Pakjesgedoe

O.k., ik had wat kleding besteld - toch weer via internet, want ZOOOO makkelijk 😞... 

Valt me tegen van mezelf, want eigenlijk wil ik weer gewoon naar een winkel, die dan ook gewoon kunnen blijven bestaan, en dan hoeft er geen busje te rijden voor alleen 2 shirts, wat BH's en slippen voor mij, dat hier de straat te blokkeert - want parkeren kunnen die bezorgjongens en -meisjes niet...

Een paar weken terug bij de C&A: een lekker lang spijkerjack, en als ik dan toch bezig was: ook een nieuwe joggingbroek in de uitverkoop. Jammer, jammer: het spijkerjack bleek vol scheuren en gaten te zitten - schijnt mode te zijn, maar ik VIND het lelijk! En: als het nodig is verstel ik mijn kleding wel, maar ik ga het NIET kapot kopen... Terug dus. Na eerst wat gedoe - want volgens een jongen bij de klantenservice zou ik kleding die kapot was niet terug mogen sturen. Pakket teruggebracht bij de C&A, flink zeulen want het filiaal is niet (helemaal) per fiets bereikbaar. Maandje wachten; toch maar eens informeren waarom het zo lang duurt voor ik mijn geld terug krijg - dat zouden postorderbedrijven binnen 2 weken moeten regelen. Allerlei bewijzen op moeten sturen, toch wat spanning: Mijn pakket zal toch niet zoekgeraakt zijn, en ik daarmee zo'n € 60,-- kwijt? 

Nee hoor, na nóg een week wachten staat het geld eindelijk weer op mijn rekening. 

En nu bestelde ik dus een paar shirts, wat ondergoed en een nieuw fleecevest, bij twee bedrijven. Eén bedrijf begint me binnen een paar dagen te bombarderen met mailtjes: uw pakket ligt NU in het magazijn, wordt  NU ingepakt door Piet, verlaat NU het magazijn, is STRAKS af te halen, en Tadaah! U kunt uw pakje NU ophalen op het pakketpunt. Alleen moet je dan dus in de winkel een mail laten zien met scancode. Tja... Dus: mail uitprinten, nog een keer naar de winkel. Pakket achter op de fiets, en klaar. Het andere bedrijf kan het pakket niet leveren aan een pakketpunt. Jammer, want dat is minder milieuonvriendelijk. Wel blijft het stil - voor mij hoeft kleding niet à la minute geleverd te worden, maar gek genoeg reken ik daar inmiddels wel een beetje op. En ik ben nieuwsgierig, én ik wil dit shirt vandaag aan naar een uitje. Maar gistermiddag rijdt het busje voor - tegen het verkeer in. Er wordt heftig gegesticuleerd voor het kamerraam: het pakje ligt achterop mijn fiets in de voortuin... 

Dus: ik ben weer ruim voorzien - nu "alleen nog" beslissen of ik blij ben met mijn aankopen, of er iets terug moet - maar eigenlijk houd ik daar (ook) niet van...

Doof?

Gisteren gebeurde het weer: Bij de kassa, de kassière draait zich van mij af en vraagt me wat. 

Mijn standaardreactie inmiddels: Sorry, ik kan u alleen verstaan als u mijn kant op kijkt.
Kassière, wat snauwerig: Nou, ik praat anders duidelijk genoeg hoor! 
Ikke: Maar ik ben behoorlijk slechthorend, dan werkt alleen duidelijk genoeg spreken niet.
Kassière: Ik weet precies wat u bedoelt, ik heb oorsuizen.
En dan ben ik zo dom om te melden dat ik heel graag alleen oorsuizen in zou ruilen tegen mijn oorsuizen samen met mijn slechthorendheid. 
Kassiere: U weet niet wat u zegt....!
Ik: *Zucht*!

O.k., déze kassière weet dus precies wat gehoorverlies is, WANT ze heeft last van oorsuizen, én ze heeft een volstrekt gebrek aan inlevingsvermogen, én een opmerking als "U weet niet wat u zegt" is een (niet-zo-beleefde) opmerking waar je als kassière 40 jaar geleden stevig voor op het matje zou worden geroepen door je leidinggevende. Geloof me, been there, done that...

Zo werd me - eerder, in een andere supermarkt - ooit door een (hele jonge) kassière toegesnauwd "Opschieten!" - omdat ik haar niet verstond terwijl ze haar vraag elke keer moest herhalen - de ene keer terwijl ze zich omdraaide naar een collega, van mij af, de andere herhaling terwijl ze haar hand voor haar mond hield, de derde keer terwijl ze zich bukte onder haar kassa. 

Hoe kom ik daar nu op? Ik hoorde vanmorgen een uitzending van Nieuwsweekend over gehoorverlies, hoe ingrijpend dat is, en hoe ontzettend lastig. 

Uitsmijter van deze uitzending: je raakt van gehoorverlies / doofheid geïsoleerd omdat je de dingen vaak gewoon echt niet meer kunt volgen, én je hebt een veel groter risico op dementie, om maar eens wat te noemen...

Mooie aanbieding!???

Gek toch, hoe dat werkt!

Ik kreeg een gratis nummer van het tijdschrift Landleven toegestuurd. Dat vind ik een fijn tijdschrift, maar ook wel wat decadent. Te duur, te glossy, te veel advertenties waar ik niets mee kan - Terrasoverkappingen? Houten hutjes in de tuin? Er blijft geen ruimte meer over, als ik dat zou doen. En, toppunt van decadentie: volgens mij richt dit tijdschrift zich meer op (theoretisch opgeleide) stedelingen - en dan een cursus van een aantal pagina's tractor rijden, écht waar! Ik ben vást lang niet de enige lezer bij wie er écht geen tractor in de tuin past!

Goed, bij mijn gratis Landleven, een bon met een aanbieding: een half jaar, 6 nummers voor €25, plus wandelgids. Dat is € 4,15 per nummer. Niet heel duur. Zal ik?

Totdat ik een andere aanbieding zie: abonnement voor een heel jaar, 12 nummers, voor € 29,95. En dan lijkt die € 25 voor een half jaar ineens tóch heel duur. Niet doen dus maar. 

Hoe zou dat werken? Iemand hier verstand van economie, de psychologie van geld? 

Recept

Nee, ik weet het, dit "hoort" niet hier, maar op Mrs. H te B Kookt - en daar staat het OOK....

Maar met deze apocalyptische temperaturen - er wordt voor vandaag tussen de 35 en 40(!!) graden Celsius verwacht, in NEDERLAND!! wil ik jullie mijn sterrecept-voor-warme-dagen niet onthouden:

Meloen-komkommersalade met munt
Ingediënten: twee verschillende zoete meloenen, twee komkommers, bos munt, zout, peper uit de molen.

Recept van: Henja Schneider, Trouw, Feesteten.

Halveer de meloenen, schep pitjes eruit, snijd helften in parten, schil ze en snijd parten in stukken boven een kom (sap opvangen). Was en schil komkommers. Lepel pitjes eruit en snijd in stukken boven de kom. Pluk blaadjes munt,was en slinger droog. Scheur in vrij grote stukken. Voeg zout en peper toe en schep om. Zet minimaal een uur koud.

Geen idee meer waar ik het ooit vandaan haalde - misschien uit de Trouw - ik zie nu dat ik dat keurig erbij heb gezet toen ik het recept op mijn kook-blog zette. In ieder geval: het is een HEERLIJK recept, én makkelijk / snel klaar te maken. Overigens eet ik vanavond iets anders, weet nog niet wat...

En dan ga ik NU mijn fiets naar de fietsmaker brengen - ALWEER! En daarna ventilator aan, en proberen mijn werkgever te plezieren met wat goed uitgevoerd werk....

Grond onder mijn grote voeten

Gisteren had ik een topdag - toch wel, ondanks dat het warmer (benauwder) is dan ik leuk vind, en dat ik dus al nachtenlang slecht slaap. MOE! Ben ik!

Maar toen gisteren: ik had dinsdagavond nog een "ouderwetse" digitale vergadering - een uurtje, spijkers met koppen, niet al te ingewikkeld om te volgen: zo wil ik mijn vergaderingen altijd! Maar ja, ik was al wel moe voor de vergadering begon... 

Dus ik vond dat ik woensdag even uit mocht slapen, thuis ontbijten en rustig opstarten. Alleen moet er dan niet (weer) een trein uitvallen... Dus enigszins stresserig.... Bij kantoor aangekomen zaten er al twee mensen voor het pand te wachten - één van de vrouwen was écht een half uur te vroeg. De andere kent mij langer dan vandaag, dus dacht al dat ik "iets" later zou zijn....

Bij de koffie, met mijn vrijwilligster, bijpraten, mét alle emoties die daarbij horen. Zó bijzonder vind ik dat, dat ze me dan genoeg vertrouwt om écht te vertellen hoe het met haar gaat, dat ze het moeilijk heeft, over haar angsten en verdriet. Ze vertrouwt me - en ik sta stevig genoeg in mijn schoenen om haar verhaal aan te kunnen!

Best lekker gewerkt - in zo'n zomerperiode kun je altijd lekker van alles doen waar je door het jaar niet aan toekomt: stapels papier doorwerken, dingen op de juiste plaats opbergen, véél door de versnipperaar halen. 

Eigenlijk wilde ik nog door naar het strand, maar omdat het bewolkt, en soort van koud was, besloot ik eind van de middag gewoon rustig naar huis te treinen. 

Alleen "vond" ik onderweg naar het station - in het kader van "meer bewegen" loop ik die vijf bushaltes op zo'n middag - een nogal verwarde mevrouw die de weg én haar huis kwijt was. Ze liet een brief zien waardoor ze zo van slag was: ze woonde 10 huizen verderop.... Dus mee terug gelopen, mee naar huis gegaan, geprobeerd de brief uit te leggen - lukte niet - totdat er een buurvrouw aanbelde die wist wie de mantelzorger was, en wat er met de brief moest gebeuren. Probleem opgelost!

En alweer: Ik KAN dit! Ik heb genoeg grond onder mijn voeten om niet beledigd te zijn als een buurvrouw wat wantrouwig komt vragen of ik een bekende ben (alleen maar fijn als een buurt een dementerende buur goed in de gaten houdt), om niet zelf in de war te raken als mijn gesprekspartner in de war is, en na 2 tellen niet meer weet wie ik ben, wat ik kom doen, en over welke brief we spraken...

Dat is allemaal wel eens anders geweest met mij.... Dus ik geniet van het feit dat ik nu stevig sta, ondanks mijn vermoeidheid, dat ik niet omval, me niet om laat duwen door de omstandigheden. 

En dan heb ik nu weekend - ME-time!

Ik ben benieuwd!

Vandaag lag er een "blauwe enveloppe" op de deurmat - en dan schrik ik toch altijd wel even. WAT zouden ze NU WEER willen??

Maar het is een niets-, of weinigzeggend briefje. Ze hebben mijn aangifte inkomsten belasting "goed ontvangen"- ja, daar ging ik wel vanuit... Maar omdat ik in 2021 "inkomsten in box 3" had (het blijft me verbazen dat ik dat zomaar snap...) duurt het iets langer voor ze de goede berekening kunnen maken. 

Uitslag wordt ergens tussen 1 augustus en 31 december 2022 verwacht....

Dus ik dacht even: "Zouden wij, niet-bezwaarmakers tegen de ten onrechte geheven vermogensbelasting, toch het teveel betaalde terugkrijgen?" Want het leek er even op dat degenen die geen bezwaar maakten / de rechterlijke macht NIET wilden overbelasten, geen geld terug zouden krijgen...? 

Maar al tikkend besef ik: dit gaat alleen over 2021 - dus het zegt hélemaal niets over de vermogensrendementsheffing van de jaren daarvoor.... Ik rekende me al rijk - maar dat moet ik dus gewoon NIET doen - ik BEN al rijk, maar nóg een beetje rijker zou bést leuk zijn....

Kringloop leeg gekocht

Ik heb niets te melden, eigenlijk. Het leven gaat zijn gangetje, het is zomer - rustiger op het werk en het vrijwilligerswerk, alle groepen en activiteiten zijn inmiddels gestopt. De temperatuur is gematigd, rond de 20* - en dat vind ik genoeg. 

Ik moet / wil meer bewegen, maak zo af en toe een wandeling - niet van harte. maar het "moet". En als ik dan eenmaal onderweg ben geniet ik er ook wel van.... Het park bij mij om de hoek - sinds 2013 - blijkt erg mooi te zijn - die wandeling heb ik zelfs in Coronatijd nooit écht ontdekt.... 

Gisteren een mooie fietstocht in het kader van "meer bewegen". 2 Fietstassen vol overbodigs weggebracht naar mijn favoriete kringloop in H. - een kringloop waar de prijzen niet al te gek zijn, én waar je een tegoedbon van € 1,00 krijgt als je spullen inbrengt. En dat scheelt toch weer (en het voelt gewoon goed, écht kringlopen: iets inleveren waar een ander hopelijk weer iets aan heeft, in ruil voor iets wat je zelf nodig hebt. 

Dus aan het begin van mij  fietsrondje mijn fietstassen geleegd bij deze winkel. En toen toch weer aardig wat meegenomen op de rest van mijn fietstocht...

Ik ben blij met mijn aankopen: Ik kocht een nieuwe blauwe engel - die gaat in de kerstdoos - een hemdje - goede kleur, voor de maat zou ik eigenlijk nog net iets dunner moeten worden, maar dat komt wel, een fotolijstje met diepte - daar wil ik iets mee in de gang, een bol wol in een goede kleur paars. De tijdschriften mag je daar zo meenemen - dus ik ruilde de tijdschriften die ik uit had voor deze Landleven. 

En, de leukste vondst: mijn schoudertas was (letterlijk) wat rafelig - volgens mij kocht in hem in 2017 tijdens mijn vakantie in Lemmer. Ik verspeelde al (veel te) veel tijd aan het "bladeren" op internet naar een nieuwe tas. Eigenlijk wil ik een hippe, veelkleurige, artistieke tas - maar eigenlijk wil ik ook een tas waar alles in past, én die overal bij past - saai dus, recht-toe-recht-aan.... En: hoeveel geld wil ik daar dan aan uitgeven - nooit teveel, maar wel genoeg; de tas moet per slot van rekening dagelijks mee, hoort bij mijn dagelijkse (werk-)outfit.....

Taadah: ik vond één van de tassen die ik telkens weer digitaal tegenkwam, en nu voor € 6,00. 

HEEL blij mee!