Oudjaar

Cartoon via https://lectrr.be/nl/cartoon/2011_06_09_Dynamiet

Ik durfde er gisteren niet meer door, met al het vuurwerk. (En ja, ik WEET dat ik nu klink als de oude(re) vrouw die ik ben...). Dus vandaag moest ik nog op pad - in een STORTbui, ik zag niets meer.... En dan willen ze in de winkels nog dat het beter weer wordt vanavond. Ik vind dit PRIMA weer: veel te nat en te winderig om vuurwerk af te steken, kom maar door! Kan ik vannacht eindelijk weer eens doorslapen, zonder wakker te worden van de afgaande bommen - lijkt me HEERLIJK!

O.k., na dit "ouwew**vengez**k" rest me alleen nog om iedereen veel Heil en Zegen toe te wensen voor het nieuwe jaar 2023: Vriendschap, Liefde, Gezondheid en Vreugde wens ik jullie. Doe voorzichtig, met wat je ook doet. Sta stil bij het goede wat je tegenkomt, en laat het nare achter je. Leef in balans, neem rust op zijn tijd, geniet van wat je mag doen...

En natuurlijk: Dank voor het "aanhoren" van al mijn schrijfspinsels, voor het steunen en meeleven in het afgelopen jaar!

Besparen

Ik ben ontzettend LUI! (Dat noemen ze: besparen op energie)...

Elke keer als ik er op uit wil gaan - stukje wandelen, goed voor de lijn - begint het te regenen - en dan "hoef" ik niet meer... 's Morgens tut ik - in bed blijven liggen tot het licht is, dan rustig ontbijten, beetje lezen. En ik kom nu pas, op de vierde dag van mijn vakantie, toe aan "iets doen"- als in: breiwerk uithalen en opnieuw beginnen. Met de Top2000 aan op de radio - al moet ik zeggen dat ik de Top2000 minder leuk ben gaan vinden de laatste jaren - er staat ZOVEEL muziek in waar ik niet meer mee mee kan zingen....

Ik moest van mezelf in ieder geval mijn verzekeringen (aansprakelijkheid en inboedel) nakijken. Die had ik ooit met collectiviteitskorting afgesloten en naderhand aangehouden, maar ik had het idee dat ik (al een paar jaar) veel teveel betaalde. Dat bleek ook: uiteindelijk kon ik deze verzekeringen afsluiten voor zo'n €180 minder per jaar.... 

Ik sloot ook een nieuwe ziektekostenverzekering af. Niet veel goedkoper, wel veel duurzamer - en dat vind ik ook heel wat waard. (Onder andere bij de Consumentenbond kun je kijken hoe duurzaam een verzekeraar is).  

Goed, ook weer geregeld - ik heb er nooit zin in - mijn betaalde baan bestaat al voor een groot deel uit "dingen uitzoeken op de computer"- maar die € 180 besparing - dat vind ik dan wel weer erg leuk! Wat kan ik gaan doen met die bijna €15,-- per maand? 

(Ik word van overstappen wel altijd wat zenuwachtig - wat nou als er nét deze nacht brand uitbreekt? Niet helemaal denkbeeldig, toch? En wat met mijn al lopende medische behandelingen? O.k., ik probeer het maar van me af te zetten - ook als het echt helemaal mis loopt verdrink ik niet in de kosten - ik heb natuurlijk wel gekeken of mijn apotheek, en bijv. ziekenhuizen hier in de buurt, een contract hebben.) 

Ook belde ik mijn krantenabonnement na: twee maanden geleden probeerde ik mijn abonnement op Trouw om te zetten van half om half digitaal/fysiek naar meer digitaal - ook omdat de krant voortdurend te laat is - dan vind ik hem 's avonds pas als ik thuiskom van kantoor, of komt hij op zaterdag pas als ik al hoog en breed op pad ben - of, zoals deze week tot nu toe: één keer helemaal niet bezorgd, en één keer de Volkskrant... Ingangsdatum van het nieuwe abonnement: vier maanden nadat ik het geregeld had. Veel te lang, vond ik. Gebeld, krijg je zo'n joviale meneer-met-headset aan de telefoon, die probeert je een tijdschriftenabonnement bij je krantenabonnement aan te smeren. Jongens, ik wil GEWOON waar ik al eerder voor getekend heb: een zaterdag fysiek, rest digitaal Trouwabonnement, en natuurlijk betaal ik daar graag de beste prijs voor (niet teveel en niet te weinig: goede journalistiek sponsor ik met liefde!) Dát telefoontje leverde € 50 op, voor de twee maanden dat dit verminderde abonnement nu eerder ingaat. 

Verder verdiende ik deze week ineens aardig wat met 2 marktplaatsverkopen: 1 grote zak met lego - gevonden naast de vuilniscontainer - en 10 borden - gevonden bij een andere vuilniscontainer. Ik vond ze foeilelijk, maar ik leerde ooit van vriendin A. om onder serviesgoed te kijken naar het merkje. Opbrengst samen € 45! 

En nu, op de voorlaatste dag van het jaar? Als het droog wordt ga ik er nog wel op uit, langs de Praxis voor mooie (dure)  kaarsen, die ik alleen aanschaf als er korting in de app staat. De laatste "eet- en drinkboodschappen"- ik mag nu nog iets van alcohol, in januari stop ik daar weer mee - even een maand minderen (en vaak duurt dat dan tot Pasen...)...

Ik heb nog nieuwe klompen nodig - de oudjes zijn na 9 jaar tuin behoorlijk afgesleten, en ik ben bang dat ze ineens breken - en dat ik dan lig. Nog wat spullen wegbrengen naar de Kringloop, hergebruikafval wegbrengen? Ach, dat kan allemaal volgend jaar - overmorgen - ook nog wel...

Ontkersten

Kent u die uitdrukking? (Volgens mij verzin ik hem namelijk net zelf, ter plekke....).

Ik had een goede kerst! En nu ben ik MOE! En ik heb spierpijn (?) en hoofdpijn, hoog tijd om uit te rusten en bij te komen. 

Ik vierde zaterdag al een beetje kerst - als in: weinig doen, lekker lui zijn, de tv (te) vroeg aan zetten. Normaal denk ik nooit aan de tv voor 18.00 - 20.00 uur 's avonds, maar in de kerstvakantie mag ik soms de tv al in de middag, als het donker is aanzetten. Ik zag dit weekend de films West Side Story en Gentlemen prefer blondes, een documentaire over bedevaartsplaats Lourdes, en ik nam gisteren de kerstaflevering van Call the Midwife op - die heb ik nog tegoed. 

Verder fietste ik zaterdag een stukje: ik beloofde iemand Lidl-zegels, en zou die nog wegbrengen - misschien ben ik gek, maar een aanleiding voor wat (extra) beweging, in dit geval 12 kilometer op de fiets, is ook nooit weg...

Zondag was van mij. Ik hing op de bank, deed een klusje. Maar ik kon toch niet helemaal mijn draai vinden, waarschijnlijk omdat ik zaterdag in de krant las dat een oude studievriend was overleden. Dat bracht herinneringen terug aan die tijd, aan alle mensen die toen en in de jaren erna al zijn overleden. Melancholie. En: we worden oud! O.k., toen ik 20 was gingen er ook allerlei lieve en belangrijke mensen om me heen dood - maar nu begint het "natuurlijk" te voelen - en dat is raar. 

Gisteren moest / mocht ik werken: de jaarlijkse kerstmaaltijd voor "eenzame mensen" begeleiden. Dus ik in mijn chique pak (nou ja, relatief dan altijd hoor) met de trein, en daar in goede harmonie, samen met mijn leukste collega, het kerstdiner gedaan. Dat is dan werken, op zo'n dag: een heerlijk maal, goede verhalen en gedichten, je hijst eens een oudere overeind die hulp nodig heeft om bij het toilet te komen of bij de speltafel, schenkt koffie en thee, reikt een jas aan, tilt een rollator een drempel over, en je voegt je een keer bij de tafel waar de grootste mopperaars zich hebben verzameld.... Het was goed. Bijzonder toch, om zo mensen nabij te mogen zijn!

Tot zover mijn kerst 2022. 

En nu? Er moet hier in huis hoognodig opgeruimd worden. En ik moet me nog buigen over mijn ziektekosten- en andere verzekeringen. Maar het is ook de enige (?) droge zonnige dag van deze week. Dus ik ga me nog even beraden op de invulling van de rest van mijn vakantieweek.......

Zalig Kerstfeest!

Zo moge het zijn!

Als je...

* Zelf steeds meer domme fouten maakt,
* niet meer uit je woorden komt tijdens een ingewikkeld gesprek,
* ineens de inhoud van een heel jaar rekeningen betalen ziet verdwijnen uit je mailbox (lang leve de Helpdesk, die alles (?) toch weer terug kon halen!),
* je je steeds meer ergert aan de domme fouten die je collega's maken, en die jij dan OOK WEER recht moet zetten....

Dan weet je dat het tijd wordt voor vakantie! 

Ik dácht dat het dit najaar wel meeviel met mijn hoeveelheid werk - mede dankzij de hulp van een ingevlogen vrijwilligster - de luxe van twee dagdelen per week iemand aan wie je "klusjes" kunt uitbesteden! - maar de laatste weken was het weer echt ouderwets bikkelen. Niks op tijd de deur van kantoor achter me dichttrekken, daarna vaak 's avonds tóch nog "even" thuis achter de laptop, en ook op vrije vrijdagen, en in de weekenden soms... 

Woensdagavond had ik thuis - in alle rust, zónder dat de telefoon telkens gaat - al de boodschap voor de voicemail opgenomen: Wij zijn even NIET beschikbaar! En gezorgd dat die voicemail donderdagmiddag op tijd zou worden aangezet. Ook op mijn mailbox stond donderdagmiddag om drie uur al dat ik de komende 10 dagen NIET bereikbaar ben. (Waarna een collega mailde dat ik vást nog wel aanwezig was - dus konden we nog even bellen om wat laatste dingen door te spreken?). Gisterochtend, hier thuis, nog de állerlaatste klusjes afgewerkt: bellen met de boekhouding om uit te zoeken of die ene betaling nou wel of niet gedaan is... Een allerlaatste mail naar mijn leidinggevende - deze betaling nazien lukt me nu niet meer - zelf doen, of laten wachten tot begin januari. En: als jij toch een dag naar kantoor gaat volgende week, kun je dan.....? 

En nu heb ik dan écht vakantie. Tenminste.... 

Op tweede kerstdag is er nog personeel nodig, en meestal waren drie van mijn collega's afwisselend de klos. Dit  jaar bood ik zelf aan: jullie hebben allemaal gezinnen, partners, ouders en schoonouders, ik niet - ik ben altijd lekker alleen thuis met kerst - schakel mij ook maar in, dan kan er één collega thuis blijven. Dat werd in dankbaarheid aanvaard. Maar nu héb ik er toch weinig zin in! Moest ik vanmorgen de diepte van mijn klerenkast induiken: ja, ik héb nog iets feestelijks / kerstigs in de kast hangen, gewoon op mijn spijkbroek, kan ik redelijk opgetut aan de kerstdis verschijnen. Ik hoef er gelukkig niet meer op uit voor extra kleren. 

(Ik vind kerst-feestkleding zo iets tegennatuurlijks - ik ben meer van de warme dikke truien en sweaters - maar dat vind "men" dan vaak niet zo feestelijk - maar kerstkleren waarmee wordt geadverteerd vind IK dan weer veel te bloot en te koud - WIJ vieren kerst in de winter, niet in de zomer!!!)

Ik heb geleerd om Kerst alleen thuis te waarderen. Heerlijk, na alle drukte me twee dagen terug kunnen trekken in mijn huis. De daglichttijd is in die dagen minimaal, dus ik kan lang uitslapen, vroeg de kerstboomlichtjes aan, alle kaarsen aansteken, een stapel boeken onder de kerstboom, mooie films op tv of op de video (gisteravond keek ik alvast naar West Side Story, een jaar geleden opgenomen), in mijn joggingpak op de bank, laat naar bed. Als er ooit weer familie zou komen - ik denk dat ik er moeilijk weer aan zou kunnen wennen, om tussen de mensen te "moeten" zijn in die dagen. 

Maar dit jaar is mijn Kerst dus 1 dag korter. Maar ik heb er iets op gevonden: gisteravond fietste ik nog langs de supermarkt voor mijn boodschappen (tot midden volgende week - als ik toch vakantie heb kan ik midden in de week wel boodschappen doen). Kan ik - met wat aanpassingen - alles wel  krijgen wat op mijn lijstje staat - behalve koffiefilters, maar ik heb er nog een paar, net genoeg tot na kerst - hoef ik niet vandaag een winkel in alleen voor koffiefilters... Dus vandaag is mijn kerst al begonnen! 

Met in bed wat blogs lezen, lekker lui blijven liggen tot ik zéker weet dat de krant er is (die is aldoor "iets" later de laatste tijd)... Een rustig en uitgebreid ontbijtje, met wat luxer beleg op brood, koffie en een gekookt eitje. Dadelijk fiets ik "even" naar de andere kant van de stad - ik had twee weken geleden iemand beloofd iets in de brievenbus te doen, maar die afspraak ging niet door omdat ik toen zó snipverkouden was - nu is het een goede manier om even wat kilometers te fietsen - weer wat noodzakelijke beweging, én ik waag me nog even in de stad in, om mijn gerepareerde fietstas op te halen. En dan blijf ik in huis, doe ik of Kerst al begonnen is.... 

Consumindertip *2: Scharen slijpen

Eind september beloofde ik (vooral mezelf, jullie ook een beetje) om wekelijks een consumindertip te plaatsen. Alleen: het automatisch plaatsen - in het weekend schrijven, klaar zetten voor de dinsdagochtend - werkte niet. En zo kwam er (alweer) niets van  mijn leuke plannetje. Dus alles staat nog ergens in concept te wachten - al zegt blogger.com nog steeds dat het bericht al gepubliceerd is....

Nieuwe ronde, nieuwe kansen, een nieuwe poging dan maar! 

Ik schrijf dit bericht op zondagmiddag, dan hoop ik dat het dinsdagmorgen wordt geplaatst, en zo niet, dan hoop ik dat ik eraan denk om het "handmatig" te plaatsen...

Consumindertip nr 2, dus.

Hergebruik van een Monatoetje-aluminiumfoliedeksel.

Ik gebruik niet veel aluminiumfolie, veel te vervuilend. Maar áls ik dan een keer iets heb liggen wat ik niet op een andere manier kan hergebruiken, omdat het bijvoorbeeld vuil is, of te klein, dan gebruik ik het om mijn inmiddels stokoude "huiskamerschaar" bij te slijpen. Zie hoe het werkt op de website van MAxVandaag.nl. (En als ik het folie dan in reepjes heb geknipt maak ik er weer een balletje van - zodat het - denk ik - makkelijker uit het afval te filteren is voor verder hergebruik.)

Overigens kun je ook altijd kijken of je plaatselijke Repair Café de mogelijkheid heeft om scharen en messen te slijpen. En bij scharen als de mijne - zie foto - helpt het vaak al om alleen de schroef iets vaster of losser te draaien - dan hoeft er niets geslepen te worden, alleen maar beter afgesteld....

Want waarom zou je een nieuwe schaar kopen, als je de oude nog goed kunt gebruiken?

Consumindertip *1: Zet salie in de tuin!

Vierde Adventszondag

En ineens is het dan weer de vierde - laatste Adventszondag van dit jaar! Nog 4 werkdagen, nog 7 nachten tot Kerst, nog 3 dagen tot de zonnewende, nog 13 dagen tot Oudjaarsavond. Hebben jullie nou ook het gevoel dat je oud wordt voor je er erg in hebt? 

Met dit weer, koud en donker, heb ik de neiging om niet al te actief te zijn. Ik blijf bij voorkeur in de huiskamer, waar het warm is. Soms even snel naar het toilet, naar de schuur, iets opruimen in de slaapkamer. Maar er op uit, bewegen? Neuh!

Van mijn Slimmer-programma moet ik meer bewegen, actiever worden. Maar om nou te zeggen dat dat in deze tijd van harte gaat? Afgelopen week gingen we één keer samen sporten met de groep, en wandelde ik één of maximaal twee keer van kantoor naar station. Gisteren sleepte ik mezelf nog het huis uit voor boodschappen  - met een omweg wandelend door het park, langs het water een kilometer of 5-6... Vandaag wás ik nog van plan om per fiets iets weg te gaan brengen op een paar kilometer afstand, maar dat kan ook als het minder koud is. Lui wordt een mens (dit mens tenminste) van dit weer! 

Gelukkig beheers ik me wel met eten - Gisteren kocht en at ik 1 appelbeignet (veel te duur, dus dan geniet ik maar extra van 1 enkele appelbeignet...) en wat mosselen bij de viskraam - zooo lekker! Maar verder houd ik me in: kerstchocolade - best heel lekker, maar als ze hem niet in puur hebben koop ik het gewoon lekker niet. We gaan vooruit....

Gewoon een té leuk plaatje, gelukkig niet naar waarheid bij mij... 

Een rare dag

Ik had gisteren ineens een hele rare dag. Het plan was om flink allerlei zaken af te strepen, dingen om te doen - zodat ik de rest van het weekend lekker "niets" kon doen. Het liep anders....

Ik stond vroeg naast mijn bed, nog in het donker. Want rond 9.00 uur zou mijn nieuwe hulp komen - HOERA! Twee weken terug was ze er voor het eerst, en nadat ik zelf flink had opgeruimd, boende ze toen de keuken en de badkamer tot die weer helemaal fris, schoon en opgeruimd waren (de afwas en andere "rommel" zet ik dan buiten, uit het zicht...).

Ik verheugde me dus op haar komst - weer een opgeruimd en schoon huis! Ik kom er steeds meer achter dat mij dat écht niet gegeven is: mijn huishouden gewoon bijhouden, op tijd schoonmaken en opruimen - ook als er geen bezoek komt, gewoon voor mezelf.... Maar omdat zij zou komen moest ik nu vroeg aan de afwas, opruimen. Mijn werk- en eettafel en de houten schoorsteenmantel stofte ik afgelopen week al af, en zette ik in de houtolie. Hoe lekker ruikt dan het hele huis! 

Ik wachtte op H. - ze zou vast wat later komen i.v.m. de gladheid. Maar toen ik haar om 10.00 uur appte bleek er een misverstand te zijn - ze was helemaal niet onderweg naar mij... Een gewoon misverstand, of toch een Marokkaans-Nederlands communicatieprobleempje? Ik ben erg blij dat ik haar - na maanden zoeken - gevonden heb, maar vind dat soort dingen wel vaak een dingetje - we moeten elkaar wél goed kunnen begrijpen, ook als we straks communiceren via briefjes en appjes. 

Mijn eigen afspraak bij de hoorapparatenmevrouw had ik al afgebeld: het leek me écht te glad om te gaan fietsen, én ik redde het niet meer nu H. zo laat zou zijn. Dus, ineens een hele vrije ochtend. Naar de stad, voor alle klussen: het is nog te glad om te fietsen. We hopen maar dat het morgen beter is.... 

Uiteindelijk was dat dus het enige wat ik deed gisteren: later in de middag de definitieve handtekening onder mijn nieuwe hoorapparaten zetten (Hoera, dat kostte me ook alweer ruim een jaar - van de eerste afspraak met de KNO-arts tot en met het installeren van de nieuwe apparaten - maar nu kan ik weer héél lang vooruit, met fantastisch functionerende apparaten! Lang leve de man (of vrouw?) die het hoorapparaat uitvond - kan ik tenminste LEVEN, functioneren, meedoen!).

Dat, en de weekboodschappen bij twee supermarkten. Straks toch nog maar de stad in - noodzakelijke werkboodschappen, misschien iets moois om aan te trekken met kerst? 

Ik verheug me op mijn kerstvakantie. Breien, lezen, wat wandelen, maar vooral lui zijn - pas opstaan als het licht is, het Licht verwachten!

K O U D ! ! !

Nou zeg, wat is het KOUD! 

Maandag toen ik op kantoor aankwam was het in mijn miniwerkkamertje (de warmste kamer van kantoor, maar wél een huis uit 1930, zonder isolatie etc.) 10*! Nou ja, dat is me écht te koud! Gelukkig warmt het dan wel snel op: deuren dicht houden, ook al is het ongezellig, en ben ik daardoor afgesloten van de rest van het kantoor. Ik ga mijn collega's maar eens proberen te leren dat ze me tóch gedag moeten zeggen als ze het pand verlaten - anders kom ik zo af en toe tevoorschijn uit mijn "hok", om het kantoor ineens geheel verlaten aan te treffen - en geen idee of mensen dan nog terug komen, al weekend zijn gaan vieren, of ergens om de hoek aan het werk zijn?

Thuis is het nog wat anders. Normaal draai ik de thermostaat zover mogelijk naar beneden - ik moet echt oppassen dat ik de verwarming niet via 6* naar de 30* doordraai.... Maar deze week was het dan soms 11* als ik thuis kwam - en was het om 20.00 uur, twee uur later, nog niet opgewarmd naar mijn comfortabele 18*. TE koud om fijn te zijn! 

Dus vannacht liet ik de verwarming op 13* staan, met de kamerdeur naar de onverwarmde gang en keuken dicht. Zodat het vanmorgen in de huiskamer een fijne 13* was toen ik opstond - maar de verwarming dus wel aan was geslagen.... Zonde! En: ik zie toch met enige ongerustheid februari naderen, als ik een nieuw energiecontract nodig heb. 

Maar aan de andere kant: ik ben alleen maar bang voor financiële problemen, die héb ik niet, en zie ik ook niet echt in de nabije toekomst. Oude angsten! 

Dus: 13* bij afwezigheid it is, for now! En als het weer warmer / minder kou wordt, dan zien we wel weer!

Aftellen in grijs

Als deze tijd een kunstwerk zou zijn (en waarom zou déze tijd minder een kunstwerk zijn dan alle andere tijden?) zou ik het "Aftellen in grijs" noemen. 

Want écht licht en droog wordt het niet meer. (Tijdens mijn laatste wandelvakantie, in Cornwall destijds, noemden we dit weer hardnekkig "grondmist" - het regent niet, maar mán, wat wordt je er nat van!) Dus mijn optimistische plannetje om dit weekend drie wassen te draaien, elke dag één, mislukte grondig: de was van vrijdag hangt buiten berijpt te worden, te bevriezen, te ontdooien, en dan weer te bevriezen..... Uiteindelijk heb ik de boel maar naar binnen gehaald - met een béétje mazzel krijg ik dan zowel één kleding-was als één onderbroeken-en-lakens-was nog (een beetje) droog dit weekend. 

Ik ben de hele week al snipverkouden. Hoestbuien waar ze een straat verderop óók nog wakker van liggen, water dat in een klein stroompje constant uit mijn neus loopt... En dat in de drukste werkweek van het jaar, de laatste voorbereidingen voor Kerst, met afspraken met een aantal winkeliers en héél veel vrijwilligers. Niet zo handig gepland, om dan soort-van-ziek te zijn.... 

Maar goed, met hangen en wurgen, met naar kantoor gaan als dat echt nodig was, en weer naar huis als dat kon (voor zover het OV tenminste meewerkte, ik heb ook weer eindeloos op treinstations en busstations gehangen..) ging het nét. 

Gisteravond kwam ik mijn bed niet in, en vanmorgen er dus ook niet meer uit.... Ik tel af naar de heerlijke dagen tussen Kerst en Oud- en Nieuw, als ik NIET 's morgens vroeg uit bed en op pad hoef! Want ik probeerde nog wel een leuk lang weekendje weg te regelen, bijvoorbeeld rond volgend weekend - maar dat wordt hem niet meer: er is niets te vinden wat leuk en goedkoop genoeg is, en buiten dat: een weekend weg vergt meer activiteit dan ik nu nog op wil brengen. Want als ik dan weg ben (= naar zee!) dan wil ik er ook op uit, fietsen en wandelen: ik ga niet "duur" op reis om dagenlang alleen maar in een gehuurd huisje of hotelkamer te zitten - dat kan ik thuis ook!

O.k., Kerst en Kerstvakantie dus. Ik heb in de loop van jaren geleerd om het fijn te vinden om alleen thuis te zijn met Kerst. Heerlijk, mijn kerstboom opgetuigd, een grote stapel boeken eronder, waarop ik me dan al weken kan verheugen. Rust! Wat knutselplannetjes, véél mooie films... Aftellen: nog 8 werkdagen! (Maar dat moest ik écht wel even op de kalender aftellen: is het nou nog één werkweek, of twee werkweken tot Kerst? Chips!) Alleen bood ik ook nog zelf aan te werken met Kerst - Dus mijn vakantie begint op 23 december, maar wordt dan onderbroken op 26 december, én ik moet er (van  mezelf) voor die datum nog op uit voor een wat feestelijker Kerstoutfit dan mijn gebruikelijke (spijker)broek met trui of sweater. En dat waar ik anders mezelf een nieuwe pyjama of nieuw huispak cadeau had gedaan (even zielig doen hoor). Nee hoor, ik sta erachter om te werken met Kerst - andere jaren werd ik altijd vrij gehouden, moesten mijn collega's, die wél een gezin en ouders en schoonouders hebben, ervoor opdraaien. Ik doe graag ook een keer mijn portie van wat nodig is!

Goed, aftellen naar Kerst, naar het Kerstfeest. Én aftellen naar de zonnewende - over 10 dagen worden de dagen alweer langer, kunnen we uitzien naar het voorjaar. Daarover las ik bij Cellie een prachtig gedicht!

En vandaag? Wat opruimen, mijn leesboek voor de leesgroep van morgenavond lezen, de financiën van november afronden, nog wat dingen op Marktplaats zetten. (Maar waarschijnlijk komt daar weer allemaal NIETS van - te lui, te gammel, te veel zondag om me echt druk te maken!)

Ik ben rijk! (tenminste, dat dacht ik...)

Gisteren ging ik maar meteen op pad met mijn energiecadeaubon. Want hij is maar een maand geldig, en hij arriveerde zo'n 2 weken na dagtekening - dus ik weet niet hoe lang ik erover kan doen om hem in te wisselen.

Ik rekende mezelf al rijk: € 25,00 maar liefst, wat zou ik daarmee allemaal wel niet kunnen doen? Nou, ziet zo heel veel, zo bleek dus...

Ik ging langs de Praxis, hier vlakbij. Ik had, om te beginnen, drie lampen op mijn lijstje staan: één voor mijn keldertje: dan hoef ik niet meer telkens op zoek naar een zaklamp. En één voor de trap en overloop: daarvoor zoek ik een flink sterke lamp, die én de overloop boven, én de trap voldoende licht geeft. En één voor de lamp boven de tafel in de huiskamer: daar zit nog een "ouderwetse" spaarlamp in, terwijl ik die lamp best vaak aan heb, bij het ontbijten, als ik 's avond nog even zit te werken, of als ik met bezoek aan tafel zit. Totale kosten voor drie lampen, ook met een van de lampen afgeprijsd (je bent consuminderaar of niet😉): € 21,27. 

Ik begreep weer waarom ik op sommige punten in huis nog steeds geen led-lampen had: wat zijn die dingen toch DUUR!!! (Even los van het feit dat ik niet graag dingen vervang die nog functioneren).  Ik heb nu nog geld over voor ongeveer één lamp, maar ik denk dat dan alle lichtpunten in huis wel zo energiezuinig mogelijk zijn.

Alleen voel ik me écht hoogbejaard, als ik in zo'n winkel sta: ze verkopen lampen van zoveel lumen. Ik kan die term "lumen" nog wel duiden vanuit mijn gymnasiumtijd - maar hoe sterk ZIJN die lampen in hemelsnaam? 4 Lumen staat dan gelijk aan 40 watt - maar is dat dan 40 watt in "normale (gloei-)lampen"? Of 40 watt in spaarlampen? Dat maakt nogal wat uit! Ik heb er een lijstje van in mijn telefoon - maar mijn mobiele telefoon is écht niet zo mobiel dat hij altijd mee mag als ik boodschappen doe...

Soms vraag ik me af: als ik nu, met mijn relatief "jonge" leeftijd, de wereld soms al zo slecht snap - hoe moet dat dan wel niet zijn voor de mensen die écht oud zijn, en / of niet zo slim als ikke?