Eigenlijk wil ik me er helemaal niet mee bezig houden, met mijn energiecontract (en mijn ziektekostenverzekering, en, en....). Eigenlijk vind ik het gewoon teveel gedoe.....
Maar ik heb vanavond toch nog maar even naar mijn energiekosten gekeken. Mijn contract bij Pure Energie (vorig jaar afgesloten, lees hier) loopt half februari af, en ik zie de laatste weken in mijn reclamemailbox allerlei aanbiedingen langs komen. O.k., de Energievergelijker van de Consumentenbond erbij, en de verlengingsaanbieding van Pure Energie. En dan blijft Pure Energie voor mij toch de goedkoopste, van de groene aanbieders. Ik hád ook nog even kunnen kijken naar bijvoorbeeld de korting met de natuurkampeerterreinenkaart bij Greenchoice - maar dat deed ik niet.
(Pfiew - net alsnog even gedaan, maar het tarief bij Greenchoice komt ook met deze korting toch nog hoger uit dan verlenging van het contract bij Pure Energie, gelukkig!)
Mijn zieketekostenverzekering liet ik lekker staan. Deels omdat ik denk dat ik met mijn chronische kwaaltjes en handicap grote kans heb om geweigerd te worden, deels omdat het steeds minder geld besteden aan gezondheidszorg me erg tegenstaat.
Wel zegde ik in deze kerstvakantie mijn abonnement op Opzij op. Niet in eerste instantie om te bezuinigen, maar omdat ik het blad steeds minder herken als feministisch maandblad. En dat scheelt ook weer € 56 per jaar. Maar misschien neem ik wel een lekker a-politiek tuintijdschrift ervoor in de plaats.....
En dan wil ik NU een appelflap!
zondag 31 december 2017
zaterdag 30 december 2017
Spannend!
Zo aan het eind van het jaar kijk ik ook terug op mijn financiële jaar. Wat ging er goed, wat kan beter?
Én ik probeer mijn belastbare inkomen wat terug te schroeven, door nog wat aankopen te doen: dat is NU voor het goede doel, nl. zorgen dat ik niet meer belasting betaal dan ik moet betalen... Zo kocht ik gisteren nog 4 flessen Kneipp doucheschuim - aanbieding 1+1 bij de Kruidvat - dan is het nóg behoorlijk duur, maar ach, voor de noodzakelijke verwennerij tussendoor... Straks wil ik nog een nieuwe fietscomputer kopen - ook dat scheelt weer iets van € 30 - moet ik hem maar niet verliezen onderweg!
Ik scan met grote spanning mijn bankrekening. In onze stad heb je bij een "laag" (Ik geloof tot € 39.000, bepaald geen laag inkomen vind ik zelf!) en hoge zorgkosten recht op een tegemoetkoming van € 200 per jaar. Ik had daar vorig jaar al recht op; toen kreeg ik het niet. Dit jaar weer - maar ik las ergens dat het bedrag uiterlijk 31 december 2017 op de rekening zou worden bijgeschreven, maar ik heb na de automatische ontvangstbevestiging niets meer gehoord. Zou ik het dit jaar wél krijgen? Of gaan ze weer doen of ze de aanvraag niet (op tijd) hebben ontvangen? Ik bereid me maar vast mentaal voor op een telefoontje naar de gemeente, als ik weer niets hoor. Gelukkig heb ik dinsdag nog vrij voor een paar van zulke klussen.
Maar het zou zo leuk zijn als dit soort dingen nou eindelijk eens "vanzelf" ging - dat wil zeggen: aanvragen, en dan ook gewoon op tijd een (positieve) reactie krijgen!
Én ik probeer mijn belastbare inkomen wat terug te schroeven, door nog wat aankopen te doen: dat is NU voor het goede doel, nl. zorgen dat ik niet meer belasting betaal dan ik moet betalen... Zo kocht ik gisteren nog 4 flessen Kneipp doucheschuim - aanbieding 1+1 bij de Kruidvat - dan is het nóg behoorlijk duur, maar ach, voor de noodzakelijke verwennerij tussendoor... Straks wil ik nog een nieuwe fietscomputer kopen - ook dat scheelt weer iets van € 30 - moet ik hem maar niet verliezen onderweg!
Ik scan met grote spanning mijn bankrekening. In onze stad heb je bij een "laag" (Ik geloof tot € 39.000, bepaald geen laag inkomen vind ik zelf!) en hoge zorgkosten recht op een tegemoetkoming van € 200 per jaar. Ik had daar vorig jaar al recht op; toen kreeg ik het niet. Dit jaar weer - maar ik las ergens dat het bedrag uiterlijk 31 december 2017 op de rekening zou worden bijgeschreven, maar ik heb na de automatische ontvangstbevestiging niets meer gehoord. Zou ik het dit jaar wél krijgen? Of gaan ze weer doen of ze de aanvraag niet (op tijd) hebben ontvangen? Ik bereid me maar vast mentaal voor op een telefoontje naar de gemeente, als ik weer niets hoor. Gelukkig heb ik dinsdag nog vrij voor een paar van zulke klussen.
Maar het zou zo leuk zijn als dit soort dingen nou eindelijk eens "vanzelf" ging - dat wil zeggen: aanvragen, en dan ook gewoon op tijd een (positieve) reactie krijgen!
vrijdag 29 december 2017
Wintervakantie
Gisteren ben ik weer eens de deur uit geweest! Kerstvakantie is voor mij namelijk toch wel veel binnen lezen, prutsen, breien, tv-kijken....
Ik had mijn kerstboodschappen al op tijd in huis, zodat ik er niet in de ergste drukte door hoefde (en eigenlijk viel die drukte hier wel mee, misschien veel mensen die toch op zondag hun kerstinkopen gingen doen?) Ik had een heerlijke zuurkoolovenschotel met kerst: een mens moet toch iets van protest laten horen, én ik vind het superlekker! Wat lekkere hapjes en dingetjes, een mooi boek, en ik kom de kerst wel door. Kerstnacht ging ik naar de kerk. En verder was ik lekker op mezelf, alleen thuis - en eigenlijk krijg ik daar steeds minder moeite mee! Natuurlijk zou het best leuk zijn om samen met een leuk iemand, of met (leuke) familie deze dagen door te komen, maar het is nu eenmaal niet anders.
Gisteren zou ik op kraamvisite gaan bij mijn vroegere collega in A, dus ik moest de laatste dagen nog als een razende breien aan mijn kraamcadeau. 's Avonds keek ik tevreden rond in mijn huisje: ja, zo ziet een wintervakantie er bij mij uit: overal drogende lijmprojectjes, verfprojectjes, breiwerken, de schuurmachine in de keuken, ander gereedschap overal.
Maar gisteren er dus weer eens op uit. Met de trein naar de nieuwe woning van S., door de kou, flink stuk lopen. En toen op de koffie. Zo gezellig vind ik dat! De kinderen waren allebei wat snotterig, pieperig, ziekig en zielig, maar gewoon daar aan de keukentafel mogen zitten, met koffie en beschuit met muisjes, twee pukkies erbij die zo af en toe geluid geven, bijpraten, even een boterham mee-eten. Daarna - na weer een flinke wandeling (maar tegenwoordig vind ik 5 kilometer al een flinke wandeling...) - naar een expositie van Maria Roosen. Haar werk spreekt me aan, maar ik vond het nu soms ook wel wat bedacht allemaal... In ieder geval, het maakte de dag compleet, de treinreis en de kosten daarvan, de moeite waard.
In het donker weer naar huis. Nog even langs de Lidl voor wat lekkers.... En 's avonds nagenieten van de dag, met een goede detective na (Ik ben nu bezig met Crossing Lines, deze zomer uitgezonden op Canvas).
En zo rommelt mijn vakantie door. Nog vijf dagen, en dan moet / mag ik weer aan het werk. Waarom gaan vakanties toch zo snel, en werkdagen (soms) zo ontzettend langzaam?
Ik had mijn kerstboodschappen al op tijd in huis, zodat ik er niet in de ergste drukte door hoefde (en eigenlijk viel die drukte hier wel mee, misschien veel mensen die toch op zondag hun kerstinkopen gingen doen?) Ik had een heerlijke zuurkoolovenschotel met kerst: een mens moet toch iets van protest laten horen, én ik vind het superlekker! Wat lekkere hapjes en dingetjes, een mooi boek, en ik kom de kerst wel door. Kerstnacht ging ik naar de kerk. En verder was ik lekker op mezelf, alleen thuis - en eigenlijk krijg ik daar steeds minder moeite mee! Natuurlijk zou het best leuk zijn om samen met een leuk iemand, of met (leuke) familie deze dagen door te komen, maar het is nu eenmaal niet anders.
Gisteren zou ik op kraamvisite gaan bij mijn vroegere collega in A, dus ik moest de laatste dagen nog als een razende breien aan mijn kraamcadeau. 's Avonds keek ik tevreden rond in mijn huisje: ja, zo ziet een wintervakantie er bij mij uit: overal drogende lijmprojectjes, verfprojectjes, breiwerken, de schuurmachine in de keuken, ander gereedschap overal.
Maar gisteren er dus weer eens op uit. Met de trein naar de nieuwe woning van S., door de kou, flink stuk lopen. En toen op de koffie. Zo gezellig vind ik dat! De kinderen waren allebei wat snotterig, pieperig, ziekig en zielig, maar gewoon daar aan de keukentafel mogen zitten, met koffie en beschuit met muisjes, twee pukkies erbij die zo af en toe geluid geven, bijpraten, even een boterham mee-eten. Daarna - na weer een flinke wandeling (maar tegenwoordig vind ik 5 kilometer al een flinke wandeling...) - naar een expositie van Maria Roosen. Haar werk spreekt me aan, maar ik vond het nu soms ook wel wat bedacht allemaal... In ieder geval, het maakte de dag compleet, de treinreis en de kosten daarvan, de moeite waard.
In het donker weer naar huis. Nog even langs de Lidl voor wat lekkers.... En 's avonds nagenieten van de dag, met een goede detective na (Ik ben nu bezig met Crossing Lines, deze zomer uitgezonden op Canvas).
En zo rommelt mijn vakantie door. Nog vijf dagen, en dan moet / mag ik weer aan het werk. Waarom gaan vakanties toch zo snel, en werkdagen (soms) zo ontzettend langzaam?
zondag 24 december 2017
Kerstavond
Geen kerstcantate
Niet alleen in het holst
van de nacht van het jaar,
iedere dag van het jaar
heeft het licht het koud.
Het vraagt om geen engelenstemmen,
het hongert naar
een beetje gerechtigheid
aan deze kant van de tijd.
En dromen doet het ook niet van
eeuwig hemelse zomers
in en om het vaderhuis,
het hunkert naar
aardse dagen ooit
zonder marteling en moord,
het licht dat van puur licht
kind is en woord.
Hans Andreus
Niet alleen in het holst
van de nacht van het jaar,
iedere dag van het jaar
heeft het licht het koud.
Het vraagt om geen engelenstemmen,
het hongert naar
een beetje gerechtigheid
aan deze kant van de tijd.
En dromen doet het ook niet van
eeuwig hemelse zomers
in en om het vaderhuis,
het hunkert naar
aardse dagen ooit
zonder marteling en moord,
het licht dat van puur licht
kind is en woord.
Hans Andreus
zaterdag 23 december 2017
Weekend
Een extra lang weekend dit keer, met een zaterdag, een zondag en vervolgens maar liefst twee Kerstdagen!
(Voor iedereen die tegen Kerst aan hikt: ook dit gaat weer over!)
donderdag 21 december 2017
Standje vakantie
Ik was bang dat ik te gesloopt zou zijn om direct vakantie te houden - ik kwam dinsdagavond zó moe thuis! Mijn nieuwe collega's hebben met grote verbazing de gekte van de laatste dagen voor Kerst aangezien: Mán! Wat een drukte, wat loopt er veel door elkaar heen, zoveel verschillende vragen, zoveel dingen die nog "even" geregeld moeten worden voor de feestdagen......
Maar gisteren ging dan toch mijn vakantie in. Ik moest wel vroeg opstaan - mijn werkster D. kwam, en ik had meteen maar een dringend noodzakelijke kappersafspraak gemaakt.
Zo leuk: ik kocht in de Kringloop vrijdag een kerstspeeldoosje voor D., en liet die zaterdag in het Repair Café repareren. (En toen vond ik 'm zo leuk dat ik hem eigenlijk wel zelf wilde houden 😉). Gelukkig vond D. mijn cadeautje hélemaal leuk. Toen ben ik gauw op de fiets gesprongen om mijn haar te laten knippen. Op bezoek bij mijn lieve kapper T.: dat doet een mens altijd érg goed! Ik heb weer een toonbaar kapsel, én we raakten helemaal bijgepraat over het Leven en de Liefde (de zijne dan, bij mij non-existent). Ik fietste door mijn oude wijkje terug - niet de meest logische route, maar nog steeds zó vertrouwd. En sprak op straat een oude buurvrouw. En ik ging even bij vriendin M. op de koffie.
Eigenlijk vind ik dat heel gezellig, zo'n onverwachte koffievisite tussendoor - even een uurtje, bijpraten, en dan weer door met de orde van de dag. Waarom doen we dat eigenlijk nooit meer, gunnen we ons nooit meer de tijd voor zoiets gezelligs?
Gistermiddag dook ik lekker op de bank, onder mijn dekentje, nieuwe Opzij erbij, beetje dommelen, beetje nadenken.... Ik had meteen het "standje vakantie" te pakken gisteren!
Tussen het lummelen en uitrusten door werk ik mijn klussenlijstje bij: ik maakte een mooi schrift, en schrijf daarin alles wat ik deze vakantie eigenlijk zou willen / moeten doen: dan heb ik klussen paraat als ik uitgerust ben, en weg dreig te zakken in somberheid en te lang nietsdoen.
Dadelijk de Kerstboodschappen, en daarna heb ik de tijd helemaal aan mezelf. De schone pyjama's liggen klaar voor de komende weken, er staan nog genoeg ongelezen boeken in de kast, en ik rijd morgen nog langs de bibliotheek voor nog meer leuks. Mijn vest schiet op: wat wil een mens nog meer van het leven?
Maar gisteren ging dan toch mijn vakantie in. Ik moest wel vroeg opstaan - mijn werkster D. kwam, en ik had meteen maar een dringend noodzakelijke kappersafspraak gemaakt.
Zo leuk: ik kocht in de Kringloop vrijdag een kerstspeeldoosje voor D., en liet die zaterdag in het Repair Café repareren. (En toen vond ik 'm zo leuk dat ik hem eigenlijk wel zelf wilde houden 😉). Gelukkig vond D. mijn cadeautje hélemaal leuk. Toen ben ik gauw op de fiets gesprongen om mijn haar te laten knippen. Op bezoek bij mijn lieve kapper T.: dat doet een mens altijd érg goed! Ik heb weer een toonbaar kapsel, én we raakten helemaal bijgepraat over het Leven en de Liefde (de zijne dan, bij mij non-existent). Ik fietste door mijn oude wijkje terug - niet de meest logische route, maar nog steeds zó vertrouwd. En sprak op straat een oude buurvrouw. En ik ging even bij vriendin M. op de koffie.
Eigenlijk vind ik dat heel gezellig, zo'n onverwachte koffievisite tussendoor - even een uurtje, bijpraten, en dan weer door met de orde van de dag. Waarom doen we dat eigenlijk nooit meer, gunnen we ons nooit meer de tijd voor zoiets gezelligs?
Gistermiddag dook ik lekker op de bank, onder mijn dekentje, nieuwe Opzij erbij, beetje dommelen, beetje nadenken.... Ik had meteen het "standje vakantie" te pakken gisteren!
Tussen het lummelen en uitrusten door werk ik mijn klussenlijstje bij: ik maakte een mooi schrift, en schrijf daarin alles wat ik deze vakantie eigenlijk zou willen / moeten doen: dan heb ik klussen paraat als ik uitgerust ben, en weg dreig te zakken in somberheid en te lang nietsdoen.
Dadelijk de Kerstboodschappen, en daarna heb ik de tijd helemaal aan mezelf. De schone pyjama's liggen klaar voor de komende weken, er staan nog genoeg ongelezen boeken in de kast, en ik rijd morgen nog langs de bibliotheek voor nog meer leuks. Mijn vest schiet op: wat wil een mens nog meer van het leven?
zaterdag 16 december 2017
Midwinter
Wie is de Mol?
Nou, ikke!
Nee, o.k., we zijn vast met velen, maar als ik 's morgens vroeg in het donker de deur achter me dichttrek voel ik me wel héél zielig! Maar ik heb er wat op gevonden: ik heb de Adventsster op de schakelklok staan, en dus brandt er als ik opsta al iets van licht, en word ik 's avonds ook weer met een lichtende ster verwelkomd als ik thuis kom. Dat helpt een beetje...
Ik moet vandaag nog vrijwilligerswerken, en dan nog twee dagen voor mijn andere baas, en dan: VAKANTIE!!! Oh, wat een heerlijkheid is dat toch altijd, twee weken lang in pyjama lopen, dikke boeken en brei- en haakwerkjes, zo af en toe wat wandelen voor de gezonderigheid... Ik zie ernaar uit - maar ik weet nu al dat het weer veel te snel voorbij zal gaan. En dan: nog even een verjaardag vieren, de laatste donkere maand(en) door, en dan is het alweer lente... Tja, soms kan ik wel optimistisch zijn, als ik een beetje moeite doe!
Het is nu wel ontzettend midwinter. De laatste week banjerde ik rond op mijn Meindl-bergschoenen, lekker elegant, maar wel zo stabiel mogelijk in alle gladheid. En gisteren waagde ik me toch maar weer eens aan een fietstocht(je): naar de boerderijwinkel, de supermarkt, Kringloop 1 en Kringloop 2 in H., en ik nam ook nog mijn breiwerk mee om eindelijk weer eens naar de breiclub te gaan (maar dat haalde ik niet meer op tijd).
Bij Kringloop 1 bracht ik wat spullen weg. En, zo leuk: ik kreeg een bon voor € 1,00 retour. Niet omdat ik nou zo verlegen zit om een bon, maar ik vind dat wel écht kringlopen: je brengt iets, je haalt iets - en als het goed is breng je meer dan je haalt. Die € 1 spendeer ik nog wel een keer: aan een goedkoop boek, iets huishoudelijks wat ik nodig heb, of een cadeautje voor iemand. Ik vond niet de lampenkap die ik nodig heb, of de buffetkast. Wél kocht ik een bol wol (voor mijn Tomte en voor de pop die ik nog wil breien voor de spruit van S.), een fotolijstje waarin ik een consuminderreminder wil maken (wordt vervolgd), en een kerstcadeautje voor mijn werkster D. (nog even te repareren in het Repair Café vanmiddag).
Ik was koud, moe maar tevreden: toch weer even wat buitenlucht gesnoven, al was ik dan door en door koud toen ik thuiskwam. Brrr - het zou zo meteen weer gaan sneeuwen, en ik moet er nog door. Wish me luck! Maar goed, mensen zien is goed voor me, en even iets anders doen dan mijn gewone werk is goed voor me!
Nou, ikke!
Nee, o.k., we zijn vast met velen, maar als ik 's morgens vroeg in het donker de deur achter me dichttrek voel ik me wel héél zielig! Maar ik heb er wat op gevonden: ik heb de Adventsster op de schakelklok staan, en dus brandt er als ik opsta al iets van licht, en word ik 's avonds ook weer met een lichtende ster verwelkomd als ik thuis kom. Dat helpt een beetje...
Ik moet vandaag nog vrijwilligerswerken, en dan nog twee dagen voor mijn andere baas, en dan: VAKANTIE!!! Oh, wat een heerlijkheid is dat toch altijd, twee weken lang in pyjama lopen, dikke boeken en brei- en haakwerkjes, zo af en toe wat wandelen voor de gezonderigheid... Ik zie ernaar uit - maar ik weet nu al dat het weer veel te snel voorbij zal gaan. En dan: nog even een verjaardag vieren, de laatste donkere maand(en) door, en dan is het alweer lente... Tja, soms kan ik wel optimistisch zijn, als ik een beetje moeite doe!
Het is nu wel ontzettend midwinter. De laatste week banjerde ik rond op mijn Meindl-bergschoenen, lekker elegant, maar wel zo stabiel mogelijk in alle gladheid. En gisteren waagde ik me toch maar weer eens aan een fietstocht(je): naar de boerderijwinkel, de supermarkt, Kringloop 1 en Kringloop 2 in H., en ik nam ook nog mijn breiwerk mee om eindelijk weer eens naar de breiclub te gaan (maar dat haalde ik niet meer op tijd).
Bij Kringloop 1 bracht ik wat spullen weg. En, zo leuk: ik kreeg een bon voor € 1,00 retour. Niet omdat ik nou zo verlegen zit om een bon, maar ik vind dat wel écht kringlopen: je brengt iets, je haalt iets - en als het goed is breng je meer dan je haalt. Die € 1 spendeer ik nog wel een keer: aan een goedkoop boek, iets huishoudelijks wat ik nodig heb, of een cadeautje voor iemand. Ik vond niet de lampenkap die ik nodig heb, of de buffetkast. Wél kocht ik een bol wol (voor mijn Tomte en voor de pop die ik nog wil breien voor de spruit van S.), een fotolijstje waarin ik een consuminderreminder wil maken (wordt vervolgd), en een kerstcadeautje voor mijn werkster D. (nog even te repareren in het Repair Café vanmiddag).
Ik was koud, moe maar tevreden: toch weer even wat buitenlucht gesnoven, al was ik dan door en door koud toen ik thuiskwam. Brrr - het zou zo meteen weer gaan sneeuwen, en ik moet er nog door. Wish me luck! Maar goed, mensen zien is goed voor me, en even iets anders doen dan mijn gewone werk is goed voor me!
maandag 11 december 2017
IJsvrij en projectjes
Vandaag had ik ijsvrij - dát is lang geleden! Ik begon gisteravond al op te zien tegen het reizen vandaag - opgepropt staan, volgepakte treinen, én ik ben nog steeds benauwd - dus te dicht op mensen met rook, dier of parfum in hun kleding staan, is echt niet fijn...
Gelukkig mailde mijn baas gisteravond dat we maar thuis moesten blijven. JOEPIE! Dan moet je natuurlijk wel nog zoveel mogelijk werk doen (in mijn geval moet ik dat dus deels vanavond nog doen...), maar ik hoefde tenminste niet door die baggerzooi van de NS!
Echt vrij is het niet - ik houd toch de hele dag de mail in de gaten, reageer op dingen die meteen moeten - en ik moet vanavond nog de dag van morgen voor gaan bereiden. Mmm - gebrek aan discipline, of zo?
Wel deed ik tussendoor wat andere dingen - vooral spullen op Marktplaats zetten (ik hoop op nog een paar verkopen voor Kerst), wat werk voor mijn vrijwilligerswerk, wat opruimen. Ook helemaal niet verkeerd!
Nog even tot de kerstvakantie - heb ik nu al zin in!
Wat ik dan ga doen / wat ik al deed:
Gelukkig mailde mijn baas gisteravond dat we maar thuis moesten blijven. JOEPIE! Dan moet je natuurlijk wel nog zoveel mogelijk werk doen (in mijn geval moet ik dat dus deels vanavond nog doen...), maar ik hoefde tenminste niet door die baggerzooi van de NS!
Echt vrij is het niet - ik houd toch de hele dag de mail in de gaten, reageer op dingen die meteen moeten - en ik moet vanavond nog de dag van morgen voor gaan bereiden. Mmm - gebrek aan discipline, of zo?
Wel deed ik tussendoor wat andere dingen - vooral spullen op Marktplaats zetten (ik hoop op nog een paar verkopen voor Kerst), wat werk voor mijn vrijwilligerswerk, wat opruimen. Ook helemaal niet verkeerd!
Nog even tot de kerstvakantie - heb ik nu al zin in!
Wat ik dan ga doen / wat ik al deed:
 |
| Meters maken met de haaknaald, en het begint te lukken! |
 |
| Mijn nieuwe "wolletje" - het begin is altijd het lastigste: rekenen, opzetten, op gang komen. Maar wat is -ie mooi! |
Mijn volgende haakproject wordt een Tomte - die wil ik al heel lang, maar ik durfde het nooit aan... Nu ga ik het gewoon proberen. Niet dat ik nou ineens into de Scandinavische voorouderverering ben - ik vind ze vooral leuk omdat het net een Bommel-figuur is!
 |
| Afbeelding van Pinterest. |
zondag 10 december 2017
Boodschapppen doen - deel 2
Gisteren ging ik lopend boodschappen doen - het had al een beetje gesneeuwd, en er zou in de loop van de middag nog meer vallen. En een beetje buitenlucht leek me erg gezond voor mijn nog-steeds-snipverkouden-hoofd.
Dat heb ik geweten! De verste winkel waar ik moest zijn is ongeveer 2 kilometer ver, maar onderweg bedacht ik dat ik ook nog langs de Kringloop wilde voor een paar breipennen nr. 5,5 - nodig om mijn hes iets soepeler te laten vallen. Én dat ik nog wat kantoorboodschappen wilde doen... Gelukkig had ik het goed uitgedacht, en deed ik de zwaarste boodschappen pas op de terugweg.
Maar toen.
Met een volle rugzak, twee vrij zware plastic tassen met boodschappen, én een nieuwe afwasteil (zie je het voor je?) glibberde ik de laatste winkel uit - om daar net de bus te missen. En om er dan achter te komen dat écht bijna alle buslijnen in ons deel van de stad wegbezuinigd zijn. 2 Kilometer, in totaal 5 bushaltes, met één overstap: dat zou nodig zijn om weer thuis te komen. Alleen had ik dan eerst een half uur moeten wachten op de volgende bus.
Nee, toch maar niet. Dus ik glibberde toch maar lopend naar huis, mijn tassen elke keer overnemend in de andere hand, telkens even bijkomend onder een afdakje.
Observatie: kilo's sinaasappels en mandarijnen zijn erg gezond - totdat je er heel ver mee moet lopen!
Goed, uiteindelijk ben ik toch thuis gekomen - met rugpijn en zere benen, natuurlijk. Maar wat héb ik veel gezonde buitenlucht gesnoven!!! 😉😉😉
Vandaag viel er nog veel meer sneeuw. Wát een baggerweer! Mijn buurmeisjes vermaken zich met het maken van een sneeuwpop van peutergrootte. Maar ik kan gelukkig binnen blijven: met de krant, een boek, mijn breiwerk, en Theater van het Sentiment op de radio.....
Dat heb ik geweten! De verste winkel waar ik moest zijn is ongeveer 2 kilometer ver, maar onderweg bedacht ik dat ik ook nog langs de Kringloop wilde voor een paar breipennen nr. 5,5 - nodig om mijn hes iets soepeler te laten vallen. Én dat ik nog wat kantoorboodschappen wilde doen... Gelukkig had ik het goed uitgedacht, en deed ik de zwaarste boodschappen pas op de terugweg.
Maar toen.
Met een volle rugzak, twee vrij zware plastic tassen met boodschappen, én een nieuwe afwasteil (zie je het voor je?) glibberde ik de laatste winkel uit - om daar net de bus te missen. En om er dan achter te komen dat écht bijna alle buslijnen in ons deel van de stad wegbezuinigd zijn. 2 Kilometer, in totaal 5 bushaltes, met één overstap: dat zou nodig zijn om weer thuis te komen. Alleen had ik dan eerst een half uur moeten wachten op de volgende bus.
Nee, toch maar niet. Dus ik glibberde toch maar lopend naar huis, mijn tassen elke keer overnemend in de andere hand, telkens even bijkomend onder een afdakje.
Observatie: kilo's sinaasappels en mandarijnen zijn erg gezond - totdat je er heel ver mee moet lopen!
Goed, uiteindelijk ben ik toch thuis gekomen - met rugpijn en zere benen, natuurlijk. Maar wat héb ik veel gezonde buitenlucht gesnoven!!! 😉😉😉
Vandaag viel er nog veel meer sneeuw. Wát een baggerweer! Mijn buurmeisjes vermaken zich met het maken van een sneeuwpop van peutergrootte. Maar ik kan gelukkig binnen blijven: met de krant, een boek, mijn breiwerk, en Theater van het Sentiment op de radio.....
vrijdag 8 december 2017
Dit geloof je niet!
Ik mag / moet een nieuw leesgroepboek bestellen. Dus ik vraag via één van de enquêtes waar ik altijd aan meedoe een bon op van Bol.com. Oké, boek voor mijn leesgroep, een nieuwe zilveren ketting voor mijn hangertje, en misschien nog iets leuks, als cadeautje voor mezelf voor de donkere dagen?
En kijk dan eens wat voor "leuk" speelgoed deze winkel heeft?
NOT! Je zou een winkel toch om minder gaan boycotten!!!!!
En kijk dan eens wat voor "leuk" speelgoed deze winkel heeft?
NOT! Je zou een winkel toch om minder gaan boycotten!!!!!
dinsdag 5 december 2017
Boodschappen doen
Zaterdag was ik met een beetje ziek hoofd boodschappen doen. In de dichtstbijzijnde AH - doe ik normaal nooit, maar ik wilde nu zo snel mogelijk uit en weer thuis zijn. Even op de fiets, kilometer of 2, snel de winkel door en weer naar huis.
Dat was ook wel genoeg actie voor het hele weekend...
Gelukkig begin ik inmiddels weer iets van mijn smaak, en zin in eten en drinken, terug te krijgen. Kijk ik gisteravond in de koelkast om te kijken wat ik als maaltijd ga maken, zie ik daar twee pakjes spekblokjes liggen - een duurder en een van het allergoedkoopste merk.
What was I thinking? Hoe komt dat daar, en waarom?
😅 😅 😅
Dat was ook wel genoeg actie voor het hele weekend...
Gelukkig begin ik inmiddels weer iets van mijn smaak, en zin in eten en drinken, terug te krijgen. Kijk ik gisteravond in de koelkast om te kijken wat ik als maaltijd ga maken, zie ik daar twee pakjes spekblokjes liggen - een duurder en een van het allergoedkoopste merk.
What was I thinking? Hoe komt dat daar, en waarom?
😅 😅 😅
zaterdag 2 december 2017
Een weekend, een (werk)week en nog een weekend
Ik heb dit weekend puur op wilskracht gehaald!
Maandag werd ik wakker met een stevige keelontsteking. Hoestbuien waar ik bijna in stik, een hele dikke keel, een supersexy, super lage stem (waar ik normaal een goede sopraan ben)....Daarna begon het te lopen: neus, ogen, zweten.... Man, wat voelde ik me beroerd. Maar ik KAN in deze periode niet ziek worden - teveel dringend kantoorwerk wat voor half december geregeld moet zijn. Dus ik sleepte me maandag-dinsdag-woensdag met de moed der wanhoop telkens voor een paar uur naar kantoor, om na een paar uur slapend weer afgevoerd te worden. Woensdag was dan eindelijk de dringendste klus geklaard. Zodat ik donderdag nóg beroerder wakker werd...
En toen kwam 's morgens de bus niet... Ik wachtte 40 minuten op de bushalte, in- en inkoud. Maar geen telefoon bij me - anders had ik vast opgebeld, en was ik gewoon omgekeerd.
Gisteren bracht ik dus in pyjama, dik vest en dikke sokken op de bank door. Een beetje lezen, wat tv kijken (alleen kan ik inmiddels niet meer liggend tv kijken - dan doet mijn bril het niet goed genoeg - heel irritant). Ik ben op zo'n moment blij met mijn "crisisboekenkastjes": ik las een Bommel, een Maigret, het jeugdboek Meester van de Zwarte Molen, een novelle. Niet te lang, niet te diep: precies genoeg voor mijn beperkte concentratie.
Vandaag moet ik: weer eens onder de douche, afwassen - in ieder geval een deel van de afwas van afgelopen week - boodschappen doen - want teveel gedoe om daar iemand voor te zoeken. Wat ik van mezelf niet hoef is naar de bieb of de boekwinkel om een nieuw leesgroepboek uit te zoeken. Dat laat ik nu lekker even aan de anderen over....
Morgen moet / mag ik de kerstboom uitklappen. Lekker, Advent! Licht!
En afgelopen weekend? Toen was er nog weinig aan de hand. Er was een handwerkbeurs hier niet zo ver vandaan. Marlien had kaartjes, en ik mocht mee! En stiekem vind ik dat wel heel leuk: heel veel grijze mevrouwen met kleurige kleding bij elkaar! Maar ik kom er dan ook wel weer achter dat ik vooral van goedkoop en tweedehands ben: er lagen prachtige materialen, maar ik ga toch niet zóveel geld uitgeven aan materiaal als ik ook tweedehands kan gebruiken! Patchwork: hartstikke leuk, maar nóg leuker als ik allemaal lapjes kan gebruiken van ooit (af)gedragen jurken, van een theedoek die altijd meeging op vakantie...
Ik viel wel voor een paar héle mooie bollen wol. Paars, roze, blauw, turquoise: die horen bij mij! Toch ging ik nog drie keer terug naar de kraam. Toen nog even naar het toilet, en zo'n beetje op de drempel naar de uitgang besloot ik tóch terug te gaan om ze te kopen... Patroon erbij gezocht en gaan! Alleen moet ik nu even goed nadenken: een gerstekorrelsteek vereist ook genoeg concentratie om tot twee te tellen....
Maandag werd ik wakker met een stevige keelontsteking. Hoestbuien waar ik bijna in stik, een hele dikke keel, een supersexy, super lage stem (waar ik normaal een goede sopraan ben)....Daarna begon het te lopen: neus, ogen, zweten.... Man, wat voelde ik me beroerd. Maar ik KAN in deze periode niet ziek worden - teveel dringend kantoorwerk wat voor half december geregeld moet zijn. Dus ik sleepte me maandag-dinsdag-woensdag met de moed der wanhoop telkens voor een paar uur naar kantoor, om na een paar uur slapend weer afgevoerd te worden. Woensdag was dan eindelijk de dringendste klus geklaard. Zodat ik donderdag nóg beroerder wakker werd...
En toen kwam 's morgens de bus niet... Ik wachtte 40 minuten op de bushalte, in- en inkoud. Maar geen telefoon bij me - anders had ik vast opgebeld, en was ik gewoon omgekeerd.
Gisteren bracht ik dus in pyjama, dik vest en dikke sokken op de bank door. Een beetje lezen, wat tv kijken (alleen kan ik inmiddels niet meer liggend tv kijken - dan doet mijn bril het niet goed genoeg - heel irritant). Ik ben op zo'n moment blij met mijn "crisisboekenkastjes": ik las een Bommel, een Maigret, het jeugdboek Meester van de Zwarte Molen, een novelle. Niet te lang, niet te diep: precies genoeg voor mijn beperkte concentratie.
Vandaag moet ik: weer eens onder de douche, afwassen - in ieder geval een deel van de afwas van afgelopen week - boodschappen doen - want teveel gedoe om daar iemand voor te zoeken. Wat ik van mezelf niet hoef is naar de bieb of de boekwinkel om een nieuw leesgroepboek uit te zoeken. Dat laat ik nu lekker even aan de anderen over....
Morgen moet / mag ik de kerstboom uitklappen. Lekker, Advent! Licht!
En afgelopen weekend? Toen was er nog weinig aan de hand. Er was een handwerkbeurs hier niet zo ver vandaan. Marlien had kaartjes, en ik mocht mee! En stiekem vind ik dat wel heel leuk: heel veel grijze mevrouwen met kleurige kleding bij elkaar! Maar ik kom er dan ook wel weer achter dat ik vooral van goedkoop en tweedehands ben: er lagen prachtige materialen, maar ik ga toch niet zóveel geld uitgeven aan materiaal als ik ook tweedehands kan gebruiken! Patchwork: hartstikke leuk, maar nóg leuker als ik allemaal lapjes kan gebruiken van ooit (af)gedragen jurken, van een theedoek die altijd meeging op vakantie...
Ik viel wel voor een paar héle mooie bollen wol. Paars, roze, blauw, turquoise: die horen bij mij! Toch ging ik nog drie keer terug naar de kraam. Toen nog even naar het toilet, en zo'n beetje op de drempel naar de uitgang besloot ik tóch terug te gaan om ze te kopen... Patroon erbij gezocht en gaan! Alleen moet ik nu even goed nadenken: een gerstekorrelsteek vereist ook genoeg concentratie om tot twee te tellen....
vrijdag 17 november 2017
Wonder!
Ik blijf het bijzonder vinden: ik sta op, doe mijn was in de machine, en anderhalf uur later kan ik mijn lakens, dekbed, handdoeken, slippen schoon op de waslijn hangen!
Morgen herhaal ik deze truc met mijn truien, broeken en sokken...
Morgen herhaal ik deze truc met mijn truien, broeken en sokken...
zaterdag 11 november 2017
Feestdag (?) - update
... En naar aanleiding van wat ik net op bol.com zag - heb een nieuw kettinkje nodig - voel me zo kaal zonder het vrouwentekentje om mijn nek...
Even een link naar een prachtig liedje van Harrie Jekkers. (En TADAAH! Ik kan zelfs een video plaatsen op mijn blog, hoe vindt je dat?)
Feestdag (?)
Vandaag is het Singles dag! Dit keer een dag die niet is overgekomen uit de VS, maar uit China. Compleet met de blijkbaar noodzakelijke kortingsacties bij verschillende webwinkels (en daar hoef je dan weer niet alleenstaand voor te zijn....).
(Voor de niet-zo-goede-verstaander: dit bedoel ik dus even heel ironisch.)
Ik ben dezer dagen weer even helemaal niet blij met, of trots op mijn singlezijn (Ik gebruik dat woord overigens nooit, doet me meer denken aan een langspeelplaat). Sommige dagen en periodes vind ik het alleen-zijn eenzamer en moeilijker dan andere....
De "elfde van de elfde" heeft natuurlijk ook iets te maken met carnaval (waar ik dan weer helemaal niets mee heb). En met Remembrance day - de dag waarop in de U.K. de gevallenen worden herdacht.
En dan hier een link naar (uitleg over) het gedicht In Flanders Fields, waar het symbool van de klaprozen aan ontleend is. Sinds ik ooit fietste door de Vlaamse Westhoek, kampeerde onder de IJzertoren en liep door de loopgraven in Diksmuide, "snap" ik iets meer van de Eerste Wereldoorlog...
(Voor de niet-zo-goede-verstaander: dit bedoel ik dus even heel ironisch.)
Ik ben dezer dagen weer even helemaal niet blij met, of trots op mijn singlezijn (Ik gebruik dat woord overigens nooit, doet me meer denken aan een langspeelplaat). Sommige dagen en periodes vind ik het alleen-zijn eenzamer en moeilijker dan andere....
 |
| Afbeelding gepikt van het www. |
En dan hier een link naar (uitleg over) het gedicht In Flanders Fields, waar het symbool van de klaprozen aan ontleend is. Sinds ik ooit fietste door de Vlaamse Westhoek, kampeerde onder de IJzertoren en liep door de loopgraven in Diksmuide, "snap" ik iets meer van de Eerste Wereldoorlog...
zondag 29 oktober 2017
Geld terug
(Eigenlijk wil ik op zondag niet over geld schrijven, net zoals ik op zondag geen boodschappen doe - al kom ik soms in de verleiding om op zondag wél internetaankopen te doen - dan hoeft er immers geen mens voor mij te werken op die dag zelf.... Conclusie: het wordt steeds lastiger om de zondag apart te houden van doordeweekse dagen! Ik merk dat mijn financiën mij toch bezig blijven houden, ook al is het zondag. Daarom toch maar NU dit bericht....)
Vorige week kocht ik wat dingen, en daarna ging ik op vakantie. Pas ná mijn boodschappenrondje van vorige week kwam ik er achter dat er een paar dingen mis waren gegaan: de olijfolie uit de reclame bij de Lidl was níet de reclame-olijfolie, en de geld-terug van de Knorr was níet de smaak waarmee je geld terug kon krijgen. Omdat ik weg zou gaan zette ik deze producten dus maar even apart.
Gisteren had ik dus een "ingewikkeld" boodschappenrondje. Naast de paar dingen die ik nodig had voor mijn weekboodschappen (er ligt nogal was in de vriezer, én er staan groenten in de tuin die gerooid moeten worden) wilde ik nog langs bij de Lidl en de Plus. Kan ik dat maken, een hele week later? Ja, dat kon dus. Ik leverde beide producten en de bijbehorende bon weer in, en kreeg zonder problemen mijn geld terug.
Bij de Lidl kocht ik druiven, en broodjes in de aanbieding. Alleen viel de eindafrekening € 0,15 hoger uit dan ik had berekend. Der caissière zag haar fout, en sloeg vervolgens 1 broodje extra aan, en presenteerde een bon van nog eens € 0,29.... Neehee, ik bedoelde dat ík teveel had betaald! O.k., na wat heen- en weer gedoe en enige wachttijd bleek dus inderdaad dat zij in eerste instantie € 0,16 teveel had gerekend, en dat ik dus inderdaad nog geld terug kreeg.
Voor de Lidl liep ik door de AH. AH-brood is goedkoper dan het brood van de Lidl, en bijna net zo lekker, en het was de vraag waar er nog brood te krijgen was. Bij AH kocht ik ook kant-en-klare pannenkoeken - tegenwoordig mijn rituele afsluiting van een vakantie. Balen toen ik zag dat de pannenkoeken bij de Lidl de helft kosten, en nóg meer balen toen ik thuis zag dat de caissière bij de AH geen € 2,00 aan had geslagen, maar € 2,29. Ergens deze week maar weer terug, mét de bon en de lege verpakking.
Voor morgen ligt er nog een verpakking die ik voor mijn vakantie kocht bij de Deen, en waar een 50% sticker over het hoofd werd gezien. En tijdens mijn vakantie, op de terugreis, werd in een Coop € 0,12 teveel aangeslagen voor een fles sap.
Moraal van dit lange en saaie verhaal: opletten loont, voor je het weet betaal je (veel) te veel voor je boodschappen!
Vorige week kocht ik wat dingen, en daarna ging ik op vakantie. Pas ná mijn boodschappenrondje van vorige week kwam ik er achter dat er een paar dingen mis waren gegaan: de olijfolie uit de reclame bij de Lidl was níet de reclame-olijfolie, en de geld-terug van de Knorr was níet de smaak waarmee je geld terug kon krijgen. Omdat ik weg zou gaan zette ik deze producten dus maar even apart.
Gisteren had ik dus een "ingewikkeld" boodschappenrondje. Naast de paar dingen die ik nodig had voor mijn weekboodschappen (er ligt nogal was in de vriezer, én er staan groenten in de tuin die gerooid moeten worden) wilde ik nog langs bij de Lidl en de Plus. Kan ik dat maken, een hele week later? Ja, dat kon dus. Ik leverde beide producten en de bijbehorende bon weer in, en kreeg zonder problemen mijn geld terug.
Bij de Lidl kocht ik druiven, en broodjes in de aanbieding. Alleen viel de eindafrekening € 0,15 hoger uit dan ik had berekend. Der caissière zag haar fout, en sloeg vervolgens 1 broodje extra aan, en presenteerde een bon van nog eens € 0,29.... Neehee, ik bedoelde dat ík teveel had betaald! O.k., na wat heen- en weer gedoe en enige wachttijd bleek dus inderdaad dat zij in eerste instantie € 0,16 teveel had gerekend, en dat ik dus inderdaad nog geld terug kreeg.
 |
| Afbeelding gepikt van het www. Ons bin zuunig! |
Voor morgen ligt er nog een verpakking die ik voor mijn vakantie kocht bij de Deen, en waar een 50% sticker over het hoofd werd gezien. En tijdens mijn vakantie, op de terugreis, werd in een Coop € 0,12 teveel aangeslagen voor een fles sap.
Moraal van dit lange en saaie verhaal: opletten loont, voor je het weet betaal je (veel) te veel voor je boodschappen!
zondag 22 oktober 2017
Update foto's
Ik maakte in de loop van de laatste weken een paar foto's speciaal voor dit blog, maar kon even niets met mijn fotobewerkingsprogramma. Nu wel! Dus bij deze wat achterstalligheden.
Mijn nazomertuin op zijn hoogtepunt (als je net als ik van natuurlijk houdt) of dieptepunt (voor de liefhebbers van een geordende tuin). Links, vanuit het raam: de rozemarijn staat behoorlijk hoog, op de achtergrond de kweeperenboom. Rechts volop zicht op de kweepeer, door een regenbui heen. Op de achtergrond de groeiende boomspinazie. Die is inmiddels een meter of drie hoog (en lekker)...
Ik vind dat je kleding en schoenen goed af moet dragen. Waarom zou je iets vervangen als het nog goed is? In september knapte tijdens een fietstocht het hielbandje van mijn goede oude sandalen. Van de andere kant: niet alleen het hielbandje was op... Ach! Ze gingen al zomers lang mee! Ik ploeterde ermee door het zand op de Veluwe, ik slenterde ermee door Amsterdam en andere steden, ik schopte ze onder mijn bureau als het te warm was voor schoenen. Nu zijn ze roemloos geëindigd in de kledingcontainer om de hoek...
Ik vind de uitvinding van buurtbibliotheken een gewéldige uitvinding! Alleen... Ik heb nogal eens de neiging om mezelf als asiel voor ongewenste boeken op te werpen, en dat kan natuurlijk niet. Als ik niet oppas pas ik zelf niet meer in mijn huis, op den duur. Op de trap, op weg naar de voordeur, daarom een stapel boeken die ik heb gelezen, en die nu weer terug mogen de boekenkringloop in:
Storm in juni, van Irène Némirovsky;
A. den Doolaard, Wampie, en de Druivenplukkers;
Wel en wee in de Dorpstuin;
Jacques Vriens, De verdwijning van de mislukte Barbie;
Nicci French, Blue Monday;
Martin Bril, Wereld van Heimwee;
Renate Rubinstein,
Niets te verliezen en toch bang, en Liefst verliefd;
Gesprekken met Simone de Beauvoir, door Alice Schwarzer;
Hanna Bervoets, Alles wat er was;
Het Groot Tina Zomerboek;
Te voet naar Rome, van Herman Post;
Karlijn Stoffels, Rattenvanger.
(Ik heb even ruzie met mijn opmaak. Een zoekplaatje voor deze regenachtige zondag!)
 |
Mijn nazomertuin op zijn hoogtepunt (als je net als ik van natuurlijk houdt) of dieptepunt (voor de liefhebbers van een geordende tuin). Links, vanuit het raam: de rozemarijn staat behoorlijk hoog, op de achtergrond de kweeperenboom. Rechts volop zicht op de kweepeer, door een regenbui heen. Op de achtergrond de groeiende boomspinazie. Die is inmiddels een meter of drie hoog (en lekker)...
Ik vind dat je kleding en schoenen goed af moet dragen. Waarom zou je iets vervangen als het nog goed is? In september knapte tijdens een fietstocht het hielbandje van mijn goede oude sandalen. Van de andere kant: niet alleen het hielbandje was op... Ach! Ze gingen al zomers lang mee! Ik ploeterde ermee door het zand op de Veluwe, ik slenterde ermee door Amsterdam en andere steden, ik schopte ze onder mijn bureau als het te warm was voor schoenen. Nu zijn ze roemloos geëindigd in de kledingcontainer om de hoek...
Ik vind de uitvinding van buurtbibliotheken een gewéldige uitvinding! Alleen... Ik heb nogal eens de neiging om mezelf als asiel voor ongewenste boeken op te werpen, en dat kan natuurlijk niet. Als ik niet oppas pas ik zelf niet meer in mijn huis, op den duur. Op de trap, op weg naar de voordeur, daarom een stapel boeken die ik heb gelezen, en die nu weer terug mogen de boekenkringloop in:
Storm in juni, van Irène Némirovsky;
A. den Doolaard, Wampie, en de Druivenplukkers;
Wel en wee in de Dorpstuin;
Jacques Vriens, De verdwijning van de mislukte Barbie;
Nicci French, Blue Monday;
Martin Bril, Wereld van Heimwee;
Renate Rubinstein,
Niets te verliezen en toch bang, en Liefst verliefd;
Gesprekken met Simone de Beauvoir, door Alice Schwarzer;
Hanna Bervoets, Alles wat er was;
Het Groot Tina Zomerboek;
Te voet naar Rome, van Herman Post;
Karlijn Stoffels, Rattenvanger.
(Ik heb even ruzie met mijn opmaak. Een zoekplaatje voor deze regenachtige zondag!)
vrijdag 13 oktober 2017
Feest - nu met foto's
(Ik ben te druk en te moe om iets creatiefs te schrijven, maar kan nu wel foto's bewerken...)
Het was feest vorige week!
In ieder geval: mijn baan nu. Ik kreeg een koninklijk boeket cadeau. En ik trakteerde op een supertaart: Key lemon pie. En toen moest ik vandaag natuurlijk nog iets met de overgebleven eiwitten, dat werden kokosmakronen.
En gisteren kreeg ik van Marlien een heel leuk cadeautje toegestuurd: het boek Rok en rol. Dank je wel Marlien, ik vind het een heel leuk boek (en met wat propwerk past het nog in de knutselboekenkast)! Overigens is de verdere website ook een aanrader: http://vitaya.be/rok-en-rol/mijn-projecten. Om weer eindeloos op te zwerven, projectjes te pinnen etc.
Het was feest vorige week!
Boeket is hier al een paar dagen oud,
maar nog steeds vorstelijk! |
Op 1 oktober was ik 10 jaar in dienst bij mijn werkgever. Mijn langste baan tot nog toe! Zou ik nog iets anders willen? Misschien wel, maar met mijn leeftijd en mijn gehoorverlies zit dat er waarschijnlijk niet meer in. En ook ben ik letterlijk doodsbenauwd om nog eens terecht te komen in een situatie als in baan 1, 2 of 3: belabberd functionerende directeuren of andere "leidinggevenden", die er misschien niet altijd op uit zijn om je kapot te maken, maar bij wie dat "collateral damage" is bij andere manipulaties.
In ieder geval: mijn baan nu. Ik kreeg een koninklijk boeket cadeau. En ik trakteerde op een supertaart: Key lemon pie. En toen moest ik vandaag natuurlijk nog iets met de overgebleven eiwitten, dat werden kokosmakronen.
En gisteren kreeg ik van Marlien een heel leuk cadeautje toegestuurd: het boek Rok en rol. Dank je wel Marlien, ik vind het een heel leuk boek (en met wat propwerk past het nog in de knutselboekenkast)! Overigens is de verdere website ook een aanrader: http://vitaya.be/rok-en-rol/mijn-projecten. Om weer eindeloos op te zwerven, projectjes te pinnen etc.donderdag 28 september 2017
Vijf jaar en een beetje
Gisteravond lag ik even languit - je kent dat wel: languit op de bank, laptop op mijn buik - oude blogberichten te bekijken. En wat zag ik: ik begon op 26 augustus 2012 (klik voor mijn eerste bericht aan de wereld) met bloggen! Dat betekent dat mijn blog inmiddels 5 jaar, 1 maand en 2 dagen oud is! Time flies when you're having fun....
Nog wat statistieken: ik plaatste (met dit bericht erbij): 295 berichten, dat is gemiddeld ongeveer 59
berichten per jaar, zo'n 4,85 per maand. En er staan nog een paar berichten in concept, waar ik misschien nog een keer iets mee doe. Ik kreeg van jullie 1.345 reacties, waarvoor mijn grote dank! (Ik wil niet zo iemand worden die leeft voor "likes", maar ik vind reacties wél heel leuk!). Het beste gelezen bericht werd ruim 300 keer gelezen - wat ik best veel vind voor mijn geneuzel...
Verder heb ik niet zoveel interessants te melden. Ik heb een extra dagje vrij, en ben lekker lui vandaag. Nét in de kleren (nou ja, joggingbroek, blouse en fleecevest), en heb inmiddels mijn eetlijst voor komende week gemaakt - nu nog zin vinden om boodschappen te gaan doen! De zon breekt NU door. Ik zou de tuin in kunnen / moeten, of de keuken om iets te doen met de kweeperen die rijp zijn, maar misschien duik ik ook wel lekker op de bank, met een muziekje op Spotify. Weekend!
Nog wat statistieken: ik plaatste (met dit bericht erbij): 295 berichten, dat is gemiddeld ongeveer 59
berichten per jaar, zo'n 4,85 per maand. En er staan nog een paar berichten in concept, waar ik misschien nog een keer iets mee doe. Ik kreeg van jullie 1.345 reacties, waarvoor mijn grote dank! (Ik wil niet zo iemand worden die leeft voor "likes", maar ik vind reacties wél heel leuk!). Het beste gelezen bericht werd ruim 300 keer gelezen - wat ik best veel vind voor mijn geneuzel...
Verder heb ik niet zoveel interessants te melden. Ik heb een extra dagje vrij, en ben lekker lui vandaag. Nét in de kleren (nou ja, joggingbroek, blouse en fleecevest), en heb inmiddels mijn eetlijst voor komende week gemaakt - nu nog zin vinden om boodschappen te gaan doen! De zon breekt NU door. Ik zou de tuin in kunnen / moeten, of de keuken om iets te doen met de kweeperen die rijp zijn, maar misschien duik ik ook wel lekker op de bank, met een muziekje op Spotify. Weekend!
zondag 24 september 2017
Winkelen
Ik heb me afgelopen vrijdag en vorige week "bezondigd" aan iets wat ik NOOIT doe: winkelen! En dat wás me toch een rare gewaarwording!👀!
Ik weet niet eens meer wat ik vorige week nodig had - anyway, ik zocht even de Xenos op. En OHHHH - 50% korting! Ook al heb ik "niets nodig", dat is toch wel erg leuk!
Ik verliet de Xenos dus zwaar beladen: thee- / soepglazen en instantsoep voor op kantoor. En voor mezelf een fles met decoratiegrit - leuk en handig voor op de aarde bij mijn cactussen - en nog iets (waarvan ik me nu ernstig afvraag wat ook weer - een aankoop van € 0,65?). Verder wat levensmiddelen: potjes met gekonfijte gember - zóóó lekker! - en blikken gepelde tomaten. Ik vond het zeer verantwoorde aankopen!
Afgelopen vrijdag ging ik terug. Heel raar, om in een winkel rond te lopen en te kijken of er iets van je gading is, en eigenlijk nauwelijks op de prijs te letten. Ik koop de laatste jaren heel weinig meer nieuw, en ik ben al helemaal niet gewend om zo rond te lopen in een winkel om te winkelen! Het voelde erg decadent, moet ik zeggen.
Mijn aankopen van deze vrijdag, nu met 70% korting: 2 pakjes met vilten kralen, 1 modelleerset - die ik ga gebruiken met klei, NIET voor het bakken van cupcakes... Een pakjes wegwerpwashandjes voor op de camping, en nog een paar pakjes Ras el Hanoet (ben benieuwd of ik dat lekker vind?) en een paar potjes atjar tjampoer. Voorraad voor de winter!
En ook nog een wecktangenset. Oké - dat rommelkastje in de keuken moet ik nog eens opruimen voordat er iets bij kan, maar ik denk dat dit wel een goede aankoop is: Ik brand altijd mijn handen als ik de potten met vers gemaakte jam aanpak, of als ik een gloeiendheet potdeksel uit het sodawater probeer te krijgen.
Oké., dit is heel raar, dit bericht - normaal post ik hier alleen mijn kringloopaankopen. Dit was allemaal NIEUW, dus niet zo milieuvriendelijk - maar wel portemonnaievriendelijk, dat wel!
Ik weet niet eens meer wat ik vorige week nodig had - anyway, ik zocht even de Xenos op. En OHHHH - 50% korting! Ook al heb ik "niets nodig", dat is toch wel erg leuk!
Ik verliet de Xenos dus zwaar beladen: thee- / soepglazen en instantsoep voor op kantoor. En voor mezelf een fles met decoratiegrit - leuk en handig voor op de aarde bij mijn cactussen - en nog iets (waarvan ik me nu ernstig afvraag wat ook weer - een aankoop van € 0,65?). Verder wat levensmiddelen: potjes met gekonfijte gember - zóóó lekker! - en blikken gepelde tomaten. Ik vond het zeer verantwoorde aankopen!
Afgelopen vrijdag ging ik terug. Heel raar, om in een winkel rond te lopen en te kijken of er iets van je gading is, en eigenlijk nauwelijks op de prijs te letten. Ik koop de laatste jaren heel weinig meer nieuw, en ik ben al helemaal niet gewend om zo rond te lopen in een winkel om te winkelen! Het voelde erg decadent, moet ik zeggen.
Mijn aankopen van deze vrijdag, nu met 70% korting: 2 pakjes met vilten kralen, 1 modelleerset - die ik ga gebruiken met klei, NIET voor het bakken van cupcakes... Een pakjes wegwerpwashandjes voor op de camping, en nog een paar pakjes Ras el Hanoet (ben benieuwd of ik dat lekker vind?) en een paar potjes atjar tjampoer. Voorraad voor de winter!
En ook nog een wecktangenset. Oké - dat rommelkastje in de keuken moet ik nog eens opruimen voordat er iets bij kan, maar ik denk dat dit wel een goede aankoop is: Ik brand altijd mijn handen als ik de potten met vers gemaakte jam aanpak, of als ik een gloeiendheet potdeksel uit het sodawater probeer te krijgen.
Oké., dit is heel raar, dit bericht - normaal post ik hier alleen mijn kringloopaankopen. Dit was allemaal NIEUW, dus niet zo milieuvriendelijk - maar wel portemonnaievriendelijk, dat wel!
vrijdag 22 september 2017
Druk en stil
Het is weer zoals elk jaar: op mijn werk is er een achtbaan gaande (ik weet het, dat is geen normaal Nederlands, maar het geeft de situatie wél adequaat weer) vanaf half augustus tot half december. Met voor mij straks een weekje vakantie tussendoor, in oktober....
Ik werk, * kom thuis, val op de bank in slaap (en soms haal ik zelfs mijn bed nog), word wakker, ga weer werken - blijf herhalen vanaf *. Dat is de reden dat het hier nogal stil is....
Mijn leidinggevende meldde begin deze week: het is ontzettend druk, laten we ons vooral niet gek laten maken! Als je het te druk hebt, ga dan eens een uurtje stil zitten, en kijk uit het raam. (En natuurlijk laat ik me toch wel gek maken - dat is de aard van het beestje...).
Verder niets bijzonders - in het kader van te druk en teveel zere spieren en gewrichten boekte ik voor vanavond een (goedkope) massage, er liggen héél veel kweeperen / -appels in de keuken waar ik iets mee moet, en in de diepvries (maar die liggen daar goed) liggen nog frambozen om tot jam te verwerken. Het wordt prachtig herfstweer dit weekend! Morgen moet ik nog werken, maar verder ga ik lekker in de tuin rommelen, ik sleep mijn tuinstoelen weer tevoorschijn en ga lekker in de zon zitten / liggen lezen, en vooral heel veel ontspannende dingen doen!
Goed weekend allemaal!
Ik werk, * kom thuis, val op de bank in slaap (en soms haal ik zelfs mijn bed nog), word wakker, ga weer werken - blijf herhalen vanaf *. Dat is de reden dat het hier nogal stil is....
Mijn leidinggevende meldde begin deze week: het is ontzettend druk, laten we ons vooral niet gek laten maken! Als je het te druk hebt, ga dan eens een uurtje stil zitten, en kijk uit het raam. (En natuurlijk laat ik me toch wel gek maken - dat is de aard van het beestje...).Verder niets bijzonders - in het kader van te druk en teveel zere spieren en gewrichten boekte ik voor vanavond een (goedkope) massage, er liggen héél veel kweeperen / -appels in de keuken waar ik iets mee moet, en in de diepvries (maar die liggen daar goed) liggen nog frambozen om tot jam te verwerken. Het wordt prachtig herfstweer dit weekend! Morgen moet ik nog werken, maar verder ga ik lekker in de tuin rommelen, ik sleep mijn tuinstoelen weer tevoorschijn en ga lekker in de zon zitten / liggen lezen, en vooral heel veel ontspannende dingen doen!
Goed weekend allemaal!
vrijdag 8 september 2017
Boodschappen week 36
Dit bericht schreef ik vorige week, maar ik maak het nu pas af. I.v.m. te grote drukte pak ik 's avonds meestal de computer niet meer, en i.v.m. mijn RSI-klachten mag / moet ik niet teveel buiten werktijd tikken. Ik ben al heel blij als ik 's morgens, na een avond en nacht rust, bijna pijnvrij ben, en weer wat kracht in mijn handen heb...
***********************************************
September voelt toch altijd een beetje als Nieuwjaar - maar dan zonder de duisternis en de kou van januari.... Tijd om opnieuw te beginnen! Na een lekkere vakantie weer vol goede moed op pad, het nieuwe werkjaar in.
Eén van mijn goede voornemens: ik ga weer beter op de financiën letten! Want: vakantie was zo lekker, dat wil ik nog wel een keer dit jaar. En / of toch eerder met pensioen? In ieder geval: besparen dus!
Ik nam het me al eerder voor: ik moet toch rond kunnen komen van € 30,-- per week? Niet omdat het moet, maar als streefgetal, zal ik maar zeggen?
Mijn boodschappenweek begint op vrijdag, want op vrijdag en zaterdag doe ik de meeste weekboodschappen. En toevallig was het vrijdag de 1e. In kas: € 2,05. En ik vond zelfs een automaat waar ik € 30,-- kon pinnen.
Maar inmiddels ben ik alweer een (klein) beetje over mijn budget gegaan. En dat terwijl ik deze week helemaal niet zoveel nodig had...
Ik gaf uit: € 32,05+ € 1,54 = teveel....
Gekke dingen op mijn lijstje:
€ 0,60 aan gereedschap (dat was een goede deal);
€ 5,00 aan bloemen (dat is een soort van eerste levensbehoefte, een bos bloemen op zijn tijd);
€ 1,84 aan kaassoufflés en appelflappen (erg lekker, maar niet nodig, én slecht voor mijn rondingen - dit soort dingen moeten ze gewoon niet in de aanbieding doen.....);
€ 3,78 voor 2 grote potten pindakaas (aanbieding, alleen zag ik pas toen ik ze opruimde dat ik nu vier grote potten pindakaas op voorraad heb...
En natuurlijk € 11,55 bij de snackbar: frites en bier: een avondmaaltijd...
En in de loop van de week gaf ik toch weer teveel uit: te vaak 's morgens in haast mijn bed uitgerold, teveel ontbeten met gekochte broodjes in de trein, en te vaak een avondmaaltijd met een kant en klare salade e.d. ..
Goed, het is overleven op het moment, misschien moet ik maar niet zuinig willen leven, deze periode...
***********************************************
September voelt toch altijd een beetje als Nieuwjaar - maar dan zonder de duisternis en de kou van januari.... Tijd om opnieuw te beginnen! Na een lekkere vakantie weer vol goede moed op pad, het nieuwe werkjaar in.
Eén van mijn goede voornemens: ik ga weer beter op de financiën letten! Want: vakantie was zo lekker, dat wil ik nog wel een keer dit jaar. En / of toch eerder met pensioen? In ieder geval: besparen dus!
Ik nam het me al eerder voor: ik moet toch rond kunnen komen van € 30,-- per week? Niet omdat het moet, maar als streefgetal, zal ik maar zeggen?
Mijn boodschappenweek begint op vrijdag, want op vrijdag en zaterdag doe ik de meeste weekboodschappen. En toevallig was het vrijdag de 1e. In kas: € 2,05. En ik vond zelfs een automaat waar ik € 30,-- kon pinnen.
Maar inmiddels ben ik alweer een (klein) beetje over mijn budget gegaan. En dat terwijl ik deze week helemaal niet zoveel nodig had...
Ik gaf uit: € 32,05+ € 1,54 = teveel....
Gekke dingen op mijn lijstje:
€ 0,60 aan gereedschap (dat was een goede deal);
€ 5,00 aan bloemen (dat is een soort van eerste levensbehoefte, een bos bloemen op zijn tijd);
€ 1,84 aan kaassoufflés en appelflappen (erg lekker, maar niet nodig, én slecht voor mijn rondingen - dit soort dingen moeten ze gewoon niet in de aanbieding doen.....);
€ 3,78 voor 2 grote potten pindakaas (aanbieding, alleen zag ik pas toen ik ze opruimde dat ik nu vier grote potten pindakaas op voorraad heb...
En natuurlijk € 11,55 bij de snackbar: frites en bier: een avondmaaltijd...
En in de loop van de week gaf ik toch weer teveel uit: te vaak 's morgens in haast mijn bed uitgerold, teveel ontbeten met gekochte broodjes in de trein, en te vaak een avondmaaltijd met een kant en klare salade e.d. ..
Goed, het is overleven op het moment, misschien moet ik maar niet zuinig willen leven, deze periode...
zondag 3 september 2017
Voor iedereen die ook wel eens online bestelt...
 |
| (Ik krijg het plaatje niet goed, maar de boodschap is denk ik wel helder.) |
Of bij de PTT, of hoe heten die jongens met die busjes tegenwoordig, die niet kunnen parkeren?
dinsdag 29 augustus 2017
Zomaar in mijn tuintje
Ik kon er gisteren niet over uit: zoveel schoonheid op de vierkante meter postzegeltuin!
 |
| Ik had mijn frambozen al opgegeven voor dit jaar, maar de laatste weken gaan ze ineens toch heel hard. Ik wilde eerst een foto nemen, in de zon - dus 's avonds tussen 19.00 en 20.00 uur -; daarna kon ik ze lekker opeten, en ook even een bakje bij de buurvrouw brengen.... |
 |
| Gisteren ineens een paar bizar blauwe kevertjes in de munt. Ik kreeg de kleur er niet eens goed op. Zó mooi! |
 |
| En nog een keer. Weet iemand wat dit is? |
maandag 21 augustus 2017
De staking der Madonna's, of: Maria Aardevaart
Omdat het vorige week (15 augustus) Maria Hemelvaart was, omdat ik gisteren - op de laatste dag - nog een paar uur rondkeek op de grote Mariatentoonstelling in het Catharijneconvent, en omdat het nog steeds gewoon een práchtig verhaal is, hierbij de legende van
De staking der Madonna's.
Toen enige tijd geleden vanuit Rome een wet uitgevaardigd werd dat vrouwen geen altaardienst meer mochten doen, wilden de madonna's uit alle katholieke kerken die dat hoorden ook niet langer meer in de kerken blijven. Ieder van hen volgde een innerlijke stem, drukte haar Kind of dode Zoon vaster tegen zich aan en verliet de heilige plek waarop ze stond. Ze daalden met vaste tred van de 'Eer der Altaren' af, sprongen moedig uit de smalle lijsten van hun schilderijen en plafondschilderingen, stapten uit hun aureolen en stralenkransen of liepen uit de kleurrijke vensters.
Voor ze op weg gingen doofden ze de vele kaarsen die om hen heen stonden en dachten droevig aan de mensen die ze voor hen aangestoken hadden. En waar ze zich ook op de wereld maar bevonden, ze wilden allemaal naar Rome om te demonstreren en volgden hun innerlijke stem. Zo kwam het dat alle madonna's onderweg waren. De strakke Romaanse met hun ascetische figuur heel lichtvoetig. De gotische met de overdreven knik in de heupen, met speelbeen en standbeen en hun geplooide gewaden hadden het al wat moeilijker. Maar de barokke, met alles wat ze mee te dragen hadden, moesten hun uiterste best doen om behoorlijk vooruit te komen. Niet minder natuurlijk de in hemelsblauw en wit geklede madonna's, die van boven tot onderen in zwaar gips gezet waren. Het ergste was het ongetwijfeld voor de Lieve Vrouwen uit de bedevaartplaatsen: zij torsten de lasten en geschenken van de mensen van wie de gebeden verhoord waren: horloges, kettingen, ringen, rozenkransen, kronen of armbanden tot hun schouders. Ze sleepten allemaal met zich mee wat ze hadden. De jonge madonna's met het speelse Jezuskind, vaak met de hele wereldbol in zijn handjes.
De treurende piëta's met de nog altijd bloedende, dode Heiland en de madonna's van de bedevaarten met de noden, angsten én dank van geteisterde mensen. Vanuit alle werelddelen gingen ze zo op weg. Zó waren in één nacht alle katholieke kerken madonnaloos geworden!
Zij sleepten zich over woestijnen en zeeën, dalen en bergen, door dorpen en steden, voorbij alle leed en vreugde van deze wereld en bereikten in stervorm de heilige stad en het St. Pietersplein. Het bericht van hun aankomst was hen daar al vooruitgesneld. De Zwitserse garde met hun hellebaarden wilde ze omleiden en zeker ook beschermen, maar engelen Gods kwamen uit de hemel, verdreven hen met vlammende zwaarden en betrokken de wacht bij de Colonnades.
Het baarde de Heilige Vader geen grote zorgen, hoewel de telefoon niet stilstond en er uit de hele wereld gemeld werd dat alle vrouwen in kerkelijke betrekkingen eveneens het werk neergelegd hadden en daarmee het werk in de parochies hadden lamgelegd.
Hij was niet bang, want hij kende zichzelf als de bereisde Paus Roel met veel ervaring en een grote uitstraling, die in alle talen kon spreken en weliswaar niet zo erg van vrouwen hield, maar zich innerlijk des te meer één voelde met de verhoogde Lieve Vrouwe.
De madonna's echter deden hun kronen af, hun versierselen, hun scepters en stonden zó voor hem, een miljoenenleger van vrouwen zó uit het volk. Van alle standen en rassen. Met hun kinderen op de arm, hun dode zoons op schoot en de nood en angst van de mensen op hun schouders. Vrouwen die allen ook hun menselijke geschiedenis in deze kerk hadden. De Heilige Vader ontdekte veel bekenden. Dus vroeg hij in alle talen 'urbi et orbi' wat hun dwarszat, waarom nou juist zij hier kwamen demonstreren. Maar ze gaven hem geen antwoord. Want ze wisten maar al te goed dat een vrouw in de kerk moest zwijgen. Slechts de zogenaamde 'wenende madonna's' huilden en snikten voor het eerst in hun leven zonder kunstmatige hulp. En toen de Heilige Vader Pools sprak en er heel zeker van was dat de Zwarte Madonna hem begrijpen zou en antwoord geven, keek ze hem alleen maar ernstig en zwijgend aan, zoals ze dat trouwens altijd doet. En de cherubijnen en serafijnen ontrolden spandoeken (niet in Mariaanse of kerkelijke kleuren) waarop geschreven stond: wij zijn nooit 'Arken des Verbonds' geweest, ook geen 'Morgensterren', geen 'Ivoren Torens' en 'Gouden Huizen'. Wij zijn vrouwen uit het volk, de wieg van Christus en deze kerk, vroeger en nu.
Het werd stiller en stiller en de moeders trokken hun kinderen nog dichter tegen zich aan, terwijl de Heilige Vader krampachtig zijn vingers om zijn ijzeren bisschopsstaf samentrok als om een onverbiddelijke wet. Inderdaad stemde het hem tot nadenken: beneden het zo veelzeggende zwijgen van de anders zo spraakzame vrouwen, met het leven en de nood van de ganse wereld op hun schouders, en ver daarboven hij, erg eenzaam, met de wetten van deze kerk in zijn handen. In deze pijnlijke stilte had de Hemelse Vader erbarmen met allebei: met de dochters die niet spreken konden en met de aardse Vader, want hij had hem ook lief.
Daarom stuurde hij een grote wolk om de madonna's - voor hen overigens niks nieuws - weer een keer in de hemel op te nemen. De barokke maagden begrepen het meteen. Zij gingen op hun tenen staan, hieven hun rechterarm naar boven en ook hun ogen en alle anderen deden hen dat na. In een oogwenk was er op het hele St. Pietersplein geen engel of madonna meer te zien en je hoorde alleen nog maar het rammelen van de juwelen, kronen en scepters die door de daarvoor benoemde kardinalen in manden werden verzameld.
In de katholieke kerken over de hele wereld werd het koud en donker. Er branden geen kaarsen meer, de bloemen verdorden, de marmeren vloeren bleven vuil en een ijzige wind blies door de kapotte madonnavensters. Er functioneerde geen parochie meer.
Ondertussen verheugde de lieve God in de hemel zich over de duizendvoudige aankomst van Onze Lieve Vrouwen, met wie hij het meteen goed kon vinden. De madonna's verbraken het stilzwijgen voor vrolijke kout en de hemelse Vader vroeg hun: Waarom konden jullie met de aardse vader nou niet overweg? Ze zeiden: Kijk es naar beneden. Daar zit-ie dan, de Heilige Vader. Hij zit te midden van al die in purper geklede mannen, oude mannen, niets dan mannen, mannen, en beraadt zich. - Wat is dat toch met die uittocht van de madonna's, onze maagden, vraagt hij -. Ziet u Heer, hij heeft er niets van begrepen.
De Hemelse Vader begreep het echter wel en hij glimlachte. Hij richtte een groot feestmaal aan en hield vol humor de aardigste, meest vrouwvriendelijke tafelrede die er ooit gehouden was. Hij besloot met een oproep aan allen: Gaat terug naar jullie altaren, in jullie nissen en aureolen, in jullie fresco's en kerkvensters. Jullie hebben een grote opdracht: Verkondigt mij op jullie manier, want jullie zijn de vrouwelijke kant van mijn wezen. En voor de bescheiden gipsen en stille zielen onder hen voegde hij er aan toe: Jullie zijn een stuk van mij.
Een wolk bracht hen weer op aarde terug, op hun plaatsen waar ze met groot gejuich ontvangen werden, waar de kleine meisjes bij het altaar stonden, waar de bloemen weer begonnen te bloeien, de kaarsen oplichtten en de organisten in toetsen en registers grepen alsof er een grote bruiloft te vieren viel.
De mensen hadden werkelijk begrepen wat zich hier afspeelde en voor de eerste keer vierde men met veel blijdschap het Feest van Maria Aardevaart.
De staking der Madonna's.
Toen enige tijd geleden vanuit Rome een wet uitgevaardigd werd dat vrouwen geen altaardienst meer mochten doen, wilden de madonna's uit alle katholieke kerken die dat hoorden ook niet langer meer in de kerken blijven. Ieder van hen volgde een innerlijke stem, drukte haar Kind of dode Zoon vaster tegen zich aan en verliet de heilige plek waarop ze stond. Ze daalden met vaste tred van de 'Eer der Altaren' af, sprongen moedig uit de smalle lijsten van hun schilderijen en plafondschilderingen, stapten uit hun aureolen en stralenkransen of liepen uit de kleurrijke vensters.
Voor ze op weg gingen doofden ze de vele kaarsen die om hen heen stonden en dachten droevig aan de mensen die ze voor hen aangestoken hadden. En waar ze zich ook op de wereld maar bevonden, ze wilden allemaal naar Rome om te demonstreren en volgden hun innerlijke stem. Zo kwam het dat alle madonna's onderweg waren. De strakke Romaanse met hun ascetische figuur heel lichtvoetig. De gotische met de overdreven knik in de heupen, met speelbeen en standbeen en hun geplooide gewaden hadden het al wat moeilijker. Maar de barokke, met alles wat ze mee te dragen hadden, moesten hun uiterste best doen om behoorlijk vooruit te komen. Niet minder natuurlijk de in hemelsblauw en wit geklede madonna's, die van boven tot onderen in zwaar gips gezet waren. Het ergste was het ongetwijfeld voor de Lieve Vrouwen uit de bedevaartplaatsen: zij torsten de lasten en geschenken van de mensen van wie de gebeden verhoord waren: horloges, kettingen, ringen, rozenkransen, kronen of armbanden tot hun schouders. Ze sleepten allemaal met zich mee wat ze hadden. De jonge madonna's met het speelse Jezuskind, vaak met de hele wereldbol in zijn handjes.
De treurende piëta's met de nog altijd bloedende, dode Heiland en de madonna's van de bedevaarten met de noden, angsten én dank van geteisterde mensen. Vanuit alle werelddelen gingen ze zo op weg. Zó waren in één nacht alle katholieke kerken madonnaloos geworden!
Zij sleepten zich over woestijnen en zeeën, dalen en bergen, door dorpen en steden, voorbij alle leed en vreugde van deze wereld en bereikten in stervorm de heilige stad en het St. Pietersplein. Het bericht van hun aankomst was hen daar al vooruitgesneld. De Zwitserse garde met hun hellebaarden wilde ze omleiden en zeker ook beschermen, maar engelen Gods kwamen uit de hemel, verdreven hen met vlammende zwaarden en betrokken de wacht bij de Colonnades.
Het baarde de Heilige Vader geen grote zorgen, hoewel de telefoon niet stilstond en er uit de hele wereld gemeld werd dat alle vrouwen in kerkelijke betrekkingen eveneens het werk neergelegd hadden en daarmee het werk in de parochies hadden lamgelegd.
Hij was niet bang, want hij kende zichzelf als de bereisde Paus Roel met veel ervaring en een grote uitstraling, die in alle talen kon spreken en weliswaar niet zo erg van vrouwen hield, maar zich innerlijk des te meer één voelde met de verhoogde Lieve Vrouwe.
De madonna's echter deden hun kronen af, hun versierselen, hun scepters en stonden zó voor hem, een miljoenenleger van vrouwen zó uit het volk. Van alle standen en rassen. Met hun kinderen op de arm, hun dode zoons op schoot en de nood en angst van de mensen op hun schouders. Vrouwen die allen ook hun menselijke geschiedenis in deze kerk hadden. De Heilige Vader ontdekte veel bekenden. Dus vroeg hij in alle talen 'urbi et orbi' wat hun dwarszat, waarom nou juist zij hier kwamen demonstreren. Maar ze gaven hem geen antwoord. Want ze wisten maar al te goed dat een vrouw in de kerk moest zwijgen. Slechts de zogenaamde 'wenende madonna's' huilden en snikten voor het eerst in hun leven zonder kunstmatige hulp. En toen de Heilige Vader Pools sprak en er heel zeker van was dat de Zwarte Madonna hem begrijpen zou en antwoord geven, keek ze hem alleen maar ernstig en zwijgend aan, zoals ze dat trouwens altijd doet. En de cherubijnen en serafijnen ontrolden spandoeken (niet in Mariaanse of kerkelijke kleuren) waarop geschreven stond: wij zijn nooit 'Arken des Verbonds' geweest, ook geen 'Morgensterren', geen 'Ivoren Torens' en 'Gouden Huizen'. Wij zijn vrouwen uit het volk, de wieg van Christus en deze kerk, vroeger en nu.
Het werd stiller en stiller en de moeders trokken hun kinderen nog dichter tegen zich aan, terwijl de Heilige Vader krampachtig zijn vingers om zijn ijzeren bisschopsstaf samentrok als om een onverbiddelijke wet. Inderdaad stemde het hem tot nadenken: beneden het zo veelzeggende zwijgen van de anders zo spraakzame vrouwen, met het leven en de nood van de ganse wereld op hun schouders, en ver daarboven hij, erg eenzaam, met de wetten van deze kerk in zijn handen. In deze pijnlijke stilte had de Hemelse Vader erbarmen met allebei: met de dochters die niet spreken konden en met de aardse Vader, want hij had hem ook lief.
Daarom stuurde hij een grote wolk om de madonna's - voor hen overigens niks nieuws - weer een keer in de hemel op te nemen. De barokke maagden begrepen het meteen. Zij gingen op hun tenen staan, hieven hun rechterarm naar boven en ook hun ogen en alle anderen deden hen dat na. In een oogwenk was er op het hele St. Pietersplein geen engel of madonna meer te zien en je hoorde alleen nog maar het rammelen van de juwelen, kronen en scepters die door de daarvoor benoemde kardinalen in manden werden verzameld.
In de katholieke kerken over de hele wereld werd het koud en donker. Er branden geen kaarsen meer, de bloemen verdorden, de marmeren vloeren bleven vuil en een ijzige wind blies door de kapotte madonnavensters. Er functioneerde geen parochie meer.
Ondertussen verheugde de lieve God in de hemel zich over de duizendvoudige aankomst van Onze Lieve Vrouwen, met wie hij het meteen goed kon vinden. De madonna's verbraken het stilzwijgen voor vrolijke kout en de hemelse Vader vroeg hun: Waarom konden jullie met de aardse vader nou niet overweg? Ze zeiden: Kijk es naar beneden. Daar zit-ie dan, de Heilige Vader. Hij zit te midden van al die in purper geklede mannen, oude mannen, niets dan mannen, mannen, en beraadt zich. - Wat is dat toch met die uittocht van de madonna's, onze maagden, vraagt hij -. Ziet u Heer, hij heeft er niets van begrepen.
De Hemelse Vader begreep het echter wel en hij glimlachte. Hij richtte een groot feestmaal aan en hield vol humor de aardigste, meest vrouwvriendelijke tafelrede die er ooit gehouden was. Hij besloot met een oproep aan allen: Gaat terug naar jullie altaren, in jullie nissen en aureolen, in jullie fresco's en kerkvensters. Jullie hebben een grote opdracht: Verkondigt mij op jullie manier, want jullie zijn de vrouwelijke kant van mijn wezen. En voor de bescheiden gipsen en stille zielen onder hen voegde hij er aan toe: Jullie zijn een stuk van mij.
Een wolk bracht hen weer op aarde terug, op hun plaatsen waar ze met groot gejuich ontvangen werden, waar de kleine meisjes bij het altaar stonden, waar de bloemen weer begonnen te bloeien, de kaarsen oplichtten en de organisten in toetsen en registers grepen alsof er een grote bruiloft te vieren viel.
De mensen hadden werkelijk begrepen wat zich hier afspeelde en voor de eerste keer vierde men met veel blijdschap het Feest van Maria Aardevaart.
zondag 20 augustus 2017
Zomervakantie 2017, deel 1
Ik zou nog een vakantieverslag maken van mijn zomervakantie! Ik ga beginnen - zal wel een verhaal in etappes worden - maar het is (in ieder geval voor mezelf) wel leuk om te beschrijven wat ik heb uitgehaald deze zomer...
Wat voor mij altijd belangrijk is:
Ik nam mee van huis:
De passie van Jeannette Winterson (zo'n 200 pagina's) en
Playing for the ashes van Elisabeth George (een lekkere dikke Engelse "pil" van bijna 700 pagina's). Genoeg te lezen voor ongeveer een week 😟....
Winterson kon ik al achterlaten in de Jachthaven van Monnickendam. In Lemmer had ik ook George uit. In de minibieb van de camping ruilde ik het boek om voor Requiem voor een vriend van J.J. Voskuil. Dat kon me alleen niet zo erg boeien - te ingewikkeld voor vakantielectuur, denk ik. Ik liet het weer achter in de boekenkast; ik haal het thuis nog wel eens uit de bibliotheek...
In Lemmer is een grote Kringloopwinkel, én ik had oponthoud wegens fietspech. Een mooie gelegenheid dus om de Kringloop te Lemmer eens goed te ontdekken. Én om er iets te kopen: je kunt natuurlijk geen te zwarte dingen per fiets vervoeren (mijn fiets stond al bij de fietsenmaker met een gebroken spaak...), maar boeken: die heb je nodig! Ik kocht in Lemmer Het parfum van Patrick Süskind, en een aantal verhalen van Nescio. Zo leuk, om boeken te vinden die je al lang graag wilt lezen, en dan ineens: goedkoop en licht in gewicht; ideaal voor een fietsvakantie!
In Huizen had ik ook die boeken uit. En nog één nacht te gaan... In een minibieb vond ik het boek Verdwijnpunt van Arnaldur Inridason. Groot, dik, maar ach, ik hoefde nog maar een klein stukje te fietsen.... Vaak zijn die Scandinavische boeken me te zweverig en / of te slecht vertaald, maar dit was best aardig. Ik kwam er in ieder geval mee thuis!
Tot zover het eerste stuk van mijn reisverslag.
En oh ja, ik fietste dus van huis over Weesp, rechtsaf richting Blaricum, vervolgens de Zuiderzeeroute linksom, via Noord-Holland, de Afsluitdijk, Friesland, de Weerribben, de Veluwe, terug over Huizen naar Muiden, en vervolgens weer richting huis. 625 Kilometer. In twee weken. Hoe stoer is dat?
Wat voor mij altijd belangrijk is:
- Wat heb ik gefietst, en
- Wat heb ik gelezen....
Ik nam mee van huis:
De passie van Jeannette Winterson (zo'n 200 pagina's) en
Playing for the ashes van Elisabeth George (een lekkere dikke Engelse "pil" van bijna 700 pagina's). Genoeg te lezen voor ongeveer een week 😟....
Winterson kon ik al achterlaten in de Jachthaven van Monnickendam. In Lemmer had ik ook George uit. In de minibieb van de camping ruilde ik het boek om voor Requiem voor een vriend van J.J. Voskuil. Dat kon me alleen niet zo erg boeien - te ingewikkeld voor vakantielectuur, denk ik. Ik liet het weer achter in de boekenkast; ik haal het thuis nog wel eens uit de bibliotheek...
In Lemmer is een grote Kringloopwinkel, én ik had oponthoud wegens fietspech. Een mooie gelegenheid dus om de Kringloop te Lemmer eens goed te ontdekken. Én om er iets te kopen: je kunt natuurlijk geen te zwarte dingen per fiets vervoeren (mijn fiets stond al bij de fietsenmaker met een gebroken spaak...), maar boeken: die heb je nodig! Ik kocht in Lemmer Het parfum van Patrick Süskind, en een aantal verhalen van Nescio. Zo leuk, om boeken te vinden die je al lang graag wilt lezen, en dan ineens: goedkoop en licht in gewicht; ideaal voor een fietsvakantie!
In Huizen had ik ook die boeken uit. En nog één nacht te gaan... In een minibieb vond ik het boek Verdwijnpunt van Arnaldur Inridason. Groot, dik, maar ach, ik hoefde nog maar een klein stukje te fietsen.... Vaak zijn die Scandinavische boeken me te zweverig en / of te slecht vertaald, maar dit was best aardig. Ik kwam er in ieder geval mee thuis!
Tot zover het eerste stuk van mijn reisverslag.
En oh ja, ik fietste dus van huis over Weesp, rechtsaf richting Blaricum, vervolgens de Zuiderzeeroute linksom, via Noord-Holland, de Afsluitdijk, Friesland, de Weerribben, de Veluwe, terug over Huizen naar Muiden, en vervolgens weer richting huis. 625 Kilometer. In twee weken. Hoe stoer is dat?
zaterdag 12 augustus 2017
Pleidooi voor een vaste plek
Gisteravond was ik weer eens lekker ouderwets in de tuin aan het rommelen. Onkruid trekken, tomaten opbinden, de hortensia in bedwang zien te houden, kijken of ik de topzware kweepeer ergens kan ondersteunen, zodat deze niet te ver doorbuigt. Lekker! Ook in mijn postzegeltuintje kan ik me urenlang heel goed vermaken.....
Alleen: toen ik naar bed wilde kon ik nergens mijn (toch niet zo kleine) sleutelbos terugvinden. En dat terwijl ik wíst dat ik hem 's avonds in mijn handen had gehad. Immers, de schuur moet van het slot als ik iets wil pakken. Én ik wist nog dat ik op een gegeven moment dacht dat ik de sleutels niet in de schuurdeur moest laten zitten. Want mensen die jonger en fitter zijn dan ik springen zó over de schutting om iets te pakken, als dat nodig is.
Ik zocht gisteren nog een uurtje, maar deed toen de deuren maar even met de reservesleutels op slot. Vanochtend zocht ik verder. En vanmiddag ook.... Een half uurtje geleden vónd ik ze eindelijk: in een krat met wat rommel op mijn terrasje. En ook achteraf gezien kan ik me absoluut niet meer herinneren dat ik ze daar neergelegd heb.
* ZUCHT * Ik had toch écht andere wilde plannen voor vandaag. Maar al met al ga ik me nú pas aankleden en wassen, en boodschappen doen. Nog steeds een beetje van slag van de lichtelijk groeiende paniek - ik was in gedachten al bezig met hoe ik maandag ons kantoor in zou kunnen....
En ja, ik heb een vaste plek voor mijn sleutels, maar dan had ik vijf stappen extra moeten doen, vanuit mijn terras mijn keuken in....
Alleen: toen ik naar bed wilde kon ik nergens mijn (toch niet zo kleine) sleutelbos terugvinden. En dat terwijl ik wíst dat ik hem 's avonds in mijn handen had gehad. Immers, de schuur moet van het slot als ik iets wil pakken. Én ik wist nog dat ik op een gegeven moment dacht dat ik de sleutels niet in de schuurdeur moest laten zitten. Want mensen die jonger en fitter zijn dan ik springen zó over de schutting om iets te pakken, als dat nodig is.
Ik zocht gisteren nog een uurtje, maar deed toen de deuren maar even met de reservesleutels op slot. Vanochtend zocht ik verder. En vanmiddag ook.... Een half uurtje geleden vónd ik ze eindelijk: in een krat met wat rommel op mijn terrasje. En ook achteraf gezien kan ik me absoluut niet meer herinneren dat ik ze daar neergelegd heb.
* ZUCHT * Ik had toch écht andere wilde plannen voor vandaag. Maar al met al ga ik me nú pas aankleden en wassen, en boodschappen doen. Nog steeds een beetje van slag van de lichtelijk groeiende paniek - ik was in gedachten al bezig met hoe ik maandag ons kantoor in zou kunnen....
En ja, ik heb een vaste plek voor mijn sleutels, maar dan had ik vijf stappen extra moeten doen, vanuit mijn terras mijn keuken in....
vrijdag 11 augustus 2017
Jaarbegin
En toen moest / mocht ik deze week weer direct aan het werk. Jammer, ik vond thuis zijn ook wel lekker ;-) - maar ik ben toch ook wel dankbaar dat ik me weer betaald nuttig mag maken, en weer een structuur in de dag en de week heb, en zo...
Maandag voelde het heel raar om in de trein te stappen en vervoerd te worden zonder dat ik er zelf wat aan hoefde te doen. Zomaar, binnen een half uur, 40 kilometer verderop terecht komen, met nauwelijks enige moeite - hoe luxe is dat? Ik heb er echt even van genoten!
En verder: ik heb zo'n baan die opstapelt als ik er niet ben. Dus ik ben deze héle week bezig geweest om de stapel werk die er lag weg te werken, en daar mag ik na dit weekend nog even mee door. Én ik heb zo'n baan waar veel mensen even aanbellen of opbellen om te vragen of je een goede vakantie hebt gehad. LIEF, maar het schiet natuurlijk niet écht op, als er veel werk ligt...
Toch weer dankbaar om terug te zijn, om iedereen weer in goede gezondheid te zien - er is tot nog toe niemand overleden uit de "inner circle" - en om te merken dat mensen je je rustperiode gunnen, en je missen, en blij zijn dat je er weer bent....
Maandag voelde het heel raar om in de trein te stappen en vervoerd te worden zonder dat ik er zelf wat aan hoefde te doen. Zomaar, binnen een half uur, 40 kilometer verderop terecht komen, met nauwelijks enige moeite - hoe luxe is dat? Ik heb er echt even van genoten!
En verder: ik heb zo'n baan die opstapelt als ik er niet ben. Dus ik ben deze héle week bezig geweest om de stapel werk die er lag weg te werken, en daar mag ik na dit weekend nog even mee door. Én ik heb zo'n baan waar veel mensen even aanbellen of opbellen om te vragen of je een goede vakantie hebt gehad. LIEF, maar het schiet natuurlijk niet écht op, als er veel werk ligt...
Toch weer dankbaar om terug te zijn, om iedereen weer in goede gezondheid te zien - er is tot nog toe niemand overleden uit de "inner circle" - en om te merken dat mensen je je rustperiode gunnen, en je missen, en blij zijn dat je er weer bent....
vrijdag 4 augustus 2017
Kringloop en terug
Chronologisch moet het eigenlijk zijn: terug (namelijk van vakantie), en kringloop, maar dat klinkt net even minder...
Ik ben sinds woensdagavond terug van een fijne vakantie. Nu nog aan het aanlanden - zo gek altijd, om een heel huis om me heen te hebben in plaats van mijn minitent en daaromheen een grote camping, en om ineens twee dagen lang niemand meer te spreken, in plaats van voortdurende kletsjes op weg naar het toilet, bij de tent, op terrassen.... Nou ja, ik sprak vandaag iemand bij de Landwinkel, en in twee kringloopwinkels.
Ik ben er weer! Fietste een rondje (zeg liever: rond!) om de oude Zuiderzee. Verhalen en (misschien) foto's volgen later.
Gisteren gebruikte ik om weer te wennen aan mijn huis en om te wassen, vandaag moest ik erop uit: de eerste weekboodschappen bij de Landwinkel, en dan ook meteen maar naar een nieuwe Kringloopwinkel in H.,en naar de al bekende. Even een rondje van ruim 18 kilometer... So much voor ontrommelen: ik kocht beide Kringlopen een beetje leeg. Wél met hele nuttige aankopen, waar ik erg blij mee ben!
Ik kocht: een draaibaar lampje voor in mijn kelderkast - waar wel elektra is, maar te weinig licht - een paars zomerhemdje en twee schoenen / enkellaarzen. Een nieuwe portefeuille / portemonnee - die stond op mijn marktlijstje voor morgen, maar dit is een héle mooie leren van het merk Spikes and Sparrow: hoe luxe wil je het hebben? Een parelmoeren hanger voor aan een ketting, een ontzettend retro zeepaardje - voor bij de zee-uitstalling op de slaapkamer - én een set breiringen.
Volgende week ga ik verder met opruimen en weggooien...
 |
| Bij Harderwijk, mijn trouwe fietsje! |
Ik ben er weer! Fietste een rondje (zeg liever: rond!) om de oude Zuiderzee. Verhalen en (misschien) foto's volgen later.
Gisteren gebruikte ik om weer te wennen aan mijn huis en om te wassen, vandaag moest ik erop uit: de eerste weekboodschappen bij de Landwinkel, en dan ook meteen maar naar een nieuwe Kringloopwinkel in H.,en naar de al bekende. Even een rondje van ruim 18 kilometer... So much voor ontrommelen: ik kocht beide Kringlopen een beetje leeg. Wél met hele nuttige aankopen, waar ik erg blij mee ben!
 |
| Rommelige foto, maar er moest heel veel op! |
 |
| Dit schreeuwt retro, toch? |
Ik kocht: een draaibaar lampje voor in mijn kelderkast - waar wel elektra is, maar te weinig licht - een paars zomerhemdje en twee schoenen / enkellaarzen. Een nieuwe portefeuille / portemonnee - die stond op mijn marktlijstje voor morgen, maar dit is een héle mooie leren van het merk Spikes and Sparrow: hoe luxe wil je het hebben? Een parelmoeren hanger voor aan een ketting, een ontzettend retro zeepaardje - voor bij de zee-uitstalling op de slaapkamer - én een set breiringen.
Volgende week ga ik verder met opruimen en weggooien...
zondag 16 juli 2017
Nog meer zelfmaak, en: instanties
Mijn laatste zelfmaakprojecten:
Deze sjaal was breed en kort, terwijl ik breed en lang ben... En hé, een paarse warme sjaal, die kan een mens toch altijd gebruiken?
Het model draagt de sjaal hier op een nieuw huispak: een rok die te oud is voor buitenshuisggebruik, en een shirt wat niet staat, maar wel erg lekker zit. Hergebruik!
Een nieuwe tijk om een heel oud kussen (de beer is vandaag alleen maar voor de sier. Hij (zij?) werd onlangs 51 jaar oud!). En:
Deze sjaal was breed en kort, terwijl ik breed en lang ben... En hé, een paarse warme sjaal, die kan een mens toch altijd gebruiken?
En ik wilde nog de afloop van mijn geharrewar met de NS en andere instanties met jullie delen. Een maand geleden kreeg ik dan eindelijk een antwoord op mijn vraag aan de NS-"Klantenservice", n.a.v. mijn eindeloze vertraging op 1 juli 2016. Na 11 maanden en 2 weken! En de inhoud van het antwoord (vrij vertaald door mij): "We hebben onze voorwaarden ernstig verslechterd; u krijgt nog maar de helft van uw fietskaartje vergoed, niet meer het gehele bedrag." ARGHHH! Waarom kon men dat antwoord niet de eerste keer dat ik er om vroeg geven, en moest ik daar een keer of 6 over reclameren?
Ook belde ik deze week maar weer eens met onze gemeente. Twee weken geleden belde ik al eens; ik zou worden teruggebeld, maar dat gebeurde weer niet. Dus ik offerde weer een half uurtje (van de baas zijn tijd) op om te bellen. O.k, ik kreeg nu in ieder geval iemand aan de lijn die luisterde, en die toezegde er achteraan te gaan (maar ja, dat wordt al drie jaar beloofd...). Het was een vreemd gesprek: "Mevrouw, u hebt geen klachten ingediend, alleen meldingen gedaan." En ik maar niet begrijpen dat wekelijks melden dat het afval niet is opgehaald, niet wordt gezien als "klacht"......... O.k., ik had het gevoel dat ik eindelijk een klein beetje doordrong, alleen een dag later werd het gft-afval weer niet opgehaald. *ZUCHT* Ik overweeg nu een klacht via GroenLinks ofzo; iemand moet ons toch kunnen "verlossen" uit dit soort Middeleeuwse toestanden?
O.k., genoeg gemopperd. Ik ga mijn Japanse wijnbes leegplukken en een boomwortel uitgraven!
vrijdag 14 juli 2017
Kringloop en ander hergebruik
Ik word nog eens een echte consuminderaar! Ik was vorig weekend zó lekker aan het besparen!
Ik had zaterdag een hele luie dag - boodschappen al in huis, en te gaar om iets te ondernemen. In de loop van de middag heb ik mezelf dus maar op de fiets gehesen om wat spullen weg te brengen naar de Emmaus - niet de dichtstbijzijnde Kringloopwinkel, maar wel een leuke, aan het eind van een mooie fietstocht langs het water. Het ruimde lekker op! Maar ik kocht ook weer wat (dat schiet natuurlijk ook niet op...)
Ik had al een plank met knutselboeken, maar deze vond ik ook wel erg leuk! Met allerlei technieken, materiaalbeschrijving, retro-projectjes etc. De glazen zijn lekker groot. Ik droeg ze de halve winkel door, met het gevoel dat ik een leuke vondst deed voor ons kantoor: we hebben een paar van deze glazen, en ze zijn altijd tekort: voor eenkopssoep en voor water, lekker stevig en groot... Maar halverwege de Emmaus besloot ik ze lekker zelf te houden; mijn laatste grote glazen sneuvelden net de week ervoor.
Nog meer hergebruik, waar ik erg trots op ben:
Leuk toch? De washandjes waren afgelopen zaterdag nog 30 jaar oude, versleten handdoeken, het laken een erg groot laken met scheur, de knijperzak was vroeger broekspijp. Het koord van de knijperzak gaat al enkele zakken mee, en kan nog net...
En ik ging dus eindelijk lekker op de naaimachine. Ik had altijd ruzie met dat apparaat, totdat een van de vrouwen van ons Repair Cafe me wat naailes gaf: naaien is dus iets anders dan fietsen, op de fiets wil ik lekker doortrappen om snel thuis te zijn. O.k., en op de fiets vlieg ik ook wel eens uit de bocht - maar op de naaimachine haalde ik die bocht niet eens!
Volgende projectjes: een sjaal omzomen, een nieuwe tijk voor een hoofdkussen, een paar korte rokjes maken, en als dat allemaal lukt: een nieuwe soepjurk (van een oude dekbedhoes)!
Ik had zaterdag een hele luie dag - boodschappen al in huis, en te gaar om iets te ondernemen. In de loop van de middag heb ik mezelf dus maar op de fiets gehesen om wat spullen weg te brengen naar de Emmaus - niet de dichtstbijzijnde Kringloopwinkel, maar wel een leuke, aan het eind van een mooie fietstocht langs het water. Het ruimde lekker op! Maar ik kocht ook weer wat (dat schiet natuurlijk ook niet op...)
 |
| Tadaaah! Een nieuw knutselboek, ergens uit begin jaren '70, en nieuwe glazen |
Nog meer hergebruik, waar ik erg trots op ben:
Leuk toch? De washandjes waren afgelopen zaterdag nog 30 jaar oude, versleten handdoeken, het laken een erg groot laken met scheur, de knijperzak was vroeger broekspijp. Het koord van de knijperzak gaat al enkele zakken mee, en kan nog net...
En ik ging dus eindelijk lekker op de naaimachine. Ik had altijd ruzie met dat apparaat, totdat een van de vrouwen van ons Repair Cafe me wat naailes gaf: naaien is dus iets anders dan fietsen, op de fiets wil ik lekker doortrappen om snel thuis te zijn. O.k., en op de fiets vlieg ik ook wel eens uit de bocht - maar op de naaimachine haalde ik die bocht niet eens!
Volgende projectjes: een sjaal omzomen, een nieuwe tijk voor een hoofdkussen, een paar korte rokjes maken, en als dat allemaal lukt: een nieuwe soepjurk (van een oude dekbedhoes)!
zondag 9 juli 2017
Stem ook eens op een vrouw!
Kijk, dat is nou leuk! Omdat het nog heel lang duurt voor we weer mogen stemmen (tenzij de formatie natuurlijk mislukt, en we voortijdig opnieuw moeten/mogen gaan stemmen), mogen we nu een Stripmaker des Vaderlands kiezen! Klik: stripmakerdesvaderlands.nl.
En één van mijn favoriete strippers staat erbij: Margreet de Heer.
Ik houd van strips: ze zijn grappig en vaak ontregelend, laten je de actualiteit en het leven vaak net op een andere manier zien. In mijn favorieten staat een leeslijstje wat ik elke weekend een keer probeer langs te klikken (ha, gratis leesvoer!):
En één van mijn favoriete strippers staat erbij: Margreet de Heer.
Ik houd van strips: ze zijn grappig en vaak ontregelend, laten je de actualiteit en het leven vaak net op een andere manier zien. In mijn favorieten staat een leeslijstje wat ik elke weekend een keer probeer langs te klikken (ha, gratis leesvoer!):
- De Fotostrips van Ype Driessen;
- DoyouknowFlo van Floor de Goede;
- Fokke en Sukke;
- Single van Hanco Kolk en Peter de Wit en;
- Sigmund van Peter de Wit.
maandag 19 juni 2017
Heet!
Ik ben lekker doelloos op Pinterest aan het "bladeren", en vind deze cartoon:
Mooi, al mijn hobby's in 1 plaatje: fietsen, flauwe (woord-)grappen en mopperen op het weer, of dat nu te warm of te koud is, te nat of te droog, te donker of te licht.....
zondag 18 juni 2017
Wat te doen met mijn weekend?
Ik heb een (extra) lang weekend, en het is heel heet.
Op kantoor is het de laatste weken soort van zomer - iets rustiger dan anders, en dus hoog tijd om nu eindelijk eens die overuren die ik vorig jaar maakte op te maken. Dus zo af en toe neem ik een dagje extra vrij - jammer genoeg is het nog wel zó druk dat ik niet een hele week vrij kan nemen; ik moet mijn "grote vakantie" van drie weken lang afwachten, en het nu doen met uren en dagen tussendoor. Ook niet verkeerd!
Ik plande voor a.s. maandag een snipperdag, omdat er gisteren jaarmarkt was in Heukelum, bij Leerdam. Ooit ontdekt toen het ook zo heet was, en ik daarom héél nodig het (vorige) huis uit moest. Eén van mijn favoriete jaarlijkse uitjes: een mooie (lange) fietstocht, een gezellige rommelmarkt, en dan weer terug. Het idee was om misschien weer een paar dagen te gaan, kamperen, wat musea bezoeken... Maar: ik kreeg mezelf niet op weg. Ik had geen zin, vond het te ver fietsen, en ik had nog genoeg te doen in huis & tuin. Een andere fietstocht dan maar? Een andere rommelmarkt? Op bezoek bij iemand? Uiteindelijk was ik blij dat ik mijn weekboodschappen deed, en even bij de kringloopwinkel langsging - dat "moest" omdat ik daar vorige week het begin van mijn te maken koekoeksklok zag....
Maar verder kreeg ik mezelf de laatste dagen niet echt op gang. Nergens zin in, genoeg te doen, maar toch "verveel" ik me. Soms kan ik mezelf heel goed alleen vermaken, doe ik leuke dingen, en ben ik mezelf goed gezelschap. Maar op andere dagen zit ik mezelf in de weg, kan ik alleen maar eindeloos op internet zoeken naar dingen om te doen - dat dan nog wel - maar heb ik eigenlijk nergens zin in, alleen. Ik kán (moet) in de tuin werken, en dat is heel lekker, maar het is wel (ook) alleen, tussen mijn hoge schuttingen, genieten van mijn werk, van mijn tuin...
Het zijn onbevredigende weekends, als ik zo weinig doe. Want eigenlijk zou ik moeten / willen huishouden, wat klussen doen, de tuin in, lekker lezen, een fietstocht maken. Maar ik doe het niet. En ik denk dat dat komt omdat ik er soms heel erg genoeg van heb om altijd mezelf maar weer aan te moeten zwengelen tot activiteit...
En misschien moet ik dat ook maar gewoon accepteren. En het mooie van zo'n weekend zien: even op bezoek bij een geslaagd kind, eindelijk mijn fiets laten repareren, het uitje naar de kringloopwinkel, het (kleine) stukje tuinpad wat ik onkruidvrij krab, voordat het te warm wordt. En waar ik dan wél heel tevreden over was: ik zag vanmorgen dat er vanmiddag een lezing was over de familie van Maria, de moeder van Jezus. Hé, iets nieuws leren, zonder dat het iets kost, mét airconditioning, op fietsafstand! En dan kan ik zó tevreden met mezelf zijn dat ik daar gewoon naar toe ga! De tentoonstelling over Maria wil ik later nog wel eens gaan zien, maar dit heb ik alvast "binnen".
Nu morgen nog, dat wordt ook zo'n warme dag. Dus 's morgens eerst wat huishouden, en dan op pad? Een mooie fietstocht? Naar de Noordermarkt in A.? Een museum? Op bezoek bij mijn tante in M., of bij J. in B.?
*ZUCHT*
Is misschien het teveel aan leuke dingen het probleem?
Op kantoor is het de laatste weken soort van zomer - iets rustiger dan anders, en dus hoog tijd om nu eindelijk eens die overuren die ik vorig jaar maakte op te maken. Dus zo af en toe neem ik een dagje extra vrij - jammer genoeg is het nog wel zó druk dat ik niet een hele week vrij kan nemen; ik moet mijn "grote vakantie" van drie weken lang afwachten, en het nu doen met uren en dagen tussendoor. Ook niet verkeerd!
Ik plande voor a.s. maandag een snipperdag, omdat er gisteren jaarmarkt was in Heukelum, bij Leerdam. Ooit ontdekt toen het ook zo heet was, en ik daarom héél nodig het (vorige) huis uit moest. Eén van mijn favoriete jaarlijkse uitjes: een mooie (lange) fietstocht, een gezellige rommelmarkt, en dan weer terug. Het idee was om misschien weer een paar dagen te gaan, kamperen, wat musea bezoeken... Maar: ik kreeg mezelf niet op weg. Ik had geen zin, vond het te ver fietsen, en ik had nog genoeg te doen in huis & tuin. Een andere fietstocht dan maar? Een andere rommelmarkt? Op bezoek bij iemand? Uiteindelijk was ik blij dat ik mijn weekboodschappen deed, en even bij de kringloopwinkel langsging - dat "moest" omdat ik daar vorige week het begin van mijn te maken koekoeksklok zag....
Maar verder kreeg ik mezelf de laatste dagen niet echt op gang. Nergens zin in, genoeg te doen, maar toch "verveel" ik me. Soms kan ik mezelf heel goed alleen vermaken, doe ik leuke dingen, en ben ik mezelf goed gezelschap. Maar op andere dagen zit ik mezelf in de weg, kan ik alleen maar eindeloos op internet zoeken naar dingen om te doen - dat dan nog wel - maar heb ik eigenlijk nergens zin in, alleen. Ik kán (moet) in de tuin werken, en dat is heel lekker, maar het is wel (ook) alleen, tussen mijn hoge schuttingen, genieten van mijn werk, van mijn tuin...
Het zijn onbevredigende weekends, als ik zo weinig doe. Want eigenlijk zou ik moeten / willen huishouden, wat klussen doen, de tuin in, lekker lezen, een fietstocht maken. Maar ik doe het niet. En ik denk dat dat komt omdat ik er soms heel erg genoeg van heb om altijd mezelf maar weer aan te moeten zwengelen tot activiteit...
En misschien moet ik dat ook maar gewoon accepteren. En het mooie van zo'n weekend zien: even op bezoek bij een geslaagd kind, eindelijk mijn fiets laten repareren, het uitje naar de kringloopwinkel, het (kleine) stukje tuinpad wat ik onkruidvrij krab, voordat het te warm wordt. En waar ik dan wél heel tevreden over was: ik zag vanmorgen dat er vanmiddag een lezing was over de familie van Maria, de moeder van Jezus. Hé, iets nieuws leren, zonder dat het iets kost, mét airconditioning, op fietsafstand! En dan kan ik zó tevreden met mezelf zijn dat ik daar gewoon naar toe ga! De tentoonstelling over Maria wil ik later nog wel eens gaan zien, maar dit heb ik alvast "binnen".
Nu morgen nog, dat wordt ook zo'n warme dag. Dus 's morgens eerst wat huishouden, en dan op pad? Een mooie fietstocht? Naar de Noordermarkt in A.? Een museum? Op bezoek bij mijn tante in M., of bij J. in B.?
*ZUCHT*
Is misschien het teveel aan leuke dingen het probleem?
zaterdag 10 juni 2017
Tegel eruit, plant erin!
Leuke actie vandaag bij Intratuin: om de verstening van Nederland tegen te gaan heeft Groei en Bloei vandaag stands in Intratuinwinkels. Als je een tegel inlevert, krijg je twee kruidenplantjes cadeau. LEUK!
Zie tuinweek/intratuinactie.
Zie tuinweek/intratuinactie.
vrijdag 2 juni 2017
Sparen en beleggen tot en met mei
Man! De eerste vijf maanden van het jaar zijn al om!!! Time flies - en dat is het understatement van de laatste 2017 jaar!
Ik vind het leuk en zinvol om zo rond de eerste van de maand eens te kijken naar de afdeling "sparen en beleggen": Leef ik zuinig genoeg (in mijn eigen ogen), wat kan er beter? Tijd om even de vinger aan de pols van deze micro-economie te leggen!
Stand van zaken spaarrekeningen per eind mei 2017: ongeveer + € 1.600. Maar dat is natuurlijk vooral vakantiegeld, dat is nog niet op (duh!)...
Wat er deze maanden aan extra's van mijn spaarrekening afging: een verloren, en dus niet vergoed hoorapparaat à € 964. (Hoe dom kun je zijn?)
En nog meer: ik ging me te buiten in de klerenwebwinkel. Ik kocht een paar nieuwe zomerjurken en shirts waar ik veel plezier van heb - tja, kleding kopen is voor mij een "extra uitgave", dat doe ik echt niet maandelijks....
Wat erbij kwam: ik ruimde (eindelijk) wat boeken op; de verkoop van flutboekjes-voor-slapeloze-nachten van Enid Blyton, de Pitty-serie en de Dolle Tweeling-serie, en de Irmgard-serie brachten samen € 13,55 op. Verkoop van een aantal boeken uit de Sanne van Havelte-serie: € 17,05. Het zijn geen wereldbedragen, maar het geeft ruimte en lucht - en dus € 30,60 extra voor mijn vroegpensioen....!
Een fifties wandlampje, ooit gekregen van mijn oude buurvrouw, inmiddels weer ontzettend hip en retro: € 15,--. En ik ga zo nog een Marktplaats-zending klaarmaken voor € 25,--. Dit ligt me wel, het is veel werk, maar gevonden en overbodige spullen verkopen, en zo mijn inkomen aanvullen vind ik erg leuk!
En mijn beleggingen (Oeps - ik ben ongemerkt ineens kapitalist geworden. Maar ik beleg alleen via ASN en Triodos, dus dat valt misschien nog wel mee?): inleg elke maand € 100, winst in deze vijf maanden een paar honderd €€€€€€. (Virtueel natuurlijk - het is pas winst als ik de aandelen verkoop.) Ik zag bij iemand een leuk schemaatje van haar beleggingen, inleg en winst: dat wil ik ook!
Ik ben tevreden! Het kan altijd beter, maar het ís al veel beter dan het ooit was!
En dan ga ik me NU met belangrijker dingen bezig houden: kampeerspullen opruimen, in de zon zitten met de krant, koffie en een mooi boek, een was draaien. Genieten jullie ook zo van de zomer?
Ik vind het leuk en zinvol om zo rond de eerste van de maand eens te kijken naar de afdeling "sparen en beleggen": Leef ik zuinig genoeg (in mijn eigen ogen), wat kan er beter? Tijd om even de vinger aan de pols van deze micro-economie te leggen!
Stand van zaken spaarrekeningen per eind mei 2017: ongeveer + € 1.600. Maar dat is natuurlijk vooral vakantiegeld, dat is nog niet op (duh!)...
Wat er deze maanden aan extra's van mijn spaarrekening afging: een verloren, en dus niet vergoed hoorapparaat à € 964. (Hoe dom kun je zijn?)
En nog meer: ik ging me te buiten in de klerenwebwinkel. Ik kocht een paar nieuwe zomerjurken en shirts waar ik veel plezier van heb - tja, kleding kopen is voor mij een "extra uitgave", dat doe ik echt niet maandelijks....
Wat erbij kwam: ik ruimde (eindelijk) wat boeken op; de verkoop van flutboekjes-voor-slapeloze-nachten van Enid Blyton, de Pitty-serie en de Dolle Tweeling-serie, en de Irmgard-serie brachten samen € 13,55 op. Verkoop van een aantal boeken uit de Sanne van Havelte-serie: € 17,05. Het zijn geen wereldbedragen, maar het geeft ruimte en lucht - en dus € 30,60 extra voor mijn vroegpensioen....!
Een fifties wandlampje, ooit gekregen van mijn oude buurvrouw, inmiddels weer ontzettend hip en retro: € 15,--. En ik ga zo nog een Marktplaats-zending klaarmaken voor € 25,--. Dit ligt me wel, het is veel werk, maar gevonden en overbodige spullen verkopen, en zo mijn inkomen aanvullen vind ik erg leuk!
En mijn beleggingen (Oeps - ik ben ongemerkt ineens kapitalist geworden. Maar ik beleg alleen via ASN en Triodos, dus dat valt misschien nog wel mee?): inleg elke maand € 100, winst in deze vijf maanden een paar honderd €€€€€€. (Virtueel natuurlijk - het is pas winst als ik de aandelen verkoop.) Ik zag bij iemand een leuk schemaatje van haar beleggingen, inleg en winst: dat wil ik ook!
Ik ben tevreden! Het kan altijd beter, maar het ís al veel beter dan het ooit was!
En dan ga ik me NU met belangrijker dingen bezig houden: kampeerspullen opruimen, in de zon zitten met de krant, koffie en een mooi boek, een was draaien. Genieten jullie ook zo van de zomer?
maandag 29 mei 2017
Terug van vakantie
Ik heb een heerlijk lang weekend gespijbeld!
Vorige week kregen we mooi weer van het KNMI, een lang weekend vrij van mijn werkgever, ik smokkelde er nog een extra vrije dag - vandaag - bij, en vertrok. Tent - fiets - trein: naar Apeldoorn, vandaar naar Loenen, naar een natuurcamping met de prachtige naam "Zegenoord". En ik genoot!
Drie dagen naast de tent liggen, een hele stapel boeken wegwerken, wat fietstochten. Mijn ideale vakantie!
Maar helaas, vandaag moest ik weer terug, morgen weer naar kantoor.
Later meer!
Vorige week kregen we mooi weer van het KNMI, een lang weekend vrij van mijn werkgever, ik smokkelde er nog een extra vrije dag - vandaag - bij, en vertrok. Tent - fiets - trein: naar Apeldoorn, vandaar naar Loenen, naar een natuurcamping met de prachtige naam "Zegenoord". En ik genoot!
Drie dagen naast de tent liggen, een hele stapel boeken wegwerken, wat fietstochten. Mijn ideale vakantie!
Maar helaas, vandaag moest ik weer terug, morgen weer naar kantoor.
Later meer!
woensdag 24 mei 2017
Klantcontact
Nadat ik onlangs weer eens had gemeld dat het afval niet was opgehaald - op een gegeven moment zat er maar liefst 4 weken tussen 2 ophaalbeurten in, terwijl het volgens de website van de gemeente wekelijks zou moeten gebeuren - kreeg ik een mail van "klantcontact": "Kunt u ons de zaaknummers van uw klachten doorgeven?" Tuurlijk kan ik dat:
....584
....505
....325
....434
....539
....536
....138
....236
....435
....311
....466 en
....689.
En dan natuurlijk nog alle meldingen die ik telefonisch deed, omdat de website dagenlang plat lag, of omdat ik een tikkeltje wanhopig werd van het feit dat klachten via het klachtenformulier nergens leken te landen...
Ik vind het een indrukwekkende lijst; ik hoop dat de lijst eindelijk ook indruk maakt op degenen die de vuilniswagenchauffeurs aan zouden moeten sturen!
....584
....505
....325
....434
....539
....536
....138
....236
....435
....311
....466 en
....689.
En dan natuurlijk nog alle meldingen die ik telefonisch deed, omdat de website dagenlang plat lag, of omdat ik een tikkeltje wanhopig werd van het feit dat klachten via het klachtenformulier nergens leken te landen...
Ik vind het een indrukwekkende lijst; ik hoop dat de lijst eindelijk ook indruk maakt op degenen die de vuilniswagenchauffeurs aan zouden moeten sturen!
dinsdag 23 mei 2017
Gulden naar euro
Een heel enkele keer doe ik het nog, van euro's omrekenen naar "oude" guldens. Vanavond dus...
Ooit vertelde een vriendin dat ze bezig was geweest met het afkopen van een oude verzekering. Goed idee! In mijn papieren zaten ook nog twee stokoude polissen van levens-/begrafenisverzekeringen, van midden jaren '60, afgesloten door mijn vader, voor in totaal F 800. Elke maand maakte hij dus F 1,20 over, ook toen mijn ouders het behoorlijk arm hadden, tot en met 1993, toen ik al hoog en breed zelfstandig was. Dat ontroert me, dat Pa daar ook mee door is gegaan toen de verhoudingen al erg slecht waren, in periodes dat hij het echt niet meer nodig vond om me financieel te onderhouden - ook al betekende dat dat ik niet genoeg te eten had, mijn huur niet kon betalen. Maar dit betaalde hij wel, trouw, elke maand.
F 800 is omgerekend € 363,03. Afkopen levert € 174 op, iets minder dan de helft dus. Toch ga ik mijn handtekening zetten - in de hoop dat dit bedrag nog zolang op de bankrekening kan staan dat het alsnog verdubbelt (Alhoewel, bij een rente van 0,3 % - hoe lang moet ik dan nog mee?)
Ooit vertelde een vriendin dat ze bezig was geweest met het afkopen van een oude verzekering. Goed idee! In mijn papieren zaten ook nog twee stokoude polissen van levens-/begrafenisverzekeringen, van midden jaren '60, afgesloten door mijn vader, voor in totaal F 800. Elke maand maakte hij dus F 1,20 over, ook toen mijn ouders het behoorlijk arm hadden, tot en met 1993, toen ik al hoog en breed zelfstandig was. Dat ontroert me, dat Pa daar ook mee door is gegaan toen de verhoudingen al erg slecht waren, in periodes dat hij het echt niet meer nodig vond om me financieel te onderhouden - ook al betekende dat dat ik niet genoeg te eten had, mijn huur niet kon betalen. Maar dit betaalde hij wel, trouw, elke maand.
F 800 is omgerekend € 363,03. Afkopen levert € 174 op, iets minder dan de helft dus. Toch ga ik mijn handtekening zetten - in de hoop dat dit bedrag nog zolang op de bankrekening kan staan dat het alsnog verdubbelt (Alhoewel, bij een rente van 0,3 % - hoe lang moet ik dan nog mee?)
zondag 21 mei 2017
Kijk eens wat mooi!
Mijn tuintjes beginnen steeds meer MIJN tuintjes te worden: een soort van georganiseerde wildernis, vol met moois, lekkers en bruikbare planten. Ik word er helemaal gelukkig van om ernaar te kijken, met mijn neus in de rozen te hangen, diep in het hart van de akeleien te kijken, het gezoem van al het bezoek in de bloemen aan te zien. En dan wacht ik nog vol verwachting op het openbreken van de pioenen - soms denk ik dat ik ze NU al ruik! Ik voel me zo verantwoord bezig, als ik alle bijen heen en weer zie gaan in spul wat IK heb geplant of gezaaid!
Kijk je mee naar de voortuin? (Ik wilde laten zien hoe mooi mijn tuintje kleurt bij mijn huis, maar voel me bij nader inzien niet prettig bij om mijn huis hier te tonen. Denk het huis er dus maar bij.)
vrijdag 19 mei 2017
Slim!
Ik had het helemaal uitgedacht voor vanmiddag: ik ging gezellig naar mijn breiclub, en nam meteen wat spullen mee voor de weggeeftafel in het buurthuis. Dat ruimt weer op! Plannetje: ná de breiclub, als ik toch onderweg ben, meteen door naar de Landwinkel - er staat nog een rekening open van vorige week, en daar houd ik niet van - en daarna eventueel, als ik echt goede zin heb, doorfietsen naar die leuke kwekerij waar ze een dropplant voor me zouden hebben.
Gelukkig bedenk ik als ik "pas" halverwege de weg Breiclub - Landwinkel ben, dat het saldo op mijn bankrekening precies € 0,00 is.
Principiële vraag: wacht ik tot mijn salaris binnen is - dat kan morgen zijn - óf boek ik lekker makkelijk even wat van mijn spaarrekening naar mijn lopende rekening?
Gelukkig bedenk ik als ik "pas" halverwege de weg Breiclub - Landwinkel ben, dat het saldo op mijn bankrekening precies € 0,00 is.
Principiële vraag: wacht ik tot mijn salaris binnen is - dat kan morgen zijn - óf boek ik lekker makkelijk even wat van mijn spaarrekening naar mijn lopende rekening?
Abonneren op:
Posts (Atom)