Terug van vakantie nr. 2 en kraamvisite

Vorige week donderdagavond kwam ik terug van mijn tweede vakantie van dit jaar. Dat klinkt een beetje decadent, en dat ís het natuurlijk ook....

Nadat ik eind juni al een weekje vakantie doorbracht in Maastricht, vierde ik nu drie weken lang mijn "grote vakantie".

In eerste instantie bleef ik lekker thuis: in mijn eigen achtertuin, wat fietsen in de buurt, wat klussen doen, wat lezen, en vooral: het uithouden met de hitte.... Maar ik vond toch dat ik ook even weg moest: drie weken lang alleen maar alleen thuis hangen: daar kom ik niet genoeg van bij voor het nieuwe werkjaar.

Dus ik zou op zondag vertrekken. Zondag? Naar een camping op de Veluwe? Dat wordt vaak niet zo gewaardeerd... Daarom nam ik me voor om maandag te vertrekken. Uiteindelijk vertrok ik dinsdagmorgen, met volgeladen fiets, richting Otterlo. Wat kost het me toch altijd een moeite om de deur achter me dicht te trekken, en weg te fietsen naar onbekende verten! Uiteindelijk stapelde ik de afwas maar in de schuur op, en gooide ik al het fruit uit de tuin in de diepvries: dat vind ik wel weer als ik terugkom.

Ik fietste die dinsdag naar camping De Kwekerij in Otterlo, waar ik al eerder was. Toen, op donderdag, naar SVR-camping "Doornekamp" in Wenum-Wiesel bij Apeldoorn, en daarna op zondag naar camping Old Putten in Elburg - ook al zo'n bekende plek. Ik bezocht het Kröller-Müller museum, Paleis Het Loo en de Paleistuinen, en deed een rondje Kampen. Ik beklom in Elburg de toren van de Sint Nicolaaskerk (en bedacht pas halverwege de trappen dat de doelgroep voor dit uitje ongetwijfeld jonger en fitter was dan ik), en een muurhuisje. Allemaal dingen die ik nog niet had gedaan, toen ik eerder in Elburg was... Ik slenterde over Veluwse Zomermarkten in Nunspeet, Doornspijk en Elburg. Ik las "Gwendolen" van Buchi Emechata, "The Bridesmaid" van Ruth Rendell, "Lijkwade voor een nachtegaal" van P.D. James, en ik kocht "Bring up the bodies" van Hilary Mantel - ik worstelde me eerder door het eerste deel, "Wolf Hall". En tot mijn grote vreugde vond ik in Doornspijk het lang gezochte boek "Jils roeping" van Sanne van Havelte. (Ik blogde er eerder over; de serie is nu compleet!) En laat ik me nou net die dag hebben voorgenomen dat ik als ik dát boek vond ik het mocht kopen en meezeulen!

Op donderdagochtend stapte ik in Elburg op de fiets naar huis. Met fikse tegenwind, zodat ik het nét niet helemaal naar huis kon halen in 1 dag. Maar gelukkig was er in Amersfoort een trein die me thuisbracht. Afgelegde afstand, al met al, zo'n 250 kilometer in 10 dagen, schat ik - natuurlijk stopte mijn fietscomputertje er onderweg mee...

Ik ontdekte aan het begin van mijn vakantie dat de stand van mijn bankrekeningen dramatisch was. Het moest dus een low-budget vakantie worden, financieel, maar dan ook gelijk maar wat calorieën betreft. Als je toch bezig bent... Ik "kookte" dus veel bij de tent: sla of sla, wat eiwitterigs en brood, kant-en-klaar maaltijden: alles wat makkelijk en snel klaar is. En hoewel het niet vreselijk goed weer was lunchte ik meestal met 's morgens meegenomen broodjes, op een bankje langs de weg of in het bos. Twee broodjes met een paar nectarines: een Godenmaal, waar je dus heel ver op kunt fietsen!

In totaal gaf ik aan deze vakantie uit:
Verblijf: € 15 (2 nachten camping De Kwekerij), € 10,00 (3 nachten camping Doornekamp) en
€ 37,40 (4 nachten camping Old Putten): € 62,40. 2 Boeken: € 22,95. Vervoer: € 6,10 fietskaartje plus € 2,70 mensenkaartje: € 8,80. Ik pinde op één van  mijn eerste vakantiedagen de € 250,-- die ik ongeveer uit wilde geven, en deed het daarmee. Dat beviel me eigenlijk wel, ik geloof dat  ik die truc ook ga uithalen voor mijn weekbudget vanaf nu!

Het was een lekkere vakantie en behoorlijk goedkoop dus, al met al....

En nu zit mijn eerste werkweek er alweer op, en is in de tuin de naderende herfst al zichtbaar. (Maar mogen we eerst nog iets van zomer, please?)

Gisteren had ik ook al zo'n feestdag. Ik mocht op kraamvisite bij een mannetje van vier weken jong. Geweldig! Om een hele tijd met zo'n nieuw minimensje tegen je aan te mogen hangen, gewoon, verder niets te hoeven... En ouders die dat toestaan, dat je zo lang gewoon met hun kind knuffelt, mooi toch? Na afloop had ik een heerlijke wandeling, langs het water, terug naar het station, terug naar huis.

Maar vannacht kwamen de tranen. Ook als middelbaar mens kun je dus nog verdrietig zijn over de kinderen die je nooit kreeg, die je nooit zult krijgen. (Maar dat geeft niet hoor, die tranen zijn gewoon "part of my life".)