Vrij letterlijk dan ook nog, want ik tikte het begin van dit bericht gisteravond op mijn telefoon, languit liggend op de bank: Mijn favoriete hanghouding!
Ik stond vroeg op, om er flink tegenaan te gaan. Maar daar kwam uiteindelijk weinig van. De mist bleef hardnekkig hangen buiten - dus de beddenwas aanzetten had geen enkele zin. Tussen de middag zou ik worden gebeld met de uitslag van de MRI-scan die ik vorige week moest laten maken. En dus wachtte ik, toch wat zenuwachtig, naast de telefoon - anders hoor ik te vaak de telefoon niet. Maar het werd half drie voor ik werd gebeld...
Het goede nieuws: ik heb geen gaatje in mijn hoofd, en ook geen hersentumor. Het slechte nieuws is dus: mijn gehoorverlies is niet verklaarbaar, kan nog erger worden, en er is niets anders aan te doen dan steeds zwaardere hoorapparaten... Chips!!!
Maar ook na het telefoontje van de KNO-arts kwam ik niet meer op gang - met de korte dagen van nu is de dag om 15.00 uur ook alweer bijna over. Ik besteedde de verdere dag aan het kijken van de (opgenomen) lange kerstaflevering van Call the midwife, en het opeten van de laatste resten kerstdingetjes: stol, koekjes, nog een laatste handje chips. Dus gisteren dit was hangdag nr. 3 of 4.
Vandaag dan maar aan de wandel naar de buurtbibliotheek, de winkel, en een kort rondje markt.
O.k., ik moet iets aardiger voor mezelf zijn: ik veegde dit weekend wel een (klein) stukje tuinpad - alle bladeren op de bedden, het glas van een verdwaalde, kapot gevallen kerstbal uit de 'loop' van mijn fiets, en ik schuurde eindelijk een kastdeurtje bij - mijn allerduurste 'design'-kastje sloot nooit goed - en nu wel weer! Ik maakte frambozensiroop van de ingevroren frambozen uit de tuin - met de kerstvakantie heb ik eindelijk tijd om de oogst te verwerken. En ik regelde en betaalde mijn zorgverzekering - dat vind ik, als ontzettend slechte rekenaar, altijd een beetje een stressklus. Best productief, toch?
