Koningsdag 2022

We hadden weer eens een "ouderwetse" Koningsdag, waar veel rommel van de ene zolder naar de andere ging, om volgend jaar weer op een kleedje te belanden (hè, hè, die "grap" wilde ik al lang eens maken...)...

Ik deed er niet aan mee. Mijn plan was om thuis wat te mutsen, en dan 's middags op boodschappen in een dorp verderop uit te gaan - fijne fietstocht, wat beweging, en meteen die dingen kopen die al HEEL LANG op mijn lijstje staan: nieuwe schoenen onder andere, en een nieuwe zilveren ketting (die ik vorige week brak doordat ik achter mijn fietsstuur bleef hangen...) en dan nog wat dingen. Maar dinsdagavond stond ineens mijn achterband plat. En om te voorkomen dat ik wéér ver van huis fietsenpech zou krijgen (dat zou al de derde keer dit jaar worden) bleef ik lekker bij huis. En ging ik vlak voor zessen nog even langs de super voor mijn boodschappen. Maar tot nog toe houdt mijn band het, lijkt het een ventielprobleempje te zijn geweest...

Dus ik had een heerlijke Koningsdag. Ik deed een forse afwas. Pompte mijn band op. Deed een kledingwas. Gooide alle rommel in de "werk"kamer aan de kant, en sloopte het oude boekenkastje. Trok onkruid uit, en zeefde de laatste compost van dit voorjaar - nu kom ik aan de nog onvoldoende verteerde delen, en mijn jaarlijkse "commensalen" gaan weer broeden in die hoek van de tuin, dus dan blijf ik er zoveel mogelijk weg. Ik hoop dat de buurtroofdieren de vogels laten leven!

Aan het eind van de dag lag ik moe maar zeer voldaan languit op de bank, met "ouderwets" zwarte voeten en heel veel tuin onder mijn vingernagels. En keek de film "De Luizenmoeder" - best een aardig tussendoortje, maar de serie was leuker.

En nu heb ik dan nog vrij tot en met zondag. Klussendagen. Maar ik moet nog wel een werk-stuk schrijven - dat zou af zijn voor 1 mei, maar ik ben afhankelijk van mijn collega voor de inlog. Dus ik hoop dat ik die krijg van hem - anders kan ik helemaal mijn belofte niet nakomen...

We worden oud!

Op dagen als deze voel ik me ZOOO oud! 

In een paar dagen tijd overleden er twee jeugd "helden". En o.k., ook de Belgische Arno Hintjens overleed, wat minder bekend in Nederland, maar ook hij maakte mooie liedjes...

Jan Rot, overleden 22 april 2022.

Arno Hintjens, overleden 23 april 2022.

Henny Vrienten, overleden 25 april 2022.

Al deze mannen maakten ook recenter nog muziek, maar dit zijn veelal de geluiden "uit mijn jeugd". 

De "Wij zijn er nog"-liedjes van Jan Rot kreeg ik elke keer op mijn telefoon te zien, sinds ik op zijn naam googelde. Mooi en melancholiek - en nu hoort hij er zelf bij, bij die galerij met mensen die er niet meer zijn.

Henny Vrienten - voor mijn generatie vooral van de band Doe Maar - tóch een beetje jeugdsentiment - ook al was mijn jongere zusje veel meer van de popmuziek dan ik - meezingen met alle liedjes, dat lukte en lukt nog wel.... Minder bekend is dat Vrienten ook kerkmuziek schreef: Ruimte waar het licht kan komen. Het schijnt heel mooi te zijn - het wordt toch eens tijd dat ik ook déze muziek beluister!

Elke dag succes!

Zondag nam ik van mijn fietsrondje wat boeken uit een buurtbibliotheek mee. NATUURLIJK😉! Want even onderweg de gelegenheid om te stoppen en op adem te komen. En ik houd (veel teveel...) van boeken....

Na even wikken en wegen nam ik een nummer van het tijdschrift Plus mee. Soms vind ik dat een leuk tijdschrift - maar hoewel ik TE vaak werd gebeld en aangeschreven om een abonnement te nemen voel ik me écht nog niet bij de doelgroep passen: ook nu weer, met het thema "fietsen": elektrische fietsen, fietsendragers voor op de auto, lange fietstochten voor senioren. En ZO seniora ben ik dan nog echt niet! (Of liever: voel ik me dan nog echt niet...). Daarnaast nam en las ik een boekje over 366 dagen succesvol leven. Maar dat is natuurlijk gewoon dom: ik WEET dat ik me daaraan flink ga ergeren, want zeg nou zelf: Geluk is een keuze, doe de mensen om je heen weg die je niet verder naar je doel brengen, steek geen geld, tijd en energie in dingen die je niets opleveren.... ZO wil ik helemaal niet leven!

Hoe "succesvol" ik dan wel was, deze Tweede Paasdag? Nou, ZEER! Want ik hing eindelijk twee haakjes op in de badkamer, om mijn altijd van zijn zuignappen vallende rekje aan op te hangen. EN ik zocht en vond een speciale plug voor een klusje op mijn werk. Ik bracht een énorme stapel oud papier weg. "Repareerde"(als in: even opnieuw opstarten) de camera  en scanner van mijn mobiele telefoon. Maakte afspraken met mijn hulp G. Gooide alles wat los in de tuin en de keuken lag (denk glazen potjes, roestige deksels bij die potjes, half afgemaakte vogelhuisjes en insectenhotels....) in één kratje. Ik plantte de zaailingen van de boomspinazie uit op handiger plekken dan waar ze te voorschijn kwamen. Ik zaaide bloementuintjes van de AH en van een bloemenzaadkaart die ik kreeg uit. En ik ruimde álle loslopende lege bloempotten uit de tuin in de schuur op. Verder kocht ik eindelijk een nieuwe (Marktplaatsnieuwe) boekenkast voor op de werkkamer - betaalbaar, en op 0,8 kilometer vanaf mijn huis - en regelde zelfs al vervoer hiervoor.

En tenslotte, het allerbelangrijkste: ik overleefde weer een dag, genoot van de zon, en van het rommelen rond het huis. Yeah, genieten, én iets voor anderen betekenen - DAT is mijn doel in het leven!

(Bijna) Pasen

16 april 2022: Het is vandaag Stille Zaterdag - de dag ná Goede vrijdag, vóór Pasen. Tot mijn verbazing zag ik dat gisteravond alle winkels en zelfde de bibliotheek "gewoon" op waren.... Waar is de tijd dat we de tijd namen om stil te staan bij dit soort feesten, bij de getijden van het jaar? Op Goeievraag (een vermakelijk platform, waar je ook voeling kunt houden met wat mensen die ik gewoonlijk niet tegenkom "normaal" vinden - bijv. dat alles altijd open is...) werd al de vraag gesteld waarom de winkels NIET open waren - er kon toch geld verdiend worden? O.k., als DAT is waarvoor je leeft?

18 april 2022: En nu is het inmiddels Pasen geworden - zelfs al Tweede Paasdag. Gisteren ging ik, volgens traditie, naar het graf van mijn Lief. Bloemen brengen - meer voor zijn inmiddels hoogbejaarde ouders, dan voor zijn botjes, natuurlijk. H. kon ZO vanuit zijn tenen Pasen vieren; ik probeer daar ook na al die jaren zonder hem een voorbeeld aan te nemen! 

En "normaal" is het een fijne fietstocht. Nu zag ik er tegenop: mijn energie is nog niet op het oude niveau - WAT als ik er ineens doorheen zit, met nog kilometers te gaan? Maar ik ging toch - ik weet dat dit gebaar voor H.'s ouders van grote betekenis is. En het was toch een goede fietstocht. Volgens de routeplanner zou het maar 11 kilometer zijn. Maar met mijn richtinggevoel werd het toch aanzienlijk meer... Maar hé, gewoon doorfietsen (en de stevige tegenwind kwam pas op de terugweg....), met een vest en (kruiden)water mee, en tussendoor zo af en toe een bankje, even zitten. Om 19.00 uur thuis - waar een pilsje met een zak chips en wat worst als "avondmaaltijd" dienden. Te moe om nog tot andere actie over te gaan. 

Vandaag zou ik naar een rommelmarkt kunnen (willen) gaan, maar ik bleef wat langer in bed liggen. Zo meteen mijn ontbijt beëindigen, uit mijn nachtpon, in mijn joggingbroek, uit mijn huis, de tuin in. Genoeg te doen! (En genoeg te lezen, én het is heerlijk tuinzitweer, nog niet te warm). 

Heerlijk, zo'n extra dagje weekend!

Blind date

Gisteravond had ik een blind date, en het was LEUK!

Ergens in januari, waarschijnlijk zocht ik op "gratis" in de buurt op Marktplaats, vond ik een advertentie van een vrouw van mijn leeftijd, redelijk in de buurt, die mensen zocht om mee uit eten te gaan. En ik houd erg van uit eten gaan, en in leuk gezelschap is dat nóg veel leuker! 

Maar in januari durfde ik nog niet. Daarna kreeg ik corona. Daarna kreeg zij corona. En gisteravond was het eindelijk zover! En LEUK dat het was! Ik heb heerlijk gegeten. Én het gezelschap was ook erg leuk - geen ongemakkelijke stiltes, we hadden een paar raakvlakken waar we gezellig over door konden praten. En ook mijn onbekendheid met de gebruiksaanwijzing van het voedsel zorgde voor hilariteit: Probeer maar eens soep met lange dikke noedels te eten, zonder vork of snijgereedschap, en de edamame-boontjes werden in de peul  opgediend (maar moesten dus aan tafel nog gedopt worden, zo bleek na heel veel boontjes)...

Na een paar uur fietste ik vol energie weer naar huis. LEUK, voor herhaling vatbaar! Wat is het toch boeiend om nieuwe mensen te leren kennen! 

En dan nu vandaag: gebruik die energie! Verpot je planten, zeef compost, loop even over de braderie, maak een plantenlijst - dan kun je binnenkort nieuwe tuinplanten gaan inslaan.

Het is vandaag ineens al Palmzondag - het begin van de Stille Week. In vorige jaren "vastte" ik in deze periode nog wel eens - de laatste keren door bv. op zondagen, 6 weken lang, geen "schermen" te gebruiken, dus geen radio, internet, mail, of tv - stilte. Dat deed ik dit jaar niet; ik vond het leven zonder beperkingen nu al zwaar genoeg. Ik denk er nog over om me in deze laatste week iets te ontzeggen. Het is een week om stil te staan bij het lijden, je extra bewust te zijn van het leed in de wereld. Maar: zijn we ons dat niet al extra bewust, net komend uit een pandemie, midden in, of (hier in Nederland) aan de rand van een oorlog? 

Belangrijke vraag: Hoe blijf ik enerzijds betrokken bij de wereld, en houd ik me anderzijds overeind? 

Het inflatiespook

WAUW! Tot nog toe dacht ik dat ik maar beperkt last had van de inflatie, maar DAT valt toch wel erg tegen...

Op mijn boodschappenlijstje stond al een tijdje een fles zonnebloemolie. Ik héb nog wel wat, maar je kunt het maar beter in huis hebben... De laatste weken, waar ik ook kwam: uitverkocht! Maar zaterdag was de voorraad in de Lidl dan toch weer aangevuld. Maar: 1 liter voor € 2,99??!!?? 

DAT vind ik toch écht een beetje te gek. Ik keek het na: in december 2020 betaalde ik €1,19 voor een liter... 

Maar ach, Ik rijd geen auto of brommer; ik heb zelf dus weinig last van gestegen brandstofkosten. En mijn gas- en elektra stond gelukkig voor drie jaar vast - hopen dat alles over een jaar weer wat meer genormaliseerd is. 

En het allerbelangrijkste: ik heb een huis, ons land is niet in oorlog, ik ben op dit moment redelijk veilig, EN ik kan verwarming en eten (nog) betalen. Niet dat het op het randje zit hoor, ik ben zó rijk dat ik nog steeds geld weg kan geven, en wat kan sparen. 

Dussss - waar ZEUR ik over?

Kringloopgeluk!

Ik voel me nog steeds wat opgesloten - ik BEN ook nog steeds wat opgesloten. Want nog steeds benauwd, dus zomaar even op de fiets stappen naar ergens, dat zit er nog niet in...

Donderdag zou ik op kantoor gaan werken, misschien een paar uur, maar toen ik 's morgens met de sneeuw op de ramen keek of de trein het wel deed zag ik dat onze wijk ALWEER zonder bus zat: "Laden en lossen", dus een uur of twee lang GEEN OV in de wijk! NOU JA! Een beetje het zuur krijg ik daar wel van, dat gebeurt ZO VAAK dat het niet leuk meer is. En anders loop of fiets ik wel "even" naar de bushalte, maar dat zag ik nu niet zo zitten. Dus maar thuis gewerkt, een paar uur lang - en toen braaf even gaan slapen en bankhangen: ZO bouw je dus (veel te langzaam) weer conditie op. Maar de ongein duurt me nu wel lang genoeg: drie weken al sinds mijn positieve coronatest....

Gisteren MOEST ik er door: boodschappen doen en iets uitprinten. Na drie weken AH-boodschappen wilde ik wel weer eens naar de Lidl. En ook de bibliotheek is daar, dus moed verzamelen en gaan. Dat lukte. Later in de middag, nadat ik eerst als rechtgeaarde bejaarde even had gerust, nog naar de Kwantum. Daar lagen wat rollen behang op mij te wachten: EINDELIJK heb ik behang gekocht voor mijn gang; nu nog hulp zien te regelen - maar hulp vragen, ik VIND dat wat! Toen ik daar toch in de buurt was dook ik nog even de kringloopwinkel in. Ik had nog een uurtje, en zoek nog wat dingen - waaronder een halve liter theemok. Die vond ik niet, maar wel déze vondsten:

Van links naar rechts, achter naar voren: klein vaasje (voor bijv. 1 bloem),
model "keitje", onduidelijk ding,
plastic lichtgewicht mes. musjes voor in de tuin. 

... En dat "onduidelijke ding" dan? Dat is een opvouwbaar mokje.

Ik wil eigenlijk altijd mijn eigen servies e.d. bij me hebben op tochten, zodat ik geen weggooiplastic hoef te gebruiken. Van de koop van het mes heb ik wel wat spijt: mijn campingbestek ligt altijd klaar om mee te nemen, dus een extra mes, hoe lichtgewicht ook, is waarschijnlijk overbodig. Maar ach, ik was in totaal € 2,50 kwijt, en ik steunde deze kringloopwinkel, dat is ook wat waard...

En daarna haastte ik me naar huis. Maar jammer genoeg kwam mijn afspraak van 16.00 uur niet opdagen!