Eind in zicht

In eerste instantie begon ik met consuminderen omdat ik nooit meer "daaglijks aangerand" (voor de seculieren onder jullie: een oeroude tekst van "good old" evangelist Johannes de Heer) wilde worden, en wanhopig graag voldoende buffer wilde hebben om bij het eerste teken dat ik weer in zo'n werksituatie was beland, veilig ontslag te kunnen nemen. 

Godzijdank (letterlijk) heb ik ná die bewuste werkgever nog wel werkgevers getroffen die schandalig met hun personeel omgingen, maar nooit meer zo dramatisch als toen, in de tweede baan van mijn leven.

Een tijdje terug kreeg ik ineens de geest: Wanneer zou ik genoeg geld hebben om niet meer te hoeven werken? Of: hoe hard zou ik nog moeten sparen om wanneer met "pensioen" te kunnen gaan? 

(Met mijn beperkte rekengaven betekent zo'n vraag al snel: Als A en B elkaar tegemoet fietsen via C, met een tempo van 20 km per uur voor A, en 12 km per uur voor B, wanneer is het dan kwart over zeven plus geel?)

Ik dacht erover om aan iemand raad te vragen, externe rekenkracht - maar WIE vertrouw je nou inzage in je precieze financiële situatie toe? 

O.k., simpele rekensom, zelf gemaakt, bij gelijkblijvende uitgaven: als ik toe kan met € 1.500 per maand (een paar honderd euro's minder dan mijn salaris nu), dan kan ik met mijn huidige vermogen over x jaar met pensioen (en houd ik ook nog geld over voor "onvoorzien"- bijv. een verhuizing naar een goedkoper huis, en / of een ouderenhofje). Als ik maandelijks met € 100 minder toe kan, kan ik nóg een aantal maanden eerder met pensioen. 

Vanmiddag heb ik voor de lol, en uit nieuwsgierigheid, eens ingelogd bij mijn pensioenfonds. En daar werd ik wel vrolijk van: Bij de huidige pensioenleeftijd van 67 jaar zou ik MEER AOW + pensioen ontvangen dan ik nu aan salaris krijg - en van mijn huidige salaris houd ik nu al over. En, als wordt uitgegaan van deze pensioenleeftijd - die gaat ongetwijfeld nog stijgen tussen nu en mijn eigen pensioen - en de planning invul voor de eerst mogelijke pensioenleeftijd van 62 jaar zou ik - volgens de huidige berekeningen - maandelijks zo'n € 1.200 ontvangen, en vanaf mijn "echte pensioendatum" van 67 jaar nog ruim € 1.500!

Nogmaals: daar verandert waarschijnlijk nog van alles in, in de komende jaren. Op dit moment is de regeling dat je vijf jaar voor je pensioendatum bericht krijgt over je definitieve pensioendatum. Dat zou met de kennis (en het vermogen) van nu betekenen dat ik kan stoppen met werken zodra mijn pensioendatum definitief vaststaat - en dat is écht al over een paar jaar!

(En als disclaimer: ik houd van mijn baan, ik houd van werken, én ik ben niet heel vroeg begonnen met werken, maar het zou bést leuk zijn als het moeten eraf was, als ik kon leven van zelf opgebouwd vermogen, AOW en pensioen - en dan neem ik er lekker een krantenwijk bij, ik ga op kinderen passen, ik ga mezelf verhuren als onafhankelijk notuliste, of ik ga weer - voor een dag per week of zo - achter de kassa zitten (als er dan nog kassières bestaan...).

Leuk vooruitzicht, toch?

Layout

*ZUCHT - Héle diepe zucht*: Nou doet mijn layout in onderstaand bericht weer raar..... 

Lekker tutten!

Al die stomme apparaten die steeds stuk gaan (en die ik dan niet weggooi, want jeweetmaarnooit, maar hetgeeftwelveelrommel, al die dingen die het eigenlijk niet (goed)  meer doen..... Zo heb ik nu dus drie laptops in huis...

Al die stomme half-werkende apparaten hebben één groot voordeel: je hebt nog eens iets om op terug te vallen als dat nodig is. Zo tik ik nu weer op mijn eigen stokoude laptop, die ik anderhalf jaar terug verving door een nieuwe, die het nooit écht helemaal goed deed. Dus die nieuwe "verving" ik toen hij steeds meer mankementen begon te vertonen, zoals het skippen van de "e", de "d" en de "3", door een nog stokoudere werklaptop. Waar ik een paar weken geleden een heel klein slokje koffie overheen gooide. Waarna vervolgens ook dát toetsenbord haperde, en na (bijna) elke letter één of meer "000000000-en" plaatste. 

Goed, ik heb dus nog de beschikking over een oude laptop. Die het nu - vergeleken met de werklaptop en privélaptop nummer 1 - héél erg goed doet. Dus: ik kan weer tikken, zonder ál te veel gedoe. 

Én ik heb inmiddels mijn nieuwste, "goede" laptop aangemeld voor reparatie bij Bol.com - maar zien of ze hem naar behoren repareren, en of alles goed gaat - inmiddels heb ik besloten om niet meer via externe verkopers van Bol.com te kopen. Want hoewel het best makkelijk is, en door alle cadeaubonnen die ik spaar met enquêtes etc., redelijk goedkoop, vind ik het écht teveel gedoe - teveel "rommel" die wordt verkocht., teveel gedoe met garantie en reparaties etc. Én ik wil bij online kopen graag in 1 keer klaar zijn - ik heb geen zin om al die autootjes meer dan nodig is heen en weer te laten rijden...

Dus, wat mij dit weekend te doen staat: mijn laptop "leegtrekken" en zorgen dat ik alle bestanden etc. ergens veilig wegzet, tot na de reparatie. 

(En ja, mijn werkgever is absoluut bereid om te betalen voor een nieuwe en / of een reparatie - maar ik vind het zelf altijd zo'n gedoe, reparaties, dingen op moeten sturen, het opsturen voorbereiden...)

Voor nu ben ik lui! Ik heb hard gewerkt deze week, alweer twee (!) dagen naar kantoor geweest, en dat forensen is toch wel stressen, merk ik nu. Ál die mensen die het niet meer nodig vinden om met mondkapje te reizen! En ál die mensen die met hun auto's de stoepen hier in de wijk blokkeren, zodat je héél goed moet kijken waar je fietst of loopt - het zou niet de eerste keer zijn dat ik iemand aanrijd die op de weg loopt vanwege een breeduit op de stoep geparkeerd busje... (Maar waarom maak ik me daar toch zo boos over? Dat helpt immers helemaal niets?). Het geren om (net wel/niet) aansluitende treinen en bussen te halen - wat alleen lukt als je direct bij de roltrap bent, en er niemand overdwars opstaat.... 

Dus vandaag vier ik écht mijn vrije dag. Vanmorgen deed ik alleen een flinke afwas, en ik banjerde wat door de tuin - in mijn Marokkaanse soepjurk, op mijn Hollandse klompen. Integratie op de vierkante meter, bedenk ik nu. Ik trok vooral heel veel woekerend spul uit. Mmm - die citroenmelisse kan ik net zo goed meteen drogen - eerder deze week hing ik al papieren zakken vol munt en oregano aan de waslijn te drogen. Ik pootte eindelijk mijn mini-malveplantjes in een hoekje in de tuin - altijd ZO spannend, wanneer je kotertjes groot genoeg zijn om slakkenaanvallen te weerstaan! Ik kocht zaterdag op de plantenmarkt amsoi, peterselie en selderij. (Maar kan nu de peterselie en de selderij niet meer uit elkaar halen, en ze mogen niet bij elkaar staan....) De amsoi staat, ben benieuwd wat het gaat doen (en of het überhaupt lékker is....).

Dadelijk ga ik toch maar eens douchen, en vanmiddag heb ik een feestje: hoewel ik één week na mijn laatste vaccinatie nog niet helemaal beschermd ben, boekte ik toch al een massage: 90 minuten verwennen! (Dat hoop ik tenminste). Ohh! Weer eens aangeraakt te worden - na een jaar!!!!

En morgen? Morgen "mag" (durf) ik weer naar mijn vrijwilligerswerk, voor het eerst sinds september 2020. Leuk! Gezellig! (Maar ik zie er OOK tegenop - ik ben alle drukte en gedoe ZO ontwend!). 

000Ik ben0 er0 we000l!

Mij0n to0e0tse0nbo0r0d do0et0 r0aar0, nadat i0k haar0 vo0ri00000ge 0w0e0ek0 é'0e0n slo0kje0 ko0ffi0e0 vo0er0de0. 

Daarom0 is0 het0 w0at sti0l hier0....

Uit!

Gisteren een stralende dag. Niet zo warm, beetje wind. Ideaal weer om er weer eens op uit te gaan. 

Na ruim een jaar thuis werken heb ik nog steeds geen goede bureaustoel gekocht. Dat wil zeggen, ik kócht in december 2019 van mijn kerstgratificatie eindelijk een stoel voor op mijn werkkamer, maar die was niet bedoeld, en niet geschikt, voor hele werkdagen. Wisten wij veel, in december 2019! En sinds maart 2020 hoopte ik aldoor dat het maar tijdelijk zou zijn, dat (vele) thuiswerken. Maar ja, mijn "baas" dringt toch wel heel erg aan op het kopen van een goede bureaustoel, geschikt voor mijn gewicht, mijn breedte en mijn lengte.

Een tijdje terug vond ik een advertentie van een bureaustoelenwinkel op fietsafstand van huis. Ging ik een paar weken geleden al op zoek naar die winkel, maar zat ik aan de verkeerde kant van de rivier en de snelweg toen de winkel al bijna dichtging. Ging ik gisteren wéér op weg naar die winkel, maar zat ik nu aan de verkeerde kant van het kanaal, aan de andere kant. En mag ik binnenkort voor de derde keer een poging wagen - dan móet het lukken, toch? ☺☺☺

Dus nog steeds geen bureaustoel uitgeprobeerd, maar wél een heerlijk middag gehad. Via fietsknooppunten richting het bedrijventerrein, geweest in streken waar ik nog nooit, of al heel lang niet meer, was geweest. Genoten van de bloeiende bermen - al is het wel héél jammer dat ik veel last heb van alle allergieën, en dus weinig ruik. 

Om een uur of vier ben ik er bijna, maar vliegt de navigatie op mijn mobiel eruit. En: fietsatlas thuis gelaten... Dacht slim te zijn: dat heerlijke terras waar ik langskwam, aan de rivier, lekker rustig, in de schaduw: thee, appeltaart! Terras! Als ik nou eens daar een snelle kop thee drink, en via de wifi op het terras de route terug kan vinden? Helaas, ook het horecapersoneel is zijn routine kwijtgeraakt. Na een half uur wachten op thee ben ik opgestapt - dit duurt me te lang! Frustratie! Denk je weer eens lekker gebruik te kunnen maken van de horeca! En, denk ik dan ietwat paranoïde: komt dat nou omdat ik alleen ben? Want het stel wat een half uur na mij plaats nam op hetzelfde terras, werd wél bediend, en kreeg per omgaande hun bestelling geserveerd? 

O.k., het werd dus een erg goedkoop uitje zo. Ik dronk alleen water onderweg, kon (ook) de leuke kringloopwinkel niet meer vinden, dus gaf ook daar niets uit. Maar "scoorde" om vijf voor zes nog wel een erg leuke shampoo-aanbieding: € 5,95 korting op 5 flessen shampoo. Dus nu heb ik 2½ liter shampoo in huis..... 

Toen ik toch in de buurt was, waaide ik even aan bij collega J. Boeken ophalen die ze voor me klaar had liggen. Een wat persoonlijker gesprek dan normaal - héél bijzonder! Wat drinken, en dan weer verder voor het laatste stuk naar huis. 

En dan 's avonds zó moe zijn dat ik eigenlijk zit te wachten tot het donker is: mag ik al naar bed? 

Vandaag dus maar rustig aan doen - zitten, lezen, en héél misschien wat tuinwerk? Maar gisteren was een gouden dag. Die pakken ze me niet meer af!

Juni

Het is inmiddels, ineens juni geworden - zomermaand! Het is warm (té warm, zeker 's nachts naar mijn zin), maar o.k., we mogen nu écht niet meer mopperen: hoe lang hebben we wel niet moeten wachten op beter weer? Ik heb dan ook ineens, ondanks het slechte slapen vanwege de benauwdheid, bakken meer energie!

Lekker hoor, ik vroeg en kreeg een paar dagen vrij, tussen alle bedrijven door. Niet een hele week, dat kan nu niet, maar vanaf vandaag tot en met woensdag, bijna een hele week. Ik zou weg kunnen gaan, maar dat hoeft niet: ik heb het ook thuis prima naar mijn zin. Ik ben zóóó dankbaar voor mijn tuinen (voor en achter), voor dit huis. Ik denk dat ik in mijn vorige huis met thuiswerken, met mijn gestoorde onderbuurvrouw, allang knettergek was geworden van haar eeuwige piano, en haar eeuwige klagen vanwege de geluidsoverlast die ik zou veroorzaken, door het openen van mijn koelkast, door te telefoneren, of door gesprekken met mijn bezoek....

Heerlijk hoor, als ik languit op mijn eigen bank lig ruik ik de zelf aangeplante roos in de voortuin. Zoet, kruidig: ik houd van lekkere geuren. Zo heb ik mijn lavendelstruik achter ook zo strategisch geplaatst dat ik er altijd met mijn rok doorheen wapper, als ik langsloop. Én ben ik langzaam bezig een lavendelhaagje te maken langs het paadje naar de voordeur: Elk jaar komt er een stekje van de oude plant bij, tot ik vanaf de voordeur bij de straat zal zijn aangeland. Nog een of twee jaar, schat ik.
Sowieso is nu alles in de tuin ineens geëxplodeerd: soms moet je er éven op wachten, maar het wordt toch altijd wel weer zomer. 

Heb ik wat te melden? Nee, niet echt... Ik ga lekker luieren, als het straks minder benauwd is ga ik wel weer wat onkruid tussen de tegels weg krabben. (Hoera, het afval is weer eens opgehaald, dus ik kan verder!) En ik ontving vanmorgen een nieuw boek: The wild silence. (Maar ik ben nog bezig in Vallen is als vliegen.) Verder ben ik nog steeds bezig met mijn "grote schoonmaak" - stand van zaken: de grote kledingkast in de slaapkamer is bijna opgeruimd, dan de rest van het huis nog...'Ach, het geeft niet als het langzaam gaat - het houdt me van de straat...

Jurk(je)

Hoera! Het is gestopt met regenen!!!!

(Gaat het hier dan vanaf nu alleen nog maar over het weer? Nee, dat ben ik niet van plan - maar ik ben wel erg gevoelig voor - slecht - weer, word er wat depressieverig van, voel me nog meer thuis opgesloten dan anders.)

Maar vandaag schijnt de zon! En het is wel 17 graden hier en nu! 

Ik heb net héél lang voor mijn kledingkast gestaan. WAT trek je nou aan met dit weer? Want het is niet (heel) koud meer, de zon schijnt, en ik hoopte dat het groenafval zou worden opgehaald, zodat ik daarna de tuin in zou kunnen om weer wat overtollig groen uit te trekken... En: op de fiets naar een paar dorpen verderop, dat heb ik ook al lang niet meer gedaan. Naar de Landgoedwinkel, spullen wegbrengen naar de Kringloop. Dat vraagt om comfortabele kleding - maar geen dikke joggingbroek. 

Hoera! Eén van mijn jurken is precies geschikt voor dit weer! Donkerblauw met bloemen, legging eronder (en omdat ik altijd leggings draag onder mijn jurken, tegen zere dijen) en vest erover voor de warmte. Jurkenweer! 

(En waarom denk ik dan aan jurkjes? Nou, omdat het een knie-korte niksige jurk is, en ter nagedachtenis aan mij tante J., die altijd met mijn moeder kwam kletsen over "jurkjes" die ze had gemaakt - waar wij als pubers heel hard om moesten lachen - want tante J. had bepaald geen "jurkjes-maat", net zoals ik nu allang geen jurkjes-maat meer heb....).