Nieuwjaarswandeling

Ik wens iedereen die dit leest een goed, gezond en gezegend Nieuwjaar! 

Het oud- en nieuwjaarsgedoe zit er weer op.... Gisteravond en vannacht werd er flink wat (sier)vuurwerk afgestoken boven de stad, en ook nu nog gaat het geknal vrolijk door. Het Oogziekenhuis meldt drie mensen met oogletsel, ergens in het oosten van het land kwam een kind van 12 om het leven. Anderen raakten (soms zwaar-)gewond. Politie en andere hulpdiensten werden bekogeld met vuurwerk; sommigen liepen daarbij gehoorschade op. So much voor een algeheel landelijk vuurwerkverbod...

Ik had wilde plannen: na het hangen van de afgelopen week, en het teveel te lekker eten, bedacht ik om vandaag in beweging te gaan komen: misschien een paar dorpen verderop wat dingen bezorgen, misschien een rondje wandelen door het park - maar in ieder geval even mijn buren een goed Nieuwjaar gaan wensen.

Tja, die wilde plannen.... Om 14.30 uur mocht ik mijn derde prik gaan halen. Tien minuten voor afspraak aanwezig zijn, ID-bewijs en gezondheidsverklaring mee, makkelijke kleding aan. Ik bereikte de vaccinatielocatie een kwartier voor afspraak. Maar het hele plein ervoor stond vol met mensen. Als makke schapen moesten we eerst, een uur lang, al slingerend rondjes slenteren over het plein, vóórdat we de hal waar geprikt werd mochten betreden. En ook in de hal zelf was zo'n hamsterparcours uitgezet. Slingerend langs afzetpaatjes, via een zo lang mogelijke looproute. Omdat ik inmiddels flinke pijn had, ging dat tergend langzaam, en werd ik in het zicht van de finish links en rechts ingehaald. Mensen probeerden me nog te helpen over de afzettingen heen te klimmen, maar dat lukte me niet meer. Dan maar doorstrompelen.... 

Dus zo'n 50 minuten ná mijn afspraaktijd zat die prik er eindelijk in... Gelukkig maar - want dat voelt toch weer een stuk veiliger dan met mijn inmiddels volledig uitgewerkte eerste twee vaccinaties.... Op Teletekst las ik dat veel mensen omgekeerd waren bij het zien van die ellenlange rij, maar ik wilde graag z.s.m. mijn injectie - en zo'n lange rij is volgende week ook nog bezwaarlijk. Maar het voelt wel kwetsbaar: wat als ik het nou niet vol had gehouden - wat als je nou echt niet meer zo lang kunt slenteren - wat dan???

Ik ga zo vroeg naar bed, hoop dat ik morgen mijn rugpijn weer een beetje kwijt ben, en nog wat heb aan mijn laatste vakantiedagen.... Want nu ben ik, ook door de benauwdheid door alle kruiddampen, door het slaapgebrek van de laatste nachten, tamelijk brak. 

(Zo, ik wilde even mijn frustratie kwijt hier. Reacties zijn als altijd welkom. Ik heb er alleen GEEN behoefte aan om voor dom uitgemaakt te worden, omdat ik me heb laten vaccineren.....)