De werkplaats

Komisch, ik heb vakantie - maar tóch leef ik - juist nu! - in een soort van werkplaats. En ik houd ervan!!!

Ik was zeer aan vakantie toe, na de drukte van de laatste maanden. Zo moe!!! De laatste tijd ging ik vaak al om 21.00 of 22.00 uur naar bed - en dan is de avond wel heel kort, als je pas om 19.00 uur of nog later thuis bent. Naast mijn lijf en mijn hoofd (is dat even dualistisch, maar zo voelt het dan wel in dat soort tijden) was de drukte ook in mijn huis voelbaar.

Donderdag was mijn laatste werkdag, vrijdag lag ik voor Pampus, zaterdag moest ik - in ieder geval een paar uur - naar mijn vrijwilligerswerk. Toen ik met goed fatsoen eindelijk weg kon fietste ik langs de supermarkt voor de allernoodzakelijkste weekendboodschappen en langs de bibliotheek: mijn vakantie kon beginnen!

Sinds zondag, en vooral maandag, staat mijn woonkamer op zijn kop. Zoals altijd schrijf ik mijn klussen in mijn "te doen" boekje - dan kan ik iets te doen zoeken als ik daar behoefte aan heb. En ik kan lekker afstrepen als iets af is. Dat voelt zó goed dat ik soms een klusje wat af is, alsnog opschrijf - om het vervolgens af te kunnen strepen......

Dinsdag deed ik nog niet veel anders dan een rondje over ons "dorpsmarktje", even slenteren, wat groenten kopen, langs de Lidl. En ik regelde eindelijk - hoop ik - dat ik in het vervolg ál mijn (3) medicijnen in een keer kan aanvragen en ophalen - de afgelopen week moest ik voor de medicijnen die ik altijd nodig heb, drie keer naar de apotheek (die dan ook nog eens zeer beperkt open is). Dat kan écht efficiënter!

Maar wat ik al deed, in mijn paar dagen vakantie?

• Ik zette de teakhouten eetkamertafel in de olie, en toen ik toch bezig was, meteen ook de houten kandelaars en het tv-kastje. 
• Ik schuurde een uitgebeten gelakt pennenbakje op, en zette dat ook in de olie. 
• Ik zaagde wat takken van de kwee af, die over het pad hingen. Idem met een tak van de kersenboom - ik denk achteraf dat ik hiervoor maar € 2,50 betaalde omdat de boom een béétje een raar model had. Maar ik zit nooit zo met rare modellen...
• Ik begon met een bak bladcompost in een vergeten hoekje van de tuin (Dat doe ik bij voorkeur in het donker. Het is toch wel een beetje gek om met een emmer, stoffer en blik de bladerenhopen mee te nemen van de straat naar je eigen tuin!)
•  Ik zaagde het deksel van mijn "salontafel" af. Ik maakte dat kastje / die tafel al járen geleden, begon ooit met het goed op maat zagen van het tafelblad - maar zaagde en schuurde het nu pas - zo'n beetje - recht....
• Ik waste mijn douchegordijn en de badmat, én mijn bankdeken (een oude slaapzak, te dun voor de camping, maar ZO lekker in huis!).
• En ik haalde de stoel van mijn slaapkamer uit elkaar. Beetje frustrerend: ik kocht lang geleden al nieuwe bekledingsstof, maar merkte nu dat alles even écht helemaal uit elkaar moest: de zitting kon wel wat houtlijm gebruiken, en ook het jute onder de stoel was versleten; al het stro? paardenhaar? viel eruit. Dus nu staat en ligt de stoel uit elkaar. Het frame boven op de slaapkamer, alle "inhoud" in de huiskamer: zaterdag is er stoffenmarkt, dan kan ik nieuw jute kopen - en tot die tijd moet het maar even zo. 

Ik ben nogal tevreden met mezelf, eigenlijk…. Ik rust uit (écht!), en duik geregeld een paar uurtjes op de bank. Ik slaap veel, lees veel (tot nog toe: Voorbij, voorbij van Clairy Polak, van Bert Keizer Vroeger waren we onsterfelijk, het laatste boek van Hendrik Groen, en ik ben nu bezig in Voorbij de liefde van Doris Lessing) - en doe tussendoor mijn dingen. Lekker! 

Spijbeldagje

Nou ja, ik spijbel vandaag gelegitimeerd!

Gisteravond heb ik de eerste horde van mijn jaarlijkse werk-najaars-sprint genomen. Een mooi feestje organiseren voor zo'n 90-80-70 (soms) hoogbejaarden. Het worden er wel elk jaar steeds minder...

Hard werken, spanning: gaat het wel goed? Is alles goed voorbereid? Doet iedereen wat zij moet doen, komt iedereen tot zijn / haar recht? Waar is hulp nodig, wie zit alleen, wie moet er aan wie worden voorgesteld? Maar toch ook zó ontroerend, als een hoogbejaarde mevrouw, die elk jaar een beetje verder achteruit gaat, tóch aanwezig kan zijn, geniet van lekker eten en van de jaarlijkse ontmoeting. En als je dan aan het eind van de avond wordt bedankt met een paar hele dikke zoenen.... Op zo'n moment houd ik weer heel erg van mijn werk!

Begin van de week, toen ik met een beginnende keelontsteking en verkoudheid op kantoor verscheen meldde mijn leidinggevende dat hij het een goed idee vond dat ik de dag na gisteravond thuis zou blijven. Dat vond ik eerst niet zo nodig - er is nog zóveel werk, óp naar de volgende horde in deze sprint! Maar in de loop van gisteren vond ik het een steeds beter idee. Op zo'n "day after the day before" ben ik toch nooit zo heel productief, en ik ben flink moe. Mijn benen en voeten voelen als lood - mijn allercomfortabelste schoenen staan bij de schoenmaker - en in mijn hoofd staat de "piep" behoorlijk hard aan. Tijd voor een time-out.

Gisteravond was ik om iets over elven thuis - dankzij mijn lieve collega's die dichterbij wonen, en die af wilden sluiten. Ik ging om half een naar bed, was er vanmorgen om een uur of zeven even uit voor wat sanitaire bezigheden - en werd vervolgens om 1 uur vanmiddag écht wakker...

Ik had wel wat mooie vage plannen voor vandaag - een fijne fietstocht, even lekker er op uit? Maar dat laat ik dus lekker even zitten. Ik heb net uitgebreid gebruncht, luister naar het nieuws op de radio, en ga zo wat opruimen. Want mijn huis heeft natuurlijk ook wel wat "tender loving care" nodig...

Morgen nog een dag werken, en dan: weekend! (Met vrijwilligerswerk, dat dan weer wel...…..)

Preppen

Wat doe je als je veel drukker bent dan leuk is,  als het maar blijft regenen, als de AH pompoen in de aanbieding heeft, en als er dan ook nog wat wortels in de ijskast liggen en zoete aardappel en kokosmelk in de vriezer? Dan ga je vooruit koken!

Tegenwoordig heet dat heel hip mealpreppen. In mijn jeugd - ik ga al even mee als alleenstaande, werkende en kokende vrouw - heette dat gewoon vooruit koken.

Ik maakte pompoensoep (ik wil aldoor typen: poempoensoep - veel leuker eigenlijk!). Nu vast een kom, en dan vanavond of morgenavond weer, met een broodje (bijv. pitabroodje uit de koekenpan) met oude kaas (aanbieding bij de Lidl, anders is oude kaas me veel te duur). Buiten op de afvalbak staan nog twee bakken soep af te koelen, die mogen straks in de vriezer.

Lekker!

Zaterdag!

Het leek dit weekend in eerste instantie droog te worden, maar volgens mij gaat dat niet door.

Ik deed gisteren al (het merendeel van) mijn boodschappen, slaagde zelfs voor een nieuwe agenda voor 2020, moet alleen nog even naar de Aldi voor dagcrème en misschien geleisuiker. Verder moet ik dit weekend nog "even" een verslag van een werkvergadering maken - ik kom op dit moment op mijn werk niet aan al mijn werk toe - maar verder is het

Weekend!!!!

Ik wens jullie een fijn, ontspannen, intensief, rustig en dynamisch weekend toe!*

* Doorhalen wat niet gewenst is; inkleuren wat wél gewenst is!!!

Dierbaar ding

Tijdschrift Genoeg had ooit een rubriek: "Het ding" - of zoiets. Ik heb in het laatste nummer gezocht of ik nog iets in kon sturen, maar de rubriek is blijkbaar beëindigd…. Dan maar even hier, op mijn eigen digitale plekje in de digitale wereld!

Het ding wat ik wil laten zien is een gewone, stokoude, mechanische keukenweegschaal:

Mijn moeder overleed in 1985, mijn ouderlijk huis werd in 1986 (of daaromtrent) opgeheven. Ik erfde toen onder andere haar keukenweegschaal. Een Krups - dat moest ik nog wel eens uitleggen in die tijd, Krups was een "fout" merk. Ik weet niet of mijn moeder de weegschaal veel gebruikte (ze was bepaald geen meesterkokkin…..), maar ik heb hem heel goed gebruikt. Ál die jammetjes en chutneys die ik heb gemaakt! 

Op de foto iets van mijn oogst van dit jaar: (gele) kweeperencompote met citroengras, citroen en citroenverbena (recept van de website www.kweepeer.nl, op mijn geheel eigen wijze aangepast....), en (rode) frambozen-bramenjam, ook met wat citroenverbena (die houden we erin!). In totaal staan er nu zo'n 12 potten - en ik gaf er al een paar weg...

Mijn weegschaal stopte er een tijdje geleden mee - op een zaterdagavond, toen ik nét alles had klaargezet voor het maken van de bramen-frambozenjam.... Reparatie door mezelf mocht niet meer baten, net zo min als reparatie door een van mijn mederepairders van het Repair Café. 

Dan houdt het op...…. Daarom hier een requiem voor mijn keukenweegschaal. Hij mag weg - ik ga op zoek naar een nieuwe, bij voorkeur mechanische (want beter repareerbaar, en zonder batterijen- / stroomgebruik) keukenweegschaal. Want hoewel ik helemaal niet zo van de fancy keukenapparatuur ben, heb ik een weegschaal wel heel erg nodig.

Tot zo lang kon ik gelukkig de weegschaal van vriendin E. lenen!