Als deze tijd een kunstwerk zou zijn (en waarom zou déze tijd minder een kunstwerk zijn dan alle andere tijden?) zou ik het "Aftellen in grijs" noemen.
Want écht licht en droog wordt het niet meer. (Tijdens mijn laatste wandelvakantie, in Cornwall destijds, noemden we dit weer hardnekkig "grondmist" - het regent niet, maar mán, wat wordt je er nat van!) Dus mijn optimistische plannetje om dit weekend drie wassen te draaien, elke dag één, mislukte grondig: de was van vrijdag hangt buiten berijpt te worden, te bevriezen, te ontdooien, en dan weer te bevriezen..... Uiteindelijk heb ik de boel maar naar binnen gehaald - met een béétje mazzel krijg ik dan zowel één kleding-was als één onderbroeken-en-lakens-was nog (een beetje) droog dit weekend.
Ik ben de hele week al snipverkouden. Hoestbuien waar ze een straat verderop óók nog wakker van liggen, water dat in een klein stroompje constant uit mijn neus loopt... En dat in de drukste werkweek van het jaar, de laatste voorbereidingen voor Kerst, met afspraken met een aantal winkeliers en héél veel vrijwilligers. Niet zo handig gepland, om dan soort-van-ziek te zijn....
Maar goed, met hangen en wurgen, met naar kantoor gaan als dat echt nodig was, en weer naar huis als dat kon (voor zover het OV tenminste meewerkte, ik heb ook weer eindeloos op treinstations en busstations gehangen..) ging het nét.
Gisteravond kwam ik mijn bed niet in, en vanmorgen er dus ook niet meer uit.... Ik tel af naar de heerlijke dagen tussen Kerst en Oud- en Nieuw, als ik NIET 's morgens vroeg uit bed en op pad hoef! Want ik probeerde nog wel een leuk lang weekendje weg te regelen, bijvoorbeeld rond volgend weekend - maar dat wordt hem niet meer: er is niets te vinden wat leuk en goedkoop genoeg is, en buiten dat: een weekend weg vergt meer activiteit dan ik nu nog op wil brengen. Want als ik dan weg ben (= naar zee!) dan wil ik er ook op uit, fietsen en wandelen: ik ga niet "duur" op reis om dagenlang alleen maar in een gehuurd huisje of hotelkamer te zitten - dat kan ik thuis ook!
O.k., Kerst en Kerstvakantie dus. Ik heb in de loop van jaren geleerd om het fijn te vinden om alleen thuis te zijn met Kerst. Heerlijk, mijn kerstboom opgetuigd, een grote stapel boeken eronder, waarop ik me dan al weken kan verheugen. Rust! Wat knutselplannetjes, véél mooie films... Aftellen: nog 8 werkdagen! (Maar dat moest ik écht wel even op de kalender aftellen: is het nou nog één werkweek, of twee werkweken tot Kerst? Chips!) Alleen bood ik ook nog zelf aan te werken met Kerst - Dus mijn vakantie begint op 23 december, maar wordt dan onderbroken op 26 december, én ik moet er (van mezelf) voor die datum nog op uit voor een wat feestelijker Kerstoutfit dan mijn gebruikelijke (spijker)broek met trui of sweater. En dat waar ik anders mezelf een nieuwe pyjama of nieuw huispak cadeau had gedaan (even zielig doen hoor). Nee hoor, ik sta erachter om te werken met Kerst - andere jaren werd ik altijd vrij gehouden, moesten mijn collega's, die wél een gezin en ouders en schoonouders hebben, ervoor opdraaien. Ik doe graag ook een keer mijn portie van wat nodig is!
Goed, aftellen naar Kerst, naar het Kerstfeest. Én aftellen naar de zonnewende - over 10 dagen worden de dagen alweer langer, kunnen we uitzien naar het voorjaar. Daarover las ik bij Cellie een prachtig gedicht!
En vandaag? Wat opruimen, mijn leesboek voor de leesgroep van morgenavond lezen, de financiën van november afronden, nog wat dingen op Marktplaats zetten. (Maar waarschijnlijk komt daar weer allemaal NIETS van - te lui, te gammel, te veel zondag om me echt druk te maken!)