De volgende scan

De volgende scan duurt vijf minuten is een boektitel (van schrijfster / dichter / Zomergast Lieke Marsman) die alweer een tijdje door mijn hoofd speelt.... 

Straks WEER een scan! En hoewel ik niet meer opzie tegen dit soort onderzoeken - teveel gehad, sinds afgelopen maart - vind ik het toch weer spannend. En: weer een hele dag "vasten", weer een hele middag in het ziekenhuis, weer gedoe. BAH! En natuurlijk hopen dat er op die scan niets "geks" te zien is, dat de goede uitslag van de vorige scan gelijk is gebleven. 

Een tijd geleden had ik het plannetje om elke dinsdag een "creatief-hergebruikdingetje" te posten. Maar met alle ongein komt dat er niet van. Ideeen genoeg hoor - maar de uitvoering.....! Sowieso is "georganiseerd leven" op dit moment niet zo mijn ding; ik rommel mij door de dagen. Vergat gisteravond de wasmachine aan te zetten - terwijl het vandaag écht één van die hele zeldzame droge dagen zou zijn. Ik vergeet mijn eten in de pan - dus ik moet véél eten, zwartgebrand, weggooien - en weer opnieuw beginnen. En tegelijkertijd heb ik het ook best naar mijn zin. 

Een tijdje terug hielp vriendin M. mij om na te denken over een goede / betere inrichting van mijn werk- c.q. rommelkamer. En hielp collega H. me met het verslepen van de meubels. En nu ben ik telkens heel fijn aan het rommelen op de werkkamer. Bérgen spullen lagen er! En die bergen graaf ik langzaam, uurtje na uurtje, af. Er mag veel weg - naar de afvalcontainer, naar de Kringloopwinkel, en / of naar de weggeeftafel. RUIMTE! 

En in die ruimte komt ruimte om ook weer dingen te doen, plannen te maken (en vooral: plannen ook een keer uit te voeren!). Ik denk dat ik later nog wel terugkom op mijn fijne, "nieuwe" werkkamer, en wat ik daar doe...

Zwarte - Groene - Paarse vrijdag

Tja, dat Amerikaans imperialisme heeft nu zelfs al postgevat in onze "feestdagen". Halloween wordt hier gevierd, Thanksgiving dan nog net niet (te religieus, denk ik), en "Black Friday". Maar tegelijkertijd gaan er steeds meer stemmen op om dat al te ver gaande consumentisme een halt toe te roepen.

Zo gingen verschillende winkels gewoon dicht op vrijdag, zoals Dille en Kamille - de werknemers in Nederland gingen naar buiten om te helpen bij het aanplanten van voedselbossen. Buitensportzaak Bever had een (extra) reparatieservice. En zo waren er nog wat leuke alternatieve invullingen. 

Ik merk dat ik een beetje onrustig word van alle overkill aan reclame in mijn mailboxen, en als ik een website bezoek. En van de mogelijkheid om noodzakelijke dingen aan te schaffen met flinke korting. Tja, waarom eigenlijk? Waarom zou ik me gek laten maken? Vriendin S. antwoordt atijd, als iemand haar weer eens opbelt met een aanbod voor energie "wat ze niet kan weigeren": "Nee  hoor, ik betaal graag wat het kost". Een meesterlijk antwoord, vind ik!

Maar ja, ik heb wél heel dringend een nieuwe koelvrieskast nodig - de mijne "lekt" kou, en daarmee energie. Maar vind maar eens een koelkast van 55 cm, liefst in wit, liefst met een goed energielabel, liefst nofrost - voor een betaalbare prijs. Niet te doen!

En mijn horloge staat al tijden stil. Ik vind 'm nog steeds heel mooi, én ik heb het idee dat hij nog wel repareerbaar moet zijn - maar niemand krijgt hem open. Een tijdje terug zag ik een mooi nieuw horloge - en met 20% korting bij juwelier Lucardi nog best betaalbaar ook. Maar via internet lukte het me niet om die korting te krijgen. En in de winkel werd me verteld dat de korting nou juist NIET gold voor dit merk, want dit merk doet nooit mee met kortingsacties. 20% korting op ALLES? Nee, niet op alles dus....

Dit weekend weer geprobeerd. Inmiddels heb ik mijn oog laten vallen op een veel mooier, veel duurder horloge. En ach, waarom niet? Ik ben het waard, toch? En het is een "sieraad" wat ik dagelijks draag! Weer, bij webshop Lucardi: 25 % korting op ALLES. * van een voetnoot erbij: korting wordt verrekend in het winkelmandje. Maar in het winkelmandje: GEEN korting! 

GRRRR! Ik begin een  hekel te krijgen aan deze winkel! En krijg de neiging om een klacht in te dienen bij het tv-programma Kassa, of zoiets....

Dus gisteren zocht ik op internet naar een horlogereparateur. En mocht het vandaag nog een keer droog worden, dan fiets ik daar langs. Toch eens kijken of mijn horloge - pas twee jaar oud, maar hij kreeg in het voorjaar van 2022 een íets te grote stortbui te verwerken - nog repareerbaar is. 

(En waarom dan Zwarte - Groene - Paarse Vrijdag? Groene vrijdag is de milieubewuste tegenhanger van Zwarte Vrijdag. Paars is gewoon één van mijn lieveringskleuren. En het doet me denken aan Paarse September - maar dat is weer een heel ander verhaal...).

De klok moet terug!

 

In het kader van de flauwe opmerkingen......

Efficiency!

Ik ben niet zo van het hele efficiente leven - zeker op het moment heb ik meer dan tijd genoeg, en moet ik van alles verzinnen om de tijd goed door te komen. Dus ik fiets en wandel zoveel mogelijk - maar gistermiddag kreeg ik zo veel water onderweg tijdens mijn wandeling dat het me zou verbazen als ik er niet van gegroeid zou zijn.....

Vanmorgen had ik al vroeg een afspraak bij de huisarts. Met wat haasten kon ik nog gaan wandelen in plaats van fietsen: toch weer een kilometer of drie in de benen voor 10.00 uur 's morgens, en dat is altijd meegenomen. Ik had twee dingen voor haar. Ik wilde even checken of een bult, waar ik me begin coronatijd aan begon te ergeren, ooit een keer weggehaald zou kunnen worden. En gelukkig, dat kan - op het moment dat ik zover ben. Verder wilde ik met mijn huisarts het al dan niet reanimeren bespreken. Sowieso altijd voor iedereen goed om over na te denken, maar nu ik zoveel ernstigs mankeer wil ik dit soort dingen geregeld hebben. 

En toen er nog een paar minuten spreekuurtijd over waren (de huisarts liep wel uit, maar ik HAD 10 minuten, dus ik vond dat ik nog mocht...) bracht ik ook de griepprik nog ter sprake. Die haal / krijg ik sinds een paar jaar, maar op de datum waarvoor ik dit jaar uitgenodigd werd kan ik hoogstwaarschijnlijk niet. Maar voor ik het wist sprintte ze weg, kwam terug met een spuitje met vaccin - dus ook die vaccinatie heb ik alweer binnen voor komende winter. Hoe efficient kun je een vrijdagmorgen besteden? 

Hoera, herfst!

Omdat ik de zomer oversloeg dit jaar ben ik nog niet echt aan herfst toe. Maar ik kan me maar beter schikken in het onvermijdelijke - daarom: Hoera, het is (wordt) herfst!

Want hoewel de zon nog zó volop schijnt dat ik mijn computerscherm maar moeizaam kan lezen en het binnen en buiten nog boven de 20* is, heb ik 's avonds bij het koken toch echt het licht soms al aan. En tijdens het journaal om 20.00 uur wordt het zo donker buiten dat ik de gordijnen sluit - wat ik 's zomers eigenlijk nooit doe. \Maar het heeft ook wel wat - avonden achter gesloten gordijnen, in ieder geval aan de straatkant, in mijn nieuwe nachtpon, tv-kijkend, terwijl ik ondertussen een klusje aanpak. Kaarsje aan bij de ikoon van God de Vader en bij de "Maria-ikoon" (een krantenfoto uit Zeeland 1953, van moeder met kind in een boot). 

Zo zat ik gisteravond: voeten op de bank, oude administratie verscheurend (ik vond nog tien - vijftien jaar oude salarisbriefjes, en die hoeven maar vijf jaar bewaard te worden - inmiddels krijgen we al héél lang geen papieren loonstrookjes meer....) Versnipperen en afvoeren! Ook gooide ik een grote stapel ijzeren plankdragers weg - door alle lekkages in mijn berghok te roestig geworden - en daarnaast: ik heb ze niet nodig!

(Sla deze alinea over als je deze serie Shetland - serie 7? - nog wilt bekijken!)

En ondertussen keek ik een eerder opgenomen detective terug: 6 afleveringen Shetland. Engelse landschappen! De kust, de zee! De clou zat 'm in doorgeschoten klimaatactivisme - hoe actueel wil je het hebben!? En: aan het eind geeft de rechercheur een zwarte man, die in de VS (ten onrechte?) wordt beschuldigd van moord, gelegenheid om te vluchten - ten koste van zijn eigen carrière. Ontroerend. 

Ik lunchte net met een heerlijk soepje: een halve courgette en een aardappel uit een overblijvers-zakje van de AH, ui, knof, pureren, en dan met basilicum en kipdijfilet uit de diepvries, thijm en lavas uit de tuin, bosui die op  moest uit de koelkast: HEERLIJK! 

Zo meteen: mijn joggingbroek verwisselen voor zomerjurk (vanmorgen bij het opstaan vond ik het nog KOUD!) en dan wandelen - langs het water, door het park, naar supermarkt en bibliotheek.

Ik ben ZO verantwoord bezig!😊😊😊

September

 

Met excuces aan iedereen die geen Frans leest: DIT ☝ geeft mijn gevoel van deze dagen vrij goed weer - de zomer is over, zonder dat ik erg van deze zomer heb kunnen genieten. 

Ik heb het gevoel alsof ik mijn sandalen nauwelijks aan heb gehad en nu alweer mijn winterschoenen aan moet, alsof ik mijn vest niet op heb kunnen bergen, en nu moet ik het 's avonds al vaak weer aantrekken (ik heb het ook vaker koud dan voor ik ziek werd)... Al voor ik naar bed ga is het 's avonds donker, en 's morgens is het nog donker als ik wakker word voor mijn "reis" naar het toilet....

Even een paar liedjes om de melancholie met jullie te delen:

Dusty Springfiel - Summer is over.

Doris Day - The autumn leaves.

Zeker het laatste is voor mij een ontzettend "huilliedje" - één van de liedjes die ik ooit met één van mijn koren zong (maar dat kan geen kwaad, huilen is soms bést erg lekker!)

Van de leg

Nog even over die wintertijd, hoor - ik heb iets met het thema "tijd".  Mensen zijn immers in de tijd en de ruimte gezet, leven in de lijn van geschiedenis via het heden naar de toekomst, en leven op een bepaalde plaats - en zijn onderweg naar... Soms in (goed) reisgezelschap, samen onderweg zijn, soms alleen... 

Ik ben ALTIJD weer van de leg, bij de overgang van zomertijd naar wintertijd, en andersom. Ik dacht gisteravond slim te zijn: om 22.00 uur, bedtijd, zet ik vast mijn horloge op de tijd die hij morgenochtend aan zou moeten geven: dan is er 1 klok in huis waarvan ik zeker weet dat hij goed staat. Dan moet ik alleen wel het pinnetje goed terugduwen - anders blijft het horloge stilstaan, en weet ik NOG niet hoe laat het is...

O.k., vanmorgen dus weer wat verward wakker geworden. Het is wél licht als de wekker gaat - DAT is veranderd t.a.v. eerder. Mar hoe laat is het nou toch? Mijn mobiele telefoon lijkt de goede tijd aan te geven - maar staat de klok op de laptop nou nog achter? Ik wil nog snel de was op de lijn hangen - de dagen worden ZO kort ineens! Maar na mijn ontbijt, op de radio bij het nieuws is het pas 10.00 uur, nog geen 11.00 uur? O.k., het is dus ECHT pas 10.00 uur?? Bij vergelijking geven én mijn mobiele telefoon én mijn laptop dezelfde tijd aan - dat zal dan wel  automatisch zijn gegaan? (Ik had ooit nog een computer die ik elke keer als ik hem aanzette de tijd handmatig moest "voeren"- dán pas gaf hij de goede tijd aan - totdat ik de computer weer uitzette.)

O.k., laptop, mobiele telefoon en horloge geven nu de goede tijd aan. Tijd om de tijd op de vaste telefoons goed te zetten: dat kan op 1 toestel - dan pakt hij het andere toestel meteen mee. En de keukenklok: Zo te zien is de batterij daarvan bijna leeg. Want lastig te zien of ik nu in de ochtendtijd of de middagtijd zit (am of pm?). Toen ik deze klok kocht (in de kringloop natuurlijk) duurde het een paar jaar voor ik hem doorhad: hij heeft dus een (hele kleine) am of pm-aanduiding - en als je daar geen erg in heb loop je voortdurend 12 uur voor of achter...

Dan heb ik nóg een klok in huis - mijn tweedehands bamboe-Ikeaatje... Maar die staat op de kast, te wachten tot ik (eindelijk) lijsten koop voor de schilderijen die ik al anderhalf jaar geleden kocht - dan kan alles in één keer boven de bank!

(Bijna) ALLES staat nu goed! Kom maar op met die winter!

(Het mooiste liedje over onderweg zijn in tijd en ruimte? Luister maar!

Wintertijd!

 

(Afbeelding van het www)

De wintertijd gaat komende nacht weer in! Vannacht een uurtje langer slapen (al zul je net zien dat ik dan morgenochtend wakker word omdat het al licht is - terwijl ik de laatste tijd 's morgens écht niet wilde opstaan omdat het nog te donker was)....

Vanwege het ingaan van de wintertijd is het vannacht de jaarlijkse Nacht van de nacht - tegen de lichtvervuiling - en dus zijn er ook leuke dingen te doen! (Maar ik ga - na mijn vrijwilligerswerk van zo dadelijk - vanavond lékker in mijn joggingbroek op de bank hangen, hoogstwaarschijnlijk met een leuke detective op t.v....)....

Slimmer (en dunner / minder dik)

Ik wil hierover al een tijdje schrijven, omdat ik er zo enthousiast over ben (maar ik zoek elke keer een goede aanleiding). En: wil ik dit wel op het internet gooien? Maar ach, niemand kent mij hier in het echt (nou ja, behalve....., ....., en ...... - een aantal van jullie ontmoette ik al eens in het echt, als gevolg van het bloggen (en rondjes Nederland fietsen). 

Dit voorjaar begon ik met een "Gecombineerde Leefstijl Interventie" - GLI. Ook wel "Slimmer" genoemd - waarschijnlijk is hier een taalvirtuoos aan het werk geweest, immers, het gaat om "slimmer" omgaan met eten en bewegen, om een betere  / meer gezonde leefstijl, én het gaat om "dunner worden"- al mogen we dat van de "wedstrijdleiding" niet voorop zetten.

Ik heb er lang tegenaan gehikt: ik word allergisch van het idee dat iemand mij voor gaat schijven wat ik wel en niet "mag" eten, en van het idee dat alle vrouwen het lichaam van een 12-jarige moeten hebben - haarloos en "zo slank als je dochter". Kom op zeg, ik ben hartstikke middelbaar! Maar tegelijkertijd ben ik écht heel veel kilo's te zwaar, wat de nodige gezondheidsproblemen mee brengt. En voel ik me minder vitaal dan zou kunnen / voel ik me "ouder" dan nodig  zou zijn - al weet je dat natuurlijk nooit echt.

Daarom heb ik me afgelopen winter toch maar aangemeld: God zegene de greep! 

En ik heb er eigenlijk veel lol van. Het is een leuke groep, waarmee we wekelijks bij elkaar komen. En waar anders kun je nou samen vieren dat iemand onder de 100 kilo zakt? Elke week wisselen we uit, delen tips, en gaan "spelen". Want sporten, daar houd ik absoluut niet van, maar pingpongen vind ik wel heel leuk. En wandelen ook, merk ik weer. En fietsen, natuurlijk. 

Voor het programma in mei begon was ik al een paar kilo kwijt - een vakantietje in T., met kamperen en veel fietsen, met veel wind. Begin van de zomer zat ik in totaal op -10 kilo! Maar toen kwam na juli de extra werkstress, en ging ik "dus" weer minder gezond eten. Een neergaande spiraal van ongezond eten, "rommelig" slapen en te weinig bewegen - die ken ik! 

Maar nu heb ik de draad weer opgepakt. Vrijdag fietste ik 24 kilometer, om "even" ergens iets af te geven. Gisteren pakte ik de fiets voor de nodige boodschappen en regeldingen. En ik werkte een paar uur in de tuin - ook heel nuttig. Vanmiddag wandelde ik anderhalf uur, in mijn eentje, genietend van het buiten zijn. En ik eet weer gezonder, met zo af en toe een "gezond tussendoortje" zoals yoghurt met fruit, of alleen een mandarijn. Dat voorkomt dat ik eindeloos ga lopen snacken, en de koelkast plunder op minder gezond eten. 

Ik ben goed bezig, al zeg ik het zelf!

Lek geprikt

Dit gaat nergens over hoor - maar ik vond het zo leuk om dit plaatje nou eindelijk eens te kunnen gebruiken! Maar ik ben wél lek geprikt, dat dan weer wel....

Gisteren was ik "aan de beurt" voor coronaprik nr. 4 - en die ben ik heel graag gaan halen. Voelde ik me na mijn besmetting in maart redelijk veilig, dat gevoel verdween ook weer langzaam aan. Dus ik vond het fijn om weer in aanmerking te komen voor de volgende injectie. En gelukkig was het halen van die prik dit keer een stuk minder dramatisch dan op 1 januari van dit jaar. 

Over twee weken kan ik een griepprik halen, en dat ga ik ook doen. Ik kom er sinds 2014 voor in aanmerking, maar haalde hem nooit. Totdat ik in maart 2020 zó ziek werd van de griep (Of corona? Wie zal het zeggen?) dat ik me eigenlijk thuis niet goed alleen kon redden. Hoe kom ik de trap af om naar het toilet te gaan? Hoe verschoon ik mijn klamme bed? Ik was zelfs te ziek om "oplossingen" voor deze "problemen" te vinden - want met een beetje nadenken kan ik natuurlijk bést iemand bellen om mijn bed te verschonen, als dat echt moet. En naar het toilet - dat kan indien écht nodig natuurlijk ook in de badkamer, desnoods boven een emmer. 

Maar goed, sinds die tijd haal ik maar gewoon de prikken waarvoor ik opgeroepen word!

Gevolg is nu alleen wel dat ik vannacht elke keer wakker werd omdat ik op mijn pijnlijke arm draaide. En dat ik verlangend naar buiten kijk - het is TUINWEER! Maar mijn hand uitsteken op de fiets doet al behoorlijk zeer. 

Gaat wel weer over!

Goed voor mezelf zorgen

Ik schreef het - volgens mij - al eerder: Ik ben niet zo heel goed in voor mezelf zorgen. Stom vind ik dat, want het is wel de manier om het leven vol te houden, en aangezien er niemand voor mij zorgt (nou ja, meestal niet dan) moet ik het ECHT zelf doen.

Maar nu het werksgewijs zo ontzettend druk is, en dat ook nog wel even duurt, MOET ik zorgen dat ik het volhoud. En dat betekent, een tijdje terug, dat ik "gewoon" ineens een dag vrij moet nemen als ik vind dat ik de laatste paar weken (meer dan) genoeg heb gewerkt. 

En gisteren! 

Toen ik donderdag thuis kwam miste ik mijn mobiele telefoon. Oei! Ik kan bést een weekje zonder mobiel (dacht ik), maar bij zo'n duur ding wil ik wél graag weten waar het uithangt. Niet op kantoor, volgens mijn voorzitter ("OOK op het toilet gekeken - ik beken maar even dat ik soms op het toilet de krant lees, een spelletje doe... - EN op mijn rommelige bureau?") Hij lag nergens.... WAT te doen? Maandag afwachten? Dat zat me toch niet helemaal lekker. Daarom ben ik gisteren op de trein gestapt naar A. Op het aankomststation (donderdag: vertrekstation) geïnformeerd. Niets. Door naar kantoor. Ennnn, daar lag -ie, bij de achterdeur in de keuken. O.k., terugkijkend: Ik ging nog even naar het toilet, checkte of de achterdeur op slot was, en racete naar de bus, IK WIL NAAR HUIS! WEEKEND!

O.k., probleem telefoon getackeld. Op de heenweg probleem agenda's ook al getackeld: ik kan best op weg naar het station even langs de kantoorboekhandel - agenda's kopen, en DOOR!

En nu was ik toch halverwege huis en strand. EN er komt weer een coronagolf aan - zitten we straks weer soort van opgesloten? EN het zou mooi weer worden. Dusssss. Mrs. H. gaf zichzelf een strandwandeling cadeau! "Even" door naar Z. Genoeg achterstallig leeswerk mee (alleen jammer dat de NS zelfs in het weekend niet genoeg zitplaatsen aan kan bieden....). Even door het dorp Z. heengelopen: jeugdsentiment! En dan naar zee. Het waaide flink - daar houd ik van! De zon scheen. Er waren heel veel vliegers (?) in de lucht. En verderop stond een kar van "Vis van Floor". 

Wat een plaatje toch? En dan zie je ook nog niet alle mooie kleuren,
van de lucht, de vliegers, de mensen....

Uurtje gelopen. Uurtje gezeten, met een vismaaltijd: lekker! En weer een (klein)  uurtje (want nu wind mee), teruggelopen. 

En ik kan er weer helemaal tegen - ik heb gisteravond écht aan mezelf zitten snuffelen: Zeelucht! Zout! 

Zó blijf je dus fit en vitaal....

Ik Wil Weg, financiën en Oktoberkind...

Zomaar even mutsen over vanalleswat....

Zoals altijd zette ik gisteren de cijfers van de afgelopen maand op een rijtje: Wat staat er op de spaarrekening, hoeveel zijn mijn beleggingen waard, en de dagelijkse dingen: Het afsluiten van mijn kasboek over september. Mijn kasboek probeer ik dagelijks bij te houden - ook al kijk ik er niet altijd kritisch naar, het helpt me om te kijken waaraan ik teveel uitgeef (stationsbroodjes, categorie: Levensmiddelen - broodjes etc. onderweg......), hoeveel ik wekelijks in totaal uitgeef aan levensmiddelen - dat is zo ongeveer mijn enige flexibele categorie, aan andere dingen geef ik eigenlijk minimaal uit. Streven voor oktober: zo min mogelijk uitgeven aan stationsontbijten 's morgens vroeg, of -snacks op de terugweg naar huis. En mezelf wat (andere) leuke dingen gunnen - ik heb een paar boeken op mijn verlanglijstjes staan, én nog geld van Euroclix te goed. 

Mijn spaarrekening en beleggingen gaan niet goed. Maar ach - dat pensioen van mij duurt nog wel een paar jaar. Bij de spaarrekening gooide ik er in september € 335 bij (plus 2 dubbeltjes en 3 centen aan rente). Daar ben ik heel tevreden over! In deze eerste drie kwartalen van 2022 ging mijn spaarrekening € 5.400 in de min - maar ik stopte wel € 10.000 in een nieuwe, groene belegging bij de ASN-bank. Mijn beleggingen blijven zakken: Eind 2021 werden de Triodos-aandelen flink afgewaardeerd. Dat is wel wat zorgelijk, want de Triodos staat al sinds het begin van corona vast: je kunt niet verkopen, OOK niet als je het geld hard nodig hebt om van te leven (Wat bij mij gelukkig - nog - niet het geval is....) Maar goed, als je belegt weet je dat je dat risico loopt (maar zuur is het wel....).... Mijn ASN-aandelen zijn allemaal iets gezakt t.o.v. 1 januari, ondanks dat  ik elke maand een beetje bijkoop. Maar goed, het totaal aan beleggingen staat in deze eerste drie kwartalen € 4.500 in de plus - en daar doen we het dan maar mee (Of is dat een erg decadente opmerking?)

Naast dit financiële geneuzel wilde ik nóg een liedje plaatsen, gewoon, omdat het zo'n lief liedje is, omdat het zo hoort bij begin oktober, en omdat je het veel te weinig hoort: Oktoberkind, van Liselore Gerritsen. 

Maar omdat ik nooit maat kan houden plaats ik gewoon de hele LP:

(En waarom en hoe ik weg wil - daar schrijf ik later nog wel eens over....). 

1 oktober - Herfst!

Het is herfst, en ik vind het zalig! 

Liep ik de afgelopen weken nog te mopperen dat het zoveel regende - want WAT regende het! - ik moest er ook wel om gniffelen: hebben we niet de hele zomer lang lopen mopperen dat het VEEL te warm was?

En nu is het herfst: fietstochten door het gouden licht, met een prima temperatuur. En najaarsmelancholie... Een liedje wat daar precies bij past:

We zongen ooit met mijn toenmalige koor de Engelse versie "Autumn Leaves". (25 of 30 jaar geleden, minstens?) Ik kon niet kiezen of ik hier de Engelstalige of de Franse versie wilde plaatsen - en vond toen deze, van Edith Piaf.

Waarschuwing: het drama ligt er wel héél dik bovenop!

De tekst, van Jacques Prévert: 

The falling leaves Drift by the window The autumn leaves All red and gold I see your lips The summer kisses The sunburned hands I used to hold. Since you went away The days grow long... And soon I'll hear Old winter songs But I miss you most of all My darling, when autumn leaves start to fall... C'est une chanson Qui nous ressemble Toi qui m'aimais Et je t'aimais Nous vivions tous les deux ensemble Tou qui m'aimais Moi qui t'aimais Mais la vie sépare Ceux qui s'aiment Tout doucement Sans faire de bruit Et la mer efface sur le sable Les pas des amants désunis. Since you went away The days grow long... And soon I'll hear Old winter songs But I miss you most of all My darling, when autumn leaves start to fall...

Meer informatie over dit lied op Wikipedia.

De omslag

Eerst een tip: de hele dag is er op Radio5 de topzoveel van de jaren '70. Voor andere "oude hippies" als ikke! (Meestal ook wel terug te luisteren via Spotify, of op andere manieren). 

En omgeslagen, dat is onder andere het weer. Het werd ineens herfst, en hoe! Maandag wilde ik echt niet meer in rok naar kantoor, dus mijn spijkerbroek uit de krochten van de kledingkast opgedoken. Ik nam ook sokken mee in mijn rugtas; en eenmaal op kantoor trok ik die héél snel aan (weliswaar in mijn sandalen, maar ach, zwarte sokken in zwarte sandalen - zou iemand het zien?). Toch voelt mijn lijf de kou. Ik moet telkens zó ontzettend plassen! Dus ik heb deze week de verwarming toch maar aan het werk gezet. En om acht uur gaat het licht aan, de gordijnen dicht. 

Hiermee verklaar ik de winter voor geopend!

Ik voelde me wel knap ongelukkig. Woensdag toen ik thuiskwam van kantoor haalde ik (zoals wel eens vaker) nét het toilet niet. Maar ach, in mijn eigen achtertuin, met de poort dicht, kan me dat niet zo heel veel schelen. Heb ik nog een schone broek voor morgen? Nou dan, geregeld, toch? Alleen had ik toen geen warm water, toen ik onder de warme douche wilde stappen. En dat voelde toch wel vies...

Maar goed, donderdagavond, na wat prutsen aan de CV-ketel, kwam er ineens weer warm water uit alle kranen in huis. Een wonder! 

Maar het wonder van een hele nacht doorslapen, zonder elk uur (ongeveer) te moeten plassen, DAT zou ik ook wel weer eens mee willen maken! 

Nog een omslag: 2 weken terug maakte ik nog een fantastische fietstocht. Naar het station van B. Daar op de trein, naar een receptie in A. Later die middag, trein terug, tot B. En vandaar weer, door zo'n gouden najaarsmiddag, langs het kanaal terug naar huis. Superuitje! Alleen vroeg één van mijn vrijwilligers me in alle ernst "hoe lang ik nog moest". Wablief? Ja, hij meende het serieus, en maande me aan om met pensioen te gaan zodra dat kan. Dát was ik al van plan... (Maar voorlopig vind ik mijn werk ook nog veel te leuk hoor. En met de huidige gillende inflatie voelt dat pensioen verder weg dan ooit. Op een gegeven moment wordt het "durven"- erop durven vertrouwen dat je nu wel genoeg hebt gespaard om het tot je dood uit te zingen met wat je hebt en krijgt, ook om eventuele hogere medische kosten, en vervoerskosten etc., op te vangen.)

En al met al werd dit ineens een heel erg "boomer-praatje"! 

Het is weer even wennen...

De temperatuur is EINDELIJK gedaald tot normale waarden, normale ZOMER-waarden, en nu is de herfst al weer aangebroken...

Vorige week was het ineens al donker geworden, toen ik vrijdag om 21.00 uur uit de supermarkt naar buiten kwam. Deze week sta ik soms al met licht op te koken - het is dan te donker in mijn keuken om het nog goed te kunnen zien - en om 20.30 uur doe ik écht de schemerlamp bij de bank aan, en de gordijnen aan de voorkant van de huiskamer dicht. Ook wel weer lekker...

Afgelopen vrijdag fietste ik naar de andere kant van de stad: eindelijk waren de leggings waar ik al sinds mei naar "op jacht" ben, die mijn basis (onder-)goed zijn 's zomers, binnen gekomen. Yeah! Ik moest ze soms op de hand wassen, en kwam klem te zitten omdat ik er nog maar een paar had - en niet elke (kleur of lengte) legging kan onder elke rok of jurk. Onderweg kwam ik er al snel achter dat een zonnebril meenemen nog echt wel nodig was - het licht is gauw te fel voor mijn lichtgevoelige ogen. Maar een paar kilometer verderop miste ik ineens weer mijn regenkleding: ik kwam plotseling in een stortbui terecht - en had natuurlijk na al die maanden droogte niet meer gedacht aan nat regenen, stel je voor...

Het is deze dagen meestal heerlijk fietsweer, én ik moet (en wil) meer bewegen. Gisteren was er een paar dorpen verderop een rommelmarkt en kunst(nijverheids-)markt. Ha, weer ruim 30 kilometer op de trappers! Ik snuffelde ontspannen op de rommelmarkt, lunchte op een achterafterrasje, liep nog even binnen bij de Emmaus, en slenterde over de kunstmarkt. En weer: regen! Nu had ik wel mijn regencape bij me (maar geen zin om het ding aan te trekken...). 

Ik moet er nog weer aan wennen, veel mensen om me heen, het voelt nog niet helemaal prettig. Net als toen deze week mijn twee vrijwilligsters op kantoor allebei heel dicht bij me wilden zitten, aan weerszijden. Bij een kraampje: ik wacht wel even tot er ruimte is (maar dat kon soms lang duren, met vrouwen die eindeloos stonden te wikken en wegen, en echtgenoten die er verveeld bij stonden - OOK pal voor dat kraampje, maar TOTAAL niet geïnteresseerd...). 

Ik kocht alleen iets bij de Emmaus - een boek en wat plaatjes voor strijkkralen. Daar wil ik eens wat mee gaan proberen. 

En vandaag nog meer bewegen: mijn collega neemt vanmiddag afscheid, op 45 kilometer van hier. Dus ik kan bést óf erheen fietsen, en met fiets en trein terug? Óf fietsen tot halverwege, dan de trein, en vanaf halverwege weer terugfietsen? 

Net hoor ik op de radio dat de treinstakingen voorlopig van de baan zijn. Blij toe! Ik had het écht een beetje gehad met al die onzekerheid, mijn werk niet kunnen doen zoals ik wilde (en moest), uren onderweg zijn op de terugweg na een drukke werkdag, het gepieker hoe ik a.s. dinsdagavond bij een vergadering zou kunnen zijn,  en dan na afloop ook weer thuis zou kunnen komen...

Rot-zon!

Nee, hoor, ik vind het heerlijk - EINDELIJK - nou ja, voor vandaag - een einde aan de mist en de somberheid!

Maar lastig is het wel. Ik werk vandaag thuis, en geniet dus wel van de zon over mijn achtertuintje. Ik las deze week ergens: schuchtere najaarskleuren - hoe mooi en poëtisch is dat?

Maar het nadeel van de zon is dat ik EIGENLIJK naar buiten wil. En niet thuis of op kantoor bikkelen om ál het werk op tijd voor kerst af te krijgen. En het nadeel is dat ik in mijn "moderne doorzonwoning" wel erg veel zon op mijn eettafel / bureau krijg: ik heb vandaag al een aantal keren het rolgordijn laten zakken en weer opgehaald. Want computerschermen en zon: da's geen goede combinatie. (Om nog maar niet te spreken van QR-codes, waarmee je in moeten loggen op banken, andere websites, en zo: niet te doen bij zonnig weer!)

Nattigheid

Ik wilde schrijven: Het is écht november-weer. 

Juist - het is ECHT AL DECEMBER! Wow - al bijna weer een (corona-) jaar voorbij....

Vandaag is het Sinterklaas, dus december is al hoog en breed begonnen! (Ons werk is ook ZO DRUK in de periode naar Kerst, dat we weinig tijd hebben om adem te halen, stil te staan bij de Advent, om te verwachten...).

Op tv zijn al elke avond mierzoete kerstfilms te zien - gelukkig kan ik daar langs zappen, als ik IETS verschrikkelijk vind! Ik klapte eerder deze week de kerstboom uit, vond dagen later de kerstboomhaakjes terug, en hing dus gisteren, tussen de bedrijven door, de ballen, sterren en engelen erin. Ook weer klaar!

Gisteren was ik vroeg klaar met de gewone weekboodschappen. En hoewel het mistig en motterig bleef, ging ik er na de lunch toch maar op uit, de andere kant op: de Dirk had een goede aanbieding van led-lampen.

Jammer genoeg ging het nét te vroeg regenen: wél precies op tijd volgens de regenradar, maar voor mij: nét een paar uur te vroeg. Dus mijn mobiele-telefoon-navigatie werkte niet meer helemaal goed, en toen ook nog een pad was afgesloten, reed ik kilometers om - om met een grote natte omweg weer terug te komen op het punt waar ik eerder van het pad af raakte...

Maar goed, ik kócht enkele nieuwe led-lampen, ter vervanging van wat spaarlampen die aan hun eindje begonnen te raken (en sowieso: zuiniger dan de spaarlampen..), en ik kwam eind van de middag, drijfnat, en lekker gelucht, weer thuis. 

Weekend! 

Er draait nu een was - het lijkt (soort van) droog te blijven vandaag. Ik ga zo heel uitgebreid douchen. En lekker op de bank mijn leesgroep-hoofdstuk lezen. Ik heb kleutertaai in huis om in mijn eentje Sinterklaas te vieren. En een klussenlijstjes, wat ik - heel bevredigend - klusje voor klusje afstreep. 

Ik wens jullie (ook) een fijn weekend!

Grijs

Ja, dat is het weer dezer dagen, én mijn hoofd (al veel langer), maar OOK de pieten die ik gisteren in ons winkelcentrum tegenkwam.

Ik moest even gauwgauw de snelste boodschappenroute nemen: vis, ander broodbeleg, en ik had bedacht dat ik voor vriendin M. die langskwam, én voor de buurvrouw, en appelbeignet mee wilde nemen. Én ik wilde eindelijk eens langs het afvalscheidingsstation - mijn tuin lijkt soms wel een uitdragerij, met alles wat ik vind en waar ik "ooit nog wel eens iets mee ga doen" (nu: twee wielen van een kinderfietsje die een lamp moeten worden, en een krukje), en het afval wat nog moet worden weg gebracht. 

Als ik NU even voortmaak met alle klussen die moeten, dan kan ik ná maandag vakantie gaan houden - lekker niksen! Dus hoe moe ik ook was (ben): even aanpoten voor het beste resultaat. Nog éven de laatste klussen, anders blijf ik de hele week aan het werk, en dat willen we niet. 

Dus ik was bést tevreden over mezelf gisteren. Ik kon één voor één alle klussen op mijn lijstje wegstrepen (nou ja, bijna alle klussen dan). Later vandaag moet ik nog 2 betaald-werkklussen afmaken, en dan morgen (hoop ik) de laatste. En vandaag nog een vrijwilligerswerkklus.

Gisteren plukte ik - al wachtend op M. - ook de voordeurbel uit elkaar. Kijk, daar zit een batterij in - die is vást leeg - dus als ik een nieuwe batterij koop doet hij het vást weer - na heel veel maanden stil te zijn geweest. En vanmorgen zette ik nog even de wasmachine op zijn kop. Want - Oh horror! - die LEKT! Misschien moet hij vervangen worden (net als de koelkast, die moet ZEKER vervangen worden...) Maar de laatste maanden ontbreekt me de tijd en energie om me met dat soort klussen bezig te houden. 

Een butler, dat zou wel wat voor mij zijn. Naast natuurlijk mijn lieve schoonmaakhulp G. 

Dan kan ik me bezig houden met het verwerken van de kweeperen- en frambozenoogst. En lezen in mijn nieuwe boek: 

(Dat mocht ik aanschaffen voor mijn vakantie. Is vandaag overigens op de site van Bol.com wel weer € 1,50 goedkoper dan eerder deze week).

En lekker doorgaan met mijn pogingen om te leren haken. De baby van mijn collega is alweer een maand of vijf oud, hij heeft OOK nog een "grote broer" - en ik zette nét vorige week het kontje van twee teckeltjes op (de onderste wordt het, gemaakt met een pakketje veelkleurig katoen wat ik een tijdje terug bij de kringloop vond...): stipenhaak.blogspot.com/teckeltje-sam.html.

En grijs? Ik vraag me vaak af waarom we iets hebben tegen grijs. Ik vind grijze hoofden écht wel leuk (al hoef ik er dan niet ook nog grijze kleding bij aan). Grijs weer is weer minder - maar nu schijnt de zon, en het wordt komende week zonnig (bijna-)vriesweer. Mijn stemming is na een goede dag als gisteren een stuk minder grijs: ik ben voldaan met de klussen die ik eindelijk uitvoerde, ik had ERG leuk theebezoek van M. (die ik eigenlijk altijd te weinig zie - we wonen niet zo gek ver van elkaar vandaan, maar zijn beiden druk - zij ook nog met haar gezin), én ik ging gisteren eindelijk weer eens op de thee bij buurvrouw J. - OOK al maanden geleden.... En ik werd gisteren vrolijk van de kinderkoppies bij de grijze ("roetveeg") pieten: herkenning! ;-) En: ik ben blij dat we af zijn - hier tenminste - van "zwarte piet" - en dat de kinderen gewoon net zo hard genieten van het muziekkorps, van het springkastaal, van de pepernoten-uitdelende pieten.

(Maar, ik ben net boven wezen kijken: de wasmachine lekt nog steeds...)....

Wat gaan we doen?

Nou ja, we? Ik in dit geval. Ik voel me wel een beetje zwakzinnig als ik mezelf zo aanspreek - of als ik zo WORD aangesproken..... Het is GEEN plurale majestatis - zo koninklijk ben ik nou ook weer niet - maar meer een uiting van: de mensen gaan in paren, óf van de zorgverlener en ikke., waarbij de zorgverlener denkt dat IK wat zwakzinnig ben....

Goed, wat gaan "we" doen dit weekend? 

Antwoord: Dat weet ik nog niet.....

Mijn weekend is officieel al ingegaan, maar vanmiddag heb ik nog een begrafenis van een lieve vrijwilliger in mijn werk-plaats. Dat wordt vást verdrietig, ook omdat we allemaal wat wiebeliger zijn dan zonder corona-situatie en -maatregelen. Begin deze week meldde ik heel stoer dat ik voorafgaand aan de crematie nog wel een paar uur kwam werken op locatie, als ik dan toch in de buurt was. Maar: er moeten ook nog wat boodschappen worden gedaan voor mijn eigen huishouden, ik werkte gisteren vast een deel van een ENORME weekafwas weg (de rest moet nog), ik wil vandaag nog gaan sporten, en ik ben MOE!

Volgens mij doe ik er verstandiger aan gewoon lekker thuis te blijven, en mijn werk in de kast weg te ruimen tot maandag. 

Morgen wilde ik eigenlijk naar de grote klimaatmars in Amsterdam: Ik begrijp dat DIT het momentum is om te demonstreren: Er MOETEN nu afspraken worden gemaakt tijdens COP26 in Glasgow, burgers alleen redden het niet, er moeten grotere en meeromvattende maatregelen op macroniveau worden genomen. (En als individuen en kleinere groepen moeten we natuurlijk OOK scherp blijven op wat we kunnen doen om de klimaatcrisis te keren.). Maar: IS dit wel het moment om te demonstreren, met vele mensen bij elkaar in het OV, op de Dam en in het Westerpark? Ik vind het met alle oplopende coronabesmettingen wat griezelig, toch. 

Je kunt ook "virtueel demonstreren". Al vind ik dat een beetje niksig, niet echt (en ik wil niet met mijn foto op het internet, en ik gebruik al helemaal geen (a)sociale media...) Het zal de leeftijd wel wezen.... (Maar voor wie wil: zie de veelgestelde vragen). 

Goed, ik drink mijn laatste kopje ontbijtkoffie, meld bij mijn baas dat ik mijn werkweek als beëindigd beschouw, en dat ik hem vanmiddag wel zie in het uitvaartcentrum, en ga dan via de sportschool boodschappen doen. 

Afbeelding van Schluesseldienst via Pixabay

En dan beschouw ik mijn weekend nu officieel voor geopend!

Halloween

 

Ik heb niets met Amerikaanse imperialistische feestjes, maar wel met heksen
en andere "oude", eigenwijze vrouwen....