De laatste Koninginnedag

Tenminste, voor die drie prinsessengrieten hoop je dan maar dat dit voorlopig de laatste is.... Ik voelde me vandaag wel erg middelbaar: hoewel ik me van 1980 niet veel meer dan de rellen, de "geen woning, geen kroning"-leuze van de kraakbeweging herinner - ik heb geen idee meer wat ik deed die dag -, is dit toch al de tweede troonsafstand die ik meemaak. En ineens is er dan een koning die jonger is dan ik! En ineens is Bea dan weer prinses - terwijl wij beiden echt 33 jaar ouder zijn dan toen ze nog prinses was. En ineens realiseerde ik me deze week ook dat er niet alleen officieel een nieuwe koning/in is, maar dat deze volgende week ook de Dodenherdenking zal "doen". Weird!

Afbeelding gepikt van internet

Ik heb de hele dag door wel tv zitten / lopen kijken - koptelefoon op, dan hoor ik het geluid ook in de keuken en in de bad- en slaapkamer. En ik heb me verbaasd over Maxima, die nota bene drie verschillende jurken, en volgens mij ook drie verschillende kapsels had vandaag. Heeft zo'n vrouw niets beters te doen dan jurken uitzoeken en zich verkleden, denk ik dan? Toch bedacht ik dat ik meer voor de monarchie ben dan voor een republiek: het kost allebei veel geld, maar vrouwen hebben in een monarchie iets meer kans om staatshoofd te worden.


En wat heb ík vandaag gedaan? Vrij weinig, eigenlijk. Op Koninginnedag voel ik me vaak een beetje opgesloten: gisteravond al was de bibliotheek haast niet meer bereikbaar, terwijl die toch niet in het vrijmarktgebied ligt. En vandaag kostte het me nog aardig wat moeite om brood te kopen - de eerste supermarkt was dicht, de tweede - de AH die áltijd open is op Koninginnedag - na een lange schuifeltocht over de Kindervrijmarkt - ook. Pas de derde supermarkt was - net - open, en de lengte van de wachtrijen was dan ook aanzienlijk. Zo gaat je dag wel om!

Gisteren bedacht ik, dat ik mijn extra vrije dag best aan kon grijpen om naar het strand te gaan - het was perfect strandwandelweer. Maar volgens mijn radiogids zou de radio niets uitzenden van de troonswisseling - daar ga ik deze week nog maar eens een boze brief over schrijven -, en toen puntje bij paaltje kwam durfde ik het toch niet aan om in alle drukte met de trein te gaan. En achteraf hoor je dan, dat het OV zelfs rond Amsterdam "te doen" was.... (Voor mij ligt "strand" achter Amsterdam, want nee, Scheveningen etc. is écht geen optie!)

Vrijmarkten vind ik op zich wel erg leuk, maar hier in mijn woonplaats veel te druk. En elk jaar weer neem ik me voor om dan maar naar een dorp in de omgeving te fietsen - maar dat komt er nooit van. En zo lummel je dan de dag door. Maar ik heb wél mijn "plastic-dozen-plank" in de keukenkast opgeruimd,  en ik heb een paar wassen gedraaid - toch nog een beetje nuttig geweest.

En dan is het over anderhalve werkdag weer weekend - ook niet verkeerd!

Opruimen

Met een mogelijke verhuizing in mijn hoofd valt het me (iets) makkelijker (= minder moeilijk) om spullen op te ruimen. Zo probeer ik elk weekend een mand vol papier het huis te laten verlaten, en voor dit lange weekend staat zelfs het uitzoeken van een doos vol oude administratie over werk en uitkeringen op het programma....

Gisteren nam ik ook nog een rugzak vol overbodigheden mee naar het Buurthuis, waar een weggeeftafel staat. Dát is leuk: je legt je spullen er neer, en ziet meteen dat dat fluorhesje wat je zelf niet gebruikt wordt meegenomen door iemand die zoiets graag in de kofferbak van zijn auto heeft, voor pechgevallen. En dat oude kinderboek is weer zeer welkom in een gezin wat het niet breed heeft.... Zelf vond ik er (onder andere) ooit een grote paarse bloempot - ik gebruik geen sierbloempotten, maar deze was zo mooi dat de rode Anthurium, die ik ooit kreeg en al weg wilde doen, er helemaal goed in uitkomt.

En ik nam laatst wat oude agenda's door, op zoek  naar de datum dat ik een kleuradvies kreeg bij Colour me Beautiful. Een goede gelegenheid om meteen weer eens wat oude agenda's weg te gooien. Maar al doende zag ik meteen dat vriendin G. elkaar voor het eerst "life" ontmoetten op 24 april 2005 om 16.00 uur, op het terras van Café de Poort, en dat mijn huidige computer op 8 februari 2006, om 20.00 uur door mij werd geadopteerd. Ik geef toe, volslagen nutteloze informatie, maar leuk om nog een keer tegen te komen - voordat ook deze agenda's door de papierversnipperaar gaan.....

Wat ik ook zag in mijn oude agenda's: ook 8 jaar geleden al sprong ik geregeld op de weegschaal, en schreef braaf mijn gewicht in mijn agenda. In de hoop dat het daarmee zou zakken.... Alleen: het gewicht wat ik toen te hoog vond - was toch echt lager dan mijn huidige gewicht..... Dat wil je toch helemaal niet weten!

Update Zielig, Huis en verhuizen en Leven en werken

Gewoon even een chaos-blogje over alles wat er op dit moment (niet) speelt...

Afgelopen week maakte ik toch maar een afspraak met de huisarts. Want inmiddels ben ik het hoesten en proesten ZO zat! Elke keer zwakt het af - om dan weer volop te beginnen. En dat nu al sinds februari - zelfs voor mij een aardig persoonlijk record! Net ben ik - nadat ik de hele dag in huis had gehangen - ik zou vandaag naar een symposium en een theatervoorstelling, maar dat vond ik niet aardig tegenover de andere gasten - op mijn weekboodschappen uitgeweest. En dacht ondertussen met heimwee aan een paar weken terug, toen Ietsepietsie  heerlijk met soep, vitaminen, zakdoekjes en hoestbonbons langs kwam... Hoe luxe is dát?

Goed, ik heb me ingehouden, en niet al te veel "zielige" boodschappen meegenomen: een maatje sterkere hoestsiroop en perenijs (volgens mij heel goed voor gezwollen slijmvliezen).
(O.k., en een reep pure chocolade en muesli-notenrepen - omdat ik toch wel érg zielig ben.)

De D.ampo en de favoriete keeltabletten moeten morgen nog maar, die waren in het hele winkelcentrum uitverkocht. Ik ben benieuwd wat mijn huisarts maandag gaat zeggen - ik begin nu toch wel wat enge ziektes te verzinnen bij aanhoudende hoest - ik heb de laatste dagen ook van die blosjes die volgens de literatuur bij TBC horen....

En toen ik toch boodschappen moest doen ben ik meteen langsgefietst bij het huis waar ik een beetje mijn zinnen op heb gezet. Ik weet niet of ik eerder over blogde: vorig jaar heb ik een paar maanden aardig in spanning gezeten over een héél leuk huis hier vlak in de buurt, met drie kamers en een grote tuin, en dan toch nog betaalbaar. Jammer genoeg greep ik er toen net naast. Met Pasen fietste ik door de betreffende straat - en zag dat er weer een huis leeg stond! De woningbouwvereniging vertelde dat het huis verhuurd zou gaan worden, maar dat het nu nog werd opgeknapt. Dus de laatste twee weken houd ik weer met meer spanning de woningwebsite en de mail in de gaten: wanneer komt het huis beschikbaar? Maar toen ik net aan alle kanten door de ramen gluurde zag ik dat op de schoorsteenmantel nog dezelfde (?) appel lag, en dezelfde (?) rol toiletpapier, en op het aanrecht: hetzelfde onafgewassen bierglas. Dat schiet dus niet op!

En voor wat betreft het leven-en-werken-dilemma, de keuze tussen meer werk en meer vrije tijd: ik heb mijn werkgever op een gegeven moment gemeld dat ik toch niet meer wilde werken - was hij geloof ik niet blij mee. Maar ik moet zeggen dat ik op dit moment met het halfziek-zijn (wat word je toch moe van hoestbuien!) en met de spanning om het huis mijn handen meer dan vol  heb - ik ben er nauwelijks mee bezig of ik mijn werk wel leuk (genoeg) vind,  en wat het voor me betekent. Laat staan dat ik meer zou willen  / kunnen werken - ik ben blij als ik mijn weekquotum van 24 uur zo ongeveer haal....

O.k., dit waren even de belangrijkste punten.... I'll keep in touch - dank voor het lezen van dit lange verhaal!

Eten, drinken en (jam) koken

Mijn updates komen altijd wat laat, maar hier is er dan eentje:

Hier vroeg ik jullie naar een manier om mijn recepten te ordenen. Na wat gepuzzel ben ik gewoon een nieuwe blog gaan uitproberen, met als uiterst creatieve titel mrs. H te B kookt (als je eenmaal iets goeds hebt verzonnen moet je het vooral niet veranderen). Het voordeel van recepten online zetten lijkt me dat ik alles wat met koken te maken heeft bij elkaar heb, dat ik ook vanaf mijn werk even een recept + bijbehorende boodschappen op kan zoeken, én dat ik alle recepten die ik nu in een Wordperfect 8 database heb staan, kan overhevelen. WP kan dan van mijn computer af - en ik denk dat dat oude besje dat héél leuk  gaat vinden! Ik ben benieuwd hoe dit me gaat bevallen.....

Ik heb net een voorraadje vlierbessen tot jam gekookt - keurig met schort voor, nadat ik donderdag weer

eens een goed shirt bevetvlekt had..... De bessen stonden nog steeds in de vriezer, te wachten op verwerking. Het werden uiteindelijk bijna 3 kleine potjes - eigenlijk de moeite en de rommel in de keuken niet waard. Maar ach, het geeft wel heel veel voldoening, al die potten eigengemaakte jam in de kast. Volgend jaar misschien jam uit eigen tuin? Ik droom weer van rozenbottel- en druivenjam, van lavendel en boerenjasmijn......

Voor het maken van jam gebruik ik Marmello, uit de biowinkel. Alleen, dat is zó poepie-duur! Heeft één van jullie soms een tip voor een goedkopere jammaker, en dan bij voorkeur voor jam met geen of weinig suiker? Werkt Agar-agar (of is dat nóg duurder)?

Pasen



(Foto gepikt van Internet)

Even een Paastekst:

Want als hij is opgestaan vannacht
dan ook onze moed
om te doen als Hij

Want als Hij is opgestaan
in deze vroege ochtend
dan ook onze wil
Hem te volgen

Want als Hij is opgestaan
dan ook ons geloof
dat het donker niet het laatste woord spreekt

Als er iets nieuw is deze dag
is het onze liefde
geboren uit Hem
en bestemd voor de wereld

Want als er iets is opgestaan
is het ons antwoord op:
’Heb je Me lief?’

Uit:’Intercity bestemming Pasen’.

(Het blijft toch ook het meest ingewikkelde feest van de kalender, dat Pasen.... Want intussen gaan er nog steeds mensen dood, moeten mensen hun geliefden missen, blijft het moeilijk te geloven dat nieuw leven mogelijk is.)

(Vervolg op mijn vorige blog volgt.)

Dilemma: leven of werken

Nu ik bijna twee weken ziek thuis ben geweest, begonnen vooral de laatste dagen de gedachten over de waarde van werk op te spelen. Ik ben niet ziek meer, maar ik heb toch ook erg weinig zin om morgen weer aan het werk te gaan. Wat betekent werk voor mij? Wat beleef ik eraan, en wat niet?

Ik ben altijd in de luxepositie geweest om parttime te werken. (Nou ja, voor een vrouw zonder partner is dat een luxepositie.) Deels omdat ik denk dat fulltime werken niet goed voor me is, deels omdat het leven gewoon zo liep. Mijn kleinste baan was 20 uur, mijn vorige, grootste baan bijna 29 uur. In mijn eerste baan (van 26 uur, als ik me goed herinner) kreeg ik nog een aanvullende uitkering tot bijstandsniveau, maar op den duur was dat niet meer nodig. Het vinden van een parttime baan was wel eens lastig, omdat ik in mijn werk groeide naar een niveau waar banen vaak fulltime zijn. Dus toen ik mijn vorige baan kwijtraakte, was het zoeken naar een goede balans tussen genoeg werken om van rond te kunnen komen, en niet teveel werken. Ik "koos" uiteindelijk voor een leuke baan op een uur enkele reisafstand - maar in eerste instantie wel voor maar 20 uur - met dus een aanvullende ww-uitkering, en sollicitatieplicht voor 8,8 uur per week. Gelukkig kreeg ik al na een paar maanden meer uren - mijn aanstelling hier is sinds een paar jaar 24 uur, drieënhalve dag per week.

Een paar maanden terug heb ik gemeld dat ik wel meer wilde werken. Om twee redenen: ik heb het laatste jaar voortdurend het gevoel tijd tekort te komen, loop voortdurend achter de dingen aan, én ik merk dat ik steeds minder makkelijk rondkom. Al moet ik dat laatste wel meteen nuanceren: ik verdien onder modaal, maar ik kan nog steeds geld weggeven, en ik kan nog steeds zodra mijn salaris binnenkomt een aardig deel doorsluizen naar een spaarrekening. En dan kan ik ook nog op vakantie, en geregeld uit eten en naar de film... Alleen: aan het eind van de maand moest ik steeds vaker een deel van het spaargeld weer terugboeken naar de lopende rekening. En als ik verhuis zal ik veel meer huur moeten gaan betalen - maar dat kan - dan spaar ik gewoon minder per maand.

Maar door het vele werk op kantoor is het er nog steeds niet van gekomen om mijn aanstelling uit te breiden - al werk ik de laatste maanden chronisch over - maar die tijd kan ik als het beter weer wordt natuurlijk ook gebruiken voor lange weekendjes weg - lekker weg met tentje en fiets!

Terecht merkte mijn leidinggevende tijdens het functioneringsgesprek op dat meer werken waarschijnlijk geen oplossing zou zijn voor de ervaren werkdruk. En ik realiseer me nu dat ik mijn werk zoals het nu is niet leuk genoeg vind om nog meer tijd en energie in te steken. Eigenlijk wil ik dus gewoon een hoger salaris, met dezelfde aanstellingsomvang, en dan graag een lagere werkdruk.

Want ik merk dat ik te weinig energie over heb om de dingen te doen die ik ook leuk vind: mijn vrijwilligerswerk voor het Repair Café, met vriendinnen optrekken, naaien, knutselen, lezen, fietsen en wandelen, en straks misschien (hopelijk) een (moes)tuin.... Voor een deel dus ook dingen waarmee ik geld zou kunnen besparen, en dus minder zou hoeven werken.

Ik merk dat ik niet goed uit dit dilemma kom. Wat wil ik nou eigenlijk? Nou ja, zoals ik hierboven al zei: niet méér werken, wél meer inkomen, een lagere werkdruk, wat terug-verschuiving in mijn taken zodat ik ook weer aan de leuke, boeiende en uitdagende dingen in mijn werk toe kom, en energie overhouden om ook andere dingen te doen dan alleen werken.

Dus als ik realistisch ben: niet meer werken dan ik nu doe, dus hetzelfde salaris, maar als ik meer op mijn uitgaven let heb ik minder inkomen nodig. En ik wil meer energie overhouden om ook andere dingen te doen. Want, zoals ik al bij mijn sollicitatie zei: ik heb ook nog andere hobby's dan alleen werken.

Waarom ik dit alles hier neerzet? Ik merk dat het al een paar dagen door mijn hoofd speelt. En dat ik behoefte heb aan jullie reacties op deze overwegingen. Dus: hoe ga jij om / ben jij in je werkzame leven omgegaan met fulltime / parttime werken, met de balans tussen alles wat je wilt / nodig vindt om te doen? Kies je voor meer salaris, of voor meer vrije tijd - als je überhaupt al iets te kiezen hebt?

(En eigenlijk wil ik gewoon heel diep van binnen dat iemand me vertelt wat ik moet doen - maar doe maar niet - ik weet dat ik daarvoor uiteindelijk toch veel te eigenwijs ben....................................!)

St. Patrick

Vandaag is het de naamdag van st. Patrick. Reden waarom ik hem hier noem, is dat één van de mooiste zegenteksten die ik ken aan hem wordt toegeschreven:

Voor de reis wens ik je
dat de weg
je tegemoet komt,
de wind steeds
in je rug is,
de zon
je gezicht verwarmt
en zachte buien
je velden beregenen.
En dat God,
tot ons weerzien,
je bewaart
in de palm van Zijn hand.