(Nog één keer, dan houd ik erover op..... Want het verhaal was met mijn vorige berichtje nog niet afgelopen.....)
Grrrrrr! Gisteren belde ik maar "even" met het ziekenhuis, want het leek me niet zo zinvol om de vervolgafspraak volgende week door te laten gaan nu ik pas zó kort de voorgeschreven medicijnen heb kunnen gebruiken. Dus aan de telefoon - terwijl de hulp er was, dus een mooie gelegenheid om eens even al dat soort regeldingen aan te pakken. Tien minuten in de wacht. En er uitgegooid worden. Teruggebeld - vijfendertig minuten in de wacht. En het zelf maar opgeven. *ZUCHT*.
Paar uur later, nieuwe poging - er was een telefoonstoring geweest.... Toen had ik gelukkig binnen vijf minuten de polikliniek aan de telefoon. Maar een nieuwe afspraak kon eigenlijk pas over een ruime maand worden ingepland... Nog een keer: *zucht*... GRRRR! Uiteindelijk kon ik toch nog een afspraak krijgen: Over twee weken, onder werktijd, midden op de dag, in een belendend dorp.
Moraal van het verhaal: ik ga na de kerst een andere, betere apotheek zoeken, want bij déze apotheek is ziek-zijn een dagtaak!
donderdag 24 december 2015
maandag 21 december 2015
Efficiency
(Waarschuwing: Dit wordt een medisch zeurverhaal - "Vrouw op leeftijd verhaalt over ouderdomsklachten...")
O.k., ik héb vannacht slecht geslapen, en ik wás dus al een beetje chagrijnig....
2015 Was (onder andere) het jaar van de niet-functionerende oren. Vorige winter had ik al eens een paar maanden last van chronische oorontstekingen: niet handig, als je toch al slecht hoort. Uiteindelijk ging het dan toch weer over, tenminste, ik negeer het gewoon als het niet té erg is. In juli ging ik maar eens naar de huisarts omdat het toch niet helemaal goed zat en omdat het gepiep en gesuis me steeds meer last bezorgt. De huisarts hoort me vriendelijk aan, en stuurt me dan meteen door naar de KNO-arts. Dit is zo'n klacht waar niet veel aan te doen is (maar dat wist ik ook eigenlijk al).... De KNO-arts schrijft medicijnen voor waar hij zelf ook niet in gelooft, en stuurt mij dan binnen drie minuten (nadat hij eerst ruim een uur (!) is uitgelopen), door naar een audiologisch centrum. Bij het audiologische centrum is er eerst een zeer verhelderende informatiebijeenkomst, en een paar weken later een test en een persoonlijk gesprek. Maar voor die test moeten mijn oren eerst ontstekingsvrij zijn... Dus eerst een paar keer, een paar weken achter elkaar, terug naar de huisarts. Dan zijn de ontstekingen zóver weg, dat er in ieder geval getest kan worden. Uitslag van de test: als mensen op straaljagersterkte spreken, kan ik het nog redelijk verstaan zonder hulpmiddelen....... En: ga maar eens op pad voor nieuwe hoorapparaten, de oude zijn "te oud".
Afspraak met de audicien, die nieuwe hoorapparaten moet aanmeten. Maar: dat kan alleen als er geen ontstekingen zijn.... Terug naar de huisarts, en via de huisarts terug naar de KNO-arts. En daar was ik afgelopen weekend. Dit was wel een leuke KNO-er, maar hij kon ook niet veel meer doen dan mijn oren uitzuigen (AU!), en nieuwe oordruppels voorschrijven. Vrijdag: een uur wachttijd bij de apotheek om mijn recept af te mogen geven. Medicijnen zijn niet op voorraad, moeten besteld worden. Vandaag ophalen, jammer, want dan kan de behandeling weer pas later beginnen, en de vervolgafspraak met de KNO-er is afgestemd op tien dagen druppelen. Vandaag in de apotheek: wachttijd 50 minuten. En weer wil zo'n mevrouw uitgebreid vertellen wat ik moet doen, en wat niet. Alleen: ik krijg van beide soorten druppels maar één flesje mee. Niet handig, want dan geef ik de ontsteking van het ene oor naar het andere door - dat deed ik al een paar keer eerder. Maar de apotheek bestelde maar 1 flesje van elk (en nu realiseer ik me dus waarom de huisarts telkens denkt dat ze voor een week voorschrijft, en het dan al na een paar dagen op is....). Dus: morgen maar weer in de rij gaan staan, voor de druppels voor het andere oor. *ZUCHT*
Ik heb wel vakantie, maar die wilde ik eigenlijk niet bij artsen en in apotheken doorbrengen. Ik zit er sterk aan te denken om toch maar een andere apotheek te gaan zoeken, tenminste, als ze in geval van nood thuis bezorgen: als ik eens echt ziek ben moeten mijn buren niet naar de andere kant van de stad moeten....
(Want deze apotheek gaf me ook wel eens meer doses van medicijnen mee dan de huisarts voorschreef - volgens de apothekersassistente omdat de huisarts te weinig voorschreef: iedereen kreeg altijd negen doses, en geen vijf, zoals ik op dat moment. Dat is - ook financieel - wel rechtgezet, maar het kost zoveel energie, die ik graag voor iets anders zou gebruiken!)
O.k., ik héb vannacht slecht geslapen, en ik wás dus al een beetje chagrijnig....
2015 Was (onder andere) het jaar van de niet-functionerende oren. Vorige winter had ik al eens een paar maanden last van chronische oorontstekingen: niet handig, als je toch al slecht hoort. Uiteindelijk ging het dan toch weer over, tenminste, ik negeer het gewoon als het niet té erg is. In juli ging ik maar eens naar de huisarts omdat het toch niet helemaal goed zat en omdat het gepiep en gesuis me steeds meer last bezorgt. De huisarts hoort me vriendelijk aan, en stuurt me dan meteen door naar de KNO-arts. Dit is zo'n klacht waar niet veel aan te doen is (maar dat wist ik ook eigenlijk al).... De KNO-arts schrijft medicijnen voor waar hij zelf ook niet in gelooft, en stuurt mij dan binnen drie minuten (nadat hij eerst ruim een uur (!) is uitgelopen), door naar een audiologisch centrum. Bij het audiologische centrum is er eerst een zeer verhelderende informatiebijeenkomst, en een paar weken later een test en een persoonlijk gesprek. Maar voor die test moeten mijn oren eerst ontstekingsvrij zijn... Dus eerst een paar keer, een paar weken achter elkaar, terug naar de huisarts. Dan zijn de ontstekingen zóver weg, dat er in ieder geval getest kan worden. Uitslag van de test: als mensen op straaljagersterkte spreken, kan ik het nog redelijk verstaan zonder hulpmiddelen....... En: ga maar eens op pad voor nieuwe hoorapparaten, de oude zijn "te oud".
Afspraak met de audicien, die nieuwe hoorapparaten moet aanmeten. Maar: dat kan alleen als er geen ontstekingen zijn.... Terug naar de huisarts, en via de huisarts terug naar de KNO-arts. En daar was ik afgelopen weekend. Dit was wel een leuke KNO-er, maar hij kon ook niet veel meer doen dan mijn oren uitzuigen (AU!), en nieuwe oordruppels voorschrijven. Vrijdag: een uur wachttijd bij de apotheek om mijn recept af te mogen geven. Medicijnen zijn niet op voorraad, moeten besteld worden. Vandaag ophalen, jammer, want dan kan de behandeling weer pas later beginnen, en de vervolgafspraak met de KNO-er is afgestemd op tien dagen druppelen. Vandaag in de apotheek: wachttijd 50 minuten. En weer wil zo'n mevrouw uitgebreid vertellen wat ik moet doen, en wat niet. Alleen: ik krijg van beide soorten druppels maar één flesje mee. Niet handig, want dan geef ik de ontsteking van het ene oor naar het andere door - dat deed ik al een paar keer eerder. Maar de apotheek bestelde maar 1 flesje van elk (en nu realiseer ik me dus waarom de huisarts telkens denkt dat ze voor een week voorschrijft, en het dan al na een paar dagen op is....). Dus: morgen maar weer in de rij gaan staan, voor de druppels voor het andere oor. *ZUCHT*
Ik heb wel vakantie, maar die wilde ik eigenlijk niet bij artsen en in apotheken doorbrengen. Ik zit er sterk aan te denken om toch maar een andere apotheek te gaan zoeken, tenminste, als ze in geval van nood thuis bezorgen: als ik eens echt ziek ben moeten mijn buren niet naar de andere kant van de stad moeten....
(Want deze apotheek gaf me ook wel eens meer doses van medicijnen mee dan de huisarts voorschreef - volgens de apothekersassistente omdat de huisarts te weinig voorschreef: iedereen kreeg altijd negen doses, en geen vijf, zoals ik op dat moment. Dat is - ook financieel - wel rechtgezet, maar het kost zoveel energie, die ik graag voor iets anders zou gebruiken!)
zondag 20 december 2015
Spiegel
Ik kijk vanmorgen in de spiegel, en wat ik zie bevalt me: fris geknipt hoofd, met dank aan mijn lieve en wijze kapper Toon, maar wel boven een oude - nieuwe - joggingbroek, en een oude verkleurde sweater. En vooral: een leuk mens, wat toch maar wat behoorlijke handicaps en een "rugzak" met geschiedenis meeneemt, wat integer met mensen probeert om te gaan (en daar natuurlijk best eens in faalt), wat meestal vriendelijk en vrolijk haar werk weet te doen... (En op de één of andere manier wilde ik dat hier even melden - vraag me niet waarom - ik hoef echt niet zo nodig veren in mijn eigen jeweetwel te steken....)
Gisteren kwam ik thuis uit mijn vrijwilligerswerk - gesloopt, want al van tevoren erg moe, en vanwege de laatste keer van het jaar moest ik tot het eind blijven - en vond erg leuke post op de mat: een pakketje van Ellen, en de nieuwe Genoeg. Dank je wel, Ellen!
Gisteren kwam ik thuis uit mijn vrijwilligerswerk - gesloopt, want al van tevoren erg moe, en vanwege de laatste keer van het jaar moest ik tot het eind blijven - en vond erg leuke post op de mat: een pakketje van Ellen, en de nieuwe Genoeg. Dank je wel, Ellen!
vrijdag 18 december 2015
Vogeltjes voeren
Het lijkt me nog niet echt nodig, maar ik kijk er zelf zo graag naar: fladderende vogeltjes in mijn tuin!
Ik heb op mijn werk gezegd dat ik de hele vakantie, twee weken lang, in mijn pyjama op de bank door zou brengen met een dikke stapel boeken, maar dat is misschien toch een beetje overdreven. Wat ik ook ga doen, en waar ik me erg op verheug: lange ochtenden aan tafel met de krant en een ontbijtje, kopje koffie erbij, uitkijkend over de tuin, waar ik mijn nieuwe vogelvoerhangers op ga hangen, en waar ik dan uren door kan brengen met het kijken naar de vogels, en naar die enkele nog bloeiende bloem.
Heeft iemand al eens vergelijkend warenonderzoek gedaan naar vogelvoer - waar koop je dat zo goedkoop mogelijk?
 |
| Afbeelding gepikt van het www. |
Ik heb op mijn werk gezegd dat ik de hele vakantie, twee weken lang, in mijn pyjama op de bank door zou brengen met een dikke stapel boeken, maar dat is misschien toch een beetje overdreven. Wat ik ook ga doen, en waar ik me erg op verheug: lange ochtenden aan tafel met de krant en een ontbijtje, kopje koffie erbij, uitkijkend over de tuin, waar ik mijn nieuwe vogelvoerhangers op ga hangen, en waar ik dan uren door kan brengen met het kijken naar de vogels, en naar die enkele nog bloeiende bloem.
Heeft iemand al eens vergelijkend warenonderzoek gedaan naar vogelvoer - waar koop je dat zo goedkoop mogelijk?
zondag 13 december 2015
Kringloopoogst
Gisteren was een ouderwets goede kringloopdag! Ik fietste naar N., waar iemand heel lief voor mij een beeldje wat ik ooit maakte tijdens creatieve therapie (is dus al héél lang geleden...) in haar pottenbakkersoven bakte. Dát staat mooi in mijn nieuwe vitrinekast!
Ik bezocht meteen de grote kringloopwinkel in N. En dit was de oogst:
Ik bezocht meteen de grote kringloopwinkel in N. En dit was de oogst:
Voor € 1,25 kocht ik 2 zakjes geurzout (lavendel en seabreeze - my favorites!), een zakje paarse strooisterretjes, en twee vogelvoederophangdingen voor in de wintertuin. Een rijke oogst!
zondag 6 december 2015
Prijsvragen en puzzels
Onder mijn favorieten heb ik een lijstje "prijsvragen en puzzels" staan. Ik ben dol op cadeautjes!
Ik vulde net de twee oplossingen van puzzels uit de laatste Boodschappen in. Een zentangle-set, die wil ik wel winnen! En - in mindere mate - een dagje welness is ook niet gek. Meestal win ik natuurlijk niets, maar dan is het toch goed om mijn hoofd te laten werken op een kruiswoord- of Zweedse puzzel. Alleen een Sudoku, daar waag ik me niet aan....
Het laatste wat ik volgens mij won was het boek "Caravanity" (ik blogde er hier over). Best een leuk boek om een of twee keer door te bladeren, maar het hoeft zéker geen schaarse ruimte in mijn boekenkast in te nemen. Dus dat boek verkocht ik na een paar maanden via Marktplaats, aan een vrouw die er heel bij mee was, en ook echt van plan was haar caravan op te gaan knappen. Ook won ik ooit een roman over de echtgenote van Shakespeare (via de Opzij-site?), een filmpakket Kruistocht in Spijkerbroek, de film Jagten op DVD en een cadeaubon voor de schoonheidsspecialiste.
Ik geloof dat ik het vaakst iets win via de site van de Mikrogids - maar ik denk dat je daar inmiddels op geabonneerd moet zijn om deel te kunnen nemen. Verder hebben de bladen Margriet en Libelle wekelijks dit soort winacties.
Ik vulde net de twee oplossingen van puzzels uit de laatste Boodschappen in. Een zentangle-set, die wil ik wel winnen! En - in mindere mate - een dagje welness is ook niet gek. Meestal win ik natuurlijk niets, maar dan is het toch goed om mijn hoofd te laten werken op een kruiswoord- of Zweedse puzzel. Alleen een Sudoku, daar waag ik me niet aan....
Het laatste wat ik volgens mij won was het boek "Caravanity" (ik blogde er hier over). Best een leuk boek om een of twee keer door te bladeren, maar het hoeft zéker geen schaarse ruimte in mijn boekenkast in te nemen. Dus dat boek verkocht ik na een paar maanden via Marktplaats, aan een vrouw die er heel bij mee was, en ook echt van plan was haar caravan op te gaan knappen. Ook won ik ooit een roman over de echtgenote van Shakespeare (via de Opzij-site?), een filmpakket Kruistocht in Spijkerbroek, de film Jagten op DVD en een cadeaubon voor de schoonheidsspecialiste.
Ik geloof dat ik het vaakst iets win via de site van de Mikrogids - maar ik denk dat je daar inmiddels op geabonneerd moet zijn om deel te kunnen nemen. Verder hebben de bladen Margriet en Libelle wekelijks dit soort winacties.
zaterdag 5 december 2015
Sparen
Aangemoedigd door berichten die ik op andere consuminderblogs lees, wil ik zelf ook eens op een rijtje zetten hoe het met mijn spaarrekeningen gaat. Er zijn (veel) belangrijker dingen in het leven, maar ik merk wel dat het geld er véél sneller doorgaat dan voor mijn verhuizing: dat krijg je ervan, met een huur die bijna drie keer zo hoog is....
Om mezelf te beschermen maak ik direct zodra mijn salaris binnen is automatisch een bedrag over naar mijn spaarrekening. Vroeger € 500 per maand, nu € 250 per maand. Van mijn spaarloonrekening komt er maandelijks tot 1 januari 2016 iets meer dan € 50 vrij; dat wordt overgeboekt naar mijn lopende rekening. Automatisch sparen (poging tot - ) is dus op dit moment netto € 200 per maand. Maar ik ben erg blij met mijn buffer: als de bodem van mijn portemonnee in zicht komt kan ik in een paar minuten geld overboeken van mijn spaar- naar mijn lopende rekening.
O.k., mijn spaargeld:
Aan rente kwam er in de loop van dit lopende jaar binnen: € 821,81 (met dank aan een deposito uit de tijd dat de rente nog niet zó dramatisch laag was).
Mijn spaarrekeningen groeiden met iets meer dan € 540,00.
Dit bevalt me niets. Ik heb een Excel-overzicht met de stand van zaken op elke spaarrekening per de eerste van elke maand, en ik zie dat ik sinds 2013 (ik verhuisde in augustus 2013) elk jaar iets aan het interen ben. Nou ben ik ergens onderweg ook wel aan het beleggen geslagen, maar dat geld staat ergens vast, dat zie ik wel weer als ik met pensioen wil en kan.
Maar goed dat ik deze maand (een beetje) opslag krijg, en een eenmalige uitkering van € 500, en volgens mij in december ook nog een kerstbijdrage. Ik ben niet zo van de streefgetallen, maar ik zou het toch wel leuk vinden om over heel 2015 € 1200 extra op de spaarrekeningen te hebben: € 100 per maand erbij gespaard, dat moet toch kunnen? Zo beroerd is mijn salaris nou ook weer niet....!
(En op het moment dat ik dit tik realiseer ik me weer dat ik óók van plan was om nog voor januari nu eindelijk een grote (boeken-) huiskamerkast te kopen. Aaii! Nou ja, we zien wel hoe het loopt. Ik lijd bepaald geen honger, ik heb een dak boven mijn hoofd, ik kan mijn gezondheidszorgkosten betalen.... Maar het wordt toch wel hoog tijd dat ik het consuminderen weer oppak - mijn buffer was bedoeld voor noodgevallen, om eerder met pensioen te kunnen, om in uiterste nood wég te kunnen uit een werksituatie waar ik "daaglijks aangerand" word: ik wil NOOIT meer in een situatie komen dat ik mijn huur niet kan betalen, moet leven op tomaten-uienprutjes, en elke dag naar een kantoor moet waar ik elke dag word vernederd.... Er zijn zo van die (jeugd)trauma's die niet meer overgaan....)
Om mezelf te beschermen maak ik direct zodra mijn salaris binnen is automatisch een bedrag over naar mijn spaarrekening. Vroeger € 500 per maand, nu € 250 per maand. Van mijn spaarloonrekening komt er maandelijks tot 1 januari 2016 iets meer dan € 50 vrij; dat wordt overgeboekt naar mijn lopende rekening. Automatisch sparen (poging tot - ) is dus op dit moment netto € 200 per maand. Maar ik ben erg blij met mijn buffer: als de bodem van mijn portemonnee in zicht komt kan ik in een paar minuten geld overboeken van mijn spaar- naar mijn lopende rekening.
O.k., mijn spaargeld:
Aan rente kwam er in de loop van dit lopende jaar binnen: € 821,81 (met dank aan een deposito uit de tijd dat de rente nog niet zó dramatisch laag was).
Mijn spaarrekeningen groeiden met iets meer dan € 540,00.
Dit bevalt me niets. Ik heb een Excel-overzicht met de stand van zaken op elke spaarrekening per de eerste van elke maand, en ik zie dat ik sinds 2013 (ik verhuisde in augustus 2013) elk jaar iets aan het interen ben. Nou ben ik ergens onderweg ook wel aan het beleggen geslagen, maar dat geld staat ergens vast, dat zie ik wel weer als ik met pensioen wil en kan.
Maar goed dat ik deze maand (een beetje) opslag krijg, en een eenmalige uitkering van € 500, en volgens mij in december ook nog een kerstbijdrage. Ik ben niet zo van de streefgetallen, maar ik zou het toch wel leuk vinden om over heel 2015 € 1200 extra op de spaarrekeningen te hebben: € 100 per maand erbij gespaard, dat moet toch kunnen? Zo beroerd is mijn salaris nou ook weer niet....!
(En op het moment dat ik dit tik realiseer ik me weer dat ik óók van plan was om nog voor januari nu eindelijk een grote (boeken-) huiskamerkast te kopen. Aaii! Nou ja, we zien wel hoe het loopt. Ik lijd bepaald geen honger, ik heb een dak boven mijn hoofd, ik kan mijn gezondheidszorgkosten betalen.... Maar het wordt toch wel hoog tijd dat ik het consuminderen weer oppak - mijn buffer was bedoeld voor noodgevallen, om eerder met pensioen te kunnen, om in uiterste nood wég te kunnen uit een werksituatie waar ik "daaglijks aangerand" word: ik wil NOOIT meer in een situatie komen dat ik mijn huur niet kan betalen, moet leven op tomaten-uienprutjes, en elke dag naar een kantoor moet waar ik elke dag word vernederd.... Er zijn zo van die (jeugd)trauma's die niet meer overgaan....)
zaterdag 28 november 2015
Taal
Ik hou erg van taal, kan ook in mijn eentje behoorlijk lachen om dingen die soms ik lees. (Waarschijnlijk) Onbedoeld grappig...
Zoals deze week, in ons eigen stedelijk "ouderensufferdje":
"Ik heb met veel plezier de reacties gelezen, ook die van mij, op..."
(Niet om iemand belachelijk te maken, maar dit ontlokte mij wel even een glimlach. Leuk toch, dat deze meneer met zoveel plezier zijn eigen reactie leest? Of zou hij bedoelen dat het hem plezier doet dat het gepubliceerd is? Ik ben zelf ijdel genoeg om er plezier in te hebben als mijn krant of een tijdschrift mijn weldoordachte en zeer overwogen geformuleerde mening de moeite waard vind om te publiceren ;-))
Zoals deze week, in ons eigen stedelijk "ouderensufferdje":
"Ik heb met veel plezier de reacties gelezen, ook die van mij, op..."
(Niet om iemand belachelijk te maken, maar dit ontlokte mij wel even een glimlach. Leuk toch, dat deze meneer met zoveel plezier zijn eigen reactie leest? Of zou hij bedoelen dat het hem plezier doet dat het gepubliceerd is? Ik ben zelf ijdel genoeg om er plezier in te hebben als mijn krant of een tijdschrift mijn weldoordachte en zeer overwogen geformuleerde mening de moeite waard vind om te publiceren ;-))
zaterdag 21 november 2015
Winterslaap
Ik ben echt een mens om winterslaap te houden. Ik word niet goed van de donkerte, de regen en de kou (hoewel het tot nog toe erg warm is - ik doe nu pas mijn zomerjas in de was en kast...). Maar na drie dagen regen heb ik er al weer lang heel erg genoeg van! Maar goed, het is volgend weekend al eerste advent - ik ga voor zondag meteen maar het optuigen van de kerstboom in mijn agenda zetten - heb ik zin in!
Gisteren ben ik nauwelijks de deur uit geweest, alleen rond de avond een snel boodschappenrondje. Om vandaag terug te moeten omdat er bijna niets meer was... Net voor de (nieuwe) regen uit nog een snel rondje: supermarkt, plastic en glas wegbrengen, en chemisch afval naar het afvalscheidingsstation. Een rondje van minder dan 10 kilometer... Nu dus maar met thee, in huispak, met iets lekkers, kleding in de was: weekend vieren. Gewoon, mutsen in huis, uitkijkend over mijn kale tuintje, waar alleen nog een enkele dappere Oost-Indische kers bloeit...
Gisteren ben ik nauwelijks de deur uit geweest, alleen rond de avond een snel boodschappenrondje. Om vandaag terug te moeten omdat er bijna niets meer was... Net voor de (nieuwe) regen uit nog een snel rondje: supermarkt, plastic en glas wegbrengen, en chemisch afval naar het afvalscheidingsstation. Een rondje van minder dan 10 kilometer... Nu dus maar met thee, in huispak, met iets lekkers, kleding in de was: weekend vieren. Gewoon, mutsen in huis, uitkijkend over mijn kale tuintje, waar alleen nog een enkele dappere Oost-Indische kers bloeit...
vrijdag 20 november 2015
Stoer
Even laten zien hoe stoer ik ben: dit soort boomwortels graaf ik op uit mijn tuintje. En nu het weer wat koeler is ga ik maar weer eens een andere hoek van de tuin te lijf: er valt hier nog genoeg te schatgraven (schat te graven?).
Nou ja, even relativeren: als ik zo'n tak een eind losgraaf en er vervolgens met mijn volle gewicht aan ga hangen, wil hij best meegeven. De bomen weten hier wat het zwaarste weegt!
zondag 15 november 2015
Verdriet
Ik heb al dagen een blogbericht in mijn hoofd, iets gezelligs en grappigs over fietsen en straaljagers, maar ik kan me er niet toe zetten.
Vrijdagavond hing ik op de bank om na een lange vermoeiende dag "Bureau Raampoort" op de video te kijken, toen ik op de computer een bericht langs zag komen over aanslagen in Parijs. Gek is dat - ik heb ervoor gekozen om eerst lekker languit een stomme TV-serie te kijken, alvorens over te schakelen op het nieuws. En toen kon ik natuurlijk niet meer stoppen met kijken......
In Parijs werden op 7 januari 2015 2 aanslagen gepleegd: op medewerkers van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo en op een Joodse supermarkt. Hoeveel doden hierbij vielen - ik zou het nu niet meer weten. En eigenlijk vind ik het aantal doden en gewonden helemaal niet zo interessant: het gaat telkens om zoveel maal 1 mensenleven, zowel van slachtoffers als van daders.
Afgelopen vrijdagavond werden in Parijs op verschillende plaatsen bommen tot ontploffing gebracht, en mensen neergeschoten door zelfmoordterroristen: bij een voetbalstadion, in en bij een restaurant, in een concertzaal, op straat. Tot nog toe vielen er 129 doden, honderden mensen zijn gewond.
Ik dwing mezelf om het nieuws af en toe uit te zetten: blijven kijken is niet goed voor mij, niemand schiet er iets mee op, en er is toch niet echt veel nieuws: het gaat op dit moment vooral om gissingen, dingen die tegenwoordig meteen als nieuws worden gebracht.
Het maakt me verdrietig, dat mensen in naam van God dit soort dingen doen: hun eigen leven nemen, en dat van anderen. Angst zaaien. Wraak nemen op onschuldigen. Ik merk dat de vanzelfsprekendheid tussen mensen verdwijnt: zou mijn (Turkse) buurman er bepaalde gedachten bij hebben als ik hem groet (wat ik natuurlijk altijd doe als ik hem of andere buren tegenkom)?
Maar ook de goede dingen: een hobbyfietsenmaker die mij vrijdagavond, na een lange wandeling met fiets met losgelopen trapper, uit de brand hielp door er even een nieuwe crank op te zetten zodat ik de laatste 2 kilometer naar huis weer kon fietsen. Betalen? Dat kom je later maar eens doen. En een pottenbakster die via Peerby aanbood om mijn ooit gekleide "veilige plek" af te bakken, zodat ik hem nóg mooier tentoon kan stellen in mijn nieuwe vitrinekast. Het zijn ook de goede dingen die extra lading krijgen.
Maar ondertussen hoor ik ook oorlogszuchtige mannetjes op de radio spreken over "We zijn in oorlog met IS", over extra argumenten om vluchtelingen in de kou te laten staan, omdat er mogelijk terroristen tussen zitten, over "de islam" die zulke acties zou ondernemen.
En ik realiseer me dat er iets heel kroms zit in dit verdriet: waarom vinden we deze aanslag erger dan andere aanslagen, op mensen uit andere landen, met andere kleuren, van andere religies?
Vrijdagavond hing ik op de bank om na een lange vermoeiende dag "Bureau Raampoort" op de video te kijken, toen ik op de computer een bericht langs zag komen over aanslagen in Parijs. Gek is dat - ik heb ervoor gekozen om eerst lekker languit een stomme TV-serie te kijken, alvorens over te schakelen op het nieuws. En toen kon ik natuurlijk niet meer stoppen met kijken......
In Parijs werden op 7 januari 2015 2 aanslagen gepleegd: op medewerkers van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo en op een Joodse supermarkt. Hoeveel doden hierbij vielen - ik zou het nu niet meer weten. En eigenlijk vind ik het aantal doden en gewonden helemaal niet zo interessant: het gaat telkens om zoveel maal 1 mensenleven, zowel van slachtoffers als van daders.
Afgelopen vrijdagavond werden in Parijs op verschillende plaatsen bommen tot ontploffing gebracht, en mensen neergeschoten door zelfmoordterroristen: bij een voetbalstadion, in en bij een restaurant, in een concertzaal, op straat. Tot nog toe vielen er 129 doden, honderden mensen zijn gewond.
Ik dwing mezelf om het nieuws af en toe uit te zetten: blijven kijken is niet goed voor mij, niemand schiet er iets mee op, en er is toch niet echt veel nieuws: het gaat op dit moment vooral om gissingen, dingen die tegenwoordig meteen als nieuws worden gebracht.
Het maakt me verdrietig, dat mensen in naam van God dit soort dingen doen: hun eigen leven nemen, en dat van anderen. Angst zaaien. Wraak nemen op onschuldigen. Ik merk dat de vanzelfsprekendheid tussen mensen verdwijnt: zou mijn (Turkse) buurman er bepaalde gedachten bij hebben als ik hem groet (wat ik natuurlijk altijd doe als ik hem of andere buren tegenkom)?
Maar ook de goede dingen: een hobbyfietsenmaker die mij vrijdagavond, na een lange wandeling met fiets met losgelopen trapper, uit de brand hielp door er even een nieuwe crank op te zetten zodat ik de laatste 2 kilometer naar huis weer kon fietsen. Betalen? Dat kom je later maar eens doen. En een pottenbakster die via Peerby aanbood om mijn ooit gekleide "veilige plek" af te bakken, zodat ik hem nóg mooier tentoon kan stellen in mijn nieuwe vitrinekast. Het zijn ook de goede dingen die extra lading krijgen.
Maar ondertussen hoor ik ook oorlogszuchtige mannetjes op de radio spreken over "We zijn in oorlog met IS", over extra argumenten om vluchtelingen in de kou te laten staan, omdat er mogelijk terroristen tussen zitten, over "de islam" die zulke acties zou ondernemen.
En ik realiseer me dat er iets heel kroms zit in dit verdriet: waarom vinden we deze aanslag erger dan andere aanslagen, op mensen uit andere landen, met andere kleuren, van andere religies?
woensdag 11 november 2015
Keukenposter
Ik bestelde een geweldige poster voor in mijn keuken
Ik kende de uitdrukking nog niet, dus ik moest er erg om lachen. En als rechtgeaarde keukenknutselaar, en als mens wier leven nogal wat citroenen in petto had, moest ik deze wel hebben...
Het is maar een heel klein postertje - 20 x 46 cm. Vandaag werd hij bezorgd.
In een posterkoker van zéker een meter lang....
Ik ga nog even languit een detective kijken. Ik sliep in de nacht van maandag naar dinsdag weer eens heel slecht. Gisteravond een werkvergadering, waarna ik om 00.45 uur (vanmorgen dus...) thuiskwam. En vanmorgen werd ik om 9.00 uur bij de huisarts verwacht, waarna een lange drukke werkdag volgde. Ik ben moe...
vrijdag 6 november 2015
De tijd vliegt....
Waarom vliegen vakantiedagen nou nóg harder dan gewone dagen?
Vandaag is de eerste dag van mijn weekend - zoals altijd op vrijdag - en maandag is de vakantie dan alweer écht voorbij..... Poehee!
Ik heb niet het gevoel dat ik veel heb gedaan deze week, behalve Bejeweled 3 gespeeld.... Niet echt wat ik wilde, maar blijkbaar had ik het nodig.
En toch, als ik alles op een rijtje zet, kan / mag / moet ik wel heel tevreden zijn over mezelf....
Er zat een zenuw klem, dus ik was niet zo erg mobiel. Zeker in het begin van de week kon ik alleen strompelend vooruit, en zelfs fietsen was eng: zak ik niet door mijn been als ik afstap? Maar gelukkig ging het allengs beter, als ik telkens maar wat bleef lopen....
O.k., wat deed ik dan wel? Van het lijstje wat ik dinsdag maakte:
Spullen weggeven via de weggeeftafelSpullen op Marktplaats
"Mystery" lezen en naar de leesgroepPlint nachtkastje schilderen
Schilderijlijst schilderen
Museum MOA (Armando-museum) Huis Marseille
Beslissing nemen over boekenkast (!!!)
Krantenstapel weg uit de huiskamer
Strijkgoed wegwerkenEn, als dat lukt, stoel met verstel werk leeg (is dus half gelukt.....)
En daarnaast:
Nu ben ik fysiek moe. Vanmorgen liep ik nog met een container met stenen, zo meteen (of morgen) nog de laatste paar halen... Nu even languit op de bank?
Vandaag is de eerste dag van mijn weekend - zoals altijd op vrijdag - en maandag is de vakantie dan alweer écht voorbij..... Poehee!
Ik heb niet het gevoel dat ik veel heb gedaan deze week, behalve Bejeweled 3 gespeeld.... Niet echt wat ik wilde, maar blijkbaar had ik het nodig.
En toch, als ik alles op een rijtje zet, kan / mag / moet ik wel heel tevreden zijn over mezelf....
Er zat een zenuw klem, dus ik was niet zo erg mobiel. Zeker in het begin van de week kon ik alleen strompelend vooruit, en zelfs fietsen was eng: zak ik niet door mijn been als ik afstap? Maar gelukkig ging het allengs beter, als ik telkens maar wat bleef lopen....
O.k., wat deed ik dan wel? Van het lijstje wat ik dinsdag maakte:
En daarnaast:
Een nieuwe computer op mijn fiets gezet(en en passant meteen maar mijn licht gesloopt...)Zes eikelhoedjes gebreid(voor ooit gevonden grote decoratie-eikels met glitterhoedjes - maar gebreide hoedjes zijn veel meer mijn stijl....)Het douchegordijn en de badmat gewassenKoffiezetapparaat ontkalktGelezen: een dikke detective van Ruth Rendell, en kinderboeken van Max de Lange-Praamsma, Thea Beckman en Godfried Bomans, én veel tv gekekenBakstenen gehaald.... (Die werden via Marktplaats aangeboden, op 500 meter van mijn huis. En ik wil graag wat randjes om borders in de tuin metselen. Een handigheidje: ik liep vier keer heen en weer (op verschillende dagen) met een kliko half gevuld met stenen. Sjouwwerk! Maar wel bevredigend - leuk toch, als het je lukt om zoiets thuis te krijgen? En als extra bonus nog wat uiterst nuttig gewichtsverlies?)
Nu ben ik fysiek moe. Vanmorgen liep ik nog met een container met stenen, zo meteen (of morgen) nog de laatste paar halen... Nu even languit op de bank?
dinsdag 3 november 2015
Vakantie!
Ik heb vakantie deze week - daar was ik zeer aan toe, na de marathon-etappe naar de jaarvergadering van mijn werk... Volgende week begint de volgende etappe weer, tot half december kerstdingen regelen, en dan is deze rit, voor dit jaar over.
Maar nu eerst dus vakantie. En ik wil weer eens van alles... Ik vind het vaak nogal lastig om een goede balans te vinden: als ik me te weinig voorneem blijf ik hele dagen binnen, tv kijken, spelletjes op de computer spelen, bijslapen, dingen doen waar ik zeker niet meer energie van krijg. Maar als ik me teveel voorneem doe ik ook niets - en dat is bij mij te vaak het geval. Ik wil veel - dingen maken, prutsen, lezen, wandelen, fietsen, opruimen, huishouden, (nou ja, dat laatste is meer moeten), uitrusten, leuke dingen doen....
Waar ik in ieder geval zin in heb: dagelijks rustig thuis ontbijten, kopje koffie en een eitje erbij, krantje erbij... Heerlijk!
Ik wil deze week naar een (of twee) museum (musea), ik denk het Armando museum, en naar een fototentoonstelling in Huis Marseille, een stadswandelingetje in Amsterdam, en dan naar een onbekende kringloopwinkel (dank voor de tip, Marlien!), en ik moet mijn leesgroepboek nog lezen voor vanavond.
Én ik wil héél graag nu eindelijk die twee verhuisdozen met rommeltjes (!) kwijt uit de huiskamer - kan íemand me de zin uitleggen van een doos met lege reserveordners bewaren in de HUISkamer? Ik wil opruimen, of in ieder geval de dingen anders gebruiken: de houten slakom die ik nooit gebruik is wél heel mooi om te gebruiken als schaal bij de voordeur, dan kan ik de schaal bij de voordeur gebruiken voor sla. Eén van mijn vier broodtrommels kan weg - of gebruikt worden om kleine dingen in op te ruimen in de voorraadkast... Er is hier in de buurt een weggeeftafel in oprichting, die ga ik zo, op weg naar de "dorpsmarkt" maar eens voederen!
O.k., om mezelf in beweging te houden hierbij de lijst met "Things to do" (voor de hele week):
Maar nu eerst dus vakantie. En ik wil weer eens van alles... Ik vind het vaak nogal lastig om een goede balans te vinden: als ik me te weinig voorneem blijf ik hele dagen binnen, tv kijken, spelletjes op de computer spelen, bijslapen, dingen doen waar ik zeker niet meer energie van krijg. Maar als ik me teveel voorneem doe ik ook niets - en dat is bij mij te vaak het geval. Ik wil veel - dingen maken, prutsen, lezen, wandelen, fietsen, opruimen, huishouden, (nou ja, dat laatste is meer moeten), uitrusten, leuke dingen doen....
Waar ik in ieder geval zin in heb: dagelijks rustig thuis ontbijten, kopje koffie en een eitje erbij, krantje erbij... Heerlijk!
Ik wil deze week naar een (of twee) museum (musea), ik denk het Armando museum, en naar een fototentoonstelling in Huis Marseille, een stadswandelingetje in Amsterdam, en dan naar een onbekende kringloopwinkel (dank voor de tip, Marlien!), en ik moet mijn leesgroepboek nog lezen voor vanavond.
Én ik wil héél graag nu eindelijk die twee verhuisdozen met rommeltjes (!) kwijt uit de huiskamer - kan íemand me de zin uitleggen van een doos met lege reserveordners bewaren in de HUISkamer? Ik wil opruimen, of in ieder geval de dingen anders gebruiken: de houten slakom die ik nooit gebruik is wél heel mooi om te gebruiken als schaal bij de voordeur, dan kan ik de schaal bij de voordeur gebruiken voor sla. Eén van mijn vier broodtrommels kan weg - of gebruikt worden om kleine dingen in op te ruimen in de voorraadkast... Er is hier in de buurt een weggeeftafel in oprichting, die ga ik zo, op weg naar de "dorpsmarkt" maar eens voederen!
O.k., om mezelf in beweging te houden hierbij de lijst met "Things to do" (voor de hele week):
- Spullen weggeven
- Spullen op Marktplaats
- "Mystery" lezen
- Plint nachtkastje schilderen
- Schilderijlijst schilderen
- Museum MOA
- Huis Marseille
- Beslissing nemen over boekenkast (!!!)
- Krantenstapel weg uit de huiskamer
- Strijkgoed wegwerken
- En, als dat lukt, stoel met verstelwerk leeg (Oei, ik geef jullie nu wel een heel beeldend inzicht in mijn rommelige huishouden, geloof ik.....)
zondag 1 november 2015
Tegenslag is deel van het leven
Een mooi citaat van een tijdje terug uit Trouw:
"But adversity makes you mature, the growing soul is watered best by tears of sadness"
(Charley Brown)
"But adversity makes you mature, the growing soul is watered best by tears of sadness"
(Charley Brown)
zondag 11 oktober 2015
Vandaag de dag
Het is volop nazomer - heerlijk fietsweer! En eigenlijk ook mooi weer om in de tuin te werken, maar dat doe ik volgend weekend wel weer. En inmiddels is de Zwartepietendiscussie weer volop losgebarsten - láng nadat de pepernoten, speculaas en taaitaai in de winkels zijn verschenen... Sinterklaas zelf "verschijnt" dit jaar pas op 14 november, in Meppel.
In het sufferdje lees ik net dat de basisscholen in mijn woonplaats Zwarte Piet dit jaar afgeschaft hebben,
ondanks protesten van enkele ouders. Daar ben ik blij mee! Ik houd van het Sinterklaasfeest, en van de mythen rond Sinterklaas (maar jammer genoeg heb ik geen kinderen gekregen om dit aan door te geven), maar het is hoog tijd om - desnoods met enige drang - de traditie om te buigen: als zoveel mensen zich gekwetst voelen doordat ze altijd als domme slaaf en knecht worden neergezet mogen we daar best rekening mee houden!
En ook de oliebollenkraam is alweer in het straatbeeld verschenen: op de weg van boodschappen en werk naar huis staat een kraam met heerlijke bollen en flappen. Die geur! Maar ik houd me in, het duurt nog ruim 2 maanden tot oudjaar, en dat is snel genoeg.....
 |
| Afbeelding gepikt van het WWW. |
In het sufferdje lees ik net dat de basisscholen in mijn woonplaats Zwarte Piet dit jaar afgeschaft hebben,
ondanks protesten van enkele ouders. Daar ben ik blij mee! Ik houd van het Sinterklaasfeest, en van de mythen rond Sinterklaas (maar jammer genoeg heb ik geen kinderen gekregen om dit aan door te geven), maar het is hoog tijd om - desnoods met enige drang - de traditie om te buigen: als zoveel mensen zich gekwetst voelen doordat ze altijd als domme slaaf en knecht worden neergezet mogen we daar best rekening mee houden!
En ook de oliebollenkraam is alweer in het straatbeeld verschenen: op de weg van boodschappen en werk naar huis staat een kraam met heerlijke bollen en flappen. Die geur! Maar ik houd me in, het duurt nog ruim 2 maanden tot oudjaar, en dat is snel genoeg.....
zondag 4 oktober 2015
De dag van vandaag (en gisteren)
Ik liep gisteren uitgebreid door de stad (wát een drukte, wát een oenen zijn er op weg - levensgevaarlijk, al die auto's, fietsers, wandelaars, die de verkeersregels niet schijnen te kennen! - Of zich er niets van aantrekken?), voor mijn gewone weekboodschappen: kaas, vis en bloemen, om een nieuwe broek te kopen, en bij verschillende kringloopwinkels te zoeken naar een krantenbak - na 2 jaar moeten alle kranten en tijdschriften die hier altijd door de huiskamer zwerven maar eens een mooie mand krijgen...
...bleek dat het niet alleen Nationale Kringloopdag was, maar ook Glamourdag (al heb ik daar íets minder mee). En vandaag is het (Eetgeen-) Dierendag: natuurlijk de feestdag van Franciscus van Assissi. Eén van mijn favoriete heiligen: eigenwijs, eigenzinnig, gedreven. Zeker sinds iemand me een keer dit verhaal vertelde:
In een moeilijk periode had zij zich afgevraagd: wat zou Franciscus doen? Franciscus zou hoe dan ook God loven, ondanks zijn slechte gezondheid, ondanks de tegenstand die hij ondervond op zijn weg. Mooi toch? Mij helpt dat verhaal soms door moeilijke perioden heen: ook als alles misloopt, God blijven loven (of er in ieder geval naar streven dat te blijven doen........)
...bleek dat het niet alleen Nationale Kringloopdag was, maar ook Glamourdag (al heb ik daar íets minder mee). En vandaag is het (Eetgeen-) Dierendag: natuurlijk de feestdag van Franciscus van Assissi. Eén van mijn favoriete heiligen: eigenwijs, eigenzinnig, gedreven. Zeker sinds iemand me een keer dit verhaal vertelde:
In een moeilijk periode had zij zich afgevraagd: wat zou Franciscus doen? Franciscus zou hoe dan ook God loven, ondanks zijn slechte gezondheid, ondanks de tegenstand die hij ondervond op zijn weg. Mooi toch? Mij helpt dat verhaal soms door moeilijke perioden heen: ook als alles misloopt, God blijven loven (of er in ieder geval naar streven dat te blijven doen........)
zaterdag 3 oktober 2015
Vandaag is het Nationale Kringloopdag
Vandaag is het Nationale Kringloopdag!
Verschillende kringloopwinkels hebben vandaag een eigen programma. Nou heb ik geen speciale dag nodig om kringlopen leuk te vinden, de meeste weekenden bezoek ik wel een winkel, en inmiddels koop ik de meeste dingen die ik in huis nodig heb tweedehands, niet meer nieuw.
Een tijdje terug nam ik me voor om hier elke maand een keer te berichten wat ik allemaal voor leuks vond in de kringloopwinkel, maar dit moet even tussendoor:
Gisteren had ik een medische afspraak, vlak bij een erg leuke grote Emmaus-winkel. Jammer dat ik maar een uur had voor sluitingstijd, maar het was toch weer een leuk uitje. En ik vond een geweldige schoudertas: oranjerood leer met paarse ritsen, in de goede maat.... Ik had mezelf voorgenomen om eerst nog een paar kilo af te vallen, en mezelf dán een mooie (en waarschijnlijk dure) nieuwe schoudertas te gunnen, maar deze kon ik voor € 3,00 niet laten hangen......
Verschillende kringloopwinkels hebben vandaag een eigen programma. Nou heb ik geen speciale dag nodig om kringlopen leuk te vinden, de meeste weekenden bezoek ik wel een winkel, en inmiddels koop ik de meeste dingen die ik in huis nodig heb tweedehands, niet meer nieuw.
Een tijdje terug nam ik me voor om hier elke maand een keer te berichten wat ik allemaal voor leuks vond in de kringloopwinkel, maar dit moet even tussendoor:
Gisteren had ik een medische afspraak, vlak bij een erg leuke grote Emmaus-winkel. Jammer dat ik maar een uur had voor sluitingstijd, maar het was toch weer een leuk uitje. En ik vond een geweldige schoudertas: oranjerood leer met paarse ritsen, in de goede maat.... Ik had mezelf voorgenomen om eerst nog een paar kilo af te vallen, en mezelf dán een mooie (en waarschijnlijk dure) nieuwe schoudertas te gunnen, maar deze kon ik voor € 3,00 niet laten hangen......
vrijdag 25 september 2015
Gezondheid!
Je kunt alleen al aan mijn agenda zien dat ik 50(+) ben!
Gisteren moest ik op pad voor het bevolkingsonderzoek borstkanker. Poeh! Ik houd daar niet van, als ik me voor onbekenden moet uitkleden, als ze ongeïnteresseerd en nogal ruig omgaan met zulke gevoelige lichaamsdelen, niet even uitleggen wat ze doen, en waarom - of zelfs maar: wat ik moet doen.... Ik ga er nog over nadenken of ik de volgende keren wel wil meedoen, want ik ben bont en blauw - de eerste dagen moet er maar even niemand aan me zitten, of zelfs maar naar me wijzen...
Vandaag naar de huisarts voor mijn gewicht, en voor de (ouderdoms-)kwaaltjes waar ik last van schijn te hebben. Maandag naar de tandarts, komende vrijdag naar een audiologisch centrum voor een voorlichtingsbijeenkomst, en de week daarop voor een onderzoek (ik ben al heel lang slechthorend, maar dat instituut heb ik tot nog toe altijd kunnen vermijden - ik wist van het bestaan niet af).
Ooit, once upon a time in the future, hoop ik dat mijn vrije dagen weer "van mij" zijn - nu voelt het een beetje alsof die dagen van alle (para)medici zijn...
Gisteren moest ik op pad voor het bevolkingsonderzoek borstkanker. Poeh! Ik houd daar niet van, als ik me voor onbekenden moet uitkleden, als ze ongeïnteresseerd en nogal ruig omgaan met zulke gevoelige lichaamsdelen, niet even uitleggen wat ze doen, en waarom - of zelfs maar: wat ik moet doen.... Ik ga er nog over nadenken of ik de volgende keren wel wil meedoen, want ik ben bont en blauw - de eerste dagen moet er maar even niemand aan me zitten, of zelfs maar naar me wijzen...
Vandaag naar de huisarts voor mijn gewicht, en voor de (ouderdoms-)kwaaltjes waar ik last van schijn te hebben. Maandag naar de tandarts, komende vrijdag naar een audiologisch centrum voor een voorlichtingsbijeenkomst, en de week daarop voor een onderzoek (ik ben al heel lang slechthorend, maar dat instituut heb ik tot nog toe altijd kunnen vermijden - ik wist van het bestaan niet af).
Ooit, once upon a time in the future, hoop ik dat mijn vrije dagen weer "van mij" zijn - nu voelt het een beetje alsof die dagen van alle (para)medici zijn...
zondag 13 september 2015
Miskoop
Ik heb het niet zo vaak, een miskoop - daar ben ik nét even te zuinig (gierig?) voor... Maar dit weekend had ik er toch eentje...
In de vakantie brak mijn lepel - voor de niet-kampeerders onder ons: het is heel handig om een lichtgewicht, in elkaar klikbaar bestek bij je te hebben. Ik gebruik dat niet alleen bij het kamperen, maar heb het altijd grijpklaar in de keukenlade liggen: bestek, gewikkeld in een theedoek, in een foedraaltje van paraplustof (de hoesjes die om paraplu's zitten zijn daarvoor heel handig om te bouwen, al zag ik in de buitensportwinkel nu ook dure kant-en-klare bestekfoedralen liggen...). Ook heel handig voor (fiets)dagjes uit - onderweg een lekker broodje kopen, wat salade erbij, en heerlijk en relatief goedkoop lunchen op een bankje met mooi uitzicht.
Ik was al een tijdje aan het denken of ik wel het hele campingbestek moest vernieuwen, maar het is toch wel handig om het bestek bij elkaar te kunnen houden in een houdertje. Stuk touw of elastiek eromheen, dat was ook nog mogelijk geweest. Maar ik besloot om toch maar op zoek te gaan naar een hele nieuwe set. Dus: vrijdag, met fantastisch fietsweer, op weg naar de grote kampeerwinkel in W. 25-30 Kilometer enkele reis. Heerlijk - lekker fietsen, mooi weer, een luxe lunch op een terras, meteen maar wat onbekende kringloopwinkels bekijken - als ik er toch ben! Ik bekeek meteen wat nieuwe tenten, en kocht dus een nieuwe bestekset.
... om gisteren, in mijn "eigen" kringloopwinkel hier om de hoek, te bedenken dat ik natuurlijk ook gewoon had kunnen kijken of ik een lichtgewicht lepel kon vinden die in het "oude" houdertje, mét het oude mes en vork, paste....
Waarom denk ik daar dan heel goed over na, om nét een dag te laat een oplossing te bedenken? (Ik geef toe, het zijn geen wereldproblemen, maar het was toch € 7,00 aan onnodig uitgegeven geld...)
In de vakantie brak mijn lepel - voor de niet-kampeerders onder ons: het is heel handig om een lichtgewicht, in elkaar klikbaar bestek bij je te hebben. Ik gebruik dat niet alleen bij het kamperen, maar heb het altijd grijpklaar in de keukenlade liggen: bestek, gewikkeld in een theedoek, in een foedraaltje van paraplustof (de hoesjes die om paraplu's zitten zijn daarvoor heel handig om te bouwen, al zag ik in de buitensportwinkel nu ook dure kant-en-klare bestekfoedralen liggen...). Ook heel handig voor (fiets)dagjes uit - onderweg een lekker broodje kopen, wat salade erbij, en heerlijk en relatief goedkoop lunchen op een bankje met mooi uitzicht.
Ik was al een tijdje aan het denken of ik wel het hele campingbestek moest vernieuwen, maar het is toch wel handig om het bestek bij elkaar te kunnen houden in een houdertje. Stuk touw of elastiek eromheen, dat was ook nog mogelijk geweest. Maar ik besloot om toch maar op zoek te gaan naar een hele nieuwe set. Dus: vrijdag, met fantastisch fietsweer, op weg naar de grote kampeerwinkel in W. 25-30 Kilometer enkele reis. Heerlijk - lekker fietsen, mooi weer, een luxe lunch op een terras, meteen maar wat onbekende kringloopwinkels bekijken - als ik er toch ben! Ik bekeek meteen wat nieuwe tenten, en kocht dus een nieuwe bestekset.
... om gisteren, in mijn "eigen" kringloopwinkel hier om de hoek, te bedenken dat ik natuurlijk ook gewoon had kunnen kijken of ik een lichtgewicht lepel kon vinden die in het "oude" houdertje, mét het oude mes en vork, paste....
Waarom denk ik daar dan heel goed over na, om nét een dag te laat een oplossing te bedenken? (Ik geef toe, het zijn geen wereldproblemen, maar het was toch € 7,00 aan onnodig uitgegeven geld...)
zondag 6 september 2015
De eerste keer
Dit was de week van de eerste keren.
Dinsdag had ik de eerste leesgroep na de zomer. En 's avonds moest ik echt voor de eerste keer mijn jas van de kapstok pakken (Nou ja, het S-haakje wat nog steeds als kapstok dient).
Woensdag kroop ik voor het eerst onder mijn bankdekentje (= oude slaapzak). Donderdag werkte ik (níet voor het eerst deze week....) over. Het wordt tijd om een nieuwe vakantie te plannen, na de Jaarvergadering bijvoorbeeld. Ik heb zin in de Graaf van Egmond!
Vrijdag regende ik voor het eerst na de zomer (maar niet voor het laatst) nat tot op mijn huid. Ken je dat, koude druppels die langs je borsten naar beneden lopen, je broek die aan je benen plakt, soppen in je sandalen? En ik bracht alleen maar mijn dichte schoenen naar de verzoler, aan de andere kant van de stad - daar was ik nog niet aan toegekomen tussen winter en zomer! Ook kwam ik voor het eerst na mijn vakantie weer in de stad - ik moet me weer even mentaal voorbereiden op de drukte; na de vakantie wil ik altijd emigreren naar rustiger en vriendelijker streken....
Eigenlijk vind ik de herfst ook wel weer fijn. 's Avonds met een grote mok thee languit op de bank, er ligt een patroon voor een gebreide theemuts klaar - en een heleboel andere knutselplannen. De tuin verwaait (en verdrinkt), als ik een fietstocht maak moet ik tegen de storm in, dóórfietsen om de bui voor te blijven, om de was nog voor de grootste bui binnen te halen....
Dinsdag had ik de eerste leesgroep na de zomer. En 's avonds moest ik echt voor de eerste keer mijn jas van de kapstok pakken (Nou ja, het S-haakje wat nog steeds als kapstok dient).
Woensdag kroop ik voor het eerst onder mijn bankdekentje (= oude slaapzak). Donderdag werkte ik (níet voor het eerst deze week....) over. Het wordt tijd om een nieuwe vakantie te plannen, na de Jaarvergadering bijvoorbeeld. Ik heb zin in de Graaf van Egmond!
Vrijdag regende ik voor het eerst na de zomer (maar niet voor het laatst) nat tot op mijn huid. Ken je dat, koude druppels die langs je borsten naar beneden lopen, je broek die aan je benen plakt, soppen in je sandalen? En ik bracht alleen maar mijn dichte schoenen naar de verzoler, aan de andere kant van de stad - daar was ik nog niet aan toegekomen tussen winter en zomer! Ook kwam ik voor het eerst na mijn vakantie weer in de stad - ik moet me weer even mentaal voorbereiden op de drukte; na de vakantie wil ik altijd emigreren naar rustiger en vriendelijker streken....
Eigenlijk vind ik de herfst ook wel weer fijn. 's Avonds met een grote mok thee languit op de bank, er ligt een patroon voor een gebreide theemuts klaar - en een heleboel andere knutselplannen. De tuin verwaait (en verdrinkt), als ik een fietstocht maak moet ik tegen de storm in, dóórfietsen om de bui voor te blijven, om de was nog voor de grootste bui binnen te halen....
zondag 23 augustus 2015
Terug, en een zonnige zondag
En zo was het ineens weer een maand later.....
Ik ben alweer even terug van vakantie, ben na een rustige opstart (nou ja, het was op kantoor een paar dagen redelijk rustig) alweer volop in het werk. Kerstvoorbereidingen! (Écht waar!)
Ik neem me voor om later nog te vertellen over mijn vakantie - maar zag in juni dat ik nog een conceptje over de vakantie van 2014 had staan. We zullen dus wel zien of er nog wat van komt....
Vandaag was een zeer zonnige zondag. Ik heb maar even achter de computer gezeten (ik mag / moet een nieuwe tent uitzoeken, en hoewel ik zeer gehecht ben aan mijn oude tent (een jaar of 25 jaar oud, zeer trouwe reisgezel op al mijn tochten) vind ik dat stiekem ook best leuk. Tenten zijn zoveel lichter geworden dat ik misschien voor hetzelfde gewicht een 'veel' grotere tent kan kopen - aangepast aan een middelbare mevrouw die met steeds meer moeite de tent in- en uitkomt....)
Maar het grootste deel van de dag zat ik vandaag met mijn luie jeweetwel op twee tuinstoelen - eerst vlak achter het huis, later op een ander schaduwplekje, weggestopt tussen de schuur en de schutting. Mét een leuke detective van Ruth Rendell, A sight for sore eyes. Af en toe tussendoor even wat licht tuinwerk, maar vooral niet teveel. Het kan steeds wel de laatste zomerdag zijn, dus ik mocht - werken, dat doen we vanavond nog wel even!
(Nú dus: even voor mijn baas aan het werk - als ik op donderdag thuis mag werken is het wél de bedoeling dat ik de klus maandag ook af heb...)
Ik ben alweer even terug van vakantie, ben na een rustige opstart (nou ja, het was op kantoor een paar dagen redelijk rustig) alweer volop in het werk. Kerstvoorbereidingen! (Écht waar!)Ik neem me voor om later nog te vertellen over mijn vakantie - maar zag in juni dat ik nog een conceptje over de vakantie van 2014 had staan. We zullen dus wel zien of er nog wat van komt....
Vandaag was een zeer zonnige zondag. Ik heb maar even achter de computer gezeten (ik mag / moet een nieuwe tent uitzoeken, en hoewel ik zeer gehecht ben aan mijn oude tent (een jaar of 25 jaar oud, zeer trouwe reisgezel op al mijn tochten) vind ik dat stiekem ook best leuk. Tenten zijn zoveel lichter geworden dat ik misschien voor hetzelfde gewicht een 'veel' grotere tent kan kopen - aangepast aan een middelbare mevrouw die met steeds meer moeite de tent in- en uitkomt....)
Maar het grootste deel van de dag zat ik vandaag met mijn luie jeweetwel op twee tuinstoelen - eerst vlak achter het huis, later op een ander schaduwplekje, weggestopt tussen de schuur en de schutting. Mét een leuke detective van Ruth Rendell, A sight for sore eyes. Af en toe tussendoor even wat licht tuinwerk, maar vooral niet teveel. Het kan steeds wel de laatste zomerdag zijn, dus ik mocht - werken, dat doen we vanavond nog wel even!
(Nú dus: even voor mijn baas aan het werk - als ik op donderdag thuis mag werken is het wél de bedoeling dat ik de klus maandag ook af heb...)
dinsdag 21 juli 2015
Opruimen
Kijk nou toch eens wat goed van mij! Eindelijk ben ik weer eens wat - flink! - aan het opruimen... Ik blijf het lastig vinden, dingen (boeken!) wegdoen, maar ik vind in de stapels boeken-die-nog-geen-plek-hebben ook weer dierbare boeken terug. Oh ja, dat had ik ook nog! En ook als je geïnteresseerd bent in de geschiedenis van opvoeding en onderwijs hoef je niet álles op dat gebied thuis te bewaren.... Er stonden, bijna twee jaar na de verhuizing, nog drie hoge stapels met boeken die eigenlijk niet goed meer op de werkkamer in de boekenkasten passen, maar die ik ook niet in de huiskamer wil hebben. 
Verder kunnen alle kleren in maat M weg - daar ga ik nooit meer in passen, ook niet als ze groot vallen - en nee, óók niet in die geweldige rode jurk met witte stippen...Zaterdag bracht ik al twee fietstassen vol boeken en frutsels weg naar de Kringloopwinkel, zo meteen gaan er twee fietstassen vol naar de weggeeftafel in het buurthuis (Ik hoop tenminste dat het buurthuis open is in deze vakantieperiode, ik wil het NU kwijt...), en morgen staat er een langere fietstocht naar een grote Emmauswinkel een paar dorpen verderop op de agenda.
Ook zette ik, aangespoord door vriendin M., weer wat dingen op Marktplaats. Ik ben het nog niet kwijt, maar er wordt al wel lekker gereageerd - maar eens kijken of het ook daadwerkelijk tot verkopen komt...
vrijdag 10 juli 2015
In de krant
Ik lees net in de krant een advertentie:
'Heeft iemand een dinerbon over voor onze fietsendrager voor op de trekhaak?'
En mijn fantasie slaat meteen op hol: een fietsendrager met trekhaak die uit dineren gaat?
(Jahaha, als je goed leest kan er ook iets anders staan, maar dit viel me op, al wakker wordend met een kop koffie aan de eettafel.)
'Heeft iemand een dinerbon over voor onze fietsendrager voor op de trekhaak?'
En mijn fantasie slaat meteen op hol: een fietsendrager met trekhaak die uit dineren gaat?
(Jahaha, als je goed leest kan er ook iets anders staan, maar dit viel me op, al wakker wordend met een kop koffie aan de eettafel.)
zaterdag 4 juli 2015
Juf, er zit een weduwe in de boom!
Om toch iets te doen met deze hitte ben ik maar weer eens wat boeken aan het uitzoeken. In een hoek van de werkkamer staan nog wat stapels. Plan voor nu: wat blijven mag, MOET een plaats vinden in een van de boekenkasten, wat weg mag, verlaat NU het huis...
Ik herlees nu een stapeltje boeken met "grappige" uitspraken van kinderen en volwassenen, en dan mogen ze weg. Eén van de titels, zo te zien een boekje wat ik uit mijn ouderlijk huis meenam, "Juf, er zit een weduwe in de boom" uit 1967. En hoe snel is de wereld wel niet veranderd! Dienstplicht, dienstmeisjes, seksuele voorlichting, het onderwijs, de kerk... Ik denk dat veel uit het boek voor mensen van generaties na de onze niet meer te begrijpen is.
Een voorbeeld: "Ik wil later Juf worden. En dan ga ik in een flat wonen. En dan wil ik een baby hebben. En dan neem ik een man en dan ga ik trouwen." In 1967 werd dat vast grappig gevonden. En nu?
Ik herlees nu een stapeltje boeken met "grappige" uitspraken van kinderen en volwassenen, en dan mogen ze weg. Eén van de titels, zo te zien een boekje wat ik uit mijn ouderlijk huis meenam, "Juf, er zit een weduwe in de boom" uit 1967. En hoe snel is de wereld wel niet veranderd! Dienstplicht, dienstmeisjes, seksuele voorlichting, het onderwijs, de kerk... Ik denk dat veel uit het boek voor mensen van generaties na de onze niet meer te begrijpen is.
Een voorbeeld: "Ik wil later Juf worden. En dan ga ik in een flat wonen. En dan wil ik een baby hebben. En dan neem ik een man en dan ga ik trouwen." In 1967 werd dat vast grappig gevonden. En nu?
vrijdag 3 juli 2015
Wat een genot!
In het kader van positief denken: Ik mag niet mopperen, maar ik doe het toch... Ik heb - ook hier - lang genoeg gezeurd over het koude, donkere en sombere voorjaar en voorzomer, maar de laatste dagen schieten "ze daarboven" weer volledig door.
Maar hé, ik zit vandaag in huis te wachten op een monteur voor de CV-ketel (?), met de boel aan de zonkant helemaal afgesloten, en aan de voorkant van het huis het raam open. En zo is het nu in huis "maar" 25 ̊ . In mijn oude huisje zou het nu aardig boven 50 ̊ zijn - daar sprongen geregeld de flessen eau de toilette in de zomer....
Wachten tot het over gaat.....
Maar hé, ik zit vandaag in huis te wachten op een monteur voor de CV-ketel (?), met de boel aan de zonkant helemaal afgesloten, en aan de voorkant van het huis het raam open. En zo is het nu in huis "maar" 25 ̊ . In mijn oude huisje zou het nu aardig boven 50 ̊ zijn - daar sprongen geregeld de flessen eau de toilette in de zomer....
Wachten tot het over gaat.....
zondag 21 juni 2015
Een soort van vakantie
Gisteren - en eigenlijk vandaag ook - heb ik al een soort van vakantie. Op vrijdag - mijn eerste weekenddag - ben ik vaak afgenaggeld, en doe ik niets (of heel weinig). De zaterdagen zijn voor boodschappen, klussen en huishouden.
Ik begon dus gisteren met het uit huis en schuur verwijderen van een aantal overbodige dingen:
1 broekenrek uit een Ikea-kast (die kreeg ik maanden geleden van vriendin F., maar het broekenrek gebruik ik niet - stond dus ergens in een hoekje niets te doen);
2 metalen / plastic klapstoeltjes (niet meer nodig, en ik durf er zelf toch niet meer op te zitten vanwege te zwaar (of te licht, het ligt er maar aan vanuit welk perspectief je kijkt);
1 theelichtje (ik vond een mooiere, ook op straat);
3 plastic aflegbakken.
Verder nam ik wat tijdschriften en een boek mee - maar die moet ik maandag nog maar even af gaan geven in een buurtbibliotheek.
Ik ging gisteren op pad om naar een nieuwe schommelstoel te kijken. Volgens Marktplaats op 5 kilometer van mijn huis, maar in feite drie dorpen verderop, en dan hélémaal in het noorden van dat dorp. Ach, goed voor de lijn, en goed om wat beweging te krijgen... Jammer genoeg was de schommelstoel wel heel mooi, maar hij zat niet lekker... Dus dan maar kringloopwinkelen: ik was al lang niet meer in de Emmaus in die plaatsen geweest. Onderweg stapte ik nog even af bij een onverwacht "brocantemarktje" (maar ik heb niet zoveel met brocante - ik vind het vaak toch een duur woord, en dure prijzen, voor nep-oude rommel). En ik deed nog een deel van mijn weekendboodschappen: vreemde supermarkten, waar ik normaal niet zo vaak kom, voelen ook vaak een beetje als vakantie. Ik fietste langs landerijen en boerderijen en keek uit over het weidegebied. En ik plukte wat vlierbloesem - volgens mij is die NU goed, en ik wil al tijden eens een recept voor vlierbloesemsiroop uitproberen.
En ergens onderweg begon ineens de depressie, na weken, weer wat op te trekken. Ineens zie ik dan een maf vogeltje wat plotseling uit de bladeren tevoorschijn vliegt, ruik ik de zomer in de weiden, voel ik de wind op mijn huid. 's Avonds ben ik dan moe - en doe ik niet veel meer - maar het voelt toch heel anders dan alleen maar lamlendig om de bank liggen.
Vandaag is een regendag. Het is niet meer zo koud, maar soms plenst het. en ik zit in mijn huissoepjurk aan tafel - te genieten van mijn tuintje (hij is MOOI!), en een klussenlijst voor vandaag en de komende dagen op te maken.
Ik ga dus maar eens aan de slag - geconcentreerd een klus volbrengen - óók goed voor me.
Ik begon dus gisteren met het uit huis en schuur verwijderen van een aantal overbodige dingen:
1 broekenrek uit een Ikea-kast (die kreeg ik maanden geleden van vriendin F., maar het broekenrek gebruik ik niet - stond dus ergens in een hoekje niets te doen);
2 metalen / plastic klapstoeltjes (niet meer nodig, en ik durf er zelf toch niet meer op te zitten vanwege te zwaar (of te licht, het ligt er maar aan vanuit welk perspectief je kijkt);
1 theelichtje (ik vond een mooiere, ook op straat);
3 plastic aflegbakken.
Verder nam ik wat tijdschriften en een boek mee - maar die moet ik maandag nog maar even af gaan geven in een buurtbibliotheek.
Ik ging gisteren op pad om naar een nieuwe schommelstoel te kijken. Volgens Marktplaats op 5 kilometer van mijn huis, maar in feite drie dorpen verderop, en dan hélémaal in het noorden van dat dorp. Ach, goed voor de lijn, en goed om wat beweging te krijgen... Jammer genoeg was de schommelstoel wel heel mooi, maar hij zat niet lekker... Dus dan maar kringloopwinkelen: ik was al lang niet meer in de Emmaus in die plaatsen geweest. Onderweg stapte ik nog even af bij een onverwacht "brocantemarktje" (maar ik heb niet zoveel met brocante - ik vind het vaak toch een duur woord, en dure prijzen, voor nep-oude rommel). En ik deed nog een deel van mijn weekendboodschappen: vreemde supermarkten, waar ik normaal niet zo vaak kom, voelen ook vaak een beetje als vakantie. Ik fietste langs landerijen en boerderijen en keek uit over het weidegebied. En ik plukte wat vlierbloesem - volgens mij is die NU goed, en ik wil al tijden eens een recept voor vlierbloesemsiroop uitproberen.
En ergens onderweg begon ineens de depressie, na weken, weer wat op te trekken. Ineens zie ik dan een maf vogeltje wat plotseling uit de bladeren tevoorschijn vliegt, ruik ik de zomer in de weiden, voel ik de wind op mijn huid. 's Avonds ben ik dan moe - en doe ik niet veel meer - maar het voelt toch heel anders dan alleen maar lamlendig om de bank liggen.
Vandaag is een regendag. Het is niet meer zo koud, maar soms plenst het. en ik zit in mijn huissoepjurk aan tafel - te genieten van mijn tuintje (hij is MOOI!), en een klussenlijst voor vandaag en de komende dagen op te maken.
Ik ga dus maar eens aan de slag - geconcentreerd een klus volbrengen - óók goed voor me.
vrijdag 12 juni 2015
Huurverhoging en een fruittuin
Ik heb net mijn jaarlijkse huurverhoging doorgevoerd in de automatische betalingen. Gelukkig maar 1½ % dit jaar - toch weer ruim € 5,00 meer per maand. Eigenlijk vind ik een huur van ruim € 600,-- veel te gek, maar wát geniet ik van mijn huis, en vooral van mijn tuintjes nu.
Vorig jaar nog volop in opbouw, maar dit jaar begint het er echt al op te lijken. Ik at deze week mijn drie aardbeien op brood, er zitten voor het eerst kruisbessen in de 2 struiken die ik vorig jaar aanplantte, de Japanse Wijnbes die ik kreeg uit de tuin van E. is énorm gegroeid, en ik verwacht dus later deze zomer een flinke oogst.... Wel zoek ik nog naar de hoeveelheid werk die ik in de tuin wil steken - ik vind het heerlijk om 's avonds na een drukke werkdag nog even rond te kijken in de tuin, een beetje te schoffelen en te wieden, maar soms heb ik er ook even helemaal geen zin in. Zoals nu: er liggen wat planten op apegapen na een tropische dag, maar gelukkig lijkt er regen te naderen. En schoffelen? Een andere keer graag...
Vorig jaar nog volop in opbouw, maar dit jaar begint het er echt al op te lijken. Ik at deze week mijn drie aardbeien op brood, er zitten voor het eerst kruisbessen in de 2 struiken die ik vorig jaar aanplantte, de Japanse Wijnbes die ik kreeg uit de tuin van E. is énorm gegroeid, en ik verwacht dus later deze zomer een flinke oogst.... Wel zoek ik nog naar de hoeveelheid werk die ik in de tuin wil steken - ik vind het heerlijk om 's avonds na een drukke werkdag nog even rond te kijken in de tuin, een beetje te schoffelen en te wieden, maar soms heb ik er ook even helemaal geen zin in. Zoals nu: er liggen wat planten op apegapen na een tropische dag, maar gelukkig lijkt er regen te naderen. En schoffelen? Een andere keer graag...
zaterdag 16 mei 2015
Verrassing!!!
Ik heb natúúrlijk genoeg te doen in huis en tuin, maar ik word gewoon een beetje chagrijnig van het weer: donker, somber, koud, nat. Ik ben toe aan voorjaar en zomer! Deze week hoorde ik mezelf tegen iemand zeggen dat we over 6 weken de langste dag alweer hebben gehad - ik ben ook echt het zonnetje in huis, soms.....
De lucht klaart alweer wat op, en dan moet ik er van mezelf op uit, geen zin om in de modderige tuin boomwortels verder uit te gaan graven. Morgen maar weer. Ik wil / moet een fietstocht van mezelf, langs een grote plantenmarkt in een naburig dorp, en dan meteen maar even langs een grote kringloopwinkel waar ik lang niet ben geweest: vooral spullen wegbrengen, maar ik neem ook mijn "kringlooplijstje" (met alles wat ik nog nodig heb / kan gebruiken) mee.
Toen ik me net eindelijk (half) had aangekleed en naar beneden liep, lag er een grote gele
enveloppe op de mat. Nieuwsgierig! Afzender: VBK media. Ooit van gehoord? In de enveloppe zit het boek "Caravanity" van Femke Cremers, zonder begeleidend schrijven. Vaag staat me er iets van bij dat ik daarvoor ooit iets heb aangeklikt bij een winactie, van het blad Margriet of zo?
Nou ben ik niet zo van de caravan - dat versleept ook wat lastig achter de fiets - maar leuke zomerplaatjes, ideetjes die misschien ook in de tuin of in huis te gebruiken zijn, zijn altijd welkom. (En als ik het boek niet meer hoef te hebben, geef ik het weg, of verkoop ik het.)
(Er bestaat zelfs een echte website Caravanity, zag ik toen ik het plaatje zocht. De "sleurhut" wordt weer helemaal "hip".)
Ik kom dus in de verleiding om me vanmiddag op de bank te nestelen met boek, tijdschriften en krant - maar ik moet van mezelf eropuit, bewegen, naar buiten.....
De lucht klaart alweer wat op, en dan moet ik er van mezelf op uit, geen zin om in de modderige tuin boomwortels verder uit te gaan graven. Morgen maar weer. Ik wil / moet een fietstocht van mezelf, langs een grote plantenmarkt in een naburig dorp, en dan meteen maar even langs een grote kringloopwinkel waar ik lang niet ben geweest: vooral spullen wegbrengen, maar ik neem ook mijn "kringlooplijstje" (met alles wat ik nog nodig heb / kan gebruiken) mee.
Toen ik me net eindelijk (half) had aangekleed en naar beneden liep, lag er een grote gele
Nou ben ik niet zo van de caravan - dat versleept ook wat lastig achter de fiets - maar leuke zomerplaatjes, ideetjes die misschien ook in de tuin of in huis te gebruiken zijn, zijn altijd welkom. (En als ik het boek niet meer hoef te hebben, geef ik het weg, of verkoop ik het.)
(Er bestaat zelfs een echte website Caravanity, zag ik toen ik het plaatje zocht. De "sleurhut" wordt weer helemaal "hip".)
Ik kom dus in de verleiding om me vanmiddag op de bank te nestelen met boek, tijdschriften en krant - maar ik moet van mezelf eropuit, bewegen, naar buiten.....
Soep!
Gisteren at ik een heerlijk soepje, van pompoenpuree (Ik heb zo rond de Pasen alle nog liggende pompoen verwerkt in potjes jam en chutney, en in blokjes of puree ingevroren), een half zakje mix voor guacamole wat er nog lag van een gratis-actie, een half bakje spekreepjes, wat overgebleven aardappels, en bieslook uit de tuin, inclusief de geplukte bloemetjes. Stokbroodje van de Lidl erbij, echte boter erop - genieten!
Eigenlijk is goed voor jezelf zorgen helemaal niet zo moeilijk. Waarom VIND ik het dan altijd zo moeilijk?
Eigenlijk is goed voor jezelf zorgen helemaal niet zo moeilijk. Waarom VIND ik het dan altijd zo moeilijk?
vrijdag 8 mei 2015
Stressdagje - update
Ik heb het overleefd vandaag, en ben waarschijnlijk / hopelijk / weer éven klaar met de WBV. Het waren wel keurige mannen die kwamen, die héél mooi konden schilderen. Het zou alleen best leuk zijn geweest als ze ook even gemeld hadden wanneer ze klaar waren, en ik dus de boel weer af had kunnen sluiten, en boodschappen gaan doen.
Intussen ben ik heel goed geworden in Bejeweled, en ziet mijn voortuintje er behoorlijk onkruidvrij uit....
Intussen ben ik heel goed geworden in Bejeweled, en ziet mijn voortuintje er behoorlijk onkruidvrij uit....
Stressdagje
Ik ben al sinds 7.00 uur op (en dat is vreemd, voor mijn vrije dag), ik kan vandaag bijna niets doen, maar ik heb toch een flinke stressdag... Niet leuk!
Vandaag komt mijn woningbouwvereniging onderhoud uitvoeren. Nou ben ik daar op zich altijd voor, maar het is toch ook altijd lastig en vervelend.
Ik kreeg zelfs een hele week van tevoren bericht dat ik vandaag thuis moest zijn - dat is ook wel eens 1 of 2 dagen van tevoren. Want om 7.30 uur stond het eerste "mannetje" voor de deur... Mijn kunststof kozijnen zijn voor en achter, boven en beneden ontgroend en in de was gezet, er zijn inbraakwerende strips aangebracht, en mijn voordeur kreeg een nieuwe laag (paarse!) verf. Betekent dus wel dat ik gisteren alle bloempotten etc. 1½ meter de tuin in moest slepen (ik heb er geen duimstok bij gepakt). En dat ik vanmorgen met de poort, de voor- én de achterdeur open zat (en dat voelt niet fijn).
Nu moet alleen de voordeur nog maar de rest van de dag openblijven. En daar word ik behoorlijk onrustig van. Want ik heb geen zitplek met zicht op de voordeur, en hoor - waarschijnlijk - insluipers veel minder makkelijk dan mensen met betere oren.
Ik heb voor vandaag klussen gespaard in de keuken (dan kan ik de voordeur zien) en in de voortuin. En voor de rest is het de dag thuis uitzitten - morgen kan ik weer weg, of boven iets doen, of de kelderkast opruimen, of in de achtertuin werken, of iets anders waarbij ik niet voortdurend naar de deur hoef te kijken...
Vandaag komt mijn woningbouwvereniging onderhoud uitvoeren. Nou ben ik daar op zich altijd voor, maar het is toch ook altijd lastig en vervelend.
Ik kreeg zelfs een hele week van tevoren bericht dat ik vandaag thuis moest zijn - dat is ook wel eens 1 of 2 dagen van tevoren. Want om 7.30 uur stond het eerste "mannetje" voor de deur... Mijn kunststof kozijnen zijn voor en achter, boven en beneden ontgroend en in de was gezet, er zijn inbraakwerende strips aangebracht, en mijn voordeur kreeg een nieuwe laag (paarse!) verf. Betekent dus wel dat ik gisteren alle bloempotten etc. 1½ meter de tuin in moest slepen (ik heb er geen duimstok bij gepakt). En dat ik vanmorgen met de poort, de voor- én de achterdeur open zat (en dat voelt niet fijn).
Nu moet alleen de voordeur nog maar de rest van de dag openblijven. En daar word ik behoorlijk onrustig van. Want ik heb geen zitplek met zicht op de voordeur, en hoor - waarschijnlijk - insluipers veel minder makkelijk dan mensen met betere oren.
Ik heb voor vandaag klussen gespaard in de keuken (dan kan ik de voordeur zien) en in de voortuin. En voor de rest is het de dag thuis uitzitten - morgen kan ik weer weg, of boven iets doen, of de kelderkast opruimen, of in de achtertuin werken, of iets anders waarbij ik niet voortdurend naar de deur hoef te kijken...
dinsdag 5 mei 2015
Bevrijdingsdag 2015?
Ik ben een beetje treurig, de laatste dagen. Ondanks een paar heerlijke dagen vrij! Wat een luxe is dat toch - 5 dagen "vakantie" tussendoor...
In de VS wordt een verkiezing van de beste (anti-)Mohammed-cartoons gehouden, waar sprekers als Geert Wilders en enkele van zijn kompanen spreken. Tijdens die bijeenkomst wordt een aanslag gepleegd door 2 moslimjongeren. In Nigeria worden weer 700 vrouwen en meisjes bevrijd uit de handen van terreurgroep Boko Haram. Ruim 200 van hen zijn zwanger van hun ontvoerders / verkrachters.
Bevrijdingsdag 2015? 70 Jaar na "onze" bevrijding is nog lang niet iedereen vrij.
En dan weer even naar het dagdagelijkse leven: vanmorgen ging ik voor het noodweer uit nog even naar de rommelmarkt in de multiculturele wijk L. Veel leuker dan de vrijmarkt op Koning(inne)dag! Alleen bleef ik nét iets te lang rondlopen, en vond ik mijn fiets terug met een lekke band, terwijl de eerste stortbui naar beneden kwam. Bij mijn aankopen (€ 2,50 voor een laptoptas, en € 0,50 voor een ganglamp) moest ik dus éven € 10,-- voor de fietsenmaker optellen - want ik had éven geen zin om in die enorme bui naar huis te lopen - vooropgesteld dat ik de weg naar huis nog terug had kunnen vinden - ons stationsgebied is al jaren een puinhoop - en pas voor 2030 wordt beterschap beloofd....
In de VS wordt een verkiezing van de beste (anti-)Mohammed-cartoons gehouden, waar sprekers als Geert Wilders en enkele van zijn kompanen spreken. Tijdens die bijeenkomst wordt een aanslag gepleegd door 2 moslimjongeren. In Nigeria worden weer 700 vrouwen en meisjes bevrijd uit de handen van terreurgroep Boko Haram. Ruim 200 van hen zijn zwanger van hun ontvoerders / verkrachters.
Bevrijdingsdag 2015? 70 Jaar na "onze" bevrijding is nog lang niet iedereen vrij.
En dan weer even naar het dagdagelijkse leven: vanmorgen ging ik voor het noodweer uit nog even naar de rommelmarkt in de multiculturele wijk L. Veel leuker dan de vrijmarkt op Koning(inne)dag! Alleen bleef ik nét iets te lang rondlopen, en vond ik mijn fiets terug met een lekke band, terwijl de eerste stortbui naar beneden kwam. Bij mijn aankopen (€ 2,50 voor een laptoptas, en € 0,50 voor een ganglamp) moest ik dus éven € 10,-- voor de fietsenmaker optellen - want ik had éven geen zin om in die enorme bui naar huis te lopen - vooropgesteld dat ik de weg naar huis nog terug had kunnen vinden - ons stationsgebied is al jaren een puinhoop - en pas voor 2030 wordt beterschap beloofd....
maandag 4 mei 2015
Leo Vroman - Vrede
Komt een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.
Sinds ik mij zó onverwacht
in een taxi had gestort
dat ik in de nacht een gat
naliet dat steeds groter wordt,
sinds mijn zacht betraande schat,
droogte blozend van ellende
staan bleef, zo bleef stilstaan dat
keisteen ketste in haar lenden,
ben ik te dicht en droog van vel
om uit te zweten in gebeden,
kreukels knijpend evenwel,
en ‘vrede’ knarsend, ‘vrede, vrede’.
Liefde is een stinkend wonder
van onthoofde wulpsigheden
als ik voort moet leven zonder
vrede, Jezus Christus, vrede;
want het scheurende geluid
waar ik van mijn lief mee scheidde
schrikt mij nu het bed nog uit
waar wij soms in dromen beiden
dat de oorlog van weleer
wederkeert op vilten voeten,
dat we, eigenlijk al niet meer
kunnend alles, toch weer moeten
liggen rennen en daarnaast
gillen in elkanders oren,
zo wanhopig dat wij haast
dromen ons te kunnen horen.
| |
Mag ik niet vloeken als het vuur
van een stad, sinds lang herbouwd,
voortrolt uit een kamermuur,
rondlaait en mij wakker houdt?
Doch het versgebraden kind,
vuurwerk wordend, is het niet
wat ik vreselijk, vreselijk vind:
het is de eeuw dat niets geschiedt,
nadat eensklaps, midden door een huis, een toren
is komen te staan van vuil,
lang vergeten keldermodder, snel
onbruikbaar wordend huisraad,
bloedrode vlammen en vlammend rood bloed,
de lucht eromheen behangen met
levende delen van dode doch aardige mensen,
de eeuwlange stilte voordat
het verbaasde kind in deze zuil
gewurgd wordt en reeds de armpjes opheft.
Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.
|
zondag 3 mei 2015
Gedicht "De tijd" van Henry van Dijke
 |
| Foto gepikt van het www. |
In mijn stapeltje "rommel waar ik nog iets mee moet" (o.k., dat zijn meer stapeltjes, alleen al op de huiskamertafel....) vond ik dit gedicht van Henry van Dijke. Grappig - ik had nog nooit van de goede man gehoord, al doet het verhaal van de vierde wijze wel ergens vaag in de verte een belletje rinkelen. En eigenlijk vind ik de Nederlandse tekst van het gedicht mooier, aansprekender dan de Engelse...
De tijd is:
Te traag voor wie wachten,
Te snel voor wie vrezen,
Te lang voor wie verdriet heeft,
Te kort voor wie genieten,
Maar voor wie liefhebben, is de tijd eeuwig.
(Uit Music and Other Poems, 1904, "Time Is", of "For Katrina's Sundial")
zaterdag 2 mei 2015
Kweepeer
Ik wilde al lang een kweepeer in mijn tuintje. Het is eetbaar, en bloeit roze-wit. Wat wil je nog meer? Na lang zoeken vond ik hem een tijdje terug gewoon in het dichtstbijzijnde tuincentrum. Dus: gisteren gekocht, en heel voorzichtig mee naar huis genomen.
Wie zegt dat je een auto nodig hebt om een struik van 2½ meter hoog naar huis te vervoeren?
Wie zegt dat je een auto nodig hebt om een struik van 2½ meter hoog naar huis te vervoeren?
zaterdag 25 april 2015
16 Wasknijpers
Deze week: Ik stap uit de bus in mijn werkplaats, en tegen de vuilcontainer staat -ie: een aftands wasrekje. Dáár was ik al een tijdje naar op zoek: mijn nieuwe Lathyrusklimrek! Beetje lastig meeslepen in een overvolle trein, maar ach, je moet er wát voor over hebben. Wat me (altijd weer) verbaast: er zitten nog wasknijpers aan. Raar toch? Waarom zou je, gelijk met je kapotte wasrek, meteen je wasknijpers weggooien? Niet meer nodig? Te lui om ze van het rek af te halen? Het voelt een beetje als de auto wegdoen omdat de asbak vol zit....
Natuurlijk nam ik óók de wasknijpers mee, en dacht even aan de mensen die die 16 houten wasknijpers in elkaar hebben gezet: in welke gevangenis, in welke sociale werkplaats, wie zou er zin hebben ontleend aan het maken van deze wasknijpers?
Natuurlijk nam ik óók de wasknijpers mee, en dacht even aan de mensen die die 16 houten wasknijpers in elkaar hebben gezet: in welke gevangenis, in welke sociale werkplaats, wie zou er zin hebben ontleend aan het maken van deze wasknijpers?
zondag 12 april 2015
Gratis boodschappen
Mijn voornemen voor 2015: mijn uitgaven voor boodschappen naar beneden krijgen....
Nou geef ik het meeste (onnodige) geld uit aan snoeperijen en broodjes e.d. op het station (ontbijten bij de Kiosk, broodjes van AH-togo, en mmmm - een lekkere bruine bol met kaas, paté, brie, of bijna elk ander beleg van de BroodExpress...), maar alle kleine beetjes helpen - en ik hoop ooit nog eens van mijn verslaving aan (niet-)lekker eten af te komen.....
Gisteren heb ik dus vóór mijn boodschappenrondje wat rond gesurft, bijv. langs kortingisleuk. En ik kocht een pakje Basis voor pastasaus en Goed Bezig graanrepen. Het eerste gaat wel eens een keer in een grote pan met verse pastasaus, het tweede is heerlijk voor fiets- en wandeltochten. Op mijn boodschappenlijstje staan verder nog gratis mondwater, truffel- of wasabimayonaise, en olijfolie. Toch weer een leuke bijdrage aan mijn huishoudbudget!
Alleen wel jammer dat je bij veel acties tegenwoordig de bon moet scannen, dat kan ik thuis niet - moet nog steeds mijn apparatuur aansluiten....
Nou geef ik het meeste (onnodige) geld uit aan snoeperijen en broodjes e.d. op het station (ontbijten bij de Kiosk, broodjes van AH-togo, en mmmm - een lekkere bruine bol met kaas, paté, brie, of bijna elk ander beleg van de BroodExpress...), maar alle kleine beetjes helpen - en ik hoop ooit nog eens van mijn verslaving aan (niet-)lekker eten af te komen.....
Gisteren heb ik dus vóór mijn boodschappenrondje wat rond gesurft, bijv. langs kortingisleuk. En ik kocht een pakje Basis voor pastasaus en Goed Bezig graanrepen. Het eerste gaat wel eens een keer in een grote pan met verse pastasaus, het tweede is heerlijk voor fiets- en wandeltochten. Op mijn boodschappenlijstje staan verder nog gratis mondwater, truffel- of wasabimayonaise, en olijfolie. Toch weer een leuke bijdrage aan mijn huishoudbudget!
Alleen wel jammer dat je bij veel acties tegenwoordig de bon moet scannen, dat kan ik thuis niet - moet nog steeds mijn apparatuur aansluiten....
vrijdag 10 april 2015
Lente!
Gisteren werd ik wakker met een vol hoofd, en een beetje hoofdpijn. Een paar uur later: eindeloze niesbuien. De jeuk en pijn e.d. aan mijn velletje waren al een paar dagen eerder begonnen.
Hoera, het wordt lente!
(Op de radio wordt rokjesdag aangekondigd: 20* C vandaag!)
 |
| Foto van vorig voorjaar - cadeautje van de collega's. Mooi toch? |
(Op de radio wordt rokjesdag aangekondigd: 20* C vandaag!)
zondag 5 april 2015
Boodschappen doen
Vorige week (of eigenlijk voorvorige week - vorige week werkte ik alweer gewoon, en de volgende week is alweer begonnen) was ik in een "hut" op Texel. Het was - zelfs voor een liefhebster van storm-aan-zee - rotweer, maar ik had toch een lekkere vakantie. Verslag volgt!
Op zondag, toen het écht te hard regende en waaide, ging ik lekker "boodschappen doen", zittend aan mijn gehuurde tafel. Want natuurlijk kon ik best wat verzinnen om te doen met mijn cadeaubonnen, zo blasé ben ik nog niet.
Van mijn V&D-bon kocht ik - in het kader van meer naar buiten willen, en minder vaak bussen, óók
niet als het rotweer is - een goede en enorm grote regencape, met uitbouw voor een rugzak, lang genoeg voor mijn lange lijf. Een goede aankoop: daar ga ik veel plezier van hebben (en zoveel geld had ik er anders niet graag aan uitgegeven).
Van een paar van de Kijkshop-bonnen kocht ik een lekker luchtje (Green tea van Elisabeth Arden, best lekker, maar het is nog steeds niet dé eau de toilette waar ik al jaren naar op zoek ben), een goede stevige tas voor mijn naaimachine (kocht ik deze winter, nog niet zoveel mee gedaan, maar het is fijn om hem goed op te kunnen bergen, en makkelijk tevoorschijn te kunnen halen als ik wil naaien), en, om geen verzendkosten te hoeven betalen, een extra microSDHC-kaart voor mijn fotocamera. Vraag is alleen, voordat ik deze uit de verpakking haal: is dit de kaart die ik nodig heb, die in mijn camera past? (Ik bedenk ineens dat ik hem dinsdag gewoon meeneem naar kantoor, die slimme collega's van mij weten er vast meer van).
Toen ik de pakjes ontving was ik heel tevreden over mezelf: ik ben blij met mijn aankopen, en door slim winkelen betaalde ik geen verzendkosten. Alleen vind ik dat thuisbezorgen nog steeds niet helemaal handig: "men" komt op een willekeurig tijdstip overdag aan de deur, moet nog twee keer terugkomen - met een busje, hoezo luchtverontreiniging? - en brengt dan een énorme doos, half gevuld met lucht, half met cadeautjes. Dat kan toch veel beter? Als ik mag kiezen haal ik het liever op bij het postagentschap hier in de buurt (maar dan graag in een "iets" kleinere doos, qua fietsvervoer).
Op zondag, toen het écht te hard regende en waaide, ging ik lekker "boodschappen doen", zittend aan mijn gehuurde tafel. Want natuurlijk kon ik best wat verzinnen om te doen met mijn cadeaubonnen, zo blasé ben ik nog niet.
Van mijn V&D-bon kocht ik - in het kader van meer naar buiten willen, en minder vaak bussen, óók niet als het rotweer is - een goede en enorm grote regencape, met uitbouw voor een rugzak, lang genoeg voor mijn lange lijf. Een goede aankoop: daar ga ik veel plezier van hebben (en zoveel geld had ik er anders niet graag aan uitgegeven).
Van een paar van de Kijkshop-bonnen kocht ik een lekker luchtje (Green tea van Elisabeth Arden, best lekker, maar het is nog steeds niet dé eau de toilette waar ik al jaren naar op zoek ben), een goede stevige tas voor mijn naaimachine (kocht ik deze winter, nog niet zoveel mee gedaan, maar het is fijn om hem goed op te kunnen bergen, en makkelijk tevoorschijn te kunnen halen als ik wil naaien), en, om geen verzendkosten te hoeven betalen, een extra microSDHC-kaart voor mijn fotocamera. Vraag is alleen, voordat ik deze uit de verpakking haal: is dit de kaart die ik nodig heb, die in mijn camera past? (Ik bedenk ineens dat ik hem dinsdag gewoon meeneem naar kantoor, die slimme collega's van mij weten er vast meer van).
Toen ik de pakjes ontving was ik heel tevreden over mezelf: ik ben blij met mijn aankopen, en door slim winkelen betaalde ik geen verzendkosten. Alleen vind ik dat thuisbezorgen nog steeds niet helemaal handig: "men" komt op een willekeurig tijdstip overdag aan de deur, moet nog twee keer terugkomen - met een busje, hoezo luchtverontreiniging? - en brengt dan een énorme doos, half gevuld met lucht, half met cadeautjes. Dat kan toch veel beter? Als ik mag kiezen haal ik het liever op bij het postagentschap hier in de buurt (maar dan graag in een "iets" kleinere doos, qua fietsvervoer).
vrijdag 3 april 2015
De spullen zijn tegen mij....
Ik moest vanmiddag laat mijn fiets ophalen bij de fietsenmaker - even een grote (en dure) beurt voor het tochten- en vakantieseizoen weer begint... Gestrestst, want ben ik wel voor zessen met de bus bij de fietsenmaker? Onderweg terug koop ik even een snelle maaltijd, ik parkeer mijn fiets voor het huis, ik loop van de voordeur naar de tafel in huiskamer, zit en eet. Een half uur later wil ik weg, naar de Goede Vrijdag-viering in de kerk.
Fietssleutels zoek. (En de reservesleutels, die zijn al veel eerder verdwenen...)
Ik zoek alles af, óók ónder de was die ik inderhaast even gauw heb binnengehaald. Geen fietssleutels. BAAL! O.k., ik haal vanavond de kerk dus niet. Jas uit. T.v. aan. Was opvouwen. En vervolgens komen de fietssleutels dus tússen de was vandaan.
De spullen zijn tegen mij........
*******************************************************************************
N.b.: ik héb een vaste plek voor al mijn sleutels: een laatje in de kamer, bij de bank. Als ze niet liggen waar ze horen te liggen, liggen ze:
Fietssleutels zoek. (En de reservesleutels, die zijn al veel eerder verdwenen...)
Ik zoek alles af, óók ónder de was die ik inderhaast even gauw heb binnengehaald. Geen fietssleutels. BAAL! O.k., ik haal vanavond de kerk dus niet. Jas uit. T.v. aan. Was opvouwen. En vervolgens komen de fietssleutels dus tússen de was vandaan.
De spullen zijn tegen mij........
*******************************************************************************
N.b.: ik héb een vaste plek voor al mijn sleutels: een laatje in de kamer, bij de bank. Als ze niet liggen waar ze horen te liggen, liggen ze:
- op het aanrecht;
- in het fonteintje op het toilet;
- op de huiskamertafel of
- op de bank.
Goede Vrijdag, 3 april 2015
Kijk nou toch wat ik voor leuks als (verlaat) verjaardagscadeautje kreeg:Ik word hier ZO vrolijk van, ik heb de Paasdagen wat leuks te doen: bejaarden kleuren!
(Het is een kleurboek wat is gemaakt naar aanleiding van deze blog van Ari Seth Cohen. Ik zie dat er verschillende pagina's uit het kleurboek via Google afbeeldingen terug te vinden zijn. Voor wie net als ik soms kleuren erg leuk vindt....)
vrijdag 20 maart 2015
Cadeaubonnen uitgeven en ontrommelen
Ik heb een luxeprobleem: uitgeefstress! (Bestaat dat woord?)
Ik ging afgelopen week eens optellen wat ik allemaal aan cadeaubonnen en zo heb liggen, en dat is nogal wat:
Boekenbonnen en VVV-bonnen raak ik altijd wel kwijt. Ook al mocht ik van mezelf geen boeken meer kopen, ik heb nog wel twee boeken op mijn wensenlijstje staan: het jeugdboek "De gans en zijn broer" en een wildplukboek, bijv. Wildplukken van Edwin Flores. En anders moet er wel eens een keer een nieuw boek voor mijn leesgroep worden aangeschaft, of een verjaardagscadeau voor iemand. VVV-bonnen zijn altijd fijn: voor boeken, cadeautjes, of om uit te geven aan iets noodzakelijks / huishoudelijks, als dat al eens nodig is. Maar eigenlijk heb ik zo weinig nodig om gelukkig te zijn - en daarvan is er maar zo weinig te koop in de winkel...
Ik heb gezocht naar iets om mijn V&D-bon en mijn Kijkshopbonnen aan te besteden, maar dat is lastig. Wat ik nog op mijn wensenlijstje heb staan:
Tegelijkertijd probeer ik dingen ("rommel") uit huis weg te krijgen. De laatste weken "mocht" ik zo'n beetje elke week naar mijn huisarts: een goede aanleiding om fietstassen vol spullen te legen op de weggeeftafel in het buurthuis aan de overkant. Daar geniet ik erg van (en ook van de nuttige dingen die ik er vervolgens weer mee vandaan neem). Grappig genoeg merk ik dat ik er energie van krijg, van spullen lozen: het is fijn om te zien dat de spullen die ik vorige week neerlegde een nieuwe bestemming hebben gekregen. Maar ook: dat het doosje met leerboeken wat niemand wilde hebben, eindelijk in de papiercontainer verdween - boeken weggooien, dat kán natuurlijk helemaal niet, maar het staat op mijn werkkamer in de weg, ik doe er niets meer mee, en S. moet er altijd omheen stofzuigen.....
(Gek genoeg ging het nummer van het blad Genoeg, wat gisteren op de deurmat lag, ook over "ontrommelen" - leuk thema - blijkbaar leeft het - ons ouderwetse huisvrouwen/mannen/voorjaarsschoonmaakhormoon?)
Ik ging afgelopen week eens optellen wat ik allemaal aan cadeaubonnen en zo heb liggen, en dat is nogal wat:
- 2 boekenbonnen;
- 1 V&D bon;
- een aantal VVV-bonnen en
- een aantal Kijkshopbonnen.
Boekenbonnen en VVV-bonnen raak ik altijd wel kwijt. Ook al mocht ik van mezelf geen boeken meer kopen, ik heb nog wel twee boeken op mijn wensenlijstje staan: het jeugdboek "De gans en zijn broer" en een wildplukboek, bijv. Wildplukken van Edwin Flores. En anders moet er wel eens een keer een nieuw boek voor mijn leesgroep worden aangeschaft, of een verjaardagscadeau voor iemand. VVV-bonnen zijn altijd fijn: voor boeken, cadeautjes, of om uit te geven aan iets noodzakelijks / huishoudelijks, als dat al eens nodig is. Maar eigenlijk heb ik zo weinig nodig om gelukkig te zijn - en daarvan is er maar zo weinig te koop in de winkel...
Ik heb gezocht naar iets om mijn V&D-bon en mijn Kijkshopbonnen aan te besteden, maar dat is lastig. Wat ik nog op mijn wensenlijstje heb staan:
- een regenton;
- een bankje voor de voortuin;
- een hangmat voor grote zware mensen (Dat lijkt me zó lekker!!!);
- sieraden vind ik vaak wel leuk, & nuttig om mijn werkoutfits mee te variëren (maar ik denk dat mijn Kijkshopbon hieraan niet te besteden is...);
- een nieuwe leren schoudertas (ik draag al jaren een rode nylon tas, bepaald niet geschikt voor álle gelegenheden).
Tegelijkertijd probeer ik dingen ("rommel") uit huis weg te krijgen. De laatste weken "mocht" ik zo'n beetje elke week naar mijn huisarts: een goede aanleiding om fietstassen vol spullen te legen op de weggeeftafel in het buurthuis aan de overkant. Daar geniet ik erg van (en ook van de nuttige dingen die ik er vervolgens weer mee vandaan neem). Grappig genoeg merk ik dat ik er energie van krijg, van spullen lozen: het is fijn om te zien dat de spullen die ik vorige week neerlegde een nieuwe bestemming hebben gekregen. Maar ook: dat het doosje met leerboeken wat niemand wilde hebben, eindelijk in de papiercontainer verdween - boeken weggooien, dat kán natuurlijk helemaal niet, maar het staat op mijn werkkamer in de weg, ik doe er niets meer mee, en S. moet er altijd omheen stofzuigen.....
(Gek genoeg ging het nummer van het blad Genoeg, wat gisteren op de deurmat lag, ook over "ontrommelen" - leuk thema - blijkbaar leeft het - ons ouderwetse huisvrouwen/mannen/voorjaarsschoonmaakhormoon?)
donderdag 19 maart 2015
De gratis tuin
Ik stel mijn tuinwerk steeds maar uit, en er moet nog echt wel teenenander gebeuren voordat het echt wat wordt, op dat landgoed van mij. Annemiek, in Zuid Limburg (zie mijn bloglijst) is al veel verder, maar 200 km noordelijker is het natuurlijk nog een stuk kouder, en mijn kleiige grond is ook nog niet zo warm. Ach, smoezen verzinnen: ik ben er zó goed in!
Twee keer jammer deze week: ik aasde op een stek van een Boerenjasmijn (die ruikt geweldig!) uit de tuin bij mijn werk, maar vorig weekend had iemand de struik zo rigoureus teruggesnoeid dat er niets meer van te maken is, in ieder geval dit jaar niet meer.
En: De regionale tv-zender riep onlangs op om tuinen aan te melden voor een tuinprogramma, waar ze dan aan de slag zouden gaan. Ik zou ze natuurlijk (daar ben ik net iets te eigenwijs voor) niet de hele vrije hand gegeven hebben, maar een beetje hulp zou best welkom zijn. Al was het alleen maar voor alle boomwortels die ik nog moet uitspitten... Jammer genoeg kreeg ik deze week bericht dat ze mijn tuin niet hadden uitgekozen.
Wel leuk: komende zaterdag is het nationale compostdag (dat is een soort secretaressedag voor overgebleven compost), en kun je in veel gemeenten gratis een zak compost ophalen. Kijk op http://compostdag.nl/ of jouw gemeente meedoet: de mijne wel, dit jaar.
 |
| Mijn achtertuin, juli 2013 - vóór alle inspanningen, vanuit de werkkamer gezien. |
Twee keer jammer deze week: ik aasde op een stek van een Boerenjasmijn (die ruikt geweldig!) uit de tuin bij mijn werk, maar vorig weekend had iemand de struik zo rigoureus teruggesnoeid dat er niets meer van te maken is, in ieder geval dit jaar niet meer.
En: De regionale tv-zender riep onlangs op om tuinen aan te melden voor een tuinprogramma, waar ze dan aan de slag zouden gaan. Ik zou ze natuurlijk (daar ben ik net iets te eigenwijs voor) niet de hele vrije hand gegeven hebben, maar een beetje hulp zou best welkom zijn. Al was het alleen maar voor alle boomwortels die ik nog moet uitspitten... Jammer genoeg kreeg ik deze week bericht dat ze mijn tuin niet hadden uitgekozen.
Wel leuk: komende zaterdag is het nationale compostdag (dat is een soort secretaressedag voor overgebleven compost), en kun je in veel gemeenten gratis een zak compost ophalen. Kijk op http://compostdag.nl/ of jouw gemeente meedoet: de mijne wel, dit jaar.
zondag 15 maart 2015
Weekend vieren
Vorige week ging mijn blik op kantoor telkens weer verlangend naar buiten. Zon! 12, 13, 14 graden! Lente in aantocht!
Maar jammer genoeg kelderde de temperatuur toen het weekend werd, en werd de zon verdreven door een kille wind en veel wolken... Hoe droevig is dat, voor een werkende vrouw?
Toch liet ik me gisteren niet kennen. Ik ontdekte een tijd terug een nieuwe kringloopwinkel in N., op 5 fietskilometers van mijn huis, dus daar moest ik maar eens langs. Ik leverde er twee fietstassen vol overbodige spullen in: Hoera voor mij! Vandaar fietste ik door naar een overdekte multiculturele bazaar, waarvoor ik een vrijkaartje had. (Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om toegang te betalen voor een rommelmarkt, maar mijn nieuwsgierigheid bevredigen - dat wilde ik wel!) Het voelde zeer uitheems om daar rond te lopen. Mediterrane etenswaren, hoofddoeken, djellaba's, véél gereedschap, nog meer mobiele telefoons (en heel veel jengelende kinderen, André Hazes-hear-a-likes, schlagers, en nog zo wat van die herrie door elkaar). Best leuk om eens geweest te zijn, maar ik hoef niet
weer.
Ik hield me in, en kocht géén goedkope mooie linnen blouse (die heb ik al), alleen een nieuwe-tweedehands kaasschaaf voor € 0,90 (de mijne breekt bijna, na zo'n 25 jaar trouwe dienst), en het boek "Meester van de zwarte molen" uit 1971 voor € 0,50. Jeugdsentiment! En ik houd nog steeds van dit soort mythische vertellingen - ik las het boek weer in 1 nacht uit....
Op weg naar huis fietste ik langs een grote boeken- en knutselspullenverkoophal. En daar kon ik ook nog wel even langs. Ik ben wel trots op mezelf: ik kocht er niets. De knutselspullen vielen tegen - en ik heb al zoveel dat ik niet weet waar ik moet beginnen met prutsen. Wel-aardige-boeken die "maar" € 6 of € 10 kosten heb ik lekker laten liggen - het is me teveel geld voor een boek wat ik nog nooit gemist heb. Ik leer het nog wel eens!
Laat in de middag kwam ik koudgefietst thuis. Toch weer zo'n 30 kilometer op de teller, lekker bewogen en buiten geweest: mijn eerste grotere fietstocht van na deze winter. Ik voelde me zo fris, moe en gezond - dat ik lekker chinees heb besteld.... Mijn zere voetjes op de bank, languit voor de tv: ik hoef er dit weekend niet meer uit.....
(Misschien alleen straks nog een stukje spitten - mijn grote hobby - omdat er op die plek toch echt nodig deze maand nog een stek van de Boerenjasmijn de grond in moet, en elders de pootuitjes die ik deze week meebracht van de Lidl?)
Maar jammer genoeg kelderde de temperatuur toen het weekend werd, en werd de zon verdreven door een kille wind en veel wolken... Hoe droevig is dat, voor een werkende vrouw?
Toch liet ik me gisteren niet kennen. Ik ontdekte een tijd terug een nieuwe kringloopwinkel in N., op 5 fietskilometers van mijn huis, dus daar moest ik maar eens langs. Ik leverde er twee fietstassen vol overbodige spullen in: Hoera voor mij! Vandaar fietste ik door naar een overdekte multiculturele bazaar, waarvoor ik een vrijkaartje had. (Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om toegang te betalen voor een rommelmarkt, maar mijn nieuwsgierigheid bevredigen - dat wilde ik wel!) Het voelde zeer uitheems om daar rond te lopen. Mediterrane etenswaren, hoofddoeken, djellaba's, véél gereedschap, nog meer mobiele telefoons (en heel veel jengelende kinderen, André Hazes-hear-a-likes, schlagers, en nog zo wat van die herrie door elkaar). Best leuk om eens geweest te zijn, maar ik hoef niet
weer. Ik hield me in, en kocht géén goedkope mooie linnen blouse (die heb ik al), alleen een nieuwe-tweedehands kaasschaaf voor € 0,90 (de mijne breekt bijna, na zo'n 25 jaar trouwe dienst), en het boek "Meester van de zwarte molen" uit 1971 voor € 0,50. Jeugdsentiment! En ik houd nog steeds van dit soort mythische vertellingen - ik las het boek weer in 1 nacht uit....
Op weg naar huis fietste ik langs een grote boeken- en knutselspullenverkoophal. En daar kon ik ook nog wel even langs. Ik ben wel trots op mezelf: ik kocht er niets. De knutselspullen vielen tegen - en ik heb al zoveel dat ik niet weet waar ik moet beginnen met prutsen. Wel-aardige-boeken die "maar" € 6 of € 10 kosten heb ik lekker laten liggen - het is me teveel geld voor een boek wat ik nog nooit gemist heb. Ik leer het nog wel eens!
Laat in de middag kwam ik koudgefietst thuis. Toch weer zo'n 30 kilometer op de teller, lekker bewogen en buiten geweest: mijn eerste grotere fietstocht van na deze winter. Ik voelde me zo fris, moe en gezond - dat ik lekker chinees heb besteld.... Mijn zere voetjes op de bank, languit voor de tv: ik hoef er dit weekend niet meer uit.....
(Misschien alleen straks nog een stukje spitten - mijn grote hobby - omdat er op die plek toch echt nodig deze maand nog een stek van de Boerenjasmijn de grond in moet, en elders de pootuitjes die ik deze week meebracht van de Lidl?)
zaterdag 14 maart 2015
Boekenweek
Ik ben een beetje in de war: we hebben al een hele week Boekenweek gehad, en nu komt er - volgens mij? - nog een week! (Toch?) Waar is de tijd gebleven dat de week 10 dagen telde?
Ik vind de Boekenweek wel een goede gelegenheid om weer eens een (nieuw) boek aan te schaffen. Alhoewel: ik heb al héél véél boeken, voor een deel nog steeds in verhuisdozen..... Ook lees ik geen geweldige recensies van het Boekenweekgeschenk van dit jaar, dus daarom hoef ik niet meer langs de boekenwinkel. Maar ik heb nog wel wat boeken op mijn lijstje: een boek over wildplukken, en het jeugdboek "De gans en zijn broer", én ik heb nog boekenbonnen liggen. En ik heb al veel boeken weggedaan....
En morgen gratis reizen is natuurlijk wel leuk! Een dagje naar zee? Maar binnenkort ga ik waarschijnlijk al naar zee.... Een museum ver weg, bijvoorbeeld het Groninger Museum? Ik vind het lastig om mezelf altijd weer in mijn eentje op pad te sturen...
En eigenlijk kan ik veel beter rustig thuis blijven - mijn tuintje verder op orde brengen - uitrusten - wat rommelen in huis, daar is nog genoeg te doen...
Ik ben weer lekker bezig!
Ik vind de Boekenweek wel een goede gelegenheid om weer eens een (nieuw) boek aan te schaffen. Alhoewel: ik heb al héél véél boeken, voor een deel nog steeds in verhuisdozen..... Ook lees ik geen geweldige recensies van het Boekenweekgeschenk van dit jaar, dus daarom hoef ik niet meer langs de boekenwinkel. Maar ik heb nog wel wat boeken op mijn lijstje: een boek over wildplukken, en het jeugdboek "De gans en zijn broer", én ik heb nog boekenbonnen liggen. En ik heb al veel boeken weggedaan....En morgen gratis reizen is natuurlijk wel leuk! Een dagje naar zee? Maar binnenkort ga ik waarschijnlijk al naar zee.... Een museum ver weg, bijvoorbeeld het Groninger Museum? Ik vind het lastig om mezelf altijd weer in mijn eentje op pad te sturen...
En eigenlijk kan ik veel beter rustig thuis blijven - mijn tuintje verder op orde brengen - uitrusten - wat rommelen in huis, daar is nog genoeg te doen...
Ik ben weer lekker bezig!
woensdag 11 maart 2015
Zijn is hebben?
Op SBS6 wordt op dit moment een serie uitgezonden over (huishoud-)financiën. "Hoeveel ben je waard" zet op een rijtje wat mensen aan inkomen en bezittingen hebben, wat de inboedel waard is, en wat er aan schulden is. Best interessant, soms boeiend en soms ook schokkend. Zoals een stel wat "slechts" een schuld van € 10.000 dacht te hebben - wat ruim € 30.000 bleek te zijn....
Maar wat me tegenstaat is de titel. En vanavond drong het ineens tot me door: alsof mensen zijn wat ze hebben, alsof mensen samenvallen met hun bezittingen, of misschien wel erger nog, met hun schulden!
Maar wat me tegenstaat is de titel. En vanavond drong het ineens tot me door: alsof mensen zijn wat ze hebben, alsof mensen samenvallen met hun bezittingen, of misschien wel erger nog, met hun schulden!
zondag 8 maart 2015
zondag 1 maart 2015
Oogst 2014/2015
Huh - het is 1 maart, en ik begin over OOGST? Nou ja, omdat het zo te pas komt dan.
Vorig jaar kreeg ik pastinaakzaad van Annemiek van Deursen. Jammer genoeg kwam er maar één plant op, in het hoekje van de tuin wat ik bestemd had voor de pastinaak. Dus ik liet hem lekker lang doorgroeien, om de wortel vandaag vol van verwachting op te graven.
Maar goed dat ik had bedacht om dit recept te maken met pastinaak en de rest winterwortel, die ook nog op moest. Want anders kom ik natuurlijk NOOIT aan die 200 gram groenten per dag! ;-)
Volgend jaar maar iets minder planten laten staan - dat scheelt einde zomer ook veel klimwerk van de schuur naar huis een terug....
Vorig jaar kreeg ik pastinaakzaad van Annemiek van Deursen. Jammer genoeg kwam er maar één plant op, in het hoekje van de tuin wat ik bestemd had voor de pastinaak. Dus ik liet hem lekker lang doorgroeien, om de wortel vandaag vol van verwachting op te graven.Maar goed dat ik had bedacht om dit recept te maken met pastinaak en de rest winterwortel, die ook nog op moest. Want anders kom ik natuurlijk NOOIT aan die 200 gram groenten per dag! ;-)
En ook nog, speciaal voor Ietsepietsie: mijn peperoogst van vorig jaar. (O nee, najaar 2013 zie ik nu. Het lijkt vorig jaar.....) Je nieuwe zaadjes liggen te weken op een schoteltje in de zon!
En als ik dan toch bezig ben, meteen maar de pompoenoogst van najaar 2014 erbij. Die paste niet op mijn hand, zelfs nauwelijks op mijn aanrecht. Ik zoek nog naar manieren om zo'n 30 kilo pompoen te verwerken - ik gaf al wat weg, en at er een paar keer van - maar ik wil nog pompoenjam, -chutney, -brood en wat andere dingen gaan maken (had ik natuurlijk al veel eerder moeten / willen doen...)
maandag 23 februari 2015
Goed voornemen 1: zuiniger leven, gas, licht en water + updates
Het is bijna lente, dus een prima moment om te beginnen met de eerste goede voornemens......
Eigenlijk "hoort" dat natuurlijk met Nieuwjaar, maar mijn nieuwe jaar begint altijd wat later, want eerst jarig, en dit jaar nóg wat later, want zonder computer - en dan ontbreekt elk overzicht, heb ik wel gemerkt.
O.k., één van mijn goede voornemens: weer wat zuiniger gaan leven. Want na mijn verhuizing in augustus 2013 ben ik nog steeds niet op het juiste spoor beland, terwijl dat wél heel nodig zou zijn, met mijn tophuur, en een redelijk, maar niet torenhoog inkomen. (Onlangs had ik nog een hele discussie met een collega die op zoek was naar een huis, maar geen € 600 wilde betalen, met zijn inkomen - wat toch echt nog wel wat hoger lag dan mijn inkomen. Ik heb hem veel succes gewenst met het zoeken naar een goedkoper huurhuis - want zowel in mijn woon- als in mijn werkplaats is dat echt niet meer te vinden).
O.k., consuminderen dus, want ik wil vaker op vakantie en eropuit, én ik hoop eerder kunnen stoppen met werken. Ik houd van mijn werk, maar dat dagelijks in alle vroegte op de trein stappen...! En ik merk echt wel dat mijn energie minder is dan 20 jaar geleden - hoe leuk zou het niet zijn om nog redelijk fit en gezond met pensioen te kunnen gaan, meer vrijwilligerswerk te kunnen doen, meer energie over te hebben voor de mensen om me heen, leuke en boeiende cursussen te volgen. Dream on!
Mijn eerste volle jaar in dit huis leverde in ieder geval al wat besparingen op. Ik kreeg maar liefst terug van United Consumers, aan gas en elektra: € 85,37 + € 100,61 = € 185,98. Tada! En ook van waterbedrijf Vitens (ik heb een eigen watermeter) kreeg ik geld terug - maar ik kan nergens meer terugvinden hoeveel.....
Dus: ik ben blij met het mindere verbruik, maar ik ben er iets minder blij mee dat ik mijn administratie niet op orde heb.... Mooie klus voor zieke dagen!
Overigens, om mijn energieverbruik nog verder omlaag te brengen kocht ik - alweer maanden geleden - radiatorfolie. Als ik dat nou ook nog eens een keer bevestig gaat dat vást ook nog helpen!
Update: Ik ben bezig met een grote opruimactie op de pc, en kom dus NU mijn waterafrekening tegen. Helaas was dat de afrekening van vorig jaar. WAAR is mijn rekening over 2014??????????
Update-on-update: Lang leve de moderne zoekfuncties op de pc! Ik vond nu ook de rekening van afgelopen december terug. Vitens was zo aardig om maar liefst € 16 en een beetje terug te betalen.
Stand van zaken over 2014 dus in totaal: iets meer dan € 200 terug.
Leuk toch?
Eigenlijk "hoort" dat natuurlijk met Nieuwjaar, maar mijn nieuwe jaar begint altijd wat later, want eerst jarig, en dit jaar nóg wat later, want zonder computer - en dan ontbreekt elk overzicht, heb ik wel gemerkt.
O.k., één van mijn goede voornemens: weer wat zuiniger gaan leven. Want na mijn verhuizing in augustus 2013 ben ik nog steeds niet op het juiste spoor beland, terwijl dat wél heel nodig zou zijn, met mijn tophuur, en een redelijk, maar niet torenhoog inkomen. (Onlangs had ik nog een hele discussie met een collega die op zoek was naar een huis, maar geen € 600 wilde betalen, met zijn inkomen - wat toch echt nog wel wat hoger lag dan mijn inkomen. Ik heb hem veel succes gewenst met het zoeken naar een goedkoper huurhuis - want zowel in mijn woon- als in mijn werkplaats is dat echt niet meer te vinden).
O.k., consuminderen dus, want ik wil vaker op vakantie en eropuit, én ik hoop eerder kunnen stoppen met werken. Ik houd van mijn werk, maar dat dagelijks in alle vroegte op de trein stappen...! En ik merk echt wel dat mijn energie minder is dan 20 jaar geleden - hoe leuk zou het niet zijn om nog redelijk fit en gezond met pensioen te kunnen gaan, meer vrijwilligerswerk te kunnen doen, meer energie over te hebben voor de mensen om me heen, leuke en boeiende cursussen te volgen. Dream on!
Mijn eerste volle jaar in dit huis leverde in ieder geval al wat besparingen op. Ik kreeg maar liefst terug van United Consumers, aan gas en elektra: € 85,37 + € 100,61 = € 185,98. Tada! En ook van waterbedrijf Vitens (ik heb een eigen watermeter) kreeg ik geld terug - maar ik kan nergens meer terugvinden hoeveel.....
Dus: ik ben blij met het mindere verbruik, maar ik ben er iets minder blij mee dat ik mijn administratie niet op orde heb.... Mooie klus voor zieke dagen!
Overigens, om mijn energieverbruik nog verder omlaag te brengen kocht ik - alweer maanden geleden - radiatorfolie. Als ik dat nou ook nog eens een keer bevestig gaat dat vást ook nog helpen!
Update: Ik ben bezig met een grote opruimactie op de pc, en kom dus NU mijn waterafrekening tegen. Helaas was dat de afrekening van vorig jaar. WAAR is mijn rekening over 2014??????????
Update-on-update: Lang leve de moderne zoekfuncties op de pc! Ik vond nu ook de rekening van afgelopen december terug. Vitens was zo aardig om maar liefst € 16 en een beetje terug te betalen.
Stand van zaken over 2014 dus in totaal: iets meer dan € 200 terug.
Leuk toch?
vrijdag 20 februari 2015
zondag 8 februari 2015
O, o, o, wat is het toch fijn....
..... Om weer online te zijn!
YeaH!!!!
Ik ben er weer! Het had wel wat, dat zeer beperkte internettoegang, maar toch. Even snel mijn privémail lezen op kantoor, op dagen dat ik niet werk een extra tochtje langs de bibliotheek, internetten tegen de klok - ik heb in onze bieb per dag 30 minuten gratis internettoegang, en ik wil bij voorkeur niet betalen, als vrek zijnde....
Gistermiddag expres nog zo laat mogelijk langs de bibliotheek gefietst, om te kijken of er nog nieuws was over Lappie, en ja hoor: een mail dat het geval weer opgehaald kan worden!!! Zegt zo'n jongmens in de winkel nog dat 2 weken reparatie niet zo heel lang is. Jongeman, 12 januari is echt wel bijna 4 weken geleden, en het duurde natuurlijk even tussen moment "laptop stopt" en moment "laptop ligt bij de reparatiejongens"....
O.k., ik weet wat me te doen staat: morgen van kantoor de software die ik hier had geïnstalleerd meenemen en opnieuw installeren, kijken of de documenten die ik (hoop ik!) gebackupped heb, ook weer teruggezet kunnen worden, achterstallige administratie wegwerken, en nog wat van die klusjes die ik de afgelopen weken niet kon doen.
Maar niet vandaag.
Vandaag draai ik nog even een was - zonnig waaierig winterweer! En ik boen de keuken - gisteren ben ik begonnen met de schoonmaak van de koelkast/vriezer, dat wás me toch nodig! Dus nu moeten nog de laatste bakjes en planken schoon. Én ik wilde er op uit om te kijken of ik ergens in het park een paar polletjes sneeuwklokjes kan uitsteken - Die verwilderen toch vanzelf, en ik vind ze zó schattig. Ook liggen er nog narcissenbollen los in de voortuin - gekregen met mijn verjaardag, ik heb er al een hoekje voor uitgezocht, nu nog vorstvrije grond om ze in te zetten.
De uitdaging wordt dus: niet de hele dag achter de pc zitten om achterstallige blogs te lezen, en de Omnichatgroep Consuminderen, en kijken of er nog iets is gebeurd op Pinterest, maar gewoon de verworvenheid van de laatste weken vasthouden: er is ook offline heel veel te doen!
YeaH!!!!
Ik ben er weer! Het had wel wat, dat zeer beperkte internettoegang, maar toch. Even snel mijn privémail lezen op kantoor, op dagen dat ik niet werk een extra tochtje langs de bibliotheek, internetten tegen de klok - ik heb in onze bieb per dag 30 minuten gratis internettoegang, en ik wil bij voorkeur niet betalen, als vrek zijnde....
Gistermiddag expres nog zo laat mogelijk langs de bibliotheek gefietst, om te kijken of er nog nieuws was over Lappie, en ja hoor: een mail dat het geval weer opgehaald kan worden!!! Zegt zo'n jongmens in de winkel nog dat 2 weken reparatie niet zo heel lang is. Jongeman, 12 januari is echt wel bijna 4 weken geleden, en het duurde natuurlijk even tussen moment "laptop stopt" en moment "laptop ligt bij de reparatiejongens"....
O.k., ik weet wat me te doen staat: morgen van kantoor de software die ik hier had geïnstalleerd meenemen en opnieuw installeren, kijken of de documenten die ik (hoop ik!) gebackupped heb, ook weer teruggezet kunnen worden, achterstallige administratie wegwerken, en nog wat van die klusjes die ik de afgelopen weken niet kon doen.
Maar niet vandaag.
Vandaag draai ik nog even een was - zonnig waaierig winterweer! En ik boen de keuken - gisteren ben ik begonnen met de schoonmaak van de koelkast/vriezer, dat wás me toch nodig! Dus nu moeten nog de laatste bakjes en planken schoon. Én ik wilde er op uit om te kijken of ik ergens in het park een paar polletjes sneeuwklokjes kan uitsteken - Die verwilderen toch vanzelf, en ik vind ze zó schattig. Ook liggen er nog narcissenbollen los in de voortuin - gekregen met mijn verjaardag, ik heb er al een hoekje voor uitgezocht, nu nog vorstvrije grond om ze in te zetten.
De uitdaging wordt dus: niet de hele dag achter de pc zitten om achterstallige blogs te lezen, en de Omnichatgroep Consuminderen, en kijken of er nog iets is gebeurd op Pinterest, maar gewoon de verworvenheid van de laatste weken vasthouden: er is ook offline heel veel te doen!
dinsdag 20 januari 2015
Nog steeds offline........................
Even een update - al valt er helemaal NIETS nieuws te melden.... Mijn laptop is nog steeds bij de reparatiemensen. En ik ben nog steeds bezig met het experiment "leven zonder internet". (Nou ja, ik heb gelukkig een kantoorbaan, met vier dagen p.w. een goede computer voor mijn neus, daar kan ik / mag ik van mezelf bést even illegaal mijn mail checken).
Ik kan jullie verzekeren: leven zonder internet valt niet mee! Zo stond ik vorige week bij de kapper, en stond er geen saldo meer op mijn bankrekening. AI! Gelukkig kent mijn kapper mij al wat langer, en mocht ik een dag later komen betalen. En met dat zalige koude zonnige winterweer van vrijdag en zaterdag was dat echt geen straf, zo'n extra fietstocht!
Ik meld me wel weer als ik me weer via mijn eigen computertje kan melden - wachttijd bij de reparatiejongens zou nog een week duren (hopen we).
Ik kan jullie verzekeren: leven zonder internet valt niet mee! Zo stond ik vorige week bij de kapper, en stond er geen saldo meer op mijn bankrekening. AI! Gelukkig kent mijn kapper mij al wat langer, en mocht ik een dag later komen betalen. En met dat zalige koude zonnige winterweer van vrijdag en zaterdag was dat echt geen straf, zo'n extra fietstocht!
Ik meld me wel weer als ik me weer via mijn eigen computertje kan melden - wachttijd bij de reparatiejongens zou nog een week duren (hopen we).
vrijdag 2 januari 2015
2015
Ik begon gisteren een uitgebreid bericht, met goede wensen, beste voornemens, en nog wat van die dingen. En toen stopte mijn computertje ermee! En dan begin je dus helemaal NIETS meer..... En 's avonds laat zakte ik door mijn bed.Een goed begin van het nieuwe jaar zo!
Vanmiddag heb ik maar even de laptop van kantoor gehaald, voor het weekend. Nu kon ik vanavond tenminste koken (want recept van internet), en kan ik morgen een agenda voor de vergadering van woensdag opmaken...
Wordt vervolgd!
Abonneren op:
Posts (Atom)