Wat een leven heb ik toch! Soms kan ik er ineens ZO blij mee zijn (en op andere momenten, de meeste momenten, ben ik dan weer mijn eigen wat sombere zelf....)
Vorig weekend zagen de weersvooruitzichten er ineens heel erg stralend, zonnig en warm uit. Graadje of 25-30, veel zon. Dus ik zat zondag al verlekkerd te bladeren op internet - leuke niet te dure campings op fietsafstand? Maandagochtend meteen mijn "baas" gevraagd of ik vrij kon krijgen de rest van de week - naTUURlijk had ik al gekeken of het werktechnisch gezien kon, en toen - stiekem, onder werktijd, snel een camping geboekt.
Dinsdagochtend op pad, fiets en tent mee, route uitgezet met de knooppuntroute-app, en GAAN! ZOOOO lekker, gewoon automatisch je benen ronddraaien, en zo "vanzelf" kilometers vooruit komen. Volgens de routeplanner ZOU het iets meer dan 40 kilometer moeten zijn, maar ik fietste er een ruime 6 uur over - dus ik denk dat ik weer eens flinke omwegen heb genomen (naast dat het flink tegenwaaide....). Genieten van de zon, de warme wind, van de bermen die volop in bloei staan. Van de pontjes, van een lekkere lunch in een restaurant aan het water.
En dan (weliswaar flink verbrand) aankomen op de camping, langs een kanaal (dat voelt als België, van die verstilde kanalen waar niets gebeurt), koffie aangeboden krijgen, een maaltijd en dan - een beetje met de moed der wanhoop - gauw de tent opzetten, en in de geleende luie stoel naast mijn tentje - genieten van de fluitende merels, van de mooie luchten, van kwakende kikkers. Wát een leven!
Woensdag bleef ik vanwege mijn verbrande velletje in de schaduw, in de luie stoel, op de camping. Beetje lezen, wat boodschappen doen, lui! Donderdag en vrijdag maakte ik fietstochten in de buurt, en werd ik beide keren overvallen door noodweer en stortregen - maar ook dat overleef je wel - in dit geval tenminste. En gisteren fietste ik weer naar huis - fietsknooppunten uitgezet; de weg naar huis terug, die vind ik meestal wel. Wéér tegenwind, hoewel minder warm. Koffie drinken in B., op een mooi terras. Langs de jaarmarkt in B. (een dorp 10 kilometer verder), lunch met gekochte broodjes op een bankje voor de kerk, over met een voetveer, fietsen langs lange kronkelende boerenweggetjes... En dan: bijna thuis! IJs eten op een terras in een dorp voor mijn woonplaats. De laatste kilometers... Snel een instantmaaltijd halen in de supermarkt, om 17.30 uur. Dan hoef ik in ieder geval niet weer iets te laten bezorgen, of halen op een minder gezond adres. En dan: THUIS! Mijn comfortabele bank - al vinden mijn knieën de bank, na al die kilometers tegenwind, iets te diep. Meteen de eerste opruimklusjes - het kletsnatte grondzeil op de waslijn buiten.
En dan om 22.00 uur, op campingtijd, mijn bed in. Internet in bed - de zaligheid 😉!
En nu dus nagloeien na een heerlijke week eruit - ik heb gewoon weer zin in de werkweek!
