VOORjaar!

 

Tja, is het weekend ineens een HEEL UUR korter! 
(Ik kocht gisteren wel een pilsje én wat te knabbelen erbij, voor dit happy hour straks...)

Morgen ga ik weer aan het werk. Mijn gezicht weer eens op kantoor laten zien. Zelf kijken hoe het ervoor staat na de verbouwing - ik viel midden in de rommel uit... Hopen dat er niet teveel gepraat hoeft te worden, want ik klink nog steeds als een oude man met ademnood... Ik denk dat ik dat voorzichtig weer op moet gaan bouwen. Maar: waar te beginnen? In ieder geval zette ik gisteren de tuinstoel vast klaar op het terras - dat moet nu net te doen zijn, nog niet TE warm.... 

I.v.m. de rare tijdwissel zit ik nu nog aan mijn ontbijt / "brunch". Zo meteen lekker naar buiten!

Is Corona over?

Vandaag worden alle laatste corona-verplichtingen opgeheven - er gelden alleen nog "adviezen". Zelfs de isolatie-plicht bij een besmetting verdwijnt (en dat VIND ik nogal wat!). 

Gisteren had ik even contact met de doktersassistente over de vraag of ik me alweer onder de mensheid kan begeven. Want ja, ik hoest nog, behoorlijk soms. Kan nog wel een paar maanden duren, volgens haar zeggen. Lekker dan! 

Toch voel ik me al veel beter dan vorige week, of zelfs begin deze week. Gisteren had ik nog een luie dag, ik was MOE! Maar in de loop van de avond voelde ik mijn energie terug vloeien. Ik kon de was ophangen, een deel van de flinke afwas doen, en ik stopte, al kijkend naar een opgenomen detective, een paar paar sokken. Ha! Ik BEN er weer (een beetje...). 

Het leven komt langzaam terug, ik moet altijd oppassen dat ik dan niet teveel ineens weer wil en doe, maar een goede balans zoek.

Maar dat Corona over zou zijn, ik hoop het ZOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!!

To go or not to go?

Ik vind het altijd een lastige: wanneer ben je genoeg hersteld om weer aan het werk te gaan? Mag ik eerst zover opknappen dat ik weer wat huishoudelijke karweitjes redelijk moeiteloos aan kan? Of moet ik zodra ik weer uit bed ben weer gaan werken?

Ik besloot gisteren dat ik nog niet "good enough to go" ben... Zolang ik nog buiten adem ben als ik naar de keuken loop - dat is zeker 10 héle stappen...?

Eerst maar eens de moed vinden om een begin te maken met de huishoudelijke achterstand. Tussendoor kan ik dan wel een werkklusje hier thuis oppakken - dat is het voordeel (en het nadeel) van dat "nieuwe hybride werken". 

(En, o.k., ik ga ook wat van "buiten" genieten - het is sinds gisteren LENTE, en het is heerlijk zonnig weer - in mijn besloten tuintje waarschijnlijk zelfs al behoorlijk warm. Gisteren zat ik al een half uurtje buiten compost te zeven, lekker hoor!)

En over compost gesproken: komende zaterdag is het landelijke compostdag. Als ik me een beetje fit(ter) voel, en als mijn gemeente meedoet, ga ik graag een gratis zak compost ophalen!

Belastingdienst en andere ongemakken

Dat heb IK weer, hoor....

Ik beloofde voor mijn vrijwilligerswerk iets te doen met de UBO-aangifte. UBO = uiteindelijk belanghebbende (en dan in het Engels, natuurlijk), dat je het maar even weet... Dat moet ZELFS voor zo'n ministichtinkje als onze club; STEL dat iemand er met de hele kas - toch altijd een paar honderd euro's in totaal, vandoor gaat! (Voor de goede orde, ik vind ECHT dat je ALTIJD zorgvuldig en transparant met geld om moet gaan, en zéker als het gaat om geld wat door vrijwilligers bij elkaar is "verdiend", en opgebracht door mensen die soms behoorlijk krap zitten...).

De UBO-aangifte dus... Normaal" weiger ik in mijn vrijwilligerswerk de taken te doen die ik ook al in mijn betaalde baan moet uitvoeren - het moet wél leuk blijven! Maar ach, we hebben wat "personeelsproblemen" in het bestuur, én ik ken deze klus omdat ik het eerder deed - voor mijn betaalde baan en voor de vrijwilligersklus. 

Dusss. Bij mijn collega-bestuurders alle gegevens opvragen. Die krijg je dan niet van iedereen meteen in één keer. Beginnen met het invoeren van die gegevens. Halverwege blijven hangen omdat ik tóch nog iets mis. Paar dagen later: alle gegevens zijn NIET bewaard gebleven op de website van de KvK, dus opnieuw. DAN alle bijlagen uploaden. Dat kan niet altijd in het formaat waarin het aangeleverd werd, dus moet ik alles "ombouwen" naar PDF. O.k., en uploaden moet dan OOK NOG in precies de goede volgorde. 

Klaar? Nee, twee van de bijlagen zijn te groot - het mag maximaal zoveel MB zijn - en ik weet nog steeds niet hoe dat zit met MB's, KB's, etc. Ooit wel opgezocht, maar onthouden, dat lukt me dan weer niet.

Afbeelding van Pixabay.

De laatste twee paspoorten kleiner opslaan en opnieuw uploaden. NEE, NIET als JPG, maar weer ombouwen naar PDF. En toen, nadat ik een paar niet zo heel nette dingen heb geroepen hier thuis achter mijn laptop (denk bij al dat gedoe ook nog even een niet heel helder denkend hoofd...) was het uiteindelijk KLAAR! 

Inderdaad, leuker kunnen we het niet maken - makkelijker ook blijkbaar niet.

En dan moet ik nog beginnen aan de belastingaangifte...

GA STEMMEN!

Ik dacht nog even aan een subtiele blogtitel, maar dat zit er even niet in: Ik vind gewoon dat IEDEREEN - die dat nog niet heeft gedaan - vandaag moet gaan stemmen voor de Gemeenteraadsverkiezingen! Niet alleen -zoals iemand mij gisteren vertelde - omdat je anders niet mag mopperen op het bestuur, maar vooral ook omdat het gewoon belangrijk is: De gemeente gaat over woningbouw, over vergroening en vervuiling, over de voorzieningen in je buurt. 

... En natuurlijk omdat het EINDELIJK mag! Er is ZO lang over gevochten voordat iedereen stemrecht had!

Dankzij een lieve vriendin stemde "ik" gisteren al. Het zou me toch niet gebeuren dat ik - voor het eerst in mijn volwassen leven - NIET zou gaan stemmen? 

Mijn weekend

Vorige weekend had ik weer een weekend zoals weekend volgens mij bedoeld is. 

Vrijdag was het al wel mooi weer, lente-achtig, maar ik rustte uit van de rumoerige werkweek, en deed verder niet zoveel. Maar zaterdag stond ik te popelen om op weg te gaan. Lente! Fietsen! Kringloopwinkelen!

Ik draaide vroeg een was, en slingerde die op de waslijn buiten. En toen pakte ik, als vanouds, een fles met water, mijn fietskaarten, mijn boodschappenlijstje. En gaan! Ik zette een niet te lange route uit langs de Landwinkel waar ik graag mijn groenten koop, langs de Lidl ter plaatse, het Post.nl-pakketpunt, en langs de Kringloopwinkel waar ik van alles weg wilde brengen. En dat was ZO lekker! Weer ouderwets zo'n lentefietstocht, langs de weiden en alles wat bloeit in de berm. Ik aaide lammetjes (die wilden niet) en kalfjes (die wel geaaid wilden worden). En genoot van de zon, van de frisse lucht - voor het eerst dit jaar met-zonder-jas.....

Bij de Kringloopwinkel ruimde ik flink op: ik bracht wat boeken weg, wat frutsels en een DVD-speler die ik voor iemand af zou voeren. En kreeg daarvoor een paar kartonnetjes stopwol terug: wat mij betreft: een prima ruil!

Laat in de middag kwam ik helemaal opgefrist thuis terug: lekker doorgewaaid, en moe (na 20 km, ik moet weer wat conditie op gaan bouwen)....

Zondag bleef ik wel flink hoesten en niezen. Toch kou gevat zaterdag, óf nog de naweeën van het neergedaalde stof van de vorige week? Voordat ik maandag in de trein zou stappen toch maar even een test gedaan....

Jammer nou toch! Na twee jaar voorzichtig zijn, toch nog een besmetting opgelopen. Gelukkig voel ik me niet heel erg ziek - alleen behoorlijk gammel...

Garderners world

Zie je wel, de lente begint ECHT: vanavond, 21.00 uur Nederlandse tijd op BBC2: de eerste aflevering van Garderners World! 

"Apple Blossom", foto van Kie-ker via Pixabay.

(En binnen 15 minuten zie ik op tv een plant langskomen die ik in mijn tuintje wil: een knalroze / cyclaamkleurige cyclaam "coum", bloeiend in de winter, met ronde groene blaadjes...)

Collega's

Ik had een blogbericht in mijn hoofd, vroeg me af of ik het wel moest schrijven / of het interessant zou zijn, maar ik las net een blog van Koffiedigitalix (en ik moet toch even wat doen achter de computer; straks NAAR BUITEN!!!) en dacht: laat ik daar maar eens op inhaken.....

Het is DE HELE WEEK AL stralend zonnig weer - EINDELIJK! - na een winter vol grijzigheid, mist, en nog veel meer van dat soort spul... ZOOO zonde om met dit weer dan te moeten (mogen) werken!

Maar ineens kwamen de dingen v.w.b. werk afgelopen week in een stroomversnelling. Door werkzaamheden van anderen op ons kantoor (iets met veel stof en veel herrie) werkte ik meer thuis - en dat duurde, en dat duurde... WANNEER kan ik weer naar kantoor, opruimen en zorgen dat iedereen daar weer prettig kan werken?

Dinsdagavond, vér na kantoortijd ging het sein eindelijk op groen: MORGEN kan je aan de slag. Dus, dinsdagavond nog: hulptroepen inschakelen, plannen aanpassen, en woensdagochtend, vol van verwachting, in de trein. Want op je werkplek werken geeft ZO'N ander ritme dan thuis werken...

En dat gaf wél veel energie: lekker soppen, uitzoeken, opruimen, inruimen. Ergens bij het begin beginnen, en maar zien wanneer het klaar is - het hoeft (en kan) niet in één dag. (Ik probeer hieruit te leren voor het opruimen etc. thuis...)

Maar die collega's, DIE kosten dan weer veel energie, meer dan mijns inziens nodig is: Ik ben na al die jaren nog steeds niet zo goed in interculturele communicatie - collega's die oorspronkelijk ergens uit Afrika komen, niet zo heel goed Nederlands spreken, "Ja" zeggen als je ze vraagt iets te doen (en dan vervolgens toch gewoon hun eigen gang gaan....). Eindeloze discussies over of je Glassex nou alleen op "glas" kunt gebruiken (haar mening) of op alle glanzende oppervlakten (mijn mening). Eén item minstens drie keer in handen moeten nemen omdat IK het telkens weer in het krat "kringloop" zette, maar ZIJ telkens weer bij de stapel "in de kast" (en, voor de goede orde: IK ben de baas over deze klus).... Ergens wel grappig, maar toch ook wel heel lastig - Oh ja, zó was het samenwerken op kantoor dus, pre-corona...

En dan gistermorgen, bij aankomst op kantoor, een mail van een andere collega: "Mrs. H., Ik heb een bepaalde mail niet gezien, je WEET toch dat ik aanvragen als onderstaande ALTIJD OOK moet krijgen?" Mijn reactie, in eerste instantie "Dat weet ik, dat doe ik over het algemeen ook, dus er is blijkbaar dit keer iets misgegaan." Pas daarna, omdat ik het toch niet helemaal vertrouwde, zocht ik het na - "Ik stuurde deze mail op 3 maart j.l. direct door, naar jou en naar de andere betrokkene die het bericht moest hebben. Dus als je de mail niet hebt gezien ligt het óf aan een technisch mankement (wat iets minder waarschijnlijk is) óf aan jou zelf." Waarop zij vrij snel wél haar excuses maakte.... 

WANNEER leer ik nou eindelijk eens om niet direct de fout bij mezelf te zoeken - zeker bij déze collega, die altijd nogal makkelijk is in "afschuiven", in het over het hoofd zien van mails en voicemailberichten....? 

Maar: Oh ja, zó was het om op kantoor te werken, met "echte" mensen, en niet alleen "digitale collega's". Ik ga maar eens uitkijken naar een resocialiseringsprogramma, voor post-corona...

(En na deze week van hard werken vind ik dat ik mijn weekend meer dan anders heb verdiend. Dus: aan de slag, rommelen in huis en tuin, mijn eigen privé-klussenlijstjes afwerken - en als het goed is vanavond, na JAAAREN, weer eens uit eten - ook leuk (en spannend). Daarover later - waarschijnlijk - meer!)

Internationale Vrouwendag

Het is vandaag 8 maart 2022: Internationale Vrouwendag!

Daarom, voor al die sterke, en soms niet-zo-sterke-vrouwen, een citaat van Maya Angelou: 

(Jammer dat Vrouwendag hier in Nederland niet zo leeft - dat schijnt in bijvoorbeeld Cuba veel sterker te zijn. Ik ging bijv. afgelopen zaterdag - ook omdat ik een andere afspraak had - niet naar de Women's March in Amsterdam. En vroeger ging ik met vriendin G. nog wel eens naar een leuke toepasselijke theatervoorstelling o.i.d. - maar ook dat is afgelopen...)

De lente komt, de hangclitoris bloeit!

 Even een ondeugendheidje om het weekend (mijn weekend begint NU) in te luiden:

(Afkomstig van de website Taalvoutjes.nl).