Ik heb me gisteren toch maar - maar flinke tegenzin - aan de computer gezet om te kijken naar mijn ziektekostenverzekering. Ik ben een slechte rekenaar, en zie dus altijd enorm op tegen dit soort klussen, die ik best ingewikkeld vind. Want wat vergelijk je nou eigenlijk met elkaar?
O.k., het uitgangspunt, 1 vrouw van midden 50, niet zo heel gezond, wat chronische kwaaltjes, maar niet echt veel bijzonders (vind ik zelf, maar ik heb weinig vergelijkingsmateriaal....) Ik gebruik standaard drie medicijnen en wat zalf voor mijn lastige huid. Bezoek geregeld de mondhygiëniste, en zo af en toe een fysiotherapeut, als dat nodig is... Kreeg daarvoor dus begin dit jaar een héle forse rekening, omdat het kwaaltje wat ik heb dan weer níet onder de aanvullende verzekering viel...
Knoop doorgehakt: via Euroclix - Independer probeer ik een ziektekostenverzekering af te sluiten die, als dat lukt, € 600 per jaar (!) goedkoper is dan mijn huidige verzekering (en die heeft dan nog wel een beetje collectiviteitskorting...)! En daarnaast zou ik dus 550 clix krijgen, ook best leuk (al is 1 clix natuurlijk helemaal niets, als je maar lang genoeg spaart kun je er best iets leuks mee doen).
Eigenlijk geloof ik het niet echt - waar is de Adder? Krijg ik straks, vér na 1 januari, toch te horen dat ik niet word geaccepteerd? Ik kon bij Independer niets vinden over de acceptatie voor de aanvullende verzekering. Maandag maar even bellen - in ieder geval vóór ik medische kosten ga maken. Want ja, als middelbare mevrouw maak ik die wel voortdurend....
zondag 29 december 2019
woensdag 25 december 2019
maandag 23 december 2019
Toeleven naar Kerst
Verstilling. Verwachting. Hoop.
zondag 22 december 2019
Kerstcadeautjes
Het is HEEL jammer dat ik de strip hier niet mag posten (tenminste, het mag wel, maar kost me teveel), dus daarom hier een link naar een héle mooie strip van Dilbert waarover ik vorige week in het Parool las.
Kerstcadeautjes dus. Ik vind het een cadeau dat ik de komende anderhalve week niet naar kantoor hoef, pas opstaan als het licht is, de hele dag in pyjama, lekker veel lezen.
Ik vind alle lieve dingen die je zo aan het eind van het jaar te horen krijgt cadeautjes - zoals van een vrijwilligster die "even kwam declareren over 2019" - en toen met een schoenendoos vol bonnen aankwam. Terwijl ik al redelijk druk was, die laatste dagen voor de kerstvakantie. Verder hou ik wel van haar, hoor (maar nu even niet...). Zoals die vrijwilligster die zonder verdere uitleg haar vertrouwen uitsprak in onze handelwijze in een héle lastige situatie. Zoals een lief mailtje van mijn "ex-aanstaande-schoonvader", die dat al meer dan 35 jaar is, en die nu even zijn dankbaarheid voor mijn trouw uitsprak. *Bloos*.
Zoals ik terug kan kijken op een goed jaar, waarin ik een paar dingen kon afstrepen die ik al heel lang wilde doen.
Zoals ik zélf ook cadeautjes uit mag / kan delen: gisteren moest ik even bij de Praxis zijn, waar ik goedkope kleine kerststerretjes vond. O.k., niet zo milieuvriendelijk, maar wel een leuk cadeautje voor mijn directe buurvrouw, in een tweedehands bloempotje uit mijn eigen schuur - even laten weten dat ik blij met haar ben! - en voor een meneer verderop in de wijk, van wie ik denk dat hij wel een lichtje kan gebruiken in deze donkere tijd.
En dan kreeg ik ook nog een paar materiële cadeautjes - o.k., ik ben ook dol op "echte cadeautjes" - waarover later meer.
Kerstcadeautjes dus. Ik vind het een cadeau dat ik de komende anderhalve week niet naar kantoor hoef, pas opstaan als het licht is, de hele dag in pyjama, lekker veel lezen.
Ik vind alle lieve dingen die je zo aan het eind van het jaar te horen krijgt cadeautjes - zoals van een vrijwilligster die "even kwam declareren over 2019" - en toen met een schoenendoos vol bonnen aankwam. Terwijl ik al redelijk druk was, die laatste dagen voor de kerstvakantie. Verder hou ik wel van haar, hoor (maar nu even niet...). Zoals die vrijwilligster die zonder verdere uitleg haar vertrouwen uitsprak in onze handelwijze in een héle lastige situatie. Zoals een lief mailtje van mijn "ex-aanstaande-schoonvader", die dat al meer dan 35 jaar is, en die nu even zijn dankbaarheid voor mijn trouw uitsprak. *Bloos*.
Zoals ik terug kan kijken op een goed jaar, waarin ik een paar dingen kon afstrepen die ik al heel lang wilde doen.
Zoals ik zélf ook cadeautjes uit mag / kan delen: gisteren moest ik even bij de Praxis zijn, waar ik goedkope kleine kerststerretjes vond. O.k., niet zo milieuvriendelijk, maar wel een leuk cadeautje voor mijn directe buurvrouw, in een tweedehands bloempotje uit mijn eigen schuur - even laten weten dat ik blij met haar ben! - en voor een meneer verderop in de wijk, van wie ik denk dat hij wel een lichtje kan gebruiken in deze donkere tijd.
En dan kreeg ik ook nog een paar materiële cadeautjes - o.k., ik ben ook dol op "echte cadeautjes" - waarover later meer.
zaterdag 14 december 2019
Blij!
Ik ben even helemaal blij met mezelf! (En dat moet de wereld weten....)...
Onlangs was ik getuige van het feit dat een vrouw seksueel belaagd werd door een man. Ik was geschokt: dit GEBEURT toch niet, niet voor mijn (en andermens') ogen, niet in de context waarin het gebeurde? Maar ja, ik zag toch echt wel wat ik zag.
En dan MOET je er iets mee - in ieder geval bedenken hoe te handelen, t.a.v. het "slachtoffer" en t.a.v. de "pleger". Én je (in dit geval: ik) moet iets met je eigen emoties en herinneringen. En dan bij voorkeur niet: er nachtenlang wakker van liggen (wat natuurlijk toch gebeurt...)
Er gingen vele mails en telefoontjes overheen. Hoe moeten we handelen, als de situatie verandert, wat dan, wat is het goede om te doen? (Sorry als dit misschien moeilijk te volgen is; ik wil erover schrijven, maar kan natuurlijk niet al te concreet worden...)
En in het proces raak je zelf ook beschadigd. O.k., ik heb gezien wat ik gezien heb, daar sta ik voor. En: het "slachtoffer" is leidend in wat er moet gebeuren, zíj heeft het voor het zeggen! En nee, ik ben niet vooringenomen, ik ben niet (te) emotioneel betrokken, en ik kan mijn eigen ervaringen heel goed even opschorten, als dat nuttig is voor dit proces.
Maar natuurlijk ben ik tussendoor ook weer dat "kind" van 25, wat in haar eentje tegen die mannenkliek in moest, die niet werd gesteund door de omstanders-van-toen.
Waar ik trots op ben: toen ik gisteren met vriendin M. in de kroeg zat heb ik het niet alleen maar gezellig gehouden, ik heb ook even aandacht opgeëist voor dit geval. En na nog een nacht draaien en piekeren, met tranen in de ogen (wat is het toch lastig dat ik niet zo goed ben ik een lekkere, opluchtende huilbui!) bedacht ik dat ik best even, tussen de Coop en de AH door, bij E. langs kon. E. kent (een deel van) mijn geschiedenis, kan goed luisteren en relativeren, heeft vergelijkbare ervaringen als ik. Én ze is mijn "feministische medezuster". Toen ik bij haar aankwam stonden er maar liefst twee fietsen in de tuin. En tóch durfde ik aan te bellen, vragen of het gelegen kwam, en vervolgens te vragen om "thee met aandacht". Zó heerlijk: om gewoon even je verhaal kwijt te kunnen, inclusief alle emoties, je twijfels, je boosheid, je herinneringen.
En toen, net, met razende honger weer naar huis. Ik voel me leeg. De was hangt inmiddels buiten weer nat te worden. Moet / wil ik iets huishoudelijks doen? Ik weet even niet wat ik wil. Ik geloof dat ik even wil breien. Mijn theemuts afmaken, die heeft nog maar een paar pennen nodig.
Ik ben de zwaarte even kwijt. Zó blij dat ik om aandacht durfde vragen. Zó blij dat mensen wilden luisteren.
Hoe volwassen is dat?
(Voor de goede verstaander: ik ben midden 50 - volgens sommigen ver voorbij middelbaar - maar nog steeds lerende 🌺🌺🌺.)
Onlangs was ik getuige van het feit dat een vrouw seksueel belaagd werd door een man. Ik was geschokt: dit GEBEURT toch niet, niet voor mijn (en andermens') ogen, niet in de context waarin het gebeurde? Maar ja, ik zag toch echt wel wat ik zag.
En dan MOET je er iets mee - in ieder geval bedenken hoe te handelen, t.a.v. het "slachtoffer" en t.a.v. de "pleger". Én je (in dit geval: ik) moet iets met je eigen emoties en herinneringen. En dan bij voorkeur niet: er nachtenlang wakker van liggen (wat natuurlijk toch gebeurt...)
Er gingen vele mails en telefoontjes overheen. Hoe moeten we handelen, als de situatie verandert, wat dan, wat is het goede om te doen? (Sorry als dit misschien moeilijk te volgen is; ik wil erover schrijven, maar kan natuurlijk niet al te concreet worden...)
En in het proces raak je zelf ook beschadigd. O.k., ik heb gezien wat ik gezien heb, daar sta ik voor. En: het "slachtoffer" is leidend in wat er moet gebeuren, zíj heeft het voor het zeggen! En nee, ik ben niet vooringenomen, ik ben niet (te) emotioneel betrokken, en ik kan mijn eigen ervaringen heel goed even opschorten, als dat nuttig is voor dit proces.
Maar natuurlijk ben ik tussendoor ook weer dat "kind" van 25, wat in haar eentje tegen die mannenkliek in moest, die niet werd gesteund door de omstanders-van-toen.
Waar ik trots op ben: toen ik gisteren met vriendin M. in de kroeg zat heb ik het niet alleen maar gezellig gehouden, ik heb ook even aandacht opgeëist voor dit geval. En na nog een nacht draaien en piekeren, met tranen in de ogen (wat is het toch lastig dat ik niet zo goed ben ik een lekkere, opluchtende huilbui!) bedacht ik dat ik best even, tussen de Coop en de AH door, bij E. langs kon. E. kent (een deel van) mijn geschiedenis, kan goed luisteren en relativeren, heeft vergelijkbare ervaringen als ik. Én ze is mijn "feministische medezuster". Toen ik bij haar aankwam stonden er maar liefst twee fietsen in de tuin. En tóch durfde ik aan te bellen, vragen of het gelegen kwam, en vervolgens te vragen om "thee met aandacht". Zó heerlijk: om gewoon even je verhaal kwijt te kunnen, inclusief alle emoties, je twijfels, je boosheid, je herinneringen.
En toen, net, met razende honger weer naar huis. Ik voel me leeg. De was hangt inmiddels buiten weer nat te worden. Moet / wil ik iets huishoudelijks doen? Ik weet even niet wat ik wil. Ik geloof dat ik even wil breien. Mijn theemuts afmaken, die heeft nog maar een paar pennen nodig.
Ik ben de zwaarte even kwijt. Zó blij dat ik om aandacht durfde vragen. Zó blij dat mensen wilden luisteren.
Hoe volwassen is dat?
(Voor de goede verstaander: ik ben midden 50 - volgens sommigen ver voorbij middelbaar - maar nog steeds lerende 🌺🌺🌺.)
vrijdag 13 december 2019
Niet gewonnen....
Begin deze maand deed ik iets wat ik nog nooit had gedaan: ik kocht een Staatslot! Ik heb dat altijd geweigerd, omdat ik loterijen onzinnig vind: een beetje geld weggooien.... Maar anderszins: als ik nu eens de jackpot win, dan zou ik dat droomhuis kunnen kopen (of een ander droomhuis), en / of kunnen stoppen met betaald werken. Mmm - dát is een leuk vooruitzicht!
Woensdagavond laat, al in bed, keek ik toch maar eens even of ik veel geld had gewonnen. AHHHH - ik heb gewonnen - wel tien héle euro's - terwijl het lot me € 15,00 kostte... Straks dus maar even innen, en dan ga ik NIET mijn vriendin M. trakteren op thee (of misschien toch, maar dan uit een ander potje 😀), maar deze pot weer inzetten voor een nieuw lot, voor de volgende trekking...
Hoe denken jullie over loterijen, doe je wel eens mee? En zo ja, veel gewonnen of verloren?
Woensdagavond laat, al in bed, keek ik toch maar eens even of ik veel geld had gewonnen. AHHHH - ik heb gewonnen - wel tien héle euro's - terwijl het lot me € 15,00 kostte... Straks dus maar even innen, en dan ga ik NIET mijn vriendin M. trakteren op thee (of misschien toch, maar dan uit een ander potje 😀), maar deze pot weer inzetten voor een nieuw lot, voor de volgende trekking...
Hoe denken jullie over loterijen, doe je wel eens mee? En zo ja, veel gewonnen of verloren?
vrijdag 6 december 2019
(Kerst)postzegels
Het is mijn wekelijkse vrije dag vandaag, én het regent stevig.
Dus tijd om lekker aan tafel zittend naar buiten te kijken, en een (klein) klussenlijst(je) af te werken.
Op mijn lijst staan voor direct de kapper (mmm - dan moet ik NAAR BUITEN 💦), maar nu eerst de afwas, wat opruimen, en wat kaartjes schrijven en versturen. Naar een vriendin die een ongeluk heeft gehad, naar een ex-collega voor wier verjaardag ik ALTIJD te laat ben, en voor mijn jongste zusje, die deze week tot mijn grote verrassing ineens een stapel jeugdfoto's opstuurde. Ben ik blij mee - ik vond het vooral heel jammer dat ik nauwelijks foto's van mijn moeder bezit - ik kom er dus NU achter dat het helemaal niet gek is dat mensen mij tegenwoordig geregeld aanspreken met haar naam...….!
Maar goed, post versturen - postzegels! Loont het de moeite om Decemberzegels te kopen? Ik zie op de site van postnl dat een Decemberzegel nu maar liefst € 0,82 kost! Én dat ze nu nog maar geldig zijn tot 3 januari 2020. "Vroeger" was dat tot Driekoningen - 6 januari. De zegels konden dit jaar al wel vanaf 4 november worden gebruikt - maar volgens mij is daar nauwelijks ruchtbaarheid aan gegeven - ik wist het in ieder geval niet! Op mijn werk moet ik na Nieuwjaar altijd nog een stapel kaarten versturen mét Decemberzegels - en dat betekent dus dat ik écht donderdag 2 januari al naar kantoor moet om de post te doen - anders kon het altijd nog nét voor 6 januari.
Is het voor mij handig om Kerstpostzegels te kopen? Nee, dat niet! Ik kocht in 2014 een rol met 200 postzegels van "1" - en ik zie dat de postzegels een paar jaar daarna al € 0,73 kostten. Dus ik betaalde voor mijn "rol" vast nóg minder - en die postzegels zijn nog niet op, én nog geldig...
Dus ik ga nu maar even wat leuke sterkte/gefeliciteerd/bedanktkaartjes versturen - en kerst/nieuwjaarskaarten: dat wordt bij mij meestal ná kerst: dan heb ik eindelijk tijd en energie om mensen het Goede te wensen voor het jaar dat komt (en mensen een gezellige kerst toewensen, daar ben ik toch nooit zo van....)….
Dus tijd om lekker aan tafel zittend naar buiten te kijken, en een (klein) klussenlijst(je) af te werken.
Op mijn lijst staan voor direct de kapper (mmm - dan moet ik NAAR BUITEN 💦), maar nu eerst de afwas, wat opruimen, en wat kaartjes schrijven en versturen. Naar een vriendin die een ongeluk heeft gehad, naar een ex-collega voor wier verjaardag ik ALTIJD te laat ben, en voor mijn jongste zusje, die deze week tot mijn grote verrassing ineens een stapel jeugdfoto's opstuurde. Ben ik blij mee - ik vond het vooral heel jammer dat ik nauwelijks foto's van mijn moeder bezit - ik kom er dus NU achter dat het helemaal niet gek is dat mensen mij tegenwoordig geregeld aanspreken met haar naam...….!
Maar goed, post versturen - postzegels! Loont het de moeite om Decemberzegels te kopen? Ik zie op de site van postnl dat een Decemberzegel nu maar liefst € 0,82 kost! Én dat ze nu nog maar geldig zijn tot 3 januari 2020. "Vroeger" was dat tot Driekoningen - 6 januari. De zegels konden dit jaar al wel vanaf 4 november worden gebruikt - maar volgens mij is daar nauwelijks ruchtbaarheid aan gegeven - ik wist het in ieder geval niet! Op mijn werk moet ik na Nieuwjaar altijd nog een stapel kaarten versturen mét Decemberzegels - en dat betekent dus dat ik écht donderdag 2 januari al naar kantoor moet om de post te doen - anders kon het altijd nog nét voor 6 januari.
Is het voor mij handig om Kerstpostzegels te kopen? Nee, dat niet! Ik kocht in 2014 een rol met 200 postzegels van "1" - en ik zie dat de postzegels een paar jaar daarna al € 0,73 kostten. Dus ik betaalde voor mijn "rol" vast nóg minder - en die postzegels zijn nog niet op, én nog geldig...
Dus ik ga nu maar even wat leuke sterkte/gefeliciteerd/bedanktkaartjes versturen - en kerst/nieuwjaarskaarten: dat wordt bij mij meestal ná kerst: dan heb ik eindelijk tijd en energie om mensen het Goede te wensen voor het jaar dat komt (en mensen een gezellige kerst toewensen, daar ben ik toch nooit zo van....)….
zaterdag 23 november 2019
Mooi!
Het zijn sombere, donkere en mistige dagen, deze novemberdagen. Het is vroeg donker, vaak al als ik na een werkdag in de trein stap, maar altijd zeker als ik weer in mijn woonplaats aankom. Nu is het al soort van licht als ik opsta, maar dat duurt niet lang meer. Nog 1 week tot de Advent, en daarna gaan we weer op naar het Licht. Ik houd van seizoenen, maar dit seizoen is zeker niet mijn favoriet.
Ik keek al twee weekenden uit naar bloemen: graag wat kleur in mijn leven! Maar vond niets wat kleurig genoeg was, en betaalbaar (en waar komen bloemen vandaan, in dit seizoen? Van waar worden ze ingevlogen?). Maar deze week kreeg ik van mijn baas ineens, totaal onverwacht, bovenstaand boeket. Gewoon, als vervolg op een functioneringsgesprek, omdat ik zo hard werk.
Hoe bijzonder is dat?
vrijdag 22 november 2019
Droomhuis gezocht - Update
Net weer even gespiekt: het gedroomde huis is al verkocht, binnen twee weken nadat het te koop kwam te staan..... Dus daar hoef ik me geen zorgen / illusies over te maken...
Ik ben bang dat ik een paar mensen heb beledigd in mijn vorige post, en dat is het laatste wat ik wil...
Ik ben opgegroeid op het platteland, en was érg verbaasd toen ik als 18-jarige mensen dat hoorde bestempelen als "De Randstad". Huh, dat GAT? Met alle knellende sociale controle, met geen enkele échte boekwinkel in het dorp (die kwam pas in later jaren), met twee supermarkten - waar je dus de keuze had tussen de Spar en de AH om te gaan werken als 15-jarige.... Met alleen een MAVO en een Huishoudschool in het dorp. De Randstad?
Toen ik ging studeren verhuisde ik een kilometer of wat verderop - op fietsafstand (maar dat is een rekbaar begrip) van mijn geboortedorp. Mijn geliefde wilde altijd dominee worden in Tietjerksteradeel - en dat was voor mij een schrikbeeld: zó landelijk, en dan als domineesvrouw.....! Inmiddels woon ik al HEEL VEEL jaren in deze stad, ik heb er gestudeerd en gewerkt, heb er vrienden en vrijwilligerswerk. Mijn betaalde werk is de laatste jaren een paar steden verderop.
Zou ik buiten deze stad kunnen en willen wonen? Ik denk het wel. Al houd ik er altijd ook wel rekening mee dat ik de dingen moet kunnen bereiken, met het OV of met de fiets. En ik houd wel van wat reuring op zijn tijd - terwijl ik tegelijkertijd óók op mijn rust gesteld ben (en er steeds meer op gesteld raak).
Als ik op vakantie ben geniet ik altijd erg van de rust en de ruimte, de vriendelijkheid en het geduld van veel mensen buiten de steden. Heerlijk! Maar de onrust van de Randstad zit toch in mij ingebakken - na een tijdje begint het te kriebelen, en wil ik weer vaart maken.
Afgelopen zomer fietste ik vanuit mijn woonplaats naar het "barre" noorden, en ik had op de camping in Norg een goede tijd. Ik had in "Stad" (voor de niet-stedelingen: Groningen) een érg leuke ontmoeting met een medeblogster, en ik bezocht een héle leuke tentoonstelling in het Groninger Museum...
Maar wat wil ik nou eigenlijk zeggen met dit hele verhaal? SORRY als ik iemand beledigd heb! Ik merk dat jullie net zo gehecht bent aan de grond waarop je woont, als ik dat ben....
Ik ben bang dat ik een paar mensen heb beledigd in mijn vorige post, en dat is het laatste wat ik wil...
Ik ben opgegroeid op het platteland, en was érg verbaasd toen ik als 18-jarige mensen dat hoorde bestempelen als "De Randstad". Huh, dat GAT? Met alle knellende sociale controle, met geen enkele échte boekwinkel in het dorp (die kwam pas in later jaren), met twee supermarkten - waar je dus de keuze had tussen de Spar en de AH om te gaan werken als 15-jarige.... Met alleen een MAVO en een Huishoudschool in het dorp. De Randstad?
Toen ik ging studeren verhuisde ik een kilometer of wat verderop - op fietsafstand (maar dat is een rekbaar begrip) van mijn geboortedorp. Mijn geliefde wilde altijd dominee worden in Tietjerksteradeel - en dat was voor mij een schrikbeeld: zó landelijk, en dan als domineesvrouw.....! Inmiddels woon ik al HEEL VEEL jaren in deze stad, ik heb er gestudeerd en gewerkt, heb er vrienden en vrijwilligerswerk. Mijn betaalde werk is de laatste jaren een paar steden verderop.
Zou ik buiten deze stad kunnen en willen wonen? Ik denk het wel. Al houd ik er altijd ook wel rekening mee dat ik de dingen moet kunnen bereiken, met het OV of met de fiets. En ik houd wel van wat reuring op zijn tijd - terwijl ik tegelijkertijd óók op mijn rust gesteld ben (en er steeds meer op gesteld raak).
Als ik op vakantie ben geniet ik altijd erg van de rust en de ruimte, de vriendelijkheid en het geduld van veel mensen buiten de steden. Heerlijk! Maar de onrust van de Randstad zit toch in mij ingebakken - na een tijdje begint het te kriebelen, en wil ik weer vaart maken.
Afgelopen zomer fietste ik vanuit mijn woonplaats naar het "barre" noorden, en ik had op de camping in Norg een goede tijd. Ik had in "Stad" (voor de niet-stedelingen: Groningen) een érg leuke ontmoeting met een medeblogster, en ik bezocht een héle leuke tentoonstelling in het Groninger Museum...
Maar wat wil ik nou eigenlijk zeggen met dit hele verhaal? SORRY als ik iemand beledigd heb! Ik merk dat jullie net zo gehecht bent aan de grond waarop je woont, als ik dat ben....
maandag 18 november 2019
Droomhuis gezocht
Ohhhh! Ooit - iets van 8 jaar geleden - mocht ik met een heleboel andere potentiele huurders gaan kijken bij een huis waar ik helemaal wég van was: niet al te ver overal vandaan, een redelijk standaard huis uit 1919, maar mét een tuin van ruim 100! vierkante meter. DIE wil ik!!!!
Jammer genoeg stond er iemand nóg langer op de lijst dan ik, en die wilde de woning ook. En toen er een paar jaar later weer een woning in de straat beschikbaar kwam was de huur gestegen tot ver buiten mijn bereik. (Ik blogde er hier en hier over.)
Dit weekend fietste ik weer door de straat. Want dat doe ik sinds die tijd soms: daar staat MIJN huis! Hangt er toch een "Te Koop" bord aan het huis!? Ohhhh! DIE WIL IK!
Ik kon het niet laten: even spieken op funda.nl hoeveel het huis moet kosten. Zou het eventueel, op een hele gekke manier, binnen mijn bereik zijn? Zou het.....?
Maar nee, ik kan theoretisch een hypotheek van maximaal € 135.000 krijgen, en zelfs met ál mijn "vermogen" kom ik dan nog een tonnetje te kort.... Want een huis van ruim 300.000, mét asbest en energielabel E, en allerlei andere bijkomende kosten...… Keep on dreaming!
De rest van de zondagmiddag bracht ik bladerend op Funda door. Is er ergens een huis met grote tuin te koop binnen mijn budget - en dan niet in het verre oosten of barre noorden van het land, maar bijv. ergens in de buurt van zee?
Ik ben normaal nooit zo jaloers op mensen die meer salaris hebben dan ik, en / of die samen met een partner leven - wat ook meer geld in het laatje brengt. Maar nu heb ik het er éven moeilijk mee.....
Jammer genoeg stond er iemand nóg langer op de lijst dan ik, en die wilde de woning ook. En toen er een paar jaar later weer een woning in de straat beschikbaar kwam was de huur gestegen tot ver buiten mijn bereik. (Ik blogde er hier en hier over.)
Dit weekend fietste ik weer door de straat. Want dat doe ik sinds die tijd soms: daar staat MIJN huis! Hangt er toch een "Te Koop" bord aan het huis!? Ohhhh! DIE WIL IK!
Ik kon het niet laten: even spieken op funda.nl hoeveel het huis moet kosten. Zou het eventueel, op een hele gekke manier, binnen mijn bereik zijn? Zou het.....?
Maar nee, ik kan theoretisch een hypotheek van maximaal € 135.000 krijgen, en zelfs met ál mijn "vermogen" kom ik dan nog een tonnetje te kort.... Want een huis van ruim 300.000, mét asbest en energielabel E, en allerlei andere bijkomende kosten...… Keep on dreaming!
De rest van de zondagmiddag bracht ik bladerend op Funda door. Is er ergens een huis met grote tuin te koop binnen mijn budget - en dan niet in het verre oosten of barre noorden van het land, maar bijv. ergens in de buurt van zee?
Ik ben normaal nooit zo jaloers op mensen die meer salaris hebben dan ik, en / of die samen met een partner leven - wat ook meer geld in het laatje brengt. Maar nu heb ik het er éven moeilijk mee.....
zaterdag 16 november 2019
Boodschappen (gratis en goedkope - )
(Nou ja, een tweede logje vandaag - #hetmoetooknietgekkerwordenmetmij!)
Het ging lekker met de boodschappen! Ik kon zomaar alles krijgen (kopen) wat ik wilde hebben en nodig had.
Het ging lekker met de boodschappen! Ik kon zomaar alles krijgen (kopen) wat ik wilde hebben en nodig had.
En wat natuurlijk nóg leuker is: veel gratis en goedkope boodschappen! Via scoupy.com lopen geld terug acties van Bonduelle (€ 1,19 terug, blijft € 1,00 over), Pulled Oats en vegetarische Crispy sticks (beide volledige aankoopbedrag retour)*. De Lidl had zijn "vegetarische specialiteiten" in de aanbieding: 2 pakjes, dus 4 porties voor € 2,50.
* (Let op: sommige scoupy-acties zijn gebonden aan een persoon / mailadres: kijk even of de aanbieding ook voor jou geldt, als je er gebruik van wilt maken!)
In mijn vriezer heb ik drie lades, of liever tweeënhalf: één voor brood, één voor (meestal afgeprijsd) vlees, en een halve lade voor vegetarische producten. De klaargemaakte maaltijden prop ik ergens bij waar ruimte is... Dát wil ik omdraaien: ik wil minder vlees op voorraad, meer vegetarisch, en ik wil zeker meer ruimte hebben voor gemaksvoedsel, voor maaltijden-op-voorraad-voor-drukke-dagen. Met de aankopen van vandaag maakte ik een mooie start daarmee!
Bij de Lidl waren ook de kaki's in de aanbieding: 3 voor € 1,00. Ik eet ze weinig, maar vind ze wél erg lekker. Nadat er eerst een hoop gedoe was omdat de kassa mijn pinpas niet slikte (een andere kassa gelukkig wel), zag ik bij het controleren dat de kassière maar 2 vruchten aansloeg. Naar de servicebalie: daar wilde de kassamevrouw de ene kaki apart afrekenen, dus voor nog eens € 0,35. Zodat ik voor drie kaki's tóch € 1,01 (oef - ik zie nu dat het € 0,01 had gescheeld - ik ben een slechte rekenaar!) zou moeten betalen. Daar ben ik het niet mee eens: drie kaki's voor € 1,00 - en als ik dan ook nog zelf aangeef dat ik te weinig betaal....? In ieder geval: we kwámen er uit - maar toch had ik een bedankje wel op prijs gesteld, ook al vind ik het zelf heel normaal dat ik het óók meld als ik te weinig betaal!
Demonstreren?
In mijn studententijd was ik er nogal van, van het demonstreren. Ik herinner me mijn eerste demonstratie nog maar al te goed: de anti-kernwapendemonstratie in Den Haag, in november 1983. Met mijn net verworven zelfstandigheid maakte ik op een werkweek van school - mijn ouders vér buiten bereik - de afspraak met een vriendin van de middelbare school om naar deze demonstratie te gaan. Bij de grote demonstratie in Amsterdam, in 1981, was ik er niet bij: nog net te jong, ik kreeg van mijn ouders NOOIT toestemming om zoiets "akelig links" te gaan doen!
Dit weekend wordt er weer volop gedemonstreerd: Nu.nl heeft vandaag zelfs een knopje met "Waar wordt er dit weekend voor of tegen Zwarte Piet gedemonstreerd". Ik vraag me af waarom? Wat is het belang van Nu.nl hierbij? Waarom zouden mensen dat willen weten? Ik ben tégen Zwarte Piet - of liever: Ik vind dat Zwarte Piet zo snel mogelijk aangepast zou moeten worden aan de veranderende inzichten (ook al ken ik óók zwarte mensen die ZP geen enkele probleem vinden, ik ken óók volwassenen en kinderen die het slaaf- of knecht-zijn wél heel problematisch vinden). Maar ik zou niet zo snel gaan demonstreren: ik gun kinderen een gezellig, leuk, folkloristisch kinderfeest. Ik hoop van harte dat het vandaag niet tot "ongeregeldheden" komt, dat we een andere manier vinden om de wereld beter, meer inclusief te maken dan door te vechten en te schelden.
Verder is er in Utrecht vandaag een anti-abortusdemonstratie. Het is 2019! En alweer: ik heb ook wel soort van bewondering voor díe mensen die al het leven beschermenswaardig vinden, die vanuit hun pacifistische levensovertuiging abortus afwijzen - maar ik ben dan ook wel weer zó feministisch dat ik vind dat de keuze bij vrouwen moet liggen: wil jíj zwanger zijn / blijven? Wil jij je lichaam een paar maanden ter beschikking stellen aan een mini-inwonertje? Kun je dat opbrengen? En wat natuurlijk helemaal gruwelijk is: al die mannen, die zelf hun lichaam niet ter beschikking hoeven te stellen, maar die maar al te makkelijk vinden dat vrouwen dat wél zouden moeten doen en willen en opbrengen.
Toch ga ik ook niet demonstreren voor het recht op abortus (Is er wel een tegendemonstratie? Of laten we de "Schreeuw om Leven"-mensen gewoon lekker lopen?).
Ik vind het te koud....
Ik heb me overigens een paar maanden wél aangemeld als "abortusbuddy" bij het Humanistisch Verbond, om vrouwen bij te staan op weg naar een abortus-afspraak als ze langs een haag van anti-abortusmensen moeten lopen. Misschien meer symbolisch dan effectief, deze aanmelding - maar ik vond dat ik dat als kerkmens en als feministe móest doen.
Goed, dat was een hoop gefilosofeer op de vroege morgen - boodschappen doen!
Dit weekend wordt er weer volop gedemonstreerd: Nu.nl heeft vandaag zelfs een knopje met "Waar wordt er dit weekend voor of tegen Zwarte Piet gedemonstreerd". Ik vraag me af waarom? Wat is het belang van Nu.nl hierbij? Waarom zouden mensen dat willen weten? Ik ben tégen Zwarte Piet - of liever: Ik vind dat Zwarte Piet zo snel mogelijk aangepast zou moeten worden aan de veranderende inzichten (ook al ken ik óók zwarte mensen die ZP geen enkele probleem vinden, ik ken óók volwassenen en kinderen die het slaaf- of knecht-zijn wél heel problematisch vinden). Maar ik zou niet zo snel gaan demonstreren: ik gun kinderen een gezellig, leuk, folkloristisch kinderfeest. Ik hoop van harte dat het vandaag niet tot "ongeregeldheden" komt, dat we een andere manier vinden om de wereld beter, meer inclusief te maken dan door te vechten en te schelden.
Verder is er in Utrecht vandaag een anti-abortusdemonstratie. Het is 2019! En alweer: ik heb ook wel soort van bewondering voor díe mensen die al het leven beschermenswaardig vinden, die vanuit hun pacifistische levensovertuiging abortus afwijzen - maar ik ben dan ook wel weer zó feministisch dat ik vind dat de keuze bij vrouwen moet liggen: wil jíj zwanger zijn / blijven? Wil jij je lichaam een paar maanden ter beschikking stellen aan een mini-inwonertje? Kun je dat opbrengen? En wat natuurlijk helemaal gruwelijk is: al die mannen, die zelf hun lichaam niet ter beschikking hoeven te stellen, maar die maar al te makkelijk vinden dat vrouwen dat wél zouden moeten doen en willen en opbrengen.
 |
| Afbeelding van www.ranibee.com/ |
Ik vind het te koud....
Ik heb me overigens een paar maanden wél aangemeld als "abortusbuddy" bij het Humanistisch Verbond, om vrouwen bij te staan op weg naar een abortus-afspraak als ze langs een haag van anti-abortusmensen moeten lopen. Misschien meer symbolisch dan effectief, deze aanmelding - maar ik vond dat ik dat als kerkmens en als feministe móest doen.
Goed, dat was een hoop gefilosofeer op de vroege morgen - boodschappen doen!
zondag 3 november 2019
Allerzielen
Gisteren en eergisteren was het Allerzielen en Allerheiligen. Tegenwoordig ook voor niet-katholieken een feestdag - hoewel er deze week op het 8-uur journaal meteen ook een link werd gelegd met Halloween. We hebben behoefte aan rituelen, nu we de kerkelijke rituelen voor een groot deel zijn kwijtgeraakt.
Ik merk dat ik word aangestoken: normaal is dit niet de tijd van het jaar dat ik meer dan anders aan mijn Lief denk, dat valt meer in april / mei en rond Pasen, maar nu is er weer wat meer weemoed.... Niet op een slechte manier overigens, gewoon, stilstaan bij wat geweest is, door welke diepten ik in mijn leven ben doorgegaan.
Dit liedje is voor mij een van de meest ultieme rouwliedjes: geschreven door Friso Wiegersma, de geliefde van Wim Sonneveld. Een lied waarmee hij, naar eigen zeggen, afscheid nam van zijn periode als "weduwe Sonneveld". Let vooral ook op de modulatie aan het eind van het lied: van mineur naar majeur, een heel onnadrukkelijke overgang naar hoop, naar verder leven. Zo mooi!
vrijdag 1 november 2019
Fietsen in de herfst
Natuurlijk ging ik er afgelopen week ook een keer met de fiets op uit.
Nu regent het en is het vrij koud, maar woensdag was het nog stralend zonnig weer (en vrij koud). Ik dook dus mijn winterjas op uit de krochten van de kledingkast. Die is eigenlijk nog wat te warm (Volgens Wehkamp puur katoen, volgens het etiket geldt dat alleen voor de buitenkant; de binnenkant is puur polyester - en dus word ik er drijfnat in, als ik fiets en het nog niet vriest...), maar 's morgens is mijn zomerjas nu écht al te koud.
Op woensdag is één van de weinige dagen dat de grote Emmaus in H. open is. En het is mooi fietsen, die kant op. Daarom ging ik op pad, fiets, waterfles, fietskaarten mee. Toch dwaalde ik wat af: ik kwam aan de verkeerde kant van het kanaal terecht, en kon toen véél te noordelijk pas oversteken. Volgens de Fietsersbond zou het om een "ommetje" van een kilometer of 25-30 gaan - maar met mijn rijstijl werd het zo ongeveer het dubbele. Aan het eind van de dag kon ik geen brug over een kanaal, rivier, spoorbaan of snelweg meer zien!
Eigenlijk vind ik deze Emmaus te druk: mensen staan al te wachten voor het hek open gaat, en dan loop je file in de winkel. Mwah!
Maar het was wel heel lekker om onderweg te zijn, om even iets buitenshuis te doen. Ik ontdekte weer straten in mijn stadje waar ik nooit kom, een landgoed waar ik nog nooit van had gehoord. En de kleuren: die waren op hun herfstigst, nogal obsceen, zo rood en blauw en levend en stralend!
Nu regent het en is het vrij koud, maar woensdag was het nog stralend zonnig weer (en vrij koud). Ik dook dus mijn winterjas op uit de krochten van de kledingkast. Die is eigenlijk nog wat te warm (Volgens Wehkamp puur katoen, volgens het etiket geldt dat alleen voor de buitenkant; de binnenkant is puur polyester - en dus word ik er drijfnat in, als ik fiets en het nog niet vriest...), maar 's morgens is mijn zomerjas nu écht al te koud.
Op woensdag is één van de weinige dagen dat de grote Emmaus in H. open is. En het is mooi fietsen, die kant op. Daarom ging ik op pad, fiets, waterfles, fietskaarten mee. Toch dwaalde ik wat af: ik kwam aan de verkeerde kant van het kanaal terecht, en kon toen véél te noordelijk pas oversteken. Volgens de Fietsersbond zou het om een "ommetje" van een kilometer of 25-30 gaan - maar met mijn rijstijl werd het zo ongeveer het dubbele. Aan het eind van de dag kon ik geen brug over een kanaal, rivier, spoorbaan of snelweg meer zien!
Eigenlijk vind ik deze Emmaus te druk: mensen staan al te wachten voor het hek open gaat, en dan loop je file in de winkel. Mwah!
 |
Maar het was wel heel lekker om onderweg te zijn, om even iets buitenshuis te doen. Ik ontdekte weer straten in mijn stadje waar ik nooit kom, een landgoed waar ik nog nooit van had gehoord. En de kleuren: die waren op hun herfstigst, nogal obsceen, zo rood en blauw en levend en stralend!
Sparen en beleggen
Ik heb de goede gewoonte om de stand van mijn inkomsten en uitgaven bij te houden: naast mijn gewone dagelijkse kasboek (in excel) kijk ik elke maand even precies naar de stand van mijn spaarrekeningen en beleggingen. Ook omdat ik het vaak lastig vind om te zien hoe ik (bijvoorbeeld) de beleggingen moet bijhouden: dat is natuurlijk gewoon een fictief getal - het wordt pas echt geld als ik de aandelen verzilver.
Maar goed: ik probeer elke eerste van de maand op te schrijven (in een apart excelletje) wat ik bezit (dat blijft raar om dat zo te tikken: ik ben "ineens" zo'n kapitalistje geworden die "bezit" heeft...).
O.k., de stand van zaken per vandaag, 1-11-2019, het jaar 2019 tien maanden onderweg, nog twee maanden te gaan dit jaar.
Op de spaarrekeningen staat nu € 14,87 minder dan een maand geleden. Maar dat komt ook omdat ik met ingang van deze maand beter "per datum" probeer te beleggen: zodra mijn salaris binnenkomt, tussen de 20ste en de 25ste van de maand, gaat er automatisch een bedrag naar de ASN-spaarrekening en een bedrag naar de beleggingsrekening. Het bedrag van de beleggingsrekening moet dan - weer een dag later - automatisch worden belegd, in twee verschillende ASN-fondsen. En mijn beleggingen werden deze maand maar liefst € 793,87 meer waard (maar, zoals gezegd: dat is fictief geld...).
Een tijd geleden meldde ik hier dat ik eind dit jaar op een mooi rond bedrag uit wilde komen. Alleen vind ik het niet zo nodig om hier precies te vermelden hoeveel ik bezit. Maar nu ik ook voor mezelf niet opschreef welk bedrag mijn streefbedrag was heb ik geen idee meer welk rond bedrag mijn streefbedrag was....
In ieder geval werden dit jaar mijn spaartegoeden tot nog toe minder waard, en mijn beleggingen meer. Overall: een stijging. Ik ben niet ontevreden!
(Er zit een roodborstje in de kwee - en dat is toch echt veel belangrijker dan dit geklets over geld!)
Maar goed: ik probeer elke eerste van de maand op te schrijven (in een apart excelletje) wat ik bezit (dat blijft raar om dat zo te tikken: ik ben "ineens" zo'n kapitalistje geworden die "bezit" heeft...).
O.k., de stand van zaken per vandaag, 1-11-2019, het jaar 2019 tien maanden onderweg, nog twee maanden te gaan dit jaar.
Op de spaarrekeningen staat nu € 14,87 minder dan een maand geleden. Maar dat komt ook omdat ik met ingang van deze maand beter "per datum" probeer te beleggen: zodra mijn salaris binnenkomt, tussen de 20ste en de 25ste van de maand, gaat er automatisch een bedrag naar de ASN-spaarrekening en een bedrag naar de beleggingsrekening. Het bedrag van de beleggingsrekening moet dan - weer een dag later - automatisch worden belegd, in twee verschillende ASN-fondsen. En mijn beleggingen werden deze maand maar liefst € 793,87 meer waard (maar, zoals gezegd: dat is fictief geld...).
Een tijd geleden meldde ik hier dat ik eind dit jaar op een mooi rond bedrag uit wilde komen. Alleen vind ik het niet zo nodig om hier precies te vermelden hoeveel ik bezit. Maar nu ik ook voor mezelf niet opschreef welk bedrag mijn streefbedrag was heb ik geen idee meer welk rond bedrag mijn streefbedrag was....
In ieder geval werden dit jaar mijn spaartegoeden tot nog toe minder waard, en mijn beleggingen meer. Overall: een stijging. Ik ben niet ontevreden!
(Er zit een roodborstje in de kwee - en dat is toch echt veel belangrijker dan dit geklets over geld!)
woensdag 30 oktober 2019
De werkplaats
Komisch, ik heb vakantie - maar tóch leef ik - juist nu! - in een soort van werkplaats. En ik houd ervan!!!
Ik was zeer aan vakantie toe, na de drukte van de laatste maanden. Zo moe!!! De laatste tijd ging ik vaak al om 21.00 of 22.00 uur naar bed - en dan is de avond wel heel kort, als je pas om 19.00 uur of nog later thuis bent. Naast mijn lijf en mijn hoofd (is dat even dualistisch, maar zo voelt het dan wel in dat soort tijden) was de drukte ook in mijn huis voelbaar.
Donderdag was mijn laatste werkdag, vrijdag lag ik voor Pampus, zaterdag moest ik - in ieder geval een paar uur - naar mijn vrijwilligerswerk. Toen ik met goed fatsoen eindelijk weg kon fietste ik langs de supermarkt voor de allernoodzakelijkste weekendboodschappen en langs de bibliotheek: mijn vakantie kon beginnen!
Sinds zondag, en vooral maandag, staat mijn woonkamer op zijn kop. Zoals altijd schrijf ik mijn klussen in mijn "te doen" boekje - dan kan ik iets te doen zoeken als ik daar behoefte aan heb. En ik kan lekker afstrepen als iets af is. Dat voelt zó goed dat ik soms een klusje wat af is, alsnog opschrijf - om het vervolgens af te kunnen strepen......
Dinsdag deed ik nog niet veel anders dan een rondje over ons "dorpsmarktje", even slenteren, wat groenten kopen, langs de Lidl. En ik regelde eindelijk - hoop ik - dat ik in het vervolg ál mijn (3) medicijnen in een keer kan aanvragen en ophalen - de afgelopen week moest ik voor de medicijnen die ik altijd nodig heb, drie keer naar de apotheek (die dan ook nog eens zeer beperkt open is). Dat kan écht efficiënter!
Maar wat ik al deed, in mijn paar dagen vakantie?
Ik was zeer aan vakantie toe, na de drukte van de laatste maanden. Zo moe!!! De laatste tijd ging ik vaak al om 21.00 of 22.00 uur naar bed - en dan is de avond wel heel kort, als je pas om 19.00 uur of nog later thuis bent. Naast mijn lijf en mijn hoofd (is dat even dualistisch, maar zo voelt het dan wel in dat soort tijden) was de drukte ook in mijn huis voelbaar.
Donderdag was mijn laatste werkdag, vrijdag lag ik voor Pampus, zaterdag moest ik - in ieder geval een paar uur - naar mijn vrijwilligerswerk. Toen ik met goed fatsoen eindelijk weg kon fietste ik langs de supermarkt voor de allernoodzakelijkste weekendboodschappen en langs de bibliotheek: mijn vakantie kon beginnen!
Sinds zondag, en vooral maandag, staat mijn woonkamer op zijn kop. Zoals altijd schrijf ik mijn klussen in mijn "te doen" boekje - dan kan ik iets te doen zoeken als ik daar behoefte aan heb. En ik kan lekker afstrepen als iets af is. Dat voelt zó goed dat ik soms een klusje wat af is, alsnog opschrijf - om het vervolgens af te kunnen strepen......
Dinsdag deed ik nog niet veel anders dan een rondje over ons "dorpsmarktje", even slenteren, wat groenten kopen, langs de Lidl. En ik regelde eindelijk - hoop ik - dat ik in het vervolg ál mijn (3) medicijnen in een keer kan aanvragen en ophalen - de afgelopen week moest ik voor de medicijnen die ik altijd nodig heb, drie keer naar de apotheek (die dan ook nog eens zeer beperkt open is). Dat kan écht efficiënter!
Maar wat ik al deed, in mijn paar dagen vakantie?
- Ik zette de teakhouten eetkamertafel in de olie, en toen ik toch bezig was, meteen ook de houten kandelaars en het tv-kastje.
- Ik schuurde een uitgebeten gelakt pennenbakje op, en zette dat ook in de olie.
- Ik zaagde wat takken van de kwee af, die over het pad hingen. Idem met een tak van de kersenboom - ik denk achteraf dat ik hiervoor maar € 2,50 betaalde omdat de boom een béétje een raar model had. Maar ik zit nooit zo met rare modellen...
- Ik begon met een bak bladcompost in een vergeten hoekje van de tuin (Dat doe ik bij voorkeur in het donker. Het is toch wel een beetje gek om met een emmer, stoffer en blik de bladerenhopen mee te nemen van de straat naar je eigen tuin!)
- Ik zaagde het deksel van mijn "salontafel" af. Ik maakte dat kastje / die tafel al járen geleden, begon ooit met het goed op maat zagen van het tafelblad - maar zaagde en schuurde het nu pas - zo'n beetje - recht....
- Ik waste mijn douchegordijn en de badmat, én mijn bankdeken (een oude slaapzak, te dun voor de camping, maar ZO lekker in huis!).
- En ik haalde de stoel van mijn slaapkamer uit elkaar. Beetje frustrerend: ik kocht lang geleden al nieuwe bekledingsstof, maar merkte nu dat alles even écht helemaal uit elkaar moest: de zitting kon wel wat houtlijm gebruiken, en ook het jute onder de stoel was versleten; al het stro? paardenhaar? viel eruit. Dus nu staat en ligt de stoel uit elkaar. Het frame boven op de slaapkamer, alle "inhoud" in de huiskamer: zaterdag is er stoffenmarkt, dan kan ik nieuw jute kopen - en tot die tijd moet het maar even zo.
Ik ben nogal tevreden met mezelf, eigenlijk…. Ik rust uit (écht!), en duik geregeld een paar uurtjes op de bank. Ik slaap veel, lees veel (tot nog toe: Voorbij, voorbij van Clairy Polak, van Bert Keizer Vroeger waren we onsterfelijk, het laatste boek van Hendrik Groen, en ik ben nu bezig in Voorbij de liefde van Doris Lessing) - en doe tussendoor mijn dingen. Lekker!
woensdag 16 oktober 2019
Spijbeldagje
Nou ja, ik spijbel vandaag gelegitimeerd!
Gisteravond heb ik de eerste horde van mijn jaarlijkse werk-najaars-sprint genomen. Een mooi feestje organiseren voor zo'n 90-80-70 (soms) hoogbejaarden. Het worden er wel elk jaar steeds minder...
Hard werken, spanning: gaat het wel goed? Is alles goed voorbereid? Doet iedereen wat zij moet doen, komt iedereen tot zijn / haar recht? Waar is hulp nodig, wie zit alleen, wie moet er aan wie worden voorgesteld? Maar toch ook zó ontroerend, als een hoogbejaarde mevrouw, die elk jaar een beetje verder achteruit gaat, tóch aanwezig kan zijn, geniet van lekker eten en van de jaarlijkse ontmoeting. En als je dan aan het eind van de avond wordt bedankt met een paar hele dikke zoenen.... Op zo'n moment houd ik weer heel erg van mijn werk!
Begin van de week, toen ik met een beginnende keelontsteking en verkoudheid op kantoor verscheen meldde mijn leidinggevende dat hij het een goed idee vond dat ik de dag na gisteravond thuis zou blijven. Dat vond ik eerst niet zo nodig - er is nog zóveel werk, óp naar de volgende horde in deze sprint! Maar in de loop van gisteren vond ik het een steeds beter idee. Op zo'n "day after the day before" ben ik toch nooit zo heel productief, en ik ben flink moe. Mijn benen en voeten voelen als lood - mijn allercomfortabelste schoenen staan bij de schoenmaker - en in mijn hoofd staat de "piep" behoorlijk hard aan. Tijd voor een time-out.
Gisteravond was ik om iets over elven thuis - dankzij mijn lieve collega's die dichterbij wonen, en die af wilden sluiten. Ik ging om half een naar bed, was er vanmorgen om een uur of zeven even uit voor wat sanitaire bezigheden - en werd vervolgens om 1 uur vanmiddag écht wakker...
Ik had wel wat mooie vage plannen voor vandaag - een fijne fietstocht, even lekker er op uit? Maar dat laat ik dus lekker even zitten. Ik heb net uitgebreid gebruncht, luister naar het nieuws op de radio, en ga zo wat opruimen. Want mijn huis heeft natuurlijk ook wel wat "tender loving care" nodig...
Morgen nog een dag werken, en dan: weekend! (Met vrijwilligerswerk, dat dan weer wel...…..)
Gisteravond heb ik de eerste horde van mijn jaarlijkse werk-najaars-sprint genomen. Een mooi feestje organiseren voor zo'n 90-80-70 (soms) hoogbejaarden. Het worden er wel elk jaar steeds minder...
Hard werken, spanning: gaat het wel goed? Is alles goed voorbereid? Doet iedereen wat zij moet doen, komt iedereen tot zijn / haar recht? Waar is hulp nodig, wie zit alleen, wie moet er aan wie worden voorgesteld? Maar toch ook zó ontroerend, als een hoogbejaarde mevrouw, die elk jaar een beetje verder achteruit gaat, tóch aanwezig kan zijn, geniet van lekker eten en van de jaarlijkse ontmoeting. En als je dan aan het eind van de avond wordt bedankt met een paar hele dikke zoenen.... Op zo'n moment houd ik weer heel erg van mijn werk!
Begin van de week, toen ik met een beginnende keelontsteking en verkoudheid op kantoor verscheen meldde mijn leidinggevende dat hij het een goed idee vond dat ik de dag na gisteravond thuis zou blijven. Dat vond ik eerst niet zo nodig - er is nog zóveel werk, óp naar de volgende horde in deze sprint! Maar in de loop van gisteren vond ik het een steeds beter idee. Op zo'n "day after the day before" ben ik toch nooit zo heel productief, en ik ben flink moe. Mijn benen en voeten voelen als lood - mijn allercomfortabelste schoenen staan bij de schoenmaker - en in mijn hoofd staat de "piep" behoorlijk hard aan. Tijd voor een time-out.
Gisteravond was ik om iets over elven thuis - dankzij mijn lieve collega's die dichterbij wonen, en die af wilden sluiten. Ik ging om half een naar bed, was er vanmorgen om een uur of zeven even uit voor wat sanitaire bezigheden - en werd vervolgens om 1 uur vanmiddag écht wakker...
Ik had wel wat mooie vage plannen voor vandaag - een fijne fietstocht, even lekker er op uit? Maar dat laat ik dus lekker even zitten. Ik heb net uitgebreid gebruncht, luister naar het nieuws op de radio, en ga zo wat opruimen. Want mijn huis heeft natuurlijk ook wel wat "tender loving care" nodig...
Morgen nog een dag werken, en dan: weekend! (Met vrijwilligerswerk, dat dan weer wel...…..)
zondag 13 oktober 2019
Preppen
Wat doe je als je veel drukker bent dan leuk is, als het maar blijft regenen, als de AH pompoen in de aanbieding heeft, en als er dan ook nog wat wortels in de ijskast liggen en zoete aardappel en kokosmelk in de vriezer? Dan ga je vooruit koken!
Tegenwoordig heet dat heel hip mealpreppen. In mijn jeugd - ik ga al even mee als alleenstaande, werkende en kokende vrouw - heette dat gewoon vooruit koken.
Ik maakte pompoensoep (ik wil aldoor typen: poempoensoep - veel leuker eigenlijk!). Nu vast een kom, en dan vanavond of morgenavond weer, met een broodje (bijv. pitabroodje uit de koekenpan) met oude kaas (aanbieding bij de Lidl, anders is oude kaas me veel te duur). Buiten op de afvalbak staan nog twee bakken soep af te koelen, die mogen straks in de vriezer.
Lekker!
Tegenwoordig heet dat heel hip mealpreppen. In mijn jeugd - ik ga al even mee als alleenstaande, werkende en kokende vrouw - heette dat gewoon vooruit koken.
Ik maakte pompoensoep (ik wil aldoor typen: poempoensoep - veel leuker eigenlijk!). Nu vast een kom, en dan vanavond of morgenavond weer, met een broodje (bijv. pitabroodje uit de koekenpan) met oude kaas (aanbieding bij de Lidl, anders is oude kaas me veel te duur). Buiten op de afvalbak staan nog twee bakken soep af te koelen, die mogen straks in de vriezer.
Lekker!
zaterdag 12 oktober 2019
Zaterdag!
Het leek dit weekend in eerste instantie droog te worden, maar volgens mij gaat dat niet door.
Ik deed gisteren al (het merendeel van) mijn boodschappen, slaagde zelfs voor een nieuwe agenda voor 2020, moet alleen nog even naar de Aldi voor dagcrème en misschien geleisuiker. Verder moet ik dit weekend nog "even" een verslag van een werkvergadering maken - ik kom op dit moment op mijn werk niet aan al mijn werk toe - maar verder is het
Ik wens jullie een fijn, ontspannen, intensief, rustig en dynamisch weekend toe!*
* Doorhalen wat niet gewenst is; inkleuren wat wél gewenst is!!!
Weekend!!!!
Ik wens jullie een fijn, ontspannen, intensief, rustig en dynamisch weekend toe!*
* Doorhalen wat niet gewenst is; inkleuren wat wél gewenst is!!!
zondag 6 oktober 2019
Dierbaar ding
Tijdschrift Genoeg had ooit een rubriek: "Het ding" - of zoiets. Ik heb in het laatste nummer gezocht of ik nog iets in kon sturen, maar de rubriek is blijkbaar beëindigd…. Dan maar even hier, op mijn eigen digitale plekje in de digitale wereld!
Het ding wat ik wil laten zien is een gewone, stokoude, mechanische keukenweegschaal:
Het ding wat ik wil laten zien is een gewone, stokoude, mechanische keukenweegschaal:
Mijn moeder overleed in 1985, mijn ouderlijk huis werd in 1986 (of daaromtrent) opgeheven. Ik erfde toen onder andere haar keukenweegschaal. Een Krups - dat moest ik nog wel eens uitleggen in die tijd, Krups was een "fout" merk. Ik weet niet of mijn moeder de weegschaal veel gebruikte (ze was bepaald geen meesterkokkin…..), maar ik heb hem heel goed gebruikt. Ál die jammetjes en chutneys die ik heb gemaakt!
Op de foto iets van mijn oogst van dit jaar: (gele) kweeperencompote met citroengras, citroen en citroenverbena (recept van de website www.kweepeer.nl, op mijn geheel eigen wijze aangepast....), en (rode) frambozen-bramenjam, ook met wat citroenverbena (die houden we erin!). In totaal staan er nu zo'n 12 potten - en ik gaf er al een paar weg...
Mijn weegschaal stopte er een tijdje geleden mee - op een zaterdagavond, toen ik nét alles had klaargezet voor het maken van de bramen-frambozenjam.... Reparatie door mezelf mocht niet meer baten, net zo min als reparatie door een van mijn mederepairders van het Repair Café.
Dan houdt het op...…. Daarom hier een requiem voor mijn keukenweegschaal. Hij mag weg - ik ga op zoek naar een nieuwe, bij voorkeur mechanische (want beter repareerbaar, en zonder batterijen- / stroomgebruik) keukenweegschaal. Want hoewel ik helemaal niet zo van de fancy keukenapparatuur ben, heb ik een weegschaal wel heel erg nodig.
Tot zo lang kon ik gelukkig de weegschaal van vriendin E. lenen!
vrijdag 27 september 2019
Stikstofcrisis
Ik ben zó razend druk in deze tijd van het jaar! Dat is elk jaar zo, maar het blijft me verbazen hoeveel werk je kunt verzetten, en toch je hoofd er (een beetje) bijhouden.
Gisteren ben ik op tijd van kantoor naar hus gegaan - de rest van het werk kan / moet vandaag maar vanaf huis, en / of maandag weer. En dan is het einde werkweek: op tijd naar huis, thuis rechtstreeks de trap op lopen, naar bed - om 17.00 uur.... Een lekkere detective mee, en dan in slaap vallen. Om om een uur of 9 weer wakker te worden, een paar uurtjes op en tv kijken, dan om 23.30 uur weer naar bed. Om 6.30 uur was ik vanmorgen dus écht uitgeslapen! (En GRRRR - dan is het nog DONKER!!!).
Ik leef dus een beetje in een bubbel op het moment. Ik zie vaak geen nieuws op een avond, lees geen krant - ik lees veel liever iets ontspannends! En aan het nieuws erger ik me - dat kost me energie die ik nu niet over heb.
Zo was deze week de "stikstofcrisis" in het nieuws. Volgens een nieuwslezeres zou die zijn ontstaan door de uitspraak van de Raad van State, die stelde dat Nederland te weinig doet aan de uitstoot van stikstof. Huh? Is de crisis ontstaan door de UITSPRAAK van de RvS??? Zou die niet meer zijn ontstaan doordat we met zijn allen teveel stikstof uitstoten?
In hetzelfde nieuws: de eikenprocessierups was dit jaar een groter probleem dan in eerdere jaren, en zal volgend jaar (waarschijnlijk) een nóg groter probleem vormen. Oorzaak, onder andere, een tekort aan vogeltjes die de rupsen eten. En niemand die in het nieuws het verband legt met het teveel aan stikstof, waardoor er minder (gezonde) vogels worden geboren.
De commissie Remkes, die met het advies over de aanpak van stikstof kwam, kondigde "rigoureuze maatregelen" aan: in plaats van 130 km per uur zouden auto's nog maar 120 / 100 / 90 km mogen rijden. Nounou, wát rigoureus! Dat hadden we toch kunnen weten toen auto's ineens 130 km per uur moesten gaan rijden? Dat was toch AL LANG bekend, dat dat NIET goed was voor onze leefomgeving????
(Zo, dit moest me al DAGEN van het hart! Wat fijn dat ik hier een plekje heb om dit de wereld in te gooien, op dit vroege tijdstip.)
En dan nu de actie: nóg minder vlees eten, vaker fietsen dan bussen, meer eten uit de tuin, en minder voedsel-van-ver-weg...
Gisteren ben ik op tijd van kantoor naar hus gegaan - de rest van het werk kan / moet vandaag maar vanaf huis, en / of maandag weer. En dan is het einde werkweek: op tijd naar huis, thuis rechtstreeks de trap op lopen, naar bed - om 17.00 uur.... Een lekkere detective mee, en dan in slaap vallen. Om om een uur of 9 weer wakker te worden, een paar uurtjes op en tv kijken, dan om 23.30 uur weer naar bed. Om 6.30 uur was ik vanmorgen dus écht uitgeslapen! (En GRRRR - dan is het nog DONKER!!!).
Ik leef dus een beetje in een bubbel op het moment. Ik zie vaak geen nieuws op een avond, lees geen krant - ik lees veel liever iets ontspannends! En aan het nieuws erger ik me - dat kost me energie die ik nu niet over heb.
Zo was deze week de "stikstofcrisis" in het nieuws. Volgens een nieuwslezeres zou die zijn ontstaan door de uitspraak van de Raad van State, die stelde dat Nederland te weinig doet aan de uitstoot van stikstof. Huh? Is de crisis ontstaan door de UITSPRAAK van de RvS??? Zou die niet meer zijn ontstaan doordat we met zijn allen teveel stikstof uitstoten?
In hetzelfde nieuws: de eikenprocessierups was dit jaar een groter probleem dan in eerdere jaren, en zal volgend jaar (waarschijnlijk) een nóg groter probleem vormen. Oorzaak, onder andere, een tekort aan vogeltjes die de rupsen eten. En niemand die in het nieuws het verband legt met het teveel aan stikstof, waardoor er minder (gezonde) vogels worden geboren.
De commissie Remkes, die met het advies over de aanpak van stikstof kwam, kondigde "rigoureuze maatregelen" aan: in plaats van 130 km per uur zouden auto's nog maar 120 / 100 / 90 km mogen rijden. Nounou, wát rigoureus! Dat hadden we toch kunnen weten toen auto's ineens 130 km per uur moesten gaan rijden? Dat was toch AL LANG bekend, dat dat NIET goed was voor onze leefomgeving????
(Zo, dit moest me al DAGEN van het hart! Wat fijn dat ik hier een plekje heb om dit de wereld in te gooien, op dit vroege tijdstip.)
En dan nu de actie: nóg minder vlees eten, vaker fietsen dan bussen, meer eten uit de tuin, en minder voedsel-van-ver-weg...
zondag 22 september 2019
Jammer!
Gisteren heb ik geen enkele kringloopwinkel van binnen gezien - en dat is zeldzaam, voor mij in een weekend. Wél heb ik heel veel rondjes in en rond de stad gereden: de laatste boodschappen, langs de hoorapparatenwinkel, langs de Praxis (Yeah! Eindelijk een nieuw plaatje voor het gat in de badkamermuur gekocht!), toch nog even op pad voor een cadeautje voor een collega, en dan tóch nog, laat in de middag, op pad naar de dichtstbijzijnde bramenplukplek... Ik had gisteravond een mooie schaal vol met bramen-frambozenmoes - en toen stopte mijn keukenweegschaal ermee....
Gisteren moest ik van mezelf nuttig bezig zijn, want voor vandaag stond er een mooie rit op de rol: een nieuwe rommelmarkt een paar dorpen verderop! Vanmorgen even wat geld van de spaarrekening teruggeboekt, op de site gekeken hoe ik moet fietsen - en toen ging de rommelmarkt niet door..... 😈
Jammer! Ik had me verheugd op een dag buiten zijn, een lange omwegfietstocht naar Z., de rommelmarkt, ergens lunchen, en dan weer terug.
Het is altijd zoeken naar balans in mijn weekenden: ga ik er op uit, en / of blijf ik thuis? Er is genoeg te doen aan huis- en tuinhouden, aan naai- en breiwerk, maar dan ben ik alleen maar alleen thuis. Als ik naar buiten ga krijg ik beweging, en ik spreek nog eens iemand. Ik heb het allebei zó nodig - mensen ontmoeten én op mezelf zijn, er op uit gaan, én thuis aanlanden en in stilte weer opladen voor de komende werkweek...
Maar het weekend is altijd weer te kort om álles te doen wat ik wil doen. (Dus misschien wil ik wel teveel?)
Voor vandaag heb ik de balans gevonden. Ik rommelde wat rond (nóg zo'n klus: de laatste kampeerspullen opruimen - ik kwam zes weken geleden terug van vakantie 😎), én ik deed even een "bakkie" bij mijn leuke oude buurvrouw - die dus ook geen werkende keukenweegschaal bleek te hebben. Toen maakte ik maar ongeveer "op gevoel" 6 potjes heerlijke jam: braam-framboos-munt-met-een-beetje-citroenverbena......
De was ligt weer in de kast. Mijn bed is frisgewassen opgemaakt. De keuken is niet eens zo'n puinhoop, en de tuin is redelijk op orde. Het leven is goed!
Gisteren moest ik van mezelf nuttig bezig zijn, want voor vandaag stond er een mooie rit op de rol: een nieuwe rommelmarkt een paar dorpen verderop! Vanmorgen even wat geld van de spaarrekening teruggeboekt, op de site gekeken hoe ik moet fietsen - en toen ging de rommelmarkt niet door..... 😈
Jammer! Ik had me verheugd op een dag buiten zijn, een lange omwegfietstocht naar Z., de rommelmarkt, ergens lunchen, en dan weer terug.
Het is altijd zoeken naar balans in mijn weekenden: ga ik er op uit, en / of blijf ik thuis? Er is genoeg te doen aan huis- en tuinhouden, aan naai- en breiwerk, maar dan ben ik alleen maar alleen thuis. Als ik naar buiten ga krijg ik beweging, en ik spreek nog eens iemand. Ik heb het allebei zó nodig - mensen ontmoeten én op mezelf zijn, er op uit gaan, én thuis aanlanden en in stilte weer opladen voor de komende werkweek...
Maar het weekend is altijd weer te kort om álles te doen wat ik wil doen. (Dus misschien wil ik wel teveel?)
Voor vandaag heb ik de balans gevonden. Ik rommelde wat rond (nóg zo'n klus: de laatste kampeerspullen opruimen - ik kwam zes weken geleden terug van vakantie 😎), én ik deed even een "bakkie" bij mijn leuke oude buurvrouw - die dus ook geen werkende keukenweegschaal bleek te hebben. Toen maakte ik maar ongeveer "op gevoel" 6 potjes heerlijke jam: braam-framboos-munt-met-een-beetje-citroenverbena......
De was ligt weer in de kast. Mijn bed is frisgewassen opgemaakt. De keuken is niet eens zo'n puinhoop, en de tuin is redelijk op orde. Het leven is goed!
vrijdag 20 september 2019
Gevonden!
Zo zielig! Een paar dagen terug vond ik in de trein een heel jong potlood, net uit het nest gevallen, waarschijnlijk achtergelaten door een beginnende scholier die nu zijn of haar schooldagen zonder potlood door moet....
Natuurlijk adopteerde ik het potlood. Ik slijp er een mooie punt aan en het gaat bij mijn andere schrijfspul. Ik heb al in geen tijden meer pennen en zwarte potloden gekocht, er ligt zóveel op straat!
 |
En daarnaast heb ik "ouderwetse" potloodverlengers in gebruik.
Links ooit nieuw gekocht bij Bureaubewust in U., rechts op straat gevonden. Zo kun je potloodstompjes eindeloos gebruiken!
Nog een vindsel van deze week: Ik houd van kleurtjes, vooral in de keuken. Daarom vind ik dit metalen schrijfbordje wel ERG leuk! Ik denk dat ik het ga gebruiken voor mijn weekmenu's en huishoudelijke taken (alleen even de magneten aan de achterkant opnieuw vastlijmen…). De weckpotten erachter vond ik al eerder op straat - mooi met de kleurige plastic flessendoppen voor hulphonden. Het plankje maakte ik deze zomer van twee stukken lattenbodem, geolied met "tweedehands" zonnebloemolie. De verwarming in de keuken brandt toch heel zelden, dus dat kan best!woensdag 18 september 2019
Rijkdom
Ik voelde me vanmorgen zó rijk! Ik heb een tussendoorsnipperdag (doe ik eigenlijk te weinig, maar zo'n onverwacht dagje vrij is altijd heel prettig). De laatste dagen / weken hard gewerkt, en dat moet / mag morgen weer - maar vandaag mag ik lekker mutsen in en rond het huis. Ga ik er nog op uit? Misschien, maar er is in huis, tuin & keuken ook genoeg te doen. Lavendel stekken, kweeën plukken en inmaken, de tuin opruimen...
Ik kocht gisteren bloemen voor mezelf. Eigenlijk hield ik alweer een stukje maand over aan het eind van mijn salaris, maar dan haal ik gewoon iets terug van mijn spaarrekening - en doe mezelf zoiets moois cadeau:
Bij Vlasleeuwenbekje las ik net ook een mooi stukje over Prinsjesdag, en over geld en zo. En in mijn directe omgeving hebben (te)veel mensen verdriet: een slechte gezondheid, ernstige relatieproblemen, mensen die, jonger of ouder, overlijden.... En dan voel ik me zó rijk, in mijn pyjama voor mijn eigen raam, zicht op de vogels in mijn tuintje. Ontbijt met koffie en een eitje, en dan zo'n boeket in stralende papagaaienkleuren op tafel!
Ik kocht gisteren bloemen voor mezelf. Eigenlijk hield ik alweer een stukje maand over aan het eind van mijn salaris, maar dan haal ik gewoon iets terug van mijn spaarrekening - en doe mezelf zoiets moois cadeau:
zaterdag 14 september 2019
Een mooie aanbieding!
Vanmorgen al vroeg op pad naar de hoorapparatenvrouw. En, heel efficiënt: meteen wat statiegeldspul mee om in te leveren, en de Tl-buizen en kapotte lampen die overal op kantoor rondzwierven. Opruimen! Ik nam meteen ook een paar papieren folders mee van winkels waarvan ik de folder graag bekijk - toch vaak liever op papier dan digitaal.
In de folder van de Xenos (YES! We hebben weer een Xenos in de buurt!): van die opblaascijfers waarmee je je leeftijd kunt vermelden. NU in de aanbieding: 2 + 1 gratis!
Dát is een mooie aanbieding - voor ál die mensen wier leeftijd drie cijfers bedraagt! 😂
In de folder van de Xenos (YES! We hebben weer een Xenos in de buurt!): van die opblaascijfers waarmee je je leeftijd kunt vermelden. NU in de aanbieding: 2 + 1 gratis!
Dát is een mooie aanbieding - voor ál die mensen wier leeftijd drie cijfers bedraagt! 😂
vrijdag 13 september 2019
Spannend!
Vanmorgen had ik mijn diabetescontrole. Dat is altijd wel een beetje spannend, want: hoe zal het met me gaan? Dat is zó gek - ik schijn diabetes type 2 ("ouderdomsdiabetes") te hebben - maar eigenlijk merk ik er niets of weinig van. Ik heb aanzienlijk meer last van de medicijnen die ik ervoor moet gebruiken, dan van de ziekte zelf....
Maar nu had ik mijn controle bij een nieuwe huisarts. Na mijn verhuizing van 6 jaar geleden hield ik mijn oude huisarts aan - zoals ik bij al mijn verhuizingen in deze stad sinds 1983 mijn oude huisarts aanhield. Want, waarom zou je telkens een nieuwe huisarts nemen, als je goed zit bij de oude? Ik vertrouwde de praktijk, en ik vertrouwde de verschillende opvolgende huisartsen die ik in die praktijk had.
Maar toen ik een paar jaar terug 1 à 2 keer in de week bij mijn huisarts moest zijn, en helemaal toen ik vorige winter een keer glibberend door de gladheid naar mijn huisarts moest, en ook nog hoorde dat de praktijk eigenlijk wel heel graag van de patiënten af wilde die te ver weg woonden - toen besloot ik om toch maar een huisarts dichter bij huis te zoeken. In plaats van een kilometer of zes, hoef ik nu nog maar anderhalf kilometer te fietsen...
Maar spannend vond ik het wel. "Die diabetes, is dat niet een klein beetje je eigen schuld?", "Wat denk je van een diëtiste, je moet zo snel mogelijk heel veel afvallen?" "Een eetstoornis door diverse trauma's, ja, ja, wát een smoes!". Ik zag de bui al hélémaal hangen...
Gelukkig wezen alle testen uit dat het goed met me gaat. De waardes iets verhoogd, maar wel stabiel. Alleen had ik nu een iets verhoogde bloeddruk, maar hé, vind je het gek? En mat ze nou mijn bloeddruk nádat ze me op de weegschaal had gezet? Tja, I rest my case....
O.k., het zal wel even duren voordat ik me bij haar zo vertrouwd voel als bij mijn oude huisarts. Oók al omdat dit zo'n heel jong ding was; iedereen is tegenwoordig jonger dan ik (Cri Stellweg). En omdat ze zich óók nog alleen met haar achternaam - een Chinees-Indische achternaam die ik voorlopig niet kan onthouden - voorstelde, en keurig "U" bleef zeggen tegen mij....
O.k., we hopen er maar het beste van. In ieder geval heb ik mijn eerste medische afspraak van dit weekend gehad. Morgen nog een keer met mijn hoorapparaten op pad - die doen het even niet naar behoren, en zo ben ik ouder en dover dan ik zou hoeven zijn. Mooie reclame op dit moment over hoe oud je bent of lijkt:
Maar nu had ik mijn controle bij een nieuwe huisarts. Na mijn verhuizing van 6 jaar geleden hield ik mijn oude huisarts aan - zoals ik bij al mijn verhuizingen in deze stad sinds 1983 mijn oude huisarts aanhield. Want, waarom zou je telkens een nieuwe huisarts nemen, als je goed zit bij de oude? Ik vertrouwde de praktijk, en ik vertrouwde de verschillende opvolgende huisartsen die ik in die praktijk had.
Maar toen ik een paar jaar terug 1 à 2 keer in de week bij mijn huisarts moest zijn, en helemaal toen ik vorige winter een keer glibberend door de gladheid naar mijn huisarts moest, en ook nog hoorde dat de praktijk eigenlijk wel heel graag van de patiënten af wilde die te ver weg woonden - toen besloot ik om toch maar een huisarts dichter bij huis te zoeken. In plaats van een kilometer of zes, hoef ik nu nog maar anderhalf kilometer te fietsen...
Maar spannend vond ik het wel. "Die diabetes, is dat niet een klein beetje je eigen schuld?", "Wat denk je van een diëtiste, je moet zo snel mogelijk heel veel afvallen?" "Een eetstoornis door diverse trauma's, ja, ja, wát een smoes!". Ik zag de bui al hélémaal hangen...
Gelukkig wezen alle testen uit dat het goed met me gaat. De waardes iets verhoogd, maar wel stabiel. Alleen had ik nu een iets verhoogde bloeddruk, maar hé, vind je het gek? En mat ze nou mijn bloeddruk nádat ze me op de weegschaal had gezet? Tja, I rest my case....
O.k., het zal wel even duren voordat ik me bij haar zo vertrouwd voel als bij mijn oude huisarts. Oók al omdat dit zo'n heel jong ding was; iedereen is tegenwoordig jonger dan ik (Cri Stellweg). En omdat ze zich óók nog alleen met haar achternaam - een Chinees-Indische achternaam die ik voorlopig niet kan onthouden - voorstelde, en keurig "U" bleef zeggen tegen mij....
O.k., we hopen er maar het beste van. In ieder geval heb ik mijn eerste medische afspraak van dit weekend gehad. Morgen nog een keer met mijn hoorapparaten op pad - die doen het even niet naar behoren, en zo ben ik ouder en dover dan ik zou hoeven zijn. Mooie reclame op dit moment over hoe oud je bent of lijkt:
O.k., Afwassen. Drie kaartjes schrijven. Fietsen! Het is prachtig nazomerweer. Ideaal voor een fietstochtje naar de kringloop van H. - opruimen en spullen wegbrengen!!!
zondag 8 september 2019
Van onderhoud, er op uit (of niet) en kleine ergernissen...
Sinds ik in dit huis woon (twee weken geleden was dat al 6 jaar!) is het zomer-weekenddilemma altijd: blijf ik thuis of ga ik er op uit?
Er is genoeg te doen in huis en tuin, ik "mag" in dit huis radio en tv aan hebben, of iets uit de koelkast pakken (zie bijv. Eenvandaag over burenruzies gisteren), en het is in huis niet té warm. Dus, wat gaan we doen? Gisteren kón ik bijvoorbeeld gaan fietsen naar de kringloopwinkels in Z. en B., of naar een bijzondere plantenmarkt - maar omdat ik minder geld uit wil geven vond ik dat geen goed idee. Vandaag dan naar een kunstmarkt in B. of W.? Het eerste is me nu even te ver fietsen, het tweede kost me treingeld. Én ik heb vanavond nog een (vrijwilligerswerk-)afspraak....
Dus ik lummel maar wat aan. Ik zit nu, om half twee, nog in mijn huispak / pyjama, maak wat rondjes door de tuin, droog tuinkruiden, pluk kweeperen en goudsbloem, snoei de heg voor en de kweeperenstruik achter, en ruim eindelijk de doos met glazen potjes op die al maanden in de tuin in de weg staat - zó zonde, ik kan nu het één en ander weggooien wegens te vies en te roestig - terwijl ik kleine glazen potjes zó goed kan gebruiken voor de inmaak van de kwee, de bramen en frambozen!
Maar "opruimen" is niet echt wat ik onder "leuke dingen doen" versta.... Alhoewel het wél heel erg bevredigend is als ik eenmaal bezig ben.... Zo was ik helemaal blij met mijn nieuw opgepotte cactus, mijn gedane mega-afwas, het gedroogde zaad van de lavas in een potje in het kruidenrek. En met mijn mand met kweeën (de eerste tien kilo van dit jaar...), met de oregano, rozemarijn en de theekruiden die te drogen hangen.
Onderhoud aan mijn huis, mijn tuin en mijzelf! Ik heb al een paar dagen stevige rugpijn (te druk geweest met de jaaropstart, teveel in de tuin gewerkt, de omslag naar kouder weer?); dat kost veel energie, en beperkt me zeer in mijn bewegingen. Wat gaan we doen?
Ik maakte net voor mezelf een súperlunch: wentelteefjes van 8 maanden oude oliebollen - waarom maakte ik dit nooit eerder, het is ZOOO lekker! En mijn alltimefavorite: een boterham met feta ("Griekse witte kaas"), honing en basilicum. En dan ga ik me zo toch maar in iets kledingachtigs hijsen. En dan: een wandeling naar de bibliotheek! Ja, die is hier open op zondag.... En hoewel ik het vertik om naar een winkel te gaan op zondag, vind ik de bibliotheek een twijfelgeval. Het is een mooie wandeling (een kilometer af wat, goed voor mijn rug!), en dan een nieuw leesboek halen, en op de site van de Consumentenbond tests over smartfoons lezen. Want, hear, hear: ik ga mijn 10 jaar oude Nokia, die ik ooit kocht voor € 10, binnenkort inruilen voor een echter smartfoon! Opdat ik NOOIT meer verdwaal als ik ergens heen fiets (keep on dreaming…..).
En die kleine ergernis? Ach, dat gaat eigenlijk nergens over... Ik vergeet in de supermarkt altijd kaaspapier mee te nemen voor mijn in plastic voorverpakte kaas - en ik wil niet nóg meer plastic gebruiken dan ik toch al doe. Dus ik heb de goede oude "kaasdoos" maar weer in gebruik genomen: gewoon een plastic bak (van ijs) waar de kaas in gaat, in de koelkast. Maar hóe irritant is het dan als de Lidl-kaas nét iets groter is dan normaal - en dús niet meer in de doos past....? ;-)
Er is genoeg te doen in huis en tuin, ik "mag" in dit huis radio en tv aan hebben, of iets uit de koelkast pakken (zie bijv. Eenvandaag over burenruzies gisteren), en het is in huis niet té warm. Dus, wat gaan we doen? Gisteren kón ik bijvoorbeeld gaan fietsen naar de kringloopwinkels in Z. en B., of naar een bijzondere plantenmarkt - maar omdat ik minder geld uit wil geven vond ik dat geen goed idee. Vandaag dan naar een kunstmarkt in B. of W.? Het eerste is me nu even te ver fietsen, het tweede kost me treingeld. Én ik heb vanavond nog een (vrijwilligerswerk-)afspraak....
Dus ik lummel maar wat aan. Ik zit nu, om half twee, nog in mijn huispak / pyjama, maak wat rondjes door de tuin, droog tuinkruiden, pluk kweeperen en goudsbloem, snoei de heg voor en de kweeperenstruik achter, en ruim eindelijk de doos met glazen potjes op die al maanden in de tuin in de weg staat - zó zonde, ik kan nu het één en ander weggooien wegens te vies en te roestig - terwijl ik kleine glazen potjes zó goed kan gebruiken voor de inmaak van de kwee, de bramen en frambozen!
Maar "opruimen" is niet echt wat ik onder "leuke dingen doen" versta.... Alhoewel het wél heel erg bevredigend is als ik eenmaal bezig ben.... Zo was ik helemaal blij met mijn nieuw opgepotte cactus, mijn gedane mega-afwas, het gedroogde zaad van de lavas in een potje in het kruidenrek. En met mijn mand met kweeën (de eerste tien kilo van dit jaar...), met de oregano, rozemarijn en de theekruiden die te drogen hangen.
Onderhoud aan mijn huis, mijn tuin en mijzelf! Ik heb al een paar dagen stevige rugpijn (te druk geweest met de jaaropstart, teveel in de tuin gewerkt, de omslag naar kouder weer?); dat kost veel energie, en beperkt me zeer in mijn bewegingen. Wat gaan we doen?
Ik maakte net voor mezelf een súperlunch: wentelteefjes van 8 maanden oude oliebollen - waarom maakte ik dit nooit eerder, het is ZOOO lekker! En mijn alltimefavorite: een boterham met feta ("Griekse witte kaas"), honing en basilicum. En dan ga ik me zo toch maar in iets kledingachtigs hijsen. En dan: een wandeling naar de bibliotheek! Ja, die is hier open op zondag.... En hoewel ik het vertik om naar een winkel te gaan op zondag, vind ik de bibliotheek een twijfelgeval. Het is een mooie wandeling (een kilometer af wat, goed voor mijn rug!), en dan een nieuw leesboek halen, en op de site van de Consumentenbond tests over smartfoons lezen. Want, hear, hear: ik ga mijn 10 jaar oude Nokia, die ik ooit kocht voor € 10, binnenkort inruilen voor een echter smartfoon! Opdat ik NOOIT meer verdwaal als ik ergens heen fiets (keep on dreaming…..).
En die kleine ergernis? Ach, dat gaat eigenlijk nergens over... Ik vergeet in de supermarkt altijd kaaspapier mee te nemen voor mijn in plastic voorverpakte kaas - en ik wil niet nóg meer plastic gebruiken dan ik toch al doe. Dus ik heb de goede oude "kaasdoos" maar weer in gebruik genomen: gewoon een plastic bak (van ijs) waar de kaas in gaat, in de koelkast. Maar hóe irritant is het dan als de Lidl-kaas nét iets groter is dan normaal - en dús niet meer in de doos past....? ;-)
zaterdag 7 september 2019
Vermogensrendementsheffing afgeschaft!
Ik vind het goed nieuws: de vermogensrendementsheffing wordt in 2022 afgeschaft. Ik vind belasting betalen helemaal niet erg, want ik vind goede wegen (fietspaden!), OV, gezondheidszorg en onderwijs van groot belang, en daar betaal ik graag aan mee. Maar ik vind het altijd erg oneerlijk dat mensen die zich een koophuis kunnen permitteren ook nog subsidie krijgen, en dat mensen - zoals ikke - die moeten blijven huren, maar wel wat kunnen sparen, zo zwaar belast worden.
Ik vergaarde mijn "vermogen" (dat blijft raar en kapitalistisch klinken!) dankzij zuinig leven, en dankzij de oprotpremie die ik van mijn vorige werkgever kreeg - maar moest daar wel veel van terugbetalen aan de belastingen.
Het was voor mij één van de redenen om te gaan beleggen. Hoewel ik dat eigenlijk nog steeds best griezelig vind levert het toch op de langere duur aanzienlijk meer op dan sparen!
Ik vergaarde mijn "vermogen" (dat blijft raar en kapitalistisch klinken!) dankzij zuinig leven, en dankzij de oprotpremie die ik van mijn vorige werkgever kreeg - maar moest daar wel veel van terugbetalen aan de belastingen.
Het was voor mij één van de redenen om te gaan beleggen. Hoewel ik dat eigenlijk nog steeds best griezelig vind levert het toch op de langere duur aanzienlijk meer op dan sparen!
zondag 1 september 2019
(Bijna) Gratis Genoeg....
Ik denk dat de meeste mensen die hier meelezen het tijdschrift Genoeg wel kennen, maar voor wie het nieuw is:
Eén van mijn lijfbladen is Genoeg - het tijdschrift voor de consumindermens, over meer doen met minder, over (be)sparen en genieten. Ik vind het nog steeds jammer dat het van een maandblad (tweemaandelijks blad?) een kwartaalblad werd, ik kijk nu al uit naar het volgende nummer wat over twee weken uitkomt.
Genoeg heeft nu een kennismakingsaanbod, de komende 2 nummers voor in totaal € 5,95 aan verzendkosten. Aanbod geldig tot morgen 13.00 uur (of eerder als het maximale aantal van 500 bereikt is). De moeite waard!
Tijdschriften vind ik sowieso leuk op zijn tijd; het afgelopen half jaar had ik (korte, goedkope) abonnementen op Buitenleven (Of Landleven - ik kan die twee nooit echt goed uit elkaar houden) en op De Tuin op Tafel.
Mijn abonnement op Opzij van zéker 30 jaar zegde ik een paar jaar geleden met pijn in mijn hart op; hoewel Opzij bij mij hoorde herkende ik me steeds minder in dit blad. Is dít nou feminisme? Gaat feminisme écht vooral over dure tassen en dito reizen naar verweg?
Abonnementsgeld voor een tijdschrift voelt altijd een beetje als contributie voor het lidmaatschap van een club. Zo ben ik nu (van harte) lid van Genoeg en van dagblad Trouw....
Eén van mijn lijfbladen is Genoeg - het tijdschrift voor de consumindermens, over meer doen met minder, over (be)sparen en genieten. Ik vind het nog steeds jammer dat het van een maandblad (tweemaandelijks blad?) een kwartaalblad werd, ik kijk nu al uit naar het volgende nummer wat over twee weken uitkomt.
Genoeg heeft nu een kennismakingsaanbod, de komende 2 nummers voor in totaal € 5,95 aan verzendkosten. Aanbod geldig tot morgen 13.00 uur (of eerder als het maximale aantal van 500 bereikt is). De moeite waard!
Tijdschriften vind ik sowieso leuk op zijn tijd; het afgelopen half jaar had ik (korte, goedkope) abonnementen op Buitenleven (Of Landleven - ik kan die twee nooit echt goed uit elkaar houden) en op De Tuin op Tafel.
Mijn abonnement op Opzij van zéker 30 jaar zegde ik een paar jaar geleden met pijn in mijn hart op; hoewel Opzij bij mij hoorde herkende ik me steeds minder in dit blad. Is dít nou feminisme? Gaat feminisme écht vooral over dure tassen en dito reizen naar verweg?
Abonnementsgeld voor een tijdschrift voelt altijd een beetje als contributie voor het lidmaatschap van een club. Zo ben ik nu (van harte) lid van Genoeg en van dagblad Trouw....
woensdag 28 augustus 2019
Home is....
Home is waar je 's avonds je BH uittrekt omdat hij knelt, en je zin hebt om lekker ongehinderd op de bank te hangen (en géén zin om even naar boven te lopen om iets anders aan te trekken....)
Home is waar je 's avonds in je BH op de bank zit, omdat de warmte maar niet wil wijken - het is nu nog 20 graden buiten, in de huiskamer binnen 24 - en je je gloeiende (verbrande?) vel wilt insmeren.....
(En nu naar bed, we hopen op een beetje "koele" nacht - ik ben inmiddels wel wat afgenaggeld door die warme dagen en nachten!)
Home is waar je 's avonds in je BH op de bank zit, omdat de warmte maar niet wil wijken - het is nu nog 20 graden buiten, in de huiskamer binnen 24 - en je je gloeiende (verbrande?) vel wilt insmeren.....
(En nu naar bed, we hopen op een beetje "koele" nacht - ik ben inmiddels wel wat afgenaggeld door die warme dagen en nachten!)
zaterdag 24 augustus 2019
Nog een 100-jarige
Had ik het begin deze maand over Joop den Uijl, die toen 100 jaar geleden werd geboren, vandaag is de 100ste geboortedag van Drs. P.
Daarom twee van zijn meesterlijke liedjes:
Daarom twee van zijn meesterlijke liedjes:
De gezusters Karamazov
(ook wel: Tante Constance en tante Mathilde)
(ook wel: Tante Constance en tante Mathilde)
En, een lied wat je als béétje feministe natuurlijk niet leuk mag vinden 😏:
De commensaal (er ligt alweer een juffrouw in het trapportaal)
Enjoy!
Mijn goede voornemen(s)
Toen ik terugkwam van vakantie was ik bezield met héél véél goede voornemens. En de grap is: tot nog toe (drie weken later) houd ik het ook nog heel aardig vol! Is dat wat een goede vakantie oplevert?
Ik baal er altijd stevig van: ik kom helemaal opgeladen, uitgerust en vitaal terug van vakantie - om binnen de kortste keren weer te vervallen in "oud gedrag": teveel geld uitgeven, eetbuien, te weinig bewegen, te weinig slapen, te weinig écht leuke dingen doen. You name it, I did it!
Maar tot nog toe gaat het goed met me. Ik fiets de meeste dagen naar de trein - 2 x 5 kilometer per dag, 2 x een half uur (extra) beweging, én een besparing van € 3,09 aan buskosten per dag, per week € 12,36, per maand € 49,44 (bij benadering). Hoe leuk is dat? En als het écht slecht weer is mag ik alsnog met de bus (maar in deze vakantietijd rijden de bussen minder, dus langere wachttijd: een extra motivatie om te gaan fietsen!).
Morgen moet / mag ik naar een afscheid op mijn werk, en ik overweeg ernstig om te gaan fietsen - 38,6 kilometer heen, en misschien ook terug (maar terug kan ik ook de trein pakken - die € 6,90 voor het vervoer van mijn fiets is best veel geld voor zo'n kort ritje - maar ik geef het ook altijd zonder blikken of blozen uit aan een ontbijt op het station.)
Gisteren maakte ik eindelijk de voortuin zo goed als onkruidvrij. Ik schoffel niet graag als het zo droog is, dus het onkruid stond tamelijk hoog. En voordat ik mijn voortuinbankje kan gaan beitsen moet ik de bank toch uit het onkruid opdiepen. Ook bond ik de framboos op, en sleepte ik met wat potten: de hemelsleutel is nu zó mooi - die mag in het zicht naast de voordeur. Mijn armen zien eruit alsof ik in innige omhelzing met een kat heb gelegen! 's Avond wandelde ik nog even een rondje om de wijk - het was nog zó zwoel, en ik moest nog even wat onrust kwijt voordat ik naar bed kon.
Ook financieel gaat het goed. Als ik over een jaar of tien wil stoppen met werken moet ik daar nu écht nog meer werk van gaan maken. Minder geld uitgeven! Sparen! Beleggen! Dus toen mijn salaris deze week binnen kwam heb ik meteen even gekeken naar welke kosten ik de komende maand verwacht, ik bedacht dat ik zo'n € 40 leefgeld wil per week (dat kan natuurlijk nog wel lager, maar dit eerst maar eens proberen) - en wat overbleef boekte ik meteen door naar de spaarrekening.
En verder veranderde ik mijn spaar- / beleggingsverhouding. Waarom niet elke maand € 150 sparen en € 150 beleggen, in plaats van € 100 beleggen en € 200 sparen? Zéker nu de spaarrente steeds meer richting 0%, of zelfs nóg lager zakt!
Kortom: ik ga lekker! (En dan beloof ik dat ik deze vreselijke uitdrukking NOOIT meer ga gebruiken! 😄
Ik wens iedereen een lekker, zonnig, ontspannen weekend! Ga jij nog iets leuks / nuttigs doen?
Ik baal er altijd stevig van: ik kom helemaal opgeladen, uitgerust en vitaal terug van vakantie - om binnen de kortste keren weer te vervallen in "oud gedrag": teveel geld uitgeven, eetbuien, te weinig bewegen, te weinig slapen, te weinig écht leuke dingen doen. You name it, I did it!
Maar tot nog toe gaat het goed met me. Ik fiets de meeste dagen naar de trein - 2 x 5 kilometer per dag, 2 x een half uur (extra) beweging, én een besparing van € 3,09 aan buskosten per dag, per week € 12,36, per maand € 49,44 (bij benadering). Hoe leuk is dat? En als het écht slecht weer is mag ik alsnog met de bus (maar in deze vakantietijd rijden de bussen minder, dus langere wachttijd: een extra motivatie om te gaan fietsen!).
Morgen moet / mag ik naar een afscheid op mijn werk, en ik overweeg ernstig om te gaan fietsen - 38,6 kilometer heen, en misschien ook terug (maar terug kan ik ook de trein pakken - die € 6,90 voor het vervoer van mijn fiets is best veel geld voor zo'n kort ritje - maar ik geef het ook altijd zonder blikken of blozen uit aan een ontbijt op het station.)
Gisteren maakte ik eindelijk de voortuin zo goed als onkruidvrij. Ik schoffel niet graag als het zo droog is, dus het onkruid stond tamelijk hoog. En voordat ik mijn voortuinbankje kan gaan beitsen moet ik de bank toch uit het onkruid opdiepen. Ook bond ik de framboos op, en sleepte ik met wat potten: de hemelsleutel is nu zó mooi - die mag in het zicht naast de voordeur. Mijn armen zien eruit alsof ik in innige omhelzing met een kat heb gelegen! 's Avond wandelde ik nog even een rondje om de wijk - het was nog zó zwoel, en ik moest nog even wat onrust kwijt voordat ik naar bed kon.
Ook financieel gaat het goed. Als ik over een jaar of tien wil stoppen met werken moet ik daar nu écht nog meer werk van gaan maken. Minder geld uitgeven! Sparen! Beleggen! Dus toen mijn salaris deze week binnen kwam heb ik meteen even gekeken naar welke kosten ik de komende maand verwacht, ik bedacht dat ik zo'n € 40 leefgeld wil per week (dat kan natuurlijk nog wel lager, maar dit eerst maar eens proberen) - en wat overbleef boekte ik meteen door naar de spaarrekening.
En verder veranderde ik mijn spaar- / beleggingsverhouding. Waarom niet elke maand € 150 sparen en € 150 beleggen, in plaats van € 100 beleggen en € 200 sparen? Zéker nu de spaarrente steeds meer richting 0%, of zelfs nóg lager zakt!
Kortom: ik ga lekker! (En dan beloof ik dat ik deze vreselijke uitdrukking NOOIT meer ga gebruiken! 😄
Ik wens iedereen een lekker, zonnig, ontspannen weekend! Ga jij nog iets leuks / nuttigs doen?
zaterdag 17 augustus 2019
Zomerkleuren
Zo'n grijze regendag als vandaag kan wel wat kleur gebruiken. Daarom maakte ik kleurig broodbeleg:
Het laten uitlekken van yoghurt leerde ik van de Mijmeringen van Annemiek - anders zou ik veel vaker yoghurt weg moeten gooien. Nu maak ik er nog iets lekkers mee, een extra uitbreiding van mijn arsenaal aan vegetarische broodbeleggingen! Heeft iemand nog een idee om wat te doen met het uitlekwater van de yoghurt? Het is best lekker om te drinken - maar andere ideeën zijn zeer welkom!
Nog meer kleur?
(Het bovenstaande typte ik voordat ik op de fiets stapte voor een flinke (water-)fietstocht. Ik kom net doornat en erg verdrietig thuis. Later meer.)
 |
| Uitgelekte yoghurt met basilicum, paprikapoeder, malve (roodpaars) en goudsbloem (oranje). |
Nog meer kleur?
(Het bovenstaande typte ik voordat ik op de fiets stapte voor een flinke (water-)fietstocht. Ik kom net doornat en erg verdrietig thuis. Later meer.)
vrijdag 16 augustus 2019
(Be) Sparen
O.k., het is duidelijk - eindevakantietijd - ik gaf de afgelopen weken téveel geld uit naar mijn zin!
Ik heb nog niet precies berekend hoeveel mijn vakantiefietstocht kostte - ga ik nog doen - maar ik vond het, zo globaal gezien, best netjes. Maar daarna! Ik had echt niets meer in huis, natuurlijk, ook veel voorraad was op de één of andere manier op. En nu is mijn salaris al wel onderweg - dat zal ergens volgende week worden gestort - maar stond ik vanmorgen ineens ruim € 15,00 rood - terwijl ik niet eens rood kan / mag staan....
Wél heb ik nog iets meer dan € 15,00 contant op zak. Ik ga dus in ieder geval zorgen dat ik niet meer rood sta - want dat kost rente, en gedoe als de automatische overmaking van XS4all wordt teruggestort - en dan kijken wat ik verder doe. Proberen om deze week eens zonder boodschappen door te komen? Waarschijnlijk kom ik best een eind - er staat nog het één en ander in de koelkast, en de vriezer zit vol (zo vol dat er eigenlijk geen kliekje van eergisteren bij kan - zonde!).
Vandaag is de enige droge dag dit weekend, dus de verleiding om een eind te gaan fietsen is groot. Mmm - maar dan wil ik langs een kringloopwinkel - en dat mag ik niet van mezelf. Die kringloop in H. dan maar, waar je een bon krijgt als je iets inbrengt - dan kan ik "gratis" winkelen? Nee, ik doe het niet!
Ik ga vandaag maar eens voor lui-zijn, voor iets doen wat iets OPLEVERT. Zoals daar zijn:
Werken in de tuin? Mwah - geen zin in.
Keuken poetsen / afwassen / opruimen? Idem, maar dan in het kwadraat.
Werkkamer opruimen. Mmmm.
Het wordt mijn allerfavorietste bezigheid: op de bank liggen met een mooi boek. Het is (nog nét...😅) te warm voor een bankdekentje, maar het verlangen begint al weer te komen. Ik zou zelfs nog buiten kunnen gaan zitten. Ik lees op het moment "the Salt Path" - een geweldig boek over een Engels echtpaar van rond de 50 wat hun huis en werk / inkomen verliest, de man wordt ongeneeslijk ziek - en dus gaan ze maar het kustpad lopen. Wales, Devon, Cornwall.... Beschrijvingen van het pad, van de ontmoetingen, van ziek-zijn en verlies, van hoe het is om ineens thuisloos te zijn - en hoe mensen daar dan op reageren. Zie je jezelf als thuisloos - of als stoere "oudere", die toch maar met minimale bagage en minimaal inkomen een trektocht maakt?
Ik houd van het beeld van het leven als pelgrimsreis, en liep ooit (20 jaar geleden?) een deel van het Coastal path van Cornwall - geweldige herinneringen, maar toen al fysiek te zwaar voor mij. Het lezen van dit boek is dus écht heel nuttig: ik kan verwijlen bij een sport die ik niet meer aankan, ik doe (levens)wijsheid op, én ik spijker mijn Engelse taalvaardigheid weer een beetje bij.
En dan ga ik morgen wel weer fietsen (Als het niet TE hard regent...…)
Ik heb nog niet precies berekend hoeveel mijn vakantiefietstocht kostte - ga ik nog doen - maar ik vond het, zo globaal gezien, best netjes. Maar daarna! Ik had echt niets meer in huis, natuurlijk, ook veel voorraad was op de één of andere manier op. En nu is mijn salaris al wel onderweg - dat zal ergens volgende week worden gestort - maar stond ik vanmorgen ineens ruim € 15,00 rood - terwijl ik niet eens rood kan / mag staan....
Wél heb ik nog iets meer dan € 15,00 contant op zak. Ik ga dus in ieder geval zorgen dat ik niet meer rood sta - want dat kost rente, en gedoe als de automatische overmaking van XS4all wordt teruggestort - en dan kijken wat ik verder doe. Proberen om deze week eens zonder boodschappen door te komen? Waarschijnlijk kom ik best een eind - er staat nog het één en ander in de koelkast, en de vriezer zit vol (zo vol dat er eigenlijk geen kliekje van eergisteren bij kan - zonde!).
Vandaag is de enige droge dag dit weekend, dus de verleiding om een eind te gaan fietsen is groot. Mmm - maar dan wil ik langs een kringloopwinkel - en dat mag ik niet van mezelf. Die kringloop in H. dan maar, waar je een bon krijgt als je iets inbrengt - dan kan ik "gratis" winkelen? Nee, ik doe het niet!
Ik ga vandaag maar eens voor lui-zijn, voor iets doen wat iets OPLEVERT. Zoals daar zijn:
Werken in de tuin? Mwah - geen zin in.
Keuken poetsen / afwassen / opruimen? Idem, maar dan in het kwadraat.
Werkkamer opruimen. Mmmm.
Het wordt mijn allerfavorietste bezigheid: op de bank liggen met een mooi boek. Het is (nog nét...😅) te warm voor een bankdekentje, maar het verlangen begint al weer te komen. Ik zou zelfs nog buiten kunnen gaan zitten. Ik lees op het moment "the Salt Path" - een geweldig boek over een Engels echtpaar van rond de 50 wat hun huis en werk / inkomen verliest, de man wordt ongeneeslijk ziek - en dus gaan ze maar het kustpad lopen. Wales, Devon, Cornwall.... Beschrijvingen van het pad, van de ontmoetingen, van ziek-zijn en verlies, van hoe het is om ineens thuisloos te zijn - en hoe mensen daar dan op reageren. Zie je jezelf als thuisloos - of als stoere "oudere", die toch maar met minimale bagage en minimaal inkomen een trektocht maakt?
Ik houd van het beeld van het leven als pelgrimsreis, en liep ooit (20 jaar geleden?) een deel van het Coastal path van Cornwall - geweldige herinneringen, maar toen al fysiek te zwaar voor mij. Het lezen van dit boek is dus écht heel nuttig: ik kan verwijlen bij een sport die ik niet meer aankan, ik doe (levens)wijsheid op, én ik spijker mijn Engelse taalvaardigheid weer een beetje bij.
En dan ga ik morgen wel weer fietsen (Als het niet TE hard regent...…)
maandag 12 augustus 2019
Maaksels, het vervolg
O.k, het idee was leuk, MAAR.....
Ik kwam gisteravond boven, en toen was het slaapkamerraam dicht. Dus - mijn raamstopper lag één verdieping lager, in stukken in de voortuin.
Gelukkig hebben we de foto's nog, zeggen ze dan....
Ik kwam gisteravond boven, en toen was het slaapkamerraam dicht. Dus - mijn raamstopper lag één verdieping lager, in stukken in de voortuin.
Gelukkig hebben we de foto's nog, zeggen ze dan....
zondag 11 augustus 2019
Maaksels
Een tijdje terug bedacht ik, naar aanleiding van iets wat Jacqueline van Binnenkant postte, om iets te laten zien wat ik ooit maakte, en waar ik nog altijd veel plezier aan beleef.
Men neme: een achterkant van een gebroken A6 (ansichtkaart)-wissellijstje, een oude klem van een multomap, wat lijm, een klein boortje en een stukje touw - volgens mij gebruikte ik hier een stukje touw van een worst o.i.d.. Super om boodschappenlijstjes op te maken, met stukjes tweedehandspapier. En: ik vind het nog steeds mooi, ook al gebruik ik het al jaren.
Verder nam ik donderdag een zak met strandzand mee. Dat zal vást onder stropen vallen, maar het was toch rustig aan het strand, in de loop van de avond. Met deurstopper nr. 1 hoop ik het dichtslaan van de openstaande slaapkamerdeur te voorkomen - ik heb graag alles zoveel mogelijk tegen elkaar openstaan. Voordeel van zo'n doorzon- (doorwaai-) woning!
Of deurstopper nr. 2 (eigenlijk: raamstopper) gaat werken moet ik nog zien. Het is misschien wel te licht voor het slaapkamerraam. Maar áls het werkt heb ik een gratis (want met gestroopt zand, en gevonden flessen) deur- en raamstopper in mijn slaapkamer, helemaal in de strandstijl die bij mijn kamer hoort.
 |
| Mijn boodschappenlijstje |
Verder nam ik donderdag een zak met strandzand mee. Dat zal vást onder stropen vallen, maar het was toch rustig aan het strand, in de loop van de avond. Met deurstopper nr. 1 hoop ik het dichtslaan van de openstaande slaapkamerdeur te voorkomen - ik heb graag alles zoveel mogelijk tegen elkaar openstaan. Voordeel van zo'n doorzon- (doorwaai-) woning!
En dan ga ik NU een alarm zetten, en minstens een uur huis- en tuinhouden - UIT met de luiheid - dan mag ik vanmiddag nog even op bramenjacht - ik denk dat ze al wel zover zijn, en ik had weinig oogst van de Wijnbes dit jaar, dus ik moet buitenshuis jam gaan plukken....
vrijdag 9 augustus 2019
Stresskip gaat uit
Kijk, dát vind ik nu een leuke blogtitel, al zeg ik het zelf! 😃 De stresskip en het uitgaan hebben alleen niets met elkaar te maken, maar dat moeten jullie me maar vergeven.
Twee dingen, om met Joop den Uijl te spreken (die vandaag 100 zou zijn geworden, hoorde ik vanmorgen op de radio):
Ik ging uit, gisteren. Zomaar een cadeautje aan mezelf... Ik trok de deur van kantoor iets eerder achter me dicht (nu kan het nog, volgende week begint "het circus", van werk- en privévergaderingen weer) zodat ik voor vieren kon inchecken bij de NS voor een reis naar
Twee dingen, om met Joop den Uijl te spreken (die vandaag 100 zou zijn geworden, hoorde ik vanmorgen op de radio):
Ik ging uit, gisteren. Zomaar een cadeautje aan mezelf... Ik trok de deur van kantoor iets eerder achter me dicht (nu kan het nog, volgende week begint "het circus", van werk- en privévergaderingen weer) zodat ik voor vieren kon inchecken bij de NS voor een reis naar
Zandvoort aan Zee!!!!
En dan de luxe: uit de trein stappen als iedereen nét naar huis gaat - naar het strand gaan als het daar nét wat rustiger wordt. Ik liep even een rondje dorp, en vleide me toen op mijn handdoek in het zand. Krantje en boekje lezen, pootje baden, in het zand graven, visje eten, beetje rondkijken. ZALIG! Ik zou dat écht (veel) vaker moeten doen.
Omdat ik bij de NS 40% korting heb vóór 16.00 en ná 18.30 uur, plande ik mijn tripje precies rond die tijden - zo werd het ook niet zo gigantisch duur. Ik gaf alleen geld uit aan een bordje "mixed fish" - vroeger leek me dat altijd zo heerlijk, toen we elke zomer 6 weken in Zandvoort kampeerden, maar toen kon het niet af (en nu smaakt het vooral naar gefrituurd paneermeel, maar het blijft toch altijd bijzonder, zo'n bordje vis eten aan het strand).
Uiteindelijk meldde ik me om een uur of 8 weer op het station, waar ik net de trein had gemist. Dus laat thuis, maar met het gevoel of ik minstens een dag was uit geweest.
En die stresskip? Tja, dat was (ben) ik ook....
Ik bestelde eindelijk iets voor mijn nog steeds lege muur. Bij een gerenommeerd bedrijf, dacht ik. Het was tijdens mijn vakantie geleverd; een enorm groot en zwaar pakket. Toen ik er eindelijk aan toekwam om te kijken of het was wat ik wilde, bleek dat Westwing mij iets totaal anders had gestuurd. Een spiegel, geen wandhanger, en twee keer zo groot en zwaar als het bestelde. O.k., kom maar weer ophalen, en stuur wat ik bestelde. Dat ging niet. Volgens de medewerker van de "klantenservice" moest ik het geval maar "even" afleveren bij het dichtstbijzijnde postpakketpunt, 1,5 kilometer verderop. Hoe dan? Na wat heen- en weer gemail hadden ze nóg een oplossing: er was nog een punt waar ik het in kon leveren - 700 meter hemelsbreed van hier - 3,5 kilometer lopen en zeulen. Juist ja....
Het hield me bezig, zal ik maar zeggen. Ik maakte me boos, piekerde over hoe ik dit moest regelen - plus alle tijd die er in het mailcontact ging zitten.
Maar uiteindelijk viel alles, zoals wel vaker, ook wel weer mee. De mail kondigde de levering van het goede object aan voor woensdagmiddag, ik kon gelukkig een uurtje eerder naar huis, ving de postbode op, en gaf hem meteen de spiegel mee. Ook weer opgelost!
zondag 4 augustus 2019
Basic koken en eten
Op vakantie kook ik altijd heel basic. Dat moet ook wel, met mijn ene gasbrandertje…. Geen stress, dus ook geen eetbuien, één met het buitenleven, dus geen fratsen.
Ik ga tijdens vakanties ook wel geregeld uit eten, hoor. Zo had ik in Kalenberg een camping direct naast een heerlijk restaurant (en geen winkel in de buurt om boodschappen te doen). Dus, door nood gedwongen (maar helemaal niet erg), na het douchen met nog nat haar een klein bruggetje overgestoken, wat klimwerk over terrassen en aanlegsteigers, en genoten van een échte stoel én tafel, heerlijke zeebaars (volgens mij is dat geen groene vis...) met citroenmayonaise én een groot glas bier.
Toen ik nog niet zo lang onderweg was werd ik op een nacht heel ziek van / door? / na het eten van een frites met saté. Picture it: héél erg misselijk zijn in een minitent, twee ritsen te openen en een shirt aan te trekken, en dan een paar meter lopen naar een toilet.... Brrr! Ik was zó blij dat ik de volgende dag een was mocht draaien bij Marlien! En ik bleef de rest van de vakantie extra op mijn hoede voor raar eten, voor een maag die eventueel overstuur zou kunnen raken.
Maar voornamelijk kookte ik dus zelf. In deze tijd van het jaar: courgette op 20 manieren. Zoveel kraampjes langs de weg waar voor geen geld courgettes uit eigen tuin worden aangeboden! Dus ik at kantenklare pasta met extra courgette, stoof van courgette, tomaat, hamblokjes en wat kruiden uit een zakje tacokruiden (sterrecept!), met een broodje. Alleen courgette met kruiden. Hoe creatief kun je worden als je maar weinig mogelijkheden hebt! En verder at ik natuurlijk ook heel geregeld kantenklare bakken maaltijdsalade.
Op de terugweg naar huis vorige week vrijdag kocht ik in de bloedhitte één krop sla, wat tomaten en eieren, ham en kaas. En daarmee, en met wat ik nog in de vriezer vond, kwam ik mijn eerste werkweek wel door. 2 x Salade met vlees of vleesvervanger uit de diepvries. Tortellini met tomaten-uienstoofsaus. Prutje met uien, champignons en stukjes worst (uit de vriezer) (grote doos champignons met 35% sticker, ook heel leuk).
En gisteren maakte ik, alweer noodgedwongen, want geen zin om te koken, alweer een salade. Wat andijvie van een héél grote krop, met wat rode sla uit de tuin (aanbieding van de Lidl van een tijdje terug) met een heerlijke gehaktbal (biogehakt met een 35% sticker, met veel beschuitkruimels erdoor, en deels gekruid met kruiden uit eigen tuin - o.a. lavaszaad, heerlijk!).
Zo wil ik eigenlijk altijd koken, zo wil ik eigenlijk altijd eten. Niet teveel geld uitgeven (dan komt dat vroege pensioen ook wat dichterbij), gezonder, slanker dan nu... Ik zou zó graag willen dat ik wat meer discipline had, dat ik mijn stress niet afreageerde op mijn lichaam....
Ik kwam dus weer vól met goede voornemens terug van vakantie. Maar: hoe houd ik die vol?
Ik ga tijdens vakanties ook wel geregeld uit eten, hoor. Zo had ik in Kalenberg een camping direct naast een heerlijk restaurant (en geen winkel in de buurt om boodschappen te doen). Dus, door nood gedwongen (maar helemaal niet erg), na het douchen met nog nat haar een klein bruggetje overgestoken, wat klimwerk over terrassen en aanlegsteigers, en genoten van een échte stoel én tafel, heerlijke zeebaars (volgens mij is dat geen groene vis...) met citroenmayonaise én een groot glas bier.
Toen ik nog niet zo lang onderweg was werd ik op een nacht heel ziek van / door? / na het eten van een frites met saté. Picture it: héél erg misselijk zijn in een minitent, twee ritsen te openen en een shirt aan te trekken, en dan een paar meter lopen naar een toilet.... Brrr! Ik was zó blij dat ik de volgende dag een was mocht draaien bij Marlien! En ik bleef de rest van de vakantie extra op mijn hoede voor raar eten, voor een maag die eventueel overstuur zou kunnen raken.
Maar voornamelijk kookte ik dus zelf. In deze tijd van het jaar: courgette op 20 manieren. Zoveel kraampjes langs de weg waar voor geen geld courgettes uit eigen tuin worden aangeboden! Dus ik at kantenklare pasta met extra courgette, stoof van courgette, tomaat, hamblokjes en wat kruiden uit een zakje tacokruiden (sterrecept!), met een broodje. Alleen courgette met kruiden. Hoe creatief kun je worden als je maar weinig mogelijkheden hebt! En verder at ik natuurlijk ook heel geregeld kantenklare bakken maaltijdsalade.
Op de terugweg naar huis vorige week vrijdag kocht ik in de bloedhitte één krop sla, wat tomaten en eieren, ham en kaas. En daarmee, en met wat ik nog in de vriezer vond, kwam ik mijn eerste werkweek wel door. 2 x Salade met vlees of vleesvervanger uit de diepvries. Tortellini met tomaten-uienstoofsaus. Prutje met uien, champignons en stukjes worst (uit de vriezer) (grote doos champignons met 35% sticker, ook heel leuk).
En gisteren maakte ik, alweer noodgedwongen, want geen zin om te koken, alweer een salade. Wat andijvie van een héél grote krop, met wat rode sla uit de tuin (aanbieding van de Lidl van een tijdje terug) met een heerlijke gehaktbal (biogehakt met een 35% sticker, met veel beschuitkruimels erdoor, en deels gekruid met kruiden uit eigen tuin - o.a. lavaszaad, heerlijk!).
Zo wil ik eigenlijk altijd koken, zo wil ik eigenlijk altijd eten. Niet teveel geld uitgeven (dan komt dat vroege pensioen ook wat dichterbij), gezonder, slanker dan nu... Ik zou zó graag willen dat ik wat meer discipline had, dat ik mijn stress niet afreageerde op mijn lichaam....
Ik kwam dus weer vól met goede voornemens terug van vakantie. Maar: hoe houd ik die vol?
zaterdag 27 juli 2019
.... En weer terug!
Gisteren kwam ik teruggefietst na mijn rondje Nederland - dit jaar weer eens naar het noorden. Ik fietste van mijn woonplaats naar Nijkerk, Elburg, Vilsteren, Steenwijk, Norg, en terug via Kalenberg - en daar strandde ik vanwege de hitte. 30 - 35 Graden (en meer) is sowieso niet mijn favoriete temperatuur, maar nog minder als ik met een loodzware fiets onderweg ben.
En daarbij was mijn vakantie toch ook zo'n beetje op - maandag moet ik me weer bij de baas melden....
Toch was het weer een mooie tocht, met leuke nieuwe kampeerontdekkingen, lekker eten en drinken, mooie landschappen en boeiende musea, en leuke ontmoetingen - zowel georganiseerd als ongeorganiseerd.
En toen kwam ik gisteren thuis - bij een temperatuur van boven de 35 graden. Even gestopt bij de Lidl - sla, tomaten, kaas, ham, frisdrank: alles wat nét in een linnen tasje bovenop de rest van de bagage paste. Ik reed de fiets via de voordeur naar binnen, haalde de ventilator te voorschijn, en installeerde me daarvoor. GENIETEN! Net als van die schone, betrekkelijk koele (viscose) soepjurk, het comfortabele koken (meer dan 1 pit!, de inhoud van de kruidentuin!) en natuurlijk van mijn supercomfortabele, échte bed. (Ik geloof dat mijn bed van 1.40 meter breder is dan mijn hele tent...!)
Inmiddels heeft het - een beetje - geregend, en is de temperatuur wat gedaald. Morgen waag ik me wel weer eens in de tuin, om daar de schade te bekijken - er staat in ieder geval weer genoeg gras voor flink wat buig- en strekwerk.
Later meer over mijn "vakantiebelevenissen"- of het blijft weer bij een halfaf conceptverslagje - zo heb ik er meer staan van de laatste jaren....
En daarbij was mijn vakantie toch ook zo'n beetje op - maandag moet ik me weer bij de baas melden....
Toch was het weer een mooie tocht, met leuke nieuwe kampeerontdekkingen, lekker eten en drinken, mooie landschappen en boeiende musea, en leuke ontmoetingen - zowel georganiseerd als ongeorganiseerd.
En toen kwam ik gisteren thuis - bij een temperatuur van boven de 35 graden. Even gestopt bij de Lidl - sla, tomaten, kaas, ham, frisdrank: alles wat nét in een linnen tasje bovenop de rest van de bagage paste. Ik reed de fiets via de voordeur naar binnen, haalde de ventilator te voorschijn, en installeerde me daarvoor. GENIETEN! Net als van die schone, betrekkelijk koele (viscose) soepjurk, het comfortabele koken (meer dan 1 pit!, de inhoud van de kruidentuin!) en natuurlijk van mijn supercomfortabele, échte bed. (Ik geloof dat mijn bed van 1.40 meter breder is dan mijn hele tent...!)
Inmiddels heeft het - een beetje - geregend, en is de temperatuur wat gedaald. Morgen waag ik me wel weer eens in de tuin, om daar de schade te bekijken - er staat in ieder geval weer genoeg gras voor flink wat buig- en strekwerk.
Later meer over mijn "vakantiebelevenissen"- of het blijft weer bij een halfaf conceptverslagje - zo heb ik er meer staan van de laatste jaren....
zaterdag 6 juli 2019
€ 50.000 of minder?
Ik las in de Uitkrant (Amsterdam) een citaat waarover ik éven mijn verbazing wilde delen.
In een artikel over de woningkrapte, en hoeveel inkomen je nodig hebt om te kunnen wonen:
"Iedereen heeft last van het huizentekort. De meeste expats hebben een starterssalaris. Uit onderzoek van de gemeente blijkt dat tachtig procent van de internationals vijftigduizend of minder per jaar verdient."
Vijftigduizend of minder? Als STARTERSsalaris???
Ik geloof dat ik iets niet goed heb gedaan in het leven...… 😏
In een artikel over de woningkrapte, en hoeveel inkomen je nodig hebt om te kunnen wonen:
"Iedereen heeft last van het huizentekort. De meeste expats hebben een starterssalaris. Uit onderzoek van de gemeente blijkt dat tachtig procent van de internationals vijftigduizend of minder per jaar verdient."
Vijftigduizend of minder? Als STARTERSsalaris???
Ik geloof dat ik iets niet goed heb gedaan in het leven...… 😏
Tuintips!
Al surfend kom ik een site tegen met héle leuke, zinnige hergebruik-tuintips: sjeftuintips.nl
Leuk, LEUK, LEUK!
Leuk, LEUK, LEUK!
woensdag 3 juli 2019
Opruimen, deel zoveel
Ik kreeg ineens weer de geest: die grote stapel papier die op het kleine tafeltje ligt - en die ik er in de zomer met mijn lange rokken telkens vanaf zwiep - zal ik díe nu eindelijk eens uit gaan zoeken? Ik ben ook een ramp hoor - op die stapel (alleen al die stapel, er liggen er nog een paar, alleen al in de huiskamer) liggen ook scheursels over tentoonstellingen die al lang afgelopen zijn, liggen stukken uit de krant - boeken die ik ooit nog wil lezen, interviews die ik nog eens wil herlezen, papieren, cartoons die ik wil of moet digitaliseren....
Hoe doen anderen dat? Want ik dreig elke keer om te komen in de hoeveelheid papier - zoveel moois om te lezen, om te herlezen, muziek om nog eens naar te luisteren, dingen om "ooit nog iets van te maken". Tja, echt opgeruimd zal ik wel nooit worden!
O.k., dan hier maar de teksten van een paar knipsels overtikken - dan kunnen ze weg, en kunnen anderen er ook van meegenieten!
"Engelen kunnen vliegen omdat ze niet te zwaar aan zichzelf tillen" (C.K. Chesterton)
"Uit klei worden potten gevormd, maar de bruikbaarheid van het vaatwerk berust op zijn leegte."
Mooi hè?
Hoe doen anderen dat? Want ik dreig elke keer om te komen in de hoeveelheid papier - zoveel moois om te lezen, om te herlezen, muziek om nog eens naar te luisteren, dingen om "ooit nog iets van te maken". Tja, echt opgeruimd zal ik wel nooit worden!
O.k., dan hier maar de teksten van een paar knipsels overtikken - dan kunnen ze weg, en kunnen anderen er ook van meegenieten!
"Engelen kunnen vliegen omdat ze niet te zwaar aan zichzelf tillen" (C.K. Chesterton)
"Uit klei worden potten gevormd, maar de bruikbaarheid van het vaatwerk berust op zijn leegte."
Mooi hè?
zaterdag 29 juni 2019
Confrontatie met het verleden
Deze week kreeg ik ineens op mijn werk een mailtje van een (zeer) oude bekende: een therapeute van ruim dertig jaar geleden. Mán! Ook dertig jaar geleden had ik al een leven, was ik al (soort van) volwassen!!!
Zij vroeg om foto's, omdat ze zich mij - begrijpelijkerwijze - niet meer herinnerde. Nou, dan doen we dat toch? Dus ik dook in de stoffige archieven mijn oude fotoboeken op. Dát is schrikken! Ik kan wel ongeveer uitrekenen hoeveel minder ik toen woog (maar dat doe ik voor mijn geestelijke gezondheid maar even niet), en ik kan heel goed zien hoeveel jonger ik toen was. Ik ben inmiddels heel wat deuken en rimpels, kilo's en prothesen verder.... (En dat is - behalve die kilo's en die prothesen dan - natuurlijk ook helemaal de bedoeling....).
Het is dat ik hier niet met herkenbare foto's op internet wil staan, dus jullie moeten me even op mijn woord geloven....
Zij vroeg om foto's, omdat ze zich mij - begrijpelijkerwijze - niet meer herinnerde. Nou, dan doen we dat toch? Dus ik dook in de stoffige archieven mijn oude fotoboeken op. Dát is schrikken! Ik kan wel ongeveer uitrekenen hoeveel minder ik toen woog (maar dat doe ik voor mijn geestelijke gezondheid maar even niet), en ik kan heel goed zien hoeveel jonger ik toen was. Ik ben inmiddels heel wat deuken en rimpels, kilo's en prothesen verder.... (En dat is - behalve die kilo's en die prothesen dan - natuurlijk ook helemaal de bedoeling....).
Het is dat ik hier niet met herkenbare foto's op internet wil staan, dus jullie moeten me even op mijn woord geloven....
vrijdag 28 juni 2019
Lente (in de zomer)
Bij het opruimen kom ik nog wat lentefoto's tegen!
Foto's van de tuin, in volle juni-glorie, volgen!
 |
| Het ultieme lente-eten: Raapstelenstamppot met tahoe! I.v.m. de kou in het voorjaar dit jaar weinig gegeten.... |
 |
| Ik had een vogelnestje in één van mijn nestkastjes - een koolmees o.i.d.? - totdat de buurkat langskwam... Jong leven, in de kiem gesmoord. |
Foto's van de tuin, in volle juni-glorie, volgen!
Abonneren op:
Posts (Atom)