Ik ben een paar weken vrij, en drink dus thuis wat meer koffie dan anders. Lekker hoor, 's morgens (bij daglicht!) ontbijten met twee mokken koffie en een paar boterhamen, met uitzicht op de tuin.
Maar ik was bijna door mijn koffie heen. Via Voordeelmuis zocht ik naar een koffieaanbieding, en YES! De Plus had het huismerk koffie in de aanbieding. Bij 3 pakken, een derde korting. Ik vind de Pluskoffie lekker, én ik spaar de koopzegels bij deze supermarkt - dat gaat niet hard, maar alle beetjes helpen.
Ik wilde 6 pakken halen - even een voorraad tot de volgende aanbieding - en mijn keldertje is groot genoeg om voorraden te bewaren. Maar jammer genoeg waren de pakken op - dus ik wilde al een reclamecheque halen: die heeft de AH, maar de Plus heeft ze dus ook, kwam ik laatst achter. Met een reclamecheque haal je in de week NA een aanbieding, de artikelen nog voor de prijs van de aanbieding.
Maar dat was niet nodig: er bleken nog voordeelverpakkingen te liggen, met 2 pakken (weliswaar in een extra plasticje - maar daar keek ik even overheen...).
Normale kosten per pak 500 gram: € 3,89.
In dubbelverpakking per pak: € 3,695.
Met de extra korting, per 500 gram: € 2,46.
Kijk, dát vind ik nou leuk boodschappen doen!
zondag 23 december 2018
donderdag 20 december 2018
zondag 9 december 2018
Oud en nieuw
Vandaag plukte ik de allerlaatste frambozen van dit jaar. Tussen de stortbuien door even naar buiten, snoeischaar mee, de kale wapperende sprieten van de frambozenstruik snoeien. Omdat ik maar een kleine GFT-container heb moet ik alles gefaseerd afvoeren.... Afgelopen week snoeide ik al - op een avond, in het donker - de Japanse Wijnbes.
Op de kalender streep ik, als een kind, de laatste (werk)dagen van dit jaar af. 20 December is mijn eerste vakantiedag, nog 7 dagen werken en dan is het gedaan voor 2018! Vorig weekend klapte ik mijn kerstboom al uit, ballen, lichtjes en engelen erin, stapel boeken eronder: laat die Kerst maar komen!
Ik ben MOE, mijn gewone eindejaarsmoeheid. Ik slaap slecht, lig bij voorkeur 's nachts te denken aan het werk dat nog gedaan moet worden ;-). Ach, ik moet gewoon mijn melatoninepilletjes weer opgraven, dat helpt altijd wel (een beetje). En NIET te lang lezen, geen laptop op mijn buik om 's avonds laat nog te surfen, niet te lang tv kijken. Als ik eenmaal vakantie heb kan ik bijkomen van de drukte van de laatste 4 maanden. Zo gaat het immers altijd.
En inmiddels ligt mijn nieuwe agenda alweer klaar, gisteren vond ik een héle leuke wc-kalender (en bezocht ik zo'n beetje alle kantoorboekhandels in de stad op zoek naar deze Vlaamse krant), en maak ik vage plannen voor komend jaar, en voor de komende vakantie.
Lijstjes! Ik ben er dol op! Wat erop staat? Ik denk in ieder geval: sokken leren breien! En verder wat huishoudelijks: keukenkastjes uitsoppen en zo. Niet leuk, wel noodzakelijk. En wat er wél leuk aan is: opruimen, ontrommelen, eindelijk weer eens in één greep dingen terug kunnen vinden... Verder natuurlijk veel lezen, zo af en toe een wandelingetje naar de supermarkt voor iets lekkers, en naar de bibliotheek voor een nieuwe stapel boeken. Nog 7 werkdagen.....
Op de kalender streep ik, als een kind, de laatste (werk)dagen van dit jaar af. 20 December is mijn eerste vakantiedag, nog 7 dagen werken en dan is het gedaan voor 2018! Vorig weekend klapte ik mijn kerstboom al uit, ballen, lichtjes en engelen erin, stapel boeken eronder: laat die Kerst maar komen!
Ik ben MOE, mijn gewone eindejaarsmoeheid. Ik slaap slecht, lig bij voorkeur 's nachts te denken aan het werk dat nog gedaan moet worden ;-). Ach, ik moet gewoon mijn melatoninepilletjes weer opgraven, dat helpt altijd wel (een beetje). En NIET te lang lezen, geen laptop op mijn buik om 's avonds laat nog te surfen, niet te lang tv kijken. Als ik eenmaal vakantie heb kan ik bijkomen van de drukte van de laatste 4 maanden. Zo gaat het immers altijd.
En inmiddels ligt mijn nieuwe agenda alweer klaar, gisteren vond ik een héle leuke wc-kalender (en bezocht ik zo'n beetje alle kantoorboekhandels in de stad op zoek naar deze Vlaamse krant), en maak ik vage plannen voor komend jaar, en voor de komende vakantie.
Lijstjes! Ik ben er dol op! Wat erop staat? Ik denk in ieder geval: sokken leren breien! En verder wat huishoudelijks: keukenkastjes uitsoppen en zo. Niet leuk, wel noodzakelijk. En wat er wél leuk aan is: opruimen, ontrommelen, eindelijk weer eens in één greep dingen terug kunnen vinden... Verder natuurlijk veel lezen, zo af en toe een wandelingetje naar de supermarkt voor iets lekkers, en naar de bibliotheek voor een nieuwe stapel boeken. Nog 7 werkdagen.....
vrijdag 30 november 2018
Compliment
Ik heb een mooi schrift gekocht om mijn positieve dingen in op te gaan schrijven, maar dit is wel zo makkelijk... Nou ja, op het gevaar af dan dat het irritant wordt, als ik maar op blijf schrijven hoe goed ik ben!
Gisteren ben ik - snipverkouden, bijna zonder stem - toch maar een paar uur gaan werken. Ziekmelden is in deze tijd van het jaar écht geen optie. Er komt een vrouw langs die even haar verhaal wil doen, en dat mag. Maar liever niet te lang, alsjeblieft - ik wil mijn noodzakelijke klussen afronden, naar de trein, naar huis en naar bed. Op een gegeven moment zegt L.: Je hebt een horend oor. Jaaaa - met hoorapparaten hoor ik nog wel een beetje? Neehee, is haar reactie, je kan goed luisteren!
Onnodig te zeggen dat ik haar hartelijk heb bedankt voor dat leuke compliment!
Gisteren ben ik - snipverkouden, bijna zonder stem - toch maar een paar uur gaan werken. Ziekmelden is in deze tijd van het jaar écht geen optie. Er komt een vrouw langs die even haar verhaal wil doen, en dat mag. Maar liever niet te lang, alsjeblieft - ik wil mijn noodzakelijke klussen afronden, naar de trein, naar huis en naar bed. Op een gegeven moment zegt L.: Je hebt een horend oor. Jaaaa - met hoorapparaten hoor ik nog wel een beetje? Neehee, is haar reactie, je kan goed luisteren!
Onnodig te zeggen dat ik haar hartelijk heb bedankt voor dat leuke compliment!
zondag 25 november 2018
Goed gedaan!
In het kader van positiever denken, en zo:
Vrijdag had ik cursus. En hoewel er dan wordt gezegd dat je jezelf nooit met anderen moet vergelijken, realiseerde ik me dat ik héél ver ben gekomen, na alle therapieën. De ergste neuroosjes zijn nu wel uitgebloeid! Ik ben zo gek nog niet / niet meer.
En ik vertelde over mijn droom (doel?) om ooit naar Santiago te lopen. Ooit had ik gedacht dat rond mijn vijftigste verjaardag te willen doen, maar die datum is al LANG voorbij... En ik realiseerde me: een droom geeft vooral een richting aan. Dus misschien moet ik die droom maar realiseren als: richting Santiago lopen, dus naar Maastricht, of Den Bosch, of nog dichterbij... Om goed te beginnen wandelde ik na de cursus naar huis, lekker door de winterkou, door donker wordende straten met feestverlichting, zo af en toe een winkel induikend, en in de bibliotheek een lekker luchtig boek voor het weekend opduikelend. 4,2 Kilometer op de teller, hoe bevredigend is dat!
Gisteren vroeg en kreeg ik vrij van mijn vrijwilligerswerk (nou ja, ik moest een andere klus doen voor deze zelfde "baas"), en gebruikte die tijd voor een lange fietstocht: langs R. in N. voor een koffiebezoekje, op zoek naar de Kringloop in H. - die ik niet kon vinden - dan maar even boodschappen doen in H., ijzig koud thuiskomen, boterham, en HUP! er weer op uit om nog iets te doen voor mijn betalende baas...
Onderweg vond ik voor € 2,75 aan weggegooide statiegeldflessen. Weer wat gered van de afvalbak, én een leuke aanvulling van mijn boodschappenbudget!
Vrijdag had ik cursus. En hoewel er dan wordt gezegd dat je jezelf nooit met anderen moet vergelijken, realiseerde ik me dat ik héél ver ben gekomen, na alle therapieën. De ergste neuroosjes zijn nu wel uitgebloeid! Ik ben zo gek nog niet / niet meer.
En ik vertelde over mijn droom (doel?) om ooit naar Santiago te lopen. Ooit had ik gedacht dat rond mijn vijftigste verjaardag te willen doen, maar die datum is al LANG voorbij... En ik realiseerde me: een droom geeft vooral een richting aan. Dus misschien moet ik die droom maar realiseren als: richting Santiago lopen, dus naar Maastricht, of Den Bosch, of nog dichterbij... Om goed te beginnen wandelde ik na de cursus naar huis, lekker door de winterkou, door donker wordende straten met feestverlichting, zo af en toe een winkel induikend, en in de bibliotheek een lekker luchtig boek voor het weekend opduikelend. 4,2 Kilometer op de teller, hoe bevredigend is dat!
Gisteren vroeg en kreeg ik vrij van mijn vrijwilligerswerk (nou ja, ik moest een andere klus doen voor deze zelfde "baas"), en gebruikte die tijd voor een lange fietstocht: langs R. in N. voor een koffiebezoekje, op zoek naar de Kringloop in H. - die ik niet kon vinden - dan maar even boodschappen doen in H., ijzig koud thuiskomen, boterham, en HUP! er weer op uit om nog iets te doen voor mijn betalende baas...
Onderweg vond ik voor € 2,75 aan weggegooide statiegeldflessen. Weer wat gered van de afvalbak, én een leuke aanvulling van mijn boodschappenbudget!
zondag 11 november 2018
Zondag: huis- tuin- en keukendag
Wat zijn de dagen toch kort, sinds de wintertijd is ingegaan! O.k., ik sta niet heel vroeg op - het is veel te lekker in bed! - maar tegen de tijd dat ik écht in actie wil komen nadert het donker - en blijf ik toch weer lekker thuis.
Nou ja, ik moet een bezoekje afleggen waar ik een beetje tegenop zie - bij iemand die ik eigenlijk niet ken, en met wie het een beetje ongemakkelijk dreigt te worden - vandaar waarschijnlijk dat het er al een paar weekenden lang "niet van komt". Jaja!
Maar het is ook gewoon zo lekker om te rommelen in en om het huis! Ik deed een énorme afwas, en versnipperde "by hand" een grote stapel oude sollicitatiebrieven. Ik weet niet of ik nou álle sollicitaties die ik ooit verstuurde bewaarde, maar de stapel ging terug tot begin jaren '90. Typemachinewerk, door het kuiken wat ik toen was! Ach jé, al die gesprekken die op niets uitliepen, en erger nog, de functies waarop ik wél werd aangenomen, maar waar ik vervolgens volslagen kapot werd gemaakt. Ik hoop zó dat ik nooit meer hoef te solliciteren! Maar dan nog: sollicitatiebrieven van vóór de uitvinding van de computer lijken mij niet zo zinvol om nu nog te bewaren. En zo langzamerhand maak ik mijn werkkamer, die al sinds december vorig jaar zó rommelig is dat hij nauwelijks meer begaanbaar is, weer toegankelijk.
En ik deed wat tuinwerk: na een zomer waarin het véél te heet was om ook maar iets te doen, vind ik dat nu heerlijk. Fleecevest aan, beetje rommelen. Lavendel snoeien en stekken. Veel te laat, maar misschien wordt het nog wat in mijn supertuinkas? Een mens (dit mens) kan NOOIT teveel lavendel hebben!
Nou ja, ik moet een bezoekje afleggen waar ik een beetje tegenop zie - bij iemand die ik eigenlijk niet ken, en met wie het een beetje ongemakkelijk dreigt te worden - vandaar waarschijnlijk dat het er al een paar weekenden lang "niet van komt". Jaja!
Maar het is ook gewoon zo lekker om te rommelen in en om het huis! Ik deed een énorme afwas, en versnipperde "by hand" een grote stapel oude sollicitatiebrieven. Ik weet niet of ik nou álle sollicitaties die ik ooit verstuurde bewaarde, maar de stapel ging terug tot begin jaren '90. Typemachinewerk, door het kuiken wat ik toen was! Ach jé, al die gesprekken die op niets uitliepen, en erger nog, de functies waarop ik wél werd aangenomen, maar waar ik vervolgens volslagen kapot werd gemaakt. Ik hoop zó dat ik nooit meer hoef te solliciteren! Maar dan nog: sollicitatiebrieven van vóór de uitvinding van de computer lijken mij niet zo zinvol om nu nog te bewaren. En zo langzamerhand maak ik mijn werkkamer, die al sinds december vorig jaar zó rommelig is dat hij nauwelijks meer begaanbaar is, weer toegankelijk.
 |
| Stekken lavendel, in oude aarde met veel kalk (eierschillen). Vorig jaar werkte het! |
 |
| "Tuinkas" van oude koelkastramen, tegen de warme gevel van het huis. Kijken of het werkt! |
zaterdag 3 november 2018
Positief denken
Zó, ik steek maar even wat veren in mijn eigen billen - iemand anders doet het niet...…………
Gisteren ben ik begonnen met een cursus contact maken en onderhouden. Hoe vind je dat? Begin oktober was de jaarlijkse week tegen de eenzaamheid. Ik ging - een beetje met lood in de schoenen - naar een workshop, en vond dat wel smaken naar meer. En hé, er werd ook een cursus gegeven, een paar weken lang, niet te duur, en op een dag dat ik kan.
Oké.
Durf ik?
Ja, ik ga durven!!!
Ook in het kader van andere dingen waar ik mee bezig ben: het kan nooit kwaad om mijn sociale vaardigheden weer eens wat op te halen - ik heb er "toen ik nog jong was" keihard in allerlei therapieën aan gewerkt, maar hé, het kan nog steeds beter. En het was LEUK! (En intensief, en spannend...). Vijf vrouwen, die allemaal niet tevreden zijn over hun sociale leven, en die daar heel kwetsbaar in durven te zijn. En ik was één van hen! Ik ben dus heel erg trots op mezelf (en ook een beetje verdrietig, omdat het leven zoveel makkelijker was geweest als je dat soort dingen "gewoon" als kind en puber had geleerd.).
Eén van de oefeningen die we meekregen was om elke dag wat positieve dingen op te schrijven. Poehee - ik vind dat in eerste instantie altijd lastig - en als ik erover nadenk kom ik altijd weer op meer dingen dan ik "moet" opschrijven. Maar ik heb ook altijd een bepaalde weerstand tegen dat soort opdrachten; het kan ook té makkelijk leiden tot het ontkennen van de akelige kanten van het leven.
Maar goed, de "oogst" van vandaag:
- Mijn wasmachine draaide zomaar volautomatisch mijn kleding schoon, en die droogt nu lekker buiten op de lijn.
- Mijn krant was op tijd, én ik had de goede krant.
- De Lidl had mijn favoriete brood nog: grofvolkoren!
vrijdag 26 oktober 2018
Mooi boek: Naar de ware Jacob
Ik had weer zo'n lekker boek, de laatste dagen! Zo'n boek waarbij je zin hebt om in de trein te blijven zitten tot je hoofdstuk uit is, en om vroeg naar bed te gaan om daar nog wat langer te kunnen lezen (Ik lees altijd nog wel een paar pagina's, voor het slapen gaan.) Het boek heet: Naar de ware Jacob, dagboek van een voettocht naar Santiago de Compostela, van Cootje en Jan Houdijk. Een boek uit 1990, over een tocht die werd gelopen in 1988.
De schrijvers wilden zichzelf voor hun 25-jarig huwelijksfeest een lange voetreis cadeau doen, en gingen naar Compostella - niet vanwege religieuze redenen, maar omdat de wandeling ze aantrok. De beschrijving gaat vooral over het lopen zelf, het weer, het kamperen en het verblijven in de refugio's, de maaltijden en de wijn. (Mijn eigen ervaring is ook dat dat erg belangrijk wordt als je onderweg bent.) Maar tussendoor lees je ook iets van heimwee naar het religieuze - waarom kunnen we niet meer geloven zoals onze (voor)ouders dat deden?
"Dit boek bevat het dagboek in zijn oorspronkelijke, niet verfraaide vorm" - en dat merk je. Sommige boeken wens je een goede redacteur toe! Zo struikelen mijn ogen bijv. over het gebruik van de eerste en derde persoonsvorm in één zin: Cootje schrijft (denk ik), en beschrijft zichzelf achtereenvolgens in dezelfde zin als "ik" en als "Cootje". Maar ach - zo erg storend is dat in dít boek niet eens....
Mooi en herkenbaar is het om te lezen over leeftijdgenoten - tenminste, dat neem ik aan - zij zijn 25 jaar getrouwd, hun ouders vieren hun 54-jarig huwelijksfeest als zij op weg zijn. En tegelijkertijd: hoe verschillend: zij zijn mensen die in een (historisch) verband leven, die kinderen hebben gekregen, die nog ouders hebben, die tijdens het lopen denken aan vrienden, familie, en buren.
Ik houd van pelgrimsboeken; ik droom er (nog steeds) van om zelf een keer naar Santiago te lopen - al wordt het natuurlijk elk jaar minder waarschijnlijk dat dat er nog eens echt van gaat komen. Maar toch: onderweg zijn in het spoor van eeuwen, al die gelovigen die - samen of alleen - onderweg zijn, waarbij de weg belangrijker is dan het doel... Ik lees er graag over, en heb een speciaal plankje in mijn boekenkast voor deze boeken: over omgekeerd pelgrimeren, te voet van Santiago naar Amsterdam (Herman Vuijsje, Pelgrim zonder God), van Den Haag naar Jeruzalem (Johanna van Vessem, Lopen in het licht), te fiets van Canterbury naar Rome (Agnes Amelink, Monic Slingerland, Alja Tollefsen, Fietsen met God) - en ook een boek over een jonge wereldfietsster, wat ik ooit van een stagiaire op het werk kreeg omdat ik zo van lange-afstand-fietsen houd. Iemand die goed cadeautjes kon geven, deze stagiaire!
Het boek "Naar de Ware Jacob" stond al even, nog ongelezen, op dit speciale plankje. En het mag blijven - hoewel ik me voor het lezen écht voornam om dit boek terug te geven aan de weggeefboekenkast....
De schrijvers wilden zichzelf voor hun 25-jarig huwelijksfeest een lange voetreis cadeau doen, en gingen naar Compostella - niet vanwege religieuze redenen, maar omdat de wandeling ze aantrok. De beschrijving gaat vooral over het lopen zelf, het weer, het kamperen en het verblijven in de refugio's, de maaltijden en de wijn. (Mijn eigen ervaring is ook dat dat erg belangrijk wordt als je onderweg bent.) Maar tussendoor lees je ook iets van heimwee naar het religieuze - waarom kunnen we niet meer geloven zoals onze (voor)ouders dat deden?
"Dit boek bevat het dagboek in zijn oorspronkelijke, niet verfraaide vorm" - en dat merk je. Sommige boeken wens je een goede redacteur toe! Zo struikelen mijn ogen bijv. over het gebruik van de eerste en derde persoonsvorm in één zin: Cootje schrijft (denk ik), en beschrijft zichzelf achtereenvolgens in dezelfde zin als "ik" en als "Cootje". Maar ach - zo erg storend is dat in dít boek niet eens....
Mooi en herkenbaar is het om te lezen over leeftijdgenoten - tenminste, dat neem ik aan - zij zijn 25 jaar getrouwd, hun ouders vieren hun 54-jarig huwelijksfeest als zij op weg zijn. En tegelijkertijd: hoe verschillend: zij zijn mensen die in een (historisch) verband leven, die kinderen hebben gekregen, die nog ouders hebben, die tijdens het lopen denken aan vrienden, familie, en buren.
Ik houd van pelgrimsboeken; ik droom er (nog steeds) van om zelf een keer naar Santiago te lopen - al wordt het natuurlijk elk jaar minder waarschijnlijk dat dat er nog eens echt van gaat komen. Maar toch: onderweg zijn in het spoor van eeuwen, al die gelovigen die - samen of alleen - onderweg zijn, waarbij de weg belangrijker is dan het doel... Ik lees er graag over, en heb een speciaal plankje in mijn boekenkast voor deze boeken: over omgekeerd pelgrimeren, te voet van Santiago naar Amsterdam (Herman Vuijsje, Pelgrim zonder God), van Den Haag naar Jeruzalem (Johanna van Vessem, Lopen in het licht), te fiets van Canterbury naar Rome (Agnes Amelink, Monic Slingerland, Alja Tollefsen, Fietsen met God) - en ook een boek over een jonge wereldfietsster, wat ik ooit van een stagiaire op het werk kreeg omdat ik zo van lange-afstand-fietsen houd. Iemand die goed cadeautjes kon geven, deze stagiaire!
Het boek "Naar de Ware Jacob" stond al even, nog ongelezen, op dit speciale plankje. En het mag blijven - hoewel ik me voor het lezen écht voornam om dit boek terug te geven aan de weggeefboekenkast....
maandag 22 oktober 2018
Kast!
Al sinds mijn verhuizing, ruim 5 jaar geleden, was ik ontevreden met mijn buffetkast. Die kocht ik ooit - natúúrlijk tweedehands - voor op de slaapkamer, maar nu moest hij in de huiskamer mijn serviesgoed en glaswerk herbergen. Ik vond de kast nog steeds wel mooi, maar dat het glaswerk open en bloot stof stond te verzamelen - dat vond ik niet zo heel erg handig.
Al een tijdje zag ik bij de kringloop hier om de hoek een mooie vervanger. Maar: Is dit hem nou? Stáát -ie wel? Ik vind het altijd zó lastig om dat soort beslissingen in mijn uppie te nemen! Dus heb ik een paar weken terug vriendin M. uitgenodigd, met het verzoek om eens mee te kijken. Ik wil aan die muur nog "iets" hangen, en daar ook. En die kast - staat die goed bij de bedoelde muur? Met haar suggesties kon ik op pad. "Doet u mij die kast maar, en dan mogen jullie gelijk de oude meenemen". Maar nee, zo werkte het niet. Ik mocht € 15 betalen om de kast op mijn stoep af te laten leveren, en voor het ophalen van de koude kast hadden ze de eerste weken geen tijd. O.k., dan haal ik hem wel - leen me een karretje, en ik loop die 800 meter.
Dat lukte, en ik voelde me stoer! Maar ja, toen moest ik de oude kast nog ontmantelen (leuk werk, iets slopen!), afvoeren, en de nieuwe in elkaar zetten. Eitje, toch? Nou nee..... Donderdag met de kast naar hier gesleept, en de oude kast deels ontmanteld. Vrijdag had ik fysiotherapie - dan ben ik de rest van de dag niets meer waard. Zaterdag probeerde ik de nieuwe kast in elkaar te zetten. Maar alleen al uitzoeken hóe - dat kostte nogal wat moeite. Wat - moet - waar? Gelukkig had ik een foto - dat hielp wel een beetje. Maar in mijn eentje een loodzware kast van 2 meter lengte en 1.30 meter hoog de baas kunnen bleek net iets te ambitieus. Ik heb aardig wat schrammen en blauwe plekken opgelopen - en toen ik tenslotte het hele gevaarte op mijn hoofd kreeg - BULT - én de kast beschadigde, gaf ik de moed op. Niet handig, om dat alleen te willen doen!
Maar ja, wat dan? Ik heb niet zomaar een blik helpers klaarstaan. Uiteindelijk belde ik één van mijn medevrijwilligers van het Repair Café, die prompt twee uur later op de stoep stond, en nog eens twee uur (en enkele krachttermen) later stónd de kast!
Ik ben er blij mee - de kast staat goed in mijn huisje, en biedt heel veel bergruimte. En eindelijk ben ik weer een stapje verder met inrichten!
(Nee, geen foto van de kast in zijn hoek - er is in deze tijd van het jaar weer nauwelijks daglicht als ik thuis ben. Toch vind ik de herfst nu fijner dan andere jaren - ik heb er deze zomer naar gesnakt om te kunnen slapen in de kou....)
Al een tijdje zag ik bij de kringloop hier om de hoek een mooie vervanger. Maar: Is dit hem nou? Stáát -ie wel? Ik vind het altijd zó lastig om dat soort beslissingen in mijn uppie te nemen! Dus heb ik een paar weken terug vriendin M. uitgenodigd, met het verzoek om eens mee te kijken. Ik wil aan die muur nog "iets" hangen, en daar ook. En die kast - staat die goed bij de bedoelde muur? Met haar suggesties kon ik op pad. "Doet u mij die kast maar, en dan mogen jullie gelijk de oude meenemen". Maar nee, zo werkte het niet. Ik mocht € 15 betalen om de kast op mijn stoep af te laten leveren, en voor het ophalen van de koude kast hadden ze de eerste weken geen tijd. O.k., dan haal ik hem wel - leen me een karretje, en ik loop die 800 meter.
Dat lukte, en ik voelde me stoer! Maar ja, toen moest ik de oude kast nog ontmantelen (leuk werk, iets slopen!), afvoeren, en de nieuwe in elkaar zetten. Eitje, toch? Nou nee..... Donderdag met de kast naar hier gesleept, en de oude kast deels ontmanteld. Vrijdag had ik fysiotherapie - dan ben ik de rest van de dag niets meer waard. Zaterdag probeerde ik de nieuwe kast in elkaar te zetten. Maar alleen al uitzoeken hóe - dat kostte nogal wat moeite. Wat - moet - waar? Gelukkig had ik een foto - dat hielp wel een beetje. Maar in mijn eentje een loodzware kast van 2 meter lengte en 1.30 meter hoog de baas kunnen bleek net iets te ambitieus. Ik heb aardig wat schrammen en blauwe plekken opgelopen - en toen ik tenslotte het hele gevaarte op mijn hoofd kreeg - BULT - én de kast beschadigde, gaf ik de moed op. Niet handig, om dat alleen te willen doen!
Maar ja, wat dan? Ik heb niet zomaar een blik helpers klaarstaan. Uiteindelijk belde ik één van mijn medevrijwilligers van het Repair Café, die prompt twee uur later op de stoep stond, en nog eens twee uur (en enkele krachttermen) later stónd de kast!
Ik ben er blij mee - de kast staat goed in mijn huisje, en biedt heel veel bergruimte. En eindelijk ben ik weer een stapje verder met inrichten!
(Nee, geen foto van de kast in zijn hoek - er is in deze tijd van het jaar weer nauwelijks daglicht als ik thuis ben. Toch vind ik de herfst nu fijner dan andere jaren - ik heb er deze zomer naar gesnakt om te kunnen slapen in de kou....)
zondag 30 september 2018
Suze Groeneweg, mijn voormoeder
Deze week werd in de Tweede Kamer een borstbeeld onthuld van Suze Groeneweg (1875-1940), het eerste vrouwelijke Kamerlid, honderd jaar geleden. (Het actief kiesrecht voor vrouwen kwam nóg later.) Het beeld werd mede onthuld door een Suze Groeneweg die in 2008 werd geboren.
Ik vind het belangrijk om mijn voormoeders te eren, vandaar....
En in het kader van mijn voormoeders: gisteren zou mijn eigen moeder 88 zijn geworden. Ze overleed 33 jaar geleden. Oók belangrijk om te memoreren! (En op de een of andere manier wordt dat belangrijker naarmate ik zelf ouder word. Misschien omdat ik nu zelf bijna de leeftijd heb waarop zij overleed? Of omdat ik zelf elke dag meer geschiedenis krijg, en minder toekomst in dit aardse leven?)
En in het kader van mijn voormoeders: gisteren zou mijn eigen moeder 88 zijn geworden. Ze overleed 33 jaar geleden. Oók belangrijk om te memoreren! (En op de een of andere manier wordt dat belangrijker naarmate ik zelf ouder word. Misschien omdat ik nu zelf bijna de leeftijd heb waarop zij overleed? Of omdat ik zelf elke dag meer geschiedenis krijg, en minder toekomst in dit aardse leven?)
zondag 23 september 2018
Hier word ik vrolijk van!
Vandaag is de herfst begonnen! En eigenlijk vind ik dat ook wel weer lekker - de gordijnen kunnen 's avonds dicht (wel jammer dat ik ze na een jaar of 4 hangen een keer waste - en dat ze vervolgens tóch een beetje teveel gekrompen zijn...), de tuin heeft de warmte grotendeels overleefd - zelfs de grote hortensia heeft weer blad gekregen, nadat zij (hij?) eerst helemaal kaal, droog en dor was. De kwee is hoogzwanger - straks ga ik van de eerste lichting kweeappels chutney maken. De tuinstoelen kunnen nu wel zo'n beetje in de schuur worden opgeborgen.
Gisteren moest ik van mezelf - ondanks het niet-zo-mooie-weer - langs het afvalscheidingsstation, en toen ik daar eenmaal was reed ik toch maar door naar H., een dorp verderop. Even kringlopen, even uit op wat gratis boodschappen. En ondanks dat ik behoorlijk nat regende op de terugweg werd ik er heel vrolijk van. Want: bij de AH verkochten ze herbruikbare groentenzakjes - niet gekocht, ga ik nog wel doen - zo'n goed initiatief! - én ik vond een paar goede dingen bij de Kringloop.
Gisteren moest ik van mezelf - ondanks het niet-zo-mooie-weer - langs het afvalscheidingsstation, en toen ik daar eenmaal was reed ik toch maar door naar H., een dorp verderop. Even kringlopen, even uit op wat gratis boodschappen. En ondanks dat ik behoorlijk nat regende op de terugweg werd ik er heel vrolijk van. Want: bij de AH verkochten ze herbruikbare groentenzakjes - niet gekocht, ga ik nog wel doen - zo'n goed initiatief! - én ik vond een paar goede dingen bij de Kringloop.
 |
| Nieuwe breipennen: de nr 10 zocht ik al een tijdje tevergeefs, de nr. 12 kocht ik tijdens mijn vakantie in Groet |
 |
| Favoriete kleurtjes! Ik kocht dit setje voor de kleurige lintjes, de kaartjes en envelopjes waren een leuke verrassing bij thuiskomst. (De sjaal was ooit een vondst op de Bevrijdingsdagrommelmarkt) |
Na mijn vakantie in Groet begon ik meteen aan een project wat ik al lang op mijn lijst had staan: breien met al die oude verknipte T-shirts. En ik vind het leuk! Ik heb niet echt een beddenkleedje nodig, maar ik word zo vrolijk van al die kleurtjes, en van alle herinneringen die ik nu weg brei: oh, dat was mijn blauwe fietsshirt, dat mijn roze nachthemd..
Mijn gratis boodschappen: Zakje sunbreaks (chips) en een superklein, superduur flesje Heinz mayonaise. Nog op mijn boodschappenlijstje: gratis Blue band "Net zo lekker als roomboter", en Optimel kwark aardbeien. Google maar, dat loont de moeite!
En dan ga ik NU geld uitgeven: ik heb nog teveel blote muur in mijn huiskamer, en ik wil al heel lang een leuke poster op mijn kantoorkamer.
zondag 9 september 2018
Zwerven langs marktjes
Het lukt me goed om in de weekenden het vakantiegevoel vast te houden. Op zaterdag - even wachten tot de wasmachine is uitgedraaid, en dan: fles water in mijn fietstas, fietsatlas mee, en GAAN! Van tevoren had ik via de fietsrouteplanner van de fietsersbond een mooie route uitgezet naar een marktdag / braderie / vrijetijdsmarkt in een gemeente verderop.
Eerst stuurden mijn knooppunten me de verkeerde kant op: zuidwaarts i.p.v. noordwaarts. Nou ja, het zal wel kloppen, toch? Langs mooie binnenwegen, uitkomend op verrassende plekken - en toen stond ik ineens bij een restaurant, vlak bij mijn oude huis, waar een boerenmarkt werd gehouden. Afstappen, kijken. Maar dat was eigenlijk niet veel - bij alle dure jammetjes enzo denk ik tegenwoordig dat ik dat zelf véél beter kan.
Verder, door het bos, tussen weilanden door. Tot op de Marktdag. En die was véél groter dan ik had verwacht. Leuk hoor, om elke hoek ging de markt nog weer verder. Maar al met al liep ik er wel een paar uur rond. En daarna - nog verder, of naar huis? Nou ja, het is nog lekker weer, toch nog maar even langs de Emmaus een dorp verder. Om daar om 16.05 aan te komen - terwijl het personeel de winkel al aan het afsluiten is. Mmm, dat hád ik eigenlijk wel kunnen weten - maar ik vergeet altijd welke Kringloop hoe laat dicht gaat.
Dan maar een lekker ijsje, en weer terug. Mijn weekboodschappen doen onderweg, richting huis. Een stukje verderop, in een voor mij onbekend park: een kunstmarkt. Mmm - vind ik OOK leuk!? Toch nog maar even afstappen? Ja, doen - en hoe we dan nog thuiskomen, dat zien we dan wel weer. Ik zoek nog iets moois voor aan de muur - maar eigenlijk zie ik op dit soort huisvlijtmarkten vooral ideeën die ik zelf nog eens uit wil voeren (maar dat blijven altijd vage plannen, die nooit worden uitgevoerd). En man, dat park is ook al zo groot - wanneer ben ik eindelijk rond, waar had ik mijn fiets geparkeerd? In het park ontdekte ik wel een heel mooi Keltisch kruis, en (volgens mij) een hazelnotenboom. Leuk, leuk, leuk!!!
En dan weer verder naar huis. En dan die laatste kilometers - man - dat was me wat! Ik weet niet hoeveel kilometers ik in totaal heb gedaan, maar ik was een beetje dood toen ik aankwam. Nét vakantie 😉!
Eerst stuurden mijn knooppunten me de verkeerde kant op: zuidwaarts i.p.v. noordwaarts. Nou ja, het zal wel kloppen, toch? Langs mooie binnenwegen, uitkomend op verrassende plekken - en toen stond ik ineens bij een restaurant, vlak bij mijn oude huis, waar een boerenmarkt werd gehouden. Afstappen, kijken. Maar dat was eigenlijk niet veel - bij alle dure jammetjes enzo denk ik tegenwoordig dat ik dat zelf véél beter kan.
Verder, door het bos, tussen weilanden door. Tot op de Marktdag. En die was véél groter dan ik had verwacht. Leuk hoor, om elke hoek ging de markt nog weer verder. Maar al met al liep ik er wel een paar uur rond. En daarna - nog verder, of naar huis? Nou ja, het is nog lekker weer, toch nog maar even langs de Emmaus een dorp verder. Om daar om 16.05 aan te komen - terwijl het personeel de winkel al aan het afsluiten is. Mmm, dat hád ik eigenlijk wel kunnen weten - maar ik vergeet altijd welke Kringloop hoe laat dicht gaat.
Dan maar een lekker ijsje, en weer terug. Mijn weekboodschappen doen onderweg, richting huis. Een stukje verderop, in een voor mij onbekend park: een kunstmarkt. Mmm - vind ik OOK leuk!? Toch nog maar even afstappen? Ja, doen - en hoe we dan nog thuiskomen, dat zien we dan wel weer. Ik zoek nog iets moois voor aan de muur - maar eigenlijk zie ik op dit soort huisvlijtmarkten vooral ideeën die ik zelf nog eens uit wil voeren (maar dat blijven altijd vage plannen, die nooit worden uitgevoerd). En man, dat park is ook al zo groot - wanneer ben ik eindelijk rond, waar had ik mijn fiets geparkeerd? In het park ontdekte ik wel een heel mooi Keltisch kruis, en (volgens mij) een hazelnotenboom. Leuk, leuk, leuk!!!
En dan weer verder naar huis. En dan die laatste kilometers - man - dat was me wat! Ik weet niet hoeveel kilometers ik in totaal heb gedaan, maar ik was een beetje dood toen ik aankwam. Nét vakantie 😉!
zondag 2 september 2018
Sparen en beleggen
We zitten nu op tweederde van het jaar; nog 4 maanden te gaan tot Nieuwjaar! Zoals elke maand keek ik gisteren even naar mijn spaarrekeningen en mijn beleggingen (dat vind ik nog steeds zó raar klinken - jij klein kapitalistje! 👀).
Maar het gaat goed! Op de spaarrekeningen kwam er dit jaar iets meer dan € 2.300 bij (sparen, inclusief rente); de beleggingen staan nu in totaal iets meer dan € 2.500 hoger dan op 1 januari. Dat is dus virtuele winst, inclusief extra inleg. Niet slecht, toch? Ik streef ernaar om dit jaar te eindigen met nog € 502 extra op de teller - dan heb ik een mooi rond getal, alles bij elkaar. Dat zou misschien moeten lukken - ik leg elke maand automatisch € 100 in op mijn beleggingen; en er gaat elke maand automatisch € 200 naar de spaarrekening.
Maar mijn spaarrekening is niet alleen bedoeld voor mijn eerdere pensioen, het is ook mijn buffer voor extra uitgaven: ik heb nog een winterjas nodig, moet volgende week een röntgenfoto laten maken (dahag, eigen risico!), ik wil nog een bankje in mijn voortuin (en het is NU uitverkoop, qua tuinbankjes)., En er moet nog een "mannetje"- of vrouw - komen voor mijn tuin...
En, een goed voornemen wat ik al jaren meesleep: ik moet / wil eindelijk een testament op laten maken: het zou toch al te zuur zijn als straks die rare zussen van mij mijn zuinig gespaarde geld zouden erven, terwijl we niets meer met elkaar hebben. Ik weet nog wel wat goede doelen waaraan het geld beter besteed is.
De uitdaging voor de komende vier maanden wordt dus: zoveel mogelijk geld uitgeven, c.q. zoveel mogelijk van al die plannen uitvoeren, en tóch € 502 extra sparen...
Maar het gaat goed! Op de spaarrekeningen kwam er dit jaar iets meer dan € 2.300 bij (sparen, inclusief rente); de beleggingen staan nu in totaal iets meer dan € 2.500 hoger dan op 1 januari. Dat is dus virtuele winst, inclusief extra inleg. Niet slecht, toch? Ik streef ernaar om dit jaar te eindigen met nog € 502 extra op de teller - dan heb ik een mooi rond getal, alles bij elkaar. Dat zou misschien moeten lukken - ik leg elke maand automatisch € 100 in op mijn beleggingen; en er gaat elke maand automatisch € 200 naar de spaarrekening.
Maar mijn spaarrekening is niet alleen bedoeld voor mijn eerdere pensioen, het is ook mijn buffer voor extra uitgaven: ik heb nog een winterjas nodig, moet volgende week een röntgenfoto laten maken (dahag, eigen risico!), ik wil nog een bankje in mijn voortuin (en het is NU uitverkoop, qua tuinbankjes)., En er moet nog een "mannetje"- of vrouw - komen voor mijn tuin...
En, een goed voornemen wat ik al jaren meesleep: ik moet / wil eindelijk een testament op laten maken: het zou toch al te zuur zijn als straks die rare zussen van mij mijn zuinig gespaarde geld zouden erven, terwijl we niets meer met elkaar hebben. Ik weet nog wel wat goede doelen waaraan het geld beter besteed is.
De uitdaging voor de komende vier maanden wordt dus: zoveel mogelijk geld uitgeven, c.q. zoveel mogelijk van al die plannen uitvoeren, en tóch € 502 extra sparen...
donderdag 30 augustus 2018
donderdag 23 augustus 2018
... En nog een vakantie...
Ik durf het bijna niet te schrijven, zo decadent vind ik het!
Maar ik ben net terug van mijn tweede vakantie van deze zomer...…
Nadat mijn eerste vakantie in het water (ook bekend als: de hittegolf) viel, had ik veel behoefte om toch nog even weg te gaan. Écht vakantie houden, en niet alleen maar wanhopig liggen wachten op betere temperaturen... Dus telde ik mijn overgebleven vakantieuren (ja, nog ruim voldoende, en ik maak dit najaar zéker nog de nodige overuren), keek mijn baas even héél lief aan, we onderhandelden wat over de duur van mijn vakantietje - en ik kon gaan!
Vorige week dinsdag vrij gevraagd, dinsdagavond en woensdag overdag op zoek naar een betaalbare boerencamping waar nog plek was, en donderdagmorgen met fiets met bagage naar kantoor. Fiets op kantoor naar binnen geschoven (ze zijn hier wel wat van me gewend), en na werktijd verder met de trein naar Alkmaar. Vandaar fietsen naar Groet / Camperduin. Alwaar een paardenstal met weiland, toiletten en douches: de (bijna) ideale camping voor mij dus.... Om 16.00 uur wegrijden bij kantoor, en om 20.00 uur staat het tentje, en kan ik een restaurant op gaan zoeken...
Daarmee maak je mij helemaal gelukkig: een plekje aan zee, fiets mee, fietsen door de duinen, koffie drinken in een strandpaviljoen, in het gras liggen suffen en lezen naast de tent... HEERLIJK!
En dan moet ik ook wel een beetje om mezelf lachen: zo'n kind gun je toch een Fanta - zo weinig heeft ze nodig om over te borrelen van plezier. En dan ál die mensen die denken dat je een vliegtuig nodig hebt voor een vakantie, en / of een hotel, allerlei grootse belevenissen…. Mij maak je gelukkig met keutelen op de camping, een omweg van 40 kilometer over de dijk als ik brood voor de lunch moet halen, een miezerregentje als ik koffie drink aan zee.
Mijn vakanties zijn spotgoedkoop (daarom kan ik ook twee keer of vaker), maar ZO lekker!
Maar ik ben net terug van mijn tweede vakantie van deze zomer...…
Nadat mijn eerste vakantie in het water (ook bekend als: de hittegolf) viel, had ik veel behoefte om toch nog even weg te gaan. Écht vakantie houden, en niet alleen maar wanhopig liggen wachten op betere temperaturen... Dus telde ik mijn overgebleven vakantieuren (ja, nog ruim voldoende, en ik maak dit najaar zéker nog de nodige overuren), keek mijn baas even héél lief aan, we onderhandelden wat over de duur van mijn vakantietje - en ik kon gaan!
Vorige week dinsdag vrij gevraagd, dinsdagavond en woensdag overdag op zoek naar een betaalbare boerencamping waar nog plek was, en donderdagmorgen met fiets met bagage naar kantoor. Fiets op kantoor naar binnen geschoven (ze zijn hier wel wat van me gewend), en na werktijd verder met de trein naar Alkmaar. Vandaar fietsen naar Groet / Camperduin. Alwaar een paardenstal met weiland, toiletten en douches: de (bijna) ideale camping voor mij dus.... Om 16.00 uur wegrijden bij kantoor, en om 20.00 uur staat het tentje, en kan ik een restaurant op gaan zoeken...
Daarmee maak je mij helemaal gelukkig: een plekje aan zee, fiets mee, fietsen door de duinen, koffie drinken in een strandpaviljoen, in het gras liggen suffen en lezen naast de tent... HEERLIJK!
En dan moet ik ook wel een beetje om mezelf lachen: zo'n kind gun je toch een Fanta - zo weinig heeft ze nodig om over te borrelen van plezier. En dan ál die mensen die denken dat je een vliegtuig nodig hebt voor een vakantie, en / of een hotel, allerlei grootse belevenissen…. Mij maak je gelukkig met keutelen op de camping, een omweg van 40 kilometer over de dijk als ik brood voor de lunch moet halen, een miezerregentje als ik koffie drink aan zee.
Mijn vakanties zijn spotgoedkoop (daarom kan ik ook twee keer of vaker), maar ZO lekker!
zondag 12 augustus 2018
Een zaterdag
Heel langzaam verdwijnt de uitputting uit mijn lijf. Zó lekker, dat de temperatuur is gedaald naar aanvaardbare waarden, en dat er af en toe wat regen valt!
Ik slaap lange nachten - dat wil zeggen, ik ga héél vroeg naar bed - de afgelopen week soms wel om 19.30 - 20.00 uur. En dan onder mijn dekbed, nog lekker even lezen, en dan proberen te slapen. Dat valt nog niet mee, het is alsof ik mijn slaapritme weer helemaal kwijt ben - ook niet zo gek natuurlijk!
Wat ook niet helpt: ik was in mijn vakantie in Kamp Vught: behoorlijk indrukwekkend! Het blijft me verbijsteren wat mensen elkaar aan kunnen doen, én wat mensen allemaal kunnen overleven. Het rondlopen daar, het tegenkomen van namen van bekenden op het Kindermonument, het houdt me erg bezig. En ik kreeg bij thuiskomst de behoefte om van alles te lezen, op te zoeken, te weten. Zo beluisterde ik een interview met Lotty Huffener-Veffer op getuigenverhalen.nl/projecten/, en (her)las ik In Depot van Philip Mechanicus, Sterrekinderen van Clara Asscher-Pinkhof, en het verzameld werk van G.L. Durlacher. Dat helpt dus ook niet om beter te slapen.... Dus als ik Durlacher uit heb ga ik maar weer over naar wat lichter spul: fictieve moord- en doodslag is toch een stuk beter voor mijn zielerust 😔…….
Gisteren had ik weer wat energie over om dingen te doen, dat moest ook wel... Dus ik fietste op tijd langs de Lidl voor een deel van mijn weekboodschappen, en zette toen een tocht uit langs de Boerderijwinkel, de bibliotheek, de Kringloop, en de ijssalon. Alleen ging ik eigenlijk te laat op pad, dus bieb al gesloten, en bedacht ik halverwege weer alternatieve paadjes: lekker langs het water - oeps, loopt dood! - ander water dan maar, hé, dit is ook een leuke weggetje. Een zwerftocht naar mijn hart! De Kringloop haalde ik ook niet meer op tijd, maar ik kan nog wel één van de dingen die ik in mijn vakantie moest / wilde doen afvinken:
Ik slaap lange nachten - dat wil zeggen, ik ga héél vroeg naar bed - de afgelopen week soms wel om 19.30 - 20.00 uur. En dan onder mijn dekbed, nog lekker even lezen, en dan proberen te slapen. Dat valt nog niet mee, het is alsof ik mijn slaapritme weer helemaal kwijt ben - ook niet zo gek natuurlijk!
Wat ook niet helpt: ik was in mijn vakantie in Kamp Vught: behoorlijk indrukwekkend! Het blijft me verbijsteren wat mensen elkaar aan kunnen doen, én wat mensen allemaal kunnen overleven. Het rondlopen daar, het tegenkomen van namen van bekenden op het Kindermonument, het houdt me erg bezig. En ik kreeg bij thuiskomst de behoefte om van alles te lezen, op te zoeken, te weten. Zo beluisterde ik een interview met Lotty Huffener-Veffer op getuigenverhalen.nl/projecten/, en (her)las ik In Depot van Philip Mechanicus, Sterrekinderen van Clara Asscher-Pinkhof, en het verzameld werk van G.L. Durlacher. Dat helpt dus ook niet om beter te slapen.... Dus als ik Durlacher uit heb ga ik maar weer over naar wat lichter spul: fictieve moord- en doodslag is toch een stuk beter voor mijn zielerust 😔…….
Gisteren had ik weer wat energie over om dingen te doen, dat moest ook wel... Dus ik fietste op tijd langs de Lidl voor een deel van mijn weekboodschappen, en zette toen een tocht uit langs de Boerderijwinkel, de bibliotheek, de Kringloop, en de ijssalon. Alleen ging ik eigenlijk te laat op pad, dus bieb al gesloten, en bedacht ik halverwege weer alternatieve paadjes: lekker langs het water - oeps, loopt dood! - ander water dan maar, hé, dit is ook een leuke weggetje. Een zwerftocht naar mijn hart! De Kringloop haalde ik ook niet meer op tijd, maar ik kan nog wel één van de dingen die ik in mijn vakantie moest / wilde doen afvinken:
- ⛱ Énorme ijscoupe eten op het terras van de ijssalon bij de sluis: CHECK!
zondag 29 juli 2018
Hittestress?
Kun je er als mens ook aan lijden, aan hittestress? Of zijn dat alleen maar planten en dieren?
IK heb er in ieder geval flink last van... Gisteren was de temperatuur heerlijk - ONDER de 25 graden! - buitje af en toe: ik kreeg zin om een stukkie te gaan fietsen! Maar ik stond nog wel heel wankel op mijn benen, het zweet liep nog steeds langs me heen, en het gepiep in mijn hoofd stond en staat op 5 - ook altijd een goede indicatie voor flinke stress ("normaal" is mijn tinnitus te verdragen, nu even niet). Ook had ik gistermiddag, slapend op de bank, een ouderwetse nachtmerrie: tijdenlang iemand proberen te bereiken die me erg dierbaar is, maar hij of zij is niet bereikbaar - is hij overleden, heeft zij een ongeluk gehad, is ze gewoon boos op me - om haar moverende redenen, die ik niet ken, en niet te horen krijg? En dan nogal wanhopig en een beetje eenzaam, verdrietig wakker worden.
Gisterochtend kreeg ik in ieder geval weer de moed om het huis uit te gaan - de afgelopen week deed ik alleen zo af en toe een snelle boodschap tussendoor, ijzig langzaam naar de supermarkt fietsen, dan zo lang mogelijk in de winkel blijven, dan ijzig langzaam weer terug, en dan de rest van de dag amechtig op de bank of op bed liggen...
Ik haalde zelfs nog even de kringloopwinkel om de hoek. En vond er een mooie waterkaraf. Die zocht ik al sinds ik mijn vorige kapot had gestoten, en omdat ik een grote fan ben van koud kruidenwater miste ik die erg. Ik hád al besloten om een mooie nieuwe kan te bestellen, en er dan maar wat geld tegenaan te gooien - en vond nu een karaf die er in ieder geval genoeg op lijkt, voor € 1,50. Kijk, DAT vind ik nou leuk! Ook bestelde en ontving ik een jurk en een rok waar ik al lang naar op zoek was, en die zijn nét zo leuk als ze op internet leken. Kijk, dat helpt allemaal wel tegen de warmtedepressie.....
(En nou hou ik - voorlopig - even op met mijn gezeur over het weer.)
IK heb er in ieder geval flink last van... Gisteren was de temperatuur heerlijk - ONDER de 25 graden! - buitje af en toe: ik kreeg zin om een stukkie te gaan fietsen! Maar ik stond nog wel heel wankel op mijn benen, het zweet liep nog steeds langs me heen, en het gepiep in mijn hoofd stond en staat op 5 - ook altijd een goede indicatie voor flinke stress ("normaal" is mijn tinnitus te verdragen, nu even niet). Ook had ik gistermiddag, slapend op de bank, een ouderwetse nachtmerrie: tijdenlang iemand proberen te bereiken die me erg dierbaar is, maar hij of zij is niet bereikbaar - is hij overleden, heeft zij een ongeluk gehad, is ze gewoon boos op me - om haar moverende redenen, die ik niet ken, en niet te horen krijg? En dan nogal wanhopig en een beetje eenzaam, verdrietig wakker worden.
Gisterochtend kreeg ik in ieder geval weer de moed om het huis uit te gaan - de afgelopen week deed ik alleen zo af en toe een snelle boodschap tussendoor, ijzig langzaam naar de supermarkt fietsen, dan zo lang mogelijk in de winkel blijven, dan ijzig langzaam weer terug, en dan de rest van de dag amechtig op de bank of op bed liggen...
Ik haalde zelfs nog even de kringloopwinkel om de hoek. En vond er een mooie waterkaraf. Die zocht ik al sinds ik mijn vorige kapot had gestoten, en omdat ik een grote fan ben van koud kruidenwater miste ik die erg. Ik hád al besloten om een mooie nieuwe kan te bestellen, en er dan maar wat geld tegenaan te gooien - en vond nu een karaf die er in ieder geval genoeg op lijkt, voor € 1,50. Kijk, DAT vind ik nou leuk! Ook bestelde en ontving ik een jurk en een rok waar ik al lang naar op zoek was, en die zijn nét zo leuk als ze op internet leken. Kijk, dat helpt allemaal wel tegen de warmtedepressie.....
(En nou hou ik - voorlopig - even op met mijn gezeur over het weer.)
woensdag 25 juli 2018
Regen
Ik realiseer me dat ik het wel erg vaak over het weer heb.... Maar ja, te warm, te koud, te droog of te nat - het heeft nogal wat invloed op hoe ik me voel. Tja!
Ik kijk met verlangen naar de buienradar. Vanmiddag vanaf 17.00 uur wordt hier regen verwacht!
(En er komt vanmorgen even geen water uit de kraan. Nogal apocalyptisch en beangstigend. Heb ik wel genoeg? Ik kon nog net het toilet doortrekken na mijn "grote boodschap", en had nog 1 liter water koud liggen in de koelkast, én een liter kruidenwater, maar dan is het echt op. Moet maar genoeg zijn, tot het hersteld is.)
Ik kijk met verlangen naar de buienradar. Vanmiddag vanaf 17.00 uur wordt hier regen verwacht!
(En er komt vanmorgen even geen water uit de kraan. Nogal apocalyptisch en beangstigend. Heb ik wel genoeg? Ik kon nog net het toilet doortrekken na mijn "grote boodschap", en had nog 1 liter water koud liggen in de koelkast, én een liter kruidenwater, maar dan is het echt op. Moet maar genoeg zijn, tot het hersteld is.)
maandag 23 juli 2018
Hoe warm het was, en hoe ver...... (te warm, te ver)
O.k., dit is dus de eerste keer dat ik mijn vakantie heb afgebroken vanwege te mooi weer....
Een jaar of dertien geleden kwam ik een keer naar huis omdat het blijvend te hard regende, nu besloot ik afgelopen zaterdag nog voor mijn einddoel Aken/Maastricht de trein terug te pakken omdat het blijvend te warm en zonnig was. Poehee, rond de 30 graden, en dan fietsen langs onbeschaduwde wegen, midden op de dag? Ik vond het niet meer verantwoord!
Een alternatief zou natuurlijk kunnen zijn om vroeg op te staan, vroeg te gaan fietsen, en dan 's middags een paar uur van de weg af. Siësta in een weiland, of op een bankje onder een boom. Alleen die siësta, dat lukte me, vroeg opstaan? Het is wél vakantie, hè?
Een jaar of dertien geleden kwam ik een keer naar huis omdat het blijvend te hard regende, nu besloot ik afgelopen zaterdag nog voor mijn einddoel Aken/Maastricht de trein terug te pakken omdat het blijvend te warm en zonnig was. Poehee, rond de 30 graden, en dan fietsen langs onbeschaduwde wegen, midden op de dag? Ik vond het niet meer verantwoord!
Een alternatief zou natuurlijk kunnen zijn om vroeg op te staan, vroeg te gaan fietsen, en dan 's middags een paar uur van de weg af. Siësta in een weiland, of op een bankje onder een boom. Alleen die siësta, dat lukte me, vroeg opstaan? Het is wél vakantie, hè?
woensdag 11 juli 2018
Verjaardag
Vandaag 60 jaar geleden werd mijn Lief geboren. In mei van dit jaar was het 32 jaar geleden dat hij overleed.
Het maakt dat ik me de hele dag al wat melancholiek voel. We hadden het ZO goed samen. En het is al ZO lang geleden!
Ik bedacht dat ik zijn ouders graag even een "verjaardagskaart" wilde sturen. Gewoon, ik denk aan ze, ik denk aan H., ook na al die tijd nog. Maar post versturen wordt je tegenwoordig wel erg moeilijk gemaakt. Natuurlijk dacht ik pas gisteren op kantoor weer aan die kaart - en gisteren de hele dag geen tijd om een kaart te kopen & te schrijven. Vandaag dan maar - dan komt de kaart één dag later aan. Ik kocht vanmiddag een kaart op de terugweg naar huis. O.k. - er is geen brievenbus meer in de wijk, dus "even" een kaart posten na werktijd ís nog even een dingetje. En de brievenbussen op korte(re) afstand waren om 17.00 uur al gelicht - te vroeg om nog te halen na werktijd. De brievenbus waar ik nog tot 21.00 uur een kaart zou kunnen posten is op 2,2 km afstand. Het adres waar de kaart bezorgd moet worden is op ruim 8 km afstand.
Ik ben voor beide opties te lui vanavond.
Ik zou graag wat attenter willen zijn, maar daar moet ik dus (veel) vroeger aan denken.....
Het maakt dat ik me de hele dag al wat melancholiek voel. We hadden het ZO goed samen. En het is al ZO lang geleden!
Ik bedacht dat ik zijn ouders graag even een "verjaardagskaart" wilde sturen. Gewoon, ik denk aan ze, ik denk aan H., ook na al die tijd nog. Maar post versturen wordt je tegenwoordig wel erg moeilijk gemaakt. Natuurlijk dacht ik pas gisteren op kantoor weer aan die kaart - en gisteren de hele dag geen tijd om een kaart te kopen & te schrijven. Vandaag dan maar - dan komt de kaart één dag later aan. Ik kocht vanmiddag een kaart op de terugweg naar huis. O.k. - er is geen brievenbus meer in de wijk, dus "even" een kaart posten na werktijd ís nog even een dingetje. En de brievenbussen op korte(re) afstand waren om 17.00 uur al gelicht - te vroeg om nog te halen na werktijd. De brievenbus waar ik nog tot 21.00 uur een kaart zou kunnen posten is op 2,2 km afstand. Het adres waar de kaart bezorgd moet worden is op ruim 8 km afstand.
Ik ben voor beide opties te lui vanavond.
Ik zou graag wat attenter willen zijn, maar daar moet ik dus (veel) vroeger aan denken.....
vrijdag 29 juni 2018
Post! En: alleen wonen (op één voet)
Dacht ik net dat er lekker veel post op de mat lag - zeker 6 brieven! - zitten er drie brieven bij voor de nummers 30, 31 en 35 in mijn straat... (Mijn huisnummer valt ergens in de 20....) Als de post tegenwoordig de hoofdprijs rekent per zending vind ik dat ze best de brieven meteen in de goede brievenbus mogen gooien, toch?
En: Ik strompelde de laatste dagen door. Ik nam begin van de week een voetenbadje, verwijderde al het teveel (?) aan eelt, en stapte vervolgens in een doorntje in de tuin. OEH! Handig, iets in je voetzool waar je zelf NOOIT bij kunt...! 50-Plus en alleen wonen - het is GEEN handige combinatie.
En: Ik strompelde de laatste dagen door. Ik nam begin van de week een voetenbadje, verwijderde al het teveel (?) aan eelt, en stapte vervolgens in een doorntje in de tuin. OEH! Handig, iets in je voetzool waar je zelf NOOIT bij kunt...! 50-Plus en alleen wonen - het is GEEN handige combinatie.
vrijdag 22 juni 2018
Speelgoed
Ik blijf (een beetje) opruimen - Volgens een opruimmevrouw waar ik een tijdje terug een workshop volgde moet je jezelf vooral niet haasten wat dat betreft - maar ik zou willen dat ik iets meer tempo maakte... Want op deze manier komen er toch nog steeds meer spullen in dan eruit gaan. En dat was nou juist niet de bedoeling!
Even een paar foto's:
Even een paar foto's:
 |
| Poppenkwartet. |
Volgens mij had ik nog niet zo lang geleden nog veel meer poppen (en ik ben echt al meer dan 40 jaar kind-af). Ik vind dat ik wel wat speelgoed in huis moet hebben voor als er een kind op bezoek komt. Maar hoe vaak gebeurt dat nou nog? Toch vind ik het lastig om van dit laatste viertal afstand te doen.
Even voorstellen?
- "Eveline" was mijn eerste pop, helemaal links - volgens mij was ze wit toen ik haar kreeg, inmiddels verkleurd naar lichtbruin. Eveline mist een paar vingers en haar wimpers, en ze heeft ontzettende platvoeten.
- Daarnaast een pop die nooit een naam heeft gekregen, maar die ik als kind ooit zelf maakte. Zo te zien zelfs op de naaimachine!
- Daarachter, de tienerpop heette volgens mij Corine - of zoiets? Ik wilde haar zó lang, zó graag hebben. En dat houdt me nu tegen om haar weg te doen. Dom ja, ik weet het!
- Uiterst rechts: babypop Maria. Ik won haar ooit met een actie van ons plaatselijke sufferdje. Zo'n mooie pop had ik nog nooit gehad. Ik weet nog hoe zij in een grote doos aan huis werd bezorgd, en hoe jaloers mijn zusje was! Maria heeft zelfs haar wimpers en al haar vingers nog (maar ze is wel een beetje geel geworden). (Mmm, ik geloof dat ik vroeger nogal ruig met mijn speelgoed omsprong?)
De poppen dragen kleertjes die mijn Tante Jo voor ze maakte, en er ligt nog een zak met poppenkleertjes naast.
Eigenlijk wil ik ze wegdoen, maar ik ben bang dat ze op een grote liefdeloze stapel in de Kringloopwinkel terecht komen. Maar wil ik ze dan bewaren? Eigenlijk ook niet allemaal! Ik denk erover om Eveline in mijn speelgoedkoffer te stoppen, en de andere poppen naar een weggeeftafel te brengen. Want ik MOET opruimen!
(Ondertussen ben ik ook bezig een nieuwe huishoudelijke hulp te zoeken. Een paar weken terug kwam er iemand langs om te solliciteren, maar zij liet vervolgens niets meer van zich horen. Geschrokken van de rommel? - Of toch van de muizenvallen in de keuken?)
 |
| Weet iemand wat dit is? |
Nog zoiets, gewoon uit nieuwsgierigheid: deze platte plastic figuurtjes, die je op een plastic grondplaatje rechtop zet. Ik heb het idee dat het uit een tv-serie, of een tekenfilmserie of zoiets is. Rond 1970? Heeft iemand enig idee wat het is? (Ik vind ze wel grappig, en ze nemen niet zoveel ruimte in. Maar misschien zijn ze wel veel geld waard, als vintage speelgoed- dat zou natuurlijk best leuk zijn!)
zondag 17 juni 2018
Om te onthouden
Ik vond dit citaat tijdens het opruimen; het is er één om te onthouden (en om voor mezelf ter harte te nemen...):
The vocation of charity is a call not only to love but to be loved ….
We cannot love unless we also consent to be loved in return.
The vocation of charity is a call not only to love but to be loved ….
We cannot love unless we also consent to be loved in return.
zaterdag 16 juni 2018
Consuminderen
Even mijn consuminderacties / -dingen van vrijdag:
- Ik heb mijn huurverhoging per 1 juli doorgevoerd op de website van de bank: een whopping extra huur van € 8,12 per maand!
- Aan de andere kant kreeg ik bericht van de Belastingdienst: "dankzij" het feit dat ik vorig jaar een hoorapparaat verloor, en dús hoge medische kosten had, krijg ik nu € 359,-- terug - nadat ik eerst € 78 aan voorlopige aanslag teveel had betaald. Vakantiegeld voor komende zomer!
- Ik probeerde wat speelgoed en gelezen boeken weg te brengen naar de weggeeftafel in het buurthuis. Helaas, dat 😒-😒-buurthuis hier is op vrijdagochtend slechts open tot 12.00 of 12.30 uur (volgens 2 verschillende briefjes) - maar ik sta keer op keer voor een dichte deur, als ik mij haastend om nog op tijd te zijn om 11.45 uur met een doosje spullen meld.... Zó irritant! Ik ben dus in de middag doorgefietst naar de Emmaus - om daar nét voor 17.00 uur wat poppen af te geven: weer wat dingen het huis uit!
- Van mijn vakantiegeld betaalde ik eerst een paar vaste jaarlijkse giften. Er bleef nog wat over; dat belegde ik in certificaten van aandelen Triodos. (En ik kocht een zeer noodzakelijke nieuwe stofzuiger, en ik ging / ga er op uit - maar daarover later meer....).
- Gisteravond rommelde ik verder in mijn oude koffer met speelgoed. Het streven is om die ene koffer en die ene plastic bak samen te voegen tot één koffer met speelgoed. Zoveel wordt er hier niet meer gespeeld door kinderen - wél door de ene volwassene in huis 😊 - al zou dat ook beter kunnen. Maar: opruimen geeft meer ruimte om te spelen, maakt dat ik weer eens iets kan terugvinden...
vrijdag 8 juni 2018
Turbulentie
Deze week een gesprek in de leesgroep over o.a. het maken van vliegreizen. O.k., een bekentenis: ik ben midden vijftig, en ik heb nog nooit gevlogen. En ik ben het zeker ook niet van plan, de eerste tijd!
Toch bevind ik mij in flink wat turbulentie op het moment - dat blijkt dus ook gewoon op de grond te kunnen.... Niets om hier iets over te melden, het is ook vooral rommelig in mijn hoofd en lijf, stressig - en dat uit zich onder andere in "mijn" tinnitus die even extra hard aanstaat, en in flink veel pijn in mijn gewrichten. Ach ja, de ouderdom!
Vandaag hield ik dus maar een lekker rustig rommeldagje thuis. Het is buiten 20 graden en een beetje motterig - een verademing na dagenlang 25-30 graden! Binnen was ik bezig met zomen naaien in gescheurde lakens - die kunnen best nog even door als laken voor hete nachten - met op de bank liggen lezen, met zaadjes uit de rucola peuteren, met lekker koken. Morgen, misschien, er maar weer eens op uit...
Ik was eraan toe, zo'n tutdag.
Toch bevind ik mij in flink wat turbulentie op het moment - dat blijkt dus ook gewoon op de grond te kunnen.... Niets om hier iets over te melden, het is ook vooral rommelig in mijn hoofd en lijf, stressig - en dat uit zich onder andere in "mijn" tinnitus die even extra hard aanstaat, en in flink veel pijn in mijn gewrichten. Ach ja, de ouderdom!
Vandaag hield ik dus maar een lekker rustig rommeldagje thuis. Het is buiten 20 graden en een beetje motterig - een verademing na dagenlang 25-30 graden! Binnen was ik bezig met zomen naaien in gescheurde lakens - die kunnen best nog even door als laken voor hete nachten - met op de bank liggen lezen, met zaadjes uit de rucola peuteren, met lekker koken. Morgen, misschien, er maar weer eens op uit...
Ik was eraan toe, zo'n tutdag.
vrijdag 25 mei 2018
Vrije dag
8.05 uur: Wasmachine volladen en aanzetten.
8.40 uur: Naar de huisarts, medicatie bespreken en kijken hoe het er met mijn bloedwaarden voorstaat. Hoera! Het gaat de goede kant op.
9.00 uur: Weggeeftafel in het buurthuis tegenover de huisarts, weer twee volle fietstassen weg uit het schuurtje.
9.05 uur: Ontbijten op het terras van een café.
9.55: Schoenmaker aan de andere kant van de stad; ik ga het erop wagen mijn dichte schoenen te laten verzolen - zouden we nu écht eindelijk tot einde zomer op sandalen kunnen lopen?
10.15 uur: Stadhuis, paspoort ophalen.
11.15 uur: Weer thuis, mét alle weekboodschappen.
Nou, is me dat een staaltje efficiënt huishouden of niet? Soms heb je dagen dat het allemaal niet lukt, dat alles uitloopt en dat je van alles vergeet, maar dit was een erg bevredigende ochtend. Ik zit nu aan de koffie, met twaalfenhalve kilometer op de fietsteller, uit te puffen en de rest van mijn weekend te overdenken. Ik moet morgen nog naar de kapper en vrijwilligerswerken, en ik mág zondag nog naar Haarlem voor een lezing over Bommel en de bijbel. Dat lijkt me wel heel erg leuk, als ik er nog voldoende energie voor heb!
Verder mag ik nu gaan fantaseren over wat te doen met mijn vakantiegeld (ik heb al wel een ideetje), en n.a.v. mijn pensioenoverzicht wil ik toch eens gaan rekenen of het er eventueel enigszins inzit om voor mijn 68ste verjaardag te kunnen gaan stoppen met werken.
8.40 uur: Naar de huisarts, medicatie bespreken en kijken hoe het er met mijn bloedwaarden voorstaat. Hoera! Het gaat de goede kant op.
9.00 uur: Weggeeftafel in het buurthuis tegenover de huisarts, weer twee volle fietstassen weg uit het schuurtje.
9.05 uur: Ontbijten op het terras van een café.
9.55: Schoenmaker aan de andere kant van de stad; ik ga het erop wagen mijn dichte schoenen te laten verzolen - zouden we nu écht eindelijk tot einde zomer op sandalen kunnen lopen?
10.15 uur: Stadhuis, paspoort ophalen.
11.15 uur: Weer thuis, mét alle weekboodschappen.
Nou, is me dat een staaltje efficiënt huishouden of niet? Soms heb je dagen dat het allemaal niet lukt, dat alles uitloopt en dat je van alles vergeet, maar dit was een erg bevredigende ochtend. Ik zit nu aan de koffie, met twaalfenhalve kilometer op de fietsteller, uit te puffen en de rest van mijn weekend te overdenken. Ik moet morgen nog naar de kapper en vrijwilligerswerken, en ik mág zondag nog naar Haarlem voor een lezing over Bommel en de bijbel. Dat lijkt me wel heel erg leuk, als ik er nog voldoende energie voor heb!
Verder mag ik nu gaan fantaseren over wat te doen met mijn vakantiegeld (ik heb al wel een ideetje), en n.a.v. mijn pensioenoverzicht wil ik toch eens gaan rekenen of het er eventueel enigszins inzit om voor mijn 68ste verjaardag te kunnen gaan stoppen met werken.
vrijdag 18 mei 2018
Rondrommelen in (en) een hoekje
Ik had vakantie afgelopen week: lekker, zo tussen Hemelvaart en Pinksteren, ik was erg aan vakantie toe en de laatste weken was het al heerlijk weer... Dat lekkere weer was dus alleen zo'n beetje ná de Hemelvaart ineens afgelopen....
Ik wilde wel weg, kamperen, al is het dicht bij huis, maar éven het tentje en de fiets pakken, op een minicamping liggen lezen naast mijn tentje. Alleen vond ik het daar de laatste dagen van deze week toch te koud voor.
Thuisblijven dus. De eerste dagen áchterin mijn tuin, in de schaduw, met een boek van Nicci Gerrard. LUI! Maar erg lekker... Een beetje rommelen, een beetje werken in de tuin, in huis: na bijna vijf jaar in dit huis heb ik nu een handdoekdroogstang in de douche, en zijn de gang, trap en overloop in ieder geval vóórbereid op verf- en behangwerk. Goh, dat tempo van mij!
Ik maakte een hoekje, met wat per-ongeluk-afgeknipte-akeleien uit de voortuin:
.
Ik wilde wel weg, kamperen, al is het dicht bij huis, maar éven het tentje en de fiets pakken, op een minicamping liggen lezen naast mijn tentje. Alleen vond ik het daar de laatste dagen van deze week toch te koud voor.
Thuisblijven dus. De eerste dagen áchterin mijn tuin, in de schaduw, met een boek van Nicci Gerrard. LUI! Maar erg lekker... Een beetje rommelen, een beetje werken in de tuin, in huis: na bijna vijf jaar in dit huis heb ik nu een handdoekdroogstang in de douche, en zijn de gang, trap en overloop in ieder geval vóórbereid op verf- en behangwerk. Goh, dat tempo van mij!
Ik maakte een hoekje, met wat per-ongeluk-afgeknipte-akeleien uit de voortuin:
.
(In de voortuin heb ik nu een paar kleuren akelei staan, weer andere dan vorig jaar. De pioen is hoogzwanger, en de roos begint uit te komen. Zomer in aantocht!)
En woensdag maakte ik een tocht naar H. Daar is een leuke grote vestiging van Emmaus, en er is een kasteel met mooie tuin. Plannen genoeg - maar uiteindelijk bleef het bij een dagje uit naar de Emmaus (en een luxe lunch bij De Vier Balken, en een "diner" bij Ikea).
Mijn kringloopvondsten:
Had ik dit nu allemaal nodig? Nee, niet echt - maar ik ben er wel blij mee! Ik houd van stolpjes, moet alleen nog bedenken wat ik erin zet. Misschien dat ene fossiel, wat ik ooit in Cornwall vond? Nog een heks, een engel, een vogel? Maar eigenlijk vind ik dat zielig, spul wat vrij rond moet vliegen onder een glazen stolp plaatsen... De rol (vlies-)behang is voor dat éne muurtje in mijn berghok, wat per ongeluk nog steeds kaal is. Het lijstje voor de "fish-with-a-bicycle" komt waarschijnlijk in de gang - als die klaar is. En boeken? Mocht ik nog boeken kopen dan? Nee, eigenlijk niet - maar dit (kinder-) boek is MOOI! Heeft er iemand nog een kind te leen, aan wie ik mag voorlezen?
(Een paar weken terug vond ik ook al een geweldig kinderboek, in een andere Emmaus:
Yeah! Een nieuwe Tonke Dragt! Niet zo mooi als De brief voor de koning, of Verhalen van de tweelingbroers, maar toch fijn om in de kast te hebben.)
Mijn vakantie voelt nu bijna ten einde - maar duurt toch nog vier dagen... Genoeg tijd om mijn huis weer op te ruimen, de laatste restjes behang weg te poetsen. Nog een dagje strand, een dagje naar een jaarmarkt? Een fietstocht langs een kwekerij, voor wat tuinspul? Of blijven we lui in huis hangen?
zondag 13 mei 2018
Weeskind
Ik las bij Het Rijke Wijf iets over Moederdag, en dacht: ik wijd er ook een post aan! Er moet toch een leuke smartlap over een weeskind te vinden zijn? Maar nee, niet op YouTube. Dan maar "De dag waarop je moeder sterft" (Geen kind meer) van Karin Bloemen - aanzienlijk serieuzer, maar wel toepasselijk...
Het is vandaag Moederdag (maar ik ben al ruim 32 jaar (half)wees - kun je dat zijn, op middelbare leeftijd?). In kerkelijk jargon is het vandaag ook nog Wezenzondag, de zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren. En het is deze zondag dat heel lang geleden mijn Lief overleed.
Kan het nog verweesder?
(Of is dit nu een héle zielige post geworden? Waar ligt de balans tussen laten zien wat er speelt, en "zielig doen" - want dat wil ik eigenlijk helemaal niet!)
Het is vandaag Moederdag (maar ik ben al ruim 32 jaar (half)wees - kun je dat zijn, op middelbare leeftijd?). In kerkelijk jargon is het vandaag ook nog Wezenzondag, de zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren. En het is deze zondag dat heel lang geleden mijn Lief overleed.
Kan het nog verweesder?
(Of is dit nu een héle zielige post geworden? Waar ligt de balans tussen laten zien wat er speelt, en "zielig doen" - want dat wil ik eigenlijk helemaal niet!)
zondag 6 mei 2018
Renate Dorrestein
Vanmorgen werd bekend dat Renate Dorrestein vrijdag is overleden.
Schrijfster, journaliste, feministe, generatiegenote. Een vrouw die met veel humor over de meest vreselijke dingen kon schrijven. Eén van mijn favoriete schrijfsters sinds 1983.
Schrijfster, journaliste, feministe, generatiegenote. Een vrouw die met veel humor over de meest vreselijke dingen kon schrijven. Eén van mijn favoriete schrijfsters sinds 1983.
(Ik was te lui om mijn boekenkast te verbouwen zodat al haar boeken op één foto pasten.)
vrijdag 4 mei 2018
Actie!
Nu het beter weer wordt, krijg ik ook (iets) meer energie. Nog niet genoeg naar mijn zin, maar ik kom weer eens ergens aan toe.
Jammer genoeg merk ik het ook aan hoeveel geld ik uitgeef: het geld "verdwijnt" naar allerlei goede bestedingen. Zoals een paar nieuwe sandalen, kon niet wachten tot de uitverkoop: HOP € 120,00! Een nieuwe schoudertas, nu eens geen tweedehandse die meteen stuk gaat, maar een héle leuke nieuwe, waar ik vast lang plezier van ga hebben. Een nieuwe deurmat - de oude was helemaal versleten (als in: losse draadjes touw, goed voor vogelnestjes, niet meer voor mat) - voor op mijn nieuwe terras. Een nieuwe pin voor mijn horlogebandje - ruim twee maanden na mijn val van de trap eindelijk weer een draagbaar horloge!
Vanmorgen kocht ik een nieuwe identiteitskaart: Hoppa, € 12 aan pasfoto's + € 51 voor de kaart zelf. Wát een bedrag!!! Gelukkig kan die nu weer 10 jaar mee, als hij niet gestolen wordt.
Maar ik meldde gisteren ook, even op het werk tussen de bedrijven door, een omvergereden verkeersbord voor het huis, en een fiets die hier achter het huis in de poort érg in de weg staat. En kijk, ik krijg meteen de volgende dag een reactie van de gemeente: men komt hem op 17 september al ophalen. Die staat dus nog maar 4½ maand mijn achteruitgang te blokkeren......
Jammer genoeg merk ik het ook aan hoeveel geld ik uitgeef: het geld "verdwijnt" naar allerlei goede bestedingen. Zoals een paar nieuwe sandalen, kon niet wachten tot de uitverkoop: HOP € 120,00! Een nieuwe schoudertas, nu eens geen tweedehandse die meteen stuk gaat, maar een héle leuke nieuwe, waar ik vast lang plezier van ga hebben. Een nieuwe deurmat - de oude was helemaal versleten (als in: losse draadjes touw, goed voor vogelnestjes, niet meer voor mat) - voor op mijn nieuwe terras. Een nieuwe pin voor mijn horlogebandje - ruim twee maanden na mijn val van de trap eindelijk weer een draagbaar horloge!
Vanmorgen kocht ik een nieuwe identiteitskaart: Hoppa, € 12 aan pasfoto's + € 51 voor de kaart zelf. Wát een bedrag!!! Gelukkig kan die nu weer 10 jaar mee, als hij niet gestolen wordt.
Maar ik meldde gisteren ook, even op het werk tussen de bedrijven door, een omvergereden verkeersbord voor het huis, en een fiets die hier achter het huis in de poort érg in de weg staat. En kijk, ik krijg meteen de volgende dag een reactie van de gemeente: men komt hem op 17 september al ophalen. Die staat dus nog maar 4½ maand mijn achteruitgang te blokkeren......
zondag 29 april 2018
Gedicht voor de week van 4 en 5 mei
Een week van gedenken
De beweging van gedenken
is als vasthouden en weer loslaten.
Bij vasthouden sluit je je armen rondom,
wil je aanraken en koesteren.
Loslaten is eerder een vorm van overgave,
je laat wat is, je neemt afstand.
De beweging van gedenken is er niet zomaar.
Het is als met zand:
probeer je het stevig vast te houden
dan sijpelt het tussen je vingers door,
maar houd je je hand open en vlak
dan blijft het liggen.
Judith van der Werf.
De beweging van gedenken
is als vasthouden en weer loslaten.
Bij vasthouden sluit je je armen rondom,
wil je aanraken en koesteren.
Loslaten is eerder een vorm van overgave,
je laat wat is, je neemt afstand.
De beweging van gedenken is er niet zomaar.
Het is als met zand:
probeer je het stevig vast te houden
dan sijpelt het tussen je vingers door,
maar houd je je hand open en vlak
dan blijft het liggen.
Judith van der Werf.
vrijdag 27 april 2018
Koningsdag enzo
Ik vind het wel een béétje gemeen, dat de koning nou net op vrijdag jarig is - daardoor wordt me een extra vrije dag door de neus geboord - en ik vind dat ik dat best verdien, met alle sponsorgelden die ik betaal aan ons koningshuis... En Bevrijdingsdag levert dit jaar óók al niets op, wat dat betreft... Maar hé, ik werk nog anderhalve week, dan even vakantie - daar ben ik aan toe!
Ik heb wat heimwee naar warme zonnige Koninginnedagen uit het verleden - dat je iedereen lekker de drukte van de stad in laat gaan, en dan zelf een stukkie fietsen (vrijmarkten in belendende dorpen, dat is nog te doen), of lekker lui met boek op het balkon / in de tuin. Maar helaas: het is een gewone vrijdag - dus nog moe van de werkweek - het is bewolkt en KOUD - ik heb de verwarming maar weer omhoog gedraaid, het was nog geen 16 graden vanmorgen in huis. Morgen een drukke vrijwilligerswerk-dag.
Dus, wat doen we nu? Ik moet mijn financiën bijwerken - ik mis deze maand gek genoeg bijna € 45 - WAAR is dat? Ik moet nog een mega-afwas die er ook al veel te lang staat, én ik moet mijn belastingaangifte nog steeds doen / afmaken. En het lijkt me wel een hele goede actie om - in de geest van Koningsdag - het huis te ontrommelen, te beginnen op de "werkkamer" (die vooral véél rommel bevat). Vanmiddag nog een wandelingetje voor de noodzakelijke beweging?
Pff - ik word al moe als ik eraan denk, en toch moet het! Plus: ik weet dat ik écht meer energie krijg van het gewoon maar doen wat er moet, dan van lamlendig op de bank liggen....
Nou ja, om de stemming erin te krijgen even een Koninginnedagklassieker:
Ik heb wat heimwee naar warme zonnige Koninginnedagen uit het verleden - dat je iedereen lekker de drukte van de stad in laat gaan, en dan zelf een stukkie fietsen (vrijmarkten in belendende dorpen, dat is nog te doen), of lekker lui met boek op het balkon / in de tuin. Maar helaas: het is een gewone vrijdag - dus nog moe van de werkweek - het is bewolkt en KOUD - ik heb de verwarming maar weer omhoog gedraaid, het was nog geen 16 graden vanmorgen in huis. Morgen een drukke vrijwilligerswerk-dag.
Dus, wat doen we nu? Ik moet mijn financiën bijwerken - ik mis deze maand gek genoeg bijna € 45 - WAAR is dat? Ik moet nog een mega-afwas die er ook al veel te lang staat, én ik moet mijn belastingaangifte nog steeds doen / afmaken. En het lijkt me wel een hele goede actie om - in de geest van Koningsdag - het huis te ontrommelen, te beginnen op de "werkkamer" (die vooral véél rommel bevat). Vanmiddag nog een wandelingetje voor de noodzakelijke beweging?
Pff - ik word al moe als ik eraan denk, en toch moet het! Plus: ik weet dat ik écht meer energie krijg van het gewoon maar doen wat er moet, dan van lamlendig op de bank liggen....
Nou ja, om de stemming erin te krijgen even een Koninginnedagklassieker:
maandag 16 april 2018
Gratis en goedkoop
Mijn gratis boodschappen van dit weekend:
Fuze tea, blikje Finley en 6 flesjes Radler.
Fuze tea, blikje Finley en 6 flesjes Radler.
En mijn kringloopaankopen van vorige week:
Ik kocht de kookboekenstandaard - ik had al zo'n zelfde, maar vind het leuk om mooie boeken te kijk te zetten. In een kringloopwinkel zag ik er 1 voor € 2,50, in de volgende kocht ik 'm voor € 0,60. Iets verder fietsen levert dus heel wat op! Het mooie touw kocht ik voor € 0,50 - dat wordt een plantenhanger; het stopgaren, biaisband en het rozenbandje kreeg ik er gratis bij. Ik houd van dat soort mooie bandjes - om te bekijken, te bedenken wat ik er mee ga doen...
Ik heb een onverwacht dagje "vrij". Ik had al even gespaard om het terras achter mijn huis te laten herstellen, bedacht toen dat ik ook kon proberen om het aan de woningbouwvereniging over te laten. En ja: ze kwamen (na lang wachten, dat wel), en egaliseerden vanmorgen in no time mijn terras. Wauw! Alleen moest ik dus gisteren plotseling "even" alle plantenpotten en zo verslepen, en moet ik zo alles weer terug slepen... Eerst maar eens de ramen lappen - dat kan weer, nu ik niet meer het risico loop met mijn keukentrap in een mollengang te verdwijnen.
En verder? Ik vind dat ik de dag moet gebruiken om allerlei achterstalligs te doen: naar de apotheek, mijn horloge laten repareren, nieuwe sandalen kopen, eindelijk mijn belastingaangifte afmaken.... Mag ik een week vakantie?
vrijdag 13 april 2018
Schrikken + update!
Update: Ik zie net dat ik verschrikkelijk jok! In mijn bankafschrift staat dat ik in 2015 al ruim € 30,-- betaalde - die € 24 uit mijn lijstje vaste lasten was een forse vergissing....
🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶
Ik ben een groot fan van de bibliotheek - zomaar héél veel boeken die je mag lenen en lezen! Heel erg lang geleden was ik lid van de christelijke én van een algemene bibliotheek bij ons op het dorp - met heel veel bruin gekafte boeken, waarvan je er op vrijdagavond een paar mocht meenemen om te lezen (maar dat was nooit genoeg voor een hele week...).
In 1973 trad de nieuwe Bibliotheekwet in werking: geen "stichtelijke lectuur" meer uit een achterafkamertje, maar een modern nieuw gebouw (nou ja, het koetshuis bij het landhuis / gemeentehuis) met veel lichte stellingen en veelkleurige boeken. Lang voor mijn twaalfde verjaardag had ik de kinderafdeling uit, dus dat was sappelen tot ik eindelijk naar de volwassenenafdeling mocht.
Ik ben eigenlijk altijd lid geweest - is het niet (alleen) voor mezelf, dan wel omdat ik het een belangrijke voorziening vind, ook (juist) voor mensen / kinderen die thuis niet zoveel met boeken hebben. Daar financier ik graag aan mee!
Maar ik schrok toch wel erg toen ik net mijn nieuwe abonnementsgeld voor komend jaar overmaakte. Eigenlijk vond ik € 32 voor een jaar lang lezen (beperkt abonnement, 20 boeken p.j.) bést veel geld - maar helemaal toen ik zag dat ik vorig jaar nog € 24 betaalde. Vraag me niet welk percentage dat is, maar ik vind het een héle verhoging!
🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶 🔶🔶🔶🔶🔶🔶
Ik ben een groot fan van de bibliotheek - zomaar héél veel boeken die je mag lenen en lezen! Heel erg lang geleden was ik lid van de christelijke én van een algemene bibliotheek bij ons op het dorp - met heel veel bruin gekafte boeken, waarvan je er op vrijdagavond een paar mocht meenemen om te lezen (maar dat was nooit genoeg voor een hele week...).
In 1973 trad de nieuwe Bibliotheekwet in werking: geen "stichtelijke lectuur" meer uit een achterafkamertje, maar een modern nieuw gebouw (nou ja, het koetshuis bij het landhuis / gemeentehuis) met veel lichte stellingen en veelkleurige boeken. Lang voor mijn twaalfde verjaardag had ik de kinderafdeling uit, dus dat was sappelen tot ik eindelijk naar de volwassenenafdeling mocht.
Ik ben eigenlijk altijd lid geweest - is het niet (alleen) voor mezelf, dan wel omdat ik het een belangrijke voorziening vind, ook (juist) voor mensen / kinderen die thuis niet zoveel met boeken hebben. Daar financier ik graag aan mee!
Maar ik schrok toch wel erg toen ik net mijn nieuwe abonnementsgeld voor komend jaar overmaakte. Eigenlijk vond ik € 32 voor een jaar lang lezen (beperkt abonnement, 20 boeken p.j.) bést veel geld - maar helemaal toen ik zag dat ik vorig jaar nog € 24 betaalde. Vraag me niet welk percentage dat is, maar ik vind het een héle verhoging!
maandag 2 april 2018
Pasen deel 2, en: alweer opruimen
Ik heb het weekend verder vooral een beetje lamlendig op de bank gelegen, met kranten (er ligt hier altijd een hele stapel nog te lezen), wat oude tijdschriften, onder mijn dekentje. Volgend weekend wordt het écht lente, niet meer dat sombere druilerige weer!
In de krant las ik een stuk van Stijn Fens, die het "Paasgevoel" (natuurlijk) veel beter onder woorden kan brengen dan ik.
En verder ben ik weer, of nog steeds - telkens bij stukjes en beetjes - aan het opruimen. Nu een grote stapel oude woontijdschriften. VT-wonen, iets van twintig jaar oud, vooral gevuld met advertenties - die dus ook iets van 20 jaar oud zijn. Wat idioot om die tijdschriften zo lang te bewaren! En: waarom heb ik ze überhaupt ooit gekocht? Het is zó niet mijn stijl, al dat chique, dure design - tentoongesteld in grotere huizen dan ik ooit zal bewonen!
Kamers voor dochters van 6 jaar - met antiek handbeschilderd frans bloemenbehang - kan dochter gezellig mee schilderen - en een antiek schrijfbureautje. Kán dat kind al schrijven dan?
Ik geloof niet dat ik jaloers ben op mensen die zich dit soort dingen kunnen permitteren, maar dit vind ik gewoon érg decadent (en het lijkt me hélemaal niet fijn wonen....).
In de krant las ik een stuk van Stijn Fens, die het "Paasgevoel" (natuurlijk) veel beter onder woorden kan brengen dan ik.
En verder ben ik weer, of nog steeds - telkens bij stukjes en beetjes - aan het opruimen. Nu een grote stapel oude woontijdschriften. VT-wonen, iets van twintig jaar oud, vooral gevuld met advertenties - die dus ook iets van 20 jaar oud zijn. Wat idioot om die tijdschriften zo lang te bewaren! En: waarom heb ik ze überhaupt ooit gekocht? Het is zó niet mijn stijl, al dat chique, dure design - tentoongesteld in grotere huizen dan ik ooit zal bewonen!
Kamers voor dochters van 6 jaar - met antiek handbeschilderd frans bloemenbehang - kan dochter gezellig mee schilderen - en een antiek schrijfbureautje. Kán dat kind al schrijven dan?
Ik geloof niet dat ik jaloers ben op mensen die zich dit soort dingen kunnen permitteren, maar dit vind ik gewoon érg decadent (en het lijkt me hélemaal niet fijn wonen....).
zondag 1 april 2018
Pasen
Het is Pasen! Het belangrijkste feest van het jaar, God die mens wordt, en daardoor meelijdt met mensen. En toch beleef ik dat minder intens dan "vroeger". Omdat ik zelf nu niet meer zo in de sh*t zit? Omdat het sowieso lastiger is geworden om voeling te blijven houden met het kerkelijk jaar? Er was een tijd dat ik de Goede Week, de week voor Pasen, de week van Witte Donderdag en Goede Vrijdag, niet werkte, maar vooral veel in de kerk zat / stond, en zong in mijn koor... Nu hadden mijn leidinggevende en ikzelf, los van elkaar, een belangrijke vergadering gepland vorige week, en was ik gistermiddag nog druk met mijn vrijwilligerswerk. Mmmm - eigenlijk bevalt dat me niets!
Donderdagavond was ik te moe van het "gewone" werk om de kerk nog te halen, vrijdagavond was ik er wel - een beetje ongemakkelijk, want ik was al té lang niet meer geweest - gisteravond was ik te moe van een héle drukke vrijwilligersmiddag-met-te-weinig-vrijwilligers, en vanmorgen versliep ik me (dus). Pasen?
Bij Pasen hoort voor mij ook bloemen brengen naar het graf van mijn - ruim een half mensenleven geleden - overleden Lief. Een mooie fietstocht, bloemen op het graf prikken, soms een flinke omweg, en weer naar huis. Pasen!
Maar dit weekend is het koud en regenachtig. In de tuin zie ik de knoppen in de Kweepeer komen, een hoekje geurt naar het randje Hyacinten, de Daslook en de Narcissen zijn op in de voortuin - en toch voelt het nog steeds niet als voorjaar. Maar: op tv is BBC's Gardeners' World alweer begonnen, en ik popel om de tuin in te gaan. Nog even, nog even...
Ik heb nog twee dagen weekend om bij te komen van alle vermoeienissen. Twee dagen lezen en knutselen. Morgen "moet"/ wil ik eindelijk mijn belastingaangifte afmaken - het ertegenop zien kost altijd veel meer tijd en energie dan het "gewoon" even doen - en nog wat klussen voor het Repair Café.
Maar vandaag is het nog even écht zondag, en ik ga proberen mijn vastentijd-routine voort te zetten: schermen uit, radio uit, en mezelf prettig focussen op het "zijn" in het moment.
Donderdagavond was ik te moe van het "gewone" werk om de kerk nog te halen, vrijdagavond was ik er wel - een beetje ongemakkelijk, want ik was al té lang niet meer geweest - gisteravond was ik te moe van een héle drukke vrijwilligersmiddag-met-te-weinig-vrijwilligers, en vanmorgen versliep ik me (dus). Pasen?
Bij Pasen hoort voor mij ook bloemen brengen naar het graf van mijn - ruim een half mensenleven geleden - overleden Lief. Een mooie fietstocht, bloemen op het graf prikken, soms een flinke omweg, en weer naar huis. Pasen!
Maar dit weekend is het koud en regenachtig. In de tuin zie ik de knoppen in de Kweepeer komen, een hoekje geurt naar het randje Hyacinten, de Daslook en de Narcissen zijn op in de voortuin - en toch voelt het nog steeds niet als voorjaar. Maar: op tv is BBC's Gardeners' World alweer begonnen, en ik popel om de tuin in te gaan. Nog even, nog even...
Ik heb nog twee dagen weekend om bij te komen van alle vermoeienissen. Twee dagen lezen en knutselen. Morgen "moet"/ wil ik eindelijk mijn belastingaangifte afmaken - het ertegenop zien kost altijd veel meer tijd en energie dan het "gewoon" even doen - en nog wat klussen voor het Repair Café.
Maar vandaag is het nog even écht zondag, en ik ga proberen mijn vastentijd-routine voort te zetten: schermen uit, radio uit, en mezelf prettig focussen op het "zijn" in het moment.
zondag 25 maart 2018
Zo'n mooi interview!
Ik ben weer eens aan het opruimen - dit keer bakken met papier: mooie plaatjes, wandelingen, knutselspul, interviews en columns die ik zó goed vind dat ik ze eigenlijk niet weg wil gooien.
Een prachtig interview, met cabaretière Louise Korthals, uit de Trouw van 15 augustus 2015: www.trouw.nl/louise-korthals.
De moeite van het lezen waard!
Een prachtig interview, met cabaretière Louise Korthals, uit de Trouw van 15 augustus 2015: www.trouw.nl/louise-korthals.
De moeite van het lezen waard!
zaterdag 17 maart 2018
Landelijke compostdag
Ik zie het nét pas in mijn (ouderwetse papieren) agenda staan, maar er is dit weekend nóg een consuminderuitje: het is vandaag Landelijke Compostdag. Dus ik ga straks even langs ons afvalscheidingsstation, een gratis zak compost halen!
(Kijk op de site van jouw gemeente of die meedoet, er is geen centraal punt meer waar alle deelnemende gemeentes staan!)
(Kijk op de site van jouw gemeente of die meedoet, er is geen centraal punt meer waar alle deelnemende gemeentes staan!)
vrijdag 16 maart 2018
Goedkope boekenweek
Wat kun je daar toch mee zitten, met zo'n Boekenweek!
Ik wilde graag het Boekenweekgeschenk - want Griet Op de Beeck - maar welk boek moest ik nou kopen? Want ik mocht toch geen nieuwe boeken meer kopen? (Natuurlijk kan ik een heleboel boeken verzinnen die ik nog wil lezen - en hebben!-, maar ik heb nog genoeg te lezen in genoeg boekenkasten én ik heb in de stad nog een bibliotheek vol.)
Ineens een brainwave: ik heb heel erg een nieuwe fietsatlas nodig. Mijn oude bleek 10 drukken / 11 jaar oud te zijn, en behoorlijk achterhaald op een aantal punten. Is dat een Nederlands(talig) boek of niet?
Hoera - zondag op pad met Marlien & Griet Op de Beeck!
(En later dit voorjaar met fiets & nieuwe fietsatlas....)
Ik wilde graag het Boekenweekgeschenk - want Griet Op de Beeck - maar welk boek moest ik nou kopen? Want ik mocht toch geen nieuwe boeken meer kopen? (Natuurlijk kan ik een heleboel boeken verzinnen die ik nog wil lezen - en hebben!-, maar ik heb nog genoeg te lezen in genoeg boekenkasten én ik heb in de stad nog een bibliotheek vol.)
Ineens een brainwave: ik heb heel erg een nieuwe fietsatlas nodig. Mijn oude bleek 10 drukken / 11 jaar oud te zijn, en behoorlijk achterhaald op een aantal punten. Is dat een Nederlands(talig) boek of niet?
Hoera - zondag op pad met Marlien & Griet Op de Beeck!
(En later dit voorjaar met fiets & nieuwe fietsatlas....)
donderdag 8 maart 2018
8 Maart
Ik vlooi mijn Pinterest-bord "Vrouwen" na op een mooie afbeelding voor Internationale Vrouwendag, maar kan niet kiezen....
Volgend jaar is het pas 100 jaar sinds vrouwen kiesrecht hebben...
zaterdag 3 maart 2018
Weekenden achterstevoren
Als het aan mij lag bleef ik alle avonden en het hele weekend thuis! Zeker nu het zo ontzettend koud is - deze week temperaturen van -10 's nachts, met een forse oostenwind - BRRR! Ik kreeg van een aantal mensen "lekker" frisse schaatsfoto's toegestuurd, maar ik kijk er liever naar vanachter glas.
Maar ook bij beter weer ben ik eigenlijk een enorme huismuts. Een beetje rommelen in huis, lezen, handwerken, tv kijken - het ís wat weinig voor een heel weekend van drie dagen, maar ik moet mezelf er echt toe zetten om eruit te gaan.
Eén van mijn goede voornemens voor dit jaar was echter om meer te gaan doen. Niet alleen maar werken, vrijwilligerswerken en naar de maandelijkse leesgroep, maar gewoon gaan als ik iets leuks zie - er is hier altijd zoveel te doen dat het eerder teveel dan te weinig is (en dan heb ik weer keuzeproblemen)....
En ik vind dat ik wat dat betreft deze eerste maanden wel goed bezig ben. Net heb ik een aardige wandeling gemaakt - ik moest toch nog (een paar) boodschappen doen, en wandelen is minder koud dan fietsen, dus ik pakte me goed in, rugzak om en GAAN! 1,8 Kilometer enkele reis, met nog een omweggetje langs de volkstuinen - ik houd erg van die rommellandjes! Die beweging heb ik ook weer binnen!
Gistermiddag had ik een workshop fotografie bij Imagelab in Amsterdam: dat was een mooie Groupon-aanbieding van een tijdje terug. Leuk hoor, met een goede docent, met andere nitwits de basis van je camera uitpuzzelen, een college van een uur of drie. Veel geleerd, zin om uit te gaan proberen! Zou ik dan na een jaar of 5 eindelijk begrijpen wat mijn fototoestel allemaal kan?
Vorige week ging ik naar de open Hortus in U., en twee weken terug bezocht ik de (gratis) boekpresentatie van het boek "How to be organized" van Yvonne de Bruin van Sloworganizing. Nou, hoe actief is dat? Natuurlijk ben je op zo'n moment klapvee voor de presentatie, en natuurlijk voel je je wel een beetje verplicht om dat boek aan te schaffen - niet gedaan overigens - maar ik vond het OOK een leuke inspirerende bijeenkomst, waardoor ik weer moed kreeg om op te ruimen - en herkenning vond bij andere vrouwen over hoe moeilijk dat toch is.
Waarschijnlijk maak ik hier later nog wel een uitgebreider berichtje over, maar - ehmmm - ik ben even de aantekeningen die ik maakte kwijt (Organized, MOI?). En ik heb nu even meer zin in languit op de bank met thee en leeswerk.
Maar ook bij beter weer ben ik eigenlijk een enorme huismuts. Een beetje rommelen in huis, lezen, handwerken, tv kijken - het ís wat weinig voor een heel weekend van drie dagen, maar ik moet mezelf er echt toe zetten om eruit te gaan.
Eén van mijn goede voornemens voor dit jaar was echter om meer te gaan doen. Niet alleen maar werken, vrijwilligerswerken en naar de maandelijkse leesgroep, maar gewoon gaan als ik iets leuks zie - er is hier altijd zoveel te doen dat het eerder teveel dan te weinig is (en dan heb ik weer keuzeproblemen)....
En ik vind dat ik wat dat betreft deze eerste maanden wel goed bezig ben. Net heb ik een aardige wandeling gemaakt - ik moest toch nog (een paar) boodschappen doen, en wandelen is minder koud dan fietsen, dus ik pakte me goed in, rugzak om en GAAN! 1,8 Kilometer enkele reis, met nog een omweggetje langs de volkstuinen - ik houd erg van die rommellandjes! Die beweging heb ik ook weer binnen!
Gistermiddag had ik een workshop fotografie bij Imagelab in Amsterdam: dat was een mooie Groupon-aanbieding van een tijdje terug. Leuk hoor, met een goede docent, met andere nitwits de basis van je camera uitpuzzelen, een college van een uur of drie. Veel geleerd, zin om uit te gaan proberen! Zou ik dan na een jaar of 5 eindelijk begrijpen wat mijn fototoestel allemaal kan?
Vorige week ging ik naar de open Hortus in U., en twee weken terug bezocht ik de (gratis) boekpresentatie van het boek "How to be organized" van Yvonne de Bruin van Sloworganizing. Nou, hoe actief is dat? Natuurlijk ben je op zo'n moment klapvee voor de presentatie, en natuurlijk voel je je wel een beetje verplicht om dat boek aan te schaffen - niet gedaan overigens - maar ik vond het OOK een leuke inspirerende bijeenkomst, waardoor ik weer moed kreeg om op te ruimen - en herkenning vond bij andere vrouwen over hoe moeilijk dat toch is.
Waarschijnlijk maak ik hier later nog wel een uitgebreider berichtje over, maar - ehmmm - ik ben even de aantekeningen die ik maakte kwijt (Organized, MOI?). En ik heb nu even meer zin in languit op de bank met thee en leeswerk.
dinsdag 27 februari 2018
Weekend
Nu ik op zondag geen computer gebruik komt er van bloggen ook niet zo veel. Terwijl ik best leuke dingen doe, o.a. op mijn "stille zondagen". Zo ging ik afgelopen zondag naar een botanische tuin in U., voor een speciale openstelling. Al was dat niet zo heel bijzonder; de creatieve markt was 1 kas waar getekend kon worden, en 1 kraam met enkele tekeningen, 2 paar oorbellen en 1 hanger. Maar al die 18e-19e eeuwse kassen - dat blijf ik bijzonder vinden!
En verder genoot ik thuis van de winterzon (vanachter glas, dat wel), van mijn eerste bos narcissen van dit jaar, en van een mooie kleurplaat.
En verder genoot ik thuis van de winterzon (vanachter glas, dat wel), van mijn eerste bos narcissen van dit jaar, en van een mooie kleurplaat.
Topweekend!
zaterdag 24 februari 2018
Vasten
Morgen is het de tweede zondag in de lijdenstijd. Hoe snel gaat de tijd wel niet?
"Vroeger" vastte mijn Lief altijd fanatiek - en ik kon me daar nooit zoveel bij voorstellen. De laatste jaren komt het meer "in de mode", of, in de belangstelling, als je het positiever stelt. En elk jaar kriebelde het. Zelf gaan vasten, op welke manier dan ook? Ik had er wat moeite mee - zeker om deze tijd van het jaar te gebruiken voor eigen gewin - want niet-of-minder-eten, of iets anders doen wat als vasten kan worden benoemd: doe je dat nou voor jezelf of voor je geloof / voor God?
Dit jaar probeer ik toch te vasten, en ik moet zeggen: het bevalt me tot nog toe wel. Op vrijdag wilde ik heel weinig eten (niets eten is écht geen optie), alleen drie dieetmaaltijden. En op zondag doe ik afstand van "schermen": geen tv, en ook geen computer.
Op vrijdag gaat het goed - totdat ik boodschappen moet doen. En gisteren was het wel érg koud om niets te eten. Wat me dus wel tot het besef brengt hoe moeilijk het is (ik het vind - ) om niet te eten. Maar ik kan het wel, niet meteen toegeven aan trek, aan zin in iets lekkers... En op zondag geen schermen, terwijl ik dan juist alle tijd heb om lekker gedachtenloos achter de laptop te hangen... Dus ook niet "even gauw" opzoeken hoe ik die struik snoei, ook niet "even gauw" opzoeken waar dat dorp ook alweer ligt. De hele dag stilte, en boeken en kranten - en het gepiep in mijn hoofd van de tinnitus. Gek genoeg werkte dat de hele week door. Hoe vanzelfsprekend is tv-kijken, hoe vanzelfsprekend is het om de hele dag Nu.nl en Teletekst te checken, en blogs te lezen? Hoe bevrijdend is het om dat nu eens een dag niet te doen!
Dus: het bevalt me wel, dat vasten. En ik weet dat het goed is om een bepaalde tijd, bepaalde dagen, apart te zetten - de dingen even anders dan anders te doen. Of daardoor Pasen straks ook anders zal zijn? We zullen het zien!
"Vroeger" vastte mijn Lief altijd fanatiek - en ik kon me daar nooit zoveel bij voorstellen. De laatste jaren komt het meer "in de mode", of, in de belangstelling, als je het positiever stelt. En elk jaar kriebelde het. Zelf gaan vasten, op welke manier dan ook? Ik had er wat moeite mee - zeker om deze tijd van het jaar te gebruiken voor eigen gewin - want niet-of-minder-eten, of iets anders doen wat als vasten kan worden benoemd: doe je dat nou voor jezelf of voor je geloof / voor God?
Dit jaar probeer ik toch te vasten, en ik moet zeggen: het bevalt me tot nog toe wel. Op vrijdag wilde ik heel weinig eten (niets eten is écht geen optie), alleen drie dieetmaaltijden. En op zondag doe ik afstand van "schermen": geen tv, en ook geen computer.
Op vrijdag gaat het goed - totdat ik boodschappen moet doen. En gisteren was het wel érg koud om niets te eten. Wat me dus wel tot het besef brengt hoe moeilijk het is (ik het vind - ) om niet te eten. Maar ik kan het wel, niet meteen toegeven aan trek, aan zin in iets lekkers... En op zondag geen schermen, terwijl ik dan juist alle tijd heb om lekker gedachtenloos achter de laptop te hangen... Dus ook niet "even gauw" opzoeken hoe ik die struik snoei, ook niet "even gauw" opzoeken waar dat dorp ook alweer ligt. De hele dag stilte, en boeken en kranten - en het gepiep in mijn hoofd van de tinnitus. Gek genoeg werkte dat de hele week door. Hoe vanzelfsprekend is tv-kijken, hoe vanzelfsprekend is het om de hele dag Nu.nl en Teletekst te checken, en blogs te lezen? Hoe bevrijdend is het om dat nu eens een dag niet te doen!
Dus: het bevalt me wel, dat vasten. En ik weet dat het goed is om een bepaalde tijd, bepaalde dagen, apart te zetten - de dingen even anders dan anders te doen. Of daardoor Pasen straks ook anders zal zijn? We zullen het zien!
vrijdag 23 februari 2018
Single op Twitter
Gelezen in de Trouw: Twitteraars berichten waarom ze "nog steeds" single zijn:("nog steeds" omdat ik er zo'n hekel aan heb om benoemd te worden als iemand die nog niet is - alsof alleen-wonen noodzakelijkerwijze iets tijdelijks is, iets wat liefst zo snel mogelijk over moet gaan...)
https://twitter.com/hashtag/whyimsingle
Komisch!
donderdag 15 februari 2018
Liefde
Ik had dit bericht gisteren al willen plaatsen, maar ook zo'n Valentijnsdag is alweer over voor je er erg in hebt.
Voor iedereen die ook wel wat extra liefde kan gebruiken (wie niet?).
En voor iedereen die ook met enige verbazing kijkt naar hoe er weer een dag wordt misbruikt voor commercieel gewin.
En voor iedereen die ook met enige verbazing kijkt naar hoe er weer een dag wordt misbruikt voor commercieel gewin.
Op het Leven, en op de Liefde!
zaterdag 10 februari 2018
Miniposters om op te hangen
Kennen jullie deze al?
https://www.landleven.nl/inspiratie/creatief/2017/miniposters?cmpid=NLC|landleven|2018-02-09|Download_de_nieuwe_miniposter
Het tijdschrift Landleven publiceert elke maand een nieuwe miniposter. De ene spreekt me meer aan dan de andere, maar hé, het is gratis, en het maakt het leven wat mooier. Helemaal in mijn straatje dus!
https://www.landleven.nl/inspiratie/creatief/2017/miniposters?cmpid=NLC|landleven|2018-02-09|Download_de_nieuwe_miniposter
Het tijdschrift Landleven publiceert elke maand een nieuwe miniposter. De ene spreekt me meer aan dan de andere, maar hé, het is gratis, en het maakt het leven wat mooier. Helemaal in mijn straatje dus!
zondag 4 februari 2018
Aanwinsten in de boekenkast
Even laten zien wat voor leuks & leesbaars ik de afgelopen weken allemaal vond:
(Nou ja, gevonden en gekocht...)
Bij de kringloop kocht ik vorige week het boek Feestelijk koken met onkruid - niet omdat ik nog geen kookboeken had, of omdat ik nou zo van het (feestelijk) koken ben, maar ik vind het idee van wildplukken zo leuk! En koken met bloemen - multifunctionele planten - daar ben ik wél van! Zo wordt er in dit boek geregeld gebruik gemaakt van de bloemen van de Vinca - en díe heb ik in de tuin staan!
Tijdens datzelfde kringloopbezoek vond ik Koning Matthijsje op het onbewoonde eiland. En toen maakte mijn hart even een sprongetje... Een aantal jaren geleden las ik Mosje en Reizele van Karlijn Stoffels. Zo knap, als een jeugdboek je weer nieuwsgierig weet te maken naar een historische figuur, zoals Janusz Korczak! Daarna vond ik bij mijn tweedehandsboekenkraam op de markt ooit Hoe houdt je van een kind, en Gebeden van een mens die niet bidt. Een interessante pedagoog en een interessant mens, die meneer Korczak!
In verschillende buurtbibliotheken vond ik onlangs twee Engelse boeken van Nicci Gerrard, Vuurtorenwachter van Jeannette Winterson (deze zomer las ik voor het eerst iets van haar) en het boek Heksensprookjes - sagen, sprookjes en mythen over magische vrouwen. Ik ben dol op eigenwijze vrouwen - en deze aanwinst kan bij mijn andere sprookjesboeken, op het plankje Godsdienstwetenschappen.
In januari las ik ook al Agaath van Marlene van Niekerk en Juttertje Tim, van Paul Biegel. En uit de bibliotheek Zeven soorten honger en Hallo muur.
O.k.-1: Ik ben écht een veelvraat, v.w.b. boeken!
O.k.-2: Het is maar goed dat ik flink aan het opruimen ben - ik moet doorwerken om er netto meer uit te laten gaan dan erin komt....
Bij de kringloop kocht ik vorige week het boek Feestelijk koken met onkruid - niet omdat ik nog geen kookboeken had, of omdat ik nou zo van het (feestelijk) koken ben, maar ik vind het idee van wildplukken zo leuk! En koken met bloemen - multifunctionele planten - daar ben ik wél van! Zo wordt er in dit boek geregeld gebruik gemaakt van de bloemen van de Vinca - en díe heb ik in de tuin staan!
Tijdens datzelfde kringloopbezoek vond ik Koning Matthijsje op het onbewoonde eiland. En toen maakte mijn hart even een sprongetje... Een aantal jaren geleden las ik Mosje en Reizele van Karlijn Stoffels. Zo knap, als een jeugdboek je weer nieuwsgierig weet te maken naar een historische figuur, zoals Janusz Korczak! Daarna vond ik bij mijn tweedehandsboekenkraam op de markt ooit Hoe houdt je van een kind, en Gebeden van een mens die niet bidt. Een interessante pedagoog en een interessant mens, die meneer Korczak!
In verschillende buurtbibliotheken vond ik onlangs twee Engelse boeken van Nicci Gerrard, Vuurtorenwachter van Jeannette Winterson (deze zomer las ik voor het eerst iets van haar) en het boek Heksensprookjes - sagen, sprookjes en mythen over magische vrouwen. Ik ben dol op eigenwijze vrouwen - en deze aanwinst kan bij mijn andere sprookjesboeken, op het plankje Godsdienstwetenschappen.
In januari las ik ook al Agaath van Marlene van Niekerk en Juttertje Tim, van Paul Biegel. En uit de bibliotheek Zeven soorten honger en Hallo muur.
O.k.-1: Ik ben écht een veelvraat, v.w.b. boeken!
O.k.-2: Het is maar goed dat ik flink aan het opruimen ben - ik moet doorwerken om er netto meer uit te laten gaan dan erin komt....
vrijdag 19 januari 2018
In de storm
Nou, dat was me wat gisteren! Een superstorm in ons kikkerlandje....
Van tevoren was al aangekondigd dat de NS weer eens de dienstregeling zou aanpassen, en dat Schiphol veel vluchten zou schrappen (dat laatste vond ik overigens een veel beter idee dan het eerste...). Ik wilde 's morgens nog eens goed kijken wat de treinen zouden doen, maar zoals gewoonlijk werd ik veel te laat wakker, dus maar gewoon in een rush aankleden wassen het huis uit. Ontbijt koop ik dan wel (zoals veel te vaak) op het station, en dagcrème opdoen kan ik ook op kantoor. Mijn ochtendroutine!
Mijn trein was wel wat te laat, maar niet dramatisch - en deed er vervolgens 2 keer zo lang over. In mijn werkplaats moest ik vervolgens wel érg lang wachten op een bus of tram. Er kwam wel wat langs, maar dat reed dan ook langs. Maar na de koffie op kantoor - tussen het handelen door, er was natuurlijk al van alles aan de hand toen ik aankwam - werd ik weer een beetje mens. Lekker aan het werk!
Mmm - halverwege de ochtend hoorde ik op de radio dat de NS al het treinverkeer had stilgelegd. O.k., ik ben 40 kilometer van huis, en ik kán hier wel een slaapplek vinden, en ik héb wel lees- en haakwerk bij me, maar toch. Ik wil thuis slapen! Tussen de middag ging de storm al liggen, dus het zou wel goed komen. Maar dat kwam het niet. De radio bleef maar melden dat de NS niet reed....
Mijn collega bood aan me naar huis te rijden, maar hé, dat is toch nergens voor nodig!? En buiten dat, dan zou zij én heel ver om moeten rijden, én ik zou heel vroeg moeten stoppen met werken. Geen zin in! Dus ik werkte langer door, met een half oor naar de radio, een spelletje Bubbleshooter tussendoor. Maar om een uur of 5 wilde ik toch wel graag pogingen gaan ondernemen - aan de andere kant van de stad zou er een lijnbus gaan, dus als ik daar zou kunnen komen? En als die bus dan ook nog zou rijden, én als er plek zou zijn in die bus? Wel veel mitsen en maren, maar ik wil naar huis!
En uiteindelijk viel het allemaal gewoon reuze mee. Op mijn gewone treinstation was het druk in de hal, en zou er volgens de informatie nog steeds geen enkele trein gaan. Maar op het perron stond aangekondigd dat er over 15 minuten "gewoon" een trein zou komen - de treinen ervoor en erna reden nog niet. Wachten en hopen dan maar.
En lekker low-tech: een conducteur die op een bankje gaat staan om te kijken of de trein komt, en of die lang genoeg is. De trein kwam, ik vond zelfs een zitplaats (illegaal eerste klas, dat dan weer wel), en reed mij vervolgens redelijk volgens dienstregeling weer naar huis. Lekker hoor, na die spanning en kou, in de redelijke warmte in een treinstoel zitten haken en lezen.
Helaas duurde het vervolgens weer heel lang voor mijn stadsbus naar huis kwam. Maar goed, uiteindelijk kwam ik thuis, met nog een kant-en-klare boerenkoolstamp en een mooi-duur-tijdschrift in mijn tas, en kon mijn weekend beginnen.
Een dag uit het leven van een werkende vrouw....
Van tevoren was al aangekondigd dat de NS weer eens de dienstregeling zou aanpassen, en dat Schiphol veel vluchten zou schrappen (dat laatste vond ik overigens een veel beter idee dan het eerste...). Ik wilde 's morgens nog eens goed kijken wat de treinen zouden doen, maar zoals gewoonlijk werd ik veel te laat wakker, dus maar gewoon in een rush aankleden wassen het huis uit. Ontbijt koop ik dan wel (zoals veel te vaak) op het station, en dagcrème opdoen kan ik ook op kantoor. Mijn ochtendroutine!
Mijn trein was wel wat te laat, maar niet dramatisch - en deed er vervolgens 2 keer zo lang over. In mijn werkplaats moest ik vervolgens wel érg lang wachten op een bus of tram. Er kwam wel wat langs, maar dat reed dan ook langs. Maar na de koffie op kantoor - tussen het handelen door, er was natuurlijk al van alles aan de hand toen ik aankwam - werd ik weer een beetje mens. Lekker aan het werk!
Mmm - halverwege de ochtend hoorde ik op de radio dat de NS al het treinverkeer had stilgelegd. O.k., ik ben 40 kilometer van huis, en ik kán hier wel een slaapplek vinden, en ik héb wel lees- en haakwerk bij me, maar toch. Ik wil thuis slapen! Tussen de middag ging de storm al liggen, dus het zou wel goed komen. Maar dat kwam het niet. De radio bleef maar melden dat de NS niet reed....
Mijn collega bood aan me naar huis te rijden, maar hé, dat is toch nergens voor nodig!? En buiten dat, dan zou zij én heel ver om moeten rijden, én ik zou heel vroeg moeten stoppen met werken. Geen zin in! Dus ik werkte langer door, met een half oor naar de radio, een spelletje Bubbleshooter tussendoor. Maar om een uur of 5 wilde ik toch wel graag pogingen gaan ondernemen - aan de andere kant van de stad zou er een lijnbus gaan, dus als ik daar zou kunnen komen? En als die bus dan ook nog zou rijden, én als er plek zou zijn in die bus? Wel veel mitsen en maren, maar ik wil naar huis!
En uiteindelijk viel het allemaal gewoon reuze mee. Op mijn gewone treinstation was het druk in de hal, en zou er volgens de informatie nog steeds geen enkele trein gaan. Maar op het perron stond aangekondigd dat er over 15 minuten "gewoon" een trein zou komen - de treinen ervoor en erna reden nog niet. Wachten en hopen dan maar.
En lekker low-tech: een conducteur die op een bankje gaat staan om te kijken of de trein komt, en of die lang genoeg is. De trein kwam, ik vond zelfs een zitplaats (illegaal eerste klas, dat dan weer wel), en reed mij vervolgens redelijk volgens dienstregeling weer naar huis. Lekker hoor, na die spanning en kou, in de redelijke warmte in een treinstoel zitten haken en lezen.
Helaas duurde het vervolgens weer heel lang voor mijn stadsbus naar huis kwam. Maar goed, uiteindelijk kwam ik thuis, met nog een kant-en-klare boerenkoolstamp en een mooi-duur-tijdschrift in mijn tas, en kon mijn weekend beginnen.
Een dag uit het leven van een werkende vrouw....
vrijdag 12 januari 2018
Onze gemeente
Ik schreef er al eerder over, maar nu voerde ik het ook uit: ik dacht dat ik in 2017 recht had op een extra vergoeding voor hoge-ziektekosten-bij-"laag"-inkomen, maar ontving dat nog niet. En ook in 2016 had ik daar recht op, maar kreeg ik het gewoon niet....
Maandag belde ik onze gemeente. Ik moet me daar echt toe zetten: hoewel ik in mijn
werk zonder met mijn ogen te knipperen bel over dat soort zaken, vind ik het voor mezelf een stuk lastiger. Maar toen ik eenmaal moed had verzameld ging het snel: ik werd maar één keer doorverbonden, men zag dat mijn aanvraag nog in de wacht stond, zou ernaar kijken, en vanmorgen stond er ineens € 200,-- extra op mijn bankrekening! Zó wil ik het zien!
Dat geld ga ik lekker gebruiken om iemand in te huren om mijn twee verzakte terrasjes te egaliseren: ik zou dat zelf moeten kunnen, maar mijn tijd is ook beperkt....
Nu ga ik zo een goede daad doen: kijken of ik de vuilniszakken die al weken geleden tegenover mijn huis zijn gedropt naar de container kan brengen, én proberen of mijn eigen GFT-afval weer eens opgehaald kan worden....
Waar zijn die overactieve stedelijke brandstichters als je ze nodig hebt?
Maandag belde ik onze gemeente. Ik moet me daar echt toe zetten: hoewel ik in mijn
werk zonder met mijn ogen te knipperen bel over dat soort zaken, vind ik het voor mezelf een stuk lastiger. Maar toen ik eenmaal moed had verzameld ging het snel: ik werd maar één keer doorverbonden, men zag dat mijn aanvraag nog in de wacht stond, zou ernaar kijken, en vanmorgen stond er ineens € 200,-- extra op mijn bankrekening! Zó wil ik het zien!Dat geld ga ik lekker gebruiken om iemand in te huren om mijn twee verzakte terrasjes te egaliseren: ik zou dat zelf moeten kunnen, maar mijn tijd is ook beperkt....Nu ga ik zo een goede daad doen: kijken of ik de vuilniszakken die al weken geleden tegenover mijn huis zijn gedropt naar de container kan brengen, én proberen of mijn eigen GFT-afval weer eens opgehaald kan worden....
Waar zijn die overactieve stedelijke brandstichters als je ze nodig hebt?
vrijdag 5 januari 2018
Ogma
Ik had het beloofd, maar zie dat ik het nog uit moet voeren:
In mijn leeslijstje rechts zien jullie sinds een tijdje een nieuwe blog staan: Ogma! Ogma is een blog over lezen, van een paar mede-leesgekken. Niet dat ik nou zit te wachten op nóg meer boeken op mijn leeslijstje, maar - ze schrijven zo leuk! ;-)
En deze week is Ogma twee jaar geworden. Gefeliciteerd, dames en heer! Daarom hebben ze een weggeefactie met een paar leuke boeken! Ik heb ingeschreven voor Amélie Nothomb, van wie ik met de Hemelvaart op de camping in Loenen (Gelderland) al een ander boek las. En verder geven ze soms leuke leestips, én, wat ik misschien nog wel het allerleukste vind, krijg ik door hun enthousiasme soms zin om een bepaald boek te herlezen.
Van harte aanbevolen!
In mijn leeslijstje rechts zien jullie sinds een tijdje een nieuwe blog staan: Ogma! Ogma is een blog over lezen, van een paar mede-leesgekken. Niet dat ik nou zit te wachten op nóg meer boeken op mijn leeslijstje, maar - ze schrijven zo leuk! ;-)
En deze week is Ogma twee jaar geworden. Gefeliciteerd, dames en heer! Daarom hebben ze een weggeefactie met een paar leuke boeken! Ik heb ingeschreven voor Amélie Nothomb, van wie ik met de Hemelvaart op de camping in Loenen (Gelderland) al een ander boek las. En verder geven ze soms leuke leestips, én, wat ik misschien nog wel het allerleukste vind, krijg ik door hun enthousiasme soms zin om een bepaald boek te herlezen.
Van harte aanbevolen!
maandag 1 januari 2018
Een nieuw jaar!
Hoera, het nieuwe jaar is begonnen! Ik wens iedereen een heel goed, gezond en gezegend Nieuwjaar!!!
Ik vond het een benauwde nacht, met alle ramen en deuren dicht, zoveel mogelijk de kruitdampen buiten houdend. Ja, ik ben zo'n mens wat de laatste dagen van het jaar bij voorkeur binnen blijft, schrikkend van elke ontploffing, doodsbenauwd voor het vuurwerk wat naar je hoofd wordt gegooid... Van mij mag het, zo'n vuurwerkverbod!
Hierbij wil ik alle lezers bedanken voor het meelezen het afgelopen jaar. Zo blijft bloggen leuk!
Nieuwe poging om een liedje in te voegen, wat de laatste dagen door mijn hoofd speelt:
We leven nog!
(Ik vind het altijd weer een hele prestatie, om er weer een jaar bij te hebben geleefd. En nu verder!)
Ik heb er zin in, in nieuwe dingen, een nieuw jaar. Ik heb mijn agenda voor 2018 in gebruik genomen, veel "klussen" gedaan deze vakantie die al lang wachtten, dus helemaal tevreden over deze vakantie. Woensdag weer naar kantoor, nog lekker twee dagen "lummelen". Daarna werken, en andere leuke nieuwe dingen doen!
Ja, ik heb nogal wat plannen, maar die houd ik voor nu nog lekker even geheim...!
Ik vond het een benauwde nacht, met alle ramen en deuren dicht, zoveel mogelijk de kruitdampen buiten houdend. Ja, ik ben zo'n mens wat de laatste dagen van het jaar bij voorkeur binnen blijft, schrikkend van elke ontploffing, doodsbenauwd voor het vuurwerk wat naar je hoofd wordt gegooid... Van mij mag het, zo'n vuurwerkverbod!
Hierbij wil ik alle lezers bedanken voor het meelezen het afgelopen jaar. Zo blijft bloggen leuk!
Nieuwe poging om een liedje in te voegen, wat de laatste dagen door mijn hoofd speelt:
We leven nog!
Ik heb er zin in, in nieuwe dingen, een nieuw jaar. Ik heb mijn agenda voor 2018 in gebruik genomen, veel "klussen" gedaan deze vakantie die al lang wachtten, dus helemaal tevreden over deze vakantie. Woensdag weer naar kantoor, nog lekker twee dagen "lummelen". Daarna werken, en andere leuke nieuwe dingen doen!
Ja, ik heb nogal wat plannen, maar die houd ik voor nu nog lekker even geheim...!
Abonneren op:
Posts (Atom)