Lief!

Wat was ik blij toen hier eind van de morgen de hemel dicht trok, en er een énorme bui naar beneden kwam! Ik heb mijn kamerplanten buiten gezet, en ben er in mijn klusplunje heerlijk bij gaan staan. Nat worden? Dat droogt wel weer! Wat een verademing na een hele week temperaturen van 25 - 32 graden!

Alleen merkte ik na de afkoeling (= relatief, het is nu om 19.00 uur nog steeds over de 24 graden...) hoe moe ik was. Tijd dus voor iets wat op een rustdag lijkt.

Ik heb wat spullen ingepakt, wat spullen naar de kringloop gebracht, en een plant die ik kwijt wilde naar mensen van wie ik dacht dat die hem wel zouden waarderen, en die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

Ik ben vanmiddag alleen even langs het nieuwe huis gefietst om een emmer verf en wat vers gekochte schoonmaakartikelen naar binnen te schuiven, en om mezelf - als ik er dan toch was - toch even vol te gieten met vocht.

De postbode die ik bij de voordeur trof bracht al echte post - terwijl ik daar nog niet woon, en er nog alleen dingen van de Woningbouwvereniging in de brievenbus krijg. Hij gaf me een echte, lieve zelfgemaakte kaart uit het Brabantse land...

Moest ik alleen mijn nieuwe postbode uit zien te leggen dat het niets met hém te maken had, dat ik even volschoot.....

Dank je wel, Marlien!

Vakantie

't Is net vakantie, hoor, dit:

Ik word op onmogelijke tijdstippen wakker om weer verder te gaan, ik drink tussendoor "campingkoffie"(gasbrandertje staat in het nieuwe huis en maakt op zijn tijd oploskoffie) - en vind het nog lekker ook, ik eet op de raarste tijden en plaatsen  - gisteren op een bankje in het park, vanwege de warmte uit mijn nieuwe huis gevlucht, op weg naar de winkels voor vloeren.
Ik rijd met een afgeladen fiets heen en weer, mijn lijf is een lichtelijk overbelast, ik vraag me geregeld af waarom ik dit ook alweer doe...

En ik geef bakken met geld uit - o.k., dat doe ik in de vakantie dan weer niet.....

Al die lastige beslissingen kosten me telkens 20 jaar van mijn leven. Wat doe ik op de muren - en vind ik dat over 10 - 20 jaar nog mooi? En hoe kríjg ik het op die muren - ik heb nog nooit zelfstandig behangen? Wát leg ik op de vloer? Lastige, dure, vérstrekkende  beslissingen, die allemaal in een paar dagen genomen moeten worden... Dít zijn dus de dagen dat ik me wel een beetje alleen voel: een lieve vriendin denkt mee over kleuren, een andere lieve vriendin mailt tips met winkels, leghulp, prijzen. Maar dan moet je toch zelf alle beslissingen nemen (en ik zou natuurlijk ook niet wíllen dat iemand anders die beslissingen voor mij nam, dat dan weer niet...).

Wat ik gisteren wel merkte: ik hikte erg aan tegen het uitkiezen van vloeren, maar uiteindelijk hebben de meeste winkeliers gewoon lol in hun werk, ze willen hun werk goed doen, deskundig advies geven en hulp bieden waar nodig. En natuurlijk willen ze ook graag geld aan je verdienen - dus er kan best een kopje thee af, als ze een offerte maken. Gistermiddag liep ik - in de snikhitte - over een terrein met héél véél meubelwinkels, wilde eigenlijk al bij de eerste de beste winkel de vloer voor de bovenverdieping bestellen - zocht gelukkig nog even verder - en vond een vloer: meer naar mijn zin, én goedkoper. Jammer voor degene die in de eerste winkel zo uitgebreid werk maakte van de offerte - maar ik was blij dat ik nog even verder had gezocht. Straks toch nog even verder zoeken naar laminaat voor de benedenverdieping -  ik heb een offerte uitstaan voor een mooie, maar erg dure vloer voor de huiskamer, maar kan het misschien goedkoper, en even mooi / nog mooier?

Zo dadelijk nog even een uurtje verven, voor de hitte uit, en dan maar weer langs de meubelwinkels.

(Stiekem vind ik al die meubelwinkels best leuk, vind ik het ook wel leuk om te bedenken wat ik zou willen kopen - maar NIET bij 32 graden Celsius, en pffff - ik ben NIET goed in beslissingen nemen over zoveel geld!)

Need I say more?

Woordloze woensdag (maar dan op donderdag):

 

 

 

 

Sleutels oude huis   -   sleutels nieuwe huis.

Plus een verhuisschrift.

 

O.k., ik ben regelnicht van professie - dus zo'n verhuizinkje - dat moet ik kunnen regelen......................

En dit wil ik boven de bank....

Le Jour se Leve

Pinterest is toch wel erg rustgevend, dezer dagen... Ik zoek nog de poster die ik ooit op het www vond, volgens mij in zwart-wit, van de Damse Vaart, het kanaal  van Sluis naar Brugge, langs Damme. Daar is het zó mooi fietsen!

Buikpijn

Het lijkt nu echt te gaan gebeuren: ik heb een woning aangeboden gekregen! En nu eens geen verkrotte woning in een hele verre uithoek van mijn woonplaats, maar een huis in een uithoek waar ik best zou willen wonen (al ga ik 's winters ongetwijfeld mopperen op de fietsafstand tot het station), een aardig huis, met maar liefst TWEE tuinen (tuintjes...), een slaap- en een werk- / hobby- / logeerkamer, met in allebei een grote ingebouwde kast.
Alleen die huur: vér boven wat ik redelijk vind, met mijn inkomen. Maar blijkbaar kost wonen hier nou eenmaal zoveel, en ik wil graag een "eengezinswoning" (al vind ik die term vreselijk - mogen daar alleen maar gezinnen wonen dan?) met tuin, en ik wil toch wel graag in deze plaats blijven wonen, en niet in een klein dorp zonder OV.

Maar nu loop ik dus al een paar dagen rond met buikpijn en hoofdpijn, en de kriebels. Ik weet dat ik de huur op kan brengen, zolang ik niet ziek word of mijn baan kwijtraak, en indien wel: dan komt er wel een oplossing. Maar pffff, wat een verplichting ga je aan! En: werkelijk alles in het huis zal geschilderd en behangen moeten worden - ik schat in: inrichting van rond 1980 - en ik krijg al de kriebels als ik in het huis rondloop, en stof hap. HOE ga ik dat doen? En ook dat zal wel goedkomen. Maar vertrouwen is niet mijn sterkste kant, blijkt wel weer.

Maar: er staan bosaardbeitjes in de voortuin, ik ga een paar bomen uitrukken en stokrozen zaaien, en aan de andere kant van de gevel: een klimroos, en kruisbessen. En achter wil ik een vijvertje (doet eindelijk dat wasmachineglas dienst), met aan de grond gelopen piratenboot.....

Dusse, volgens mij heb ik een al beslissing genomen. Toch?

Wat is een mens zonder PC tegenwoordig?

Nou ja, nog steeds een mens, dat wel, maar toch wel stevig gehandicapt!

Ik ben in ieder geval heel blij dat ik inmiddels weer op mijn pc berichtjes kan tikken en dingen  kan opzoeken - ben ik tenminste weer een compleet mens............................................................................

Ik heb dus net een aantal recepten die nog op mijn bureau rondslingerden toegevoegd aan mijn kookblog (zie rechts). Nu wacht de plicht: na het douchen een agenda opmaken voor onze vergadering van  overmorgen; de smoes "Computer doet het niet" is helaas uitgewerkt...