Tante Dora

Het is één van mijn favoriete sites - en ik denk dat meer consuminderaars er vaker komen of kwamen: Zuinig met Tante Dora. Maar op de één of andere manier komt de site al langer niet meer "naar boven" in mijn leeslijst als er een nieuwe post wordt geschreven. En op de ándere of ene manier viel de site ineens helemaal uit, de laatste maanden. ZO jammer! Want ik verwees bijvoorbeeld mensen er nog wel eens naar die goedkope recepten zochten. Maar de site leek gestopt - niet meer beschikbaar - uit de lucht. 

Deze week ging ik er weer eens kijken. En HOERA! Er verschijnen weer nieuwe posts! En nu ik terugblader zie ik dat er in ieder geval al sinds april - misschien al eerder - weer nieuwe posts staan. RAAR! Want waarom de site nu ineens niet meer benaderbaar was, de laatste maanden - in ieder geval niet voor mij??

In ieder geval: ik verheug me op lekker leeswerk, dit weekend - even teruglezen wat er de laatste maanden op de site werd geschreven. 

Kenden jullie Dora-besparen al? En zo ja, had je ook problemen met de site? Of lag het toch aan mij??
😉😉😉

Herfst en (na)zomer

Deze week werd het ineens herfst. (Maar komende week wordt het weer nazomer, dat dan weer wel...)

Ik vind het wel altijd een drempel - van rokken (deze zomer dan niet - ik droeg vooral een legging met t-shirt - kwam weinig de deur uit) naar lange broek (maar deze winter moet ik nog even kijken hoe ik dat doe - een lange broek kan zeer doen aan mijn sondevoedingsinsteek, niet lekker zitten - maar om nou de hele winter, waar ik ook heen ga, in een joggingbroek te lopen?). Van sandalen met blote voeten (LEKKER!) naar sokken en dichte schoenen... Maar in huis was het vanmorgen nog maar 16*, TE koud! En ook 20* binnenshuis voelt na zo'n zomertijd al koud aan... Omdat ik nu niet zo actief ben, veel thuis zit, heb ik het sneller koud - dus ik ging deze week vrij snel over naar de joggingbroek, sokken en vesten. 

Tegelijkertijd maak ik nog een heerlijk zomerdrankje. Mijn favoriet voor dit moment: frambozen prakken met gesnipperde munt (beide uit de tuin), in water laten trekken. Deze week ontdekt: met een klein beetje honing erin nóg lekkerder. Ik postte het recept op mijn kook-blog - anders weet ik zeker dat ik volgend jaar niet meer weet hoe ik dit nou maakte. 

En vanmorgen kreeg ik ineens een brainwave: Ik kan sinds mijn operatie van mei niets eten of (echt) drinken, maar ik kan wel "smaken proeven". Dus: WAT doe ik nu met mijn kweeën? Vanmorgen, eerste actie bij het opstaan: de al gevallen peren klein hakken en koken: het kooknat van kweeperen is ZO lekker!! 

Ik verheug me al op de smaak - moet even kijken of ik er siroop van maak, of het "zo", als sap, zal drinken. 

En zo geniet ik toch van de nazomer - dingen inmaken, de zomer proeven. En 's avonds weer met een deken op de bank - lekker lezen en prutsen!

(Maar komende week wordt het nog een weekje tuinweer - lekker buiten zitten - niet té warm - nog een beetje prutsen en rommelen in de tuin - ik verheug me erop!)

Uitje, en: Ik kan het niet laten

Vanmiddag ben ik er weer eens écht op uit geweest! En dat was zó lekker!!

Ik moest echt langs mijn hoorapparatenman. Want zonder ben ik zó gehandicapt! Dus: met de bus, bijna 2 kilometer, 5 haltes, 2 bussen, 1 uur reistijd. Mmm.... Maar goed, mijn apparaten doen het weer, dat was 1. 

Ik had bedacht: als ik toch die reis onderneem kan ik ook eindelijk weer eens naar de bibliotheek, want daar was ik sinds begin mei niet meer geweest. Zo lekker, wat boeken uit de kast pakken, doorbladeren, met uitzicht op het plein / de parkeerplaats. Niets mee naar huis genomen, behalve een paar oude Ariadnes uit de weggeefkast. Ik heb nog meer dan genoeg te lezen thuis!

Ik had erg veel zin in een "lekker luchtje". Een nieuwe doucheschuim? Maar hoewel ik erg geniet van lekkere luchtjes kon ik het nog steeds niet over mjn hart verkrijgen om € 8 of € 9 uit te geven voor één fles doucheschuim. En dát waren de luchtjes die ik echt lekker vond... (Ik bedacht te laat dat de Kruidvat vanavond "extragoedkoopavond" had - ik was net een paar uur te vroeg.) Maar: ik wilde minderen met plastic, dus zeep in plaats van flessen doucheschuim. En: ik héb nog zoveel!

Supermarkt. Krijsende kinderen - die had ik niet gemist de laatste maanden! 

Ik had wel lol in mijn boodschappen:  

Een blikje fris. Ik kan niets drinken, maar wel mijn mond spoelen - en dan zijn frisdrank, of tuinkruiden in het water, of siroop, een fijne afwisseling op "gewoon water". Maar natuurlijk was de frisdrank het allergoedkoopste eigen merk!
En: secondelijm. Ik wéét dat ik ergens een bakje heb met alle lijm, maar ben dat bakje al maanden kwijt. Nu eindelijk maar eens nieuwe gekocht - waarschijnlijk vind ik dus later deze week het bakje weer terug. Tip: secondelijm is bij de Plus spotgoedkoop, € 1,99 voor drie kleine tubetjes! Leuk, nu kan ik een projectje aanpakken wat al een tijdje in mijn hoofd zit.

Ik vind het wel gek. De kans is groot dat ik genoeg vermogen heb om het de rest van mijn leven mee uit te zingen, zeker als ik ook nog een WIA-uitkering o.i.d. krijg straks. Maar ik kan het niet echt laten om zuinig te zijn!

Genoeg gedaan voor vandaag - nu ben ik moe. En ga dus (weer eens) languit op de bank!

Vasten

We zitten in de Vastentijd of Lijdenstijd - de aanloop naar Pasen - dit jaar op 31 maart en 1 april. Deze periode begint met Carnaval - het grote Feest vóórdat de tijd van soberheid, van vasten, ingaat - gevolgd door Aswoensdag. En eindigt met Palmpasen - Witte Donderdag - Goede Vrijdag - Paasnacht - Paasochtend (De Stille- of Goede Week) en Beloken Pasen, een week later (zo, dan hebben jullie de liturgische terminologie ook weer compleet😉!)

Vroeger werd er in Katholieke kring gevast. Wij protestanten hadden nog wel eens de neiging om het hele "lijden" over te slaan, en te eindigen met het Hoogfeest van Pasen - Opstanding, zonder dat er al te veel aandacht was besteed aan de marteling en de dood die eraan vooraf gingen.

Vasten. Vroeger - en nu nog wel - ging dat vooral over "geen alcohol", en over soberheid v.w.b. het niet eten van vlees. Mijn Lief had 40 jaar geleden altijd een heel schema in de keukenkast hangen, met "steeds minder", om op Goede Vrijdag helemaal niets meer te eten. 

Ik vind het wel fijn om een periode te minderen. De vanzelfsprekendheden los te laten. 

De laatste jaren doe ik dat vaak door geen alcohol te drinken - na "dry january", een korte periode in februari waarin ik wel iets mag, en dan weer de 40 dagen tot Pasen niets (over vanzelfsprekendheden loslaten: ik bedenk nu dus dat ik bést vanmiddag even langs mijn vroegere vrijwilligerswerk kan fietsen, maar dus NIET voor een pilsje....).

En: ik zie af van "schermen". In ieder geval op zondag - doordeweeks vind mijn werkgever dan niet zo leuk. Ik vind dat prettig - het is heel rustig, zo'n zondag zonder radio, internet, tv, geen lekkere recepten op kunnen zoeken - dus alleen bekende dingen koken - geen administratie kunnen doen, gauw even iets opzoeken of een fietstochtje uitzetten. RUST! Maar tegelijkertijd ook onrust: er kan wel heel veel niet, als je geen internet gebruikt - ZO afhankelijk zijn we dus, in heel korte tijd, geworden van "schermen"! 

De vanzelfsprekendheid van de dingen doorbreken - dat is voor mij vasten. En daar hebben we zo'n hele mooie afgebakende periode voor, tot 31 maart!

Ik kan (niet) vliegen!

Pffffff.....

Ik zat krap, was ernstig aan het rekenen hoe ik met € 5,12 op de bank plus € 0,10 contant geld komende woensdag - salarisbetaaldatum - zou halen. Zou net lukken, of net niet. Ik vond het wel een leuke uitdaging, o.a. geïnspireerd door de "zuinigemaandblogs" van Kleinfarmhuus. 

Maar: Ik wilde op vakantie - eindelijk weer eens; mijn laatste vakantie was in februari 2023 (maar toen voelde ik me niet top), daarna ging ik alleen "op vakantie" naar het ziekenhuis (zo'n scanapparaat, MRI-dingen: het is net een minitentje)....

Ik boekte een weekje Domburg, en moest toen toch geld overboeken naar de bankrekening. 

Meteen maar even kijken voor een Toogoodtogo-tas. Leuk, op 1,5 kilometer afstand zit een groentenhandel die mee doet. Doen - en dan zie ik wel of het goed en genoeg is voor de komende week. 

Maar: die 1.5 kilometer is de afstand hemelsbreed. Op de fiets: bijna 4 kilometer. En NAT dat je daarvan wordt, met dit weer!! 

Maar goed, ik heb vandaag weer een paar fietskilometers in de benen. En ik heb een flinke krat met groenten in huis, voor € 4,99. Vanmiddag, als het blijft regenen: lekker kokkerellen, verzinnen wat ik met al dat moois ga maken! 

Blijft leuk, zo koken met wat er is, iets creatiefs verzinnen met bijv. meiraapjes (LEKKER!!) en ijsbergsla (gewokt, nu met dit weer - ik heb niet zo'n zin in koude sla nu)....

Wordt vervolgd....... 

Nog iets leuks: ik werd net gebeld door iemand van het blad Plus. Ik gaf "raad" n.a.v. een oproep op de website, en dat advies vonden ze zo goed dat ze het willen plaatsen in het blad. Nou, hoe leuk is dat? 

(En hoe ik aan die kop "Ik kan vliegen" kom? NATUURLIJK kan - en wil - ik niet vliegen! Maar het blijft raar, al die mensen / bedrijven / apps die afstanden hemelsbreed aangeven - wat HEB je daar nou aan? Je moet in deze omgeving altijd om kanalen, rivieren en snelwegen heen, of er overheen - meestal beide.)

En: Ik kan vliegen is de naam van een in 2022 gestopte blog - waar ik me toen ik heel ziek was erg mee heb vermaakt. Leuk leesvoer!

Inkomen en uitgeven

Maandag kreeg ik mijn salaris over januari. Dat vind ik nog steeds behoorlijk decadent hoor, niet werken, ziek-zijn, en toch (goed) betaald krijgen..... (Maar wat prachtig dat dat gebeurt, in Nederland anno 2024, stel je voor dat je meteen door de financiële bodem zakte als je ziek was!). Ik kreeg deze maand € 91,00 meer dan in november (in december kreeg ik een dertiende maand, geen vergelijk dus). 

Maar hoe gaat het nu met mijn boodschappenbudget? Ik zette dat in eerste instantie op € 40,00 (O nee, €45,00 lees ik nu in mijn eigen schrijfsel) per week. Maar dat bleek al snel wat al te enthousiast. Zeker omdat ik gevoelig blijf voor "stationsontbijtjes" (en -lunches): die veel te lekkere broodjes die ik koop op het station, als ik van en naar mijn werk reis (en dat doe ik weer zo af en toe). Kosten zijn dan al gauw ruim € 4,00 per broodje.... Ja, ZO overschrijd je je eigen budget wel!!!

En ik las deze week een bizar bericht, over een vrouw die gekort werd op haar bijstandsuitkering omdat ze te weinig aan boodschappen uitgaf (dus verdenking van fraude) - de norm bij het NIBUD is € 50 per week (aan supermarktboodschappen, denk ik). O.k., zal ik me dan maar voegen naar die norm? Het mág, en het kán gelukkig! Mijn salaris is niet heel hoog, maar wel voldoende - zolang ik kan sparen en kan weggeven ben ik rijk genoeg, vind ik altijd. 

En ik ben door het ziek-zijn toch wat anders naar sparen gaan kijken. De kans bestaat dat ik helemaal geen (leef)tijd meer krijg om alles wat ik nu bezit op te maken - en dat was wel een beetje het streven!

Goed, mijn streefbudget is dus maximaal € 50,00 per week voor levensmiddelen. En dat werkt goed: als ik het eind van de week nader, en daarmee ook het eind van mijn budget, dan komt mijn creativiteit los: wat kan ik nog maken met de restjes uit de koelkast, met de voorraad uit de voorraadkast? Het helpt ook heel erg dat ik deze maand eindelijk een nieuwe koelkast kocht - die was lang niet leverbaar in de goede breedte. Maar nu staat er een énorme koelkast - eigenlijk veel te groot voor 1 persoon - maar wel met genoeg (vries)ruimte voor brood en vegedingen uit de aanbieding, en voor afgeprijsd vlees.

Ik vond gisteren een € 3,00-tas bij de Lidl. En dát helpt, om mijn budget te "halen"!

Voor € 3,00 kreeg ik een klein kropje ijsbergsla (ga ik wokken, geen zin in koude sla nu), een grote chinese kool, een pakje biologische bieten (dat werd vanavond haring-bietensalade), 4 citroenen, 5 sinaasappels en 4 grote appels. Daar ben ik blij mee! Ik legde meteen de andere groente die ik al in mijn mandje had liggen terug - deze tas bepaalt dus mijn weekmenu.... En bij de kassa lag ook nog een brood voor € 0,25 - en omdat ik toch alleen nog maar geroosterd brood kan eten was dat ook voor mij! Verder ging ik gisteravond nog even naar de Hoogvliet, waar de vegedingen in de aanbieding waren - de moeite waard om er tussen de buien door nog even langs te fietsen!

Dus, lukt het me nu met mijn weekbudget? Terugkijkend in mijn kasboek zie ik dat ik in de eerste volledige week € 45,70 uitgaf, in de tweede week € 44,46, en in deze week (mijn week loopt tot en met donderdag, omdat vrijdag mijn boodschappendag is) tot nog toe € 45,89. Ik maakte daarvan ook een aantal maaltijden voor de vriezer. Aan stationsaankopen gaf ik deze maand in totaal € 25,20 uit. En van Scoupy kreeg ik € 4,48 terug. Dus eigenlijk - ben ik nog helemaal niet ontevreden over mijn uitgaven in deze eerste weken van januari!!

LEKKER!

In het kader van "zuiniger eten": Ik ben (vooral vanuit het argument "luiheid", en iets minder vanuit het argument "kosten"), dol op makkelijke maaltijden, van bijvoorbeeld soep met brood. Soep, bij voorkeur zelfgemaakt, van allerlei restjes, of volgens een écht recept, aangevuld met allerlei restjes 😉. En dan óf een (hard) broodje met kaas erbij, of een tosti of zoiets. 

In het kader van "lekker en makkelijk" zet ik hier mijn favoriete tosti's / warme boterhammen / neer:

1. Met stip op nr. 1, al jaren: een boterham, halvarine, kaas, plakjes banaan, wat rozijnen en kaneel - en dat dan opwarmen / roosteren / kaas laten smelten in een koekenpan (Ik heb geen tosti-ijzer, en het is een "open tosti"- maar elke andere manier van roosteren / opwarmen is natuurlijk goed).
2. Tweede keuze, pas sinds kort "ontdekt" (Ik haalde het "recept" vast uit een winkelblaadje, weet niet meer waarvandaan, maar ZO lekker!): twee boterhammen, halvarine en mosterd, beleggen met een mix van geraspte kaas met blokjes augurk. Roosteren. ZO simpel!

Ik eet dit graag 's avonds bij soep, maar bijvoorbeeld ook nu met de lunch - als het koud is en ik zin heb in "iets warms" bij de lunch!

Anderstaligen bij de kassa

Eén van mijn voornemens voor dit jaar is om weer meer op mijn uitgaven te letten. Ik stel een boodschappen-/levensmiddelenbudget van € 45 per week - voor sommige échte consuminderaars zal dat hoog zijn, maar het is MIJN streven - en als me dat lukt ben ik al helemaal tevreden over mezelf! (Ik moet nog wel even een rekensommetje maken - ik wil meer uitgeven aan leuke dingen, dus dan moet ik even tellen wat er in mijn inkomen uitkan, en wat niet).

Maar dat streven brengt me ook nu al een hoop gedoe. 

Gisteren was ik in de COOP, wilde even een flink stuk wandelen, en nog een (héle late) Nieuwjaarskaart bij iemand in de bus doen.

De Coop: Ik leverde € 0,45 in aan gevonden statiegeld, en wilde wat broodbeleg meenemen. In het kader van mijn ándere voornemen kwam ik na lang drentelen voor de koelvritrines uit op een bakje hüttenkäse - soort van betaalbaar, lekker, mager en gezond. Maar daarnaast vond ik "kerstrestjes"- garnalen in knoflook, MMMM! Drie bakjes voor € 6,00, 50% korting. Leuk, dat mag ook mee. Maar bij de kassa kwam de rekening € 2,00 hoger uit dan verwacht. De cassière telt in het Frans - wat ik niet zo heel snel kan volgen. HOE kan het nou dat die kassa zoveel meer aanslaat? O.k., het was óf 50% korting, óf drie voor € 6,00. Dus, ik verstandig: die drie bakjes met (overbodig) lekkers mogen lekker in de winkel blijven!

Vandaag, de Lidl, een aantal hele leuke aanbiedingen - waar ik pas achter kwam toen ik bij mijn vorige bezoek gisteren de winkel verliet. Vanmorgen dus terug, voor brood en blikvoer. Zoals bij de Lidl wel vaker was het nonfood (is daar eigenlijk geen goed Nederlands woord voor?) niet te vinden, ook niet met hulp van verschillende medewerkers. Dat kóst me toch altijd veel tijd - honderd rondjes rond dat eiland, omdat het er volgens de verkoopster écht ligt......

Het blikvoer was een leuke aanbieding: 1 + 1 gratis, mooi voor de consuminderige voorraadkast. Maar: de kassa lijkt wel de korting op de kidneybonen aan te slaan, maar niet de korting op de zwarte bonen. Ik meld me bij de servicekassa. Daar word ik - na weer een tijd wachten - terugverwezen naar een gewone kassa. Ik krijg € 1,00 terug - maar moet dan wel het blikje daar laten. Daar ben ik het niet mee eens - ik HEB volgens mij gewoon betaald, dus dan wil ik het ook meenemen. Daar is de cassiere het niet mee eens. Wachten op de filiaalmanager. Die wil inderdaad het blikje in de winkel houden. Maar omdat hij slecht Nederlands spreekt denk ik dat hij mij niet begrijpt, óf dat ik hém niet goed begrijp. Op een gegeven moment ben ik het zó zat dat ik de boodschappen maar achter wil laten. Jóngens, WAT een gedoe voor een paar boodschappen! 

Uiteindelijk begrijp ik dat de korting geldt op het goedkoopste artikel - ik betaalde twee blikjes zwarte bonen voor in totaal € 1,98 - en de ándere blikjes betaalde ik niet. O.k., dus DAT is het misverstand! Eenmaal thuis zie ik dat er in de advertentie - uitgescheurd en meegenomen - inderdaad staat dat het goedkoopste blik gratis is. Niets anderstaligen dus, deze "hoogopgeleide kaaskop" las niet goed.....

Maar man, man - ZO duurt het dus anderhalf uur voor je 7 boodschappen - 2 brood, 4 blikjes en een leverworst - in huis hebt....

En soms is het ineens weer leuk boodschappen doen....

En ineens was het dan dit weekend wél weer leuk boodschappen doen! 

• Bij de AH was het brood in de aanbieding: € 0,99 voor een volkorenbrood.
• Bij de Lidl 2 x 1 kg aardappels voor de prijs van 1 kg: € 1,69. Misschien maak ik die niet meer op, maar dan is er een boodschappenkastje om de hoek, waar mensen overbodige boodschappen kunnen neerleggen en meenemen - ik nam er vorige week wat witlof uit mee - zo te zien: zelfgekweekt door iemand....
• Ook bij de Lidl: Een (hele) grote leverworst voor € 0,99. Die eet ik deels direct op brood op (en soms ook als snack in de avond...), en voor een deel doe ik de worst in hergebruik (zoet-)zuur van de augurken: leverworst in het zuur, lekker!
• De biologische magere yoghurt was € 0,99 per liter;
• De spekreepjes kwamen in extra grote verpakking: € 2,99 voor 300 gram - daar kan ik minimaal 3 keer van eten!
• De kastanjechampignons waren in de aanbieding, € 0,99 voor 250 gram. Ik maakte gisteren een heerlijke maaltijd, met spruiten (eerder deze week in de aanbieding), champignons en spekjes; als "wokolie" gebruikte ik mijn eigen maaksel van olie met gedroogde chilipepertjes, en wat sesamolie. Zie het recept op mrsHteBkookt.nl.

En toen vond ik dat ik ook wel een nieuwe cactus mee mocht nemen, voor € 1,59 bij de Lidl - ook een beetje ter vervanging van mijn andere zieltogende hangcactus....

• De Big Bazar had opheffingsuitverkoop, i.v.m. het faillisement van de keten. Verdrietig voor de mensen die er werken. En een verdrietig gezicht: zo'n winkel die al half ontmanteld is.... Maar ik werd wel blij van mijn bon nadat ik er toch even was binnengelopen: 2 flessen (eigen merk 500 ml) schuurmiddel - die vind ik meestal écht te duur om ecologisch te kopen, kostten nu € 0,72. En kerstboomhaakjes - die ik nog wel had, maar die ook wel wat schaarser worden: 2 doosjes voor in totaal € 0,22. 

En daarnaast wandelde ik in totaal een kilometer of 4 - heen zonder, terug mét aardig wat bagage - ook een mooie "aanwinst" op mijn beweegmeter!

Hoera, herfst!

Omdat ik de zomer oversloeg dit jaar ben ik nog niet echt aan herfst toe. Maar ik kan me maar beter schikken in het onvermijdelijke - daarom: Hoera, het is (wordt) herfst!

Want hoewel de zon nog zó volop schijnt dat ik mijn computerscherm maar moeizaam kan lezen en het binnen en buiten nog boven de 20* is, heb ik 's avonds bij het koken toch echt het licht soms al aan. En tijdens het journaal om 20.00 uur wordt het zo donker buiten dat ik de gordijnen sluit - wat ik 's zomers eigenlijk nooit doe. \Maar het heeft ook wel wat - avonden achter gesloten gordijnen, in ieder geval aan de straatkant, in mijn nieuwe nachtpon, tv-kijkend, terwijl ik ondertussen een klusje aanpak. Kaarsje aan bij de ikoon van God de Vader en bij de "Maria-ikoon" (een krantenfoto uit Zeeland 1953, van moeder met kind in een boot). 

Zo zat ik gisteravond: voeten op de bank, oude administratie verscheurend (ik vond nog tien - vijftien jaar oude salarisbriefjes, en die hoeven maar vijf jaar bewaard te worden - inmiddels krijgen we al héél lang geen papieren loonstrookjes meer....) Versnipperen en afvoeren! Ook gooide ik een grote stapel ijzeren plankdragers weg - door alle lekkages in mijn berghok te roestig geworden - en daarnaast: ik heb ze niet nodig!

(Sla deze alinea over als je deze serie Shetland - serie 7? - nog wilt bekijken!)

En ondertussen keek ik een eerder opgenomen detective terug: 6 afleveringen Shetland. Engelse landschappen! De kust, de zee! De clou zat 'm in doorgeschoten klimaatactivisme - hoe actueel wil je het hebben!? En: aan het eind geeft de rechercheur een zwarte man, die in de VS (ten onrechte?) wordt beschuldigd van moord, gelegenheid om te vluchten - ten koste van zijn eigen carrière. Ontroerend. 

Ik lunchte net met een heerlijk soepje: een halve courgette en een aardappel uit een overblijvers-zakje van de AH, ui, knof, pureren, en dan met basilicum en kipdijfilet uit de diepvries, thijm en lavas uit de tuin, bosui die op  moest uit de koelkast: HEERLIJK! 

Zo meteen: mijn joggingbroek verwisselen voor zomerjurk (vanmorgen bij het opstaan vond ik het nog KOUD!) en dan wandelen - langs het water, door het park, naar supermarkt en bibliotheek.

Ik ben ZO verantwoord bezig!😊😊😊

Het gaat steeds beter

Weer een mijlpaal!

Er werd eerder door iemand naar gevraagd: sinds ik niet meer normaal kon eten publiceerde ik geen eetlijsten meer op mijn andere blog, mrshtebkookt.blogspot.com/. 

De laatste weken bestelde ik vooral via Uitgekookt.nl, best lekker en makkelijk - maar ook heel duur! 

Inmiddels ga ik steeds meer terug naar "het oude normaal" - al is het oude normaal voor mij soms toch rommelig eten, niet altijd even verantwoord, enzovoorts. En dat terwijl ik écht goed en verantwoord moet eten - voldoende maar niet teveel, met voldoende eiwitten om mijn spieren op te bouwen, etc. 

Vanmorgen bedacht ik om weer eens een lijstje te maken - voor eind van de week bestelde ik weer wat kant-en-klaar-maaltijden, maar tot a.s. vrijdag wil ik zelf koken - goedkope groenten, lekkere recepten, niet al te veel gedoe. Zie mrshtebkookt.blogspot.com/Eetlijst-11-tm-17-september-2023.

Daar heb ik ook wel weer zin in!

Heerlijk!

Nadat ik zolang niets kon eten is "(lekkere dingen) eten en drinken" haast iets heiligs geworden. Die geroosterde volkorenboterham (met smeerkaas en komkommer), dat grote glas koud water!!!! (En op andere momenten sla ik weer "eetbuivoedsel" - veel en vet en zoet, volsagen onverantwoord - achterover hoor - ik ben echt nog niet van mijn eetprobleem af....)

Gisteravond hing ik mijn emmertje aan de rollator, en ging op weg naar de supermarkt. Onderweg plukte ik wat bramen. Tegenwoordig kun je die zelfs in de winkel kopen, maar dat vind ik wel erg decadent. 

Vanmorgen had ik dus dit bij mijn ontbijt, naast een boterham en een mok koffie: ZOOO lekker!

Geslapen tot zes uur vanmorgen

Gisteren vloog de spanning me behoorlijk naar de keel. Oh my goodness! Ik moet nog anderhalve week wachten tot de volgende scan, de volgende artsenafspraak waar het verdere traject besproken gaat worden. En dan wordt het pas écht spannend? Hoe houd ik die tijd uit, met mezelf? Want ik slaap ook nauwelijks, lig elke nacht naar buiten te kijken tot het licht wordt (om dan toch nog even een paar uur in slaap te vallen). 

Hoe houd ik dat uit? Maar vannacht slikte ik al meteen bij het naar bed gaan twee pilletjes melatonine  - viel niet al te lang daarna in slaap - werd vannacht 1 keer kort wakker, ging naar het toilet, las even wat - en werd toen pas weer om 6 uur wakker. Hoera, WAT een superlange nacht!

En daardoor (?) zag ik de wereld meteen een stuk zonniger vanmorgen. Een paar maanden terug zei ik aldoor dat ik het nog best goed deed, dat ziek-zijn. En nu dan? Wat moet ik nú doen om het goed te laten gaan? Nou, wat ik vandaag deed, bijvoorbeeld!

Ik buste naar de stad. Probeerde nog de buurvrouw mee te krijgen, maar dat lukte niet. Dan  maar alleen! 

Ik deed een rondje markt - slaagde niet met de speciale boodschappen waarvoor ik kwam, maar kocht nog wel wat vis en heerlijke kersen - dat kan nog net, voor het seizoen weer echt afgelopen is. 

Ik dronk thee en at cheesecake op een terrasje;

Zag wat mensen van Extinction Rebellion demonstreren bij de ING

- en daar word ik altijd erg vrolijk van!

En haalde nog wat boeken in de bibliotheek

 - niet de titel waarvoor ik kwam, maar wel lekker leesvoer.

En toen kwam ik ook nog wat vriendjes en vriendinnetjes tegen van het Repair Café  - sommigen moesten nog vanaf "punt nul" worden bijgepraat over "mijn toestand", met anderen kon ik lekker even bijpraten. Goud! 

Dus nu ben ik doodmoe, maar ik voel me vrij goed. Tijd om nog even naar bed te gaan, met boek!

2 x 1 kilometer!

Een mijlpaal gisteren! Ik "wandelde" (ik benoem het tempo zelf meer als "schuifelen", achter mijn rollator) zelf naar de supermarkt - 1 kilometer heen en 1 kilometer weer terug. Zélf je eigen boodschappen doen, wat heerlijk toch! 

En: ik eindigde mijn OV-abonnement - op tijd voor 1 augustus!

Het kon nét, dacht ik - na de thuiszorgafspraak voor het douchen. Een belafspraak met de diëtiste stond voor één uur later gepland, maar toen deze anderhalf uur later nog niet had gebeld ben ik op pad gegaan... Een vorige keer belde een zorgmevrouw pas om 16.00 uur, na een afspraak om 11.00 uur. En naarmate ik actiever word, en ook moét worden om weer aan te sterken, wordt het vervelender om eindeloos op alles en iedereen te moeten wachten: 2 keer per week een dagdeel op de thuiszorg, nog één of meer keren per week op belafspraken met ziekenhuismensen.... En dan nog eens een keer wachten op de bezorging van mijn medicijnen door de apotheek, en van de maaltijden door de maaltijdservice... Nee, dan ga ik toch liever - tussen de buien door - aan de "wandel". 

Ik geniet van het weer "gewoon" (weliswaar een beetje aangepast) kunnen eten en drinken. Ik houd zo van volkorenboterhammen, van glazen koud water! Dat is de winst van die vreselijke bestralingen - het is de pijn en narigheid bijna waard geweest....  

Ik sterk langzaam aan, krijg steeds meer energie. Gisteren heb ik ál het plastic - bakjes, doosjes - veel met, sommige zonder passend deksel - uitgezocht. Dat lag al veel te lang in een hoek van de huiskamer, te wachten tot ik energie zou hebben om het op te ruimen. En ik erger me steeds meer aan de viezigheid in huis. De huishoudelijke thuiszorg is aangevraagd en toegekend, maar voorlopig niet beschikbaar, mijn eigen hulp liet het er wekenlang nogal bij zitten, en is nu langdurig op vakantie. Dus de grijze stofvlokken vermengen zich op de grond met de uitgevallen plukken grijs haar. Bah!

Maar hé, het is vandaag (in ieder geval op dit moment) droog - zo meteen nog even de tuin in - meter voor meter de bessenstruik bijknippen, de bessen in de vriezer in afwachting van meer energie om ze in te maken. 

Over de helft

Chemo: 3 done, still 2 to go;
Bestraling: 13 done, (?) to go! 

Zo, dat moment wilde ik toch even als soort van feestelijk markeren!

Gisteren was het woensdag, dag drie van vijf, van de derde week van vijf weken chemoradiatie!!

Dat betekent dat ik (ongeveer) over de helft ben (in de laatste week heb ik niet meer elke dag bestraling, en na die 5 weken heb ik nog voldoende andere medische afspraken....)  Maar dit stuk van de narigheid zit erop. Wel word ik steeds zieker van alles, de bijwerkingen vallen echt niet mee. 

Maar hé, ik tel gewoon af, en streep alle afspraken die ik al heb gehad af van mijn papieren lijstje. 

Tapas & more - restaurant in Lottum, zomer 2021.

Tijd om te vieren! (Maar van Tapas, of taart, of wat dan ook eten - daar kan ik nog steeds alleen maar van dromen.....)

Lof op het ijswater

Ik heb de laatste 2 weken een abonnement op ons ziekenhuis hier ter plaatse - 2 weken geleden moest ik een keer twee dorpen verderop zijn, maar gelukkig konden alle volgende afspraken hier worden gepland. 

En dat is nog lastig genoeg: op de meeste werkdagen had ik wel minstens 1 afspraak,  soms 2, voor onderzoek of voor behandeling, en hoewel dat ziekenhuis in mijn "oude normaal" op fietsafstand of desnoods loopafstand ligt, is dat nu even net allemaal wat ingewikkelder.

Maar goed, tot nog toe kon ik er meestal wel komen, met echte taxi's, met Automaatjes, vrienden, kennissen - en vannacht bedacht ik dat ik ook aan mijn overbuurvrouw-met-auto kon vragen of ze me wilde rijden (en dat wilde ze...). Ook al zeggen mensen dat het helemaal niets betekent; ik ben ZO blij met die hulp!

Wat ik aldoor meeneem, in mijn ziekenhuistasje:

• Een extra t-shirt, warmer of juist kouder dan wat ik aan heb (denk aan een hemdje en een shirt met lange mouwen). 
• Mijn fijne kampeervest - veel te warm voor in het ziekenhuis, maar ik slinger het zo makkelijk om (en kan er lekker in wegkruipen). 
  (Sowieso lijkt het erg op kamperen, alles.)
• Cacaoboter en een  pot met fijne huid crème, ik ben op het moment nogal verslingerd aan de uiercrème van de Hema - de lucht in het ziekenhuis is ontzettend warm en droog.
• Iets te lezen, natuurlijk - al had ik gisteren een onderzoek waarvoor ik een uur in de wacht werd gezet, en ik niet mocht lezen. (Heel raar, maar ook dat uur overleefde ik weer). 
• Mijn top-tip: een klein thermosflesje met ijsblokjes!! Ik ben erg dol op grote glazen koud water, maar ook als ik nuchter moet zijn is het heerlijk om mijn mond te kunnen spoelen met ijskoud water. Dus die houden we erin: in mijn ziekenhuisrugtas zit ook altijd een kleine thermosfles (voor wie zoiets zoekt: ik kreeg ooit een theeflesje van ReTulp) gevuld met ijsblokjes - of om zo te eten, of te drinken met water: Godendrank!!

(Ik hoop natuurlijk dat jullie deze tip nooit nodig hebben, maar voor het geval dat.....)

Wat ik nu leer

Ik heb eerder griep gehad hoor, en ook een keer corona. Ook wel een gebroken voet, en ander ongemak. Maar dan wist ik wat ik had, en dat het over zou gaan. 

En nu? Nu doe ik mijn best om geduld te hebben, en om vertrouwen te houden. Ooit gaat het over! Maar hoe dan? Wanneer dan?

Gisteren was ik voor een eerste afspraak in het ziekenhuis. En hoera! Nu trof ik een arts die mijn probleem serieus nam (dat gevoel had ik bij mijn huisarts echt veel minder) en die meteen een eerste onderzoek uitvoerde (waar niets raars uitkwam). En alles in gang zette: een nieuwe afspraak met nog een KNO-arts, een andere specialist, diverse onderzoeken, verdeeld over een aantal afspraken. Zoveel mogelijk bij mij in de buurt, indien nodig twee dorpen verderop. DAT lucht op: er gebeurt iets!!

Ik kan zelf niet zo heel goed meer denken, en een "tocht" naar de afvalbak, net, om de hoek: dat is een onderneming van jewelste. Dus "voor mezelf opkomen", "kritische vragen stellen" - Neuh.....

Zo schoot gisteren bij het "geen handen meer schudden" ook het "voorstellen" er even bij in. Ik dénk dat de ene arts achter het bureau de "hoofdarts" was, maar wie was dan die andere meneer in witte jas? Ach, kritisch zijn komt later wel weer eens, als ik weer op krachten kom. 

Ik was superblij met de tip van Marlien en Cellie voor het Automaatje onder dit bericht. Ik beloofde mijn chauffeurs van gisteren reclame te maken voor dit mooie initiatief, dus bij deze! Automaatje is een initiatief van de ANWB, in onze woonplaats samen met een sociale makelaar, om betaalbaar vervoer aan te bieden voor wie dat nodig heeft. Zoals ik nu: fanatiek fietsster en OV-reizigster - maar voor nu is dat niet echt een optie, om 2 x 12 kilometer te fietsen. Een taxi regelen zou kunnen, maar ik moet een aantal keren heen en weer - en zo hoog is mijn inkomen dan ook weer niet (en de eigen bijdrage zorg schiet op dit moment door het dak heen - ik zit nu al bijna op het maximum van dit jaar....). Dus hoewel ik hulp vragen niet zo makkelijk vind, heb ik mij gisteren prins(es)heerlijk laten vervoeren! 

Wat ik nog meer leer: ik ben heel blij met mijn werkgever, die echt wel met een probleem zit - maar blijft benadrukken dat mijn beter worden zijn en mijn eerste zorg is. Nu "alleen nog maar" daarop proberen te vertrouwen. 

En wat je kunt eten en drinken: drinken gaat iets beter dan eten, dus ik zit nu met een grote kan met gepureerde komkommer met munt en koud water. Lekker hoor, en ik verbeeld me dat ik dan ook nog wàt voedingsstoffen binnen krijg. Verder maakte ik zelf vaak siroop van kruiden in de tuin, en van bijv. vlierbloesem. Maar: siroop zonder suiker is ook erg lekker, en een stuk beter voor me. En ook het sap, waar ik mee begon - weliswaar flink aangelengd met water: doe maar even niet, als het weinige wat ik binnenkrijg vooral suiker is ga ik me ook niet beter voelen....

Ik ga zo weer even languit op de bank, misschien probeer ik straks bij de kringloop nog even te kijken naar een nieuwe ijsblokjesmaker - onmisbaar huishoudstuk nu! Want koud water, koude siroop, water-met-smaakjes óf ijskoude waterijsjes: wat is dat LEKKER!!!

Hoe het gaat

Tja, hoe gaat het nu met mij?

Ik verblijf voornamelijk thuis op de bank of in bed, soms even een tijdje aan tafel, met uitzicht op de tuin. Ik maak dus nauwelijks iets mee.....

Nou ja, wat ik vandaag, tot nog toe meemaak: het is nu 12.45 uur (ik zit nog in nachtpon met vest erover) en ik heb vanmorgen een héle halve krentenbol en bijna een heel glas water met sap binnengehouden. Joeghee!

Wat is lekker eten en drinken toch heerlijk!!

Ik wacht met grote smart op de "spoed"afspraak met de KNO-arts, komende dinsdag over een week. Wat duurt dat toch lang, in deze omstandigheden! Deze week vertelde mijn hulp dat ze gewoon een keer geëist had om een foto van haar keel, omdat ze een eierschilletje had ingeslikt, en dat had haar keel geïrriteerd. Ik was te gammel om daar (hardop) geïrriteerd over te zijn - als mensen zich met dát soort (volgens mij minimale) klachten acuut melden bij een ziekenhuis is het niet zo heel gek dat de gezondheidszorg overbelast is...

Ik voel me ontzettend gammel, maar probeer me maar niet al te bezorgd te maken. Uit bloedonderzoek leek er geen tumor te zijn, wel een ontsteking ergens (Maar waar? En waarom? Hoe kan dat zoveel en zolang invloed hebben?) Het is best leuk om zoveel gewicht verloren te zijn, maar zo moet dat natuurlijk niet.....

Ik heb over anderhalve week een afspraak - niet in het dichtstbijzijnde ziekenhuis, maar een dorp verderop - ik hoop heel erg dat ik me dan nog fit genoeg voel om er met trein en bus te komen (en anders moet ik iets anders verzinnen - misschien bedenken of ik iemand ken met een auto - voor 10-12 kilometer - een afstand die ik "normaal" met twee vingers in mijn neus fiets...).

Ik schrok toen bij de huisarts mijn eetproblemen van ruim dertig jaar geleden ineens weer werden genoemd. Ik kan me NIET voorstellen dat dat nu weer speelt - waarom zouden ze? - maar het maakt me wel een beetje bang: als het te makkelijk op "psychisch" wordt gegooid, wordt er dan wel goed genoeg verder gezocht, krijg ik wel de hulp die nodig is? (Maar als het echt psychisch zou zijn is het ook nog niet zo makkelijk om snel  de goede hulp te krijgen.)

Wat me goed doet: de vrouwen van mijn leesgroep die bellen, appen en mailen. De vriendin die me vanuit haar verpleegkundige expertise maant om dit probleem écht heel serieus te nemen. Het bestuurslid van mijn vrijwilligerswerk wat langskomt met bloemen en een kaart. En mijn werkgever, die me (zoals veel te vaak) een énorm boeket laat bezorgen. MMM, lastig wel - ik VIND het al zo vervelend dat ik het werk (grotendeels) moet laten liggen, dat ik ALWEER ziek ben - en dat vooralsnog niet duidelijk is hoe lang dit wel gaat duren. EN de energie zoeken om dat boeket op vaas te moeten gaan zetten...

(Het giet weer buiten. Als het zo droog is ga ik proberen om de Lidl te halen en de bibliotheek - er moeten boeken worden ingeleverd, en ik heb geen zin om boete te betalen. Verder niets vandaag.) 

Gammel

Ik begon me vorig weekend toch wel wat raar te voelen. Niet zo gek eigenlijk, toen ik terug rekende dat ik me al een maand geleden afmeldde voor een lunchvergadering, omdat ik toen al zo weinig eten en drinken binnen hield. Oef! Een  maand al, of langer? 

Dus ik vervoegde me deze week toch maar eens bij mijn huisarts. Dat doe ik sowieso nooit zo snel, maar het gedoe met mijn huisarts (ik heb een vervelende huisarts, er zijn voortdurende wisselingen, de praktijk is slecht telefonisch bereikbaar, maar de digitale omgeving is ook niet in orde) helpt ook niet om nou "zin" te hebben om naar de huisarts te gaan. O.k., donderdagochtend vroeg zat ik bij de vervangende huisarts. 

"Waarom komt u dan zo laat??" Tja......

Ik was blij: ik maakte dinsdag een afspraak via de website, en kon voor donderdagochtend al vroeg, vóór werktijd, een afspraak maken. Werd meteen doorgestuurd naar een logopedist(e). Belde meteen toen ik thuiskwam, en kon 2 uur later voor de eerste keer terecht. En vrijdag voor een tweede afspraak. 

En nu krijg ik eet-en slikles.

Inmiddels houd ik weer wat beter vocht binnen! (Water! Ik houd zo van koud water!). En ook eten, hoewel nog niet "normaal", gaat weer een klein beetje beter. En nu voel ik pas hoe moe en gammel ik ben. Ondervoed - ondanks mijn overgewicht??

Gisteren moest ik nog op pad voor de laatste boodschappen, en een pakje ophalen wat op het postpunt op me lag te wachten. 2 km heen fietsen, en 2 km weer terug. Genoeg, voor een hele dag..... Ik liet de moestuinplantenmarkt, waar ik ook nog naar toe had gewild, maar even zitten. De rest van de dag op de bank doorgebracht. 

En deze week kan ik terecht op het bloedprikpunt om te kijken of er niet iets heel ernstigs aan de hand is...

(Wat ik vandaag nog wil / moet: de roos snoeien! Misschien wat zaaien. En eigenlijk moet / wil ik nog een fruitstruik een stukje verplaatsen, maar dat ga ik nu niet doen. En verder: lui zijn, op de bank met wat leeswerk - wachten op betere tijden!)

Twee Euro Tachtig!

Ik schrik niet zo snel van de prijzen van levensmiddelen - als het te duur is laat ik het gewoon staan, en ik heb het écht niet slecht - ik heb genoeg geld om van te leven, én wat weg te geven, én dan ook nog maandelijks te kunnen sparen en beleggen.

Ik probeer - ook / vooral voor mijn gezondheid - de "stationsontbijtjes" te minderen, en ook als ik 's middags ben uitgewerkt, geen (of in ieder geval véél minder) lekkers te halen voor onderweg, of op het perron wachtend op de - vertraagde - trein. Dat rare "altijd-maar eten-als je-zin-in-iets-hebt": dat moet nou eindelijk maar eens afgelopen zijn. 

Maar ergens deze week vond ik dat ik iets lekkers en warms had "verdiend". Een gehaktstaaf - dat vind ik altijd lekker pittig, én ik heb het idee dat het (iets) minder calorieën bevat dan snacks met veel paneermeel. Helaas, uit het assortiment... Een kroket dan maar. Pas terwijl ik deze, al lopend naar mijn perron, oppeuzelde, vroeg ik me af hoeveel geld ik hiervoor nou eigenlijk had gepind?

Thuis zie ik op mijn bankapp staan dat deze éne kroket me maar liefst € 2,80 kostte. Twee Euro Tachtig. Voor een paar happen vet. Nog even en  het is écht niet leuk meer!

(Ik had in mijn hoofd dat dit soort snacks tot voor kort € 1,30 kostten. Maar dat moet écht lang geleden zijn: in mijn kasboek van januari 2022 zie ik uitgaven van € 2,25 staan, onder het kopje "snacks onderweg". 

Maar . Dan . Nog!!!)