En afgelopen week was het eindelijk in de bibliotheek!
Ik vind dit absoluut een aanrader - meer nog door de taal dan door het verhaal - al is ook dát de moeite waard.
Mijn favoriete karakter in dit boek is Marie-Louise, oma van hoofdpersoon Juma: een wat eenzame oudere vrouw, die spreekt in sappig Vlaams, vaak met haar overleden echtgenoot van wie ze de as in een koekblik op de schouw bewaart - daar hoort hij meer thuis dan in een deftige urn...
Marie-Louise reageerde in het verleden niet goed op de miskraam van haar dochter, maar staat nu volledig achter de liefde van haar kleindochter en Arjun. En ze is bereid veel te doen om die liefde een kans te geven.
Als je leest dat de relatie van 2 pubers (of volwassenen, natuurlijk) moeilijk is, verwacht je dat die moeilijkheid is gelegen in de aanwezige cultuurverschillen - in dit geval tussen de witte Vlaamse Juma en de zwarte Hutu/Tutsi Arjun. Ik was dan ook verrast om te lezen dat de moeilijkheden in dit geval helemaal niets te maken hebben met het verschil tussen wit en zwart - dat is een vanzelfsprekend gegeven - maar in de krassen die de hoofdpersonen door andere gebeurtenissen in hun leven hebben opgelopen.
Leuk, om zo op het verkeerde been te worden gezet!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten