Cadeautje!

Een tijd terug kwam vanuit mijn woongemeente het aanbod om een cadeaukaart aan te vragen voor energiebesparende aankopen. Dacht in eerste instantie: Dat heb ik niet nodig, anderen kunnen het beter gebruiken. Immers, vergeleken met mijn vorige "doorwaaiwoning" - nooit goed onderhouden, uit 1954 - is deze "doorzonwoning" - uit 1960, begin jaren '80 gerenoveerd - écht veel milieuzuiniger. Ik prijs mezelf nog steeds elke (hoog-) zomer en winter gelukkig met mijn échte centrale verwarming, ramen die goed winddicht zijn en muren die de warmte redelijk goed binnen (in de winter) of buiten (in de zomer) houden! 

En: ik héb ooit radiatorfolie gekregen bij een vorige energie-bespaar-actie - puntje is dat deze lastig te plakken is, ik zou daarbij eigenlijk hulp nodig hebben, en een makkelijker te demonteren ventsterbank / verwarming. Later realiseerde ik me dat ik zo her en der in huis nog steeds enkele spaarlampen heb - en dat daar dus nog wel een bezuiniginkje te behalen zou zijn. 

Maar toen ik me alsnog aanmeldde voor de cadeaubon waren deze al op. 

MAAR: Net viel er een brief van de gemeente in de brievenbus: mijn cadeaukaart! Dus ik ga komend weekend maar eens op jacht - op zoek naar de goedkoopste led-lampen. (Dan bewaar ik de lampen die nu nog goed zijn wel voor "nood".)

Nog een icoon overleden

Ik denk dat ik later dit weekend nog wel iets (zinnigs?) te melden heb, maar voor nu even dit:

Gisteren werd bekend dat er alweer één van mijn "heldinnen" is overleden: begin van de week overleed Hannemieke Stamperius, ofwel Hannes Meinkema, 79 jaar oud. 

Ik hield "in mijn jeugd" veel van de boeken van Meinkema; ik heb een heel rijtje in de boekenkast staan. Haar debuut De Maaneter is mijn favoriet - ik denk dat ik het destijds (voor het eerst) las voor mijn lijst op het Gymnasium. O.k., het zijn denk ik geen boeken met eeuwigheidswaarde, maar ze geven een goed tijdsbeeld van de tijd waarin op opgroeide. Grappig vond ik dat ik toen Renate Dorrestein overleed las dat zij Meinkema als haar "literaire petemoei" beschouwde: beide dames nemen, mét de boeken van Louis Couperus, een groot deel van mijn boekenkast (die in de huiskamer tenminste)  in beslag....

En, o.k., ik ben wel van de "oude feministes"- ik ben er zelf één, en sommige van mijn beste vriendinnen inmiddels ook! 

Het bericht van overlijden, vandaag in Dagblad Trouw:
https://www.trouw.nl/cultuur-media/hannes-meinkema-1943-2022-bereidde-de-weg-voor-andere-vrouwen-in-de-literatuur~be8923c4/

En een eerder interview uit 2009, met aansprekende titel: https://www.trouw.nl/nieuws/hannes-meinkema-nog-altijd-zo-feministisch-als-de-pest~b76c61ef/

(Ik hoop dat niet-abonnees deze linken kunnen lezen). 

Wat is een goede (re)actie?

Ik vraag me af: wat is een goede / wat is de beste re- / actie? 

Gisteravond had ik er weer eentje: een Marktplaatskoper die niet kwam...

Dus ik vraag me nu (niet voor de eerste keer) af:
WAT doe ik met mijn frustratie? HOE kunnen we mensen dit soort wangedrag het beste afleren? 

Ik vond een leuke stoel op straat. Maar: niet mijn smaak. En: ik HEB al stoelen. Dus ik zette hem op Marktplaats. Al vrij snel een leuk bod, net iets onder wat ik in gedachten had. O.k., toe maar, haal maar op - dan past mijn fiets ook weer in de schuur. 

"Tim" kon niet op de avond zelf (maar goed ook, ik moet aldoor aardig rekening houden met (te) lange werkdagen en vertraaaaaagd OV), maar wel op vrijdagavond. Tussen dan en dan. O.k., maar ik ga geen uur of langer zitten wachten op mogelijk bezoek: kom dan om 20.30 uur. Maar hij kwam niet. 

En nu vraag ik me af: moet ik weer een bozig mailtje sturen? Meestal vinden mensen "Er kwam iets tussen", of "ik maakte de afspraak voor een ander, en ik dacht dat die wel zou communiceren" een goede smoes om zonder bericht niet op te komen dagen. Vinden ze dat ze in hun recht staan omdat ze "ineens heel erg ziek werden" (opvallend, en niet helemaal geloofwaardig, hoeveel mensen ineens HEEL ERG ziek worden als ze een Marktplaatsafspraak hebben!). 

Dus: wat zouden jullie doen? Gewoon zwijgen, niet meer op reageren (en "Tim" alleen op mijn eigen zwarte lijst zetten), of er toch nog een boos mailtje aan wijden? Als er sprake is van een misverstand: wachten op een reactie van hem? Eigenlijk vind ik het erg jammer dat je een koper alleen plus- en minpunten kunt geven als het tot een verkoop komt - de mensen die gewoon niets meer laten horen kun je niet melden - zou waarschijnlijk ook niet werken, omdat je dan een verkoper die bijv. het verlangde niet bij jou langs wil brengen, of niet gratis / voor de gewenste prijs / OOK zou kunnen zwartmaken. 

Wat zouden jullie doen?

(Als ik toch bezig ben meteen even een update over mijn vorige Marktplaatsavontuur, over de plant: Na verschillende heen- en weer mails met vragen naar de bekende weg was ik het behoorlijk zat, maar mijn vraag leek me wel wat overbodig: "Wil je hem kopen?". Antwoord van "Vanallesennogwat": "Nee". ZUCHT!)

Na twee weken...

En ineens zijn we dan weer 2 weken verder, half november. Time flies when you're having fun! Nou ja, niet eens bijzonder "fun", maar gewoon, zoals het gaat, zijn / mijn gangetje....

Over 2 weken is het al de Eerste Adventzondag! Maar gisteren was het buiten nog een graad of 16. Tja, klimaatverandering - zorgelijk en dramatisch, zéker voor de mensen die er nu al (veel) last van hebben - maar anderzijds vind ik het eigenlijk ook wel lekker, zo'n najaarszaterdag laat in het jaar. Fietsen!

Zomaar een veldje anemonen onderweg.

Ik hád gisteren het huis kunnen schoonmaken, wat dringende klusjes doen, maar ik koos ervoor om lekker te gaan fietsen. In het kader van de GLI óók een nuttig actie: ik moet (en wil) meer bewegen! En twee vliegen in één klap: ik ging in eerste instantie langs de leukste kringloop in de buurt: die waar je als je spullen inlevert een bon van €1,00 krijgt. Zo ruilde ik een fietstas vol met potjes en vaasjes (voor een deel opgeraapt van straat) voor een fijne grote katoenen sjaal in oranje-rood (note to self: neem je kleurenboekje mee, ook / juist als je gaat kringlopen!) En daarmee is de krat in de schuur met kringloopspul ook weer leeg, voor nu. Vandaag zet ik nog wat spullen op Marktplaats: misschien zoeken er nog mensen Sint- en Kerstcadeautjes? En straks ging ik ook nog wandelen, door het bos / park hier om de hoek, langs de weggeeftafel en buurtbieb. Opruimen! Want een maand of wat geleden nam ik een legpuzzel mee uit de buurtbibliotheek. Die ligt al een paar maanden in de hoek van de kamer. Vorige week nam ik een grote plaat karton mee uit de supermarkt. Maar de puzzel is 1000 stukjes, 51 bij 70 cm (formaat kussensloop), en de afbeelding op de doos iets van 15 x 15 cm? In ieder geval: ik geloof niet dat ik dit nu met heel veel plezier ga maken! Ik kan mijn schaarse tijd veel beter besteden aan het zelf maken van mooie dingen, aan het weglezen van de (stapel) kranten, en aan tv kijken. 

Een vroege zonsondergang over de rivier. 

En kóud dat het dan wordt!

Ik ben aan het "bingewatchen": kwam er vorige week achter dat de serie Doc Martin nu wordt uitgezonden - dus ik moet dóórkijken voordat de afleveringen - na een week - niet meer terug te zien zijn. Want wát een geweldige serie is dat toch: Engeland! Cornwall! Maffe personages, én Martin Clunes! Heerlijk, ik geniet. 

En verder geniet ik ook erg van klusjes die ik na lange tijd, eindelijk doe. Zoals vrijdag, met wat sieraden uit een erfenis langs de juwelier: KASSA! Eén gouden kettinkje levert maar liefst €140 op - voor mijn werkgever, dat is dan weer jammer... En mijn fietstas, die wat geschonden terug kwam van vakantie begin augustus: die ligt nu eindelijk bij de reparatieservice van de buitensportwinkel. TAADAAH! Mission accomplished!

En dan is het weekend ineens ook alweer om - morgen weer werken, vier dagen lang....

Van de leg

Nog even over die wintertijd, hoor - ik heb iets met het thema "tijd".  Mensen zijn immers in de tijd en de ruimte gezet, leven in de lijn van geschiedenis via het heden naar de toekomst, en leven op een bepaalde plaats - en zijn onderweg naar... Soms in (goed) reisgezelschap, samen onderweg zijn, soms alleen... 

Ik ben ALTIJD weer van de leg, bij de overgang van zomertijd naar wintertijd, en andersom. Ik dacht gisteravond slim te zijn: om 22.00 uur, bedtijd, zet ik vast mijn horloge op de tijd die hij morgenochtend aan zou moeten geven: dan is er 1 klok in huis waarvan ik zeker weet dat hij goed staat. Dan moet ik alleen wel het pinnetje goed terugduwen - anders blijft het horloge stilstaan, en weet ik NOG niet hoe laat het is...

O.k., vanmorgen dus weer wat verward wakker geworden. Het is wél licht als de wekker gaat - DAT is veranderd t.a.v. eerder. Mar hoe laat is het nou toch? Mijn mobiele telefoon lijkt de goede tijd aan te geven - maar staat de klok op de laptop nou nog achter? Ik wil nog snel de was op de lijn hangen - de dagen worden ZO kort ineens! Maar na mijn ontbijt, op de radio bij het nieuws is het pas 10.00 uur, nog geen 11.00 uur? O.k., het is dus ECHT pas 10.00 uur?? Bij vergelijking geven én mijn mobiele telefoon én mijn laptop dezelfde tijd aan - dat zal dan wel  automatisch zijn gegaan? (Ik had ooit nog een computer die ik elke keer als ik hem aanzette de tijd handmatig moest "voeren"- dán pas gaf hij de goede tijd aan - totdat ik de computer weer uitzette.)

O.k., laptop, mobiele telefoon en horloge geven nu de goede tijd aan. Tijd om de tijd op de vaste telefoons goed te zetten: dat kan op 1 toestel - dan pakt hij het andere toestel meteen mee. En de keukenklok: Zo te zien is de batterij daarvan bijna leeg. Want lastig te zien of ik nu in de ochtendtijd of de middagtijd zit (am of pm?). Toen ik deze klok kocht (in de kringloop natuurlijk) duurde het een paar jaar voor ik hem doorhad: hij heeft dus een (hele kleine) am of pm-aanduiding - en als je daar geen erg in heb loop je voortdurend 12 uur voor of achter...

Dan heb ik nóg een klok in huis - mijn tweedehands bamboe-Ikeaatje... Maar die staat op de kast, te wachten tot ik (eindelijk) lijsten koop voor de schilderijen die ik al anderhalf jaar geleden kocht - dan kan alles in één keer boven de bank!

(Bijna) ALLES staat nu goed! Kom maar op met die winter!

(Het mooiste liedje over onderweg zijn in tijd en ruimte? Luister maar!

Wintertijd!

 

(Afbeelding van het www)

De wintertijd gaat komende nacht weer in! Vannacht een uurtje langer slapen (al zul je net zien dat ik dan morgenochtend wakker word omdat het al licht is - terwijl ik de laatste tijd 's morgens écht niet wilde opstaan omdat het nog te donker was)....

Vanwege het ingaan van de wintertijd is het vannacht de jaarlijkse Nacht van de nacht - tegen de lichtvervuiling - en dus zijn er ook leuke dingen te doen! (Maar ik ga - na mijn vrijwilligerswerk van zo dadelijk - vanavond lékker in mijn joggingbroek op de bank hangen, hoogstwaarschijnlijk met een leuke detective op t.v....)....

Het richtinggevoel van de NS

Ik denk altijd dat er niet zo heel veel mis kan gaan met de richting waarin de trein rijdt, immers: het spoor gaat rechtdoor, en de trein volgt het spoor.... (O.k., als ervaren treinreizigster weet ik dat er nog genoeg andere dingen mis kunnen gaan hoor!)

Ik een fanatiek en ervaren OV-reizigster, dus ik dacht dat ik alles al eens had meegemaakt. Maar deze week had ik toch nog eens een heel nieuwe ervaring!

Laat in de middag, ik heb op kantoor, in het westen van het land, gewerkt en veel werk verzet: Ik wil naar huis! Het is aardig vol op het station - zijn er weer eens treinen uitgevallen? Maar goed, de sprinter komt, en die gaat de goede kant op - richting mijn woonplaats in het midden van het land. Én ik heb zelfs een zitplaat, én ik heb de krant en ander leesvoer bij me. Lekker zitten, lekker rustig.

Ín de trein staat op het informatiescherm aangegeven dat de trein zelfs doorrijdt naar het buurtstationnetje waar ik uit moet stappen, waar mijn fiets staat. Zit even álles mee vandaag!

Maar op het centrale station in mijn woonplaats, nog 2 treinminuten te gaan, blijft de trein wel erg lang stilstaan. En (bijna?) alle andere reizigers stappen uit? Toch maar eens nagevraagd: Blijkt de trein ineens de ándere kant op te gaan - weer richting mijn werk-plaats, terug naar het westen van het land. 

Ik kan er nog nét op tijd uitspringen - en op zoek naar de trein die ik wél moet hebben voor dit laatste stukje. 

Als je slecht hoort is het wel eens griezelig: hoor je wel wat er wordt omgeroepen in de trein en op het station? Maar ik weet nu heel zeer (zo goed als zeker) dat er NIETS is omgeroepen! Ik ben erg blij dat ik me even losmaakte uit mijn boek, en nog op tijd kon uitstappen....