De lente als verjaardagscadeau

Ook de maand januari van het jaar Onzes Heren 2021 zit er alweer bijna op. En het wordt écht al veel lichter buiten, sowieso, de hele dag, maar zeker ook 's middags (dat merk ik vooral als ik buiten ben, binnen is het nog maar beperkt te merken), maar ook 's morgens: de winst van al dat thuiswerken is dat ik niet in het stikkedonker op pad hoef, maar het is inmiddels ook niet meer zó laat licht 's morgens.... 

In januari verjaarde ik ook nog. Dat is altijd mijn trits aan feestdagen: Kerst, Oud- en Nieuw én mijn verjaardag. Ik houd mijn verjaardag altijd klein: ik ga uit eten met mijn dierbaarste(n). Dát kon niet dit jaar.... Gelukkig kwam vriendin M. 's middags wél op de thee - na zolang niemand meer op bezoek te hebben gehad was dat een extra feestje. En verder veel telefoontjes,  bloemen, kaartjes, appjes.... Ik voelde me jarig als nooit! 

Van M. kreeg ik ook een bakje narcissen. LEUK! Elke ochtend wakker worden om te kijken of er al iets zichtbaar is - en gisteren waren de eerste bloemen uit. Láng nadat alle (andere) boeketten in de GFT-bak zijn beland. En zo kreeg ik dit jaar de lente als verjaardagscadeau, zo voelt dat.

De lente komt! Want hoewel ik gisteren zó nat regende dat ik er de hele dag naar van was (even heen en terug naar de tandarts, 2 x 5 kilometer?) en het nu nog druilerig is, is de lente echt in aantocht. In de tuin komen de eerste sprieten van de hyacinten en de narcissen al op. De sneeuwklokjes zijn dan nog niet te zien... Ik kan niet wachten!

En, nog meer lente: de zorgmedewerkers zijn gevaccineerd met het vaccin tegen covid-19 - de eersten hebben ook hun tweede prik al gehad, de 90-plussers worden gevaccineerd, de 85 - 90-ers krijgen nu hun eerste oproep. Langzaam, heel langzaam komt de vaccinatie ook dichterbij voor 60-minners als ik....

Mmmm - Lekker broodbeleg!

Gisteravond maakte ik dit recept: Zoete aardappel met citroen en parmezaan. maar dan niet als pasta - want te lui om al die sliertjes te snijden - maar gewoon als blokjes zoete aardappel, met citroen en parmezaan. En  als rucola had ik bedacht om de raapstelen erdoor te gooien, maar ik had geen zin om in het donker en de regen de tuin in te duiken om het groenvoer te gaan plukken. En toch was het een heerlijk maal! Er bleef nog wel een klein beetje over - twee happen of zo? Dat pureerde ik met de staafmixer, en at ik vanmiddag koud op een boterham. Lekker hoor! Ik kan me voorstellen dat een paar snippers Spaanse peper of chilipeper of zoiets, er ook lekker door zijn.

Ik vond het zelf een erg lekker vlees- en zuivelloos broodbeleg!

Op Fietse

Ik jatte het idee om zo af en toe ook eens een liedje te plaatsen van andere blogsters - maar beter goed gejat dan slecht verzonnen, toch? 

Ik trapte gisteren zomaar een lekker eind weg - met een stemming ergens tussen: wat is de wereld MOOI! en: Ik trap maar door, want wat moet ik anders? Mijn stemming deed me erg denken aan de zomer dat ik op een ontzettend l*llige manier ontslagen werd, en ineens 900 kilometer Vlaanderen fietsroute weg bleek te kunnen trappen - in twee of drie weken...

Goed, boodschappen doen dus. Al om de hoek bij mijn huis kreeg ik hulp aangeboden, toen ik op de knooppuntenkaart stond te kijken. Ja, dank u, ik kán het wel vinden - ik zoek gewoon de leukste route naar de landwinkel 2 kilometer verderop, en naar de Lidl nog iets verder. Die landwinkel bereikte ik alleen nooit, en dat was niet erg. Ik fietste kilometers langs een kanaal, door het dorp, langs een onbekende buurtbibliotheek (score: klein boekje van Stine Jensen, prentenboek Where the wild things are, en een boekje met taalmissers - en dan  hield ik me nog in, er stond zóveel leuks!), deed boodschappen bij de Lidl, inclusief een blikje fris en een appelflap voor later bij de thee, besloot toen ik in het bos was niet rechtdoor naar huis te fietsen, maar de weg rechtsaf te gaan verkennen, reed langs landerijen, mooie en minder mooie boerderijen, uitkomende sneeuwklokjes, schapen, paarden en vogels. En zo zag ik dat het om 17.00 nog hélemaal niet donker was (buitenshuis tenminste) - al werd het wel érg koud....

Ik was trots op mij: onderweg van 13.30 - 17.30 uur! Buitenlucht en -licht! En even pauze op een picknickbank bij een andere landwinkel, met blikje fris en appelflap (want de thee thuis werd "thee" onderweg, en waarom niet?). Een minivakantie van een paar uur. 

Ook al is mijn stemming nog steeds niet je dat, ik weet dat dit helpt om de depressie het hoofd te bieden: beter pijn aan mijn billen en benen, en stijfheid in het lijf dan stijfheid in het hoofd..... 

Coronamaatregelen

Mijn moeder zei vroeger altijd: "We zullen er maar om lachen, anders moeten we er nog om huilen".... Daarom even een "lachertje" tussen het werken (en huilen) door: op de website van Taalvoutjes staat nu een mooie categorie met "10 coronamaatregelen". Om even te lachen (Je kunt je er ook inschrijven voor een erg vermakelijke nieuwsbrief, aanrader!). 

Verder kreeg ik van een van "mijn" bejaarden op het werk dit toegestuurd:Daar moest ik ook wel even om grinnikken!

Tja, en verder? Mijn sombere stemming hangt maar voor een deel samen met de coronamaatregelen. Ik voel me zelfs al wat beter dan begin van de maand - ik denk dat de grotere hoeveelheid licht voor mij een veel belangrijker rol speelt dan welke coronamaatregel dan ook! 

Want ach, slechts 1 bezoeker per keer, per dag mogen ontvangen - alsof ik elke dag, of zelfs maar elke week (of elke maand...) bezoek krijg! De avondklok vond ik wel pittiger: wát als die al vroeg in de avond ingaat, en ik dus niet meer 's avonds na het werken een ommetje kan maken? Nou, ik wandelde deze week dan maar (een paar keer) na 16.00 uur, en voor het eten. En dat werkte ook... En de avondklok gaat gelukkig pas na 21.00 uur in.... En dan kan ik wel wel boos worden om al die mensen die tóch feesten vieren, en tóch teveel op bezoek gaan / bezoek ontvangen - maar dat kan ik beter laten. Laten we maar gewoon proberen te aanvaarden wat aanvaard moet worden, en heel hard hopen op en bidden voor een betere tijd: dat we weer mogen knuffelen met mensen in plaats van koeien en varkens, dat kinderen weer naar school en clubjes mogen, dat we weer op een terrasje een pilsje mogen drinken. Once upon a time in the future: OOIT komt het weer!!!!

(O.k., mijn concentratie is wél nog steeds zó laag dat ik er eindeloos over doe om dit bericht foutloos (?) te tikken. Ach. Ik probeer ook mezelf, én mijn stemmingen, maar gewoon te aanvaarden - des te meer kans dat ook die ooit weer overgaan!)

En dan nu: D'ruit!!!  Spijkerbroek, fiets, water, boodschappenlijstje, fietskaart. Óp naar "mijn" koeien!

Verrassing! Eindafrekening energie

Nou VIND ik me toch een leuke en zeer onverwachte verrassing in mijn mailbox! En het stomme is: ik heb het zelf bij elkaar verdiend - maar geen idee, hoe ik dat heb gedaan....

De eindafrekening gas en licht zat eraan te komen. Superspannend natuurlijk - want wát heb ik wel niet gebruikt, in dit laatste jaar van thuiszitten, thuis werken - en soms de verwarming wat hoger zetten omdat ik het écht te koud vond met 18 graden. 

Ik krijg maar liefst € 183,54 aan teveel betaalde energie terug!!!! Leuk toch? Ik betaalde in het afgelopen jaar slechts € 768,00... 

Ik sla meteen aan het fantaseren. Wil ik een nieuwe kleer? Of toch eindelijk een kunstwerk boven de bank? Een stapel nieuwe boeken? Op vakantie? ZOOOOveel mogelijkheden! (Al zijn het niet allemaal "mogelijkheden", in dit "nieuwe normaal"....)

Ik ga zo eerst maar eens kijken of ik wel de goede meterstanden heb doorgegeven.......

K.-K.-K.-K.-K.!!!!!

Als in: KOUD!!!!

Ik heb mezelf vanmiddag het huis, en zelfs de stad uitgesleept. Boodschappen doen jij! Heel goed van mij: OP naar de Landgoedwinkel! Voor wat groentenboodschappen, frisse lucht en beweging, en contact met iets levends. Koeien en kalfjes, in dit geval. ZOOO jammer dat die koeien niet zolang geaaid willen worden, als ik wel zou willen..... Als ik denk aan het "bokken" van de jonge koeien (vaarzen? pinken? - Ik doe ook maar weer alsof ik er verstand van heb...) met hun doorkomende hoorns tegen mijn hand raak ik geëmotioneerd - hoe lang nog???? Maar goed, ik héb eten in huis - lekker eten zelfs, voor als ik het op kan brengen om iets lekkers voor mezelf klaar te maken. Grotendeels zonder plastic: lekkere dikke winterwortels, appels, champignons en paksoi. Parmezaanse kaas - en ijs - om niet alleen voor de Parmezaan de Lidl in te gaan☺. En ik heb er weer een 10 fietskilometers opzitten....

Ook koud: hoewel de sneeuw pas eind van de middag zou gaan vallen, begon het hier om een uur of drie al. Het is niet heel veel, maar wel koud - er ligt inmiddels een heel dun laagje in de tuin, en het valt nog... 

En ook K.-K.-K. als in KL*TE..... (excusez moi). Wat dan? Nou, life in general, op het moment. Het alleen-zijn, de zieken en doden. Mijn haar, wat veel te lang is, er niet meer uitziet, en JEUKT! (Ik kon het in het "oude normaal", mijn arme tijden, vaak rekken tot uiterlijk 7/8 weken, en nu zit ik al aan de 9 weken sinds de vorige knip-/uitdun-/beurt - en nog minimaal 3 weken te gaan tot de kappers weer open gaan...) Mijn overige vel: ook jeuk en pijn, bij voorkeur 's nachts. Het niet-slapen, waardoor de dagen en nachten nóg langer duren dan ze toch al duren. 

Nog meer K.: ál die mensen die tóch met het hele gezin boodschappen gaan doen. WAAROM? En dan allemaal een  eigen boodschappenkar - en bij elkaar klitten, zoveel als mogelijk is overdwars in het gangpad. Even snel de winkel door is er dus niet meer bij. Én al die gezinnen en kinderen die samen met 1 kar boodschappen gaan doen, hun mondkapje op de kin. JONGENS! ER IS EEN PANDEMIE GAANDE!!!! Misschien kunnen ouders hun (school-)kinderen daarom verbieden om de Lidl in te gaan voor alleen een pakje kauwgum en een blikje energiedrank???? Het is maar een ideetje? 

En nog meer K.: al die mensen die tamelijk agressief reageren op het feit dat ik ze niet hoor of versta, zij sprekend vanachter een plastic scherm en / of mondkapje, ik met mondkapje, en DUS zonder (functionerende) bril..... BAH!!!!

(O.k., ik ben dus een béétje chagrijnig. Maar wel trots dat ik vandaag buiten ben geweest! Nu mag ik verder thuisblijven - eigenlijk "moet" ik straks nog naar een virtuele verjaardag, vanmiddag - maar zou iemand me missen als ik niet inlogde?)

ZON!!!!!

Hèhè, vanmorgen werd ik eindelijk weer eens wakker met zin in de dag. Ik heb geslapen vannacht - dat ontbrak er de laatste weken nogal aan - en nu is het zonnig buiten, en licht. Een prachtige lichtblauwe lucht, met wat wolken. 

Dat helpt bij mij altijd onmiddellijk: de somberheid trekt wat weg; ik heb vanmorgen al zeker anderhalf uur geconcentreerd kunnen werken, in plaats van alleen maar bête voor me uit zitten staren achter mijn computer......