Mooi boek: Naar de ware Jacob

Ik had weer zo'n lekker boek, de laatste dagen! Zo'n boek waarbij je zin hebt om in de trein te blijven zitten tot je hoofdstuk uit is, en om vroeg naar bed te gaan om daar nog wat langer te kunnen lezen (Ik lees altijd nog wel een paar pagina's, voor het slapen gaan.) Het boek heet: Naar de ware Jacob, dagboek van een voettocht naar Santiago de Compostela, van Cootje en Jan Houdijk. Een boek uit 1990, over een tocht die werd gelopen in 1988.

De schrijvers wilden zichzelf voor hun 25-jarig huwelijksfeest een lange voetreis cadeau doen, en gingen naar Compostella - niet vanwege religieuze redenen, maar omdat de wandeling ze aantrok. De beschrijving gaat vooral over het lopen zelf, het weer, het kamperen en het verblijven in de refugio's, de maaltijden en de wijn. (Mijn eigen ervaring is ook dat dat erg belangrijk wordt als je onderweg bent.) Maar tussendoor lees je ook iets van heimwee naar het religieuze - waarom kunnen we niet meer geloven zoals onze (voor)ouders dat deden?

"Dit boek bevat het dagboek in zijn oorspronkelijke, niet verfraaide vorm" - en dat merk je. Sommige boeken wens je een goede redacteur toe! Zo struikelen mijn ogen bijv. over het gebruik van de eerste en derde persoonsvorm in één zin: Cootje schrijft (denk ik), en beschrijft zichzelf achtereenvolgens in dezelfde zin als "ik" en als "Cootje". Maar ach - zo erg storend is dat in dít boek niet eens....

Mooi en herkenbaar is het om te lezen over leeftijdgenoten - tenminste, dat neem ik aan - zij zijn 25 jaar getrouwd, hun ouders vieren hun 54-jarig huwelijksfeest als zij op weg zijn. En tegelijkertijd: hoe verschillend: zij zijn mensen die in een (historisch) verband leven, die kinderen hebben gekregen, die nog ouders hebben, die tijdens het lopen denken aan vrienden, familie, en buren.

Ik houd van pelgrimsboeken; ik droom er (nog steeds) van om zelf een keer naar Santiago te lopen - al wordt het natuurlijk elk jaar minder waarschijnlijk dat dat er nog eens echt van gaat komen. Maar toch: onderweg zijn in het spoor van eeuwen, al die gelovigen die - samen of alleen - onderweg zijn, waarbij de weg belangrijker is dan het doel... Ik lees er graag over, en heb een speciaal plankje in mijn boekenkast voor deze boeken: over omgekeerd pelgrimeren, te voet van Santiago naar Amsterdam (Herman Vuijsje, Pelgrim zonder God), van Den Haag naar Jeruzalem (Johanna van Vessem, Lopen in het licht), te fiets van Canterbury naar Rome (Agnes Amelink, Monic Slingerland, Alja Tollefsen, Fietsen met God) - en ook een boek over een jonge wereldfietsster, wat ik ooit van een stagiaire op het werk kreeg omdat ik zo van lange-afstand-fietsen houd. Iemand die goed cadeautjes kon geven, deze stagiaire!

Het boek "Naar de Ware Jacob" stond al even, nog ongelezen, op dit speciale plankje. En het mag blijven - hoewel ik me voor het lezen écht voornam om dit boek terug te geven aan de weggeefboekenkast....

Kast!

Al sinds mijn verhuizing, ruim 5 jaar geleden, was ik ontevreden met mijn buffetkast. Die kocht ik ooit - natúúrlijk tweedehands - voor op de slaapkamer, maar nu moest hij in de huiskamer mijn serviesgoed en glaswerk herbergen. Ik vond de kast nog steeds wel mooi, maar dat het glaswerk open en bloot stof stond te verzamelen - dat vond ik niet zo heel erg handig.

Al een tijdje zag ik bij de kringloop hier om de hoek een mooie vervanger. Maar: Is dit hem nou? Stáát -ie wel? Ik vind het altijd zó lastig om dat soort beslissingen in mijn uppie te nemen! Dus heb ik een paar weken terug vriendin M. uitgenodigd, met het verzoek om eens mee te kijken. Ik wil aan die muur nog "iets" hangen, en daar ook. En die kast - staat die goed bij de bedoelde muur? Met haar suggesties kon ik op pad. "Doet u mij die kast maar, en dan mogen jullie gelijk de oude meenemen". Maar nee, zo werkte het niet. Ik mocht € 15 betalen om de kast op mijn stoep af te laten leveren, en voor het ophalen van de koude kast hadden ze de eerste weken geen tijd. O.k., dan haal ik hem wel - leen me een karretje, en ik loop die 800 meter.
Dat lukte, en ik voelde me stoer! Maar ja, toen moest ik de oude kast nog ontmantelen (leuk werk, iets slopen!), afvoeren, en de nieuwe in elkaar zetten. Eitje, toch? Nou nee..... Donderdag met de kast naar hier gesleept, en de oude kast deels ontmanteld. Vrijdag had ik fysiotherapie - dan ben ik de rest van de dag niets meer waard. Zaterdag probeerde ik de nieuwe kast in elkaar te zetten. Maar alleen al uitzoeken hóe - dat kostte nogal wat moeite. Wat - moet - waar? Gelukkig had ik een foto - dat hielp wel een beetje. Maar in mijn eentje een loodzware kast van 2 meter lengte en 1.30 meter hoog de baas kunnen bleek net iets te ambitieus. Ik heb aardig wat schrammen en blauwe plekken opgelopen - en toen ik tenslotte het hele gevaarte op mijn hoofd kreeg - BULT - én de kast beschadigde, gaf ik de moed op. Niet handig, om dat alleen te willen doen!

Maar ja, wat dan? Ik heb niet zomaar een blik helpers klaarstaan. Uiteindelijk belde ik één van mijn medevrijwilligers van het Repair Café, die prompt twee uur later op de stoep stond, en nog eens twee uur (en enkele krachttermen) later stónd de kast!

Ik ben er blij mee - de kast staat goed in mijn huisje, en biedt heel veel bergruimte. En eindelijk ben ik weer een stapje verder met inrichten!

(Nee, geen foto van de kast in zijn hoek - er is in deze tijd van het jaar weer nauwelijks daglicht als ik thuis ben. Toch vind ik de herfst nu fijner dan andere jaren - ik heb er deze zomer naar gesnakt om te kunnen slapen in de kou....)

Suze Groeneweg, mijn voormoeder

Deze week werd in de Tweede Kamer een borstbeeld onthuld van Suze Groeneweg (1875-1940), het eerste vrouwelijke Kamerlid, honderd jaar geleden. (Het actief kiesrecht voor vrouwen kwam nóg later.) Het beeld werd mede onthuld door een Suze Groeneweg die in 2008 werd geboren.

Ik vind het belangrijk om mijn voormoeders te eren, vandaar....

En in het kader van mijn voormoeders: gisteren zou mijn eigen moeder 88 zijn geworden. Ze overleed 33 jaar geleden. Oók belangrijk om te memoreren! (En op de een of andere manier wordt dat belangrijker naarmate ik zelf ouder word. Misschien omdat ik nu zelf bijna de leeftijd heb waarop zij overleed? Of omdat ik zelf elke dag meer geschiedenis krijg, en minder toekomst in dit aardse leven?)

Hier word ik vrolijk van!

Vandaag is de herfst begonnen! En eigenlijk vind ik dat ook wel weer lekker - de gordijnen kunnen 's avonds dicht (wel jammer dat ik ze na een jaar of 4 hangen een keer waste - en dat ze vervolgens tóch een beetje teveel gekrompen zijn...), de tuin heeft de warmte grotendeels overleefd - zelfs de grote hortensia heeft weer blad gekregen, nadat zij (hij?) eerst helemaal kaal, droog en dor was. De kwee is hoogzwanger - straks ga ik van de eerste lichting kweeappels chutney maken. De tuinstoelen kunnen nu wel zo'n beetje in de schuur worden opgeborgen.

Gisteren moest ik van mezelf - ondanks het niet-zo-mooie-weer - langs het afvalscheidingsstation, en toen ik daar eenmaal was reed ik toch maar door naar H., een dorp verderop. Even kringlopen, even uit op wat gratis boodschappen. En ondanks dat ik behoorlijk nat regende op de terugweg werd ik er heel vrolijk van. Want: bij de AH verkochten ze herbruikbare groentenzakjes - niet gekocht, ga ik nog wel doen - zo'n goed initiatief! - én ik vond een paar goede dingen bij de Kringloop. 

Nieuwe breipennen: de nr 10 zocht ik al een tijdje tevergeefs,
de nr. 12 kocht ik tijdens mijn vakantie in Groet

Favoriete kleurtjes! Ik kocht dit setje voor de kleurige lintjes,
de kaartjes en envelopjes waren een leuke verrassing bij thuiskomst.
(De sjaal was ooit een vondst op de Bevrijdingsdagrommelmarkt)

Na mijn vakantie in Groet begon ik meteen aan een project wat ik al lang op mijn lijst had staan: breien met al die oude verknipte T-shirts. En ik vind het leuk! Ik heb niet echt een beddenkleedje nodig, maar ik word zo vrolijk van al die kleurtjes, en van alle herinneringen die ik nu weg brei: oh, dat was mijn blauwe fietsshirt, dat mijn roze nachthemd..

 

Mijn gratis boodschappen: Zakje sunbreaks (chips) en een superklein, superduur flesje Heinz mayonaise. Nog op mijn boodschappenlijstje: gratis Blue band "Net zo lekker als roomboter", en Optimel kwark aardbeien. Google maar, dat loont de moeite!

 

En dan ga ik NU geld uitgeven: ik heb nog teveel blote muur in mijn huiskamer, en ik wil al heel lang een leuke poster op mijn kantoorkamer.



Zwerven langs marktjes

Het lukt me goed om in de weekenden het vakantiegevoel vast te houden. Op zaterdag - even wachten tot de wasmachine is uitgedraaid, en dan: fles water in mijn fietstas, fietsatlas mee, en GAAN! Van tevoren had ik via de fietsrouteplanner van de fietsersbond een mooie route uitgezet naar een marktdag / braderie / vrijetijdsmarkt in een gemeente verderop.

Eerst stuurden mijn knooppunten me de verkeerde kant op: zuidwaarts i.p.v. noordwaarts. Nou ja, het zal wel kloppen, toch? Langs mooie binnenwegen, uitkomend op verrassende plekken - en toen stond ik ineens bij een restaurant, vlak bij mijn oude huis, waar een boerenmarkt werd gehouden. Afstappen, kijken. Maar dat was eigenlijk niet veel - bij alle dure jammetjes enzo denk ik tegenwoordig dat ik dat zelf véél beter kan.

Verder, door het bos, tussen weilanden door. Tot op de Marktdag. En die was véél groter dan ik had verwacht. Leuk hoor, om elke hoek ging de markt nog weer verder. Maar al met al liep ik er wel een paar uur rond. En daarna - nog verder, of naar huis? Nou ja, het is nog lekker weer, toch nog maar even langs de Emmaus een dorp verder. Om daar om 16.05 aan te komen - terwijl het personeel de winkel al aan het afsluiten is. Mmm, dat hád ik eigenlijk wel kunnen weten - maar ik vergeet altijd welke Kringloop hoe laat dicht gaat.

Dan maar een lekker ijsje, en weer terug. Mijn weekboodschappen doen onderweg, richting huis. Een stukje verderop, in een voor mij onbekend park: een kunstmarkt. Mmm - vind ik OOK leuk!? Toch nog maar even afstappen? Ja, doen - en hoe we dan nog thuiskomen, dat zien we dan wel weer. Ik zoek nog iets moois voor aan de muur - maar eigenlijk zie ik op dit soort huisvlijtmarkten vooral ideeën die ik zelf nog eens uit wil voeren (maar dat blijven altijd vage plannen, die nooit worden uitgevoerd). En man, dat park is ook al zo groot - wanneer ben ik eindelijk rond, waar had ik mijn fiets geparkeerd? In het park ontdekte ik wel een heel mooi Keltisch kruis, en (volgens mij) een hazelnotenboom. Leuk, leuk, leuk!!!

En dan weer verder naar huis. En dan die laatste kilometers - man - dat was me wat! Ik weet niet hoeveel kilometers ik in totaal heb gedaan, maar ik was een beetje dood toen ik aankwam. Nét vakantie 😉!

Sparen en beleggen

We zitten nu op tweederde van het jaar; nog 4 maanden te gaan tot Nieuwjaar! Zoals elke maand keek ik gisteren even naar mijn spaarrekeningen en mijn beleggingen (dat vind ik nog steeds zó raar klinken - jij klein kapitalistje! 👀).

Maar het gaat goed! Op de spaarrekeningen kwam er dit jaar iets meer dan € 2.300 bij (sparen, inclusief rente); de beleggingen staan nu in totaal iets meer dan € 2.500 hoger dan op 1 januari. Dat is dus virtuele winst, inclusief extra inleg. Niet slecht, toch? Ik streef ernaar om dit jaar te eindigen met nog € 502 extra op de teller - dan heb ik een mooi rond getal, alles bij elkaar.  Dat zou misschien moeten lukken - ik leg elke maand automatisch € 100 in op mijn beleggingen; en er gaat elke maand automatisch € 200 naar de spaarrekening.

Maar mijn spaarrekening is niet alleen bedoeld voor mijn eerdere pensioen, het is ook mijn buffer voor extra uitgaven: ik heb nog een winterjas nodig, moet volgende week een röntgenfoto laten maken (dahag, eigen risico!), ik wil nog een bankje in mijn voortuin (en het is NU uitverkoop, qua tuinbankjes)., En er moet nog een "mannetje"- of vrouw - komen voor mijn tuin...

En, een goed voornemen wat ik al jaren meesleep: ik moet / wil eindelijk een testament op laten maken: het zou toch al te zuur zijn als straks die rare zussen van mij mijn zuinig gespaarde geld zouden erven, terwijl we niets meer met elkaar hebben. Ik weet nog wel wat goede doelen waaraan het geld beter besteed is.

De uitdaging voor de komende vier maanden wordt dus: zoveel mogelijk geld uitgeven, c.q. zoveel mogelijk van al die plannen uitvoeren, en tóch € 502 extra sparen...

Kortere dagen.....