Kast!

Al sinds mijn verhuizing, ruim 5 jaar geleden, was ik ontevreden met mijn buffetkast. Die kocht ik ooit - natúúrlijk tweedehands - voor op de slaapkamer, maar nu moest hij in de huiskamer mijn serviesgoed en glaswerk herbergen. Ik vond de kast nog steeds wel mooi, maar dat het glaswerk open en bloot stof stond te verzamelen - dat vond ik niet zo heel erg handig.

Al een tijdje zag ik bij de kringloop hier om de hoek een mooie vervanger. Maar: Is dit hem nou? Stáát -ie wel? Ik vind het altijd zó lastig om dat soort beslissingen in mijn uppie te nemen! Dus heb ik een paar weken terug vriendin M. uitgenodigd, met het verzoek om eens mee te kijken. Ik wil aan die muur nog "iets" hangen, en daar ook. En die kast - staat die goed bij de bedoelde muur? Met haar suggesties kon ik op pad. "Doet u mij die kast maar, en dan mogen jullie gelijk de oude meenemen". Maar nee, zo werkte het niet. Ik mocht € 15 betalen om de kast op mijn stoep af te laten leveren, en voor het ophalen van de koude kast hadden ze de eerste weken geen tijd. O.k., dan haal ik hem wel - leen me een karretje, en ik loop die 800 meter.
Dat lukte, en ik voelde me stoer! Maar ja, toen moest ik de oude kast nog ontmantelen (leuk werk, iets slopen!), afvoeren, en de nieuwe in elkaar zetten. Eitje, toch? Nou nee..... Donderdag met de kast naar hier gesleept, en de oude kast deels ontmanteld. Vrijdag had ik fysiotherapie - dan ben ik de rest van de dag niets meer waard. Zaterdag probeerde ik de nieuwe kast in elkaar te zetten. Maar alleen al uitzoeken hóe - dat kostte nogal wat moeite. Wat - moet - waar? Gelukkig had ik een foto - dat hielp wel een beetje. Maar in mijn eentje een loodzware kast van 2 meter lengte en 1.30 meter hoog de baas kunnen bleek net iets te ambitieus. Ik heb aardig wat schrammen en blauwe plekken opgelopen - en toen ik tenslotte het hele gevaarte op mijn hoofd kreeg - BULT - én de kast beschadigde, gaf ik de moed op. Niet handig, om dat alleen te willen doen!

Maar ja, wat dan? Ik heb niet zomaar een blik helpers klaarstaan. Uiteindelijk belde ik één van mijn medevrijwilligers van het Repair Café, die prompt twee uur later op de stoep stond, en nog eens twee uur (en enkele krachttermen) later stónd de kast!

Ik ben er blij mee - de kast staat goed in mijn huisje, en biedt heel veel bergruimte. En eindelijk ben ik weer een stapje verder met inrichten!

(Nee, geen foto van de kast in zijn hoek - er is in deze tijd van het jaar weer nauwelijks daglicht als ik thuis ben. Toch vind ik de herfst nu fijner dan andere jaren - ik heb er deze zomer naar gesnakt om te kunnen slapen in de kou....)