(Ik ben hier - soort van - anoniem, toch? Dus dan kan ik hier wel even spuien, mijn verhaal kwijt. Het is niet onaardig bedoeld, maar collega's halen je soms het bloed onder de nagels vandaan - veel meer nog dan je "klanten"....).
Ik heb één collega die, zacht gezegd, nogal onzorgvuldig is in haar communicatie. Mailtjes maanden laten liggen, bij mij terugkomen als een telefoonnummer van één van haar contacten niet klopt, terwijl ze dan ook een mailadres van de betreffende persoon heeft, dringende rekeningen weken laten liggen, die dan ineens met grote spoed moeten worden betaald, want te laat... En dat niet één keer, maar systematisch. Voicemail niet afluisteren, en dan - bij voorkeur op zaterdag - het hele land in rep en roer omdat ze niet goed is voorbereid op haar klus van die dag. Dat werk.
Afgelopen maandagavond, een uur of zeven, een mail, of ik "vandaag of morgen" een paar betalingen kon doen die zij was vergeten in te dienen. Nou nee, vandaag niet meer - ik werk niet meer na het avondeten, de 2 personen die de betalingen moeten goedkeuren werken niet meer, én onze bank verwerkt geen betalingen meer zo laat op de avond. Morgen ben je de eerste!
Die dinsdagmorgen, nadat ik de betalingen heb klaargezet, nóg een nagekomen rekening - met nog niet alle gegevens, ik moet heen en weer mailen om de rekening zó te krijgen dat onze administratie deze kan verwerken. Ik mail haar terug: moet dit ook tussendoor, of kan het met de betalingen volgende week mee? Geen reactie - tot vanmorgen, mijn vrije vrijdag. "De betreffende persoon heeft de betaling nog steeds niet ontvangen. HELP!". Nu HAD ik begrepen dat de betaling pas dinsdag rond moest zijn, dus er was nog wel even tijd.... Ik stuurde haar, en meteen ook maar de andere collega's, maar weer eens een email met uitleg van ons betalingssysteem, misschien werkt het. En nee, ik denk dat de toon van deze mail niet héél aardig was. Dus ik keek de laatste uren een paar keer op mijn email om te zien of ze reageerde. Moet ik nou hopen op een pinnige reactie van haar kant, of moet ik nou hopen dat ze weer totaal niet reageert?
Nou ja, mijn weekend is begonnen. Lekker werken in huis en tuin, de krant lezen, afstand nemen.
Want misschien komt mijn geprikkeldheid (ik geloof niet dat dat een woord is? De spellingscontrole vindt van wel!) ook wel voort uit het feit dat ik aan vakantie toe ben - een wijze les uit mijn therapietijd: tegen de vakantie barsten de ruzietjes-om-weinig elk jaar weer op, gaat vanzelf wel weer over als we uitgerust zijn!
Maar sommige collega's!
Ik denk dat je maar niet deze kant op moet verhuizen.
BeantwoordenVerwijderenHier is dit heel normaal.
Daar word ik ook wel horendol van.
Wat mij vooral stoort is niet alleen dat zij zelf zo nonchalant is, maar vooral ook dat anderen dan alles moeten doen om haar slordigheid recht te zetten, en dat dat dan ALTIJD haast heeft!
VerwijderenAls dit zo vaak gebeurd, waarom stuur je die mailtjes dan ook niet met een cc naar je manager om dit bespreekbaar te maken. Want dit is natuurlijk behoorlijk slecht.
BeantwoordenVerwijderenIk vind dat altijd lastig- klikken bij mijn manager? Ik houd daar niet zo van....En eigenlijk vind ik dat ikzelf genoeg gezag zou moeten hebben om de dingen goed geregeld te krijgen....
VerwijderenVoor zo'n collega 10 anderen!! Ik niet begrijp dat iemand daar nog werkt als dat regelmatig voorkomt.
BeantwoordenVerwijderenNou,in andere kanten van haar werk is ze wel goed - dit is maar een klein deeltje van haar werk.
VerwijderenJe mag er horendol van worden, maar je kunt ook ophouden deel te zijn van haar verhaal. Om in Dr Phil te praten: jij helpt het in stand te houden.
BeantwoordenVerwijderenA: je reageert buiten werktijd. Dat is niet normaal en dat hoef je niet te doen. Ik geef toe, ik doe het ook wel eens, maar verwachten dat een collega het doet is er niet bij, tenzij in heel uitzonderlijke gevallen en als het echt dringend is (zoals een stroomstoring of lekkage). Gewoon iets vergeten en daardoor de deadline niet gehaald is excuses, morgen ben je de eerste. En dan niet alleen in woorden maar ook in daden.
B: zonder te klikken kun je dit wel degelijk bij je manager neerleggen. Niet in de zin van: zij doet dit (huil huil). Maar: ik heb er moeite mee, hoe ga ik hier beter mee om?
C: zij is een dramaqueen, dus werkelijk elke betaling zal voor haar snel moeten. Dat zal echt niet altijd waar zijn, dus bewaar je reactie voor die keren dat het echt fout dreigt te gaan EN laat het maar een keer fout gaan (als ze weer eens aan komt kakken buiten jouw werktijd). Een dag later is bijna nooit een probleem aan de andere kant. Laat maar gebeuren. Verstandig is wel om tip B eerst te proberen voor je tip C probeert ;-)
En nou, prettig weekend!
Wijze raad!
VerwijderenHeldere analyse, Christina! Maar als je haar een dramaqueen noemt doe je haar echt geen recht. Het is denk ik meer gevalletje drs. met te weinig praktijkervaring, van die mensen die inhoudelijk heel goed zijn in hun vak, maar zich te weinig realiseren dat zij hun werk alleen kunnen doen als aan de randvoorwaarden is voldaan - en dat is mijn werk.
VerwijderenEven puntsgwewijs (Ik houd van puntsgewijs): mijn werktijden zijn sinds corona erg vloeiend, ik denk dat ik na mijn vakantie de teugels weer strakker aan ga halen - dat kan dan ook wel weer. En ik merk dat het voor mij fijner is om wél direct te (kunnen) reageren als ik zo'n bericht lees, dan dat ik me opvreet van ergernis tijdens mijn vrije weekend. (de deugd van de gelijkmatigheid oefen ik ook nog...) Bij B.:Ik heb ons hele team, inclusief de manager nog eens uitgelegd hoe het moet met betalingen. En de bank deed er nog een mail overheen om te melden dat dit écht alleen in noodgevallen kan. Zodat de manager mij ondersteunde naar de andere collega's toe.... En KIJK nou,ze maakte zelfs excuses vandaag, over een ander dinge / wastje waarin ze niet zo zorgvuldig is....
P.S.: dank je wel vor het meedenken, wordt gewaardeerd!
BeantwoordenVerwijderen