Zaterdag, toen ik me toch op straat moest wagen voor wat boodschappen, ben ik nog even door de wijk waar ik wil wonen gefietst. Nu kan het nog, binnenkort worden alle toegangswegen die kant op voor een tijdje afgesloten. Maar het zag er niet naar uit of er al een huis leeg stond of gauw leeg zou komen.....
Twee maal per week, op maandag en op donderdag, krijg ik een "Digizine" in mijn mailbox. Een Digizine (degene die het woord verzon moeten ze direct aanklagen) is een mail van de dames en heren die de woningtoewijzing hier in de regio doen, met daarin een passend woningaanbod of een aanbevolen suggestie (dat is een aanbod wat je niet wilt). Dus elke keer ben ik weer in spanning: zou er nu iets voor me bijzitten? Wie weet wat er aan onvermoedde mogelijkheden in en rond deze stad verborgen zijn!
Maar elke keer weer hoef ik niet zo heel ver te kijken. Ook vandaag weer: een suggestie van een woning in dorp S., een dorp waar ik geloof ik nog nooit geweest ben, en waar ze vast nog geen OV hebben uitgevonden. Is dus niets voor mij - hoe vroeg moet je dan 's morgens wel niet op pad, om nog een beetje op tijd op je werk aan te komen.....?
Wordt vervolgd!
maandag 25 februari 2013
zondag 24 februari 2013
Zielig doen - deel 2
Ietse Pietsie (Jeetje, wat een moeilijke naam - ik krijg hem haast niet getikt!) en Marlien: dank voor jullie steun! Ik heb net een lange hete douche genomen (deur dicht voor de stoom en tégen het brandalarm), vanmddag al een brandertje met eucalyptusolie naast mijn bed, en zo langzamerhand kan ik weer een beetje ademhalen. Jee, wat kan een mens daar akelig van worden, zeg, dat 'beetje' snot!
Ik heb dus net besloten dat ik morgen nog ziek thuis ben.... (Nou ja, dat is op het randje, maar ik vind het wel verantwoord om een dag uit te zieken).
Alles wat ik dit weekend wilde kon éven niet doorgaan - en dat vind ik ook wel eens gezond. Mijn vrijwilligerswerk moet het zonder mij (kunnen) doen, ik ben te gammel om te lezen, en de tv is nog steeds niet gemaakt. Maar gelukkig is er dan Internet, om eindeloos & wezenloos te surfen. En vandaag ben ik al de hele dag moed aan het verzamelen om de was op te hangen; dat moet zo echt nog gebeuren voor ik naar bed ga.
Labels:
Diversen,
Huishouden,
Levenskunst,
Lezen,
Onzin,
Winter
vrijdag 22 februari 2013
Ik ben ZIELIG!
Gisteren weer een drukke`day at the office`. En al 's morgens vroeg voelde ik mijn hoofd vollopen met sn*t. Hoopte nog dat het het effect was van VEEL stof - er zijn van die archieven die in geen jaren door iemand zijn aangeraakt, maar waar ik dan ineens iets mee moet - maar gisteravond, en vooral vannacht bleek dat ik toch echt een stevige verkoudheid te pakken heb. CHIPS! En nu moet ik - in het ergste geval tot 12.00 - 13.00 uur - wachten op de kachelman - en ik heb het ZO KOUD!
(Voor wie iets anders wil doen aan verkoudheid dan alleen maar zielig-zijn en snuiten: Huisvlijt wijdde een blogje aan neussprays (ik houd er niet van, maar voel me wel gesteund, dus dank je!), en zelf zweer ik bij keelontstekingen bij de huismerk zuigtabletten van Etos - daar heb ik alleen nu niets aan.........)O.k., op mijn "te doen-lijstje" staat dus vanmorgen: onder mijn dekentje op de bank - sokken stoppen!
(Inmiddels is de kachelman gearriveerd - over een uurtje weer WARMTE in huis!)
zondag 17 februari 2013
Goed bezig
Al zeg ik het zelf....
Afgelopen week "stripte" ik een hele stapel oude broeken, nadat ik had bedacht dat de broekband van één oude kapotte spijkerbroek best zou kunnen dienen als hengsel voor mijn stoffen schoudertas, model hippie. En perfectionistisch als ik ben bleef het daar niet bij: van alle oude broeken die nog in de schuur lagen om weg te brengen, sloopte ik de ritsen en de broekbanden. Voorlopig heb ik dus ritsen genoeg! (Al verslijt ik meestal het achterwerk in mijn broeken sneller dan de ritsen - vandaar ook de voorraad....) En vanmiddag maakte ik dus meteen maar ruzie met mijn naaimachine, in een poging om mijn tas te maken. Maar die strijd is nog onbeslist, de naaimachine staat voor.
Vrijdagavond was ik met G. naar een film, waarover ik nog niet ben uitgedacht. "Io e te", van Bertolucci. Kent iemand het boek, waarnaar de film is gemaakt? Hoe loopt het daarin af met het meisje? Ik vind het erg onbevredigend dat er aan het eind van de film voor de broer uitzicht is, maar dat volstrekt onduidelijk is wat er met zijn zus gebeurt. Gaat het goed met haar, of gaat het slecht - maar in de film is zij slechts een passante, een personage dat niet belangrijk genoeg is om echt te volgen.
Verder was ik zaterdag natuurlijk aan het kringloopwinkelen: ik zag "mijn" bureaustoel, maar liet die lekker in de winkel staan: roestig en € 70,--, dat was niet helemaal wat ik in mijn hoofd had. Wel kocht ik bij mijn tweedehandsboekenmarktman een paar leuke vondsten: 2 stripboeken van Tom Poes (Ik heb een stapeltje Bommels, maar dit is weer net wat anders), en een boek van Etty Hillesum. Dit boek, In duizend zoete armen, is het laatste wat destijds in de jaren '80 uitkwam. Het is ook het meest lichamelijke, én misschien wel het meest mystieke boek van de drie. Ben ik blij mee! Ook "ontdekte" ik een goedkope tweedehandskledingverkoop, mét een rek grote maten, bij mij om de hoek. Zo kom je nog eens ergens....
En, grote verrassing: zaterdagmorgen gaf mijn weegschaal, ondanks het niet zo lijnvriendelijke Grieks van vrijdagavond, toch al wat minder aan. Ik wil in deze Veertigdagentijd (en graag ook daarna) geen alcohol in huis halen (ik mag van mezelf wel in gezelschap borrelen) en mijn eetbuien beteugelen - voorzover dat lukt. Gewoon, omdat het me steeds minder zint: mijn verlangen naar soberheid, en dan toch zo ongebreideld met voedsel omgaan....
Afgelopen week "stripte" ik een hele stapel oude broeken, nadat ik had bedacht dat de broekband van één oude kapotte spijkerbroek best zou kunnen dienen als hengsel voor mijn stoffen schoudertas, model hippie. En perfectionistisch als ik ben bleef het daar niet bij: van alle oude broeken die nog in de schuur lagen om weg te brengen, sloopte ik de ritsen en de broekbanden. Voorlopig heb ik dus ritsen genoeg! (Al verslijt ik meestal het achterwerk in mijn broeken sneller dan de ritsen - vandaar ook de voorraad....) En vanmiddag maakte ik dus meteen maar ruzie met mijn naaimachine, in een poging om mijn tas te maken. Maar die strijd is nog onbeslist, de naaimachine staat voor.
Vrijdagavond was ik met G. naar een film, waarover ik nog niet ben uitgedacht. "Io e te", van Bertolucci. Kent iemand het boek, waarnaar de film is gemaakt? Hoe loopt het daarin af met het meisje? Ik vind het erg onbevredigend dat er aan het eind van de film voor de broer uitzicht is, maar dat volstrekt onduidelijk is wat er met zijn zus gebeurt. Gaat het goed met haar, of gaat het slecht - maar in de film is zij slechts een passante, een personage dat niet belangrijk genoeg is om echt te volgen.
Verder was ik zaterdag natuurlijk aan het kringloopwinkelen: ik zag "mijn" bureaustoel, maar liet die lekker in de winkel staan: roestig en € 70,--, dat was niet helemaal wat ik in mijn hoofd had. Wel kocht ik bij mijn tweedehandsboekenmarktman een paar leuke vondsten: 2 stripboeken van Tom Poes (Ik heb een stapeltje Bommels, maar dit is weer net wat anders), en een boek van Etty Hillesum. Dit boek, In duizend zoete armen, is het laatste wat destijds in de jaren '80 uitkwam. Het is ook het meest lichamelijke, én misschien wel het meest mystieke boek van de drie. Ben ik blij mee! Ook "ontdekte" ik een goedkope tweedehandskledingverkoop, mét een rek grote maten, bij mij om de hoek. Zo kom je nog eens ergens....
En, grote verrassing: zaterdagmorgen gaf mijn weegschaal, ondanks het niet zo lijnvriendelijke Grieks van vrijdagavond, toch al wat minder aan. Ik wil in deze Veertigdagentijd (en graag ook daarna) geen alcohol in huis halen (ik mag van mezelf wel in gezelschap borrelen) en mijn eetbuien beteugelen - voorzover dat lukt. Gewoon, omdat het me steeds minder zint: mijn verlangen naar soberheid, en dan toch zo ongebreideld met voedsel omgaan....
maandag 11 februari 2013
Maaltijd!
Gisteren at ik dit: allerhande/witlof-gehaktschotel. En vanavond at ik hiervan mijn twee maal - altijd handig als ik 's avonds nog weg moet - zo had ik zelfs nog tijd voor de afwas!
zaterdag 2 februari 2013
Zo'n zaterdag....
Vandaag was zo'n typische zaterdag. Halverwege de dag vroeg ik me af wat ik nou eigenlijk had gedaan: niets? Te weinig? Genoeg!
Normaal is vrijdag mijn "keuteldag", maar gisteren werd besteed aan het doen van 1001 klussen in en om huis. Telefoontje zus, mailtje zo, klusje dit, boodschapje dat - totdat er nog maar drie dingen over bleven op mijn "te doen-lijst". En dan had ik ook mijn vergadering van gisteravond nog goed voorbereid!
Dus ik was erg tevreden over mezelf......
Normaal is vrijdag mijn "keuteldag", maar gisteren werd besteed aan het doen van 1001 klussen in en om huis. Telefoontje zus, mailtje zo, klusje dit, boodschapje dat - totdat er nog maar drie dingen over bleven op mijn "te doen-lijst". En dan had ik ook mijn vergadering van gisteravond nog goed voorbereid!
Dus ik was erg tevreden over mezelf......
Vandaag wilde ik naar de stad wandelen voor mijn boodschappen - lekker even wat beweging nemen, en daarna andere dingen doen. Maar het duurde uren voor ik op de markt aankwam: vlakbij mijn huis blijkt een feministische bibliotheek te zijn geopend - dus daar "moest" ik even binnenlopen, kennismaken, ervaringen uitwisselen, kijken of ik iets kan doen, of kan halen. Dan doorkuieren naar de stad, maar onderweg blijkt de Wolkywinkel een héle goede uitverkoop te hebben, dus daar "moest" ik even kijken. (Ik heb mezelf afgeleerd om geen schoenen te kopen als ik al schoenen heb - een tweede, of zelfs derde paar - o.k., als ik eerlijk ben: vijfde paar - is ook best leuk & handig.) Ik helemaal gelukkig: ik heb een paar nieuwe zwarte Wolky's voor € 40,--! Dan door naar de bibliotheek om me te oriënteren op een nieuw boek voor onze leesgroep, en "even" snuffelen bij de Slegte.. Om dan eindelijk, na een uur of wat, bij de kaas- en de visboer te belanden.....
En zo was het vanmiddag dus 4 uur voor ik er erg in had: zo'n zaterdag dat het weekend nog eindeloos lijkt te duren, dat je alle tijd van de wereld hebt. Zo'n typische zaterdag van lekker dollen met de drogist en met de kaasman, van met je neus in de wegberm hangen om te kijken of er nu écht al sneeuwklokjes zijn (JA!!!).
(Foto's geplukt van internet).
Op zich zijn de bloemen helemaal niet zo bijzonder, maar dat dít ze lukt: zomaar uit de sneeuw, door de kou, naar boven komen en gaan bloeien, dat vind ik erg eh ... inspirerend. Als zij dat kunnen, kan ik het ook!
Dus, plan voor de rest van dit weekend (onder andere): eindelijk eens dat vilten seizoens-sneeuwklok-poppetje afmaken waar ik al járen mee bezig ben...
Labels:
Boodschappen,
Feminisme,
Huishouden,
Levenskunst,
Lezen,
Maaksels,
tuin,
Winter
Abonneren op:
Posts (Atom)


