Uitje, en: Ik kan het niet laten

Vanmiddag ben ik er weer eens écht op uit geweest! En dat was zó lekker!!

Ik moest echt langs mijn hoorapparatenman. Want zonder ben ik zó gehandicapt! Dus: met de bus, bijna 2 kilometer, 5 haltes, 2 bussen, 1 uur reistijd. Mmm.... Maar goed, mijn apparaten doen het weer, dat was 1. 

Ik had bedacht: als ik toch die reis onderneem kan ik ook eindelijk weer eens naar de bibliotheek, want daar was ik sinds begin mei niet meer geweest. Zo lekker, wat boeken uit de kast pakken, doorbladeren, met uitzicht op het plein / de parkeerplaats. Niets mee naar huis genomen, behalve een paar oude Ariadnes uit de weggeefkast. Ik heb nog meer dan genoeg te lezen thuis!

Ik had erg veel zin in een "lekker luchtje". Een nieuwe doucheschuim? Maar hoewel ik erg geniet van lekkere luchtjes kon ik het nog steeds niet over mjn hart verkrijgen om € 8 of € 9 uit te geven voor één fles doucheschuim. En dát waren de luchtjes die ik echt lekker vond... (Ik bedacht te laat dat de Kruidvat vanavond "extragoedkoopavond" had - ik was net een paar uur te vroeg.) Maar: ik wilde minderen met plastic, dus zeep in plaats van flessen doucheschuim. En: ik héb nog zoveel!

Supermarkt. Krijsende kinderen - die had ik niet gemist de laatste maanden! 

Ik had wel lol in mijn boodschappen:  

Een blikje fris. Ik kan niets drinken, maar wel mijn mond spoelen - en dan zijn frisdrank, of tuinkruiden in het water, of siroop, een fijne afwisseling op "gewoon water". Maar natuurlijk was de frisdrank het allergoedkoopste eigen merk!
En: secondelijm. Ik wéét dat ik ergens een bakje heb met alle lijm, maar ben dat bakje al maanden kwijt. Nu eindelijk maar eens nieuwe gekocht - waarschijnlijk vind ik dus later deze week het bakje weer terug. Tip: secondelijm is bij de Plus spotgoedkoop, € 1,99 voor drie kleine tubetjes! Leuk, nu kan ik een projectje aanpakken wat al een tijdje in mijn hoofd zit.

Ik vind het wel gek. De kans is groot dat ik genoeg vermogen heb om het de rest van mijn leven mee uit te zingen, zeker als ik ook nog een WIA-uitkering o.i.d. krijg straks. Maar ik kan het niet echt laten om zuinig te zijn!

Genoeg gedaan voor vandaag - nu ben ik moe. En ga dus (weer eens) languit op de bank!

Blijven proberen....

 

Pinksteren 2024

Ik ben wat gammel, maar niet ziek genoeg om niets te doen. En ik moet de rommel in mijn huis binnen de perken houden, maar omdat ik zonder hulp zit valt dat weer niet mee...

Goede daad: die grote stapel kranten (in de hoek, op de krantenbak, en op het tafeltje, en...) opruimen - kranten komen bij mij altijd op een grote stapel terecht, omdat ik ze nog niet heb gelezen, of nog niet goed genoeg heb gelezen. OEPS! Meer mensen last van?

Dus ik lees nu de kranten van mei / juni 2022, ECHT waar😬! Treurig toch? Wat er bijzonder aan is: je realiseert je weer eens hoe betrekkelijk al dat nieuws is - ik zie geregeld dingen waarbij ik vaststel: O ja, daarover maakten we ons TOEN, lang geleden, druk. 

Maar ik kom ook iets tegen wat ik behoorlijk schrijnend vind. In de krant van zaterdag 4 juni, Pinksteren 2022. Een haiku, van de hand van Henrie Ensink uit Emmen:

Geen regen van staal

maar storm van gerechtigheid

een bries van vrede. 

Zo moge het zijn! 

(Toen geschreven na 100 dagen oorlog in Europa, in Oekraïne. Nu is er op NOG meer plaatsen oorlog. Meer, in plaats van minder. Het maakte me verdrietig...).

Oh, wat een lekker toggie!

Het wordt saai hoor. Maar ik had gisteren weer ZO'N lekker tochie!!

Ik ben druk - zo voelt het tenminste. Ik ervaar de luxe van VEEL mensen die contact met me willen, die me willen steunen. Maar mijn energie is HEEL beperkt. Dus: hoe doen we dat??

Zaterdag startte de dag raar op: nog in mijn pon, de koffie nog niet op, de krant nog niet gelezen (maar al wel bezorgd!!), belde buurvrouw, G., vanuit de andere kant van het land. Er was even paniek. Kon ik het rechtzetten? Ja hoor, aankleden, mijn koffie in de wacht, even twee huizen verder lopen, half uurtje "werk" - en dat is ook weer geregeld. Ik vind het ZO fijn dat ik nog van betekenis kan zijn - ook al ben ik dan ziek en krukkig!

Maar ik vind het niet fijn opstarten, als ik vóór de koffie al in actie moet komen....

Toen ik 's middags op het punt stond om de deur uit te gaan voor een cadeautje voor vriendin M., naar de plantenmarkt, en mogelijk nog een stukje omfietsen - belde D. Nee, NU. even. niet! En dat "mocht" gelukkig ook.... Ik ga zo proberen of ik haar terug kan bellen - want zaterdag ontbrak de energie, en zondag was zij niet thuis (en had ik geen zin om iemand te spreken). 

Zaterdag slaagde ik voor M., slaagde ik niet op de palntenmarkt, en ging na een paar uur gewoon terug naar huis. Genoeg geweest!

Gisteren ging ik alleen naar de kerk (de dominee was een beetje langdradig, dus het werd laat...). Daarna naar huis. Vriendin C. wilde een afspraak - maar dat hield ik af, in ieder geval voor dit weekend. En dat was - achteraf - ook gewoon goed... Het was heerlijk stralend weer. Dus laat in de middag - na een paar uur languit op de bank - stapte ik alsnog op de fiets. Elk jaar bezoek ik met Pasen het graf van mijn Lief. Maar vorig jaar was ik daarvoor te ziek. En dit jaar kwam het er nog niet van. Nu wel. Even (op zondag...) bloemen gekocht. En toen op pad, twee dorpen verderop. Fles water mee, wat te lezen, voor als ik daar zin in zou krijgen onderweg. 

Bijzonder hoor, ik kom toch al 38 jaar op die plek - maar nu ontdekte ik een prachtighe route terug. Langs de rivier, over landweggetjes. Door parken en bossen. Het was niet ver - voor mijn doen tenminste - maar WAT een fantastische tocht was dat! En dat op "loop" (fiets-)afstand van huis!!

Pasen?

Ik vind het maar een rare Pasen dit jaar! 

We hebben een vroege Pasen, niet echt mooi weer. Pasen is over het algemeen te vroeg om er een weekend op uit te gaan met fiets en tentje, maar dit soort lange(re) weekenden lenen zich daar natuurlijk bij uitstek voor.

Maar Pasen - ik vier écht Pasen, heb niet zoveel met de Paashaas en aanverwante artikelen. Toeleven naar het lijden, het lijden uithouden? Opstanding?? Ik heb soms het gevoel dat ik het laatste jaar niet anders doe dan het uithouden... 

Mijn Lief kon altijd zó vanuit zijn tenen Pasen vieren, dat ik een fietstocht langs zijn graf écht Pasen vind. Even bloemen brengen - "Wat zoek je de Levende bij de doden?". Maar vorig jaar Pasen was ik daarvoor te ziek. Dus ik mailde zijn ouders, na Pasen, dat het er dat jaar niet inzat. En dit jaar? Ik kon me er nog niet toe zetten. Ook omdat ik dan eigenlijk vind dat ik ook bij zijn ouders op de thee moet, en ze moet vertellen dat ik ziek ben - maar ik vind het lastig om mensen (en zeker mensen die zo op leeftijd zijn) dat verdrietige bericht te brengen. Gisteren op bezoek bij mijn buurvrouw van 86 was al genoeg....

Gisteravond was ik wel bij een soort "concertante kerkdienst", met de uitvoering van het Osteroratorium van Bach. Prachtige muziek (al vind ik het altijd wat lastig om dergelijke muziek als "kerkdienst" te beleven)! Ook fijn om wat bekenden te spreken. Maar lastig blijft het! 

Ik heb een beetje de neiging om weg te duiken, onder (of in) het bed, tot het over is. Maar ik probeer de discipline op te brengen om mezelf het huis uit te slepen, mensen op zoeken. Mijn verhaal kunnen doen, wat afleiding zoeken. En het doet me OOK heel erg goed om te merken dat er ZOVEEL mensen zijn voor wie het ertoe doet hoe het met mij gaat....

Nog één dagje pauze, morgen weer verder contact met het ziekenhuis en (een beetje)  werken....

Lijst

Ik zou deze post ook "bangalijst" kunnen noemen, maar ik ben bang voor verkeerde associaties / rare zoekresultaten, etc....

Onderstaand knipsel slingerde nog rond op mijn bureau / eettafel. Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen!

Uit het Utrechtse sufferdje DUIC / De Utrechtse Internet Courant. Ik hoop dat het te lezen is?!

Ik wil dit juist vandaag - Goede Vrijdag - hier plaatsen, omdat dit OOK gaat over kwetsbare lichamelijkheid. Over misbruik van lichamelijk leven, over iets "vies" en lelijk maken wat leuk en mooi KAN zijn....

En, omdat boosheid en pijn ook humor nodig hebben, een stukje wat ik tegenkwam op website De Speld: Klik.

Landelijke compostdag

... Dat had ik hier natuurlijk eerder willen / moeten melden, maar vandaag is het 

Landelijke compostdag!

Pas in de afgelopen week werd duidelijk dat ook mijn woongemeente mee doet. 

Ik fietste net naar mijn afvalscheidingsstation - op bijna 3 kilometer heen, en bijna 3 kilometer terug. Gaat best, zakken met aarde en / of compost vervoeren op de fiets - zo leert de ervaring! 

Op de heenweg straalde de zon - ik ging in vest  - want mijn winterjas is eigenlijk vaak al te warm, zeker als ik me inspan met veel bagage op de fiets - en met mijn zonnebril op. 

 

Op de terugweg, toen ik even stilhield bij de weggeefkast, begon het ineens zwaar te hagelen. WAUW! En Sh*T! Ik hing net mijn was buiten op, lekker in de straffe wind... 

Maar goed, dan ga ik even onderweg in "vakantiestandje": ook al bén ik bijna thuis, ik duik tegen een gevel aan, zoveel mogelijk uit de wind en de regen en hagel, en wacht tot het overgaat. 

Maart roert zijn staart....

Vasten

We zitten in de Vastentijd of Lijdenstijd - de aanloop naar Pasen - dit jaar op 31 maart en 1 april. Deze periode begint met Carnaval - het grote Feest vóórdat de tijd van soberheid, van vasten, ingaat - gevolgd door Aswoensdag. En eindigt met Palmpasen - Witte Donderdag - Goede Vrijdag - Paasnacht - Paasochtend (De Stille- of Goede Week) en Beloken Pasen, een week later (zo, dan hebben jullie de liturgische terminologie ook weer compleet😉!)

Vroeger werd er in Katholieke kring gevast. Wij protestanten hadden nog wel eens de neiging om het hele "lijden" over te slaan, en te eindigen met het Hoogfeest van Pasen - Opstanding, zonder dat er al te veel aandacht was besteed aan de marteling en de dood die eraan vooraf gingen.

Vasten. Vroeger - en nu nog wel - ging dat vooral over "geen alcohol", en over soberheid v.w.b. het niet eten van vlees. Mijn Lief had 40 jaar geleden altijd een heel schema in de keukenkast hangen, met "steeds minder", om op Goede Vrijdag helemaal niets meer te eten. 

Ik vind het wel fijn om een periode te minderen. De vanzelfsprekendheden los te laten. 

De laatste jaren doe ik dat vaak door geen alcohol te drinken - na "dry january", een korte periode in februari waarin ik wel iets mag, en dan weer de 40 dagen tot Pasen niets (over vanzelfsprekendheden loslaten: ik bedenk nu dus dat ik bést vanmiddag even langs mijn vroegere vrijwilligerswerk kan fietsen, maar dus NIET voor een pilsje....).

En: ik zie af van "schermen". In ieder geval op zondag - doordeweeks vind mijn werkgever dan niet zo leuk. Ik vind dat prettig - het is heel rustig, zo'n zondag zonder radio, internet, tv, geen lekkere recepten op kunnen zoeken - dus alleen bekende dingen koken - geen administratie kunnen doen, gauw even iets opzoeken of een fietstochtje uitzetten. RUST! Maar tegelijkertijd ook onrust: er kan wel heel veel niet, als je geen internet gebruikt - ZO afhankelijk zijn we dus, in heel korte tijd, geworden van "schermen"! 

De vanzelfsprekendheid van de dingen doorbreken - dat is voor mij vasten. En daar hebben we zo'n hele mooie afgebakende periode voor, tot 31 maart!

Ik ben zooo sociaal bezig!

Jongens, jongens, wat een week! 

Ik heb sinds deze week EINDELIJK het gevoel dat ik na twee uur werken niet meer helemaal afgenaggeld ben. Nog even de tuin in na het werk, een korte wandeling? Natuurlijk, doen we! Ik vond dat inmiddels ook wel hoog tijd, na vijf weken "oefenen"...

Gisteren had ik een afspraak met de vervangende praktijkondersteunster GGZ van de huisarts. Een fijn mens, deze gesprekken helpen me echt om alles uit te houden. Conclusie van dat gesprek: ik ben goed bezig, met verwerken van het ziek-zijn van het laatste jaar, met het opbouwen van werken, huishouden en het onderhouden van contacten. En rond die afspraak: een wandeling heen, een wandeling terug, en even wat boodschappen. Daarna een lang telefoongesprek met mijn "vroegere" leidinggevende - wat werkdingen doornemen, en bijpraten over hoe het gaat met mij, met hem.... Later in de middag belde D. nog - lid van mijn vroegere wandelclubje, van misschien wel 20 jaar geleden - die wilde weten hoe het met mij gaat (en dan zo'n koetjes-en-kalfjes-telefoongesprek over waar je boodschappen doet, over de gedeelde huisarts, wandelplannen, familie, etc.) LEUK!!!!!

En ook vandaag weer een drukke dag. Schoonmaakhulp H. zou komen (en dan is het altijd spannend of ze ook echt komt, en hoe laat dan). En ik had vanmorgen een afspraak voor een diabetescontrole. Op de fiets heen - poging om een "verspil-me-niet-tas" en een "brood-van-gisteren" bij de Lidl te kopen. Jammer, die waren er niet... Conclusie van de diabetescontrole: het gaat heeeel goed met mij!! Ik zou het nóg fijner vinden om nóg minder medicijnen te kunnen gaan gebruiken, maar nu zijn mijn waarden goed, met de pillen die ik slik, en soort-van-normaal eten. Dus daar was ik erg blij mee. 

In de huisartsenpraktijk liep ik langs de werkkamer van de logopediste - bij haar had ik een paar afspraken toen ik dit voorjaar de eerste klachten kreeg. De stoute schoenen aangetrokken, en haar uit haar koffiepauze gehaald. En dan doet het me ZO goed, dat ze me meteen herkent, haar koffiepauze wijdt aan bijpraten met mij. Ik blijf het bijzonder vinden, dat er zoveel mensen zijn voor wie het ertoe doet, dat het goed met mij gaat!

Naar huis, even een beetje "mutsen". Wat werkmails beantwoorden, wat stoffen. En weer door.

De laatste afspraak van vandaag: naar de bedrijfsarts. Zowaar een live-afspraak, op een kilometer of 5 van hier. Door de regen....

Zo lief, de receptioniste die me hartelijk uitlacht, als ik flink nat, met een bedruppelde regenbril binnenstap  - en me meteen een doos met tissues aangeeft. Da's een goeie, een gastvrije receptioniste!

En ook het gesprek met de bedrijfsarts ging goed. Conclusie van dit gesprek: we zijn goed bezig, ik en mijn werkgever. Maar ik moet oppassen dat ik niet te snel ga. (Maar dat wist ik wel - en volgens mij gaat dat ook wel goed...).Mijn werkgever pusht me niet - is zelfs wel eens te voorzichtig met mij naar mijn zin. En, ook belangrijk: een week na het bericht dat mijn inkomen flink zou dalen, bood mijn werkgever aan om mijn salaris vooralsnog 100% door te betalen, omdat ik de stress van een te laag inkomen écht kan missen. Hoe lief is dat? En vooral ook: hoeveel waardering spreekt er wel niet uit zo'n gebaar, voor mij, en voor mijn functioneren voor ik ziek werd? Het ontroerde me hevig!

Dus ik ben voor deze week wel sociaal genoeg geweest. Geen Valentijsdag-afspraken voor mij!

Dag!

Naar aanleiding van de reactie van mevrouw Niekje op mijn vorige blog ging ik toch maar eens kijken naar de dag - die Nutelladag, verzint ze dat nou zelf? (net als ik de Pizzadag zelf verzon - de Dag van de Pindakaas betaat volgens mij wél echt). 

Voor wie geen genoeg kan krijgen van gekke dagen: Fijne dag van - waarmee de gekte maar weer eens wordt bewezen - vind ik dan!

Vandaag was het voor mij de dag van de storm. Het waaide aardig, hier in het midden van het land! Omdat mijn hoofd erg vol zat heb ik weinig gewerkt- ik ben vanmorgen maar te voet naar de markt gegaan - 2 kilometer heen, 2 terug, met 3 kilo aardappels en nog wat andere boodschappen in mijn rugzak.... En soms even uithijgen, en bijna van mijn voeten worden geblazen.

Het is soms net het echte leven..... 

Wereldkankerdag

Vandaag is het Wereldkankerdag!

(Ik houd eigenlijk niet zo van al die bijzondere, rare dagen. Werelddierendag, Secretaressedag, Moeder- en Vaderdag, dag van de Verpleging, Pizzadag en Pindakaasdag - kunnen we gewoon zondag tot en met zaterdag aanhouden, met een incidentele feestdag ertussendoor? Vind ik al bijzonder genoeg!)

Maar goed, deze speciale dag om stil te staan bij kanker, dus. Dit jaar is het thema "Verder leven na kanker".  Deze hele week vliegen de onderzoeksresultaten over bijv. vermoeidheid en concentratieproblemen na kanker je om de oren. En er zijn verschillende activiteiten, overal. Zelf bezocht ik onlangs een voorlichtingsavond / reünie / voor en met heel veel mensen met mijn soort kanker, en hun naasten. Indrukwekkend en confronterend. Ik ben er een aantal dagen later nog van van slag. Misschien later daarover meer - misschien.

Ik blijf erbij dat ik kanker minstens even erg vind als andere, soms ook levensbedreigende ziektes. Wel vind ik de behandeling tegen kanker - volgens mij - veel zwaarder dan enige andere behandeling die ik ken / waar ik van gehoord heb. Even een illustratie voor hoe kanker alles op zijn kop zet / je hele perceptie / referentiekader beïnvloedt:

Van vriendin M. kreeg ik vrijdag dit glazen "ding" (toen nog zonder touwtje). Ik heb er even mee in mijn handen gezeten. Wat IS dit?? M. is niet echt iemand voor geintjes - WAAROM zou ze mij een raar glazen model van een inwendig orgaan geven?? Dat zou misschien iets voor mij zijn om aan iemand te geven, niet voor haar om aan mij te geven....? Het duurde lange tijd voor ik doorhad dat dit "ding" een glazen vogeltje is - draai je hoofd naar links.... 😏. 

Tja, ZO kantelt je wereldbeeld dus, als je ineens ziek wordt...

O.k., nog even een foto voor iedereen die ziek is, en wel een steuntje kan gebruiken: 

(Een deel van) Mijn verzameling engelen, op de foto gezet voordat ze na de kerstdagen weer in hun doos mochten.)

Voor al die engelen die we nodig hebben om mee op weg te gaan in moeilijke tijden, voor die engelen die de was ophangen of stofzuigen als je dat zelf niet kunt, of je spuugemmertje schoonpoetsen en je bed opmaken, zodat je weer ziek en wel in een fris bed kunt schuiven. 

1 januari 2024

Lieve lezers (Lezeressen, voornamelijk, denk ik!),

Ik wens jullie voor dit nieuwe jaar 

veel geluk, gezondheid, (te-)vrede(-nheid), en Alle Goeds.

Dat het jaar veel moois mag brengen! 

DANK! Voor het lezen van mijn schrijfsels, voor al jullie goede wensen in dit afgelopen jaar - wat ineens onverwacht voor mij een heel raar, bijzonder en deels ook vervelend jaar werd. Maar ik heb ook ineens heel veel goede dingen meegemaakt!

Ik broed nog op mijn eigen voornemens / wensen / verlangens voor dit jaar, maar in ieder geval mag ik langzaam het "gewone leven", inclusief betaald werk, weer op gaan pakken. Daar ben ik dankbaar voor!

Nog meer cadeautjes

In deze tijd van het jaar wil ik mezelf altijd "verwennen" met cadeautjes! Gek eigenlijk, de rest van het jaar heb ik daar veel minder last van....

Maar: ik ben dol op cadeautjes! Het hoeft niet duur te zijn, het hoeft niet nieuw te zijn - maar iets nieuws in huis, een blijkje dat iemand aan me denkt, of om mezelf iets te gunnen, ik houd daar wel van!

Wat kreeg ik deze maand, van anderen (en van mezelf)?

• Van mijn werkgever: een dertiende maand aan salaris (Dat is overigens altijd een stuk minder dan een maandsalaris). En mogelijk laat ik mijn niet-opgemaakte vrije dagen over 2023 nog uitbetalen - omdat ik me eind maart al ziek moest melden kon ik dit jaar nauwelijks vrije dagen opmaken...
• Een heerlijk kerstbrood, een doos superluxe bonbons en een fles wijn, én een lief persoonlijk kerstkaartje. Ik weet hoe vreselijk duur de bonbons zijn, maar dat proef ik er écht nooit helemaal aan af. En wijn drink ik niet, maar die flessen geef ik door aan een buur, of als bedankje als ik bijv. via Marktplaats iets gratis op mag halen;
• Vanwege mijn vrijwilligerswerk kreeg ik van mijn woongemeente twee witte wolvilten engeltjes. Best lief, en engeltjes geef ik ook altijd graag cadeau aan iemand die een steuntje kan gebruiken. Óf ik zet ze rond de kersttijd in huis neer - engelen herinneren me eraan dat we allemaal Boodschappers van de Eeuwige (= God) moeten en mogen zijn (voor wie dit gelooft - ik wel!). (Boodschapper van het Goede zijn - dat mag natuurlijk ook!);
• Van mijn vrijwilligerswerk zelf kreeg ik een pakketje met een fles limoensiroop - dat klinkt heerlijk! - een luxe reep chocolade  - die wás superlekker - en een pakje luxe thee. Ik heb al veel te veel thee, maar in het kader van meer thee drinken, minder koffie, en (nóg) minder alcohol - heel fijn! 
• Voor mezelf kocht ik een mooi horloge. Daar geniet ik elke dag van - het geeft de tijd aan (duh!) én ik vind het een mooi dagelijks sierraad). 
• Én een broodrooster - ik kan door de tumorschade en door de schade van de bestraling geen vers brood meer eten - en een nieuwe afvalbak - mijn oude, ooit gevonden bak, vertoonde steeds meer scheuren, dus een nieuwe was welkom. Ook kocht ik een nieuwe grillpan. Mijn oude was écht niet meer schoon te krijgen, én het handvat was losgeraakt, moest opnieuw bevestigd worden. Voor deze aankopen gebruikte ik de cadeaubon die we een paar jaar terug kregen van het vrijwilligerswerk. Wat mij betreft (maar volgens mij was het mijn eigen idee destijds😉) één van de betere cadeau-ideeën: een cadeaubon voor een keten(tje) van Kringloopwinkels!
• Ik heb nog een VVV-bon liggen, maar het is onduidelijk waar ik die uit kan geven. Dus dat ga ik harder proberen in de komende week. Mischien aan wat knutselspul, wat nieuwe wol? Ik zag gisteren een winkel waar hij volgens mij wél ingeleverd kan worden! 
• Ik kocht gisteren ook twee nieuwe truien voor mezelf: één paarse en één oranje! In de uitverkoop (natuurlijk). Maar kleding die niet te groot is is een zeer verantwoordde uitgave, al zeg ik het zelf. Voor nieuwe lange broeken moet ik nog twee weken wachten - ik dacht dat die nu minder duur zouden zijn, maar dat is pas later. Dus nu nog even in joggingbroeken rondlopen, en / of in mijn enige spijkerbroek-met-riem/sjaal/koord erom.
• Ook bestelde ik eindelijk een nieuwe koel-vrieskast. MIjn oude is zeker 11 jaar oud, waarschijnlijk (veel) ouder. Al heel lang zijn de handgrepen afgebroken, en sinds een paar jaar zijn de afsluitrubbers ook niet meer helemaal goed. Omdat hij veel ijs vormt brak er laatst een heel stuk uit een vrieslade - zo moeilijk was de la open te krijgen. Andere lades zijn al heel lang gerepareerd met ducttape (werkt geweldig!). Maar deze week komt er dus eindelijk een héle nieuwe - dat gaat vast veel energiekosten schelen, en ik kan weer volop volladen met afgeprijsd "eiwitspul" (vlees en vegedingen), meerdagenmaaltijden, toogoodtogo, en zo.... Blij mee!
• En tenslotte (Ik geloof dat ik er dan écht ben hoor...) kreeg ik van iemand via Marktplaats een stapeltje creatieve boeken. Waaronder "Allemaal rokjes" van Madame ZsaZsa. Dat stond al ZO lang op mijn verlanglijstje! (Eén van mijn goede voornemens is om nou eindelijk eens goed / beter te leren naaien, in plaats van alleen maar boeken het huis in te slepen om beter te leren naaien 😛).

Ik heb écht met geld "gesmeten" de laatste tijd - vanaf morgen gaan we weer beter opletten! 

Zo, en dan ga ik nu genieten van de laatste uren van 2023........

Eindejaarsellende

Ik geloof dat er sinds gisteren weer vuurwerk verkocht mag worden. Want het knallen begon al veel eerder, maar gisteren barstte het pas echt los. 

Ik ben er bang voor, en schrik me vaak een ongluk. Ook thuis nog, in mijn redelijk geisoleerde huis (met mijn oren die écht niet zo heel veel meer opvangen...).

Ik moest / wilde gisteren nog naar de andere kant van de stad - nog wat boodschappen doen, en eindelijk lange broeken kopen die NIET om me heen slingeren. Maar ik durfde niet. "Vroeger" was ik altijd bang dat mijn laatste restje gehoor beschadigd zou worden door een knal vlak bij mijn hoofd. Daar hoef ik nu niet zo bang meer voor te zijn - veel slechter kan niet meer - maar ik ben nogal bang voor brandwonden, vuurwerk wat ik mijn capuchon blijft hangen, etc. 

In het dorp D., een paar dorpen verderop, woedt een grote brand, waarvan men bang is dat die overslaat naar een vuurwerkopslag. Brr - daar moet je toch niet aan denken!

Van mij mag het algehele vuurwerkverbod er zo snel mogelijk komen, en dan ook graag handhaven. En niet, zoals gisteren op het Journaal, een (volwassen) man, die in het bijzijn van (een / zijn?) kind, doodleuk vertelde dat hij zich toch écht niet ging houden aan het afsteekverbod. ZO worden die ettertjes dus gemaakt!!

Ik hoop op veel regen en storm, na het middaguur (Dan ga ik er nog snel even door voor wat Oudejaarslekkers voor de rest van het weekend😏). 

Corona is niet weg

Ik lees op verschillende blogs nog een corona-waarschuwing, en ik wil toch ook nog maar een duit in het zakje doen:

Ik denk dat ik vorig weekend vooral heel veel last had van mijn coronavaccinatie - ik testte zelfs positief, met flinke koorts, een paar dagen lang - maar er IS nog steeds corona, onder gevaccineerden en niet-gevaccineerden. 

Vorige week hoorde ik zelfs van een vrouw die nog afgelopen najaar overleed aan corona - terwijl in mijn hoofd het absolute gevaar al best ver geweken was. Pas dus op: met jezelf, met de mensen met wie je mogelijk kerst viert. 

En ik denk aan S., die nu zonder haar Lief verder moet.....

Kerst

Voor mijn gevoel is Kerst al begonnen - maar het is natuurlijk pas de vierde Adventszondag. 

Kerst, dus... Ik vier het heerlijk in mijn eentje thuis. Vanmiddag wil ik naar een wake tegen de oorlog in Israël en de Palestijnse gebieden (en stiekem denk ik dan ook aan die ándere oorlog, in Oekraïne, en aan ál die andere oorlogen die nog steeds woeden). En ik denk dat ik dan morgenochtend naar de kerstochtendviering in de kerk ga - en dat moet het dan maar zijn dit jaar. 

Verder lekker rustig thuis. Ik heb het moeten leren: kerst alleen vieren. En nog steeds steekt het wel een beetje, zoals toen ik gistermorgen in mijn lijfblad Trouw las dat er "mensen na het kerstdiner alleen naar huis gaan". Duh! Ik heb niet eens een gezamelijk kerstdiner! Maaar dus ook niet de spanning, de moeilijke familieverhoudingen... Het slechtste voorbeeld vind ik nog steeds één van de eerste Kersten na het overlijden van mijn moeder, binnen komen in mijn ouderlijk huis, en daar horen dat we gaan vleesfonduen - ik at strikt vegetarisch, en dat WAS bekend.... O.k., ik kom steeds meer tot de conclusie: dit WAS een rare situatie, ik ZOU recht hebben gehad op meer respect voor de keuzes die ik maakte en maak...

Maar goed - ik heb ervoor gekozen om niet meer mee te doen met die ingewikkelde familie van mij. Ik leef zoals ik wil en goed vind, probeer mijn zelfrespect te bewaren, en dat betekent ook dat ik van sommige mensen afstand houd. 

Kerst is toch wel ánders dit jaar. Ik vier dat het Kerstkind wordt geboren, dat God mens wordt, deelneemt in ons menselijk, lichamelijk leven, letterlijk LIJDT aan mens zijn - én het viert, met feest en met goede wijn. En nu mijn eigen lichamelijk leven zo onder druk staat voelt dat "het Woord is mens geworden" toch anders, intensiever....

Ik wens jullie allemaal fijne / gezegende / Kerstdagen!

Sinterklaas

 

Ben benieuwd naar mijn cadeautjes vanavond......... (Maar ik ben bang dat Sinterklaas vandaag alweer mijn huisje voorbij gaat).

Zwarte - Groene - Paarse vrijdag

Tja, dat Amerikaans imperialisme heeft nu zelfs al postgevat in onze "feestdagen". Halloween wordt hier gevierd, Thanksgiving dan nog net niet (te religieus, denk ik), en "Black Friday". Maar tegelijkertijd gaan er steeds meer stemmen op om dat al te ver gaande consumentisme een halt toe te roepen.

Zo gingen verschillende winkels gewoon dicht op vrijdag, zoals Dille en Kamille - de werknemers in Nederland gingen naar buiten om te helpen bij het aanplanten van voedselbossen. Buitensportzaak Bever had een (extra) reparatieservice. En zo waren er nog wat leuke alternatieve invullingen. 

Ik merk dat ik een beetje onrustig word van alle overkill aan reclame in mijn mailboxen, en als ik een website bezoek. En van de mogelijkheid om noodzakelijke dingen aan te schaffen met flinke korting. Tja, waarom eigenlijk? Waarom zou ik me gek laten maken? Vriendin S. antwoordt atijd, als iemand haar weer eens opbelt met een aanbod voor energie "wat ze niet kan weigeren": "Nee  hoor, ik betaal graag wat het kost". Een meesterlijk antwoord, vind ik!

Maar ja, ik heb wél heel dringend een nieuwe koelvrieskast nodig - de mijne "lekt" kou, en daarmee energie. Maar vind maar eens een koelkast van 55 cm, liefst in wit, liefst met een goed energielabel, liefst nofrost - voor een betaalbare prijs. Niet te doen!

En mijn horloge staat al tijden stil. Ik vind 'm nog steeds heel mooi, én ik heb het idee dat hij nog wel repareerbaar moet zijn - maar niemand krijgt hem open. Een tijdje terug zag ik een mooi nieuw horloge - en met 20% korting bij juwelier Lucardi nog best betaalbaar ook. Maar via internet lukte het me niet om die korting te krijgen. En in de winkel werd me verteld dat de korting nou juist NIET gold voor dit merk, want dit merk doet nooit mee met kortingsacties. 20% korting op ALLES? Nee, niet op alles dus....

Dit weekend weer geprobeerd. Inmiddels heb ik mijn oog laten vallen op een veel mooier, veel duurder horloge. En ach, waarom niet? Ik ben het waard, toch? En het is een "sieraad" wat ik dagelijks draag! Weer, bij webshop Lucardi: 25 % korting op ALLES. * van een voetnoot erbij: korting wordt verrekend in het winkelmandje. Maar in het winkelmandje: GEEN korting! 

GRRRR! Ik begin een  hekel te krijgen aan deze winkel! En krijg de neiging om een klacht in te dienen bij het tv-programma Kassa, of zoiets....

Dus gisteren zocht ik op internet naar een horlogereparateur. En mocht het vandaag nog een keer droog worden, dan fiets ik daar langs. Toch eens kijken of mijn horloge - pas twee jaar oud, maar hij kreeg in het voorjaar van 2022 een íets te grote stortbui te verwerken - nog repareerbaar is. 

(En waarom dan Zwarte - Groene - Paarse Vrijdag? Groene vrijdag is de milieubewuste tegenhanger van Zwarte Vrijdag. Paars is gewoon één van mijn lieveringskleuren. En het doet me denken aan Paarse September - maar dat is weer een heel ander verhaal...).

S T E M !!!

Vandaag mogen (moeten) we weer gaan stemmen voor een nieuwe Tweede Kamer. Eindelijk een kans om een eind te maken aan het al veel te lang durende neoliberale beleid - beleid zonder visie, beleid vanuit pragmatisme, en niet vanuit een gezamelijk idee van waar het naartoe moet met de wereld. 

In het voorjaar van 2006 had Kerk in Actie - toen er in de Vastentijd verkiezingen waren - de leuze: "Kies bewust voor je naaste" - de koelkastmagneet hangt nog altijd in mijn keuken. Ik vind en vond het een meesterlijke oproep: Laten we stemmen voor partijen die álle inwoners van ons land, en alle wereldburgers, recht doen, partijen die ook zorg hebben om de klimaatverandering, die wereldvrede belangrijk vinden - ook al is dat een streven, en voorlopig (nog) geen realiteit....

Laten we stemmen voor partijen die zoveel mogelijk het SAMEN willen leven bevorderen, die proberen het populisme en de tegenstellingen te keren - partijen die streven naar een goede samenleving voor zoveel mogelijk mensen!

We mogen stemmen - DOE dat dan ook! 

Ik ben ZO benieuwd in wat voor politiek landschap we morgen wakker worden...... (Want nee, ik weet nu al dat ik het einde van de uitslagenavond op TV, om 1.00 uur morgenochtend, niet (meer) ga halen - die leeftijd heb ik gehad.....)

Hij komt, hij komt.....

 

Afbeelding van Pinterest.

Er zijn dagen dat ik WEL blij ben met mijn schoenmaat 43........

(Hoera, Sinterklaas is weer in het land! En NATUURLIJK geloof ik nog in Sinterklaas, in delen, in vewachting, in plezier maken een elkaar een beetje goedmoedig plagen...).