Iets lekkers, iets moois

Gek genoeg kan ik dus wél een blogpost maken, maar ik kan niet op mijn lezers reageren.... Mmmm?!? Ik zie mijn eigen (😇)hoofd, zie dat ik kan "posten als mrs. H te B."- maar ik kan niet reageren, hier of op andermens' blogs... Ik ga het wel eens uitzoeken / proberen uit te zoeken / als ik tijd heb. In de tussentijd: even een foto van iets moois, lekkers en nutigs:

Ik hoop dat de inhoud oranje lijkt - dat het lijkt op wat het is?

Ik maakte vorig jaar al goudsbloemolie / calendula-olie (zonnebloemolie met goudsbloemblaadjes) - altijd handig voor mijn übergevoelige velletje. Nu, met al dat handen wassen, extra nuttig! Het houdt de pijn / jeuk / beschadigingen van mijn handen een béétje binnen de perken!

Goedemorgen!

Even een probeerseltje - het lijkt alsof ik sinds gisteravond niet meer kan inloggen...?

Een nieuwe dag, een nieuwe week, een nieuwe tijd

Maar weer even een plaatje om de (werk)week mee te beginnen! Ik zit te ontbijten aan mijn huiskamertafel, bewaar zo een kop koffie voor ons (digitale) werkoverleg. Zo meteen even naar boven, tanden poetsen, haren kammen, crème op mijn toet.

En dan weer naar mijn werkplek, aan de huiskamertafel! Ik hoop eerst mijn collega's te spreken bij de virtuele koffie, maar vorige week was dat een beetje behelpen - Skype en dergelijke programma's werken wat mij betreft toch niet zo goed als ik dacht. 

Waarom de struisvogels? Ik heb iets met die beesten. Op de lagere school werd ik door mijn "lieve" klasgenoten altijd "struisvogel" genoemd - ik was véél te lang, had te vroeg borsten, en dus ging ik heel krom lopen - maar als ik rechtop liep werd ik "verwaand" genoemd, op school en ook thuis.... Dus ja, ik voel me wel verwant met de struisvogel - het is een Geuzennaam geworden!

Gisteren is de zomertijd ingegaan. Ik ben altijd wel blij met de zomertijd. Lekker, na het avondeten nog een tijdje licht! Wat veiliger nog even wandelen - voor mijn verhuizing een rondje langs de rivier, nu een rondje door het park? Wel hoorde ik dat juist avondmensen meer moeite hebben met de tijdwissel (of ging het alleen om de wissel naar de zomertijd?). En ja, ik ben altijd wel een tijdje van de leg. Gisteravond ging ik dan ook écht te laat naar bed, en toen heb ik nog een héle tijd op mijn mobiele telefoon liggen "bladeren", o.a. op Pinterest. OhOh! Niet doen!

Ik wens je een héle goede week! Wat zijn jouw plannen?

Voor iedereen die bang is

Voor iedereen die bang is, voor zichzelf of voor een dierbare ander, voor wie bang is voor de toekomst.....

Even een  foto van een ansichtkaart uit mijn ansichtkaartenvoorraad, maar "you'll get the picture..." Troost het bange spook....

Blijven lachen!

Nou ja, dat HOEFT niet hoor - als je wilt huilen moet je dat natuurlijk vooral doen....

Mijn moeder zei altijd: "Bewaar je tranen maar voor later, voor als je ze écht nodig hebt." Jammer genoeg hield ze dat vol tot haar eigen dood, op (te) jonge leeftijd, met teveel pijn, verdriet en moeite... En jammer genoeg kan ik daardoor nu nog steeds heel slecht huilen, ook als ik die tranen heel erg nodig heb. Want oh, wat lucht een fijne huilbui toch ontzettend op!

Sommige muziek helpt: Als ik graag wil huilen draai ik "Ne me quitte pas" van Jacques Brel, ik zing Claudia de Breij, Omdat ik van je hou (De Nederlandse versie van To make you feel my love van Bob Dylan), of ik herlees de brieven van mijn overleden Lief, 35 jaar na schrijven.

Maar humor helpt me ook altijd erg om het vol te houden - om de belangrijke dingen in het leven moet je vooral ook kunnen lachen, vind ik. Dat houdt de "lucht" erin, het relativeert mijn neiging tot piekeren. Eén van de dingen die ik nu ontzettend mis is het samen met anderen lachen!

Nou, dit was wel een erg lange inleiding tot een plaatje wat ik net op Pinterest vond:

(Ze zeiden dat je alleen handschoenen en een mondkapje nodig had
om boodschappen te doen. Dat is niet waar,
alle andere klanten hadden kleding aan.)

Hoe het hier nu gaat

Ik houd het wel uit met mezelf, maar ik vind het wel pittig. Er is iets van treurigheid wat over alles hangt.... Maandag hadden we een poging tot werkoverleg via een Skype-achtig programma. Helaas, noch op mijn nieuwe, noch van mijn oude computer werkte het goed... Dus ik heb mezelf maar met de mobiele telefoon bij het overleg gevoegd - tot mijn €10,-- beltegoed al snel op was, toen met de vaste telefoon. Het was fijn om iedereen weer te spreken, maar ik voel me er ook wel wat ongelukkig onder. Mijn slechte gehoor helpt niet, en het horen van wie er ziek is geworden en wie overleden nog minder.

Ik heb sinds maandag wél het ritme van thuiswerken een beetje te pakken: proberen om op tijd op te staan, paar uur werken, paar uur pauze, nog een paar uur werken - en dan ook weer van ophouden weten. Van mijn periode van ziek-zijn ligt er een flinke achterstand, dus ik heb nog genoeg te doen. Collega's die dan terug gaan mailen met "Heb je dit al uitgezocht?", of "Heb je dat al geregeld?" - daar ben ik dan even iets minder blij mee.... Give me a break!

Na twee slechte nachten slapen werd ik vanmorgen - laat - wakker met een flinke verstopping. Voor de tweede keer van mijn leven, en dat ís me toch naar en pijnlijk! Ik belde zelfs mijn lieve buurvrouw om te vragen of zij niets in huis had - een beetje bejaarde heeft toch gedroogde pruimen of zoiets in huis? Helaas, ik moest het op zien te lossen met koffie en flink wat water - en dat werkte gelukkig. Toen kon ik pas écht aan het werk, met wat minder buikpuin en narigheid - niet nadenken, gewoon lekker doorwerken, aan mijn huiskamertafel.

En tegelijkertijd is er ook nog genoeg moois: gisteravond een vergadering, weer via Skype. Verbondenheid: we zitten allemaal, soort van, in hetzelfde schuitje. Ik was alleen een beetje jaloers op een kennis, die nog gewoon elke dag, op de fiets, naar haar werk kan - een rare gewaarwording! (Ik denk dat mijn gemiep over mijn verlangde vroege pensioen de eerste tijd iets minder serieus genomen gaat worden...).

Maar goed, het is nu natuurlijk niet alleen het werk wat is weggevallen, het is ook het vrijwilligerswerk, een boodschap kunnen doen, de hulp die zou komen.... Ik heb sinds zondag een raar kuchje wat ik niet vertrouw, dus ik heb mezelf maar even extra geïsoleerd. Vanwege mijn verstopping stuurde ik mezelf vanmiddag wel uit wandelen: even een paar kaartjes posten - ik verstuur véél kaartjes op het moment, naar mensen van wie ik vermoed dat ze even een blijk van aandacht kunnen gebruiken. (En dan is het eigenlijk ook wel handig dat brievenbussen tegenwoordig zo ontzettend ver weg zijn....).

Nog meer moois? En snelle foto die ik eind van de middag maakte van een koolmees (?) in de kwee  - in schutkleur - ik appte hem vanmiddag aan een vrijwilliger die mij dreigt te bestoken met Corona-nieuws: Ik vind "mooie dingen delen" veel vruchtbaarder....

Tuinzin

Ik bedwing me om er niet op uit te gaan, blijf maar zoveel mogelijk in en rond het huis - ik merkte afgelopen vrijdag bij het boodschappen doen dat sommige mensen écht te weinig afstand houden! Dus mijn plannen / zin om naar de Praxis te gaan om wat klusspul te kopen, naar de Boerenbond / Welkoop voor tuinzaad, naar ons eigen tuincentrum om de fijne cadeaubon uit te geven die ik voor mijn verjaardag kreeg: nu maar even niet.... En natuurlijk gingen vrijdag nét na mijn boodschappenrondje mijn laatste huishoudhandschoenen stuk, terwijl mijn huid met al dat extra handen wassen toch al behoorlijk kapot is.... Dus helaas, voor vandaag geen sopwerk voor mij. 😄😄😄 Ik moet nog zien of donderdag mijn hulp G. komt, anders doe ik het lekker zelf: het is mijn hobby niet, maar zinvolle bezigheden zijn nu zeer welkom. Ach, ik ben al heel blij dat ik niet in huis zit met vreselijke huisgenoten - of lieve huisgenoten, met wie je te lang opgesloten zit... Ik herinner me nog veel te goed hoe vreselijk ik vroeger schoolvakanties vond: ondanks het gepest en isolement op school was het thuis, opgesloten met elkaar, nóg erger...

Ik begin thuis een beetje ritme te vinden: in mijn (privé-)klussenboekje schrijf ik op wat ik op een dag wil / moet doen, met een afwisseling van binnen- en buitenwerk - het is heerlijk buitenweer, op mijn achterterrasje is het heel besloten, en dus al best warm. Vrijdag kocht ik ook een nieuw werk-boek, en versierde dat meteen maar: om al die dingen die mijn collega's op de mail droppen om te doen, en de dingen die me zelf te binnen schieten, op te schrijven, en straks één voor één af te kunnen strepen. Hoewel ik het pittig vind om zo weinig te kunnen doen, is mijn grootste verantwoordelijkheid nu: gezond blijven, zodat ik zodra het land weer wat wordt vrijgegeven, weer volop aan de bak kan!

Ik ben lekker een beetje in mijn tuin aan het rommelen, in de zon, uit de wind: lente! Gisteren zaaide ik knipsla - dat probeer ik al jaren uit zaad te kweken, maar jammer genoeg is het me nog nooit goed gelukt. Nu alles heel zorgvuldig voorbereid en uitgevoerd: misschien lukt het nu? En ik zaaide raapstelen: de lekkerste groente die bestaat! Ik kocht onlangs een eerste bosje bij de "groentejuwelier",  en bedacht dat het echt tijd was om zelf weer een poging te gaan ondernemen: voedsel uit de achtertuin! Als zo de was droog is kan ik onkruid gaan krabben op mijn terras.

Verder kan ik nu vast Oost-Indische kers zaaien, en Lathyrus. In mijn zadenbak kijk ik wat ik NU kan doen - normaal rommel ik maar wat aan, ik probeer nu wat zorgvuldiger dan anders aan te rommelen, wie weet wat dit gedoe mij aan extra tuinkennis en -kunde oplevert 🍒!

Vrijdag was de eerste uitzending van Garderner's World op de BBC te zien: ik keek ernaar uit! Heerlijke, langzame tv: presentator Monty Don, de "nationale tuinman van het Verenigd Koninkrijk" rommelt op zijn tuin in Longmeadow, de honden Nigel en Nellie lopen rond, en in de weg, we krijgen "things to do for the weekend" (dit weekend: de rozen snoeien)..... Het is één van mijn favoriete tv-programma's.

Komende zaterdag zou het de jaarlijkse Nationale Compostdag zijn: gratis compost ophalen bij een afvalscheidingsstation. Ik vind altijd dat ik dat heb verdiend, met alle moeite die je hier moet doen om je afval op te laten halen: ik stuurde een paar weken terug zelfs maar een bericht aan de wethouder, en ja hoor: na drie weken werd het afval weer eens een keer opgehaald! (Het gratis compost ophalen gaat dus nu ook even niet door, wordt misschien later dit jaar).

Voor wie ook tuinzin heeft: Ik heb zaad in de aanbieding! Niet voor heel veel mensen (maar volgens mij heb ik nou ook weer niet zoveel lezers....). Als ik iemand een plezier kan doen met zaad van:

• Passiebloem (ik kreeg een zakje zaad, maar gebruik het niet);
• Goudsbloem (mijn eigen Goudsbloemen gingen deze hele winter door. Ze zijn lekker vrolijk oranje, en ik gebruik de bloemen ook om ontsmettende en verzorgende huidolie mee te maken);
• Akelei (Volgens mij kreeg ik het zaad toen ik verhuisde van Vanalleswatjetoe, en ik ben gehecht geraakt aan die "rare" paarse (en soms ineens anderskleurige) bloemen!). Voor je het weet staat de hele tuin vol...
• Ik heb nog zaad van een donkerpaarse Dagbloem (Ipomoea), een klimmer die zich naar de zon richt;
• En zaad van de Boomspinazie: ook een goede uitzaaier. Ik kreeg ooit een plantje op een plantenmarkt hier in de stad, en sinds die tijd komen altijd wel ergens op een paar plekken in de tuin plantjes op - het is eetbaar, én een leuke hoge groen-met-roze plant! 
• Tenslotte heb ik zaad over van de Dropplant (Agastache): ook een paarse plant (Goh...🌸), smaakt een beetje naar drop / anijs: lekker in de thee, of in een salade....

stuur me maar een mailtje als je iets kunt gebruiken, ik stuur het je graag toe: 

Mrs . H te B @ gmail . com (spaties weghalen). 

 

Voor de mensen hier in de buurt potte ik stekjes op die ik binnenkort bij de voordeur zet: zó leuk om uit te delen van je overvloed!

Ik wens jullie een goede zondag!