In de storm

Nou, dat was me wat gisteren! Een superstorm in ons kikkerlandje....

Van tevoren was al aangekondigd dat de NS weer eens de dienstregeling zou aanpassen, en dat Schiphol veel vluchten zou schrappen (dat laatste vond ik overigens een veel beter idee dan het eerste...). Ik wilde 's morgens nog eens goed kijken wat de treinen zouden doen, maar zoals gewoonlijk werd ik veel te laat wakker, dus maar gewoon in een rush aankleden wassen het huis uit. Ontbijt koop ik dan wel (zoals veel te vaak) op het station, en dagcrème opdoen kan ik ook op kantoor. Mijn ochtendroutine!

Mijn trein was wel wat te laat, maar niet dramatisch - en deed er vervolgens 2 keer zo lang over. In mijn werkplaats moest ik vervolgens wel érg lang wachten op een bus of tram. Er kwam wel wat langs, maar dat reed dan ook langs. Maar na de koffie op kantoor - tussen het handelen door, er was natuurlijk al van alles aan de hand toen ik aankwam - werd ik weer een beetje mens. Lekker aan het werk!

Mmm - halverwege de ochtend hoorde ik op de radio dat de NS al het treinverkeer had stilgelegd. O.k., ik ben 40 kilometer van huis, en ik kán hier wel een slaapplek vinden, en ik héb wel lees- en haakwerk bij me, maar toch. Ik wil thuis slapen! Tussen de middag ging de storm al liggen, dus het zou wel goed komen. Maar dat kwam het niet. De radio bleef maar melden dat de NS niet reed....

Mijn collega bood aan me naar huis te rijden, maar hé, dat is toch nergens voor nodig!? En buiten dat, dan zou zij én heel ver om moeten rijden, én ik zou heel vroeg moeten stoppen met werken. Geen zin in! Dus ik werkte langer door, met een half oor naar de radio, een spelletje Bubbleshooter tussendoor. Maar om een uur of 5 wilde ik toch wel graag pogingen gaan ondernemen - aan de andere kant van de stad zou er een lijnbus gaan, dus als ik daar zou kunnen komen? En als die bus dan ook nog zou rijden, én als er plek zou zijn in die bus? Wel veel mitsen en maren, maar ik wil naar huis!

En uiteindelijk viel het allemaal gewoon reuze mee. Op mijn gewone treinstation was het druk in de hal, en zou er volgens de informatie nog steeds geen enkele trein gaan. Maar op het perron stond aangekondigd dat er over 15 minuten "gewoon" een trein zou komen - de treinen ervoor en erna reden nog niet. Wachten en hopen dan maar.
En lekker low-tech: een conducteur die op een bankje gaat staan om te kijken of de trein komt, en of die lang genoeg is. De trein kwam, ik vond zelfs een zitplaats (illegaal eerste klas, dat dan weer wel), en reed mij vervolgens redelijk volgens dienstregeling weer naar huis. Lekker hoor, na die spanning en kou, in de redelijke warmte in een treinstoel zitten haken en lezen.

Helaas duurde het vervolgens weer heel lang voor mijn stadsbus naar huis kwam. Maar goed, uiteindelijk kwam ik thuis, met nog een kant-en-klare boerenkoolstamp en een mooi-duur-tijdschrift in mijn tas, en kon mijn weekend beginnen.

Een dag uit het leven van een werkende vrouw....

Onze gemeente

Ik schreef er al eerder over, maar nu voerde ik het ook uit: ik dacht dat ik in 2017 recht had op een extra vergoeding voor hoge-ziektekosten-bij-"laag"-inkomen, maar ontving dat nog niet. En ook in 2016 had ik daar recht op, maar kreeg ik het gewoon niet....

Maandag belde ik onze gemeente. Ik moet me daar echt toe zetten: hoewel ik in mijn werk zonder met mijn ogen te knipperen bel over dat soort zaken, vind ik het voor mezelf een stuk lastiger. Maar toen ik eenmaal moed had verzameld ging het snel: ik werd maar één keer doorverbonden, men zag dat mijn aanvraag nog in de wacht stond, zou ernaar kijken, en vanmorgen stond er ineens € 200,-- extra op mijn bankrekening! Zó wil ik het zien!

Dat geld ga ik lekker gebruiken om iemand in te huren om mijn twee verzakte terrasjes te egaliseren: ik zou dat zelf moeten kunnen, maar mijn tijd is ook beperkt....

Nu ga ik zo een goede daad doen: kijken of ik de vuilniszakken die al weken geleden tegenover mijn huis zijn gedropt naar de container kan brengen, én proberen of mijn eigen GFT-afval weer eens opgehaald kan worden....

Waar zijn die overactieve stedelijke brandstichters als je ze nodig hebt?

Ogma

Ik had het beloofd, maar zie dat ik het nog uit moet voeren:

In mijn leeslijstje rechts zien jullie sinds een tijdje een nieuwe blog staan: Ogma! Ogma is een blog over lezen, van een paar mede-leesgekken. Niet dat ik nou zit te wachten op nóg meer boeken op mijn leeslijstje, maar - ze schrijven zo leuk! ;-)

En deze week is Ogma twee jaar geworden. Gefeliciteerd, dames en heer! Daarom hebben ze een weggeefactie met een paar leuke boeken! Ik heb ingeschreven voor Amélie Nothomb, van wie ik met de Hemelvaart op de camping in Loenen (Gelderland) al een ander boek las. En verder geven ze soms leuke leestips, én, wat ik misschien nog wel het allerleukste vind, krijg ik door hun enthousiasme soms zin om een bepaald boek te herlezen.

Van harte aanbevolen!

Een nieuw jaar!

Hoera, het nieuwe jaar is begonnen! Ik wens iedereen een heel goed, gezond en gezegend Nieuwjaar!!!

Ik vond het een benauwde nacht, met alle ramen en deuren dicht, zoveel mogelijk de kruitdampen buiten houdend. Ja, ik ben zo'n mens wat de laatste dagen van het jaar bij voorkeur binnen blijft, schrikkend van elke ontploffing, doodsbenauwd voor het vuurwerk wat naar je hoofd wordt gegooid... Van mij mag het, zo'n vuurwerkverbod!

Hierbij wil ik alle lezers bedanken voor het meelezen het afgelopen jaar. Zo blijft bloggen leuk!

Nieuwe poging om een liedje in te voegen, wat de laatste dagen door mijn hoofd speelt:
We leven nog!

 

(Ik vind het altijd weer een hele prestatie, om er weer een jaar bij te hebben geleefd. En nu verder!)

Ik heb er zin in, in nieuwe dingen, een nieuw jaar. Ik heb mijn agenda voor 2018 in gebruik genomen, veel "klussen" gedaan deze vakantie die al lang wachtten, dus helemaal tevreden over deze vakantie. Woensdag weer naar kantoor, nog lekker twee dagen "lummelen". Daarna werken, en andere leuke nieuwe dingen doen!

Ja, ik heb nogal wat plannen, maar die houd ik voor nu nog lekker even geheim...!