Mens worden

Hè, hè, ik word heel langzaam weer (een beetje) mens! 

(Alhoewel: Ik ben natuurlijk ALTIJD mens, ook als ik helemaal niets meer kan, als ik alleen lamlendig op de bank of op bed lig....)

Maar: ik heb gisteren of eergisteren even mijn hoofd onder de kraan in de keuken gehouden, shampootje erbij - even provisorisch, maar wat voelde dat goed! Én ik maakte een kappersafspraak - ik vond een kapper op hetzij 2 bushaltes, hetzij korte wandelafstand - voor zaterdag. En doet u dan meteen maar wassen, masseren en knippen: Because I'm worth it (en ik heb er gewoon behoefte aan - dan maar even met geld smijten!). Nou ja, mijn laatste knipbeurt wás drie maanden geleden, dus het mag. 

Gisteravond liep ik "helemaal" naar buurvrouw G., twee huizen verderop. Hoera, ik kom het huis uit - anders dan om in een auto te stappen voor een doktersafspraak!

Vanmorgen trok ik een comfortabele trui, met dit keer een matchende joggingbroek aan. Mijn Franse "luie kikkerbroche" erop - en dan komt zo H. voorrijden met de "taxi" voor een ritje ziekenhuis. Met gewassen haren, gepoetste schoenen en steeds een klein beetje meer energie voel ik me echt veel meer mens.