Nog een keer naar de kroeg?

Vanavond weer een persconferentie. 

HOERA! WEG met de anderhalve meter! 

Ik wil een knuffel!!!! 

(Alhoewel ik dat misschien nog niet eens durf, na al die tijd, met nog steeds aanwezige risico's).

Wel moet je een coronapas hebben om de kroeg in te mogen, of een terras op, de bioscoop in of het theater. En hoewel ik me een paar maanden terug met veel vreugde heb laten vaccineren - ter bescherming van mezelf, mijn medereizigers in het OV, de mensen met en voor wie ik werk, mijn buren en vriendinnen, vind ik dat toch wel ver gaan. Ik geloof niet dat ik bereid ben om digitaal, in een app (en wie hebben daar toegang toe, wie kunnen bij mijn gegevens, en wie is bereid om die gegevens door te verkopen / te hacken voor eigen gewin?)

Dus ik ga de komende dagen nog maar één laatste keer naar de kroeg of een terras pakken - en daarna niet meer, tot we terug gaan naar "het oude normaal"...

Theater: de Vaginamonologen

Afgelopen maandag was ik met vriendin G. naar het theater. Altijd bijzonder, een goed stuk zien, in een mooi theater, in goed gezelschap!

Het stuk speelde in het (nieuwe) De La Mar theater (geopend eind 2010) in Amsterdam. Wat een prachtig theater! Ik houd niet zo van dat megalomane van Joop van den Ende, maar dit was toch wel bijzonder. Voorafgaand aan de voorstelling genoten we van theaterfoto's van (vooral) Erwin Olaf - alleen al de moeite van een bezoek waard!

We zagen de voorstelling De Vaginamonologen - als "oude feministe" zag ik al ooit De Gesluierde Monologen (in het buurthuis, over de sekualiteit van islamitische vrouwen - naar een idee van Adelheid Roosen), en - samen met een paar andere middelbare mevrouwen uit mijn leesgroep - De Hormonologen, over vrouwen in de overgang. Maar tot mijn schande had ik déze voorstelling 10 jaar geleden nog niet gezien. En het was mooi, boeiend & leuk! Ik ga nog op zoek naar een boek met de teksten - want met die rottige oren van mij versta ik dus (zelfs met mijn ringleiding-standje op hoorapparaat) niet alles meer in het theater, maar nog wel genoeg om verrast en ontroerd te raken...

Wat (onder andere) bleef hangen: een stukje over alle mogelijke "kreuntjes" om mee klaar te komen - ik vrees dat dat de volgende keer als ik gezellig aan het vrijen ben, zorgt voor de slappe lach - en er zijn maar weinig mannen die dát kunnen waarderen.... ;-)

En wat ook leuk was: Kim Soepnel op Contrabas! Voor mijn oren (zie boven) niet zo geslaagd - maar ik vind haar ("los", dus niet door een theatertekst heen) zó leuk! Klik hier voor haar nummer "Lekker fietsen".