Het is die onrustige tijd van het jaar, met veel vrije dagen.
Gisteren was het Koningsdag, overmorgen Koninginnedag (dat vier ik nog steeds ;-)). Vandaag had ik ook maar vrij genomen - ik ben niet zo druk op kantoor, en om nou voor die halve werkdag mijn lange weekend te onderbreken..... Maar het is *&^$$(-weer, al dagenlang! Ik kijk met angst en beven naar mijn tuin: mijn ARME zaailingetjes! Als ik droog naar de schuur loop, regen ik telkens op de terugweg alweer nat. (Lees: hagel, natte sneeuw, regen, modder.)
Ik doe dus niet zo heel veel zinnigs - dat wil zeggen, ik doe genoeg, ruim wat op, maak wat schoon, maar ik zou zo graag willen wandelen, fietsen en in de tuin werken. Er op uit! En dát zit er dus even niet in. Tussendoor doe ik de nodige klusjes - zo hangt eindelijk de kalender van Mme Zsazsa op het toilet - het jaar 2016 is al bijna op een derde...
Ik ben gisteren niet naar de vrijmarkt geweest - te slecht weer. En ik vind de vrijmarkt op Bevrijdingsdag veel leuker, en misschien is het dan wél een keer droog? Want volgende week heb ik alweer een extra (halve) dag vrij: donderdag is het 5 mei én Hemelvaart - die dag probeer ik dan maar dubbel te genieten van de vrijheid. Een ruime week later: Tweede Pinksterdag - en dan is het weer even afgelopen met alle pret.
Morgen mag ik mijn nieuwe bril ophalen en naar de kapper. Daar verheug ik me op: een heel nieuw hoofd, en ik kan best een dikke knuffel van mijn kapper T. gebruiken (die krijg ik altijd bij een knipbeurt)! Zaterdag de hele dag druk met vrijwilligerswerk. Dus eigenlijk zou ik nu echt mijn belastingaangifte moeten doen. Maar daar ben ik al tijden zin voor aan het verzamelen......
Ter voorbereiding ga ik eerst de twee overvolle bakken met papier afgraven - daartussen zit mijn DigiD, en allerlei andere dingen die ik nodig heb.
WAAR is die butler als je hem nodig hebt!
donderdag 28 april 2016
zondag 24 april 2016
Tuin
Tussen de hagel- en sneeuwbuien door zit ik telkens even kort binnen, ook om weer warm te worden en uit te rusten van het rommelen in de tuin. Het begint eindelijk een beetje te komen, mijn tuinzin! Het is ook haast of ik me mijn beide tuinen (dat klinkt nog steeds heel decadent: ik heb een voor- en een achtertuin) echt even eigen moest maken. Nu mijn derde zomer in dit huis begint (ik verhuisde in augustus 2013) begin ik een beetje zicht te krijgen op wat ik wil, op wat kan, en op het werk wat eraan vast zit. Ik moet zeggen: dat werk had ik even niet ingecalculeerd toen ik bedacht dat ik graag een huis met tuin wilde....
Een paar weken terug begon ik met zaaien: bij de voordeur staat een grote rieten mand met ingezaaide raapstelen. En ik zaaide goudsbloemen in potten: ik kan me verheugen op het maken van Calendula-olie en -zalf! In mijn kruidentuintje zaaide ik zo her en der akeleien: ik vind akelei een wat ielige bloem, maar volgens mij staan ze wél heel mooi verspreid tussen de kruiden!
Ook achter zaaide ik goudsbloemen, in een balkonbak. Leuk hoor, om straks vanuit huis kleur te kunnen zien. Vorig jaar verpootte ik - midden in de zomer, dat moest heel dringend - mijn hortensia naar een donker vochtig hoekje van de tuin: mijn schaduwhoekje-voor-hete-dagen mag ook wel wat kleur hebben. Van mijn buurvrouw kreeg ik een hemelsleutel. En in datzelfde hoekje maak ik nu een doorschietplek: Ik groef twee pastinaken in voor zaad voor volgend jaar, en een struikje rucola. Mijn kruisbessenstruiken groeien als kool, de rode nog weer meer dan de groene. Zouden ze dan dit jaar oogst gaan geven? Mijn kweepeer begint met héle kleine rozerode knopjes, maar staat vandaag te zwiepen in de wind. De lavendel - vorig jaar flink teruggesnoeid, hij ging zó hard! - houdt de luizen (een beetje) weg van de rozenstruik. Net als overigens de ingegraven "kontjes" van de lente-ui: heel luxe om altijd sprieten lente-ui bij de hand te hebben! De kattenstaarten komen alweer op, maar de prachtige tulpen - wit met een verrassend roze randje - zijn al bijna uitgebloeid.
Ik kan het niet laten om flink met mijn handen door de planten te gaan. Ik houd erg van ruiken! Met mijn handen woelen door de lavendel, door de citroenmelisse, de bloeiende rozemarijn, de tijm.... Ik splitste vandaag de pol tijm, ben benieuwd of die het daardoor langer gaat maken. Ook wel bijzonder overigens: ik plantte vorig jaar gewone én citroentijm, maar die laatste heeft maar heel weinig gedaan...
Ook snoeide ik vandaag de salie flink terug: zóveel salie heb ik helemaal niet nodig - ik zette salie in de tuin vanwege mijn veelvuldige keelontstekingen - en kreeg vervolgens afgelopen winter geen één keer keelontsteking. Dat schiet dus niet op! Ik ga maar eens kijken of ik iets kan doen met het branden van salie, klinkt wat hekserig, maar zelfs Monty Don raadde het afgelopen vrijdag in het tv-programma Gardeners World aan.
Dit jaar ga ik maar eens uitproberen om alles wat ik doe in de tuin in mijn Outlookagenda te zetten. Misschien handig om een beetje overzicht te houden op wat ik wanneer doe? Ik ben ook van plan om nu eindelijk eens een plattegrond van de tuin te gaan maken: kijken hoe groot mijn "landgoed" is, en wat ik waar neerzet - ik geloof dat ik dit weekend mijn dropplant van vorig jaar heb weggeschoffeld, net als een van de sprieten van de pioenroos, die ook met kleine veelbelovende puntjes boven de aarde is gekomen.
Hoe doe jij dat? Vind je het nodig om op te schrijven wat je wanneer zaait en (ver)plant, en zo ja, hoe houd je het bij?
Een paar weken terug begon ik met zaaien: bij de voordeur staat een grote rieten mand met ingezaaide raapstelen. En ik zaaide goudsbloemen in potten: ik kan me verheugen op het maken van Calendula-olie en -zalf! In mijn kruidentuintje zaaide ik zo her en der akeleien: ik vind akelei een wat ielige bloem, maar volgens mij staan ze wél heel mooi verspreid tussen de kruiden!
Ook achter zaaide ik goudsbloemen, in een balkonbak. Leuk hoor, om straks vanuit huis kleur te kunnen zien. Vorig jaar verpootte ik - midden in de zomer, dat moest heel dringend - mijn hortensia naar een donker vochtig hoekje van de tuin: mijn schaduwhoekje-voor-hete-dagen mag ook wel wat kleur hebben. Van mijn buurvrouw kreeg ik een hemelsleutel. En in datzelfde hoekje maak ik nu een doorschietplek: Ik groef twee pastinaken in voor zaad voor volgend jaar, en een struikje rucola. Mijn kruisbessenstruiken groeien als kool, de rode nog weer meer dan de groene. Zouden ze dan dit jaar oogst gaan geven? Mijn kweepeer begint met héle kleine rozerode knopjes, maar staat vandaag te zwiepen in de wind. De lavendel - vorig jaar flink teruggesnoeid, hij ging zó hard! - houdt de luizen (een beetje) weg van de rozenstruik. Net als overigens de ingegraven "kontjes" van de lente-ui: heel luxe om altijd sprieten lente-ui bij de hand te hebben! De kattenstaarten komen alweer op, maar de prachtige tulpen - wit met een verrassend roze randje - zijn al bijna uitgebloeid.
Ik kan het niet laten om flink met mijn handen door de planten te gaan. Ik houd erg van ruiken! Met mijn handen woelen door de lavendel, door de citroenmelisse, de bloeiende rozemarijn, de tijm.... Ik splitste vandaag de pol tijm, ben benieuwd of die het daardoor langer gaat maken. Ook wel bijzonder overigens: ik plantte vorig jaar gewone én citroentijm, maar die laatste heeft maar heel weinig gedaan...
Ook snoeide ik vandaag de salie flink terug: zóveel salie heb ik helemaal niet nodig - ik zette salie in de tuin vanwege mijn veelvuldige keelontstekingen - en kreeg vervolgens afgelopen winter geen één keer keelontsteking. Dat schiet dus niet op! Ik ga maar eens kijken of ik iets kan doen met het branden van salie, klinkt wat hekserig, maar zelfs Monty Don raadde het afgelopen vrijdag in het tv-programma Gardeners World aan.
Dit jaar ga ik maar eens uitproberen om alles wat ik doe in de tuin in mijn Outlookagenda te zetten. Misschien handig om een beetje overzicht te houden op wat ik wanneer doe? Ik ben ook van plan om nu eindelijk eens een plattegrond van de tuin te gaan maken: kijken hoe groot mijn "landgoed" is, en wat ik waar neerzet - ik geloof dat ik dit weekend mijn dropplant van vorig jaar heb weggeschoffeld, net als een van de sprieten van de pioenroos, die ook met kleine veelbelovende puntjes boven de aarde is gekomen.
Hoe doe jij dat? Vind je het nodig om op te schrijven wat je wanneer zaait en (ver)plant, en zo ja, hoe houd je het bij?
zaterdag 23 april 2016
Boodschappen met korting
Gisteren naar de aangegroeide stad voor de finale goedkeuring van mijn nieuwe hoorapparaten. Lekker hoor, voor de lunch had ik al een fietstocht van zo'n 18 km achter de rug, langs het kanaal, in de zon. Wat is een fiets toch een leuke uitvinding! En wat leuk om te horen dat ik met mijn nieuwe apparaten een bijna normaal gehoor heb, onder ideale hooromstandigheden tenminste....
Meteen maar even doorgefietst voor de weekendboodschappen - als ik toch in de buurt ben! Ik kocht brood met € 0,25 korting - ooit nam ik me voor niet meer dan €1,50 te betalen voor lekker volkorenbrood, en meestal blijf ik daaronder. Nu bij de Lidl € 1,25 per brood, dus binnen de marges. En ik kocht 2 stuks chorizo - niet consuminderig voor mijn portemonnee óf voor mijn lijn, maar ZO lekker! Alleen sloeg de kassa €1,69 aan: € 0,40 per stuk meer dan op het schap stond. En hoewel je dan dus extra lang moet wachten, heb ik toch maar even gereclameerd. Ze hadden in dit filiaal wel een erg omslachtig systeem: eerst wachten op een jongen uit de winkel die na moest kijken of ik gelijk had of het kassasysteem, en vervolgens nog langer wachten op een leidinggevende met de kassasleutel (heette dat vroeger niet de X-sleutel, of de Y-sleutel?). Je zou het er bij laten zitten, zo lang duurde het, maar in het kader van goedkoper boodschappen doen heb ik toch maar gewacht op mijn € 0,80. Vandaag nog naar de markt voor kaas en raapstelen, en de nieuwe week kan beginnen. Eigenlijk hoef ik tot volgende week vrijdag geen winkel meer in, geen cent meer uit te geven - maar ik ben bang dat dat weer niet gaat lukken: ik ben te dol op (lekker) eten, ontbijten met stationsbroodjes, zakken drop, en ander "eetbuienvoedsel" - hoezo, lekker eten.....
Meteen maar even doorgefietst voor de weekendboodschappen - als ik toch in de buurt ben! Ik kocht brood met € 0,25 korting - ooit nam ik me voor niet meer dan €1,50 te betalen voor lekker volkorenbrood, en meestal blijf ik daaronder. Nu bij de Lidl € 1,25 per brood, dus binnen de marges. En ik kocht 2 stuks chorizo - niet consuminderig voor mijn portemonnee óf voor mijn lijn, maar ZO lekker! Alleen sloeg de kassa €1,69 aan: € 0,40 per stuk meer dan op het schap stond. En hoewel je dan dus extra lang moet wachten, heb ik toch maar even gereclameerd. Ze hadden in dit filiaal wel een erg omslachtig systeem: eerst wachten op een jongen uit de winkel die na moest kijken of ik gelijk had of het kassasysteem, en vervolgens nog langer wachten op een leidinggevende met de kassasleutel (heette dat vroeger niet de X-sleutel, of de Y-sleutel?). Je zou het er bij laten zitten, zo lang duurde het, maar in het kader van goedkoper boodschappen doen heb ik toch maar gewacht op mijn € 0,80. Vandaag nog naar de markt voor kaas en raapstelen, en de nieuwe week kan beginnen. Eigenlijk hoef ik tot volgende week vrijdag geen winkel meer in, geen cent meer uit te geven - maar ik ben bang dat dat weer niet gaat lukken: ik ben te dol op (lekker) eten, ontbijten met stationsbroodjes, zakken drop, en ander "eetbuienvoedsel" - hoezo, lekker eten.....
zondag 17 april 2016
Dubbel focaal
(Ik wilde bijna tikken: dubbelvocaal: stereozingen......)
Sinds gisteren ben ik de trotse bezitster van mijn eerste dubbel focale bril (nou ja, hij is aanbetaald, moet nog "even" gemaakt worden...)...
Op dit moment ben ik vaak moeilijk tot activiteit te schoppen, maar het moest er toch maar eens van komen. Dus ik gisteren naar de opticien, om eens te kijken of ze een mooie aanbieding hadden, en een leuk montuur. Maar mooie aanbiedingen gelden meestal alleen maar voor enkelvoudige glazen, dus daar heb ik ineens niet zoveel meer aan.
Eigenlijk vind ik déze meneer Anders helemaal niet zo sympathiek - hij is me wat al te joviaal, praat te snel om goed te kunnen verstaan, rekent eerst zonder te overleggen een verzekering mee, en probeert je vervolgens diezelfde verzekering op te dringen, als je zegt dat je die niet wilt hebben: dat soort dingen. En ik voel me gehaast door de vele wachtenden na me, terwijl de enige meneer uitgebreid met mij bezig is.
Maar goed, meneer Anders is redelijk goedkoop (als in: minder duur dan anderen), en dichtbij huis. En ik hoop dan maar dat ik héél lang met deze bril kan doen, langer dan de krappe twee jaar die ik met mijn huidige twee brillen deed. Een dubbele focusbril dus. Weer een mijlpaal op weg naar de ouderdom, maar volgens mij veel comfortabeler dan mijn huidige brilop (tv-kijken) brilaf (handwerken, lezen)-systeem.
Ik heb er zin in, weer eens iets nieuws. Natuurlijk lijkt de nieuwe erg op de oude bril - je hebt op een gegeven moment toch een model wat je goed staat, probeert alleen binnen de marges weer eens een nieuwe kleur, nét iets anders. Maar de rekening - die viel niet mee, ook niet met de vergoeding van de ziektekostenverzekering. Met de eigen bijdrage voor nieuwe hoortoestellen van een paar weken terug haal ik nu al mákkelijk de € 750. En daarnaast heb ik nog wat andere plannen / goede voornemens. Het wordt dus al met al een duur medisch jaar.
Ik ga morgen maar eens moed verzamelen om te vragen of mijn werkgever misschien een bijdrage aan mijn potje ziektekosten wil doen.....
Sinds gisteren ben ik de trotse bezitster van mijn eerste dubbel focale bril (nou ja, hij is aanbetaald, moet nog "even" gemaakt worden...)...
Op dit moment ben ik vaak moeilijk tot activiteit te schoppen, maar het moest er toch maar eens van komen. Dus ik gisteren naar de opticien, om eens te kijken of ze een mooie aanbieding hadden, en een leuk montuur. Maar mooie aanbiedingen gelden meestal alleen maar voor enkelvoudige glazen, dus daar heb ik ineens niet zoveel meer aan.
Eigenlijk vind ik déze meneer Anders helemaal niet zo sympathiek - hij is me wat al te joviaal, praat te snel om goed te kunnen verstaan, rekent eerst zonder te overleggen een verzekering mee, en probeert je vervolgens diezelfde verzekering op te dringen, als je zegt dat je die niet wilt hebben: dat soort dingen. En ik voel me gehaast door de vele wachtenden na me, terwijl de enige meneer uitgebreid met mij bezig is.
Maar goed, meneer Anders is redelijk goedkoop (als in: minder duur dan anderen), en dichtbij huis. En ik hoop dan maar dat ik héél lang met deze bril kan doen, langer dan de krappe twee jaar die ik met mijn huidige twee brillen deed. Een dubbele focusbril dus. Weer een mijlpaal op weg naar de ouderdom, maar volgens mij veel comfortabeler dan mijn huidige brilop (tv-kijken) brilaf (handwerken, lezen)-systeem.
Ik heb er zin in, weer eens iets nieuws. Natuurlijk lijkt de nieuwe erg op de oude bril - je hebt op een gegeven moment toch een model wat je goed staat, probeert alleen binnen de marges weer eens een nieuwe kleur, nét iets anders. Maar de rekening - die viel niet mee, ook niet met de vergoeding van de ziektekostenverzekering. Met de eigen bijdrage voor nieuwe hoortoestellen van een paar weken terug haal ik nu al mákkelijk de € 750. En daarnaast heb ik nog wat andere plannen / goede voornemens. Het wordt dus al met al een duur medisch jaar.
Ik ga morgen maar eens moed verzamelen om te vragen of mijn werkgever misschien een bijdrage aan mijn potje ziektekosten wil doen.....
zondag 10 april 2016
Zomerzondag
Tuinstoelen uit de schuur halen: check!
Kussens tuinstoelen uit de dekenkist: check!
Krukje: check!
Beker water: check!
Leesgroepboek: check!
Potloodje voor onderstrepingen in leesgroepboek: check!
Zonnebril: check!
(Buiten is het 15 graden, dus ik ben even weg....!)
Kussens tuinstoelen uit de dekenkist: check!
Krukje: check!
Beker water: check!
Leesgroepboek: check!
Potloodje voor onderstrepingen in leesgroepboek: check!
Zonnebril: check!
(Buiten is het 15 graden, dus ik ben even weg....!)
vrijdag 8 april 2016
Stemmen
Ik ben er nog steeds een beetje beduusd van: deze week ben ik voor het eerst in mijn volwassen leven (en dat duurt toch al een tijdje) niet gaan stemmen....
Ik vond het een lastige beslissing. Ik vind het mijn plicht om te gaan stemmen als dat mag. En ik realiseer me steeds weer dat vrouwen nog geen 100 jaar stemrecht hebben.
Maar dit keer vond ik het iets heel anders. We mochten / moesten stemmen in een raadgevend referendum, over een associatieovereenkomst met Oekraïne. (Ik moest zelfs na deze week met veel aandacht voor het referendum nog even opzoeken hoe het verdrag ook al weer heette....). En nee, ik heb me niet helemaal verdiept in wat dit verdrag precies inhoudt. Daar kies ik eens in de vier jaar mensen voor, om zich daarin te verdiepen. En ik heb ook de indruk dat alle argumenten die ik voor of tegen het verdrag, of voor of tegen stemmen hoorde, niet helemaal zuiver waren.
Ik werd en word treurig van het cynisme wat tot dit referendum leidde. De mannen van Geen Stijl dwongen dit referendum af om maar een referendum te kunnen houden, om tegen de EU te kunnen stemmen, om herrie te schoppen. En ach, als het onderwerp niet referendumwaardig is, als er in dit stadium helemaal niet meer tegen het verdrag gestemd kan worden: een kniesoor die daarop let, toch? Tegelijkertijd kon ik me er niet toe brengen om voor te stemmen. Nogmaals: ik heb er te weinig verstand van om weloverwogen voor of tegen te stemmen, en ik weiger om als stemvee te dienen, om iets te accorderen wat ik niet kan overzien.
Dus eigenlijk hoopte ik dat de kiesdrempel van 30% niet zou worden gehaald, dat genoeg mensen met mij niet mee zouden doen aan deze klucht. Wat had ik graag gezien dat een seksistisch mannetje als die Jan Roos zijn grote mond zou houden, dat zijn cynische poging om de democratie zwakker te maken, was mislukt.
Helaas, de kiesdrempel werd woensdag nét gehaald. Landelijk ging zo'n 32 % van de mensen naar de stembus. en van die mensen stemden zo'n 60 % tegen het associatieverdrag.
Voor het eerst in mijn volwassen leven vond ik de opkomst te hoog....
Ik vond het een lastige beslissing. Ik vind het mijn plicht om te gaan stemmen als dat mag. En ik realiseer me steeds weer dat vrouwen nog geen 100 jaar stemrecht hebben.
Maar dit keer vond ik het iets heel anders. We mochten / moesten stemmen in een raadgevend referendum, over een associatieovereenkomst met Oekraïne. (Ik moest zelfs na deze week met veel aandacht voor het referendum nog even opzoeken hoe het verdrag ook al weer heette....). En nee, ik heb me niet helemaal verdiept in wat dit verdrag precies inhoudt. Daar kies ik eens in de vier jaar mensen voor, om zich daarin te verdiepen. En ik heb ook de indruk dat alle argumenten die ik voor of tegen het verdrag, of voor of tegen stemmen hoorde, niet helemaal zuiver waren.
Ik werd en word treurig van het cynisme wat tot dit referendum leidde. De mannen van Geen Stijl dwongen dit referendum af om maar een referendum te kunnen houden, om tegen de EU te kunnen stemmen, om herrie te schoppen. En ach, als het onderwerp niet referendumwaardig is, als er in dit stadium helemaal niet meer tegen het verdrag gestemd kan worden: een kniesoor die daarop let, toch? Tegelijkertijd kon ik me er niet toe brengen om voor te stemmen. Nogmaals: ik heb er te weinig verstand van om weloverwogen voor of tegen te stemmen, en ik weiger om als stemvee te dienen, om iets te accorderen wat ik niet kan overzien.
Dus eigenlijk hoopte ik dat de kiesdrempel van 30% niet zou worden gehaald, dat genoeg mensen met mij niet mee zouden doen aan deze klucht. Wat had ik graag gezien dat een seksistisch mannetje als die Jan Roos zijn grote mond zou houden, dat zijn cynische poging om de democratie zwakker te maken, was mislukt.
Helaas, de kiesdrempel werd woensdag nét gehaald. Landelijk ging zo'n 32 % van de mensen naar de stembus. en van die mensen stemden zo'n 60 % tegen het associatieverdrag.
Voor het eerst in mijn volwassen leven vond ik de opkomst te hoog....
Abonneren op:
Posts (Atom)