Seniorenmomentje!

Ik had er weer één, een seniorenmomentje!

Als het aan mij ligt kom ik de deur nauwelijks uit, dus ik moet mezelf zo af en toe maar eens schoppen om er op uit te gaan. Vrijdagochtend: alweer een lekke band! Of: had ik hem vorige week dan niet goed geplakt? Gisteren overwoog ik nog even om met de bus naar O. te gaan - of toch braaf eerst even die band eraf, en dan lekker gaan fietsen?

Ik besloot tot het laatste. Ik had mijn band dus wél goed geplakt, maar hij had alweer een nieuw, derde gaatje. Daar mag de fietsenmaker dus mee aan het werk volgende week, die band is op. Helaas had mijn plakkerij niet zo heel veel zin: ik haalde de kringloop om de hoek (YEAH! Een héle stapel balkonbakken weggebracht - die ga ik toch niet meer gebruiken met deze droge zomers!) maar ging toen toch maar weer terug naar huis om mijn band nóg wat harder op te pompen. Maar onderweg naar O. - dat is ruim 8 kilometer, áls je tenminste rechtdoor fietst - voelde ik mijn band weer steeds zachter worden. Maar o.k., ik haalde het - kocht mijn leggings-met-flinke-korting, overwoog nog even om in de rij te gaan staan voor de Emmaus (toch maar niet), ging wél in de rij staan voor een mega-ijsje (een mens moet prioriteiten stellen), pompte bij de fietsenmaker mijn band weer op - en draaide de fiets om voor de reis naar huis.

Maar ook de terugreis haalde ik niet in één keer. Dus op 2,5 kilometer van huis - fietsenstalling, fietspomp, pompen! Bij de Lidl mezelf getrakteerd op een doos raketjes, en even de vaste straatkrantverkoper wat "overgebleven geld" gegeven. Is de coronacrisis voor ons al vervelend en lastig, voor de mensen die geen vast dak boven hun hoofd hebben nog veel meer! DOORfietsen, proberen om het huis heelhuids te halen. Maar mijn beweging had ik wel gehad, met dat moeizame legebandfietsen, en ál dat pompen! Ook altijd prettig!

Thuis zette ik gauw de fiets voor het huis en deed de ijsjes in de vriezer - nou ja, niet allemaal, ik at er snel nog twee op.... Gisteravond, 22.30 uur: er wordt aangebeld, en dringend met de brievenbus geklepperd. En pas na het opstaan zie ik dat het de dorpscrimineeltjes zijn: een paar Turkse of Marokkaanse jongetjes die niet zijn opgevoed - die geregeld afval in brand steken, en soms belletje trekken, op de deur bonken, en andere ongein uithalen. Schrik! Maar: waar is mijn sleutelbos? Heb ik die op de fiets laten liggen? In de voordeur laten zitten toen ik binnenkwam? Of hebben die rotjochies ze op een andere manier bemachtigd?

Afbeelding van het www, bron onbekend.

De ervaring leert dat in paniek alles afzoeken op de late avond vrij zinloos is - en ja, ik heb vrij ruime ervaring met "sleutelbos kwijt" de laatste jaren... O.k., fiets naar binnen rijden door de voordeur, de deuren afsluiten met een reservesleutel - en naar bed, voor een beetje een onrustige nacht.
Maar vanmorgen: na nog eens alle "platte vlakken" nagelopen te zijn: de sleutels héb ik dus gewoon op de eetkamertafel gelegd, en daar zijn ze vanaf gegleden, óp de stoel....

Seniorenmomentje, dus!

Maar ja, ik bén dan ook een "kwetsbare oudere", inmiddels....

(Ik zocht op Pinterest naar een mooi "plaatje" bij dit bericht, en vond een heleboel prachtige portretten van ouderen. Dus als je ook iets moois wilt zien: klik!)

Smartfoon op de fiets

Ik doe die truc gewoon nog een keer:

Ik fiets steeds meer op de smartfoonnavigatie, in plaats van op papieren kaarten. Al neem ik die nog wel altijd mee, want soms "vlieg" ik uit de navigatie,  en dan raak ik écht de weg weer hopeloos kwijt.... Ik snap wel steeds beter dat ik over kan schakelen op bluetooth i.p.v. op de Wifi, als de verbinding verbroken raakt. Tegelijkertijd: volgens mij is bluetooth helemaal niet privacyvriendelijk, toch? Misschien ga ik het minder belangrijk is vinden als het de enige manier zal blijken te zijn om corona eronder te krijgen - maar voor nu hoef ik écht niet traceerbaar te zijn...

Mijn vraag aan jullie: ik wil mezelf een smartfoonhouder voor op de fiets aanschaffen: lijkt me zó leuk, om zo'n sprekende Truus mij te laten vertellen hoe ik moet fietsen! Maar: wat is een goede houder? Ik moet er niet aan dénken om mijn dure apparaat van de fiets af te laten vallen!

(En ja, de fietsersbond of de consumentenbond heeft daar vást wel eens een test over gedaan, maar de bibliotheek is nog steeds niet toegankelijk voor zoekvragen.....)

Gewoon doorgaan (zo goed en kwaad als dat gaat)...

Ik rommel zo maar een beetje door. Vind het wel steeds lastiger worden, naarmate het langer duurt.

Ik was blij om gisteren van een van de vrijwilligers op mijn werk - een grote nuchtere stoere vent - te horen "dat hij niet zo van het knuffelen en zoenen was", maar dat hij het wel erg miste om iemand een hand te kunnen geven, samen iets te kunnen doen. Ik ben wél heel erg van het knuffelen - dus je kunt je voorstellen hoe groot het gemis aan deze kant  is....

Ik kreeg verdorie deze week van mijn leidinggevende te horen dat ik best wat strenger mocht zijn,  om gedaan te krijgen wat ik nodig heb om mijn werk te kunnen doen. Als (andere) mensen nou gewoon eens hun werk goed deden - reageren op emails en op telefoontjes, op vragen die ik stel! Dan zou ik ook mijn werk kunnen doen! Ik kan daar nu nog minder tegen dan anders, tegen zoveel onrecht. Ik voel me (nog) kwetsbaarder dan anders, op de één of andere manier is de "stevigheid" die ik had opgebouwd met jaren therapie écht minder geworden na deze tijd van isolatie. Ik weet niet helemaal wat dat is, alsof ik (nog) minder in mijn lijf woon, mijn voeten minder op de grond heb dan anders. 😕........ Niet zo gek ook, natuurlijk!

Zaterdag had ik wel een heerlijk uitje (helemaal zelf georganiseerd en uitgevoerd): al in de morgen op de fiets gestapt met de tassen volgeladen met spullen die naar de Kringloop konden. Heerlijk, opruimen! En nog heerlijker: een minivakantietje: ik ontdekte weer een paar weggetjes die ik nog niet kende, had een super (meegenomen) lunch op een bankje onderweg, en snuffelde voor het eerst sinds maanden weer eens in een Kringloopwinkel. De oogst: een nieuwe koekenpan (kunnen de oude weg, die zijn niet meer schoon te krijgen), en een boek uit 1958 van Leonard de Vries, "Bloempjes der Vreugd - voor de Lieve Jeugd", met Kinder- en opvoedliteratuur uit de 18e en 19e eeuw. Zó leuk - voor die fans van de geschiedenis van opvoeding en onderwijs!

En gisteren bakte ik (een soort van) brood: ik heb nu veel tijd om alles wat ik een paar weken terug achterin de voorraadkast vond te verwerken, en maakte daarom havermout-rabarber-appelbrood! Een beetje klef, maar wel heel lekker, gisteravond met tuinsla erbij.De rest ligt in de vriezer, als Pinksterbrood (dat heeft de commercie vast inmiddels uitgevonden, dat we met Pinksteren een Kerst-/Paas-/Pinksterstol willen eten!?).

Ik ben de laatste dagen wel weer wat meer "down"- ik slaap een stuk slechter, heb maagpijn en hoofdpijn. Gaat vast ook wel weer over! Ik ga mezelf NU in ieder geval een lange hete douche gunnen, met een lekker geurend schuimpje - een mens moet toch wát?

Wie weet ....? (Blogspotvraagje) + Update

Jullie zien: Ik blog op Blogspot, dat is gekoppeld aan een gmail-account - wat ik eigenlijk verder niet gebruik. Ooit kreeg ik in de gmail een bericht binnen als iemand een reactie op mijn blog zette, maar dat heb ik niet tijdig bevestigd (of zoiets...). Nu zie ik reacties dus alleen als ik zelf teruglees op mijn blog - en dat doe ik niet zo vaak, teruglezen wat ik zelf heb geschreven, en verder teruglezen om te kijken of er nog nieuwe reacties zijn.

Dat betekent dat jullie leuke, door mij zeer gewaardeerde reacties soms "in het niets" verdwijnen, maar ook dat er spam kan worden geplaatst zonder dat ik dat zie. Zo word ik op dit moment lastig gevallen met een Miep die leningen aanbiedt, en daarbij ook nog de naam van God misbruikt. Daar wil ik niet aan meewerken!!!

Daarom: Weet iemand hoe (of?) ik de verbinding tussen mijn gmail-adres en mijn blog weer kan herstellen? Ik  zou je zeer dankbaar zijn!

*******************************************************************************
Dank voor jullie supersnelle reacties!  En de bloemen gaan naar (*Tromgeroffel*): Purperpol! Ik ben nl. veel te lui om te modereren...  De mogelijkheid die Purperpol noemt kende ik helemaal niet - ik blog ook pas zo'n jaar of 10 😏.....

Overigens vind ik het wel (weer eens) een goed voorbeeld van "wat hulp vragen vermag". Ik ben daar niet zo goed in, dus ik zat al een paar jaar met dit probleem. Zoals ik ook al een paar maanden met het probleem zat dat mijn slaapkamerraam niet meer goed open en dicht ging; iets wat mijn hulp woensdag binnen 5 minuten na binnenkomst oploste door 1 knopje in te drukken....

Een (duur) uitje

Met die intelligente lockdown kom ik nog eens ergens!

Woensdag was mijn hulp G. hier. Ik vind dat altijd erg gezellig;  het is een leuk mens, en het geeft wat reuring in huis, zo iemand die haar eigen dingen doet, terwijl ik ondertussen ook mijn eigen dingen doe. Eigenlijk mis ik dat het ergste in het alleen wonen - ik houd ervan om te weten dat er nog iemand in huis is, om elkaar zo af  en toe tegen te komen... Maar ik probeer er nu toch maar voor te zorgen dat we elkaar een beetje uit de weg gaan.....

Dus ik moest (wilde) de hort op, nadat ik eerst de dringendste "werk-dingen" had gedaan. Een rondje post, de Praxis, wat boodschappen. Het was prachtig weer, dus ik had mezelf een fietsrondje beloofd: uitzoeken waar precies die brievenbus staat die elke dag ná 17.00 uur wordt geleegd (ik vind dat zó vroeg, ik haal de brievenbuslichting vaak niet meer - zeker omdat de brievenbus niet meer om de hoek is, maar een kilometer verderop), uitzoeken hoe de Praxis-app werkt (Gelukt! € 0,85 korting op mijn aankoop van het wijnbesstruikenopbindspul!) en op zoek naar de Makro op hetzelfde bedrijventerrein. In corona-tijd zijn ook mensen zonder Makro-pas welkom in de winkel, en ze hadden een mooie aanbieding van een fles Berenburg - die gun ik mezelf zo heel af en toe. (O.k., iets te vaak zo af en toe)...

Lang leve de smartfoon: nu kon ik onderweg zó opzoeken waar de winkel precies was: precies op een ander deel van het bedrijventerrein, waar ik nog nooit was geweest... De Makro dus. Het voelde een beetje als vakantie, zo'n totaal onbekende megasupermarkt. Brede gangpaden, dus redelijk ontspannen boodschappen doen. Jammer genoeg gold de bedoelde aanbieding dan weer net niet zonder klantenpas - en dan voel ik me altijd een beetje genaaid, als nou juist dát niet wordt gecommuniceerd bij een aanbieding. Meteen weggaan? Jongens, doe het maar zonder mijn aankopen, als jullie je klanten zó misleiden? Jammer genoeg deed ik dat dan weer niet....

Heel veel gedroogde paddenstoelen:
mjummie!

Ik kocht wat dingen die ik al langer op mijn boodschappenlijstje had staan, maar die ik nog niet kocht omdat ik nu niet in de binnenstad kom. En ik kocht nog wat dingen voor de lekker,  wat groenten, lekkere blauwschimmelsmeerkaas... Én ik kocht nog wat dingen die alleen maar heel lekker zijn, maar totaal overbodig: dropjes (in grootverpakking) en zoutjes (in grootverpakking).... De leukste / duurste aankoop: een grote pot met gedroogde bospaddenstoelen. Dáár ga ik een heleboel lekkere (vegetarische?) maaltijden mee maken, de komende jaren! Dus al met al moest ik tóch even erg slikken toen ik afrekende - en dat overkomt me heel zelden!




En dan was ik ook nog éven vergeten dat ik mijn eerste bestelling ever bij Toogoodtogo deed..... Zie rechts: grappig én lastig, ik zou zelf niet zo snel wit stokbrood kopen - maar het smaakte me heerlijk. En al die Turkse broodjes en dingetjes waarvan ik niet weet wat het is: zoet of hartig,  meer of minder machtig...


Kortom,1: Ik heb genoeg lekkere boodschappen in huis om nog een heel jaar sociale distantie door te komen;

Kortom, 2: Bezuinigingstechnisch is dit weekend een redelijke ramp, met een Hemelvaartsdonderdag erbij;

Kortom, 3: Ik heb de economie flink ondersteund met al mijn aankopen, en dat kan de economie best gebruiken...

Anne M.G. Schmidt-dag

Woensdag, 20 mei, zou Annie M.G. Schmidt jarig zijn geweest. Donderdag - gisteren - was het 25 jaar geleden dat ze overleed.... WAT?! Ja, ze zeggen dat 1995 inmiddels al 25 jaar geleden is... #Niettegeloven.....

In 1997 werd 20 mei daarom uitgeroepen tot jaarlijkse Anne M.G. Schmidt-dag. Afgelopen zaterdag besteedde het radioprogramma De Taalstaat in het tweede uur een uur lang aandacht aan haar werk. Een aanrader - dat programma, en zeker ook dat speciale uur van het programma.

Ik probeer te bedenken wat IK het leukste / mooiste nummer van haar vind. Maar kan niet echt kiezen...

Is het "Zeur niet", of "Waar vind je tegenwoordig nog een goede timmerman", "Stroei Voei", of toch "M'n Opa"...?

We gaan vooruit

Toen mijn voorzitter me vanmiddag belde om te vertellen dat de klus waarmee ik al weken bezig ben, toch anders moet, heb ik de boel de boel gelaten, en ben lui, met mijn stapel nieuwe boeken, op de bank onder mijn dekentje gedoken. Beetje lezen, beetje slapen...… Een mens wordt ook niet actiever van dit leven in afzondering....

Vanmorgen had ik wel een heel actief en efficiënt rondje stad (dat wil zeggen, dit deel van de stad: veel verder dan 2 tot 3 kilometer rond mijn huis kom ik niet....).

Ik bracht wat boeken terug naar de bibliotheek en naar de minibibliotheek (de mensen die een paar weken terug een nieuwe minibibliotheek hier in de buurt openden verdienen een lintje!), haalde mijn nieuw gekochte boeken op bij het afhaalpunt, en deed wat boodschappen bij de Coop - ik las bij Aaf van Zuinigaan dat de vegeburgers in de aanbieding waren, dus ik wilde wel een paar pakjes voor in de diepvries - beter dan vlees! Vooral de spekjes van Vivera zijn heerlijk - en normaal € 3,19 per pakje, nu dus € 1,67 per pakje.

Ook bracht ik iets terug naar de AH: Ik kocht dinsdag lekkere gerookte vis, mét een afprijzingssticker, maakte er woensdag twee boterhammen mee klaar - en kwam er na de lunch pas achter dat de TGT-datum al 6 dagen daarvóór lag.... IEKKKS! Minpuntje voor de AH! Ik heb dus bij alle afgeprijsde levensmiddelen die ik vandaag kocht héél nauwkeurig naar de TGT-data gezocht.....

Onderweg zag ik dat de kringloopwinkel om de hoek weer open is: niet de leukste kringloop, hij is nogal luxe en duur - maar heeft wel brede gangpaden. Je prioriteiten veranderen, in deze tijden...

Net zette ik de radio weer aan, even kijken en horen wat de laatste corona-cijfers zijn. Want hoewel de cijfers niet zo heel veel zeggen, laten ze wel een daling zien van het aantal ziekenhuisopnames en het aantal geteste mensen wat aan corona overlijdt. Maar: het is óf geen nieuws meer, óf het zijn er "te weinig" om er aandacht aan te besteden. Het 4-uur nieuws maakte al geen melding meer van de RIVM-cijfers (en terwijl ik dit tik: het nieuws van 16.30 uur begint weer wél met de cijfers van vandaag....).