Tja, wat moet ik hier nu weer mee?
Dinsdag moest / mocht ik weer, zoals gezegd, op voor een nieuwe scan. Dus de hele dag toch een beetje in gespannen afwachting: denk eraan, niet ongemerkt even iets eten - nuchter blijven! En de tijd tot vertrek op een goede manier doorkomen. Dat lukte wel, met wat klusjes in huis en tuin. 's Middags ging ik op pad - in eerste instantie: met de fiets richting bushalte, langs de Kringeloopwinkel en weggeeftafel om daar mijn fietstassen te legen. Maar het was zulk stralend koud weer, zonnig en DROOG! En ik was op tijd! Dus ik besloot onderweg nog om toch maar te gaan fietsen. 10 Kilometer heen, 10 terug - lekker even buiten wat bewegen.
Maar na een aantal kilometers voelde ik toch wel dat ik al sinds mijn ontbijt niets meer had gegeten - en ik moest op een andere lokatie zijn dan "normaal" - even zoeken én nog een paar kilometer erbij. Maar goed, ik was toch nog precies op tijd. Aangemeld, in de wachtruimte, krant erbij gezocht op de telefoon.
Gek genoeg mag je tijdens de inlooptijd van het infuus - een uur lang - niets doen: stil liggen/zitten, wél tv-kijken, wél muziek luisteren, maar zeker niet lezen. Dus dan probeer je maar wat te dommelen....
Woensdagavond stond de uitslag al op de mail, en donderdag had ik een belafspraak met het ziekenhuis voor de "vertaling" van de uitslag. Want hoewel ik denk dat ik eigenlijk heel slim ben, moet ik toch telkens weer horen of ik wel goed begrijp wat er staat - ik spreek geen "medisch"; ik begrijp soms dingen verkeerd, en onbekende afkortingen en typefouten in het dossier maken het soms nóg onbegrijpelijker.
Maar nu zit ik in een lastig parket. De uitslag van de scan was heel goed - zelfs nog beter dan afgelopen augustus. Ben ik dan "beter"? Nee, nog steeds niet - of in ieder geval: dat is niet zeker. Het advies van de artsen, het "systeem ziekenhuis" was en blijft om nog verder te behandelen. Maar moet ik dat wel doen - zo'n invaliderende behandeling - terwijl het misschien achteraf niet eens nodig is (maar dat weten we pas als het fout gaat...). WIE kan me raden??
Ik vind het heel lastig, om zo'n ingrijpende beslissing alleen te moeten nemen. Ik weet wat het advies is van de artsen - maar zij hoeven niet verder te leven met een lichaam wat erg is aangetast door alle behandelingen. Welk risico neem ik - hoe graag wil ik dit overleven?
Ik kan niet voor jou bepalen wat het beste is voor jou. Ik wil wel vertellen wat ik zelf heb gekozen. Ik heb reumatische artritis, wat nooit meer overgaat, elke dag heel veel pijn in mijn gewrichten. Sinds kort ook veel pijn in mijn heupen door artrose en zie slecht.
BeantwoordenVerwijderenIk heb ervoor gekozen om geen operaties meer te ondergaan en gekozen voor eüthanasie en dit getekend bij de huisarts...dit geeft mij rust.
Ik wens jou heel veel sterkte bij het nemen van jouw keuze en beslissing. Laura
Bij ons hebben we een organisatie (Het Vechtgenotenhuis) waar je terecht kunt om te praten over zulke lastige beslissingen.
BeantwoordenVerwijderenIs er bij jou in de buurt niet zoiets?
Je kan dit alleen zelf bepalen. Ik kan mijn ervaring als "medepatiënt" met je delen. Ik maakte hetzelfde mee. De scan was goed, niets meer te zien en toch gaat de behandeling verder. Wat ik begreep hieruit is dat ze hele ieniemienie kleine kankercellen niet kunnen zien. Dit is ook waarom ze pas na 5 jaar kankervrij zeggen. 5 jaar geen cellen gezien. Dus ze willen voor de zekerheid de behandeling afmaken. De behandeling is zwaar. Je lichaam wordt zwakker. En herstel duurt lang. Lastig. Heel veel sterkte
BeantwoordenVerwijderenIk dacht net als Marlies dat het misschien mogelijk is om met lotgenoten te praten? Laat je ook adviseren door je eigen gevoel. Waar voel je je prettig bij? Het leven is onzeker, met en zonder behandeling. Sterkte met je beslissing. xx
BeantwoordenVerwijderenWat een moeilijke beslissing. De behandelingen maken dat je je ziek gaat voelen. En je doet de behandelingen om beter te worden. Nu voel je je beter maar zal je je zieker voelen door de behandelingen. Ik zou hier ook geen antwoord op weten. IK wens je veel sterkte met de beslissing nemen.
BeantwoordenVerwijderenDie beslissingen en er alleen voorstaan. Zo herkenbaar.
BeantwoordenVerwijderenSucces hiermee. <3