Iets lekkers, iets moois

Gek genoeg kan ik dus wél een blogpost maken, maar ik kan niet op mijn lezers reageren.... Mmmm?!? Ik zie mijn eigen (😇)hoofd, zie dat ik kan "posten als mrs. H te B."- maar ik kan niet reageren, hier of op andermens' blogs... Ik ga het wel eens uitzoeken / proberen uit te zoeken / als ik tijd heb. In de tussentijd: even een foto van iets moois, lekkers en nutigs:

Ik hoop dat de inhoud oranje lijkt - dat het lijkt op wat het is?

Ik maakte vorig jaar al goudsbloemolie / calendula-olie (zonnebloemolie met goudsbloemblaadjes) - altijd handig voor mijn übergevoelige velletje. Nu, met al dat handen wassen, extra nuttig! Het houdt de pijn / jeuk / beschadigingen van mijn handen een béétje binnen de perken!

Goedemorgen!

Even een probeerseltje - het lijkt alsof ik sinds gisteravond niet meer kan inloggen...?

Een nieuwe dag, een nieuwe week, een nieuwe tijd

Maar weer even een plaatje om de (werk)week mee te beginnen! Ik zit te ontbijten aan mijn huiskamertafel, bewaar zo een kop koffie voor ons (digitale) werkoverleg. Zo meteen even naar boven, tanden poetsen, haren kammen, crème op mijn toet.

En dan weer naar mijn werkplek, aan de huiskamertafel! Ik hoop eerst mijn collega's te spreken bij de virtuele koffie, maar vorige week was dat een beetje behelpen - Skype en dergelijke programma's werken wat mij betreft toch niet zo goed als ik dacht. 

Waarom de struisvogels? Ik heb iets met die beesten. Op de lagere school werd ik door mijn "lieve" klasgenoten altijd "struisvogel" genoemd - ik was véél te lang, had te vroeg borsten, en dus ging ik heel krom lopen - maar als ik rechtop liep werd ik "verwaand" genoemd, op school en ook thuis.... Dus ja, ik voel me wel verwant met de struisvogel - het is een Geuzennaam geworden!

Gisteren is de zomertijd ingegaan. Ik ben altijd wel blij met de zomertijd. Lekker, na het avondeten nog een tijdje licht! Wat veiliger nog even wandelen - voor mijn verhuizing een rondje langs de rivier, nu een rondje door het park? Wel hoorde ik dat juist avondmensen meer moeite hebben met de tijdwissel (of ging het alleen om de wissel naar de zomertijd?). En ja, ik ben altijd wel een tijdje van de leg. Gisteravond ging ik dan ook écht te laat naar bed, en toen heb ik nog een héle tijd op mijn mobiele telefoon liggen "bladeren", o.a. op Pinterest. OhOh! Niet doen!

Ik wens je een héle goede week! Wat zijn jouw plannen?

Voor iedereen die bang is

Voor iedereen die bang is, voor zichzelf of voor een dierbare ander, voor wie bang is voor de toekomst.....

Even een  foto van een ansichtkaart uit mijn ansichtkaartenvoorraad, maar "you'll get the picture..." Troost het bange spook....

Blijven lachen!

Nou ja, dat HOEFT niet hoor - als je wilt huilen moet je dat natuurlijk vooral doen....

Mijn moeder zei altijd: "Bewaar je tranen maar voor later, voor als je ze écht nodig hebt." Jammer genoeg hield ze dat vol tot haar eigen dood, op (te) jonge leeftijd, met teveel pijn, verdriet en moeite... En jammer genoeg kan ik daardoor nu nog steeds heel slecht huilen, ook als ik die tranen heel erg nodig heb. Want oh, wat lucht een fijne huilbui toch ontzettend op!

Sommige muziek helpt: Als ik graag wil huilen draai ik "Ne me quitte pas" van Jacques Brel, ik zing Claudia de Breij, Omdat ik van je hou (De Nederlandse versie van To make you feel my love van Bob Dylan), of ik herlees de brieven van mijn overleden Lief, 35 jaar na schrijven.

Maar humor helpt me ook altijd erg om het vol te houden - om de belangrijke dingen in het leven moet je vooral ook kunnen lachen, vind ik. Dat houdt de "lucht" erin, het relativeert mijn neiging tot piekeren. Eén van de dingen die ik nu ontzettend mis is het samen met anderen lachen!

Nou, dit was wel een erg lange inleiding tot een plaatje wat ik net op Pinterest vond:

(Ze zeiden dat je alleen handschoenen en een mondkapje nodig had
om boodschappen te doen. Dat is niet waar,
alle andere klanten hadden kleding aan.)

Hoe het hier nu gaat

Ik houd het wel uit met mezelf, maar ik vind het wel pittig. Er is iets van treurigheid wat over alles hangt.... Maandag hadden we een poging tot werkoverleg via een Skype-achtig programma. Helaas, noch op mijn nieuwe, noch van mijn oude computer werkte het goed... Dus ik heb mezelf maar met de mobiele telefoon bij het overleg gevoegd - tot mijn €10,-- beltegoed al snel op was, toen met de vaste telefoon. Het was fijn om iedereen weer te spreken, maar ik voel me er ook wel wat ongelukkig onder. Mijn slechte gehoor helpt niet, en het horen van wie er ziek is geworden en wie overleden nog minder.

Ik heb sinds maandag wél het ritme van thuiswerken een beetje te pakken: proberen om op tijd op te staan, paar uur werken, paar uur pauze, nog een paar uur werken - en dan ook weer van ophouden weten. Van mijn periode van ziek-zijn ligt er een flinke achterstand, dus ik heb nog genoeg te doen. Collega's die dan terug gaan mailen met "Heb je dit al uitgezocht?", of "Heb je dat al geregeld?" - daar ben ik dan even iets minder blij mee.... Give me a break!

Na twee slechte nachten slapen werd ik vanmorgen - laat - wakker met een flinke verstopping. Voor de tweede keer van mijn leven, en dat ís me toch naar en pijnlijk! Ik belde zelfs mijn lieve buurvrouw om te vragen of zij niets in huis had - een beetje bejaarde heeft toch gedroogde pruimen of zoiets in huis? Helaas, ik moest het op zien te lossen met koffie en flink wat water - en dat werkte gelukkig. Toen kon ik pas écht aan het werk, met wat minder buikpuin en narigheid - niet nadenken, gewoon lekker doorwerken, aan mijn huiskamertafel.

En tegelijkertijd is er ook nog genoeg moois: gisteravond een vergadering, weer via Skype. Verbondenheid: we zitten allemaal, soort van, in hetzelfde schuitje. Ik was alleen een beetje jaloers op een kennis, die nog gewoon elke dag, op de fiets, naar haar werk kan - een rare gewaarwording! (Ik denk dat mijn gemiep over mijn verlangde vroege pensioen de eerste tijd iets minder serieus genomen gaat worden...).

Maar goed, het is nu natuurlijk niet alleen het werk wat is weggevallen, het is ook het vrijwilligerswerk, een boodschap kunnen doen, de hulp die zou komen.... Ik heb sinds zondag een raar kuchje wat ik niet vertrouw, dus ik heb mezelf maar even extra geïsoleerd. Vanwege mijn verstopping stuurde ik mezelf vanmiddag wel uit wandelen: even een paar kaartjes posten - ik verstuur véél kaartjes op het moment, naar mensen van wie ik vermoed dat ze even een blijk van aandacht kunnen gebruiken. (En dan is het eigenlijk ook wel handig dat brievenbussen tegenwoordig zo ontzettend ver weg zijn....).

Nog meer moois? En snelle foto die ik eind van de middag maakte van een koolmees (?) in de kwee  - in schutkleur - ik appte hem vanmiddag aan een vrijwilliger die mij dreigt te bestoken met Corona-nieuws: Ik vind "mooie dingen delen" veel vruchtbaarder....

Tuinzin

Ik bedwing me om er niet op uit te gaan, blijf maar zoveel mogelijk in en rond het huis - ik merkte afgelopen vrijdag bij het boodschappen doen dat sommige mensen écht te weinig afstand houden! Dus mijn plannen / zin om naar de Praxis te gaan om wat klusspul te kopen, naar de Boerenbond / Welkoop voor tuinzaad, naar ons eigen tuincentrum om de fijne cadeaubon uit te geven die ik voor mijn verjaardag kreeg: nu maar even niet.... En natuurlijk gingen vrijdag nét na mijn boodschappenrondje mijn laatste huishoudhandschoenen stuk, terwijl mijn huid met al dat extra handen wassen toch al behoorlijk kapot is.... Dus helaas, voor vandaag geen sopwerk voor mij. 😄😄😄 Ik moet nog zien of donderdag mijn hulp G. komt, anders doe ik het lekker zelf: het is mijn hobby niet, maar zinvolle bezigheden zijn nu zeer welkom. Ach, ik ben al heel blij dat ik niet in huis zit met vreselijke huisgenoten - of lieve huisgenoten, met wie je te lang opgesloten zit... Ik herinner me nog veel te goed hoe vreselijk ik vroeger schoolvakanties vond: ondanks het gepest en isolement op school was het thuis, opgesloten met elkaar, nóg erger...

Ik begin thuis een beetje ritme te vinden: in mijn (privé-)klussenboekje schrijf ik op wat ik op een dag wil / moet doen, met een afwisseling van binnen- en buitenwerk - het is heerlijk buitenweer, op mijn achterterrasje is het heel besloten, en dus al best warm. Vrijdag kocht ik ook een nieuw werk-boek, en versierde dat meteen maar: om al die dingen die mijn collega's op de mail droppen om te doen, en de dingen die me zelf te binnen schieten, op te schrijven, en straks één voor één af te kunnen strepen. Hoewel ik het pittig vind om zo weinig te kunnen doen, is mijn grootste verantwoordelijkheid nu: gezond blijven, zodat ik zodra het land weer wat wordt vrijgegeven, weer volop aan de bak kan!

Ik ben lekker een beetje in mijn tuin aan het rommelen, in de zon, uit de wind: lente! Gisteren zaaide ik knipsla - dat probeer ik al jaren uit zaad te kweken, maar jammer genoeg is het me nog nooit goed gelukt. Nu alles heel zorgvuldig voorbereid en uitgevoerd: misschien lukt het nu? En ik zaaide raapstelen: de lekkerste groente die bestaat! Ik kocht onlangs een eerste bosje bij de "groentejuwelier",  en bedacht dat het echt tijd was om zelf weer een poging te gaan ondernemen: voedsel uit de achtertuin! Als zo de was droog is kan ik onkruid gaan krabben op mijn terras.

Verder kan ik nu vast Oost-Indische kers zaaien, en Lathyrus. In mijn zadenbak kijk ik wat ik NU kan doen - normaal rommel ik maar wat aan, ik probeer nu wat zorgvuldiger dan anders aan te rommelen, wie weet wat dit gedoe mij aan extra tuinkennis en -kunde oplevert 🍒!

Vrijdag was de eerste uitzending van Garderner's World op de BBC te zien: ik keek ernaar uit! Heerlijke, langzame tv: presentator Monty Don, de "nationale tuinman van het Verenigd Koninkrijk" rommelt op zijn tuin in Longmeadow, de honden Nigel en Nellie lopen rond, en in de weg, we krijgen "things to do for the weekend" (dit weekend: de rozen snoeien)..... Het is één van mijn favoriete tv-programma's.

Komende zaterdag zou het de jaarlijkse Nationale Compostdag zijn: gratis compost ophalen bij een afvalscheidingsstation. Ik vind altijd dat ik dat heb verdiend, met alle moeite die je hier moet doen om je afval op te laten halen: ik stuurde een paar weken terug zelfs maar een bericht aan de wethouder, en ja hoor: na drie weken werd het afval weer eens een keer opgehaald! (Het gratis compost ophalen gaat dus nu ook even niet door, wordt misschien later dit jaar).

Voor wie ook tuinzin heeft: Ik heb zaad in de aanbieding! Niet voor heel veel mensen (maar volgens mij heb ik nou ook weer niet zoveel lezers....). Als ik iemand een plezier kan doen met zaad van:

• Passiebloem (ik kreeg een zakje zaad, maar gebruik het niet);
• Goudsbloem (mijn eigen Goudsbloemen gingen deze hele winter door. Ze zijn lekker vrolijk oranje, en ik gebruik de bloemen ook om ontsmettende en verzorgende huidolie mee te maken);
• Akelei (Volgens mij kreeg ik het zaad toen ik verhuisde van Vanalleswatjetoe, en ik ben gehecht geraakt aan die "rare" paarse (en soms ineens anderskleurige) bloemen!). Voor je het weet staat de hele tuin vol...
• Ik heb nog zaad van een donkerpaarse Dagbloem (Ipomoea), een klimmer die zich naar de zon richt;
• En zaad van de Boomspinazie: ook een goede uitzaaier. Ik kreeg ooit een plantje op een plantenmarkt hier in de stad, en sinds die tijd komen altijd wel ergens op een paar plekken in de tuin plantjes op - het is eetbaar, én een leuke hoge groen-met-roze plant! 
• Tenslotte heb ik zaad over van de Dropplant (Agastache): ook een paarse plant (Goh...🌸), smaakt een beetje naar drop / anijs: lekker in de thee, of in een salade....

stuur me maar een mailtje als je iets kunt gebruiken, ik stuur het je graag toe: 

Mrs . H te B @ gmail . com (spaties weghalen). 

 

Voor de mensen hier in de buurt potte ik stekjes op die ik binnenkort bij de voordeur zet: zó leuk om uit te delen van je overvloed!

Ik wens jullie een goede zondag!

Een liedje....

Ik denk de laatste dagen veel aan een lied van Astrid Nijgh, op tekst van Gerard Reve. Het staat op de LP "In het teken van de ram" uit 1974 (die ik ooit nog wil digitaliseren - ik heb nog een paar LP's staan!). Jammer genoeg vind ik het lied niet op YouTube - ik zou het hier graag laten horen.

Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar
verlamde oude mensen wast, in bed verschoont,
en eten voert,
zal nooit haar naam vermeld zien.

Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij
vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert,
ziet 's avonds reeds zijn smoel op de tee vee.
Toch goed dat er een God is.

Voor al die mensen die nu in de zorg werken, die voor ouderen en gehandicapten zorgen die nóg meer in de war raken doordat alles ineens anders is, voor iedereen die verantwoordelijkheid draagt voor het beleid, voor de mensen die in winkels werken, en bang zijn besmet te raken, voor iedereen die het thuis niet zo goed uithoudt, met zichzelf of met huisgenoten.

Ik maakte en verstuurde gisteren een paar kaartjes: voor mijn oude ex-buurvrouw, die nu in een verzorgingshuis verstoken is van bezoek, voor een oudere, wat eenzame buurman uit de buurt, met mijn telefoonnummer op het kaartje, voor een gezin wat het waarschijnlijk moeilijk heeft met kinderen & werk, voor een vrijwilligster van mijn werk, aan wie ik nu niet genoeg aandacht kan geven.... Ik zou heel graag gewoon naar mijn werk willen gaan, mijn handen laten wapperen, en ik vind het pittig dat ik zo weinig kan doen. Maar dit kan ík doen. Ik ga ook eens kijken of ik hier in mijn woon-plaats mijn diensten aan kan bieden - ik weet dat er in mijn werk-plaats genoeg handen nodig zijn - maar ik woon hier......

(En nu de tuin in!)

Raar!

Dank jullie wel voor de tips voor apps bij mijn vorige bericht - ik ben ze allemaal aan het bekijken, kom er nog op terug.

Maandag wilde ik graag weer aan het werk; twee weken thuis zitten (c.q. liggen) vond ik meer dan genoeg. We zaten 's morgens nog met zoveel mogelijk collega's aan het werkoverleg, een enkeling was via de telefoon aanwezig. Giechelig, want we zijn niet zo'n hoog-technologisch bedrijf wat veel doet met videobellen en zo…. De meeste collega's vertrokken na dat uur - naar huis, of naar andere locaties of afspraken.

Mijn "baas" meldde me maandag al dat ik verder van de week niet meer op kantoor moest komen, maar dat wilde ik niet horen. En toch... Terug naar huis, via uitgestorven treinstations, in een redelijk uitgestorven trein: het was RAAR! Ook dinsdag en woensdag OV-de ik nog "gewoon" naar het werk - iets later dan gebruikelijk, paar uur werken, dan weer vroeg terug. Maar is dat wel verantwoord?

Nee, eigenlijk niet - ik vind dat OV-gedoe nu écht wat griezelig - ik heb de laatste weken weer gemerkt dat je als alleenwonende écht kwetsbaar bent als je goed ziek bent - de eerste dagen van mijn ziek-zijn wist ik niet goed hoe ik de trap af en weer opkwam naar het toilet, sliep ik in een klam bed, omdat ik niet de moed had om het te verschonen, dronk ik alleen koud water en had ik geen warme kruik bij mijn ijskoude voeten omdat ik het onverantwoord vond om met kokend water aan de slag te gaan.... Ook was de huisarts pas na anderhalve dag bellen bereikbaar voor mijn vraag (of eigenlijk die van  mijn werkgever) in hoeverre ik een gevaar zou zijn voor de mensen met wie ik werk. Je zult maar écht heel ziek zijn, en de huisarts moeten bellen!

Toen ik gisterochtend op kantoor kwam vond ik een dringende email van mijn werkgever, om écht niet naar kantoor te komen. Tja, jammer, ik wás er al....  Maar: alle andere collega's werkten thuis, ongezellig dus. Míjn werk is niet echt goed thuis te doen, maar tegelijkertijd ben ik ook de enige die echt afhankelijk is van het OV: anderen wonen op fietsafstand, of kunnen met de auto komen.

Dus nu zit ik noodgedwongen thuis. Met zonder al te veel (betaald) werk om te doen - terwijl ik vind dat ik betaald word om "gewoon" te werken.... Maar hè, zelfs ik ben niet onmisbaar (Ik vind altijd dat ik mijn werk niet goed doe als mensen vinden dat ik onmisbaar ben), en natúúrlijk heb ik ook thuis nog genoeg te doen.

De grote schoonmaak, een keer flink opruimen? Het zou best goed zijn, maar zo wanhopig ben ik nou ook weer niet. Wat rommelen en opruimen in de tuin - dat is al een stuk beter. Al die Ufo's - breiwerken, haakwerken, naaiwerken - leuk, maar ik kan me er niet echt toe zetten. Ook al heb ik "normaal" al niet zo'n bloeiend sociaal leven, nu voel ik me meer afgesloten van de wereld dan anders - alle afspraken, de cursus die ik volg, mijn workshop timmeren, mijn vrijwilligerswerk zijn afgezegd.

O.k., pull yourself together - vervrouw jezelf - DOE IETS! Zet radio 1 af, zet een leuk muziekje op, aan de slag!

Welke apps vind jij leuk, nuttig of noodzakelijk?

Laten we het weer eens over iets anders hebben! (Iets anders dan wat? Moet ik dat nog zeggen? 😋)

Deze winter kocht ik Mijn Eerste Echte Smartfoon! O.k., zelfs ik beland langzaam maar zeker in de 21ste eeuw...… Toen ik ziek was heb ik eindeloos - voor zover mijn hoofd het toeliet - in bed stomme filmpjes gebladerd op YouTube. Ik keek zelfs naar Boer zoekt Vrouw, en stukjes van First Dates. Al heb ik dat TV kijken op de telefoon nog niet helemaal in de vingers. Toen mijn werkgever belde om te vragen hoe het ging - en ik net weer eens een keer in de supermarkt stond - lukte het me niet om op te nemen: moet ik nou vegen of drukken - waarom doet dat 👻ding het nou niet? Maar toen de huisarts, tegen de afspraken in, mij op mijn mobiel belde kreeg ik zomaar contact (al weet ik nog niet of ik dat trucje kan herhalen, als het weer voorkomt!).

Ik vind het leuk speelgoed! Het lukt me al een beetje om de weg te vinden als ik een fietstocht maak (de eerste aanleiding om het geval aan te schaffen). Ik kan De Slimste Mens spelen, en bladeren op Pinterest (al lijkt er verschil te zitten tussen de app en de website - ik zoek de 7 verschillen nog!). En ik downloadde een gratis kinderboek van Paul Biegel - just in case van vertraging of vakantie....

Maar: zijn er apps die jullie leuk of nuttig of onmisbaar vinden? Ik zoek bijv. een handige manier om bibliotheeklijstjes te maken? Iemand tips? Ook tips voor zomaar leuke apps zijn zeer welkom: als ik in de trein zit vermaak ik me ook graag met min of meer nutteloze bezigheden.....

(Ik heb een Google-telefoon - ik weet niet of dat nog uitmaakt?)

Op slot

Stukje bij beetje gaat het land op slot, zo bizar!

Gisteravond werd bekend dat bijeenkomsten van meer dan 100 mensen verboden worden. Dat betekent dat musea en bioscopen dichtgaan, en dat kerkdiensten niet doorgaan. Nou ga ik echt niet elke maand naar een museum of een concert (ik zou graag zo iemand zijn die dat doet, maar helaas), maar ik moest gisteren toch even controleren of mijn favoriete musea écht dicht gaan - en dat is zo.

Straks kwam ik langs de bibliotheek - naast de Lidl - en ook die gaat de komende weken dicht. In de verschillende supermarkten zijn meer lege schappen dan anders.

Er wordt opgeroepen om niet meer bij ouderen en mensen met een kwetsbare gezondheid op bezoek te gaan. Er wordt opgeroepen om zoveel mogelijk thuis te werken. Om het OV te mijden - of in ieder geval de werktijden zoveel mogelijk te spreiden. Apocalyptisch. Griezelig ook, dat wordt overwogen om te gaan kiezen om ouderen niet meer aan de beademing te leggen, ten gunste van jongeren met een hogere overlevingskans. In Nederland is het nog niet zover, in Italië bijvoorbeeld wel. In Nederland zijn inmiddels 10 ouderen overleden, in Italië meer dan 1000 mensen.

Ik "mag" maandag weer aan het werk - na overleg met de doktersassistente (het kostte een paar dagen bellen voor ik erdoor kwam) en de dokter himself. Ik "kuch" nog wel een beetje - maar dat kan bij mij duren totdat alle pollen uitgewoed zijn. En ik houd mezelf bij elkaar met extra vitamines - bruistabletten vitamine C en pilletjes met D - alles voor de weerstand en de gammele luchtwegen. 

Nou ja, het zal wel weer (een keer) overgaan. Laten we hopen met zo min mogelijk schade aan mensen, aan de samenleving en aan de economie. Even een liedje dan nog, om het af te leren? 

Griep(prik)

Langzaam kom ik weer boven water. Vandaag zit ik voor het eerst weer officieel aangekleed - nou ja, in joggingbroek en trui - aan tafel. De afgelopen week kwam ik niet verder dan een nachtpon met vest, en dikke sokken.

Mán, wat was ik ziek! Ik zal nooit meer (tenminste voorlopig niet) griep verwarren met grieperig, of een ander (verkoudheids-)virus. Ik had vorige week heel veel pijn in mijn gewrichten, rug, knieën, schouders, polsen - probeer dan maar eens een manier te vinden om te zitten, hangen, lopen of liggen... Koorts. En wat kun je dán verlangen naar iemand die je klamme bed verschoont - want zelf daar te gammel voor - en liefst ook nog even wast, zodat het weer schoon in de kast ligt. Iemand die een kopje thee voor je maakt, en een kruik - want zelf te daas om verantwoord met kokend water rond te lopen. En wat kun je dan - later in de week - verlangen naar iemand die een lekker muizenhapje voor je maakt, zodat je dat niet zelf hoeft te doen.

Met je koortsige hoofd komen er ook allerlei rare oude dingen terug. Zo kwamen mijn ouders langszweven - beiden reeds lang overleden - en mijn lief - nóg langer geleden overleden. Maar wat GOED was het, als ik heel vroeger ziek / ingestort was, dat H. er dan was, in de gele stoel zat te studeren, me af en toe een kopje thee ingoot, en een halve boterham met pindakaas...

Enfin, nu ben ik weer aan de beterende hand. Vannacht werd ik nog maar 1 keer wakker van een hoestbui, die minder dan een kwartier duurde. Morgen is het nog geen werkdag, dat is nog te vroeg, ik neem maar even een dag (of twee dagen) om te kijken of ik nog een winkel haal, en om wat huishoudklussen te doen. Woensdag weer aan het werk? We zullen zien.

In ieder geval realiseer ik me wel weer terdege hoe kwetsbaar je bent als je ziek bent, en alleenstaand. En dat is ook wel weer eens goed.

En die griepprik? Ik heb tussendoor wel eens wat zitten bladeren - wat is het verschil tussen griep en corona? - hoe zit het met griep en diabetes? Nou ja, het blijkt dat je met diabetes meer kans hebt op zo'n heftig verloop van de griep, én op een langere hersteltijd. Misschien toch maar halen, in 2020!?

(In ieder geval kunnen mijn aspirines weg - uiterste datum mei 2009 - en misschien ook wel die "alternatieve" thermometer - geen kwik meer, maar ook geen batterijen - maar met geen mogelijkheid af te slaan, en ook een uur in de koelkast werkt niet. Iemand tips?)

Virus

Met al het gedoe om het Wuhan, Corona of Covid virus (dat is hetzelfde) zou je haast vergeten dat mensen ook nog  "gewoon" ziek kunnen worden. Achteraf heb ik al een week hoofdpijn en koud / warm, en spierpijn / rugpijn. Zaterdag kwam ik ongelofelijk moe en gammel terug van mijn vrijwilligerswerk - geen puf meer om de laatste boodschappen te doen - zondag geslapen, vanmorgen ziek gemeld - met de boodschap dat ik er morgen vást wel weer zou zijn, een keelontsteking heb ik minstens drie keer per winter - maar ik geef het nu echt op.

Ik ben heel zielig: heb aan alle kanten gewrichtspijn, koude voeten, warm hoofd. Geen trek. Ik kan niet veel lezen of op de telefoon / computer kijken, en het tikken van dit berichtje kost een uur.... (maar nu heb ik volgens mij alle tikfouten er uit).

Ik ga weer naar bed...