Landelijke compostdag

... Dat had ik hier natuurlijk eerder willen / moeten melden, maar vandaag is het 

Landelijke compostdag!

Pas in de afgelopen week werd duidelijk dat ook mijn woongemeente mee doet. 

Ik fietste net naar mijn afvalscheidingsstation - op bijna 3 kilometer heen, en bijna 3 kilometer terug. Gaat best, zakken met aarde en / of compost vervoeren op de fiets - zo leert de ervaring! 

Op de heenweg straalde de zon - ik ging in vest  - want mijn winterjas is eigenlijk vaak al te warm, zeker als ik me inspan met veel bagage op de fiets - en met mijn zonnebril op. 

 

Op de terugweg, toen ik even stilhield bij de weggeefkast, begon het ineens zwaar te hagelen. WAUW! En Sh*T! Ik hing net mijn was buiten op, lekker in de straffe wind... 

Maar goed, dan ga ik even onderweg in "vakantiestandje": ook al bén ik bijna thuis, ik duik tegen een gevel aan, zoveel mogelijk uit de wind en de regen en hagel, en wacht tot het overgaat. 

Maart roert zijn staart....

... En toen was ik weer terug!

Ik mocht dus op vakantie, afgelopen week! Best spannend, ik was voor het laatst weg in februari 2023, een weekje (of was het een midweek?) naar Egmond aan Zee. En kort daarna kantelde de wereld......  

Ik ben nog steeds een beetje wiebelig zo af en toe, en: hoe zou het gaan met mijn energieniveau? Hoe gaat dat met eten, met fietsen, met reizen? 

Ik kan jullie alvast verklappen: dat ging GOEOEOED!! Hoor: HOERA! 

Ik vertrok vorige week vrijdag, richting Domburg - ook al onbekend terrein: meestal ga ik richting Egmond - dat park, en die omgeving, ken ik inmiddels vrij goed. Nu Walcheren dus. 

Ik schreef voor jullie (voor mezelf) tijdens mijn vakantie al wat verslagjes - die komen hier de komende tijd tevoorschijn (Stel je er niet teveel van voor: vooral gejubel over heerlijke fiets- en wandeltochten!).

Gisterenavond kwam ik terug. Na een enorme reis - ik begreep weer waarom ik meestal voor vakantie in Noord-Holland kies...

's Morgens moest ik nog gauw de laatste hand aan de schoonmaak van mijn "bungalow" leggen, ik ging ontbijten bij een leuk tentje (want ik was nét door al mijn brood, en beleg heen, en ik had geen zin om nog dingen vuil te maken, én ik vind het lekker luxer en decadent: buiten de deur ontbijten, en dan op pad...)

Precies om 9.00 uur leverde ik de sleutel van mijn huisje in bij de receptie, en precies om 10.00 uur stapte ik na mijn ontbijt in Domburg op de fiets voor de thuisreis... 

Om ongeveer half zes gisteravond stapte ik het huis binnen. Ik vond het niet heel gek dat ik moe en gaar was: die paar dagen per jaar dat er een stevige Oostenwind waait, is altijd nét als ik van de kust richting huis / station moet fietsen (met 20 kg of zo aan extra bagage, naast mijn eigen niet geringe gewicht..).  En na het laaang zoeken naar het station in Middelburg, na het missen van mijn trein omdat de lift naar het goede perron stuk was - en ik dus een paar kilometer om moest fietsen om op het goede perron terecht te komen. 

Dus gisteren vroeg naar bed. En vanmorgen pas de was uitgezocht, en begonnen aan de thuiskomst-klussen. 

(Krijg ik ook nog twee (!!) verkeerde kranten in de brievenbus. Zo eens kijken of de buurvrouw al op is - als ik het AD in de bus krijg, heeft zij vaak mijn Trouw...)

Vasten

We zitten in de Vastentijd of Lijdenstijd - de aanloop naar Pasen - dit jaar op 31 maart en 1 april. Deze periode begint met Carnaval - het grote Feest vóórdat de tijd van soberheid, van vasten, ingaat - gevolgd door Aswoensdag. En eindigt met Palmpasen - Witte Donderdag - Goede Vrijdag - Paasnacht - Paasochtend (De Stille- of Goede Week) en Beloken Pasen, een week later (zo, dan hebben jullie de liturgische terminologie ook weer compleet😉!)

Vroeger werd er in Katholieke kring gevast. Wij protestanten hadden nog wel eens de neiging om het hele "lijden" over te slaan, en te eindigen met het Hoogfeest van Pasen - Opstanding, zonder dat er al te veel aandacht was besteed aan de marteling en de dood die eraan vooraf gingen.

Vasten. Vroeger - en nu nog wel - ging dat vooral over "geen alcohol", en over soberheid v.w.b. het niet eten van vlees. Mijn Lief had 40 jaar geleden altijd een heel schema in de keukenkast hangen, met "steeds minder", om op Goede Vrijdag helemaal niets meer te eten. 

Ik vind het wel fijn om een periode te minderen. De vanzelfsprekendheden los te laten. 

De laatste jaren doe ik dat vaak door geen alcohol te drinken - na "dry january", een korte periode in februari waarin ik wel iets mag, en dan weer de 40 dagen tot Pasen niets (over vanzelfsprekendheden loslaten: ik bedenk nu dus dat ik bést vanmiddag even langs mijn vroegere vrijwilligerswerk kan fietsen, maar dus NIET voor een pilsje....).

En: ik zie af van "schermen". In ieder geval op zondag - doordeweeks vind mijn werkgever dan niet zo leuk. Ik vind dat prettig - het is heel rustig, zo'n zondag zonder radio, internet, tv, geen lekkere recepten op kunnen zoeken - dus alleen bekende dingen koken - geen administratie kunnen doen, gauw even iets opzoeken of een fietstochtje uitzetten. RUST! Maar tegelijkertijd ook onrust: er kan wel heel veel niet, als je geen internet gebruikt - ZO afhankelijk zijn we dus, in heel korte tijd, geworden van "schermen"! 

De vanzelfsprekendheid van de dingen doorbreken - dat is voor mij vasten. En daar hebben we zo'n hele mooie afgebakende periode voor, tot 31 maart!

LENTE!

Natuurlijk is het nog veel te vroeg om zo warm te zijn, en natuurlijk is het zorgwekkend....

Maar...

Ik geniet er eigenlijk toch wel erg van, van dat lentegevoel! 

Ik fietste net naar H., en bezocht daar een nieuwe Kringloopwinkel. Wat LEUK! Ik hield me in - kocht alleen een houten kaartenhouder, en een ketting, met grote houten veelkleurige kralen. Lente! 

Eigenlijk was mijn winterjas al te warm, zelfs open, tijdens het fietsen. Ik liet vorige week al een keer mijn jas thuis - in mijn grote fleecevestjas was het ook al goed te doen.

En nu heb ik genoeg gedaan voor vandaag, of in ieder geval: voor de eerste uren. Op de bank! Krant! Dom spelletje op de telefoon...

En net, op radio 5, waar de evergreen week van de jaren '60 gaande is: één van mijn ultieme lenteliedjes: 

De Nozem en de non, van Cornelis Vreeswijk. Een liedje wat de liefde van mij en mijn Lief wel een beetje beschrijft..... (Het is LENTE, ik heb zin om verliefd te worden!!!!)

Ongein

Even wat ongein wat ik vanmorgen tegenkwam op Pinterest (geloof ik) - om het uit te houden. 

Ik zou "vanmorgen" worden gebeld door de arts, een spannend telefoontje. Ik geef haar nog 13 minuten!

(UPDATE 13.06 uur is GEEN OCHTEND!!)

Pasen!

 

En toch wordt het ondanks alle ellende altijd weer Pasen! 

Zalig Pasen allemaal - ga lekker naar buiten, geniet van de lente die eindelijk komt, geniet van goed gezelschap, een mooie boek, een leuke film. Ik ga zo een tuinklusje doen - al is het maar 10 minuten. Maar eerst een stoel klaarzetten op het terrasje achter - ik denk dat dat bést al kan, zo beschut. En ik heb het nodig - buitenlucht, ontspanning, ZON!

Liedje in mijn hoofd

.. En toch houd ik er op de één of andere manier de moed erin. Ja, ik voel me moe, gammel, mijn concentratie is naadje, maar het zal vást wel een keer over gaan - en zo niet, dan toch....

Ik heb al sinds het weekend een liedje in mijn hoofd: Robert Long - De lente. Een beetje te swingende versie naar mijn zin - ik zing letterlijk de oude LP's nog mee, met dát arrangement, als ik het hoor op mijn favoriete muziekzender (heet dat zo?) Stingray Nederlandse Levenslied. 

Komend weekend gaat de klok vooruit! 's Avonds nog even de tuin in, na werktijd - als ik weer wat meer energie krijg. 

Sprieten!

Ik ben te lui om foto's te maken om er iets van te laten zien, maar de sprieten duiken hier in sneltreinvaart op boven de aarde!

In de voortuin staan de narcissen in volle bloei - het zou kunnen dat die nog afkomstig zijn uit de mand die ik kreeg toen ik 50 werd. In ieder geval: één grote vrolijke gele "toef" op de plek waar straks weer de frambozen boven de aarde gaan komen. Ook de daslook piept al met kleine groene sprietjes boven de grond. Net als de eerste rode puntjes van de pioenen. 

In de achtertuin staan ook narcissen (misschien van een cadeau toen ik verhuisde? Of net andersom...) én de hyacinten in bloei. Het is nog te koud om ze echt goed te ruiken - maar het is elk jaar weer een feestjes als ik dan de tuin inloop via de poort - en dan diep inademen! De meeste hyacinten komen uit de vuilnisbak bij de begraafplaats, al zitten er ook een paar "eerlijk gekochte" bij. Ook bloeien er krokussen in de achtertuin (al zijn die bijna "op"). Zó fijn, van die bollen die het gewoon elk jaar weer doen!

De kwee en de hortensia beginnen uit te lopen. En de rozemarijn staat volop in bloei. 

Genieten met een grote G!

... en Pinksteren....

 ... En dan zijn we ineens weer 10 dagen verder....

Want: Pinksteren volgt 10 dagen na Hemelvaart, Hemelvaart volgt 40 dagen na Pasen, Pasen volgt 40 dagen na Aswoensdag, wat weer 3 dagen ná het begin van Carnaval volgt.... Er zit geen vaste tijd tussen Kerst en Pasen / de Paascyclus, want Kerst valt altijd op dezelfde datum, maar Pasen, en de feesten die daarmee samenhangen, zijn afgeleid van de Joodse kalender. 

Voor wie wil weten waar al die feestdagen vandaan komen: ooit was ons land een Christelijk land - maar toen ik ooit, al jaren geleden, meldde dat dat volgens mij nog zo was kreeg ik een storm van protest over me heen: het Christendom was toch wel erg achterhaald, als cultureel begrip in ieder geval. Maar we hebben er wél nogal wat extra vrije dagen aan overgehouden: 1e en 2e Kerstdag, 2e Paasdag, (voor sommigen van ons zelfs Goede Vrijdag, de vrijdag vóór Pasen, zoals in onze Rechtspositieregeling), Hemelvaartsdag en 2e Pinksterdag (1e Paasdag en 1e Pinksterdag vallen altijd op zonsdagen). Wat we vieren, en wanneer, vindt je hier. 

Ik heb alweer een lang weekend! Maar inmiddels regent / miezert het, en er komt nog veel meer water aan. Dus: die wandeling heb ik maar gauw afgebroken, te nat naar mijn zin (en, o.k., ik vond weer van alles op straat wat ik eerst thuis wilde brengen). Ik hoop straks nog te gaan, de tas met boeken voor de buurtbibliotheek staat al klaar. Nu zou ik nog net tussen de druppels door de tuin in kunnen. Dus: laten we dat maar gaan doen - Even luchten!

Blind date

Gisteravond had ik een blind date, en het was LEUK!

Ergens in januari, waarschijnlijk zocht ik op "gratis" in de buurt op Marktplaats, vond ik een advertentie van een vrouw van mijn leeftijd, redelijk in de buurt, die mensen zocht om mee uit eten te gaan. En ik houd erg van uit eten gaan, en in leuk gezelschap is dat nóg veel leuker! 

Maar in januari durfde ik nog niet. Daarna kreeg ik corona. Daarna kreeg zij corona. En gisteravond was het eindelijk zover! En LEUK dat het was! Ik heb heerlijk gegeten. Én het gezelschap was ook erg leuk - geen ongemakkelijke stiltes, we hadden een paar raakvlakken waar we gezellig over door konden praten. En ook mijn onbekendheid met de gebruiksaanwijzing van het voedsel zorgde voor hilariteit: Probeer maar eens soep met lange dikke noedels te eten, zonder vork of snijgereedschap, en de edamame-boontjes werden in de peul  opgediend (maar moesten dus aan tafel nog gedopt worden, zo bleek na heel veel boontjes)...

Na een paar uur fietste ik vol energie weer naar huis. LEUK, voor herhaling vatbaar! Wat is het toch boeiend om nieuwe mensen te leren kennen! 

En dan nu vandaag: gebruik die energie! Verpot je planten, zeef compost, loop even over de braderie, maak een plantenlijst - dan kun je binnenkort nieuwe tuinplanten gaan inslaan.

Het is vandaag ineens al Palmzondag - het begin van de Stille Week. In vorige jaren "vastte" ik in deze periode nog wel eens - de laatste keren door bv. op zondagen, 6 weken lang, geen "schermen" te gebruiken, dus geen radio, internet, mail, of tv - stilte. Dat deed ik dit jaar niet; ik vond het leven zonder beperkingen nu al zwaar genoeg. Ik denk er nog over om me in deze laatste week iets te ontzeggen. Het is een week om stil te staan bij het lijden, je extra bewust te zijn van het leed in de wereld. Maar: zijn we ons dat niet al extra bewust, net komend uit een pandemie, midden in, of (hier in Nederland) aan de rand van een oorlog? 

Belangrijke vraag: Hoe blijf ik enerzijds betrokken bij de wereld, en houd ik me anderzijds overeind? 

VOORjaar!

 

Tja, is het weekend ineens een HEEL UUR korter! 
(Ik kocht gisteren wel een pilsje én wat te knabbelen erbij, voor dit happy hour straks...)

Morgen ga ik weer aan het werk. Mijn gezicht weer eens op kantoor laten zien. Zelf kijken hoe het ervoor staat na de verbouwing - ik viel midden in de rommel uit... Hopen dat er niet teveel gepraat hoeft te worden, want ik klink nog steeds als een oude man met ademnood... Ik denk dat ik dat voorzichtig weer op moet gaan bouwen. Maar: waar te beginnen? In ieder geval zette ik gisteren de tuinstoel vast klaar op het terras - dat moet nu net te doen zijn, nog niet TE warm.... 

I.v.m. de rare tijdwissel zit ik nu nog aan mijn ontbijt / "brunch". Zo meteen lekker naar buiten!

To go or not to go?

Ik vind het altijd een lastige: wanneer ben je genoeg hersteld om weer aan het werk te gaan? Mag ik eerst zover opknappen dat ik weer wat huishoudelijke karweitjes redelijk moeiteloos aan kan? Of moet ik zodra ik weer uit bed ben weer gaan werken?

Ik besloot gisteren dat ik nog niet "good enough to go" ben... Zolang ik nog buiten adem ben als ik naar de keuken loop - dat is zeker 10 héle stappen...?

Eerst maar eens de moed vinden om een begin te maken met de huishoudelijke achterstand. Tussendoor kan ik dan wel een werkklusje hier thuis oppakken - dat is het voordeel (en het nadeel) van dat "nieuwe hybride werken". 

(En, o.k., ik ga ook wat van "buiten" genieten - het is sinds gisteren LENTE, en het is heerlijk zonnig weer - in mijn besloten tuintje waarschijnlijk zelfs al behoorlijk warm. Gisteren zat ik al een half uurtje buiten compost te zeven, lekker hoor!)

En over compost gesproken: komende zaterdag is het landelijke compostdag. Als ik me een beetje fit(ter) voel, en als mijn gemeente meedoet, ga ik graag een gratis zak compost ophalen!

Mijn weekend

Vorige weekend had ik weer een weekend zoals weekend volgens mij bedoeld is. 

Vrijdag was het al wel mooi weer, lente-achtig, maar ik rustte uit van de rumoerige werkweek, en deed verder niet zoveel. Maar zaterdag stond ik te popelen om op weg te gaan. Lente! Fietsen! Kringloopwinkelen!

Ik draaide vroeg een was, en slingerde die op de waslijn buiten. En toen pakte ik, als vanouds, een fles met water, mijn fietskaarten, mijn boodschappenlijstje. En gaan! Ik zette een niet te lange route uit langs de Landwinkel waar ik graag mijn groenten koop, langs de Lidl ter plaatse, het Post.nl-pakketpunt, en langs de Kringloopwinkel waar ik van alles weg wilde brengen. En dat was ZO lekker! Weer ouderwets zo'n lentefietstocht, langs de weiden en alles wat bloeit in de berm. Ik aaide lammetjes (die wilden niet) en kalfjes (die wel geaaid wilden worden). En genoot van de zon, van de frisse lucht - voor het eerst dit jaar met-zonder-jas.....

Bij de Kringloopwinkel ruimde ik flink op: ik bracht wat boeken weg, wat frutsels en een DVD-speler die ik voor iemand af zou voeren. En kreeg daarvoor een paar kartonnetjes stopwol terug: wat mij betreft: een prima ruil!

Laat in de middag kwam ik helemaal opgefrist thuis terug: lekker doorgewaaid, en moe (na 20 km, ik moet weer wat conditie op gaan bouwen)....

Zondag bleef ik wel flink hoesten en niezen. Toch kou gevat zaterdag, óf nog de naweeën van het neergedaalde stof van de vorige week? Voordat ik maandag in de trein zou stappen toch maar even een test gedaan....

Jammer nou toch! Na twee jaar voorzichtig zijn, toch nog een besmetting opgelopen. Gelukkig voel ik me niet heel erg ziek - alleen behoorlijk gammel...

Garderners world

Zie je wel, de lente begint ECHT: vanavond, 21.00 uur Nederlandse tijd op BBC2: de eerste aflevering van Garderners World! 

"Apple Blossom", foto van Kie-ker via Pixabay.

(En binnen 15 minuten zie ik op tv een plant langskomen die ik in mijn tuintje wil: een knalroze / cyclaamkleurige cyclaam "coum", bloeiend in de winter, met ronde groene blaadjes...)

Collega's

Ik had een blogbericht in mijn hoofd, vroeg me af of ik het wel moest schrijven / of het interessant zou zijn, maar ik las net een blog van Koffiedigitalix (en ik moet toch even wat doen achter de computer; straks NAAR BUITEN!!!) en dacht: laat ik daar maar eens op inhaken.....

Het is DE HELE WEEK AL stralend zonnig weer - EINDELIJK! - na een winter vol grijzigheid, mist, en nog veel meer van dat soort spul... ZOOO zonde om met dit weer dan te moeten (mogen) werken!

Maar ineens kwamen de dingen v.w.b. werk afgelopen week in een stroomversnelling. Door werkzaamheden van anderen op ons kantoor (iets met veel stof en veel herrie) werkte ik meer thuis - en dat duurde, en dat duurde... WANNEER kan ik weer naar kantoor, opruimen en zorgen dat iedereen daar weer prettig kan werken?

Dinsdagavond, vér na kantoortijd ging het sein eindelijk op groen: MORGEN kan je aan de slag. Dus, dinsdagavond nog: hulptroepen inschakelen, plannen aanpassen, en woensdagochtend, vol van verwachting, in de trein. Want op je werkplek werken geeft ZO'N ander ritme dan thuis werken...

En dat gaf wél veel energie: lekker soppen, uitzoeken, opruimen, inruimen. Ergens bij het begin beginnen, en maar zien wanneer het klaar is - het hoeft (en kan) niet in één dag. (Ik probeer hieruit te leren voor het opruimen etc. thuis...)

Maar die collega's, DIE kosten dan weer veel energie, meer dan mijns inziens nodig is: Ik ben na al die jaren nog steeds niet zo goed in interculturele communicatie - collega's die oorspronkelijk ergens uit Afrika komen, niet zo heel goed Nederlands spreken, "Ja" zeggen als je ze vraagt iets te doen (en dan vervolgens toch gewoon hun eigen gang gaan....). Eindeloze discussies over of je Glassex nou alleen op "glas" kunt gebruiken (haar mening) of op alle glanzende oppervlakten (mijn mening). Eén item minstens drie keer in handen moeten nemen omdat IK het telkens weer in het krat "kringloop" zette, maar ZIJ telkens weer bij de stapel "in de kast" (en, voor de goede orde: IK ben de baas over deze klus).... Ergens wel grappig, maar toch ook wel heel lastig - Oh ja, zó was het samenwerken op kantoor dus, pre-corona...

En dan gistermorgen, bij aankomst op kantoor, een mail van een andere collega: "Mrs. H., Ik heb een bepaalde mail niet gezien, je WEET toch dat ik aanvragen als onderstaande ALTIJD OOK moet krijgen?" Mijn reactie, in eerste instantie "Dat weet ik, dat doe ik over het algemeen ook, dus er is blijkbaar dit keer iets misgegaan." Pas daarna, omdat ik het toch niet helemaal vertrouwde, zocht ik het na - "Ik stuurde deze mail op 3 maart j.l. direct door, naar jou en naar de andere betrokkene die het bericht moest hebben. Dus als je de mail niet hebt gezien ligt het óf aan een technisch mankement (wat iets minder waarschijnlijk is) óf aan jou zelf." Waarop zij vrij snel wél haar excuses maakte.... 

WANNEER leer ik nou eindelijk eens om niet direct de fout bij mezelf te zoeken - zeker bij déze collega, die altijd nogal makkelijk is in "afschuiven", in het over het hoofd zien van mails en voicemailberichten....? 

Maar: Oh ja, zó was het om op kantoor te werken, met "echte" mensen, en niet alleen "digitale collega's". Ik ga maar eens uitkijken naar een resocialiseringsprogramma, voor post-corona...

(En na deze week van hard werken vind ik dat ik mijn weekend meer dan anders heb verdiend. Dus: aan de slag, rommelen in huis en tuin, mijn eigen privé-klussenlijstjes afwerken - en als het goed is vanavond, na JAAAREN, weer eens uit eten - ook leuk (en spannend). Daarover later - waarschijnlijk - meer!)

De lente komt, de hangclitoris bloeit!

 Even een ondeugendheidje om het weekend (mijn weekend begint NU) in te luiden:

(Afkomstig van de website Taalvoutjes.nl).

Carnaval!

Nee, ik heb (ook al) niets met carnaval - ik ben er denk ik écht te "noordelijk", en zéker te protestant voor. Ook toen ik ooit een vriendje van beneden de rivieren had, kon hij me niet overhalen: Ga maar, ik zie je over drie dagen wel weer terug... Die relatie duurde niet langer dan een jaar - dus slechts één carnaval. 

Vorig jaar zag ik een prachtige documentaire, die me iets meer deed begrijpen van de lol van carnaval: het leven vieren te midden van de droefheid. Kijk, dáár kan ik dan wel wat meer mee.... Hier vindt je meer informatie, en een link naar de documentaire Nao t Zuuje. Écht de moeite van het bekijken waard! 

En in mijn favoriete krant Trouw stond vorig jaar een ingezonden brief over (het missen van ) carnaval in coronatijd:

Het liedje "Mijn Sanseveria" waaraan wordt gerefereerd vindt je hier. 

GEWELDIG! Ik knipte de brief uit en bewaarde hem - moet er steeds weer om gniffelen (een beetje beeldend denkvermogen helpt....).

En het toeval wil dat ik zo meteen door deze mooie zonnige voorjaarszondag mag fietsen naar het andere eind van de stad, om een nieuwe (tweedehandse) Sanseveria op te halen....

Jurk(je)

Hoera! Het is gestopt met regenen!!!!

(Gaat het hier dan vanaf nu alleen nog maar over het weer? Nee, dat ben ik niet van plan - maar ik ben wel erg gevoelig voor - slecht - weer, word er wat depressieverig van, voel me nog meer thuis opgesloten dan anders.)

Maar vandaag schijnt de zon! En het is wel 17 graden hier en nu! 

Ik heb net héél lang voor mijn kledingkast gestaan. WAT trek je nou aan met dit weer? Want het is niet (heel) koud meer, de zon schijnt, en ik hoopte dat het groenafval zou worden opgehaald, zodat ik daarna de tuin in zou kunnen om weer wat overtollig groen uit te trekken... En: op de fiets naar een paar dorpen verderop, dat heb ik ook al lang niet meer gedaan. Naar de Landgoedwinkel, spullen wegbrengen naar de Kringloop. Dat vraagt om comfortabele kleding - maar geen dikke joggingbroek. 

Hoera! Eén van mijn jurken is precies geschikt voor dit weer! Donkerblauw met bloemen, legging eronder (en omdat ik altijd leggings draag onder mijn jurken, tegen zere dijen) en vest erover voor de warmte. Jurkenweer! 

(En waarom denk ik dan aan jurkjes? Nou, omdat het een knie-korte niksige jurk is, en ter nagedachtenis aan mij tante J., die altijd met mijn moeder kwam kletsen over "jurkjes" die ze had gemaakt - waar wij als pubers heel hard om moesten lachen - want tante J. had bepaald geen "jurkjes-maat", net zoals ik nu allang geen jurkjes-maat meer heb....).

Bakken

Nee, niet dat ik nou ineens aan het bakken ben geslagen - best leuk, maar het opeten is NIET goed voor mij (en ik heb niemand om het mee te delen). 

Nee: meer als in: de regen komt nog steeds met bakken naar beneden. Hoewel de lucht hier wel opklaart, en het (even) droog lijkt vertrouw ik er toch niet helemaal op. Zoals gisteren: er was de hele dag stortregen voorspeld, maar eigenlijk viel er maar weinig - maar zat ik wel een groot deel van de dag binnen op de regen te wachten. Domme, domme, domme ikke! 

Gisteravond nog wel even de tuin in gegaan - mijn "kruidentuin" was aardig overwoekerd, naar bleek vooral met wandelende citroenmelisse. Uittrekken, plukken, en drogen voor (nog) slechtere tijden dan maar... Vandaag nog een stukje doen, tussen de buien door - het houdt me van de straat, geeft me de broodnodige lichaamsbeweging en is nog nuttig voor de tuin ook. Win win win!!!

Verder net lekker lang gedoucht (ik douche niet elke dag, dus ik "mag" lang douchen). En dan:  schone joggingbroek, comfortabel (vrij oud) t-shirt, koffie, krant. Op radio 5 is vandaag de "Evergreen toplijst van de Nederlandstalige muziek" gaande, tot 18.00 uur (en daarna vást nog wel terug te luisteren). Helemaal "my cup of tea" - al is veel muziek zo nieuw voor me dat ik niet mee kan blèren, en dat is dan weer jammer. Net "De nozem en de non" van Cornelis Vreeswijk - het liedje van mijn Lief en mij - en DAT zing ik dus lekker mee - zwelgen in nostalgie...

Verder vandaag? Nou, verder met de kledingkast bijvoorbeeld? Ik las ergens het advies om de "grote schoonmaak" te verspreiden over 2 of meer dagen. Ik ben echter al drie dagen alleen met mijn klerenkast bezig. Maar nu liggen er ook 2 stukken voor de kledingcontainer, ontdaan met knopen en ritsen: als het droog wordt (en ik zin heb) kunnen die meteen met het glas en het oud papier worden weggebracht. Verder ligt er nog een stapeltje voor de kringloop of eigen verkoop.  OPruimen! 

En, ik moet zeggen, dat voelt goed. Ik kan heel goed (te goed) leven met rommel, maar ik voel me soms ook wel wat overspoeld met alles wat ik in huis heb - en ik kan niet altijd (snel genoeg) iets vinden wat ik zoek. En loop dan het risico dat ik iets koop wat ik allang in huis heb (of iets wat ik kan gebruiken voor het beoogde doel). 

Vakantiegeld

Het is elk jaar weer zo'n rijk moment: het vakantiegeld is binnen! Dat heb ik bij mijn "normale" salaris nou zelden - dat voelt meer alsof ik er recht op heb, omdat ik er hard voor heb gewerkt. Het vakantiegeld voelt altijd weer als een cadeautje (Hoewel ik ook DAARvoor natuurlijk gewoon hard werk...).

"Vroeger" mocht ik altijd 100 gulden, of 100 euro van mijn vakantiegeld "vrij besteden"- meestal aan boeken dus. Toeval? Gisteren bestelde ik bij Bol.com twee boeken die al lang op mijn verlanglijstje staan. Maar dat gaat NIET af van mijn vakantiegeld; ik gebruikte er cadeaubonnen voor. Vandaag al kan ik het eerste boek afhalen bij het afhaalpunt - voor mijn bestelling heeft zo'n arme medewerker vannacht door moeten werken (terwijl dat van mij ECHT niet had gehoeven....) Het andere boek verschijnt eind volgende week. 

Ook wil ik toch één dezer dagen mijn kledingkast eens uitruimen, schoonmaken en inruimen. Het is verdikkeme eind mei - OOIT wordt het toch wel zomerklerenweer? En dan vind ik dat ik wat écht versleten is weg mag gooien - en misschien iets nieuws bestellen / kopen? (Ik ZOU meer fysiek gaan winkelen, en minder met zo'n autootje laten bezorgen - maar met dit weer?)

Mmm - ik denk ook dat ik dit weekend de (tuin)plantenmarkt niet ga halen - het regent pijpenstelen, de hele dag..... Ik moet wel (al jaren) geld aan een notaris betalen, voor een goed testament (Ik denk dat ik dat hier al vaker meldde...). Maar dát is zo'n klus die ik ook almaar uitstel. 

Ik wil naar de kroeg, ik wil op vakantie, ik wil WEG van hier! 

Maar corona en de "weergoden" werken samen, en werken tegen....