Zullen we handhaven?

Ik griezel ervan: hoewel we allemaal rekening hielden met een opleving van het corona-virus in het najaar, gebeurt at NU AL, veel eerder dan gedacht.

Eigenlijk wil ik mensen niet zo op afstand houden, maar het blijft nodig, blijkbaar....

De schoonmaakster op kantoor: Neee! Je mag me niet omhelzen! Gisteren bij de kassa in de supermarkt, een jonge vrouw die tegen me aan in de rij stond "Ik zag u niet"- Goh, wat dácht je dan dat er voor je bij de kassa stond? In de trein of de bus / metro "Ik hoef maar een klein stukje, dus ik hoef geen mondmasker op", of "Ik draag toch een masker" (terwijl ze met hun hand zwaaien, waarin ze inderdaad een mondmasker dragen), of "Ik kan niet bellen met een masker"..... Tja....

De nonchalance waarmee mensen hun eigen gezondheid én vooral die van anderen in de waagschaal stellen vind ik stuitend.

Tegelijkertijd: Ik was de afgelopen week wat niezerig, en sinds donderdag heb ik een beetje keelpijn. Allergie, verkoudheid, of toch corona, waar ik doodziek van kan worden, en ook anderen mee kan besmetten? Ik ging tóch maar even kijken of ik me misschien zou laten testen, maar dat waren alleen locaties ver weg - en dan kon ik nog niet eens zien of je er ook zonder auto terecht kunt (Er zijn "teststraten" waar je met de auto door moet rijden). En: als ik dan de uitslag binnen krijg, over 48 uur, is het natuurlijk allang weer over.... Ik weet het, het is onverantwoord, maar wat moet je dan?

Ik zoek een middenweg: Ik deed wel mijn boodschappen gisteren, en houd zelf daarbij de nodige afstand aan. Verder werkte ik vooral in de tuin. Lekker hoor, beetje rommelen, klusjes aanpakken, genieten van wat er groeit en rondzoemt. Planten in bedwang houden, hier wat uittrekken, daar wat verplaatsen... Ik gaf kruisbesstekken weg via Marktplaats, en kreeg er een lief minifuchsiaatje voor terug. Niet nodig, wel lief! Ik kijk de paar courgettes die ik van een collega kreeg groot, en de ene tomaat (de enige in drie planten...😃).

En verder kocht ik vorige week een nieuwe terrasstoel, die heerlijk zit. De oude stoel scheurde onlangs finaal af - zo'n dertig jaar gebruik, waarbij een deel van de tijd met nogal wat overgewicht, daar had hij blijkbaar genoeg van... Ik zoek nog stoel nr. 2, voor eventueel bezoek, en om zelf languit te kunnen liggen in twee stoelen. Maar ik was al blij met mijn ene tweedehandsstoel - na enig nadenken vond ik het iets minder belangrijk om twee dezelfde stoelen te hebben...

Ik ben ZO blij met mijn tuintjes, en met mijn huisje - stel je toch eens voor dat ik nog in mijn oude huis zou wonen, met de dorpsgek onder me, die het niet nodig vond dat ik naar de radio luisterde of tv keek, of iets uit mijn eigen koelkast pakte (ze had "zulke gevoelige oren"), maar die erg hield van zelfgemaakte pianomuziek, op alle tijden van de dag of de nacht... Ik denk dat ze me dan écht op hadden kunnen sluiten, na deze periode van huisarrest!