Fout

Eerder blogde ik al over de tussentijd en het tussenland. De laatste dagen voel ik me nog meer dan toen in die tussentijd, onwerkelijk. 

Afgelopen week kreeg ik nl. eindelijk de uitslag van het pathologisch onderzoek. En die uitslag was (erg) fout.... De kanker is uitgezaaid, nog niet duidelijk waarheen allemaal. Maar ik word niet meer beter.

(Tegelijkertijd denk ik geregeld: Maar het gebeurde eerder dat de ene helft van het behandelend team iets totaal anders beweerde dan de andere helft van het team. En die andere helft, die heb ik nog niet gesproken. En: Misschien is er toch nog een wondertje mogelijk? Maar ergens weet ik ook dat ik mezelf dan voor de gek houd.)

Ik voel me een beetje platgeslagen. Vind het ook een lastige boodschap om aan mensen te brengen - ik bel ook mondjesmaat mensen op om het te vertellen. En ondertussen gaat het leven door, moeten er enkele boodschappen worden gedaan, heb ik een afspraak met de bedrijfsarts, met mijn werkgever, met vriendinnen. 

En ik heb het gevoel dat jullie ook "recht hebben" om dit te horen. Ik weet dat een aantal van jullie ook, vanuit de verte en virtueel, erg betrokken is. Maar ik zet de reacties onder deze post even uit - dat voelt voor mij fijner. 

En ik weet (of denk in ieder geval) dat ik wel weer op zal krabbelen. Het leven herneemt zich wel weer, zelfs na zo'n vreselijke boodschap - dat doet het immers altijd.....

Tante Dora

Het is één van mijn favoriete sites - en ik denk dat meer consuminderaars er vaker komen of kwamen: Zuinig met Tante Dora. Maar op de één of andere manier komt de site al langer niet meer "naar boven" in mijn leeslijst als er een nieuwe post wordt geschreven. En op de ándere of ene manier viel de site ineens helemaal uit, de laatste maanden. ZO jammer! Want ik verwees bijvoorbeeld mensen er nog wel eens naar die goedkope recepten zochten. Maar de site leek gestopt - niet meer beschikbaar - uit de lucht. 

Deze week ging ik er weer eens kijken. En HOERA! Er verschijnen weer nieuwe posts! En nu ik terugblader zie ik dat er in ieder geval al sinds april - misschien al eerder - weer nieuwe posts staan. RAAR! Want waarom de site nu ineens niet meer benaderbaar was, de laatste maanden - in ieder geval niet voor mij??

In ieder geval: ik verheug me op lekker leeswerk, dit weekend - even teruglezen wat er de laatste maanden op de site werd geschreven. 

Kenden jullie Dora-besparen al? En zo ja, had je ook problemen met de site? Of lag het toch aan mij??
😉😉😉

Tussentijd

Door de Geestelijk Verzorgster (wat heb ik toch een hekel aan dat woord!) in het ziekenhuis kreeg ik het boek Tussenland, van Jannie Oskam aangeraden - over "Leven met de dood in je schoenen". Ik kwam er nog niet toe het boek uit de bibliotheek te halen - het is alleen in de grote bibliotheek aanwezig, en zover kwam ik nog niet. 

Gisteren las ik in Trouw, in de rubriek Naschrift dat de schrijfster in augustus overleden is aan borstkanker. (De link is te lezen voor iedereen die een gekoppeld DPG-account heeft, dus een abonnement op één van de DPG-bladen zoals Trouw, De Volkskrant, Parool, AD.)

Ik ben (nog?) niet "geklassificeerd" (iemand een beter woord?) als palliatief. Toch bevind ik me deze weken ook in een "tussentijd". 

Twee weken terug had ik een eerste postoperatieve tussentijdse scan. Twee dagen later: het uitslaggesprek. Conclusie: de uitslag is niet onverdeeld slecht, maar ook niet onverdeeld goed. Nog diezelfde week: nader onderzoek. Dus mocht ik die week drie keer "forenzen" naar het ziekenhuis - terwijl de regiotaxi niet écht goed functioneerde (om het zacht uit te drukken). Vermoeiend.

En nu wacht ik op de uitslag van het laatste onderzoek. Dat wil zeggen, sinds eind vorige week STAAT de uitslag op het patiëntenportaal - maar wat het nou betekent? Ik heb eerder uitslagen diametraal verkeerd begrepen - slechter ingeschat dan er stond, OF juist veel beter dan er stond. Voor een "alfavrouw" is die medische informatie niet zo makkelijk te begrijpen.....

In de loop van de middag werd ik eindelijk gebeld - morgenmiddag heb ik een afspraak om de uitslagen te bespreken. 

Ik ben MOE! Moe van de spanning, van het afwachten. En blij dat ik morgen - hoop ik - meer weet. (Maar misschien is het weer zo'n 'enerzijds- anderzijds' gesprek, of 'we weten het niet zeker, maar we denken....').

Herfst en (na)zomer

Deze week werd het ineens herfst. (Maar komende week wordt het weer nazomer, dat dan weer wel...)

Ik vind het wel altijd een drempel - van rokken (deze zomer dan niet - ik droeg vooral een legging met t-shirt - kwam weinig de deur uit) naar lange broek (maar deze winter moet ik nog even kijken hoe ik dat doe - een lange broek kan zeer doen aan mijn sondevoedingsinsteek, niet lekker zitten - maar om nou de hele winter, waar ik ook heen ga, in een joggingbroek te lopen?). Van sandalen met blote voeten (LEKKER!) naar sokken en dichte schoenen... Maar in huis was het vanmorgen nog maar 16*, TE koud! En ook 20* binnenshuis voelt na zo'n zomertijd al koud aan... Omdat ik nu niet zo actief ben, veel thuis zit, heb ik het sneller koud - dus ik ging deze week vrij snel over naar de joggingbroek, sokken en vesten. 

Tegelijkertijd maak ik nog een heerlijk zomerdrankje. Mijn favoriet voor dit moment: frambozen prakken met gesnipperde munt (beide uit de tuin), in water laten trekken. Deze week ontdekt: met een klein beetje honing erin nóg lekkerder. Ik postte het recept op mijn kook-blog - anders weet ik zeker dat ik volgend jaar niet meer weet hoe ik dit nou maakte. 

En vanmorgen kreeg ik ineens een brainwave: Ik kan sinds mijn operatie van mei niets eten of (echt) drinken, maar ik kan wel "smaken proeven". Dus: WAT doe ik nu met mijn kweeën? Vanmorgen, eerste actie bij het opstaan: de al gevallen peren klein hakken en koken: het kooknat van kweeperen is ZO lekker!! 

Ik verheug me al op de smaak - moet even kijken of ik er siroop van maak, of het "zo", als sap, zal drinken. 

En zo geniet ik toch van de nazomer - dingen inmaken, de zomer proeven. En 's avonds weer met een deken op de bank - lekker lezen en prutsen!

(Maar komende week wordt het nog een weekje tuinweer - lekker buiten zitten - niet té warm - nog een beetje prutsen en rommelen in de tuin - ik verheug me erop!)

Stille zondag

Wat was het een heerlijke dag gisteren!

's Morgens vroeg heb ik nog wel wat gedaan - beetje rommelen in de tuin, zo goed en kwaad als dat gaat. Wat plantenbakken bijgevuld met aarde (die nog in de schuur bleek te staan - ik had voor vandaag al potaarde op mijn aankooplijstje staan). Verder wat klussen voor de komende week in mijn agenda gezet. Wat lieve appjes en een telefoontje gekregen om me sterkte te wensen voor deze week.

Toen het warmer werd binnen op de bank neergedoken. Muziekje aan, tijdschriften weglezen, de krant en een boek. Pas eind van de middag werd ik écht wakker, na al dat gedommel. Ik moest / wilde nog naar mijn lieve oude buurvrouw J., maar vond het te warm om me te bewegen. 

Begin van de avond toch maar in de benen, één huis verder, even kijken hoe het met J. gaat. Een goede daad (vind ik zelf), maar ook altijd gezellig: energie opdoen aan haar levenslust. 

Ik keek erg tevreden terug op deze stille zonnige zondag! Het is voor mij veel te warm, ik heb naar mijn zin veel te weinig energie om alles te doen wat ik wil - maar soms is er dan ineens vrede, rust.