Nog een (anti)kerstlied

Ik had jullie ook mijn andere favoriete kerstliedje nog beloofd. Iets serieuzer, iets minder profaan dan het liedje van Wilmink. Deze tekst is van Huub Oosterhuis. Lees maar:

Wij waren kinderen toen het gebeurde;
‘Laat ons gaan zien het woord dat daar geschied is’,
riepen met vreemde stemmen onze vaders.
Wij moesten mee de diepe nacht, de kou in.

Geen vleugelslag. Na uren gaan een grot,
een huilend kind. Geroep: hij is het. Hij?
Hun leven lang bleef hij een sterk verhaal:
er zou groot licht geweest zijn, dat hen wenkte.

Stemmen van woorden: vrede. Een tijd later
die ster die langs de hemel voer, een stoet
van koningen en priesters die hem zochten:
‘kind ons geboren, koning van de vrede’.

En het gekroonde beest. De kindermoord.
Tot op vandaag het bloed ten hemel schreiend.
En het gerucht dat hij zou zijn ontkomen,
dat hij zal komen, haastig, en wat dan?

Rusteloos zwervend, ongelukkig dromend
van wilde dieren die niet meer verscheuren
zijn zij gestorven zoals mensen sterven,
zonder te zien. Zij hadden zo gehoopt.

Dit lied is mij zo dierbaar omdat het die andere kant bezingt: op weg gaan, en niet weten wat je zoekt. Het misschien ook wel nooit vinden. Geen zoete stille nacht in een warme stal, maar kou en onherbergzaamheid. Want ook al vieren we vannacht de geboorte van het Kerstkind, ook al vieren we een nieuw begin, er gaan nog steeds mensen dood, er krijgen nog steeds mensen vreselijke ongelukken, er zijn nog steeds mensen die zich - in deze dagen meer dan anders - geen raad weten met het leven, met de eenzaamheid. Daarom is dit lied mij lief: we vieren Kerst, maar zijn nog steeds in afwachting van het Koninkrijk (om dat grote woord maar eens te gebruiken), waar alles goed zal zijn. Het is jammer dat ik jullie het lied niet kan laten horen!

Zalig Kerstfeest allemaal!

Kerstliedje

Eén van de mooiste kerstliedjes die ik ken - het andere volgt misschien deze week nog - is van Willem Wilmink:

Troostlied voor wie met kerst alleen is

Wees niet zo bang voor Kerst.

Het zijn twee dagen,

dat is niet meer dan achtenveertig uur.

En uren, het ene vlug, het andere trager,

uren vervliegen op den duur.

Raak niet verloren in herinneringen,

wees toch een beetje wijzer deze keer.

Zing maar 'Stille nacht' als je kunt zingen,

want stil zal het zijn, die nachten. Zeer.

Zing in jezelf: 'De witte vlokken zweven.'

Terwijl de regen langs de pannen ruist.

Het kind is niet in Bethlehem gebleven:

Het is naar Golgotha verhuisd.

Gedenk de dieren op de schalen en borden,

die zitten meer dan jij in de puree.

Eten is beter dan gegeten worden

ook in de glans van Lucas 2.

Zeg 'nee' als mensen je te eten vragen,

want in een andermans gelukkige gezin

daar is de kerstboom enkel te verdragen

met een uitslaande brand erin.

Wees niet zo bang voor Kerst.

Het zijn twee dagen.

Ik ga lekker lezen - Ik heb o.a. Pitty naar College van de bibliotheek gehaald - dat is vast opwindender, want grappiger dan 50 Shades... - en nieuwe engeltjes maken voor in de boom - ik kom de kerst wel door! 

Soepie!

Zo, wat een lekker soepie was dat gisteren! Je denkt: restantje paddenstoelen, restje wortel en ietse pietsie preiringetjes - gooit alle ingrediënten in de Google - en dan komt er zoiets uit:

Waalse maaltijdsoep.

Nou vind ik het eerder oosters dan Belgisch, met die soja, sesam en cashews, maar who cares?

Ik gaf zoals altijd mijn eigen draai aan het recept: preiringetjes i.p.v. bosui, champignons én  shiitakes erdoor, restje kipblokjes in bouillon (je vindt weleens wat, zo onder in de vriezer), maïskorrels uit een vér-over-datum-blikje, artisjok weglaten omdat er zo al genoeg ingrediënten ingingen....

Maar: een aanwinst voor mijn kooklijst, een (in principe) vegetarisch maaltijdsoeprecept is altijd mooi & lekker meegenomen!

Boek: Pitty-serie

Naar aanleiding van jullie reacties op mijn vorige logje heb ik vannacht - ik was moe, en ik had alleen maar boeken op mijn nachtkastje liggen die me maar matig konden boeien - de volgende serie uit mijn boekenkast geplukt:

 Dat geeft weer zeker een paar dagen (lees: nachten) leesplezier!

Vandaag heb ik verder kerstkaarten zitten schrijven. Doe ik niet elk jaar, maar toen ik in Egmond was vond ik in het klooster zulke mooie kaarten dat ik weer helemaal de smaak te pakken kreeg. Lekker prutsen met zilverstift, mooie kaarten, grappige stickertjes, goede wensen voor wie dat juist nu nodig hebben - mijn dag was weer helemaal goed!

Boek: Goud Elsje - Moeder Els

Dat was zondag een leuke verrassing: Ik vond op Marktplaats één van de laatste delen van de Goud Elsje-serie, en nog betaalbaar ook.... Meteen het geld overgemaakt, gegevens uitgewisseld, en vandaag - dinsdagavond - lag het op de deurmat.  Drie keer raden waar ik vanavond was....*

Leuk hoor, die laatste delen van de serie zijn bijna niet meer aan te komen, en het is puur jeugdsentiment: u weet wel, die knusse jaren '50, toen vrouwen nog gewoon naar hun man luisterden, niet dáchten aan buitenshuis werken, en de grootste eer vonden in het goed en godvruchtig opvoeden van hun kinderen, en het bijhouden van het huishouden.... Je moet er niet aan dénken zo te moeten leven - maar er weer over lezen, dát is dan wel weer leuk!

Voor wie mee wil zoeken: ik zoek nog de delen Weerzien van Han en Lente voor Lot. Een enkele keer worden die laatste delen nog wel aangeboden, maar vaak tegen schandalige prijzen, want zeldzaam.... 

En nog meer "foute" boeken: Ook de Sanne van Havelte-serie probeer ik compleet te krijgen, en ook daarvan mis ik geloof ik nog 1 deel.

Zo tussendoor lees ik ook wel eens wat intelligenters hoor, maar dit soort leesvoer is ideaal voor slapeloze nachten en regenachtige zondagen.....

* (Antwoord: op de bank, onder mijn dekentje, in een mooi oud meisjesboek).

Van 3 liedjes en een kerstboom

Gisterochtend maar gauw de kerstboom gehaald. Een echte, want ik zou niet weten waar ik een nepper door het jaar heen op zou moeten slaan. Omdat ik veel drukte verwachtte bij het tuincentrum 's morgens maar even voortgemaakt, ik had geen zin om lang in de rij te staan. Krijg ik zomaar 20% korting als cadeautje! En de grap is, ik weet niet waarom, kan er niets over terugvinden op internet! O.k., de boom staat dus op zijn plek - nu nog tijd vinden om hem op te tuigen - dat duurde vorig jaar een ruime week ofzo... Toen zag -ie er zo uit:

(De wandelschoenen links staan in beeld omdat het toen glad was, de pannenlappen omdat ik die net gehaakt had als cadeautje voor mezelf. Ik ben hélémaal geen rommelkont!!!)

Ik vond het tuincentrum wel weer een openbaring: een énorme kerstafdeling, alsof iedereen de hele zwik aan kerstversiering hélemaal opnieuw aan zou moeten schaffen. Ik zag wel wat leuke nieuwe engelen - maar ik kijk op 24 december wel eens of ze er dan nog zijn, tegen flinke korting natuurlijk. Ik stond in de rij met mijn boom (verstopt achter mijn rug),  en 3 kleine cadeautjes voor collega's. Voor mij stonden 2 mensen met 3 héle kleine kerststerretjes. Daar hadden we samen erg veel plezier om.... Zo kan het ook!

Verder speelde er sinds donderdag een erg irritant liedje door mijn hoofd: Blue moon. Ik dacht er nog over om jullie te vragen een suggestie te doen voor een ander liedje in mijn hoofd, maar gelukkig hoorde ik vandaag op de radio één van mijn all time favorites: Telkens weer, ooit gezongen door Willeke Alberti, op tekst van Friso Wiegersma. En naar aanleiding van een blogbericht van Moneypenny moest ik denken aan een liedje van Harry Jekkers: Ik hou van mij. Ook zo'n mooie. Er is dus gelukkig nog steeds genoeg te zingen!

Vanavond heb ik mijn Kerkenraadsverslag zover uitgewerkt. Dat was één van de laatste punten van mijn "te doen lijstje" van deze week / dit weekend. Kijk maar:

Medicijnen halen
Oorbel
Handschoenen
Verjaardagskaart versturen
Kranten wegbrengen
Glas wegbrengen
Plastic wegbrengen
Verslag Kerkenraad
Kerstboom
Afwas
Kerkblad bezorgen

Over twee weken weer vakantie!

En zo kan het ook!

Maandag was de eerste dag dat ik eraan dacht om mijn handschoenen aan te trekken. Om ze vervolgens prompt in de eerste de beste bus te laten liggen.....

Heel vervelend, want ik had eindelijk handschoenen gevonden die

1. lang genoeg zijn voor mijn lange armen;
2. en warm genoeg;
3. geen huidirritatie geven en
4. niet heel vreselijk om te zien zijn.

En dan laat ik ze in de bus liggen. Domme, domme ikke!

Ik had ze al soort van opgegeven - heel vaak worden gevonden artikelen niet afgegeven - maar toen ik er gisteren eindelijk toe kwam om eens te gaan informeren, kwam de loketmevrouw met een énorme stapel grijsgemeleerde handschoenen aan, die allemaal maandag in een bus gevonden waren.... Geeft altijd weer een prettig gevoel, als je niet het enige konijn in de stad bent!  Dus, anonieme vinder: hartelijk dank voor het terugbrengen! Ik kan vandaag weer met iets warmere handen op pad!

******************************************************************************

Ik zoek nog een lange zilveren oorbel, die ik op 30 oktober verloor, ergens  tussen bus en trein... Iemand gevonden?

Rotjongens...

Hoera, ik heb weer wat verkocht via Bol.com! Dat levert weer ruim € 7,50 op, en een paar vierkante centimeters ruimte in huis. Alleen moest de DVD dan wel héél snel worden verzonden vanmiddag. Dus ik naar huis gehaast, de DVD opgezocht, het verzendadres en een enveloppe - en het kon nog net op tijd in de brievenbus.

 

O.k., het kon dus niet in de brievenbus, want die is denk ik al een maand half dichtgeplakt om vuurwerkvandalisme tegen te gaan. Vuurwerk? Volgens mij mag dat pas eind deze maand (over drie weken of zo) worden verkocht??? Dus ik heb op straat, balend, en eigenlijk vol ongeloof,  staan kleumen totdat, gelukkig vroeg, de ophaalpostbode langs kwam. En zo kon mijn pakje vandaag toch nog met de lichting van 18.00 uur mee.

Maar eigenlijk vind ik het wel heel mal dat we het normaal vinden dat er minimaal twee maanden niet normaal post verstuurd kan worden via een brievenbus. Zou het niet veel normaler zijn om verkopers en kopers van dat spul stevig te beboeten? Zijn ze nou helemaal? Of, zoals mijn moeder gezegd zou hebben: "In wat voor wereld leven we eigenlijk?"

Update 1, vrijdagavond: ik kreeg bericht van de koopster van de DVD dat deze nu al was aangekomen. Phoe! Ik ook weer gerustgesteld! (Én het doet me altijd goed als mensen zoiets even bevestigen - dát is de manier waarop mensen met elkaar om zouden moeten gaan!)
Update 2: Ik realiseerde me later dat ik net zo hard meedoe aan de normvervaging. Vuurwerk hoor je hier al lang. Maar is het niet raar dat ik het niet meer raar vind dat brievenbussen überhaupt- al is het maar een paar dagen rond Oudjaar - afgesloten moeten worden wegens vuurwerkvandalen? Ik baal dat het dit jaar zo lang is - maar eigenlijk baal ik ook dat we het normaal zijn gaan vinden dat het moet...

Advent!

Zo, ik heb net direct de advensster maar tevoorschijn gehaald! Het is immers al de 1e advent vandaag....

Ik vind het altijd wel mooi om collectief, in zoveel mogelijk huizen, te laten zien dat we in verwachting zijn. Hoewel het waarschijnlijk voor veel bewoners van huizen met ster nauwelijks een religieus symbool meer is, zie ik al die sterren altijd als een teken van hoop: in alle narigheid worden toch altijd weer kinderen geboren, in alle ziekte en pijn is er toch altijd weer hoop op Licht wat doorbreekt.

En iets profaner: het zijn ook wel ontzettend  donkere tijden, deze weken! Als je net als ik niet van het vroege opstaan bent, is in het weekend de dag al bijna om voordat je je ogen écht open hebt. Ik stap 's avonds na het werk met donker in de trein, en kom in het nog donkerder thuis. Brrr! Ik houd op zich wel van herfst- en winterweer, van lekker binnen mutsen met de kachel aan - maar een béétje meer en langer licht......! Goed, nu kan ik dus 's avonds mijn mooie ster aansteken - dan maar wat licht van het lichtnet......

En nu nog even een paar uur aan het werk....