Een stichtelijk woord voor het weekend

... of eigenlijk twee.

Ik ben weer aan het opruimen. In de zomer kwam de klad er een beetje in - buiten zitten, buiten werken, rondjes fietsen, buiten zitten mijmeren vond ik vééél leuker en zinniger! Nu ik weer meer binnen ben kriebelt het weer: wég met die rommel! Zo bracht ik gisteren een plastic schaal, wat speelgoed, een waxinelichthouder (erg verkleurd), en twee kettingen (één ooit gemaakt maar nooit gedragen: te chique voor mij, en één onlangs gekregen van een collega, maar zó lelijk), naar de weggeeftafel. O.k., de schaal en het speelgoed vond ik op straat, maar ik besloot na het schoongemaakt te hebben dat ik het niet nodig had. Ik hoop dat iemand anders het met veel plezier meeneemt uit het buurthuis!

Verder word er gewerkt aan de stapels: ik scheur uit de zaterdag-Trouw altijd boeken die me aanspreken, wandelingen en fietstochten, artikelen die ik wil bewaren... Voor de boektitels zocht ik een mooi boekje in mijn grote voorraad mooie boekjes, en schreef er alle te lezen titels in op. Mmmm, als alles erg meezit leef ik nog een jaar of dertig, dus dan moet ik wél stevig doorlezen!

En alle mooie teksten die ik uitscheurde....: daarvoor bleek ik ook nog een boekje te hebben, ooit begonnen in mijn studententijd, met uitspraken, aforismen, gedichten die me aanspreken. Een dierbaar bezit, en er ís nog ruimte voor nieuwe teksten. (Inmiddels staan ze erin.)

Maar ik begon dit berichtje om die teksten een virtuele plaats te geven - dat scheelt weer wat rondslingerende snippers papier. Daarom bij deze:

(Uit de rubriek De Tegel uit Trouw): Als ik sterf, blijven de vogels zingen.

(En uit het blad van de CNV):
LIEF
Recht mijn rug
En klop mijn schouder
Hou mijn hart vast
Voel mij vief
Medeleef me
En omarm me
Heb mijn lijf en leden lief.