n 3.000 besmettelijke mensen rond te lopen in Nederland. Dus hoe groot is de kans dan om besmet te worden, als ik naast mijn tentje lig?

En: ik houd ernstig rekening met het weer opgesloten worden, als er in het najaar een "tweede golf" coronabesmettingen komt... Dus misschien kan dan helemaal mijn midweek niet meer, en heb ik de herinnering aan een goede vakantie wel heel hard nodig. En: écht vakantie houden is voor mij toch iets met een fiets en een tentje; een midweekbungalow is écht tweede keus (ik weet het, ik BEN raar, wat dit betreft tenminste...)

Daarom: wie heeft er een goede, leuke tip voor een kleine, niet te dure, rustige camping, ergens in Nederland? Heb je zelf een favoriete camping, of heb je wel eens een goede tip gehad?

Mijn tips aan jullie:

Camping Thomma, Heer, 2009

Al een jaar of 25-30 kom ik geregeld - niet elk jaar, maar wel vaak, soms een paar dagen in het voorjaar, soms als ik richting België of Zuid Nederland op vakantie ga - bij Camping Thomma in Heer - Maastricht. Jammer genoeg overleed meneer Thomma een paar jaar geleden, en werd mevrouw Thomma erg oud: de laatste keer dat ik er was woonde ze al niet meer in het grote huis, en was ze verhuisd naar haar kinderen - 2 huizen lager op de berg, en ging ze 's avonds met de grasmaaier naar huis, omdat ze te eigenwijs was voor een scootmobiel of zoiets.... Ik heb er goede tijden meegemaakt. Het is een heerlijk rustige camping, erg "basic" - tanden poetsen onder een golfplatendak midden op het veld, douchen voor het donker wordt omdat de douches geen licht hebben. Maar de camping is / was érg schoon, goed gelegen t.o.v. winkels, Stadscentrum Maastricht, en andere leuke uitjes. Sinds de camping is overgenomen heet hij Camping Kleurrijk - en is hij véél duurder geworden - toen een verhoging van € 7,50 per nacht naar € 10,00 per nacht....

Mijn nieuwe groene tent, Elburg 2016

Nog een favoriet: Camping Old Putten bij Elburg. Een landgoedcamping, groot, maar zo ingericht dat je dat niet echt merkt, met vaak leuke medegasten, goed sanitair, en een mooie slechtweer-accommodatie. En Elburg is erg leuk, net zoals al die Zuiderzeestadjes, Nunspeet, Kampen en andere plekken. Er is een boerderijwinkel vlakbij, en een supermarkt, je kunt naar de dr. Vogeltuinen, of lekker in de schaduw van de bomen in alle rust een mooi boek liggen lezen. Een aanrader: een van de restaurants aan de haven heeft een héérlijke pasta Vongole op de kaart, en aan de andere kant van de haven is heerlijk ijs te koop.

Het bos roept, zomer 2017

Tenslotte, een camping waar ik een paar jaar geleden aanwaaide, onderweg naar Friesland, net voor de oversteek over de Afsluitdijk: camping Het bos roept, in Slootdorp vlakbij Den Oever. Volgens mij is er in de buurt niet zoveel te beleven, maar het is een fijne sfeervolle camping. Waar ik - toen ik drijfnat aankwam na een stortbui - werd ontvangen met een douchemuntje, om eerst maar eens op te warmen, waar ik héle leuke ontmoetingen had met medekampeerders. Toen ik er was, in 2017, was de camping net open, met prachtig sanitair, ecologisch verantwoord. Een grote glazen kas diende als binnenverblijf (altijd fijn als je even je tentje uit wilt bij regen), waar je kon lezen of spelletjes doen, waar je koffie kon zetten, en samen koffie drinken. De wanden van de kas dienden als gastenboek, om met glasstiften op te schrijven, zó leuk! Er is een kanaal vlakbij, en bos (maar daar heb ik dan weer niet zoveel mee), een supermarkt op fietsafstand.... En ach - veel  meer dan een plek om mijn tentje op te zetten, en er naast te gaan liggen heb ik niet nodig voor een leuke vakantie!

Uit!

Ik heb het idee dat het al wéken regent, en te koud is voor de zomer. Dat zal waarschijnlijk wel meevallen, maar ja, regen verveelt natuurlijk veel sneller dan mooi weer. En dat terwijl ik helemaal niet zo voor té warm weer ben - 20-25 graden, beetje wind: dat is eigenlijk mijn ideale zomerweer. Maar goed, het is nu nog geen 20 graden, het regent gedurig en het waait stevig.

Met al die regen wordt mijn neiging om me binnenshuis terug te trekken nog eens versterkt. Ik hoef niet meer zo nodig, ben wat somber en nogal inactief. Ik plaagde onlangs een collega die pas NU was begonnen met opruimen - terwijl iedereen daar al mee klaar is - maar ik begon met opruimen van mijn voorraadkast met het begin van de lockdown, en moet nog steeds afmaken waar ik in maart aan begon......

Maar zaterdag stuurde ik mezelf er, ondanks de regen, toch maar op uit. 's Morgens, toen het nog harder regende, zette ik een mooie fietstocht uit, en zodra het droger werd pakte ik de fiets, en ging op pad. Het hééft wel wat, het is zo net een vakantiedagje, zónder al te veel voorbereidingen. De dag ervoor zette ik al een nieuw zadel op mijn fiets, en zaterdag pakte ik tussen de middag vlug mijn fietskaarten, een fles water, een regencape - toch maar wel -, en mijn opgeladen mobiele telefoon. En GAAN!

Doel: een flink stuk fietsen, buiten zijn, bewegen, en langs drie Kringloopwinkels - waarvan 2 nieuwe.... En dat was heel lekker. Buiten rook het fris-kruidig, een beetje herfstig. Het was ook niet te druk onderweg. En ik kwam in een deel van de belendende stad terecht waar ik - geloof ik - nog nooit was geweest. Om uiteindelijk terecht te komen bij één van de nieuwe Kringloopwinkels. Toch wel jammer, dat veel Kringloopwinkels tegenwoordig op bedrijventerreinen zitten, zo sfeerloos! Maar de weg hiernaartoe ging - dankzij de fietsrouteplanner van de Fietsersbond - grotendeels buitenom. En dan blijkt dat er tegenwoordig 3 Kringloopwinkels bij elkaar zitten, in een straal van een kilometer of 2. Ook leuk! Ik ging ze dus alle drie af. Maar ik kocht uiteindelijk maar 1 boek: Schoolidyllen, van Top Naeff. Volgens mij paste er nog net 1 boek in mijn kinder-/jeugdboekenkastje.....! Verder kreeg ik een paar kleine plastic voorraadbakjes - altijd handig voor levensmiddelen, plantenzaad en / of kraaltjes.

En zo was ik de hele middag onderweg, en kwam met wat miezerregen weer thuis terug. Ach, als ik écht op vakantie ben regen ik ook geregeld nat - en nu kwam ik tenminste thuis in een droog en warm huis. En natuurlijk lag ik lekker vroeg in bed - volgens mij al voor 21.00 uur - mét mijn nieuwe boek!

Twee weken geleden had ik ook al eens zo'n dagje: Fietsen, Kringloopwinkelen en eindelijk weer eens een terras! Zo fijn dat dat weer kan! (Al blijft Kringloopwinkelen - buiten in de rij wachten, na een half uur weer naar buiten moeten, niet tegen de looproute in mogen, en "zo min mogelijk aanraken" - RAAR op deze manier.) Maar ik kocht wat leuke / nodige dingen, en genoot van mijn terrasje & fietstocht....

(Tot de laatste lange, lánge kilometers naar huis, dan.... 😟)