Stobben

 Hoe stoer vind je dit?

Vanmorgen vroeg, in afwachting van een telefoontje, rukte ik de stronk uit de grond die ik 10 jaar en 9 maanden geleden "erfde" met mijn huurwoning. De Woningbouwvereniging kapte voor ze de woning aan mij verhuurde wél alle bomen die in mijn ministadstuintje stonden, maar liet heel geniepig alle stronken bedekt in de grond zitten.Wát een (onaangename) verRassing, toen ik bezig ging in de tuin! 

Ik vind het écht een verdienste van mezelf: dit is het grootste stuk van de overgebleven boom (mijn grote voet linksboven voor de maat); de rest ligt al ergens in een hoekje onder de hortensia - voor de beestjes, en tegen de verdamping komende zomer. O.k., als ik ergens met mijn volle gewicht aan ga hangen wil er best beweging in komen, maar de stronk is bést zwaar, hoewel gelukkig eindelijk wel vermolmd inmiddels.... 

Nu kan ik ook eindelijk déze vierkante meter van mijn tuin in gebruik gaan nemen - het is het zonnigste deel van mijn tuin! (Ik ga nog verzinnen wat er moet komen te staan. Courgette? Of zo'n hele grote papaver? Of nog iets anders leuks / lekkers?? Iemand tips?

(Overigens: ik vroeg ook een offerte aan voor het laten verwijderen van deze laatste stronken. € 250!! Dus met de moed der wanhoop zelf deze laatste poging gedaan, en dat LUKTE! En ik leerde op mijn oude dag nog een nieuw woord: zo'n klus wordt door tuinmensen "stobben frezen" genoemd. Stobbe - voor mij een heel nieuw woord!!)

De volgende scan

De volgende scan duurt vijf minuten is een boektitel (van schrijfster / dichter / Zomergast Lieke Marsman) die alweer een tijdje door mijn hoofd speelt.... 

Straks WEER een scan! En hoewel ik niet meer opzie tegen dit soort onderzoeken - teveel gehad, sinds afgelopen maart - vind ik het toch weer spannend. En: weer een hele dag "vasten", weer een hele middag in het ziekenhuis, weer gedoe. BAH! En natuurlijk hopen dat er op die scan niets "geks" te zien is, dat de goede uitslag van de vorige scan gelijk is gebleven. 

Een tijd geleden had ik het plannetje om elke dinsdag een "creatief-hergebruikdingetje" te posten. Maar met alle ongein komt dat er niet van. Ideeen genoeg hoor - maar de uitvoering.....! Sowieso is "georganiseerd leven" op dit moment niet zo mijn ding; ik rommel mij door de dagen. Vergat gisteravond de wasmachine aan te zetten - terwijl het vandaag écht één van die hele zeldzame droge dagen zou zijn. Ik vergeet mijn eten in de pan - dus ik moet véél eten, zwartgebrand, weggooien - en weer opnieuw beginnen. En tegelijkertijd heb ik het ook best naar mijn zin. 

Een tijdje terug hielp vriendin M. mij om na te denken over een goede / betere inrichting van mijn werk- c.q. rommelkamer. En hielp collega H. me met het verslepen van de meubels. En nu ben ik telkens heel fijn aan het rommelen op de werkkamer. Bérgen spullen lagen er! En die bergen graaf ik langzaam, uurtje na uurtje, af. Er mag veel weg - naar de afvalcontainer, naar de Kringloopwinkel, en / of naar de weggeeftafel. RUIMTE! 

En in die ruimte komt ruimte om ook weer dingen te doen, plannen te maken (en vooral: plannen ook een keer uit te voeren!). Ik denk dat ik later nog wel terugkom op mijn fijne, "nieuwe" werkkamer, en wat ik daar doe...

Hemelvaart

 

Tja, jullie weten: geloven en humor - het hoort allebei bij mij.... (en het is allebei zeer belangrijk, en het één kan wat mij betreft niet zonder het ander....)....

Hemelvaartsdag - dus alweer een korte (werk)week... Ik vind deze periode van het jaar altijd wel lekker - veel vrij - maar ook wel wat onrustig - want veel vrij... Dus het werk moet telkens tussen alle vrije dagen door worden gedaan. 

Met Hemelvaartsdag als feest heb ik dan weer minder. Zoals een vriendin ooit zei: "Van mij had Hij (=Jezus)  niet hoeven gaan hoor!". En dan is het zondag Wezenzondag - naar de tekst: "Ik zal u niet als wezen achterlaten". Mijn Lief overleed jaren geleden rond Wezenzondag - en ik voelde me toen veel meer verweesd dan toen mijn ouders overleden....

Wat dan wel, dit extra lange weekend (van 4 dagen i.p.v. 3 dagen)? Mijn agenda staat vól met klussen om te doen dit weekend, vrijwilligerswerk, en onder meer wat dingen ophalen die ik via Marktplaats reserveerde. Rondjes fietsen door de stad... Ik was vanmorgen al vroeg wakker, en kon dus ook al vroeg de was in de machine gooien -die kon voor de eerste MP-afspraak op de lijn! En dan lekker klussen wegstrepen! 

T R O T S!

Even melden hoor....

Afgelopen weekend heb ik voor het eerst in mijn bijna 60-jarige leeftijd behangen!! Natuurlijk wel met hulp; mijn lieve ex-collega S. kwam "to the rescue"- en kwam vrolijk de volgende dag terug toen bleek dat we (zij...) het toch veel te optimistisch had ingeschat. En nu is mijn gang, 8 jaar en 10 maanden na mijn verhuizing, eindelijk toonbaar, MOOI zelfs!

Nu nog een kapstok kopen....

Volgens mij voelen mensen na een make-over als "Weer verliefd op je huis" zich zo: Ik mag hier wonen! 

En ik ben APETROTS: ik heb ZELF behangen (nou ja, de rechte stukjes), én ik heb hulp gevraagd, en dankbaar aanvaard. 

Ik ben ZOOOO blij! 

Dit weekend / mijn weekend

Ik had vorige week ineens zin in een serietje - ik zag al bladerend op Pinterest zóveel grapjes langskomen over een bepaalde weekdag, over het toeleven naar het weekend, dat ik er elke dag eentje wilde posten. Die zette ik in het weekend allemaal vast klaar; geen omkijken meer naar, gedurende de week! 

Nu is het écht niet zo dat ik de hele week snakkend uitkijk naar het weekend, hoor! Gelukkig maar - dat zou wel érg verdrietig zijn, als ik mijn werk ZO niet leuk zou vinden! En dan was het ook nog (alweer) een korte werkweek, maandag tot en met woensdag, met woensdag - Dodenherdenking - een behoorlijk lange en vrij emotioneel beladen dag. En toen dat klaar was: HUP naar huis, weekend vieren.

Grappig genoeg was ik "noodgedwongen" bij de 2 minuten stilte bij het herdenkingsmonument bij mij in de wijk - de centrale herdenking haalde ik met geen mogelijkheid meer, het was nog de vraag of ik tijdig voor 20.00 uur binnen zou kunnen zijn - en toen fietste ik om 19.55 uur langs die herdenkingsplek. Dus afgestapt, en me bij deze groep herdenkers gevoegd. Ook wel mooi: Dodenherdenking samen met de mensen tussen wie je woont, samen met allerlei kleuren en geloven van mensen. 

Dan naar huis, met een lang weekend voor de boeg. Maar inmiddels is dat weekend alweer bijna over.... En wat DEED ik nou, met al die vrije dagen? Weinig, denk ik, zo terugdenkend. Donderdag, Bevrijdingsdag, had ik een fijne massage - met een Groupon-bon is dat betaalbaar, en ik geniet er ZO van om eindelijk weer eens aangeraakt te worden - dat gemis is na de grootste Coronacrisis nog niet minder geworden. En nog steeds voelt mijn huid beter aan, minder droog (tja, AL die massageolie), alsof ik meer in mijn vel leef dan voor de massage. Donderdag en vrijdag las ik mijn leesgroepboek, heerlijk in de zon in de achtertuin. Zo bloot mogelijk, ZON! Vitamine D! Tussendoor trek ik zo af en toe een ongewenste spriet uit - al is de grond zo droog dat dat al bijna niet meer lukt. En ik jaag de katten weg bij mijn broedende koolmezenkindertjes. En gisteravond maakte ik eindelijk een "constructie" om te proberen om die katten weg te houden bij het vogelhuisje: DAT had ik veel eerder moeten doen! 

Verder ben ik mijn huis aan het "herinrichten". Een paar weken terug vond ik eindelijk op Marktplaats een goede, betaalbare kast voor op mijn werkkamer. Dus nu kan ik eindelijk proberen om alles weer in kasten te bergen (en wat niet in een kast past is teveel, en MOET DUS WEG!) Dan kan ik op mijn thuiswerkdagen ook echt in mijn werkkamer gaan werken, als ik wil - ik moet nog gaan uitproberen of dat gaat "werken"- er is in die kamer wel erg veel zon, en natuurlijk zijn de gordijnen daar niet berekend op computergebruik voor een zuidraam... Verder krijg ik komend weekend hulp bij het behangen van mijn gang - ik woon nu 8 jaar en 9 maanden in dit huis - dat wordt dus wel eens tijd... Dus: voorbereiden!

Voor het weekend écht om is moet ik (nog steeds) een stuk voor mijn werk schrijven - ik VIND dat een leuke werkklus, alleen: ik DOE het niet - geen idee waarom niet - perfectionisme, onbekendheid met waar te beginnen? Maar voor nu: de zon in, MET de krant van gisteren. 

MAN, wat is DAT genieten, die zon, dat licht, buiten zijn!!!

Hiep Hiep Hoera! Mijn huis is "af"!

... Even jullie bijpraten over de toestand van mijn huis - mijn ergernis delen - iets om te lachen geven?

Nadat ik eind vorige week al had gemeld dat ik afgelopen maandag voor het laatst thuis zou blijven voor de schilders die de woningbouwvereniging stuurde, en nadat ik afgelopen dinsdag - na een week proberen - eindelijk de opzichter te pakken kreeg om een goede duidelijke afspraak voor afgelopen woensdag te maken, waarop de schilder drie uur ná het afgesproken tijdstip kwam melden dat het die dag niet meer ging lukken, en ik een nieuwe afspraak maakte voor vanmorgen 8.30 uur (nog steeds heel vroeg voor een wintervakantiedag - maar soit - dan is het maar klaar); na ál die dingen begon "mijn" huisschilder dus inderdaad vanmorgen met het aflakken van de schuurdeur (het schuren was al vorige week gedaan) - daaraan werkte hij van ongeveer 9.00 uur tot 11.45 uur - maar toen was het toch écht helemaal en mooi KLAAR! 

O.k., "men" zou op 10 november het huis aan de buitenzijde komen schoonmaken, het is nu drie weken van thuisblijven verder, maar dan héb je ook wat:  een schoongespoten gevel (alleen meldde mijn buurvrouw dat zij echt geen verschil zag...), een aan de buitenzijde helemaal nieuw gelakte voordeur, een nieuw gelakt randje langs de schuur, én een nieuw gelakte schuurdeur, aan de binnen- én de buitenkant (tenminste - ik moet nog gaan kijken of ook de binnenkant wel is gedaan...)....

(En NU houd ik op met zeuren. Ik hoop dat de stress van al dit gezeur ook snel zakt - ik kan dit gedoe er op dit moment niet zo goed bij hebben, merk ik. Ik wil - 's morgens uitslapen - erop uit kunnen voor een wandeling en / of een boodschap - in de tuin aan het werk voor de winter - me lekker ontspannen door mijn huis kunnen bewegen, zonder voortdurend bewustzijn dat alles open moet staan, en ik dus op moet letten voor insluipers....)

Klaar voor de start....

Ik heb dit weekend nog heerlijk genoten van het mooie weer! Het was zonnig, (niet té) warm: goed weer voor tuinwerk, en tuinzitten!

Ik kluste wat: mijn eeuwenoude melkkrukje had in de loop van de jaren al vele kleuren, en ik bedacht om hem nu maar weer eens blank te schuren. Schuurmachine erbij, GAAN!

Ik versnipperde wat nieuwe takken voor onder de hortensia - ik heb het idee dat dat vocht vast zou kunnen houden, en ik probeer mijn tuintjes voor te bereiden op droge zomers.

Op de plek waar ik een klimcourgette neer wilde zetten kwam ik weer eens een boomstronk tegen: O, ja - even vergeten dat er  daar nog een zat. Het hout is inmiddels, na zeven jaar, wat verweerd (maar nog niet genoeg), dus ik ondernam weer een poging om hem uit ge graven / weg te hakken (wordt vervolgd).

En aan het eind van de dag zette ik alle bakken die ik kon vinden klaar: het gaat regenen de komende dagen - en ik wil zoveel mogelijk van dat kostelijke goedje opvangen, voor drogere dagen (mijn regenton was al bijna leeg, terwijl ik écht elke liter water, bijvoorbeeld als ik wacht tot het afwaswater warm wordt, opvang en aan mijn planten geef....

En nu heb ik spierpijn, ik heb blauwe plekken en schrammen, altijd een goed teken! Ik hield dus écht weekend, en ben nu weer zover klaar om aan de werkweek te beginnen - misschien één van de laatste weken thuiswerken? Ik begin er aan te wennen, het hééft ook wel wat, zoveel vrijheid - maar ik geloof dat ik tóch de voorkeur geef aan kantoor & collega's & live-contact!

(Overigens, ik kwam deze cursus tegen: een moestuincursus van Mme ZsaZsa bij Etadoro - online, kosten € 60,-- inclusief boek. Misschien ga ik die wel doen met mijn quarantainetijd (alhoewel, ik ZIT al hele dagen achter de computer). Iemand ervaring mee? Of koop ik gewoon weer een boek, om er te weinig mee te doen - ik heb inmiddels meer moestuinboeken dan moestuinen......)

Hiep hiep Hoera!

Een van de vriendjes van het Repair Café heeft net zitten puzzelen op mijn computer. Het probleem wat ik had met inloggen leek opgelost - maar was het uiteindelijk dus toch niet....

Maar: als ik Chrome gebruik - dán kan ik ineens weer gewoon dingen doen op Blogspot!

(Nou ben ik geen fan van Chrome, maar wat werkt, werkt - toch?

Zondag: huis- tuin- en keukendag

Wat zijn de dagen toch kort, sinds de wintertijd is ingegaan! O.k., ik sta niet heel vroeg op - het is veel te lekker in bed! - maar tegen de tijd dat ik écht in actie wil komen nadert het donker - en blijf ik toch weer lekker thuis.

Nou ja, ik moet een bezoekje afleggen waar ik een beetje tegenop zie - bij iemand die ik eigenlijk niet ken, en met wie het een beetje ongemakkelijk dreigt te worden - vandaar waarschijnlijk dat het er al een paar weekenden lang "niet van komt". Jaja!

Maar het is ook gewoon zo lekker om te rommelen in en om het huis! Ik deed een énorme afwas, en versnipperde "by hand" een grote stapel oude sollicitatiebrieven. Ik weet niet of ik nou álle sollicitaties die ik ooit verstuurde bewaarde, maar de stapel ging terug tot begin jaren '90. Typemachinewerk, door het kuiken wat ik toen was! Ach jé, al die gesprekken die op niets uitliepen, en erger nog, de functies waarop ik wél werd aangenomen, maar waar ik vervolgens volslagen kapot werd gemaakt. Ik hoop zó dat ik nooit meer hoef te solliciteren! Maar dan nog: sollicitatiebrieven van vóór de uitvinding van de computer lijken mij niet zo zinvol om nu nog te bewaren. En zo langzamerhand maak ik mijn werkkamer, die al sinds december vorig jaar zó rommelig is dat hij nauwelijks meer begaanbaar is, weer toegankelijk.

Stekken lavendel, in oude aarde met veel kalk
(eierschillen). Vorig jaar werkte het!

"Tuinkas" van oude koelkastramen,
tegen de warme gevel van het huis. Kijken of het werkt!

En ik deed wat tuinwerk: na een zomer waarin het véél te heet was om ook maar iets te doen, vind ik dat nu heerlijk. Fleecevest aan, beetje rommelen. Lavendel snoeien en stekken. Veel te laat, maar misschien wordt het nog wat in mijn supertuinkas?  Een mens (dit mens) kan NOOIT teveel lavendel hebben!

Kast!

Al sinds mijn verhuizing, ruim 5 jaar geleden, was ik ontevreden met mijn buffetkast. Die kocht ik ooit - natúúrlijk tweedehands - voor op de slaapkamer, maar nu moest hij in de huiskamer mijn serviesgoed en glaswerk herbergen. Ik vond de kast nog steeds wel mooi, maar dat het glaswerk open en bloot stof stond te verzamelen - dat vond ik niet zo heel erg handig.

Al een tijdje zag ik bij de kringloop hier om de hoek een mooie vervanger. Maar: Is dit hem nou? Stáát -ie wel? Ik vind het altijd zó lastig om dat soort beslissingen in mijn uppie te nemen! Dus heb ik een paar weken terug vriendin M. uitgenodigd, met het verzoek om eens mee te kijken. Ik wil aan die muur nog "iets" hangen, en daar ook. En die kast - staat die goed bij de bedoelde muur? Met haar suggesties kon ik op pad. "Doet u mij die kast maar, en dan mogen jullie gelijk de oude meenemen". Maar nee, zo werkte het niet. Ik mocht € 15 betalen om de kast op mijn stoep af te laten leveren, en voor het ophalen van de koude kast hadden ze de eerste weken geen tijd. O.k., dan haal ik hem wel - leen me een karretje, en ik loop die 800 meter.
Dat lukte, en ik voelde me stoer! Maar ja, toen moest ik de oude kast nog ontmantelen (leuk werk, iets slopen!), afvoeren, en de nieuwe in elkaar zetten. Eitje, toch? Nou nee..... Donderdag met de kast naar hier gesleept, en de oude kast deels ontmanteld. Vrijdag had ik fysiotherapie - dan ben ik de rest van de dag niets meer waard. Zaterdag probeerde ik de nieuwe kast in elkaar te zetten. Maar alleen al uitzoeken hóe - dat kostte nogal wat moeite. Wat - moet - waar? Gelukkig had ik een foto - dat hielp wel een beetje. Maar in mijn eentje een loodzware kast van 2 meter lengte en 1.30 meter hoog de baas kunnen bleek net iets te ambitieus. Ik heb aardig wat schrammen en blauwe plekken opgelopen - en toen ik tenslotte het hele gevaarte op mijn hoofd kreeg - BULT - én de kast beschadigde, gaf ik de moed op. Niet handig, om dat alleen te willen doen!

Maar ja, wat dan? Ik heb niet zomaar een blik helpers klaarstaan. Uiteindelijk belde ik één van mijn medevrijwilligers van het Repair Café, die prompt twee uur later op de stoep stond, en nog eens twee uur (en enkele krachttermen) later stónd de kast!

Ik ben er blij mee - de kast staat goed in mijn huisje, en biedt heel veel bergruimte. En eindelijk ben ik weer een stapje verder met inrichten!

(Nee, geen foto van de kast in zijn hoek - er is in deze tijd van het jaar weer nauwelijks daglicht als ik thuis ben. Toch vind ik de herfst nu fijner dan andere jaren - ik heb er deze zomer naar gesnakt om te kunnen slapen in de kou....)

Rondrommelen in (en) een hoekje

Ik had vakantie afgelopen week: lekker, zo tussen Hemelvaart en Pinksteren, ik was erg aan vakantie toe en de laatste weken was het al heerlijk weer... Dat lekkere weer was dus alleen zo'n beetje ná de Hemelvaart ineens afgelopen....

Ik wilde wel weg, kamperen, al is het dicht bij huis, maar éven het tentje en de fiets pakken, op een minicamping liggen lezen naast mijn tentje. Alleen vond ik het daar de laatste dagen van deze week toch te koud voor.

Thuisblijven dus. De eerste dagen áchterin mijn tuin, in de schaduw, met een boek van Nicci Gerrard. LUI! Maar erg lekker... Een beetje rommelen, een beetje werken in de tuin, in huis: na bijna vijf jaar in dit huis heb ik nu een handdoekdroogstang in de douche, en zijn de gang, trap en overloop in ieder geval vóórbereid op verf- en behangwerk. Goh, dat tempo van mij!

Ik maakte een hoekje, met wat per-ongeluk-afgeknipte-akeleien uit de voortuin:

.

(In de voortuin heb ik nu een paar kleuren akelei staan, weer andere dan vorig jaar. De pioen is hoogzwanger, en de roos begint uit te komen. Zomer in aantocht!)

 

En woensdag maakte ik een tocht naar H. Daar is een leuke grote vestiging van Emmaus, en er is een kasteel met mooie tuin. Plannen genoeg - maar uiteindelijk bleef het bij een dagje uit naar de Emmaus (en een luxe lunch bij De Vier Balken, en een "diner" bij Ikea).

 

Mijn kringloopvondsten:

 

Had ik dit nu allemaal nodig? Nee, niet echt - maar ik ben er wel blij mee! Ik houd van stolpjes, moet alleen nog bedenken wat ik erin zet. Misschien dat ene fossiel, wat ik ooit in Cornwall vond? Nog een heks, een engel, een vogel? Maar eigenlijk vind ik dat zielig, spul wat vrij rond moet vliegen onder een glazen stolp plaatsen... De rol (vlies-)behang is voor dat éne muurtje in mijn berghok, wat per ongeluk nog steeds kaal is. Het lijstje voor de "fish-with-a-bicycle" komt waarschijnlijk in de gang - als die klaar is. En boeken? Mocht ik nog boeken kopen dan? Nee, eigenlijk niet - maar dit (kinder-) boek is MOOI! Heeft er iemand nog een kind te leen, aan wie ik mag voorlezen?

 

(Een paar weken terug vond ik ook al een geweldig kinderboek, in een andere Emmaus:

Yeah! Een nieuwe Tonke Dragt! Niet zo mooi als De brief voor de koning, of Verhalen van de tweelingbroers, maar toch fijn om in de kast te hebben.)

 

Mijn vakantie voelt nu bijna ten einde - maar duurt toch nog vier dagen... Genoeg tijd om mijn huis weer op te ruimen, de laatste restjes behang weg te poetsen. Nog een dagje strand, een dagje naar een jaarmarkt? Een fietstocht langs een kwekerij, voor wat tuinspul? Of blijven we lui in huis hangen?

 

 



Ik ben blij!

Ik ben zó blij! Vorige week heb ik, met hulp van vriendin M., eindelijk een boekenkast voor in de huiskamer gekocht. Super hoor, donderdag kwam zij hier om te meten, te wikken en te wegen, op internet en in catalogi te zoeken. Welke maat heb ik nodig, en welke kleur koop ik dan? We fietsten 's middags nog langs de meubelwinkel om de kast ook "live" te bekijken.

Vrijdag ging ik er in mijn eentje op uit, om nog eens te kijken. En toen ik hoorde dat Ikea dezelfde dag kon afleveren ging het snel: het idee om nog datzelfde weekend een boekenkast te hebben motiveerde zeer. Meteen besteld, uurtje in de rij bij de klantenservice, en zaterdagmiddag zou de kast worden afgeleverd. Dus ik kon zaterdag al de eerste kast assembleren. En zondag de tweede...
Jammer genoeg ontdekte ik zondagavond dat dat rare gaatje linksboven, rechtsonder hoorde. Dus ik moest ergens deze week nog een avond opnieuw aan de slag.

Maar nu staan ze ook! En dat binnen drie jaar na de verhuizing (om precies te zijn: 2 jaar, 6 maanden en drie dagen)! (Ik ben heel erg....)

En het is een heel werk, maar ik vind het zó leuk om al mijn boeken weer uit de dozen te pakken, af te stoffen en in de kast te plaatsen! De hele kamer is nu dus bezaaid met stapeltjes boeken....

En er kan wel weer wat weg: bij de voordeur ligt een stapeltje boeken waarvan ik er twee heb (?) en boeken die ik toch nooit meer ga (her)lezen. Die mogen zo naar de weggeeftafel....

Ook kreeg ik begin deze week bezoek van T., via Wehelpen.nl. Dat ontroerde me: een mij volkomen onbekende jonge man, die zomaar een vrije avond opoffert om mij nu eindelijk eens te helpen met wat klussen die ik zelf, alleen, niet voor elkaar kreeg: 2½ jaar na de verhuizing hangen nu ook mijn mooie houten rek in de keuken, en de metalen kapstok in het berghok! Mijn kruidenrekje kan ik dit weekend nu zelf wel in de muur pluggen. Hoe super is dat?

/Ont/ Rommelen in huis en tuin

Vanwege een lekkage en een medewerker van de Woningbouwvereniging die daarnaar kwam kijken moest vrijdag de schuur (deels) leeg. Wat een uitdaging! Ik stond dus redelijk vroeg op, en ging aan het slepen. Het tuinpaadje stond vol tot aan het huis, en toen was de schuur nog niet eens helemaal leeg. Mán, wat een rommel kan een mens (dit mens) in een paar jaar verzamelen, allemaal met het oog op: Daar doe ik nog wel eens iets mee. Maar door de veelheid aan dingen sprong er dus een scherf af van een mooie glazen vaas (jammer, maar ik had er drie die erg op elkaar leken - misschien net één teveel?), en door de lekkage was een aantal dingen zwaar beschimmeld. Zelfs op de spinnen zat schimmel!

Jammer genoeg kon / wilde de WBV niets doen aan het laagje water wat geregeld op de vloer staat. "Mevrouw, betegelt u de tuin maar, en zorg dat de buren dat ook doen, dan is het opgelost." Maar eigenlijk geloof ik dat niet - volgens mij zorgt betegelen alleen maar voor meer wateroverlast, toch? En ik kan me niet voorstellen dat een te hoge border zorgt voor 5 cm. vloerwater! Met mijn boerenverstand dacht ik dat het eerder zou liggen aan de lekkende regenpijp, die met een verteerde plastic zak "geïsoleerd" is - maar daar kon het niet aan liggen, zei men... O.k., van de WBV hoef ik het dus weer niet te hebben.

Maar het gaf meteen wel een aanleiding om eens goed de bezem door de schuur te halen. Blauwe bloempotjes - terwijl ik niet houd van blauw: kan weg! Bakjes voor bloemstukjes - terwijl ik niet houd van bloemstukjes: kan weg! Net als dat te korte stuk gordijnrails, wat ik hier in huis niet meer nodig heb, kleine waxinelichtjes in blauw en groen: als ik die nou gewoon eens gun aan iemand die ze wél mooi vindt? Jammer genoeg gaat de weggeeftafel hier in het buurthuis op vrijdag al om 12.30 uur dicht... Omdat ik toch íets uit huis wilde hebben, bracht ik 7 "dingen" naar de Kringloopwinkel hier om de hoek (en nam 2 "dingen" weer mee terug uit een container....), en veel verdween in de restafvalcontainer; die zit nu behoorlijk vol.

De ooit gevonden bureaustoel - een (echte?) Gispen - mag óf opnieuw bekleed, óf weggegooid. Ik vond tot mijn verrassing een posterlatje - terwijl ik al tijden zoek naar een goede manier om de kaartenhanger op het toilet goed op te hangen. Én ik vond een stuk gordijnrails wat in de keuken past - het bijpassende gordijn ligt "ergens" in de werkkamerkast, tussen alle andere lappen. De 4 tafelpoten kunnen op Marktplaats, net als twee lampen die ik niet gebruik.

Jammer genoeg regent het vandaag - het lekker scharrelen in huis en tuin van vrijdag en zaterdag is nu niet zo aanlokkelijk. Maar binnenwerk is er genoeg: als ik nu eens alle gevonden dingen die ik in huis ga gebruiken, goed schoonmaak, en ook daadwerkelijk in gebruik neem? Ik krijg er veel energie van, van die naderende lente, van dat lekker-bezig-zijn, mijn huis bewoonbaar houden / maken.

O.k., koffie opdrinken, mega-afwas aanpakken, hamer erbij om de kaartenhanger op te hangen: aan het werk!

Ontrommelen

Ik nam me voor om dit jaar wekelijks 10 dingen de deur uit te doen - dat moet toch heel makkelijk zijn?

Ehhhh - niet dus! Ik ben ZO goed in smoezen verzinnen voor dingen die ik lastig vind... Zoals bijv. de tijd vinden om dingen uit te zoeken, en emotioneel afscheid te nemen van mijn teveel aan "spullen".

In de afgelopen weken gaf ik wel wat boeken en tijdschriften weg - maar of ik nou netto minder leeswerk in huis heb? Al die buurtbibliotheken (bij de "gewone" bibliotheek, in het buurthuis, op het station) zijn ook zo enorm aantrekkelijk voor me. Zo las ik de afgelopen weken "Het lot van de familie Meijer" (Mooi! Wil ik houden!), "De rode prinses" (Kinderboek van Paul Biegel, idem....) en ben ik nu bezig in een dikke biografie van Guido Gezelle, van Michel van der Plas (Iets te dik om prettig in bed te lezen...). Binnenkort schaf ik EINDELIJK een paar extra (boeken)kasten aan, dan kan ik weer wat kwijt (een deel van mijn boeken staat tweeënhalf jaar na de verhuizing nog steeds in dozen...)

Vlak bij mijn werk is een tweedehandswinkel waar je dingen kunt aanbieden; van wat verkocht wordt krijg jij 40%. Niet veel, maar altijd een paar leuke extra euro's. Een paar maanden terug bracht ik daar een geurbrandertje weg (daar had ik er drie van, één of twee vond ik wel genoeg), een Afrikaans gevlochten mandje (ooit gekregen van een vriendin na haar reis, maar ik gebruikte het niet meer, en vond het ook niet echt heel mooi), en twee borrelbekertjes (gekocht en meegesleept van een pottenbakkerij uit Zeeuws-Vlaanderen, best mooi, maar ik gebruikte ze niet. Glaasjes drinken toch echt lekkerder. Ik bewaarde ze omdat ik ze ooit een halve vakantie meenam, gepropt in mijn fietstas, sokken erin om ruimte te besparen, en breuk te voorkomen. Maar al met al: geen geldige redenen om ze te bewaren.)

Eind vorige week hád ik bij de winkel langs kunnen gaan om het niet-verkochte op te halen, maar dat vergat ik - en ik wist niet meer wat ik had weggebracht. Gisteren viel me het briefje weer in handen. Maar het is goed zo: er zijn weer vier dingen uit huis vertrokken! (En ik ga volgende week wel eens kijken of het nog wat geld heeft opgebracht!)

Hoe duur is de overgang?

ARGHHH!

Vanmorgen had de Praxis - als het echt moet op loopafstand van mijn huis - een mooie aanbieding: tot 12.00 uur 25% korting. En dan wil ik best opschieten op de zaterdagmorgen: even een grote plaat hout halen om nu eindelijk eens mijn kettingen-en-andere-sieraden-ophangbord af te maken.... Ik meet  precies na welke maat ik nodig heb - als zij het voor mij gratis op maat zagen hoef ik niet te gaan hannesen met een handzaag. En ik schrijf de maten op - zo kom ik in ieder geval niet met iets thuis wat nét te klein is...

En vervolgens vergeet ik in de winkel dat ik de maten heb opgeschreven, en denk ik dat de maat van de plaat net te smal is...


... om weer thuis, om 12.02 uur te merken dat het precies zou hebben gepast...

Ik zeg: ARGHHHH!

Rommel: opgeruimd staat netjes

In het Parool van 12 december stond een boeiend artikel over gehuurde opslagruimtes. Titel: "Opgeruimd staat netjes". Ik ben altijd wel nieuwsgierig naar wat mensen opslaan in die cityboxen: waarom zou je als particulier toch huur betalen om dingen te bewaren die je thuis niet kwijt kunt?

In het artikel worden daar een paar voorbeelden van gegeven: een man slaat bijv. zijn winterbanden op, omdat zijn echtgenote die niet in huis wil hebben. Kan ik me iets bij voorstellen, niet iedereen heeft een schuur, garage of zolder om dat soort dingen op te slaan. Ook tijdelijke opslag omdat je nog geen nieuw huis, of een nieuwe kamer hebt lijkt me zinnig.  Maar de meubels van je overleden zeer bejaarde ouders, omdat je er nog geen afscheid van kunt nemen? Vakantiesouvenirs?

"Spullen bewaren is een wereldwijde epidemie. (...) Vroeger hadden Amsterdammers weliswaar thuis ook al geen ruimte, maar ze hadden evenmin geld - een combinatie die tot weinig opslagproblemen leidde."

Bij mijn verhuizing merkte ik (maar eigenlijk wist ik dat al) dat ik teveel rommel had: uit mijn minihuisje kwam toch een hoeveelheid "spullen"! Ik ben dus nu aan het opruimen geslagen, met het criterium van "opruimgoeroe" Marie Kondo in mijn hoofd: "Does it spark joy"?: ik bewaar (meer dan) genoeg om prettig en zuinig te kunnen leven, maar alles wat ik ooit vond, kocht of kreeg, en waar ik niet (meer) blij van word mag weg: naar Marktplaats, de weggeeftafel, naar de Kringloopwinkel, of weggegeven aan vrienden of kennissen.

Mooi toch? Zo maak ik één (of zelfs: twee) van mijn goede voornemens voor dit jaar waar: opruimen / ontrommelen en geld vrij maken om te kunnen sparen....

Keukenposter

Ik bestelde een geweldige poster voor in mijn keuken

 

Ik kende de uitdrukking nog niet, dus ik moest er erg om lachen. En als rechtgeaarde keukenknutselaar, en als mens wier leven nogal wat citroenen in petto had, moest ik deze wel hebben...

 

Het is maar een heel klein postertje - 20 x 46 cm. Vandaag werd hij bezorgd.

 

In een posterkoker van zéker een meter lang....

 

Ik ga nog even languit een detective kijken. Ik sliep in de nacht van maandag naar dinsdag weer eens heel slecht. Gisteravond een werkvergadering, waarna ik om 00.45 uur (vanmorgen dus...) thuiskwam. En vanmorgen werd ik om 9.00 uur bij de huisarts verwacht, waarna een lange drukke werkdag volgde. Ik ben moe...

 

 

Opruimen

Kijk nou toch eens wat goed van mij! Eindelijk ben ik weer eens wat - flink! - aan het opruimen... Ik blijf het lastig vinden, dingen (boeken!) wegdoen, maar ik vind in de stapels boeken-die-nog-geen-plek-hebben ook weer dierbare boeken terug. Oh ja, dat had ik ook nog! En ook als je geïnteresseerd bent in de geschiedenis van opvoeding en onderwijs hoef je niet álles op dat gebied thuis te bewaren.... Er stonden, bijna twee jaar na de verhuizing, nog drie hoge stapels met boeken die eigenlijk niet goed meer op de werkkamer in de boekenkasten passen, maar die ik ook niet in de huiskamer wil hebben.

Verder kunnen alle kleren in maat M weg - daar ga ik nooit meer in passen, ook niet als ze groot vallen - en nee, óók niet in die geweldige rode jurk met witte stippen...

Zaterdag bracht ik al twee fietstassen vol boeken en frutsels weg naar de Kringloopwinkel, zo meteen gaan er twee fietstassen vol naar de weggeeftafel in het buurthuis (Ik hoop tenminste dat het buurthuis open is in deze vakantieperiode, ik wil het NU kwijt...), en morgen staat er een langere fietstocht naar een grote Emmauswinkel een paar dorpen verderop op de agenda.

Ook zette ik, aangespoord door vriendin M., weer wat dingen op Marktplaats. Ik ben het nog niet kwijt, maar er wordt al wel lekker gereageerd - maar eens kijken of het ook daadwerkelijk tot verkopen komt...

Juf, er zit een weduwe in de boom!

Om toch iets te doen met deze hitte ben ik maar weer eens wat boeken aan het uitzoeken. In een hoek van de werkkamer staan nog wat stapels. Plan voor nu: wat blijven mag, MOET een plaats vinden in een van de boekenkasten, wat weg mag, verlaat NU het huis...


Ik herlees nu een stapeltje boeken met "grappige" uitspraken van kinderen en volwassenen, en dan mogen ze weg. Eén van de titels, zo te zien een boekje wat ik uit mijn ouderlijk huis meenam, "Juf, er zit een weduwe in de boom" uit 1967. En hoe snel is de wereld wel niet veranderd! Dienstplicht, dienstmeisjes, seksuele voorlichting, het onderwijs, de kerk... Ik denk dat veel uit het boek voor mensen van generaties na de onze niet meer te begrijpen is.


Een voorbeeld: "Ik wil later Juf worden. En dan ga ik in een flat wonen. En dan wil ik een baby hebben. En dan neem ik een man en dan ga ik trouwen." In 1967 werd dat vast grappig gevonden. En nu?

De gratis tuin

Ik stel mijn tuinwerk steeds maar uit, en er moet nog echt wel teenenander gebeuren voordat het echt wat wordt, op dat landgoed van mij. Annemiek, in Zuid Limburg (zie mijn bloglijst) is al veel verder, maar 200 km noordelijker is het natuurlijk nog een stuk kouder, en mijn kleiige grond is ook nog niet zo warm. Ach, smoezen verzinnen: ik ben er zó goed in!


Mijn achtertuin, juli 2013 -
 vóór alle inspanningen, vanuit de werkkamer gezien.

Twee keer jammer deze week: ik aasde op een stek van een Boerenjasmijn (die ruikt geweldig!) uit de tuin bij mijn werk, maar vorig weekend had iemand de struik zo rigoureus teruggesnoeid dat er niets meer van te maken is, in ieder geval dit jaar niet meer.

En: De regionale tv-zender riep onlangs op om tuinen aan te melden voor een tuinprogramma, waar ze dan aan de slag zouden gaan. Ik zou ze natuurlijk (daar ben ik net iets te eigenwijs voor) niet de hele vrije hand gegeven hebben, maar een beetje hulp zou best welkom zijn. Al was het alleen maar voor alle boomwortels die ik nog moet uitspitten... Jammer genoeg kreeg ik deze week bericht dat ze mijn tuin niet hadden uitgekozen.

Wel leuk: komende zaterdag is het nationale compostdag (dat is een soort secretaressedag voor overgebleven compost), en kun je in veel gemeenten gratis een zak compost ophalen. Kijk op http://compostdag.nl/ of jouw gemeente meedoet: de mijne wel, dit jaar.