Tante Dora

Het is één van mijn favoriete sites - en ik denk dat meer consuminderaars er vaker komen of kwamen: Zuinig met Tante Dora. Maar op de één of andere manier komt de site al langer niet meer "naar boven" in mijn leeslijst als er een nieuwe post wordt geschreven. En op de ándere of ene manier viel de site ineens helemaal uit, de laatste maanden. ZO jammer! Want ik verwees bijvoorbeeld mensen er nog wel eens naar die goedkope recepten zochten. Maar de site leek gestopt - niet meer beschikbaar - uit de lucht. 

Deze week ging ik er weer eens kijken. En HOERA! Er verschijnen weer nieuwe posts! En nu ik terugblader zie ik dat er in ieder geval al sinds april - misschien al eerder - weer nieuwe posts staan. RAAR! Want waarom de site nu ineens niet meer benaderbaar was, de laatste maanden - in ieder geval niet voor mij??

In ieder geval: ik verheug me op lekker leeswerk, dit weekend - even teruglezen wat er de laatste maanden op de site werd geschreven. 

Kenden jullie Dora-besparen al? En zo ja, had je ook problemen met de site? Of lag het toch aan mij??
😉😉😉

Uitje, en: Ik kan het niet laten

Vanmiddag ben ik er weer eens écht op uit geweest! En dat was zó lekker!!

Ik moest echt langs mijn hoorapparatenman. Want zonder ben ik zó gehandicapt! Dus: met de bus, bijna 2 kilometer, 5 haltes, 2 bussen, 1 uur reistijd. Mmm.... Maar goed, mijn apparaten doen het weer, dat was 1. 

Ik had bedacht: als ik toch die reis onderneem kan ik ook eindelijk weer eens naar de bibliotheek, want daar was ik sinds begin mei niet meer geweest. Zo lekker, wat boeken uit de kast pakken, doorbladeren, met uitzicht op het plein / de parkeerplaats. Niets mee naar huis genomen, behalve een paar oude Ariadnes uit de weggeefkast. Ik heb nog meer dan genoeg te lezen thuis!

Ik had erg veel zin in een "lekker luchtje". Een nieuwe doucheschuim? Maar hoewel ik erg geniet van lekkere luchtjes kon ik het nog steeds niet over mjn hart verkrijgen om € 8 of € 9 uit te geven voor één fles doucheschuim. En dát waren de luchtjes die ik echt lekker vond... (Ik bedacht te laat dat de Kruidvat vanavond "extragoedkoopavond" had - ik was net een paar uur te vroeg.) Maar: ik wilde minderen met plastic, dus zeep in plaats van flessen doucheschuim. En: ik héb nog zoveel!

Supermarkt. Krijsende kinderen - die had ik niet gemist de laatste maanden! 

Ik had wel lol in mijn boodschappen:  

Een blikje fris. Ik kan niets drinken, maar wel mijn mond spoelen - en dan zijn frisdrank, of tuinkruiden in het water, of siroop, een fijne afwisseling op "gewoon water". Maar natuurlijk was de frisdrank het allergoedkoopste eigen merk!
En: secondelijm. Ik wéét dat ik ergens een bakje heb met alle lijm, maar ben dat bakje al maanden kwijt. Nu eindelijk maar eens nieuwe gekocht - waarschijnlijk vind ik dus later deze week het bakje weer terug. Tip: secondelijm is bij de Plus spotgoedkoop, € 1,99 voor drie kleine tubetjes! Leuk, nu kan ik een projectje aanpakken wat al een tijdje in mijn hoofd zit.

Ik vind het wel gek. De kans is groot dat ik genoeg vermogen heb om het de rest van mijn leven mee uit te zingen, zeker als ik ook nog een WIA-uitkering o.i.d. krijg straks. Maar ik kan het niet echt laten om zuinig te zijn!

Genoeg gedaan voor vandaag - nu ben ik moe. En ga dus (weer eens) languit op de bank!

Wachten

Dit was de dag van het wachten.

Zoals elke dag zou de thuiszorg komen tussen 8.00 en 10.00 uur. (Hoezo thuiszorg? Daar blog ik later nog over. Ik vertel het even in omgekeerde richting.) Dus om iets van 7.50 "sprint" ik in nachthemd naar beneden - dan zit ik in ieder geval klaar mochten ze vroeg komen. Maar meestal zijn ze (te) laat, deze week: vakantietijd, personeelstekort..... 

Het is dus elke dag wachten - van 8.00 uur tot ze komen om me te helpen. Dan vandaag maar hopen dat de zaterdagkrant op tijd is - die is ook heel vaak later dan 9.00 uur, de uiterste bezorgtijd. 

Om 10.30 uur ben ik het redelijk zat. Ik wil dingen doen, niet langer zitten wachten. Maar "dingen doen" is wat ingewikkeld op het moment. Tandenpoetsen, kleding verstellen: het zijn allemaal dingen waarvoor ik "even" de trap op moet - en daarvoor ontbreekt de energie. De tuin in, om te zitten, en eventueel zittend een paar grassprietjes uit te trekken: kan niet, dan hoor ik de voordeurbel niet. Afwassen in de keuken: idem. Met de rollator een doos met oude kranten naar de papiercontainer brengen: kan niet, ze kunnen er elk moment zijn. 

10.30 uur - wat ga ik eerst doen? Eerst maar eens een bezorgklacht bij de krant indienen. Maar als ik het hele proces heb gehad - klantnummer opzoeken, adres invullen, datum bezorging - "I.v.m. personeelsproblemen kan de (ochtend!!)krant vandaag tot 11.00 uur worden bezorgd." O.k., dan. 

De thuiszorgclub bellen: waar blijven jullie? "Mevrouw, u staat vandaag rond 13.00 uur ingepland." Fijn dan, geen al te groot probleem - als ik het maar had geweten!

En dan wordt de krant om 11.55 uur bezorgd (en dien ik alsnog digitaal een klacht in). En komt de thuiszorgmevrouw om 12.50 uur. En zo ben ik dus de hele ochtend kwijt aan wachten... Want als de thuiszorg weer vertrekt is het alweer "bedtijd" voor me - 's middags rust ik een tijd, eventueel met mijn nieuwe McCall Smith. En zo is deze zonnige zaterdag alweer om - en eigenlijk vind ik dat heel erg zonde!

(En anderzijds kijk ik net een reportage op EenVandaag over de Haagse wijk Moerwijk, waar een opeenstapeling van problemen is. Armoede, slechte woningen, kinderen met te weinig eten, zonder winterjas of bed, veel verwarde personen die de situatie niet veiliger en leefbaarder maken.... (Klik hier en hier) En dan denk ik: waar HEB je het over, Mrs H! Wat ZEUR je over dingen die er niet echt toe doen!! Maar: omdat ik zo beperkt en afhankelijk ben is "op tijd geholpen worden" ineens toch erg belangrijk - belangrijker dan wanneer ik mijn plannen zomaar makkelijk aan zou kunnen passen. En toch vind ik het belangrijk om mijn eigen narigheid niet de bovenhand te laten krijgen, om alles in perspectief te blijven zien: Ik heb een comfortabel huis, krijg de nodige medische zorg, ik heb lieve mensen om me heen en ik geniet van mijn tuintjes, die tijdens de regenmoesson van enige tijd terug zijn ontploft tot een groene jungle!)

Tonke Dragt, sprookjesschrijfster

Ik heb een apart kinderboekenkastje op mijn werkkamer staan. En dat zit (ook alweer) redelijk vol. In dat kastje onder andere een paar boeken van Paul Biegel (een late ontdekking, ik las dat als kind niet), de meisjesboeken van Max de Lange-Praamsma en van Sanne van Havelte - en VEEL van Tonke Dragt. Dat zijn ook de boeken die ik van mezelf nog mag kopen, als ik ze in de Kringloop tegenkom. (Ik heb er nog een paar op mijn verlanglijstje staan). 

Haar boeken zijn ZO universeel sprookjesachtig! Brief voor de Koning kwam al in 1962 uit - voor mijn geboorte. En toch leest het nog steeds als een boek over universele vragen en universele waarden. Net als Verhalen van de Tweelingbroers, en (veel van) haar andere boeken. 

Net lees ik dat Tonke Dragt gisteren is overleden, 93 jaar oud...

Pinksteren 2024

Ik ben wat gammel, maar niet ziek genoeg om niets te doen. En ik moet de rommel in mijn huis binnen de perken houden, maar omdat ik zonder hulp zit valt dat weer niet mee...

Goede daad: die grote stapel kranten (in de hoek, op de krantenbak, en op het tafeltje, en...) opruimen - kranten komen bij mij altijd op een grote stapel terecht, omdat ik ze nog niet heb gelezen, of nog niet goed genoeg heb gelezen. OEPS! Meer mensen last van?

Dus ik lees nu de kranten van mei / juni 2022, ECHT waar😬! Treurig toch? Wat er bijzonder aan is: je realiseert je weer eens hoe betrekkelijk al dat nieuws is - ik zie geregeld dingen waarbij ik vaststel: O ja, daarover maakten we ons TOEN, lang geleden, druk. 

Maar ik kom ook iets tegen wat ik behoorlijk schrijnend vind. In de krant van zaterdag 4 juni, Pinksteren 2022. Een haiku, van de hand van Henrie Ensink uit Emmen:

Geen regen van staal

maar storm van gerechtigheid

een bries van vrede. 

Zo moge het zijn! 

(Toen geschreven na 100 dagen oorlog in Europa, in Oekraïne. Nu is er op NOG meer plaatsen oorlog. Meer, in plaats van minder. Het maakte me verdrietig...).

Lijst

Ik zou deze post ook "bangalijst" kunnen noemen, maar ik ben bang voor verkeerde associaties / rare zoekresultaten, etc....

Onderstaand knipsel slingerde nog rond op mijn bureau / eettafel. Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen!

Uit het Utrechtse sufferdje DUIC / De Utrechtse Internet Courant. Ik hoop dat het te lezen is?!

Ik wil dit juist vandaag - Goede Vrijdag - hier plaatsen, omdat dit OOK gaat over kwetsbare lichamelijkheid. Over misbruik van lichamelijk leven, over iets "vies" en lelijk maken wat leuk en mooi KAN zijn....

En, omdat boosheid en pijn ook humor nodig hebben, een stukje wat ik tegenkwam op website De Speld: Klik.

Lezen over ziek-zijn

Ik lees veeel, altijd al gedaan - al zitten er soms wat mindere jaren tussen. Maar in ieder geval ben ik sinds ze bestaan ook een frequente bezoeker van minibibliotheken...

Nog laagdrempeliger dan de gewone bieb - daar blijf ik natuurlijk wel  lid van - en je vindt er soms ineens iets onverwachts, een boek waarvan je het bestaan niet wist, waar je niet naar op zoek was, een boek waardoor je ineens wordt verrast.

Zo vond ik een paar weken terug "Het leven van een vrolijke kankerpatient" van Eelco Meuleman. En als ik dan google vind ik dit op de "standaardwebsite" kanker.nl de-avonturen-van-een-palliatiefje/de-vrolijke-kankerpatient. In het boek van Meulman, de zin die blijft hangen: Kanker is een aaneenschakeling van cliffhangers. Tja, die SOAP waarin ik terecht gekomen ben, sinds februari vorig jaar!

En de laatste dagen las ik "Vallende vrouw - autobiografie van een lichaam" van Karin Spaink. Over gehandicapt zijn, in haar geval MS.

Met daarin veel citeerwaardigs: "Ik besteed tegenwoordig veel aandacht aan mijn kleding (...) Mijn lichaam dient verfraaid, versierd en verzorgd te worden juist omdat het minder goed werkt" (pag. 136). 

"Misschien is dat wel het meest verborgen en de meest ongrijpbare kant van mijn ziekte: dat die me in zekere zin oplucht, aangezien hij me definitef ontslaat van de zucht hoogstpersoonlijk mijn lichaam onder handen te nemen, het in diskrediet te brengen en er op te katten." (pag. 137) Als je lichaam "van buiten" aangetast wordt, hoef je dat zelf niet meer te doen.

"Profesionele zorg houdt je leven uiterlijk in stand, maar maakt het leven plat en eenduidig. Je raakt gereduceerd tot patient, tot object van rationele, hygienische en medische handelingen." (pag 146). Probeer de erotiek, het genieten van je lichaam maar eens vast te houden, als je zo geobjectiveerd wordt!

"De subcultuur (van LHBTI-ers, Aidspatienten) raakt ingesteld op ziekte en handicaps: men heeft geleerd de blik niet meer af te wenden(...). en daarmee betoont de subcultuur zich sociaal toegankelijk voor mensen die andere hinderlijke of fatale kwalen dan aids hebben. In deze kringen ben ik minder alleen." (pag. 147). 

"De enige groep die ik ken die even prozaisch kan zijn in haar denken over dood en leven met handicaps, is die van oude mensen." (pag. 147). 

En nu wil ik alles van Spaink lezen, in ieder geval over dit onderwerp, ziek-zijn!

Literatuur geeft me woorden waar mijn eigen woorden niet toereikend zijn.

Ik kan (niet) vliegen!

Pffffff.....

Ik zat krap, was ernstig aan het rekenen hoe ik met € 5,12 op de bank plus € 0,10 contant geld komende woensdag - salarisbetaaldatum - zou halen. Zou net lukken, of net niet. Ik vond het wel een leuke uitdaging, o.a. geïnspireerd door de "zuinigemaandblogs" van Kleinfarmhuus. 

Maar: Ik wilde op vakantie - eindelijk weer eens; mijn laatste vakantie was in februari 2023 (maar toen voelde ik me niet top), daarna ging ik alleen "op vakantie" naar het ziekenhuis (zo'n scanapparaat, MRI-dingen: het is net een minitentje)....

Ik boekte een weekje Domburg, en moest toen toch geld overboeken naar de bankrekening. 

Meteen maar even kijken voor een Toogoodtogo-tas. Leuk, op 1,5 kilometer afstand zit een groentenhandel die mee doet. Doen - en dan zie ik wel of het goed en genoeg is voor de komende week. 

Maar: die 1.5 kilometer is de afstand hemelsbreed. Op de fiets: bijna 4 kilometer. En NAT dat je daarvan wordt, met dit weer!! 

Maar goed, ik heb vandaag weer een paar fietskilometers in de benen. En ik heb een flinke krat met groenten in huis, voor € 4,99. Vanmiddag, als het blijft regenen: lekker kokkerellen, verzinnen wat ik met al dat moois ga maken! 

Blijft leuk, zo koken met wat er is, iets creatiefs verzinnen met bijv. meiraapjes (LEKKER!!) en ijsbergsla (gewokt, nu met dit weer - ik heb niet zo'n zin in koude sla nu)....

Wordt vervolgd....... 

Nog iets leuks: ik werd net gebeld door iemand van het blad Plus. Ik gaf "raad" n.a.v. een oproep op de website, en dat advies vonden ze zo goed dat ze het willen plaatsen in het blad. Nou, hoe leuk is dat? 

(En hoe ik aan die kop "Ik kan vliegen" kom? NATUURLIJK kan - en wil - ik niet vliegen! Maar het blijft raar, al die mensen / bedrijven / apps die afstanden hemelsbreed aangeven - wat HEB je daar nou aan? Je moet in deze omgeving altijd om kanalen, rivieren en snelwegen heen, of er overheen - meestal beide.)

En: Ik kan vliegen is de naam van een in 2022 gestopte blog - waar ik me toen ik heel ziek was erg mee heb vermaakt. Leuk leesvoer!

Zo kun je overal wel een probleem van maken!

Herinneren jullie je Mona nog, van "Lieve Mona"? Voor de jongeren onder ons: "Lieve Mona" was een adviesrubriek in het weekblad Story - volgens mij het eerste roddelblad in Nederland, vanaf 1974. Mijn moeder had vanaf het begin een abonnement, las het graag (en ik las mee)....

Eigenlijk houd ik wel van dat soort rubrieken - het geeft een aardige inkijk in wat mensen zoal bezig houdt, én van de normen en waarden van een bepaalde tijd. Welk advies wordt er bijvoorbeeld in welke tijd gegeven over relaties? En ik herinner me bijv. pedagogisch onderzoek naar ideeën over opvoeden door de jaren heen, uitgevoerd aan de hand van adviezen in vrouwen (dames-)bladen. En hier schreef ik al eens over de probleemrubriek van Beatrijs Ritsema, jatenlang één van mijn favoriete rubrieken in Dagblad Trouw.

Ik vond een tijdje terug - weet niet meer waar op het www, de tekst hierboven. En ik vind 'm meesterlijk - goed voor een grinnik op de vroege morgen!

Verhaaltje

Onlangs zag ik dit onderweg:

Eén schoen, in de herfst achtergelaten vlakbij het station, net voor de fietsenstalling. 

Welk verhaal zou dáár nou bijhoren? 

Graaiflatie

Definitie volgens Van Dale: 

‘Inflatie die wordt aangewakkerd door ondernemingen die de kostenstijging van grondstoffen, productiemiddelen en arbeid volledig of bovenmatig doorberekenen aan de consument om hun winst op peil te houden of te verhogen’. Toevoeging van mij: En dat terwijl de consument soms al veel moeite heeft om de boodschappen, en bijvoorbeeld de energierekening, te betalen.

Ik lees net dat dit het woord van het jaar 2023 is geworden.....

Ik word daar niet vrolijk van.... 

Zeker niet als ik lees dat andere genomineerde woorden "Nepobaby" en "TikTokjustitie" zijn. 

Waar gaat het heen met de wereld?

(En ja, ik WEET dat ik steeds meer op mijn moeder begin te lijken😒!)

Vlinder

Ik vond een haiku in de bundel "Vliegende edelstenen" van Diet Verschoor;

Geschonden vleugels 

vertellen een zwaar gevecht

van overleven.

Zomaar een mooie tekst, die ik even met jullie wilde delen. Ik oefen op kwetsbaarheid (en dat valt me écht nog niet mee...).

Love is stronger than hate

Goodness is stronger than evil

love is stronger than hate

light is stronger than darkness

life is stronger than death. 

(Archbishop Desmond Tutu, 1931 - 2021)

(Deze tekst speelt al dagen door mijn hoofd - bij de oorlog in Israël en Gaza, de voortdurende oorlog in Oekraïne, bij de aanslag door een man in Brussel, die twee mensen doodde en één ernstig verwondde, bij de moord hier in Nederland op een vrouw, haar dochter en een arts van het Erasmus Medisch Centrum, bij de dood van weer een vrouw die door haar ex-partner werd vermoord, waarna deze zelfmoord pleegde....).....

Ik heb een cadeautje verdiend, vind ik zelf

Deze week overtuigde ik me zelf ervan dat ik bést een cadeautje heb verdiend....

Maar ja, wat dan? 

Ik heb ontzettend veel zin in een nieuwe jurk! Maar: Ik heb helemaal geen jurk nodig - ik heb nog zóvéél kleding! Veel is wel (wat) te groot / te wijd geworden, maar het meeste kan nog best. En ik houd wel van oversized! En waarschijnlijk ben ik volgende zomer nóg dunner (minder dik) dan ik nu ben, en ik ga geen kleding kopen voor 1 jaar. En nog een dingetje: ik heb werkelijk geen idee welke maat ik nu heb - 2 kledingmaten minder dan ik had? Drie? Het is dus zinniger om een keer in de winkel te gaan passen, en dan te kijken wat ik ongeveer nodig heb (maar de winkel, daar kom ik nu nog niet..). 

Boeken dan maar? Boeken! 

Ik mócht van mezelf geen nieuwe boeken meer kopen - maar bij "cadeautje" denk ik toch al snel: boeken! Dus ik bestelde. Eén stapeltje via Marktplaats - dat ligt nu bij het DHL-punt, even kijken hoe ik daar kom. En een paar nieuwe boeken bij de boekhandel - die komen volgende week binnen.

En kijk: ik had net bedacht dat ik een cadeautje verdiende, én dat ik iets moest uitgeven van het vakantiegeld wat ik in mei kreeg. Want om nou al mijn vakantiegeld te beleggen / sparen - geen idee of het dit jaar nog van vakantie gaat komen (weekje Egmond of andere strandplaats, dit najaar??)? Maar deze week kreeg ik zowel € 81 terug van de Belastingdiensten als van het GFK-postonderzoek, waaraan ik een aantal jaren deelnam: € 28,50. Totaal extra geld, wat ik van mezelf uit moet geven en niet oppotten: € 109,50. Nu uitgegeven aan boeken: € 54,15. Dus dan heb ik nog de helft over. Mmnm - een lekker luchtje, t.z.t.? Iets anders-niet-noodzakelijks? Tuinplantjes??

Of ik gebruik het om mijn verzakte terras opnieuw te laten leggen, en / of de laatste boomstronken uit te laten graven - maar daarvoor is waarschijnlijk (veel) meer geld nodig. 

Over het uitgeven van die laatste euro's gaan we nog even nadenken!

Beatrijs Ritsema - Moderne manieren

In mijn lijfblad Trouw stond in de zaterdagbijlage altijd een erg vermakelijke rubriek: Moderne manieren. De laatste jaren werd 1 vraag al op vrijdag op internet gezet, de andere 2 stonden in de bijlage - die ook op zaterdagochtend al digitaal te lezen was.

Lekker hoor, 's morgens vroeg in bed al de krant digitaal doorbladeren (die soms erg laat wordt bezorgd ...). Of op weg naar het toilet de krant uit de brievenbus vissen, en dan meteen die speciale pagina opzoeken.

Beatrijs Ritsema overleed een paar weken terug. Sinds die tijd moeten we het zonder deze pagina doen. Maar het archief bestaat nog: https://www.beatrijs.com/ Vermakelijk leesvoer!

Paasliedje: Vroeg in de morgen

Dit is voor mij het ultieme Paas-, dan wel Levensliedje: Vroeg in de morgen, donker was het nog - zijn wij gegaan een keer, met niets dan in ons hart: Ik zal er zijn....

Het staat op de lijst met liederen die gezongen mogen worden bij mijn eigen uitvaart, ooit.

De tekst is van Huub Oosterhuis, die gisteren, Eerste Paasdag, overleed. Muziek van Antoine Oomen. 

Iemand een tip voor een boek over voedsel conserveren?

Zo leuk! Ik kreeg voor mijn verjaardag een boekenbon, én ik heb nog een paar bol.com-bonnen klaar staan, die ik bij elkaar verdiende met enquêtes. Zo'n rijk gevoel: ik mag een nieuw boek kopen!

Wat ik wil: een leuk / mooi boek over het conserveren  / drogen / whatever (wecken enzo) van voedsel. Iemand een tip?

Ik wil aldoor naar onze "grote bibliotheek" om wat ideeën op te doen - maar dat komt er niet van. En onze kleine (buurt-)bibliotheek is steeds minder open én heeft niet zoveel boeken -  in de bibliotheek gebeuren tegenwoordig zóveel dingen dat het boeken uitlenen een beetje in de knel komt. 

Ooit zag ik op een rommelmarktje in Groet (Noord-Holland)  een heel leuk boekje liggen over voedsel drogen. Helaas, ik had niet voldoende contant geld meer bij me. "Houd het vast, ik ga pinnen!". Naar de enige supermarkt, contant geld pinnen. Snel terug naar de rommelmarkt, aan de andere kant van het dorp. Helaas, nu hád ik contant geld - kon de mevrouw van de kraam het niet wisselen - boekje van € 1,50, of zoiets, betalen met €20,-- - dat lukte niet.... Daar heb ik nog steeds spijt van.

Een leukere herinnering, op diezelfde markt: Nieuwe snelbinders. €1,00 Tekort. "Ach, laat maar zitten.". En dan de verbazing van de meneer achter de kraam, toen ik de volgende dag zijn kraam weer tegenkwam op een andere markt - en ik hem zijn laatste euro nog kon geven! 👽

Consumindertip nr. 4: (Her)Lees dit boek!

Ik maak me er vandaag makkelijk vanaf: mijn consumindertip van vandaag is een link naar het oerboek van de consuminderbeweging "Je geld of je leven" van Hanneke van Veen en Rob van Eeden, uit 1995 / 2002. Dit boek is hier gratis te downloaden (maar misschien heb je het gewoon in de kast staan - herlees het dan, en maak jezelf weer scherp).

Zo her en der is er op blogs kritiek te horen op Porterenee die een dure cursus besparen aanbiedt, voor deze barre tijden. Maar hé, zij verdient haar brood met het geven van bespaartips! Maar, zoals mijn vader altijd zei: "Wat je vindt hoef je niet te kopen" - dus je kunt ook gewoon op zoek gaan naar gratis tips.... In mijn leeslijst, en óveral op internet zijn genoeg voorbeelden van consuminderaars, (zelfbenoemde) "vrekken" of zuinigaards te vinden waar je iets van kunt leren... En dan: neem ervan mee wat je aanspreekt, wat je kunt gebruiken in jouw eigen situatie, en laat lekker liggen waar je niets mee kunt!

Voor eerdere "wekelijkse" consumindertips:

Consumindertip-1-zet-salie-in-de-tuin.html

Consumindertip-2-scharen-slijpen.html

Consumindertip-3: samengestelde-handschoenen.html

Nog een icoon overleden

Ik denk dat ik later dit weekend nog wel iets (zinnigs?) te melden heb, maar voor nu even dit:

Gisteren werd bekend dat er alweer één van mijn "heldinnen" is overleden: begin van de week overleed Hannemieke Stamperius, ofwel Hannes Meinkema, 79 jaar oud. 

Ik hield "in mijn jeugd" veel van de boeken van Meinkema; ik heb een heel rijtje in de boekenkast staan. Haar debuut De Maaneter is mijn favoriet - ik denk dat ik het destijds (voor het eerst) las voor mijn lijst op het Gymnasium. O.k., het zijn denk ik geen boeken met eeuwigheidswaarde, maar ze geven een goed tijdsbeeld van de tijd waarin op opgroeide. Grappig vond ik dat ik toen Renate Dorrestein overleed las dat zij Meinkema als haar "literaire petemoei" beschouwde: beide dames nemen, mét de boeken van Louis Couperus, een groot deel van mijn boekenkast (die in de huiskamer tenminste)  in beslag....

En, o.k., ik ben wel van de "oude feministes"- ik ben er zelf één, en sommige van mijn beste vriendinnen inmiddels ook! 

Het bericht van overlijden, vandaag in Dagblad Trouw:
https://www.trouw.nl/cultuur-media/hannes-meinkema-1943-2022-bereidde-de-weg-voor-andere-vrouwen-in-de-literatuur~be8923c4/

En een eerder interview uit 2009, met aansprekende titel: https://www.trouw.nl/nieuws/hannes-meinkema-nog-altijd-zo-feministisch-als-de-pest~b76c61ef/

(Ik hoop dat niet-abonnees deze linken kunnen lezen). 

Het richtinggevoel van de NS

Ik denk altijd dat er niet zo heel veel mis kan gaan met de richting waarin de trein rijdt, immers: het spoor gaat rechtdoor, en de trein volgt het spoor.... (O.k., als ervaren treinreizigster weet ik dat er nog genoeg andere dingen mis kunnen gaan hoor!)

Ik een fanatiek en ervaren OV-reizigster, dus ik dacht dat ik alles al eens had meegemaakt. Maar deze week had ik toch nog eens een heel nieuwe ervaring!

Laat in de middag, ik heb op kantoor, in het westen van het land, gewerkt en veel werk verzet: Ik wil naar huis! Het is aardig vol op het station - zijn er weer eens treinen uitgevallen? Maar goed, de sprinter komt, en die gaat de goede kant op - richting mijn woonplaats in het midden van het land. Én ik heb zelfs een zitplaat, én ik heb de krant en ander leesvoer bij me. Lekker zitten, lekker rustig.

Ín de trein staat op het informatiescherm aangegeven dat de trein zelfs doorrijdt naar het buurtstationnetje waar ik uit moet stappen, waar mijn fiets staat. Zit even álles mee vandaag!

Maar op het centrale station in mijn woonplaats, nog 2 treinminuten te gaan, blijft de trein wel erg lang stilstaan. En (bijna?) alle andere reizigers stappen uit? Toch maar eens nagevraagd: Blijkt de trein ineens de ándere kant op te gaan - weer richting mijn werk-plaats, terug naar het westen van het land. 

Ik kan er nog nét op tijd uitspringen - en op zoek naar de trein die ik wél moet hebben voor dit laatste stukje. 

Als je slecht hoort is het wel eens griezelig: hoor je wel wat er wordt omgeroepen in de trein en op het station? Maar ik weet nu heel zeer (zo goed als zeker) dat er NIETS is omgeroepen! Ik ben erg blij dat ik me even losmaakte uit mijn boek, en nog op tijd kon uitstappen....