Markt

Ik ben moe, aan vakantie toe. Dat begint altijd als de eerste collega's op vakantie gaan - dán krijg ik zin om weg te gaan (o.k., en ook als het zomerweer wordt - maar dat duurde dit jaar "even"). En het blijft gek: normaal maak ik plannen welke kant ik op zal gaan fietsen, meestal afwisselend naar het noorden en naar het zuiden van het land, soms richting het oosten - het westen is me in de zomer te druk en te duur... Een "strandvakantie", die bewaar ik voor november of zo, heerlijk een paar dagen naar Egmond, of naar Texel, of Zeeland dit jaar...?

In 2019 fietste ik naar Groningen-Stad, met als uiteindelijke doel de tentoonstelling over 100 jaar Vrouwenkiesrecht, en een "live" ontmoeting met "Het rijke wijf" Christel. Het jaar daarvoor: richting Limburg, bestemming Aken (maar dat haalde ik door de hitte niet eens meer). Vorig jaar dus maar op het laatste nippertje een vaste plek op een camping gereserveerd: Camping De Meppelerweg bij Steenwijk. Wat mij betreft: een nieuwe favoriet, een rustige, gezellige én goedkope camping! En dit jaar? Ik weet het nog niet, misschien de achtertuin (daar past geen tent, maar ach, mijn eigen bed slaapt ook goed...).

(Nou ja, zo gaat het bij mij nou altijd: ik zet als kop boven dit bericht "markt" - en raak vervolgens aan de klets over heel andere dingen!)

Ik wilde melden dat ik zaterdag voor het eerst sinds misschien wel een jaar de "grote markt" bezocht. En LEUK dat het was! Het laatste jaar spoedde ik me vooral midden in de week, midden op een werkdag, even over de wekelijkse markt hier vlakbij. Visje, kaas (drop!), soms bloemen, en dan gauw weer terug naar mijn werk-/eettafel thuis. Maar nu wilde ik ook langs de lappen- en fourniturenkramen. 

Ik liep wat vertraging op omdat ik eerst even bij de buurvrouw wilde kijken - als het daar te lang stil blijft wil ik tóch om de hoek kijken of ze niet is omgevallen - maar op de lappenmarkt was het nog (of weer?) rustig. Ohh, als je toch eens goed zou kunnen naaien - al die fleurige lappen, waar je zomaar broeken van zou kunnen naaien - nu we toch vooral thuiswerken doet het er minder toe of je "representatief" gekleed bent - comfortabel is het állerbelangrijkste. En de andere markt, vlak daarbij. Nee, ik heb niet echt een marktboodschap op mijn lijstje staan, maar gelukkig stond er een kraam met fietsaccessoires. En ik miste al tijden een nieuwe spinnenkop - onmisbaar als je zoals ik véél op de fiets vervoert, als je vaak onderweg iets "vindt" wat mee naar huis "moet". 

Dus ik kwam helemaal gelukkig weer thuis - missie (deels) geslaagd, én weer even het huis / de wijk uit geweest. Inclusief wat extra fietskilometers, die ik maak omdat het gewoon mooi is buiten, omdat bewegen goed is voor me....

Treurig

Nou ja, ik kan dus weer mijn "uiterst belangrijke meningen" de wereld in slingeren......

Gek toch, dat je zoiets kunt missen, aan allerlei mensen even iets te laten weten, terwijl natuurlijk niemand écht zit te wachten op wat ik hier te melden heb.

Ik meldde het een tijdje geleden al: ik ben nog steeds wat wiebelig, na het isolement van het laatste jaar. Alle nare dingen, alle emoties komen harder binnen dan normaal, en ik kan er niets mee.

Gisteren overleed Peter R. de Vries, een redelijk beroemd "misdaadverslaggever". Ik vind hem niet zo sympathiek, ben geen kijker van RTL Boulevard of van zijn misdaadprogramma's, maar dit raakt me. We weten niet waarom hij vermoord is, of in opdracht van wie, maar het heeft waarschijnlijk wél te maken met zijn werk als journalist. En de vrije pers, die is me heilig. Zijn werk zorgde ervoor dat ten onrechte vastzittende mensen werden vrijgesproken, dat na járen soms een moord alsnog werd opgelost, en er nog een veroordeling tot stand kwam. Macht en tegenmacht. Treurig, dat mensen elkaar zoiets aandoen, elkaar het leven benemen.

En ook de laatste dagen, watersnood in (Nederlands-) Limburg, en in België en Duitsland. Ik denk aan één van mijn zussen die (volgens mij?) aan de rivier de Ruhr woont. Ik denk aan kennissen die rond de Maas wonen, in Maastricht, in Roermond. En ik kijk rond in mijn eigen huis: HOE zou ik mijn boeken in korte tijd naar boven moeten krijgen, HOE zou ik weg kunnen komen, zonder auto, zonder eigen vervoer? En WAT doen we de aarde aan, dat we dit soort ongein krijgen?

Het raakt me, ik voel me verbonden met de mensen die door het water wadend zich het vege lijf proberen te redden, die op de daken van hun huizen moeten wachten op hulp...

Het blijft tobben

Nou ja, dit berichtje is even een proef, of het ZO soms lukt.....

Ook al zie ik dat ik ben ingelogd met mijn google-account van Mrs. H te B, als ik dan een reactie probeer te posten op andermens' blog, ben ik weer een anonieme google-aar... En ik kom er niet helemaal uit waaraan dat ligt?

Financiën in juni en shoppen in juli

Pffff - het eerste half jaar van 2021 is weer voorbij, we zitten in JULI!!!! Blimey!

Het is inmiddels gelukkig wél zomerweer geworden: graad of 20, zonnetje: helemaal goed voor mij. Ik realiseer me steeds meer dat ik behoorlijk gevoelig ben voor een tekort aan licht en warmte, van somber weer word ik zelf ook erg somber (en alle andere omstandigheden werken natuurlijk ook niet zo heel erg mee...).

Vrijdag keek ik - zoals altijd aan het begin van de maand - naar mijn financiële situatie. En dat gaat goed! Er ging in juni 2021 maar liefst ruim € 720 naar de spaarrekening - de "gewone" € 150, PLUS € 400 die ik overhield van vorige maand, PLUS € 170 aan dividend van de Triodosbelegging - normaal wordt dat herbelegd, maar nu staat de Triodosbelegging al tijden stil - heel 2020 kwam daar maar € 360 bij, en in 2021, tot nog toe, ruim € 600 (mmm - als ik dit zo opschrijf mag ik nog helemaal niet klagen....). De ASN-beleggingen doen het nog beter. En als ik kijk naar het totaal van sparen en beleggen van deze eerste helft van 2021 word ik helemaal blij: toch weer een aantal maanden leefgeld bij elkaar gespaard! In juli wordt de rente bijgeschreven op een deposito die ik ooit, in betere tijden, afsloot. Ook leuk, ik ben al volop vakantieplannen aan het maken - weekje Egmond, komend najaar?

O.k., ik weet dat het voor sommige beleggers / bloggers écht klein bier is, maar ik vind dat ik het heel goed doe, met mijn niet-modale salaris, mijn superhoge huur, én mijn keuze om alleen te beleggen via banken die de "integriteitscheck" voor mij doen - ik ben zelf  écht te lui om te kijken of de bedrijven waarin ik zou beleggen wel koosjer zijn, of ze niet beleggen in vrouwen- of wapenhandel. 

**************************************************************************

Ik schreef het bovenstaande gisteren, zaterdagmorgen, tussen het ontbijt en de boodschappen door. En toen wílde ik nog iets schrijven over mijn "shopping experience" van vrijdag - maar na een paar uur lui zijn  hees ik mezelf toch nog maar op de fiets voor een tochtje - een véél beter idee! Het was warm, wat benauwd, maar verder goed weer om erop uit te trekken. Ik zette met één van mijn fietsapps een tocht uit van zo'n 50 kilometer - inclusief de aanvliegroute - en dacht dat ik dat nog best laat in de middag kon doen.

Maar, zoals dat bij mij gaat: halverwege dacht ik dat ik daar écht geen zin in had, dus ik nam de (vermeende)  afslag richting leuke Kringloopwinkel, waar ik ook al in geen tijden meer was geweest. En ik verheugde me heel erg op kringloopwinkelen zonder mondkapje... Alleen, de Kringloopwinkel terugvinden, terwijl ik van de andere kant aan kom fietsen dan normaal: dat werd 'm niet.... 

En toen was het half zes, nog steeds zonnig, en zat ik middenin het dorpshart, mét leuke terrassen. Zal ik? JAAAA! Dus ik ging in de herkansing van mijn mislukte terrasbezoek van 3 weken geleden, plofte bij een vrij tafeltje neer, en bestelde een pilsje. ZOOO lekker & leuk! Geroezemoes om me heen, tevredenheid vanwege de gefietste kilometers, BIER! Mensen om me heen! Mijn krant erbij, een lekkere salade. Hoe tevreden kun je zijn? Zeker toen ik, toen ik wegging, nog een leuk compliment kreeg van een medeterraszitter: Ik had er zo gezellig en ontspannen bij gezeten, op dat terras. Okay, ik zie dat zelf niet helemaal - maar leuk toch als mensen van mijn aanwezigheid genieten? 

Alleen ZOOO jammer dat de regenbui vervolgens losbarstte toen ik BIJNA thuis was - nog zo'n 6 kilometer te gaan, dus dat werden zware laatste kilometers...

Eind in zicht

In eerste instantie begon ik met consuminderen omdat ik nooit meer "daaglijks aangerand" (voor de seculieren onder jullie: een oeroude tekst van "good old" evangelist Johannes de Heer) wilde worden, en wanhopig graag voldoende buffer wilde hebben om bij het eerste teken dat ik weer in zo'n werksituatie was beland, veilig ontslag te kunnen nemen. 

Godzijdank (letterlijk) heb ik ná die bewuste werkgever nog wel werkgevers getroffen die schandalig met hun personeel omgingen, maar nooit meer zo dramatisch als toen, in de tweede baan van mijn leven.

Een tijdje terug kreeg ik ineens de geest: Wanneer zou ik genoeg geld hebben om niet meer te hoeven werken? Of: hoe hard zou ik nog moeten sparen om wanneer met "pensioen" te kunnen gaan? 

(Met mijn beperkte rekengaven betekent zo'n vraag al snel: Als A en B elkaar tegemoet fietsen via C, met een tempo van 20 km per uur voor A, en 12 km per uur voor B, wanneer is het dan kwart over zeven plus geel?)

Ik dacht erover om aan iemand raad te vragen, externe rekenkracht - maar WIE vertrouw je nou inzage in je precieze financiële situatie toe? 

O.k., simpele rekensom, zelf gemaakt, bij gelijkblijvende uitgaven: als ik toe kan met € 1.500 per maand (een paar honderd euro's minder dan mijn salaris nu), dan kan ik met mijn huidige vermogen over x jaar met pensioen (en houd ik ook nog geld over voor "onvoorzien"- bijv. een verhuizing naar een goedkoper huis, en / of een ouderenhofje). Als ik maandelijks met € 100 minder toe kan, kan ik nóg een aantal maanden eerder met pensioen. 

Vanmiddag heb ik voor de lol, en uit nieuwsgierigheid, eens ingelogd bij mijn pensioenfonds. En daar werd ik wel vrolijk van: Bij de huidige pensioenleeftijd van 67 jaar zou ik MEER AOW + pensioen ontvangen dan ik nu aan salaris krijg - en van mijn huidige salaris houd ik nu al over. En, als wordt uitgegaan van deze pensioenleeftijd - die gaat ongetwijfeld nog stijgen tussen nu en mijn eigen pensioen - en de planning invul voor de eerst mogelijke pensioenleeftijd van 62 jaar zou ik - volgens de huidige berekeningen - maandelijks zo'n € 1.200 ontvangen, en vanaf mijn "echte pensioendatum" van 67 jaar nog ruim € 1.500!

Nogmaals: daar verandert waarschijnlijk nog van alles in, in de komende jaren. Op dit moment is de regeling dat je vijf jaar voor je pensioendatum bericht krijgt over je definitieve pensioendatum. Dat zou met de kennis (en het vermogen) van nu betekenen dat ik kan stoppen met werken zodra mijn pensioendatum definitief vaststaat - en dat is écht al over een paar jaar!

(En als disclaimer: ik houd van mijn baan, ik houd van werken, én ik ben niet heel vroeg begonnen met werken, maar het zou bést leuk zijn als het moeten eraf was, als ik kon leven van zelf opgebouwd vermogen, AOW en pensioen - en dan neem ik er lekker een krantenwijk bij, ik ga op kinderen passen, ik ga mezelf verhuren als onafhankelijk notuliste, of ik ga weer - voor een dag per week of zo - achter de kassa zitten (als er dan nog kassières bestaan...).

Leuk vooruitzicht, toch?

Layout

*ZUCHT - Héle diepe zucht*: Nou doet mijn layout in onderstaand bericht weer raar..... 

Lekker tutten!

Al die stomme apparaten die steeds stuk gaan (en die ik dan niet weggooi, want jeweetmaarnooit, maar hetgeeftwelveelrommel, al die dingen die het eigenlijk niet (goed)  meer doen..... Zo heb ik nu dus drie laptops in huis...

Al die stomme half-werkende apparaten hebben één groot voordeel: je hebt nog eens iets om op terug te vallen als dat nodig is. Zo tik ik nu weer op mijn eigen stokoude laptop, die ik anderhalf jaar terug verving door een nieuwe, die het nooit écht helemaal goed deed. Dus die nieuwe "verving" ik toen hij steeds meer mankementen begon te vertonen, zoals het skippen van de "e", de "d" en de "3", door een nog stokoudere werklaptop. Waar ik een paar weken geleden een heel klein slokje koffie overheen gooide. Waarna vervolgens ook dát toetsenbord haperde, en na (bijna) elke letter één of meer "000000000-en" plaatste. 

Goed, ik heb dus nog de beschikking over een oude laptop. Die het nu - vergeleken met de werklaptop en privélaptop nummer 1 - héél erg goed doet. Dus: ik kan weer tikken, zonder ál te veel gedoe. 

Én ik heb inmiddels mijn nieuwste, "goede" laptop aangemeld voor reparatie bij Bol.com - maar zien of ze hem naar behoren repareren, en of alles goed gaat - inmiddels heb ik besloten om niet meer via externe verkopers van Bol.com te kopen. Want hoewel het best makkelijk is, en door alle cadeaubonnen die ik spaar met enquêtes etc., redelijk goedkoop, vind ik het écht teveel gedoe - teveel "rommel" die wordt verkocht., teveel gedoe met garantie en reparaties etc. Én ik wil bij online kopen graag in 1 keer klaar zijn - ik heb geen zin om al die autootjes meer dan nodig is heen en weer te laten rijden...

Dus, wat mij dit weekend te doen staat: mijn laptop "leegtrekken" en zorgen dat ik alle bestanden etc. ergens veilig wegzet, tot na de reparatie. 

(En ja, mijn werkgever is absoluut bereid om te betalen voor een nieuwe en / of een reparatie - maar ik vind het zelf altijd zo'n gedoe, reparaties, dingen op moeten sturen, het opsturen voorbereiden...)

Voor nu ben ik lui! Ik heb hard gewerkt deze week, alweer twee (!) dagen naar kantoor geweest, en dat forensen is toch wel stressen, merk ik nu. Ál die mensen die het niet meer nodig vinden om met mondkapje te reizen! En ál die mensen die met hun auto's de stoepen hier in de wijk blokkeren, zodat je héél goed moet kijken waar je fietst of loopt - het zou niet de eerste keer zijn dat ik iemand aanrijd die op de weg loopt vanwege een breeduit op de stoep geparkeerd busje... (Maar waarom maak ik me daar toch zo boos over? Dat helpt immers helemaal niets?). Het geren om (net wel/niet) aansluitende treinen en bussen te halen - wat alleen lukt als je direct bij de roltrap bent, en er niemand overdwars opstaat.... 

Dus vandaag vier ik écht mijn vrije dag. Vanmorgen deed ik alleen een flinke afwas, en ik banjerde wat door de tuin - in mijn Marokkaanse soepjurk, op mijn Hollandse klompen. Integratie op de vierkante meter, bedenk ik nu. Ik trok vooral heel veel woekerend spul uit. Mmm - die citroenmelisse kan ik net zo goed meteen drogen - eerder deze week hing ik al papieren zakken vol munt en oregano aan de waslijn te drogen. Ik pootte eindelijk mijn mini-malveplantjes in een hoekje in de tuin - altijd ZO spannend, wanneer je kotertjes groot genoeg zijn om slakkenaanvallen te weerstaan! Ik kocht zaterdag op de plantenmarkt amsoi, peterselie en selderij. (Maar kan nu de peterselie en de selderij niet meer uit elkaar halen, en ze mogen niet bij elkaar staan....) De amsoi staat, ben benieuwd wat het gaat doen (en of het überhaupt lékker is....).

Dadelijk ga ik toch maar eens douchen, en vanmiddag heb ik een feestje: hoewel ik één week na mijn laatste vaccinatie nog niet helemaal beschermd ben, boekte ik toch al een massage: 90 minuten verwennen! (Dat hoop ik tenminste). Ohh! Weer eens aangeraakt te worden - na een jaar!!!!

En morgen? Morgen "mag" (durf) ik weer naar mijn vrijwilligerswerk, voor het eerst sinds september 2020. Leuk! Gezellig! (Maar ik zie er OOK tegenop - ik ben alle drukte en gedoe ZO ontwend!).