zaterdag 16 november 2019

Demonstreren?

In mijn studententijd was ik er nogal van, van het demonstreren. Ik herinner me mijn eerste demonstratie nog maar al te goed: de anti-kernwapendemonstratie in Den Haag, in november 1983. Met mijn net verworven zelfstandigheid maakte ik op een werkweek van school - mijn ouders vér buiten bereik - de afspraak met een vriendin van de middelbare school om naar deze demonstratie te gaan. Bij de grote demonstratie in Amsterdam, in 1981, was ik er niet bij: nog net te jong, ik kreeg van mijn ouders NOOIT toestemming om zoiets "akelig links" te gaan doen!

Dit weekend wordt er weer volop gedemonstreerd: Nu.nl heeft vandaag zelfs een knopje met "Waar wordt er dit weekend voor of tegen Zwarte Piet gedemonstreerd". Ik vraag me af waarom? Wat is het belang van Nu.nl hierbij? Waarom zouden  mensen dat willen weten? Ik ben tégen Zwarte Piet - of liever: Ik vind dat Zwarte Piet zo snel mogelijk aangepast zou moeten worden aan de veranderende inzichten (ook al ken ik óók zwarte mensen die ZP geen enkele probleem vinden, ik ken óók volwassenen en kinderen die het slaaf- of knecht-zijn wél heel problematisch vinden). Maar ik zou niet zo snel gaan demonstreren: ik gun kinderen een gezellig, leuk, folkloristisch kinderfeest. Ik hoop van harte dat het vandaag niet tot "ongeregeldheden" komt, dat we een andere manier vinden om de wereld beter, meer inclusief te maken dan door te vechten en te schelden.

Verder is er in Utrecht vandaag een anti-abortusdemonstratie. Het is 2019! En alweer: ik heb ook wel soort van bewondering voor díe mensen die al het leven beschermenswaardig vinden, die vanuit hun pacifistische levensovertuiging abortus afwijzen - maar ik ben dan ook wel weer zó feministisch dat ik vind dat de keuze bij vrouwen moet liggen: wil jíj zwanger zijn / blijven? Wil jij je lichaam een paar maanden ter beschikking stellen aan een mini-inwonertje? Kun je dat opbrengen? En wat natuurlijk helemaal gruwelijk is: al die mannen, die zelf hun lichaam niet ter beschikking hoeven te stellen, maar die maar al te makkelijk vinden dat vrouwen dat wél zouden moeten doen en willen en opbrengen.
Afbeelding van www.ranibee.com/
Toch ga ik ook niet demonstreren voor het recht op abortus (Is er wel een tegendemonstratie? Of laten we de "Schreeuw om Leven"-mensen gewoon lekker lopen?).

Ik vind het te koud....

Ik heb me overigens een paar maanden wél aangemeld als "abortusbuddy" bij het Humanistisch Verbond, om vrouwen bij te staan op weg naar een abortus-afspraak als ze langs een haag van anti-abortusmensen moeten lopen. Misschien meer symbolisch dan effectief, deze aanmelding - maar ik vond dat ik dat als kerkmens en als feministe móest doen.

Goed, dat was een hoop gefilosofeer op de vroege morgen - boodschappen doen!

8 opmerkingen:

  1. Helemaal mee eens. Ik hoop dat het een fijn feest wordt voor iedereen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben een afstammeling van slaven.
    Slaven uit diezelfde periode, waar je nog maar een enkele keer iets over hoort.
    Ze kwamen uit een ander wereld deel uit een cultuur waar bescheidenheid een deugd was.
    Ze waren niet zwart maar bruin.
    Hun nazaten blijven niet met hun vingertje wijzen naar elke blanke die ze tegen komen en zoeken niet naar elk glimpje waar ze maar het woord racisme aan kunnen plakken.
    Als we met z'n allen door één deur willen, dan zal er ook een verandering moeten plaats vinden onder mensen die zich overal door gediscrimineerd blijven voelen en hun hakken in het zand zetten.
    (Met de nadruk op ÓÓK)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Welk werelddeel was dat dan Marlien? De Indische kant?

      Verwijderen
    2. Juist.
      Indische slaven werden verscheept naar diverse werelddelen.
      Ze kregen de naam van de dag waarop ze verkocht waren of de maand waarin ze verscherpt werden.
      Mijn voorouder heette Vrijdag.
      Als je dat weet dan weet je ook wat de ondertoon in het verhaal van Robinson Crusoe is.

      Verwijderen
  3. Mijn eerste demonstratie was er één tegen de Vietnam-oorlog. Kun je nagaan hoe oud ik ben. :) Ik zat op de middelbare school en ging met mijn vriendje in Rotterdam demonstreren. Van mijn ouders mocht ik niet, dus ik deed het stiekem.
    Ik ben eigenlijk gechoqueerd door de anti-abortus-demonstratie. Wat is er gebeurd met de tweede feministische golf?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dan ben je wel stok! ;0( Ik was nog echt een klein kind toen de Vietnamoorlog woedde....

      Verwijderen
  4. Afgezien van het feit dat ik vind dat abortus een vrije keus zou moeten zijn denk ik altijd kunnen die mensen zich niet beter inzetten voor die kinderen die wel geboren worden en niet welkom zijn, die in pleeggezinnen komen omdat de ouders het ouderschap door omstandigheden niet aankunnen of gewoon geen ouders willen zijn. En de slavernij? kan me voorstellen dat mensen er door beschadigd zijn in het verleden, maar waarom komen we dan niet meer in opstand tegen de huidige slavernij die nog wereldwijd verspreid is. Waar we zelf van profiteren door goedkope producten aan te schaffen? Ans

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, ik weet wat het is om niet gewenst te zijn - ik vind dat een extra argument voor de vrijheid om abortus te kunnen plegen...

      Verwijderen