De lente als verjaardagscadeau

Ook de maand januari van het jaar Onzes Heren 2021 zit er alweer bijna op. En het wordt écht al veel lichter buiten, sowieso, de hele dag, maar zeker ook 's middags (dat merk ik vooral als ik buiten ben, binnen is het nog maar beperkt te merken), maar ook 's morgens: de winst van al dat thuiswerken is dat ik niet in het stikkedonker op pad hoef, maar het is inmiddels ook niet meer zó laat licht 's morgens.... 

In januari verjaarde ik ook nog. Dat is altijd mijn trits aan feestdagen: Kerst, Oud- en Nieuw én mijn verjaardag. Ik houd mijn verjaardag altijd klein: ik ga uit eten met mijn dierbaarste(n). Dát kon niet dit jaar.... Gelukkig kwam vriendin M. 's middags wél op de thee - na zolang niemand meer op bezoek te hebben gehad was dat een extra feestje. En verder veel telefoontjes,  bloemen, kaartjes, appjes.... Ik voelde me jarig als nooit! 

Van M. kreeg ik ook een bakje narcissen. LEUK! Elke ochtend wakker worden om te kijken of er al iets zichtbaar is - en gisteren waren de eerste bloemen uit. Láng nadat alle (andere) boeketten in de GFT-bak zijn beland. En zo kreeg ik dit jaar de lente als verjaardagscadeau, zo voelt dat.

De lente komt! Want hoewel ik gisteren zó nat regende dat ik er de hele dag naar van was (even heen en terug naar de tandarts, 2 x 5 kilometer?) en het nu nog druilerig is, is de lente echt in aantocht. In de tuin komen de eerste sprieten van de hyacinten en de narcissen al op. De sneeuwklokjes zijn dan nog niet te zien... Ik kan niet wachten!

En, nog meer lente: de zorgmedewerkers zijn gevaccineerd met het vaccin tegen covid-19 - de eersten hebben ook hun tweede prik al gehad, de 90-plussers worden gevaccineerd, de 85 - 90-ers krijgen nu hun eerste oproep. Langzaam, heel langzaam komt de vaccinatie ook dichterbij voor 60-minners als ik....