Wachten

Dit was de dag van het wachten.

Zoals elke dag zou de thuiszorg komen tussen 8.00 en 10.00 uur. (Hoezo thuiszorg? Daar blog ik later nog over. Ik vertel het even in omgekeerde richting.) Dus om iets van 7.50 "sprint" ik in nachthemd naar beneden - dan zit ik in ieder geval klaar mochten ze vroeg komen. Maar meestal zijn ze (te) laat, deze week: vakantietijd, personeelstekort..... 

Het is dus elke dag wachten - van 8.00 uur tot ze komen om me te helpen. Dan vandaag maar hopen dat de zaterdagkrant op tijd is - die is ook heel vaak later dan 9.00 uur, de uiterste bezorgtijd. 

Om 10.30 uur ben ik het redelijk zat. Ik wil dingen doen, niet langer zitten wachten. Maar "dingen doen" is wat ingewikkeld op het moment. Tandenpoetsen, kleding verstellen: het zijn allemaal dingen waarvoor ik "even" de trap op moet - en daarvoor ontbreekt de energie. De tuin in, om te zitten, en eventueel zittend een paar grassprietjes uit te trekken: kan niet, dan hoor ik de voordeurbel niet. Afwassen in de keuken: idem. Met de rollator een doos met oude kranten naar de papiercontainer brengen: kan niet, ze kunnen er elk moment zijn. 

10.30 uur - wat ga ik eerst doen? Eerst maar eens een bezorgklacht bij de krant indienen. Maar als ik het hele proces heb gehad - klantnummer opzoeken, adres invullen, datum bezorging - "I.v.m. personeelsproblemen kan de (ochtend!!)krant vandaag tot 11.00 uur worden bezorgd." O.k., dan. 

De thuiszorgclub bellen: waar blijven jullie? "Mevrouw, u staat vandaag rond 13.00 uur ingepland." Fijn dan, geen al te groot probleem - als ik het maar had geweten!

En dan wordt de krant om 11.55 uur bezorgd (en dien ik alsnog digitaal een klacht in). En komt de thuiszorgmevrouw om 12.50 uur. En zo ben ik dus de hele ochtend kwijt aan wachten... Want als de thuiszorg weer vertrekt is het alweer "bedtijd" voor me - 's middags rust ik een tijd, eventueel met mijn nieuwe McCall Smith. En zo is deze zonnige zaterdag alweer om - en eigenlijk vind ik dat heel erg zonde!

(En anderzijds kijk ik net een reportage op EenVandaag over de Haagse wijk Moerwijk, waar een opeenstapeling van problemen is. Armoede, slechte woningen, kinderen met te weinig eten, zonder winterjas of bed, veel verwarde personen die de situatie niet veiliger en leefbaarder maken.... (Klik hier en hier) En dan denk ik: waar HEB je het over, Mrs H! Wat ZEUR je over dingen die er niet echt toe doen!! Maar: omdat ik zo beperkt en afhankelijk ben is "op tijd geholpen worden" ineens toch erg belangrijk - belangrijker dan wanneer ik mijn plannen zomaar makkelijk aan zou kunnen passen. En toch vind ik het belangrijk om mijn eigen narigheid niet de bovenhand te laten krijgen, om alles in perspectief te blijven zien: Ik heb een comfortabel huis, krijg de nodige medische zorg, ik heb lieve mensen om me heen en ik geniet van mijn tuintjes, die tijdens de regenmoesson van enige tijd terug zijn ontploft tot een groene jungle!)

Een dag om in de tent te blijven liggen

Ik mis vakantie! 

Het ís een beetje decadent, maar ik ben er de laatste tientallen jaren aan gewend geraakt om op vakantie te kunnen in de zomer, rondje fietsen in Nederland, lekker kamperen! Vorig jaar fietste ik vanuit het midden van het land, langs de Maas omlaag, tot hoogte Roermond / Thorn, daar rechtsaf België in, via de noordkant van de Vlaanderen fietsroute tot ongeveer Antwerpen, en daar weer omhoog richting huis. 

Het jaar ervoor zette ik mijn tentje op op een heerlijke camping in het buurtschap Swaenenheike bij Lottum: https://www.heikelottum.nl/nl. In 2020 stond mijn tentje op een camping in Steenwijk: http://www.demeppelerweg.nl/camping/. Allebei aanraders! De camping uit 2020 "ontdekte" ik toen ik in 2019 naar Groningen fietste, om daar in het Groninger Museum de tentoonstelling rond 100 jaar algemeen kiesrecht te bezoeken. Onderweg naar Groningen kwam ik toen ook ineens het museumdorp Veenhuizen tegen - en ook dat stond al heel lang op mijn "bucketlist" (nou ja, mijn lijst met plaatsen waar ik ooit nog wel eens heen wilde....) Mooie herinneringen!

Ook zo grappig: in 2021 ontmoette ik in Limburg medeblogster Rianne, in 2019 lunchte ik in Groningen samen met blogster Christel. En in datzelfde jaar maakte ik een omweggetje (van een kilometer of 50) voor een bezoek aan Marlien in Overijssel. Leuke live-blog-ontmoetingen! 

Deze zomer moet ik het doen met mijn herinneringen aan alle mooie fietstochten die ik ooit maakte. Ik fiets na de chemotherapie en bestralingen nog niet - ik sta nog steeds een beetje wankel op mijn benen, wandel al wel hele einden, maar met een rollator weliswaar. En ook psychisch voel ik me iets te wankel om vakantie te vieren. Dat komt wel weer (hoop ik dan). 

Vandaag wordt een regendag. Toen ik opstond was het nog licht, kon de keukendeur nog even wijd open. Rondje door de tuin, even kijken wat er bloeit (niet veel, ik deed dit jaar natuurlijk ook niet heel veel aan mijn tuin). Nu is het weer donker, en plenst de regen tegen de ramen. Volgens de Buienradar valt er vandaag hier ruim 6 mm regen, en wordt het alleen rond 16.00 uur even droog. 

Een dag dus om NIET mijn tent op te breken, maar na de gang naar het toiletgebouw weer de tent in te schuiven, een beetje bijslapen, mijn boek lezen (ik lees nu dit), en wachten tot het beter wordt. 

Dan fiets ik morgen wel door! 

Geslapen tot zes uur vanmorgen

Gisteren vloog de spanning me behoorlijk naar de keel. Oh my goodness! Ik moet nog anderhalve week wachten tot de volgende scan, de volgende artsenafspraak waar het verdere traject besproken gaat worden. En dan wordt het pas écht spannend? Hoe houd ik die tijd uit, met mezelf? Want ik slaap ook nauwelijks, lig elke nacht naar buiten te kijken tot het licht wordt (om dan toch nog even een paar uur in slaap te vallen). 

Hoe houd ik dat uit? Maar vannacht slikte ik al meteen bij het naar bed gaan twee pilletjes melatonine  - viel niet al te lang daarna in slaap - werd vannacht 1 keer kort wakker, ging naar het toilet, las even wat - en werd toen pas weer om 6 uur wakker. Hoera, WAT een superlange nacht!

En daardoor (?) zag ik de wereld meteen een stuk zonniger vanmorgen. Een paar maanden terug zei ik aldoor dat ik het nog best goed deed, dat ziek-zijn. En nu dan? Wat moet ik nú doen om het goed te laten gaan? Nou, wat ik vandaag deed, bijvoorbeeld!

Ik buste naar de stad. Probeerde nog de buurvrouw mee te krijgen, maar dat lukte niet. Dan  maar alleen! 

Ik deed een rondje markt - slaagde niet met de speciale boodschappen waarvoor ik kwam, maar kocht nog wel wat vis en heerlijke kersen - dat kan nog net, voor het seizoen weer echt afgelopen is. 

Ik dronk thee en at cheesecake op een terrasje;

Zag wat mensen van Extinction Rebellion demonstreren bij de ING

- en daar word ik altijd erg vrolijk van!

En haalde nog wat boeken in de bibliotheek

 - niet de titel waarvoor ik kwam, maar wel lekker leesvoer.

En toen kwam ik ook nog wat vriendjes en vriendinnetjes tegen van het Repair Café  - sommigen moesten nog vanaf "punt nul" worden bijgepraat over "mijn toestand", met anderen kon ik lekker even bijpraten. Goud! 

Dus nu ben ik doodmoe, maar ik voel me vrij goed. Tijd om nog even naar bed te gaan, met boek!

2 x 1 kilometer!

Een mijlpaal gisteren! Ik "wandelde" (ik benoem het tempo zelf meer als "schuifelen", achter mijn rollator) zelf naar de supermarkt - 1 kilometer heen en 1 kilometer weer terug. Zélf je eigen boodschappen doen, wat heerlijk toch! 

En: ik eindigde mijn OV-abonnement - op tijd voor 1 augustus!

Het kon nét, dacht ik - na de thuiszorgafspraak voor het douchen. Een belafspraak met de diëtiste stond voor één uur later gepland, maar toen deze anderhalf uur later nog niet had gebeld ben ik op pad gegaan... Een vorige keer belde een zorgmevrouw pas om 16.00 uur, na een afspraak om 11.00 uur. En naarmate ik actiever word, en ook moét worden om weer aan te sterken, wordt het vervelender om eindeloos op alles en iedereen te moeten wachten: 2 keer per week een dagdeel op de thuiszorg, nog één of meer keren per week op belafspraken met ziekenhuismensen.... En dan nog eens een keer wachten op de bezorging van mijn medicijnen door de apotheek, en van de maaltijden door de maaltijdservice... Nee, dan ga ik toch liever - tussen de buien door - aan de "wandel". 

Ik geniet van het weer "gewoon" (weliswaar een beetje aangepast) kunnen eten en drinken. Ik houd zo van volkorenboterhammen, van glazen koud water! Dat is de winst van die vreselijke bestralingen - het is de pijn en narigheid bijna waard geweest....  

Ik sterk langzaam aan, krijg steeds meer energie. Gisteren heb ik ál het plastic - bakjes, doosjes - veel met, sommige zonder passend deksel - uitgezocht. Dat lag al veel te lang in een hoek van de huiskamer, te wachten tot ik energie zou hebben om het op te ruimen. En ik erger me steeds meer aan de viezigheid in huis. De huishoudelijke thuiszorg is aangevraagd en toegekend, maar voorlopig niet beschikbaar, mijn eigen hulp liet het er wekenlang nogal bij zitten, en is nu langdurig op vakantie. Dus de grijze stofvlokken vermengen zich op de grond met de uitgevallen plukken grijs haar. Bah!

Maar hé, het is vandaag (in ieder geval op dit moment) droog - zo meteen nog even de tuin in - meter voor meter de bessenstruik bijknippen, de bessen in de vriezer in afwachting van meer energie om ze in te maken. 

Ik heb een cadeautje verdiend, vind ik zelf

Deze week overtuigde ik me zelf ervan dat ik bést een cadeautje heb verdiend....

Maar ja, wat dan? 

Ik heb ontzettend veel zin in een nieuwe jurk! Maar: Ik heb helemaal geen jurk nodig - ik heb nog zóvéél kleding! Veel is wel (wat) te groot / te wijd geworden, maar het meeste kan nog best. En ik houd wel van oversized! En waarschijnlijk ben ik volgende zomer nóg dunner (minder dik) dan ik nu ben, en ik ga geen kleding kopen voor 1 jaar. En nog een dingetje: ik heb werkelijk geen idee welke maat ik nu heb - 2 kledingmaten minder dan ik had? Drie? Het is dus zinniger om een keer in de winkel te gaan passen, en dan te kijken wat ik ongeveer nodig heb (maar de winkel, daar kom ik nu nog niet..). 

Boeken dan maar? Boeken! 

Ik mócht van mezelf geen nieuwe boeken meer kopen - maar bij "cadeautje" denk ik toch al snel: boeken! Dus ik bestelde. Eén stapeltje via Marktplaats - dat ligt nu bij het DHL-punt, even kijken hoe ik daar kom. En een paar nieuwe boeken bij de boekhandel - die komen volgende week binnen.

En kijk: ik had net bedacht dat ik een cadeautje verdiende, én dat ik iets moest uitgeven van het vakantiegeld wat ik in mei kreeg. Want om nou al mijn vakantiegeld te beleggen / sparen - geen idee of het dit jaar nog van vakantie gaat komen (weekje Egmond of andere strandplaats, dit najaar??)? Maar deze week kreeg ik zowel € 81 terug van de Belastingdiensten als van het GFK-postonderzoek, waaraan ik een aantal jaren deelnam: € 28,50. Totaal extra geld, wat ik van mezelf uit moet geven en niet oppotten: € 109,50. Nu uitgegeven aan boeken: € 54,15. Dus dan heb ik nog de helft over. Mmnm - een lekker luchtje, t.z.t.? Iets anders-niet-noodzakelijks? Tuinplantjes??

Of ik gebruik het om mijn verzakte terras opnieuw te laten leggen, en / of de laatste boomstronken uit te laten graven - maar daarvoor is waarschijnlijk (veel) meer geld nodig. 

Over het uitgeven van die laatste euro's gaan we nog even nadenken!

LUCHT!

Heerlijk, ik sliep vannacht redelijk door, ben er geloof ik maar één keer uit geweest, even naar het toilet, daarna weer onder mijn lakentje, verder pitten. En vanmorgen werd ik wakker, en het waaide buiten! En dan niet zo'n vieze warme wind, zo'n wind die als een klamme deken over je heen valt, maar wind die je VOELT waaien, die je huid afkoelt.

Meteen alles tegen elkaar open - nog voor het koffiezetten, deuren áchter open, raam vóór op de kiepstand. De thermostaat in de huiskamer geeft nu nog "maar" 24* aan - nog ietsje zakken, en dan kan ik ook weer ademhalen, léven! 

Wat mij te doen staat dit weekend: morgen "moet" (mag) ik naar mijn vrijwilligerswerk - en ben ik daar de hele dag wel mee zoet. Verder moet ik héél dringend mijn huis schoonmaken. Want in de slaapkamer waai ik nu nog met de ventilator de stofvlokken rond, én ik krijg donderdag mijn vrijwilligersbestuur te eten, en maandag over een week de hele leesgroep op bezoek. 

De kop is eraf!

De kop van dit werkjaar is er weer af! 

Maandag werd ik op kantoor verwelkomd door één collega (de rest is nog op vakantie, ziek of was thuis aan het werk), én één van mijn bestuursleden, in hoogsteigen persoon! Ik dacht nog even: Wat lief! Maar hij kwam vooral ook om me welkom te heten, én meteen door te spreken wat me te doen stond, deze week en de komende weken... Ik moest er wel om grinniken, vond het niet alleen maar vervelend: het is wel fijn als mensen meedenken, als ze niet voortdurend op het laatste nippertje met allerlei klussen aankomen die OOK NOG moeten, NAAST al het werk wat er toch al is... Nu weet ik wat me te doen staat - en dat is bést veel, met het opvangen van het werk van mijn zieke collega....

Ik was meteen MOE deze week - merk ook echt wel dat ik slecht sliep met de hitte, én tijdens mijn vakantie slaap ik ook nooit echt goed, op dat dunne harde r*tmatje. Ik denk elk jaar weer dat ik nu écht te oud word voor dit soort erg basaal kamperen - en elk jaar trap ik er weer in (EN ik vind kamperen en fietsen nog steeds de allerleukste vakantie denkbaar!)

Maar de laatste dagen is het beter weer, 17* 's nachts is een héle verbetering. Nu alleen zorgen dat ik mijn slaapritme hervind; pilletjes melatonine helpen dan om beter in slaap te vallen, een langere nacht te maken, en zo een ritme te krijgen van 's nachts (goed) slapen, en dus overdag veel fitter zijn. 

Dit weekend is het heerlijk weer. 20-25* Overdag is voor mij écht genoeg, dan heb ik nog energie om ook iets te doen. Vanwege het ontbreken van hulp moet ik mijn eigen rommel opruimen en schoonmaken - NIET mijn hobby, maar het is ook wel eens goed om het verplicht zelf te moeten doen. En er liggen nog een tent en een slaapmat in de huiskamer - het streven is om die nu eens meteen op te ruimen, en niet te laten liggen tot Nieuwjaar ;-). 

Ik heb een heerlijk, afsprakenvrij weekend. Ik moet wél meteen aan de slag voor het vrijwilligerswerk - dat had eigenlijk afgelopen week al een keer 's avonds gemoeten - maar als ik dat gewoon NU doe, terwijl mijn lunch ontdooit - dan kan ik ZO een stukje gaan fietsen, daar heb ik zin in!

Vakantieverslag deel 1; Huis - Lottum

Nou, o.k., op veler verzoek een (poging tot) verslag van mijn vakantiefietstocht van dit jaar dan....

Toen de eerste kantoorgenoten op vakantie gingen kreeg ik me ook zin in vakantie! Maar ja, ik "mocht" pas nádat de eerste kampeerder terug zou zijn. Dusss. Ik telde af - Hij komt terug, en dan nog 1 week, overdragen, rustig afronden, en WEG! 

Maar het liep dit jaar anders... De avond voor mijn collega weer zou gaan werken viel hij uit - voor langere tijd. Dus ik was die week OOK druk met het anders-dan-anders overdragen, aan collega's die nóg minder zicht hebben op mijn werk dan hij zou hebben. En met iedereen informeren over zijn "toestand". Collegiaal overleg, op mijn laatste werkdag - en toen viel ook de enige collega die in mijn eerste vakantieweek zou werken nog uit. Corona is nog steeds onder ons - ook al "vergeet" ik het soms. O.k., ik bied dus aan om na het weekend nog een dag te werken, om over te dragen, en het "gat" van een niet-bemenst kantoor kleiner te maken. Uit volle overtuiging - maar waarom DOE ik dat toch - en waarom doet mijn andere collega (beter betaald, én zij regelde ná mij haar vakantie in diezelfde week..) dat niet?

O.k., een druk weekend dus nog even - met betaald werk, vakantie voorbereiden, én het "nodige" gedoe met mijn hulp in huis. 

Maar op dinsdag 26 juli kon ik toch echt op pad - dat wil zeggen, ná het inpakken en schoonmaken van mijn huis - ik lijk VEEL meer op mijn vader dan ik leuk vind - ook mijn vader ging altijd aan het schoonmaken en de tuin vegen als we allemaal echt, eindelijk op vakantie wilden....

Op de fiets! Ik fietste richting zuiden, naar de grote rivieren. De Lek oversteken met het pontje bij Beusichem, lunch bij Het Veerhuys. Ik houd van dat soort terrassen, met uitzicht op het water! Eerste stop, dinsdagavond, camping Tussen de Dijken in Tiel. Ik kampeerde er in mei van dit jaar ook al een paar dagen - een Wereldplek! En moest ik in mei óntzettend naar deze camping zoeken; nu reed ik er in 1 keer (met mijn gebruikelijke omweg)  naar toe. Om mijn vakantie goed te beginnen bleef ik hier een dag. Lekker rustig aan - beetje rommelen op de camping, een fietstochtje in de buurt - van de Waal naar de Lek, en terug: Water in de Betuwe.  (Ik heb een aantal fietsapps op mijn telefoon - en fiets vervolgens toch zoals ik wil ;-). 's Avonds hád ik een bak (afgeprijsde) salade als maaltijd - maar omdat ik zin had in "luxe" begon ik mijn maaltijd in restaurant Bellevue - alweer een terras aan het water, dit keer de Waal - een Gin and Tonic-cocktail met wat borrelhappen - en dan, een paar kilometer verderop,  mijn basic-salade bij de tent. Een relaxt begin van de vakantie!

Deze foto is van mei - zelfde camping, zelfde tent
(en zelfde fiets en "outfit"...)

Op donderdag was het tijd om verder te gaan: zuidelijk afzakken langs de Maas, was het plan. Ik plan nooit van tevoren, zie 's avonds wel hoever ik kom. In de buurt van Heumen vind ik het tijd worden om een camping te zoeken. Maar dat valt nog niet mee - minstens 4 mensen sturen me van hot naar her - van Heumen, via Mook, Heikant, om uiteindelijk in Linden op camping 't Loo terecht te komen, tussendoor ga ik maar vast eten bij het Van der Valk restaurant (maar daar word ik ook echt niet vrolijker van - het duurt eindeloos voor de bedienende jongen op het terras mij opmerkt - de groep jongeren met wie hij staat te geiten is VEEL interessanter - en ook de groep middelbare mannen is (financieel?) interessanter dan ik-in-mijn-eentje...) Dat belooft wat voor de rest van de vakantie! 

(En pas achteraf bedenk ik dat ik op een terras óf kan vragen om de WIFI-code, maar vaak is er ook WIFI zonder inlog beschikbaar. En dan kun je zó kijken hoe je naar de camping rijdt - in dit geval: op een kilometer of 2 van het restaurant - bleek de volgende morgen, toen ik de weg naar de fietsroute terugzocht, en - vond..)

Goed, om een uur of 8 beland ik op de camping - gelukkig heb ik beltegoed, en kan ik de campingbaas bellen om te vragen of ik mijn tentje nog op mag slaan. Dat mag - een nogal (zwart) zanderige kampeerplek, omzoomd met een heg - maar voor mij hoeft dat niet, ik vind veldjes met kampeerders veel leuker! Ik zit nog even naast mijn tent, op mijn postzegel verdroogd gras, maar ga die avond vroeg - en chagrijnig -  mijn tent in... De volgende ochtend meld ik mij keurig bij de receptie, om maar liefst € 30 af te tikken voor één nacht kamperen. De eerste dure camping van vele deze vakantie!

Vrijdag, nog verder langs de Maas omlaag. Einddoel vandaag is camping 't Heike in Lottum. Hier bracht ik vorig jaar mijn vakantie door; een fijne, rustige, gastvrije camping! Ook hier blijf ik weer een paar dagen. Plan is om in ieder geval mijn (te dikke, te zware)  roman uit te lezen, zodat ik die hier op de camping kan achterlaten. En verder is dit de ultieme keutelcamping: je wacht wat op een plek bij de afwaskranen, gaat even wat drinken in het dorp, fietst 5 kilometer heen en 5 kilometer terug naar de "dichtstbijzijnde" supermarkt', drinkt een koud pilsje uit de campingkoelkast. En op zondag ontmoette ik, op het terras van Clevers in Grubbenvorst, medeblogster Rianne van KoffieDigitalix. Op de terugweg naar de camping, een fietstocht met omweg, krijg ik de enige stortbui van deze hele vakantie op mijn hoofd. Dus het plan om nog een keer te gaan eten bij Tapas en More in Broekhuizen laat ik maar even varen  - ik ben doorweekt, er was geen schuilen aan (en natuurlijk lag mijn regencape in de tent op de camping...). Ach, de maaltijd in de snackbar in Lottum smaakte ook!

Dit zijn mijn buren op de camping in Lottum.
Onder: het varken Tooske; de kippen hebben ongetwijfeld ook namen.
 Vlees eten wordt zo wel wat lastiger....

Folder van "Rozendorp Lottum" - één kern verderop is "Blauwebessendorp", en nóg een kern verder is "Aspergedorp". Vanuit Lottum is Arcen (met supermarkt en VEEL terrassen) één fietspontjesoversteek verder, net als alle mogelijke andere dorpen, aan de overkant van de Maas.

Na een paar dagen zo rusthouden vond ik het op dinsdag weer tijd om verder de Maas af te zakken.  Bestemming: Thorn, waar de Vlaanderen fietsroute de Maas raakt. 

(Tot zover voor nu - dit deel van dit verslag, over mijn eerste vakantieweek staat dan alvast... Ik ga wachten tot het beter weer wordt - 32* is voor mij GEEN goed weer.......)

Ik geef ze nog een kwartier...

Vandaag, 12.25 uur wordt de post bezorgd: een kaart van een installatiebedrijf, dat ze op 11 augustus (!!!!) tussen 12.30 en 17.00 uur de klimaatinstallaties in mijn huis komen onderhouden.

Goh! Een klimaatinstallatie - HEB ik die dan? 

En: Lekker op tijd, deze aankondiging!

Ik heb een ventilator - die ik dezer dagen nogal eens gebruik - maar die is niet van de woningbouwvereniging of het installatiebedrijf. En ik heb een verwarmingsketel - zouden ze die bedoelen? 

Ik heb werkelijk geen idee - ik hoop er tussen nu en 17.00 uur achter te komen - anders ben ik de hele middag voor niets binnen gebleven, bij 32 graden Celsius (in de tuin hoor ik de bel niet).

(Liedje dan maar?)

************************************************************

O.k., 17.10 uur: ze komen dus niet meer vandaag.......

.... ennn, weer terug!

Ik was stiekem (wel geoorloofd) afwezig de laatste weken - ik zette van te voren een paar berichten voor hier klaar en "verdween" met fiets en tent. 

Ik heb ouderwets, als in pre-corona, een rondje Nederland (en Vlaanderen) gefietst, in precies 2 weken. Vanuit de provincie Utrecht fietste ik naar Tiel - Gelderland, Cuijk - Noord-Brabant, Lottum - Noord Limburg, Thorn - Midden Limburg, via de Vlaanderen fietsroute (die zuidelijk verplaatst bleek te zijn t.o.v. mijn 20 jaar oude routeboekje), tot aan Schilde bij Antwerpen, over Rijen - Noord-Brabant - en toen had ik er maandagochtend genoeg van, en fietste richting Den Bosch, om in Vught op de trein te stappen. 

De "flow" kwam niet helemaal deze vakantie; ik had teveel te dure campings - steeds meer campings doen alsof je sowieso met zijn tweeën bent - zodat je financieel wordt gestraft voor alleenstaand zijn. Daar heb ik de P.... over in.... Én het zijn dan te grote "gezinscampings"- wat viezig, teveel drukte - één camping meldde met trots dat zij wel 35 hectare hadden - is voor mij GEEN aanbeveling.... De uitschieter: € 36,50 betalen voor één tentplaatsje voor 1 persoon, zonder auto of elektra, voor 1 nacht... Een andere uitschieter: € 31,50, douche niet inbegrepen... En mijn fiets had wat hardnekkige problemen, die ik voor de vakantie - tevergeefs blijkbaar - had proberen op te lossen. 

Maar toch was het ook best lekker, ik KAN het nog, ook na 2 jaar stilstand. En ik had OOK leuke ontmoetingen - o.a. zag ik Rianne van KoffieDigitalix "live", bij een heerlijk ijs(je) op een heerlijk terras. Bijbeppen en weer verder gaan!

(Misschien later een uitgebreider reisverslag - dat neem ik me wel vaker voor, maar het komt er zelden van. Eerst deze week weer een hittegolfweek - én de nodige regeldingen - én de wassen draaien, én de kampeerboel opruimen. Thuis aanlanden. Volgende week weer aan het werk  - deze week de neiging bedwingen om stiekem even te kijken of ze het op kantoor redden zonder mij - dat zal toch wel? En anders mógen ze me bellen, heb ik gezegd.)

Recept

Nee, ik weet het, dit "hoort" niet hier, maar op Mrs. H te B Kookt - en daar staat het OOK....

Maar met deze apocalyptische temperaturen - er wordt voor vandaag tussen de 35 en 40(!!) graden Celsius verwacht, in NEDERLAND!! wil ik jullie mijn sterrecept-voor-warme-dagen niet onthouden:

Meloen-komkommersalade met munt
Ingediënten: twee verschillende zoete meloenen, twee komkommers, bos munt, zout, peper uit de molen.

Recept van: Henja Schneider, Trouw, Feesteten.

Halveer de meloenen, schep pitjes eruit, snijd helften in parten, schil ze en snijd parten in stukken boven een kom (sap opvangen). Was en schil komkommers. Lepel pitjes eruit en snijd in stukken boven de kom. Pluk blaadjes munt,was en slinger droog. Scheur in vrij grote stukken. Voeg zout en peper toe en schep om. Zet minimaal een uur koud.

Geen idee meer waar ik het ooit vandaan haalde - misschien uit de Trouw - ik zie nu dat ik dat keurig erbij heb gezet toen ik het recept op mijn kook-blog zette. In ieder geval: het is een HEERLIJK recept, én makkelijk / snel klaar te maken. Overigens eet ik vanavond iets anders, weet nog niet wat...

En dan ga ik NU mijn fiets naar de fietsmaker brengen - ALWEER! En daarna ventilator aan, en proberen mijn werkgever te plezieren met wat goed uitgevoerd werk....

Grond onder mijn grote voeten

Gisteren had ik een topdag - toch wel, ondanks dat het warmer (benauwder) is dan ik leuk vind, en dat ik dus al nachtenlang slecht slaap. MOE! Ben ik!

Maar toen gisteren: ik had dinsdagavond nog een "ouderwetse" digitale vergadering - een uurtje, spijkers met koppen, niet al te ingewikkeld om te volgen: zo wil ik mijn vergaderingen altijd! Maar ja, ik was al wel moe voor de vergadering begon... 

Dus ik vond dat ik woensdag even uit mocht slapen, thuis ontbijten en rustig opstarten. Alleen moet er dan niet (weer) een trein uitvallen... Dus enigszins stresserig.... Bij kantoor aangekomen zaten er al twee mensen voor het pand te wachten - één van de vrouwen was écht een half uur te vroeg. De andere kent mij langer dan vandaag, dus dacht al dat ik "iets" later zou zijn....

Bij de koffie, met mijn vrijwilligster, bijpraten, mét alle emoties die daarbij horen. Zó bijzonder vind ik dat, dat ze me dan genoeg vertrouwt om écht te vertellen hoe het met haar gaat, dat ze het moeilijk heeft, over haar angsten en verdriet. Ze vertrouwt me - en ik sta stevig genoeg in mijn schoenen om haar verhaal aan te kunnen!

Best lekker gewerkt - in zo'n zomerperiode kun je altijd lekker van alles doen waar je door het jaar niet aan toekomt: stapels papier doorwerken, dingen op de juiste plaats opbergen, véél door de versnipperaar halen. 

Eigenlijk wilde ik nog door naar het strand, maar omdat het bewolkt, en soort van koud was, besloot ik eind van de middag gewoon rustig naar huis te treinen. 

Alleen "vond" ik onderweg naar het station - in het kader van "meer bewegen" loop ik die vijf bushaltes op zo'n middag - een nogal verwarde mevrouw die de weg én haar huis kwijt was. Ze liet een brief zien waardoor ze zo van slag was: ze woonde 10 huizen verderop.... Dus mee terug gelopen, mee naar huis gegaan, geprobeerd de brief uit te leggen - lukte niet - totdat er een buurvrouw aanbelde die wist wie de mantelzorger was, en wat er met de brief moest gebeuren. Probleem opgelost!

En alweer: Ik KAN dit! Ik heb genoeg grond onder mijn voeten om niet beledigd te zijn als een buurvrouw wat wantrouwig komt vragen of ik een bekende ben (alleen maar fijn als een buurt een dementerende buur goed in de gaten houdt), om niet zelf in de war te raken als mijn gesprekspartner in de war is, en na 2 tellen niet meer weet wie ik ben, wat ik kom doen, en over welke brief we spraken...

Dat is allemaal wel eens anders geweest met mij.... Dus ik geniet van het feit dat ik nu stevig sta, ondanks mijn vermoeidheid, dat ik niet omval, me niet om laat duwen door de omstandigheden. 

En dan heb ik nu weekend - ME-time!

Z A T E R D A G !!!

 

Ik wens jullie allemaal een fijne zaterdag - lekker buiten spelen / tuinieren / fietsen / wandelen:
Doe iets leuks met je weekend, iets waarvan je geniet, en waarvan je bijkomt van je (werk-)week!

ZOOO Irritant!

Gisteren had ik een heerlijke fietstocht - warm werd het toch wel, dus ik kon er net zo goed op uit gaan... Mijn jaarlijkse uitje ( nou ja, bijna jaarlijks) is de Jaarmarkt in H. - een mooie lange fietstocht, en dan slenteren door het dorp.... Maar ik werd laat wakker, en het zou me te warm worden voor grote mensenmenigten - én ik kan nog steeds nóg minder goed tegen teveel mensen dan ik vroeger al kon, pre-corona. 

Dus een andere tocht uitgezet: langs twee leuke kringlopen in N. dan langs het water naar H., en dan via D. naar Z.: Dan zou ik alle kringlopen in dat rondje hebben gehad, én de kwekerij die ik al wéken op mijn boodschappenlijstje heb staan... 

Maar het liep weer eens anders: de brug was afgesloten, dus ik kon het water niet over. Dus maar gewoon doorgefietst, alsmaar langs het kanaal: ook leuk! En dan uitkomen in G. Uitgebreid thee drinken, met een clubsandwich in een theetuin in C. En verder: via W. en O naar D. In het tuincentrum heb ik mezelf getrakteerd op ruim € 20,-- aan planten... Het meeste overblijvend, dat wel - ik houd niet zo van eenjarigen, te duur voor te weinig plezier, teveel gif bij het kweken voor slechts een jaar. (Overigens heeft deze kwekerij aparte afdelingen voor biologisch, en voor inheemse planten - en nog meer leuk spul).

Ik kocht alleen een eenjarige portulaca voor de sier:

(Afbeelding van Intratuin)

Iets kleurigs voor op het terras, in de pot bij de basilicum, tussen de sla en de aardbeien in.... En verder kwam ik thuis met 4 Agastaches (dropplant), dille, salie, en eerder al lavas en peterselie. En toen ik gisteravond thuiskwam, na een kilometer of 50, heb ik het meeste meteen in de aarde gezet - te lang wachten is met deze warmte en droogte niet zo heel goed... En ik kreeg ineens de geest: een tijdje geleden kocht ik bij de Lidl een bollenplanter: ook heel handig om heel snel plantgaten te maken! 

Afgeladen was ik toen ik thuis kwam: fietstassen vol planten, een rugzak én een linnen tasje met weekboodschappen, nog een bloemkool en wat gevonden lege flessen achterop gebonden... En toen ik thuiskwam was ook de witte was inmiddels uitgedraaid (maar geen puf meer om op te hangen, kon ook wel later.)

Hoe efficiënt wil je het hebben?

Nou, iets efficiënter dan ik vandaag bezig ben....

Donderdagavond ging ik samen met J. naar de stad, een nieuwe bril uitzoeken. Eerst kilometers gewandeld, het laatste stukje met de trein, bril gekocht, en gezellig op een terras samen gegeten. Terug, vermoeid en wel, met de bus. Maar, bedacht ik vanmorgen: WAAAAAAR is mijn OV-kaart????

Hoogstwaarschijnlijk heb ik hem bij thuiskomst op tafel gegooid. Maar nu? Op tafel ligt hij niet meer, hij zit niet in zijn gewone vakje in mijn handtas, of op zijn plek in mijn portefeuille. En morgen heb ik hem écht nodig, om op kantoor te komen....

Aaargh! 

(Afbeelding van Giphy)

Gedoe + update gedoe

Nou, het zijn me weer de dagen wel....

Deze week vielen er weer VEEL treinen uit, dus het was lastig op kantoor te komen, en zeker om aan het eind van de dag weer thuis te komen. En dan ook nog AL die vakantiegangers, die je omver duwen met grote rugzakken, rolkoffers, en ander ongemak. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar die lockdowns hadden toch wel wat...

En ik ben druk. Dadelijk naar de tandarts om een kies te laten trekken (br!), gisteren kwam mijn hulp niet opdagen (en ik vind het dan heel normaal dat ze zelf even zou laten weten dat ze niet kon komen / geweest was, maar wie ben ik?), dus dan moet je daar weer achteraan, in plaats van dat je thuis komt in een fijn schoon huis, zoals gehoopt. 

En woensdagavond ontdekte ik weer plasjes water op de grond in mijn kleine kamertje, wat als opslag dient voor onder andere hout, gereedschap, kampeerspullen, kerstspullen en knutselmateriaal. Nog een keer: BR! Donderdagmorgen meteen een melding uitgezet bij mijn Woningbouwvereniging, en gisteren toen ik thuiskwam was er zowaar al teruggebeld. Maar het nummer wat ik terug moest bellen was van ene Fatima (?) die pas na lang doorvragen kon melden dat ze ook voor mijn WBV werkte, maar dat dit het "noodnummer" was. Vanochtend vanaf 8.00 uur zou de WBV weer bereikbaar zijn. Kwart over acht: weer Fatima (die geen Fatima, maar Patina blijkt te heten - berdrijfsnaam dus - ga er maar aanstaan met slechte oren...). "M? NOOOOOIT van gehoord, ik ben Fatima. Wat is M. dan?"

Dan de chat maar, met de WBV. Daar zit een jonge man klaar, die meldt dat de WBV vanaf 9.00 uur bereikbaar is. Ik meld nog maar een keer dat mij de avond daarvoor is gemeld dat zij vanaf 8.00 uur bereikbaar zouden zijn, op dit bepaalde telefoonnummer. Dat telefoonnummer blijkt dus van een bedrijf te zijn waaraan de melding is doorgegeven. Oh! DAT verklaart veel! 

De jongeman aan de chat begint me meteen, heel gezellig te tutoyeren. Na enig aarzelen meld ik hem toch maar "dat ik oud genoeg ben om met "u" aangesproken te worden". Reactie, nog steeds via de chat: "Sorry, ik wist uw leeftijd niet". Tja, alsof dat iets met leeftijd te maken heeft, en niet met basale beleefdheid, of zoiets....

O.k., weer een stapje verder: nogmaals het bedrijf van mw. Fatima gebeld. Daar wordt ik nu wel keurig te woord gestaan, maar moeten ze alles opnieuw weten: naam, telefoonnummer, mailadres, wat er aan de hand is, wat voor huis het is - alsof ik dat niet meteen heb gemeld toen ik de klacht meldde. Eind van het liedje: ik word teruggebeld. Hopelijk vandaag nog, voor het weekend. En hopelijk NIET als ik in de tandartsstoel lig......

We wachten maar af. 

(Zo, lekker even mopperen. Mijn frustratietolerantie is (nog) wat lager dan anders. Daarover later meer). 

*****************************************************************************

UPDATE: Gelukkig word ik na dit laatste telefoontje al snel teruggebeld om een afspraak te maken. Ze komen donderdag: OVER EEN WEEK! Dus bij ernstige lekkage kan het een week duren voordat deze WBV  langskomt, waarschijnlijk alleen om te kijken naar mijn indoorzwembadje in eerste instantie....

Soms, heel soms zou ik willen dat ik niet volwassen was, dat ik dit soort gedoe niet hoefde te tackelen. Lekker spelen in de regen, zonder verantwoordelijkheid voor een huishouden, voor mijn lichamelijke gesteldheid. Zou DAT niet fijn zijn?

Hemelvaart

 

Tja, jullie weten: geloven en humor - het hoort allebei bij mij.... (en het is allebei zeer belangrijk, en het één kan wat mij betreft niet zonder het ander....)....

Hemelvaartsdag - dus alweer een korte (werk)week... Ik vind deze periode van het jaar altijd wel lekker - veel vrij - maar ook wel wat onrustig - want veel vrij... Dus het werk moet telkens tussen alle vrije dagen door worden gedaan. 

Met Hemelvaartsdag als feest heb ik dan weer minder. Zoals een vriendin ooit zei: "Van mij had Hij (=Jezus)  niet hoeven gaan hoor!". En dan is het zondag Wezenzondag - naar de tekst: "Ik zal u niet als wezen achterlaten". Mijn Lief overleed jaren geleden rond Wezenzondag - en ik voelde me toen veel meer verweesd dan toen mijn ouders overleden....

Wat dan wel, dit extra lange weekend (van 4 dagen i.p.v. 3 dagen)? Mijn agenda staat vól met klussen om te doen dit weekend, vrijwilligerswerk, en onder meer wat dingen ophalen die ik via Marktplaats reserveerde. Rondjes fietsen door de stad... Ik was vanmorgen al vroeg wakker, en kon dus ook al vroeg de was in de machine gooien -die kon voor de eerste MP-afspraak op de lijn! En dan lekker klussen wegstrepen! 

Wat een leven!

Wat een leven heb ik toch! Soms kan ik er ineens ZO blij mee zijn (en op andere momenten, de meeste momenten, ben ik dan weer mijn eigen wat sombere zelf....)

Vorig weekend zagen de weersvooruitzichten er ineens heel erg stralend, zonnig en warm uit. Graadje of 25-30, veel zon. Dus ik zat zondag al verlekkerd te bladeren op internet - leuke niet te dure campings op fietsafstand? Maandagochtend meteen mijn "baas" gevraagd of ik vrij kon krijgen de rest van de week - naTUURlijk had ik al gekeken of het werktechnisch gezien kon, en toen - stiekem, onder werktijd, snel een camping geboekt. 

Dinsdagochtend op pad, fiets en tent mee, route uitgezet met de knooppuntroute-app, en GAAN! ZOOOO lekker, gewoon automatisch je benen ronddraaien, en zo "vanzelf" kilometers vooruit komen. Volgens de routeplanner ZOU het iets meer dan 40 kilometer moeten zijn, maar ik fietste er een ruime 6 uur over - dus ik denk dat ik weer eens flinke omwegen heb genomen (naast dat het flink tegenwaaide....). Genieten van de zon, de warme wind, van de bermen die volop in bloei staan. Van de pontjes, van een lekkere lunch in een restaurant aan het water. 

En dan (weliswaar flink verbrand) aankomen op de camping, langs een kanaal (dat voelt als België, van die verstilde kanalen waar niets gebeurt), koffie aangeboden krijgen, een maaltijd en dan - een beetje met de moed der wanhoop - gauw de tent opzetten, en in de geleende luie stoel naast mijn tentje - genieten van de fluitende merels, van de mooie luchten, van kwakende kikkers. Wát een leven!

Woensdag bleef ik vanwege mijn verbrande velletje in de schaduw, in de luie stoel, op de camping. Beetje lezen, wat boodschappen doen, lui! Donderdag en vrijdag maakte ik fietstochten in de buurt, en werd ik beide keren overvallen door noodweer en stortregen - maar ook dat overleef je wel - in dit geval tenminste. En gisteren fietste ik weer naar huis - fietsknooppunten uitgezet; de weg naar huis terug, die vind ik meestal wel. Wéér tegenwind, hoewel minder warm. Koffie drinken in B., op een mooi terras. Langs de jaarmarkt in B. (een dorp 10 kilometer verder), lunch met gekochte broodjes op een bankje voor de kerk, over met een voetveer, fietsen langs lange kronkelende boerenweggetjes... En dan: bijna thuis! IJs eten op een terras in een dorp voor mijn woonplaats. De laatste kilometers... Snel een instantmaaltijd halen in de supermarkt, om 17.30 uur. Dan hoef ik in ieder geval niet weer iets te laten bezorgen, of halen op een minder gezond adres. En dan: THUIS! Mijn comfortabele bank - al vinden mijn knieën de bank, na al die kilometers tegenwind, iets te diep. Meteen de eerste opruimklusjes - het kletsnatte grondzeil op de waslijn buiten. 

En dan om 22.00 uur, op campingtijd, mijn bed in. Internet in bed - de zaligheid 😉! 

En nu dus nagloeien na een heerlijke week eruit - ik heb gewoon weer zin in de werkweek!

(Thuiswerk) Discipline

Ik zit nu, coronagewijs, op 2 dagen thuiswerken, en 2 dagen op kantoor. En dat bevalt goed - ik zie wat mensen als ik in mijn werk-plaats ben, hoewel ik het reizen in het OV toch nog steeds lastig vind: ZOVEEL mensen die zich niets aantrekken van de mondkapjesplicht! En ik me maar ergeren - hoewel ik WEET dat ik dat niet zou moeten doen... Maar ik heb het benauwd achter dat ding, ik zie weinig, want bril beslaat, ik kan me niet verstaanbaar maken én ik kan niemand verstaan, en ik vind eigenlijk dat iedereen daar last van zou moeten hebben... Goed - de mondkapjesplicht wordt dus door zowel jongeren als ouderen niet nageleefd, en niet gehandhaafd door conducteurs. Beetje jammer. 

En op andere dagen werk ik lekker thuis. Zittend aan mijn eigen tafel, niet te vroeg opstaan, geen 2 uur reistijd op een dag. En als ik het echt zat ben log ik eerder uit, om dan later nog een uurtje werk mee te pikken. Of op mijn vrije dag, of op een zaterdag, of zo. Ik houd mijn uren niet heel precies bij, maar ik vind dat mijn werkgever niets te klagen heeft: Ik werk (ongeveer) mijn aantal uren in de week, en ik krijg mijn werk af (voor zover het werk ooit af is). 

(Photo by Gina Tigere on Unsplash)

Maar man, man, wat valt het me de laatste dagen lastig om thuis aan het werk te blijven! Het is heerlijk nazomerweer, nu hier 26* en zonnig. Ik heb al besloten dat ik vanmiddag tijdig uitlog, om nog even op pad te gaan voor een boodschap wat verder weg. Maar nu moet ik nog aan het werk zijn / blijven. Maar goed dat het zó zonnig is dat ik het gordijn moet sluiten om de zon niet op mijn scherm te krijgen. Want Ohh! Wat lokt de tuin! (Om te zitten, en een klein beetje om in te werken - er mag wel weer eens worden opgeruimd......).

(En nadat ik veel te lang bezig ben geweest met het tikken van dit bericht, en vooral het zoeken van een plaatje erbij, ga ik nu toch nog maar even aan het werk.....)

Spaarpercentage

Ik ben écht een slechte rekenaar, ik ben veel beter met taal dan met cijfers. Toen ik ooit een intelligentietest deed, toen ik weer aan het "normale leven" mee mocht gaan doen, kwam eruit dat mijn intelligentie v.w.b. taalbeheersing en logisch redenen en zo boven alle schalen uitschoot, maar dat ik voor rekenkundig inzicht "slechts" op hoog MBO-niveau scoorde. Niet hoogbegaafd dus, over het geheel genomen (Om nog maar te zwijgen over mijn emotionele intelligentie - maar ik weet niet of die term toen al bestond?).

Daarom vind ik het ook eigenlijk een groot wonder dat het me lukt om mijn eigen financiën goed bij te houden, dat ik ondanks een hoge huur nu, en een levenslang laag inkomen (nou ja, laag, van beneden-bijstandsniveau vroeger naar beneden-modaal nu in ieder geval) aardig heb kunnen sparen, en over een paar jaar niet hoef te wachten op mijn AOW. 

Ik heb hier eerder wel gemeld hoeveel ik per maand spaarde. Maar ik lees bij andere consuminderaars dat het eigenlijk gaat om je spaarpercentage, als ik het goed begrijp: dat deel van je (netto-)inkomen wat naar de spaarrekening en de beleggingen gaat.

Nou, laat ik dat ook maar eens proberen dan, augustus is afgelopen, tijd om de financiële balans op te maken. Als ik het goed bereken is mijn spaarpercentage

25% over augustus (nu vraag ik me af of ik dat goed bereken; lijkt me ZOO hoog!)
14,75 % over juli;
45% over juni (DIT ga ik nog even narekenen)
... over mei
30% over april
42% over maart
-3,5% over februari
23% over januari

(O.k., even tussendoor: genoeg geneuzeld over onbelangrijke zaken. Het is vandaag - vrijdag - mooi weer, mijn weekend is begonnen. Ik moet / mag een paar dorpen verderop mijn kampeerslaapmat inleveren voor garantie. Aankleden! tanden poetsen! Fiets, water, fietskaarten! En: erop uit, in dit stralende lage herfstlicht!)

Efficiënt huishouden en afvalperikelen

Ik heb vrijdag de neiging onderdrukt om er op uit te gaan - het kán wel, het was bést lekker weer, maar ik "moest" (van het hoofd huishouding, a.k.a Mrs. H. te B.), deze week wat klussen aanpakken die al een tijdje liggen. 

1. De afwas (die ligt / staat er inderdaad OOK al een tijdje): Zijn er meer mensenor wie zelfs dit soort dingen items op de klussenlijst zijn?
2. Mijn weekboodschappen doen;
3. Informeren hoe het zit met die "levenslange garantie" op mijn kampeer-slaapmat: die vertoonde deze zomer na 15 jaar goed gebruik "kuren": mail staat klaar, geen idee waarom ik die niet verzonden krijg...);
4. De tent opruimen (nadat ik al zeker een maand terug ben van vakantie........);
5. Informeren / me aanmelden bij een sportschool;
6. Treinabonnement beeindigen;
7. Schoenen poetsen (nog niet gedaan na de vakantie);
8. Witte was draaien;
9. Vrijwilligerswerk voorbereiden;
10. Proberen om mijn grofvuil kwijt te raken; 
11. Keldertje stofzuigen (óf een beest, óf een buurman "pookte" dwars door mijn ventilatieroostertje heen, schoof het open en gooide een paar pakjes en bakjes op de grond: aardappelpureepoeder, paneermeel - altijd fijn als je nét de boel weer eens gedaan hebt (dat doe ik hooguit een keer per jaar, of per twee jaar...)
12. Langs bij de hoorapparatenman / -vrouw: ik krijg er écht geen nieuw "slangetje" aan, én ik heb nieuwe batterijen nodig, én ik wilde eens vragen of ik t.z.t. de apparaten die ik kreeg van de overleden moeder van een vriendin nog kan gebruiken. Alleen kon ik na de verbouwing van het winkelcentrum de winkel niet meer terugvinden. Thuis opgezocht; hij moet er nog wel zitten. Maar je kunt alleen na afspraak terecht - en de eerstvolgende afspraakmogelijkheid is pas over 2 weken. Volgens mij wordt het tijd om een andere hoorapparatenman te gaan zoeken!
13. Bij de drogist nieuwe melatoninepilletjes kopen. Vannacht sliep ik wel, maar ik had een aardige nachtmerrie over een werkklus die me in september - december wacht...
14. Kijken of mijn laptop wel écht goed gerepareerd is - ik krijg nog steeds geen beeld, ondanks de nieuwe camera die Bol.com erop gezet zou hebben. (Ik blijk een "schuifje" te hebben om de camera af te dichten.... 😒);
15. Een bankrekening die ik "teveel" heb opheffen;
16. Lezen voor mijn leesgroep (kan ook zondag of volgende week nog); 
17. Mijn lieve hulp G. bellen. 
18. Naar 2 bibliotheekfilialen - waarom zijn nou NOOIT alle (2) boeken die ik nodig heb in 1 filiaal te leen?
19. En STOP! Dat is wel weer genoeg aan "Jobs for the weekend"....

Mmm, als ik het zo zie ben ik nog lang niet ontevreden. De klussenlijst raakt nooit leeg - daar is het een klussenlijst voor. Maar ik heb al best het één en ander gedaan en / of voorbereid. 

En ik kwam straks thuis met een práchtige bos zomerasters, in mijn lievelingspapagaaienkleuren!

En efficiciënt huishouden. Nou, zie boven. en in het bijzonder punt 10 en 11. 

Punt 11 Spreekt vanzelf. En 10? Daarover later (mischien)...